Η αποχή και η άνοδος της ΧΑ αποτελούν φαινόμενα ομοτάξια

ποίος θυμάται την 3Ε;

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Συνέντευξη με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια»,Βίκη Σκούμπη

 
Τα δημοσκοπικά ποσοστά της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής πέφτουν αλλά συναντούν τα εκλογικά της, ο πρωθυπουργός μας χωρίζει σε υγιείς και –προσβεβλημένους– ακραίους και, εν τω μεταξύ, μετανάστες πνίγονται κατά εκατοντάδες στις θάλασσες της Ευρώπης - φρούριο. Για αυτά, αλλά και για τη συνεχή επίκληση των εκλογών ως πανάκειας ενώπιον ενός εκλογικού σώματος που απέχει με εκκωφαντική σιωπή, μιλάμε με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια», Βίκη Σκούμπη.

Τη συνέντευξη πήρε η Ζωή Γεωργούλα

Παρά την αποκάλυψη στην κοινή γνώμη της εγκληματικής δράσης της ΧΑ και την επιχείρηση ποινικής πάταξής της, τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΧΑ δεν έχουν πέσει κάτω από το ύψος των εκλογικών ποσοστών της. Γιατί;

Είναι ένα καίριο ερώτημα, που δείχνει ότι έχει δημιουργηθεί ένας σκληρός πυρήνας ο οποίος δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί με τις αποκαλύψεις για την εγκληματική φύση της οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Αυτό το ζήτημα μας παραπέμπει και στην εθελοτυφλία της αριστεράς, διότι πολλοί διατείνονταν ότι οι ψηφοφόροι παραπλανήθηκαν και ότι αν αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας και οι εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ, αυτοί οι πολίτεςθα «ανανήψουν». Προσφεύγω επί τούτου σε αυτόν τον όρο γιατί η αριστερά αντιπαραθέτοντας στην εθνικιστική ξενοφοβική αναδίπλωση μεγάλου μέρους των λαϊκών στρωμάτων ένα αξιακό λόγο –κάτι απόλυτα δικαιολογημένο σαν τέτοιο– κατέληγε συχνά σε μια  «ηθική καταδίκη» των φίλα προσκείμενων στην ΧΑ.  Η ηθικολογία, όμως, αποδεικνύεται ατελέσφορη ή ακόμα και αντι-παραγωγική μπροστά στην εξαθλιωμένη καθημερινότητα όσων είδαν τη ζωή τους να ρημάζεται και το σύμπαν τους να καταρρέει. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, πώς θα απεγκλωβιστούμε από την παγίδα της ηθικής καταδίκης για να αρθρώσουμε ένα άλλο λόγο που θα συσπειρώνει τον κόσμο γύρω από αντιδιαμετρικά αντίθετες ταυτίσεις χωρίς να επιδίδεται σε ηθικοπλαστικά κηρύγματα. Η εθελοτυφλία εκδηλώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 90, όταν ο ρατσιστικός λόγος αρχίζει να αποκτά μια κάποια ηγεμονία στην ελληνική κοινωνία. Η αδυναμία της αριστεράς εντοπίζεται στο ότι δεν μπόρεσε να αντιπαραβάλει έναν άλλο λόγο απέναντι στον ξενοφοβικό εθνικισμό, που συνήθως τρέφεται με θεωρίες συνωμοσίας και διαχρονικής επιβουλής εις βάρος του ελληνικού έθνους κ.λπ. Χωρίς να υπονοώ κάποια   γραμμική συνέχεια ανάμεσα στο ΛΑ.Ο.Σ. και τη ΧΑ, ο λόγος του ΛΑ.Ο.Σ. και ο ξενοφοβικός ελληναρισμός με συνθήματα  όπως «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ» προετοίμασαν το έδαφος για την ανεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στο λόγο και τις εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ.

Τα αποτυπώματα του μίσους

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Τού "ιού"

Οι υπόγειες διαδρομές που ενώνουν τους ναζιστές με τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό, τον φανατισμό, τον αγοραίο εθνικισμό και τις θεωρίες συνωμοσίας στο όνομα της αρχής του αρχηγού και της πειθήνιας μάζας.

Μέσα στο ναζιστικό νέφος που έχει καθίσει πάνω από την ελληνική επικράτεια, όλοι τρέχουν να βρουν εκτός από τους αυτουργούς και τους ενόχους τις αιτίες της τερατογένεσης. Είναι κάτι σημερινό, είναι χθεσινό, είναι παλιότερο, οφείλεται στην κρίση, στη φτώχεια, στα μνημόνια, σε κάτι άλλο ή και σε όλα αυτά μαζί;

Στον «καναπέ» μιας φιλοσοφικής, ψυχιατρικής-ψυχαναλυτικής αλλά και άκρως πολιτικής φωνής με όπλο τη διαλεκτική, ο Νίκος Τζαβάρας συντελεί με τη σκέψη του στην κατανόηση όλου αυτού του σκοτεινού φαινόμενου. Ο ίδιος τόνισε πολλές φορές την αντίθεσή του στην «αλόγιστη» χρήση της ψυχιατρικής στην ανάλυση κοινωνικοπολιτικών φαινομένων. Η δική του αφήγηση ίσως φωτίσει καλύτερα τον τρόπο που βλέπουμε την εικόνα μας στον απέναντι καθρέφτη αλλά και την εικόνα της ελληνικής κοινωνίας στον μεγάλο καθρέφτη όπου κοιτάζονται οι πολιτισμένες σύγχρονες κοινωνίες.

Χρυσή Αυγή: Η φασιστική απειλή έχει εκλείψει;

Αν ο Α. Τσοχατζόπουλος τα έκανε ...καράβια, τώρα θα ήταν έξω και θα είχε και φοροαπαλλαγές!

Η “δωροδοκία” είναι μια πράξη συναλλαγής, η οποία για να πραγματοποιηθεί απαιτεί την συμμετοχή δύο διακριτών πλευρών: Εκείνους που τα δίνουν και τους άλλους που τα παίρνουν. Όμως ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν καταδικάστηκε για κανένα αδίκημα “δωροδοκίας”. Οι έμποροι όπλων - αυτοί δηλαδή που τον δωροδόκησαν – όχι μόνον δεν βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αλλά ούτε καν τους «ακούμπησε» η δικαιοσύνη…

Ο Α. Τσοχατζόπουλος και η παρέα του παραπέμφθηκαν και καταδικάστηκαν για άλλο αδίκημα: “για την αξιόποινη πράξη της νομιμοποίησης εσόδων από την εγκληματική δραστηριότητα της παθητικής δωροδοκίας που αποδίδεται στον πρώην υπουργό και ειδικότερα της φυσικής αυτουργίας στην πρώτη πράξη και της ηθικής σε όλες τις άλλες επιμέρους και κυρίως την κατ΄ εξακολούθηση παραβίαση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από το 1999-2010...”

Ο  Α. Τσοχατζόπουλος ακολούθησε το παράδειγμα του μέσου Έλληνα που επιδιώκει να γίνει “πλουτοκράτης” μετατρέποντας το “χρήμα” που έχει στην άκρη σε ακίνητη περιουσία. Τιμωρήθηκε παραδειγματικά γιατί δεν επέλεξε να γίνει “κεφαλαιοκράτης”, δηλαδή να το ρίξει στην “αγορά” για να κυκλοφορεί, επενδύοντας από μετοχές ανώνυμων εταιρειών στο χρηματιστήριο ως την αγορά πλοίων. Σήμερα, αν ο Άκης είχε γίνει «τραπεζίτης» ή «εφοπλιστής», όχι μόνον δεν θα είχε καταδικαστεί, αλλά θα τύγχανε της ευνοϊκής μεταχείρισης των μνημονιακών πολιτικών, όπως και της πρόσφατης τροπολογίας για το «πόθεν έσχες» που προσπάθησε να περάσει στην βουλή ο υπουργός δικαιοσύνης κ. Αθανασίου…

ANTIΦAΣIΣMOΣ KAI AΛΛHΛEΓΓYH MEΣA AΠO THN ANTIΣTAΣH ΣTH KATOXIKH AΘHNA

Και μια συνέντευξη του Μενέλαου Χαραλαμπίδη στην "εφημερίδα των συντακτών":

«Οι πολίτες ψάχνουν στην περίοδο της Αντίστασης απαντήσεις στα ερωτήματα του σήμερα»

Ο Δ. Βίτσας ποιού "συνασπισμού" είναι γραμματέας;

Πριν 3 μήνες, στο κείμενό μας Πω πω «πρωτοβουλίες»!.. είχαμε επισημάνει τους κινδύνους που δημιουργεί μια πολιτική πρακτική του νέου κόμματος που έχει αρχίσει να εμφανίζεται στους μαζικούς χώρους, η οποία και θέτει εκβιαστικά το δίλημμα “μαζί μας ή εναντίον μας” και δημιουργεί νέες αντιπαλότητες και πολώσεις και διαταράσσει τις σχέσεις του νέου κόμματος με όλο εκείνο τον περίγυρό του, ο οποίος δεν θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο «αντίπαλο στρατόπεδο», τον στηρίζει είτε σε επί μέρους δράσεις του είτε ως «όλον», είτε ως «λύση ανάγκης» και στέκεται κριτικά απέναντί του. Τότε είχαμε τονίσει ότι «ενότητα» στους μαζικούς χώρους και στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να γίνει «από τα πάνω» και με τους ίδιους όρους που έγινε η οικοδόμηση του νέου κόμματος. Η μηχανιστική μεταφορά αυτών των πολιτικών πρακτικών μόνον ολέθρια αποτελέσματα μπορεί να έχει. Ως παράδειγμα αυτών των πρακτικών, τις οποίες θα πρέπει να αποφύγει το νέο κόμμα σε μαζικούς χώρους, είχαμε χρησιμοποιήσει την δημιουργία της «πρωτοβουλίας μηχανικών».

Φαίνεται όμως, ότι αυτές οι πρακτικές δεν αποτελούν περιθωριακές επιλογές στο νέο κόμμα, αλλά κυρίαρχες. Το πρόσφατο γράμμα του Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ προς τις οργανώσεις έρχεται όχι μόνο να επιβεβαιώσει αυτή την εκτίμηση, αλλά να να προσθέσει νέα στοιχεία και να προαναγγείλει τι θα δουν τα μάτια μας τον επόμενο καιρό σε άλλους μαζικούς χώρους αλλά και στις δημοτικές εκλογές:

Εκλογές στο ΤΕΕ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
1.Στις 24 Νοεμβρίου θα γίνουν σε όλη τη χώρα οι εκλογές του ΤΕΕ. Η καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση των ψηφοδελτίων είναι η 15η Οκτωβρίου.
2.Στηρίζουμε την παράταξη «Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Μηχανικών».

Ο αντιφασισμός δύναμη και όριο του κινήματος στην Ελλάδα

Αναδημοσίευση από το "Communisation"

από τους στίχους του κομματιού: “Τώρα ένα σύνθημα που ενώνει τις ρωσίδες: Μπάτσοι, γουρούνια, νταβατζήδες”

Δε θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ποια είναι τα στρατόπεδα που συγκρούονται. Από τη μια πλευρά είναι τα ΜΑΤ και οι “φουσκωτοί μπράβοι” των καπιταλιστών που δολοφόνησαν τον Killah P γιατί οι στίχοι των τραγουδιών του συμπυκνώνονται στο “αλήτες είναι τα ματ κι οι τραπεζίτες”, κι από την άλλη πλευρά οι προλετάριοι από τη φτωχογειτονιά που έγινε η δολοφονία, από την ευρύτερη φτωχή εργατική περιοχή αλλά και από ολόκληρη την Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα: Οι προλετάριοι που “τα σπάνε”. Αυτές κι αυτοί που πετάνε πέτρες στους μπάτσους κι όλες αυτές κι αυτοί που τους βοηθάνε με την παρουσία τους να το κάνουν. Αυτοί που σπάνε τις βιτρίνες, τα αμάξια, τα μαγαζιά, δηλώνοντας με τις πράξεις τους απερίφραστα ότι αφού για να υπάρχει όλη αυτή η νεκρή εργασία σήμερα πρέπει να δολοφονούνται τύποι σαν τον KillahP από τους μπράβους των αφεντικών, ε, τότε, ναι! όλη αυτή η νεκρή εργασία πρέπει να καταστραφεί, να λαμπαδιάσει, να την πάρει ο διάολος.

Και τώρα λίγο γέλιο!

Παρουσιάζουμε τις πιο σύγχρονες αναλύσεις για τον υπαρκτό κομμουνισμό, που σημειώνουν πραγματατικές τομές, τόσο στο χώρο της θεωρίας με και(ε)νοτόμες προσεγγίσεις αλλά και στο χώρο της ιστορίας με τα νέα στοιχεία που παρουσιάζουν και αλλάζουν την εικόνα που είχαμε σχηματίσει για εκείνη την περίοδο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού:

1.Ένα αποκαλυπτικό video από το Redfly Planet για να δείτε με τα ίδια σας τα μάτια γιατί σήμερα καπιταλισμός στη Ρωσία είναι πολύ χειρότερος από τον υπαρκτό κομμουνισμό:

H ΝΔ ανοίγει πόλεμο με τη Χρυσή Αυγή;

Δύο κείμενα του Χ. Γεωργούλα από την "εποχή"

 

Η στροφή της Νέας Δημοκρατίας και τα ανακλαστικά της Αριστεράς

Η στροφή της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, δικαιολογημένα ξάφνιασε πολύ κόσμο, γιατί αποτελεί απότομη αλλαγή γραμμή πλεύσης.

Είχε διαμορφωθεί η εντύπωση ότι η στάση του Μαξίμου σ’ αυτό το πεδίο δεν θα αλλάξει, επειδή η αντίδρασή του στη γνωστή σε όλους εγκληματική δράση των μελών της Χρυσής Αυγής ήταν μέχρι προχθές πολιτικά και νομικά σχεδόν ανύπαρκτη. Το ότι κινήθηκε με εγκληματική καθυστέρηση, μπορεί να αποτελεί επιχείρημα εναντίον της κυβέρνησης, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τους αντίπαλους της κυβερνητικής πολιτικής, ιδίως εξ αριστερών, που θα μπορούσαν να τουλάχιστο να την υποθέσουν ως ενδεχόμενη.

ΚΚΕ: στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα!..

Βρωμερή καπηλεία

Ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας στο fecebook και με το σύνθημα «ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΟΥΝ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ...» συνοδεύει την ανάρτησή του με την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου», ποίημα του Κώστα Βάρναλη, που μελοποίησε ο Λουκάς Θάνος με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Πρόκειται για σκύλευση του ποιητή, του συνθέτη και του ερμηνευτή και παραποίηση αξιών και παρακαταθηκών του λαού, με τη χρησιμοποίηση ενός ποιήματος και ενός τραγουδιού που με εκλαϊκευτικό τρόπο δείχνει πως η συνειδητοποίηση από την εργατική τάξη και το λαό της εκμετάλλευσης από τους καπιταλιστές θα τους δώσει τη δύναμη να φέρουν «ανάποδα το ντουνιά», δηλαδή να τους ανατρέψουν. Το ναζιστικό δολοφονικό μόρφωμα στήριξης των εκμεταλλευτών και δύναμη κρούσης και καταστολής ενάντια στους εργάτες, είναι αδίστακτο και ικανό για την πιο βρωμερή προβοκάτσια. Γι' αυτό και αυτού του τύπου η καπηλεία της «Μπαλάντας του κυρ Μέντιου». Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι ο φασισμός προκειμένου να πετύχει το σκοπό του έχει βρωμίσει ό,τι ιερότερο έχει στην ψυχή, στο μυαλό και στη συνείδησή του ο λαός.

(από την «ριζοσπάστη»)

Τώρα ξύπνησαν οι σ. του Περισσού! Φαίνεται τα προηγούμενα χρόνια κοιμόντουσαν, γι’ αυτό δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτα για το τι συμβαίνει γύρω τους. Μα την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου» δεν την ανακάλυψε τώρα ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας. Από το 2008 την τραγουδάει ο Νότης Σφακιανάκης, ο γνωστός υποστηρικτής της χρυσής αυγής:

Επτά κανόνες για να βοηθήσει κανείς στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών...

3ος Κανόνας. - Επαναλάβετε σε κάθε περίπτωση: υπάρχει ένα πρόβλημα με τους μετανάστες που πρέπει να αντιμετωπιστεί, αν θέλουμε την εξάλειψη του ρατσισμού. Οι ρατσιστές δε θα σας ζητήσουν περισσότερα: να αναγνωριστεί ότι το πρόβλημά τους είναι ένα πρόβλημα και μάλιστα "το" πρόβλημα. Το να ζητήσετε να ρυθμιστεί μέσω νομικών και πολιτικών μέτρων το "πρόβλημα των μεταναστών" είναι σαν να ζητάτε κάτι απολύτως αδύνατο. Αλλά, κάνοντας το, αφενός, κάνουμε υπαρκτή την απροσδιόριστη εικόνα του ανεπιθύμητου, και αφετέρου, δείχνουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ενάντια σε αυτό το ανεπιθύμητο και ότι οι ρατσιστές είναι οι μόνοι που προτείνουν λύσεις.

4ος Κανόνας. - Να επιμένετε επίσης στην ιδέα ότι ο ρατσισμός έχει ο ίδιος μια αντικειμενική βάση, η οποία είναι το αποτέλεσμα της κρίσης και της ανεργίας και δεν μπορούμε να τον εξαφανίσουμε παρά μόνο εξαφανίζοντας την κρίση και την ανεργία. Μπορείτε να του δώσετε έτσι μια επιστημονική νομιμοποίηση. Και όπως η ανεργία είναι τώρα μια δομική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία των οικονομιών μας, το συμπέρασμα βγαίνει αρκετά φυσικά: αν δε μπορούμε να εξαφανίσουμε τη "βαθιά" αιτία του ρατσισμού, το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να εξαφανίσουμε την περιστασιακή του αιτία στέλνοντας τους μετανάστες στα σπίτια μέσω ειρηνικών και αντικειμενικών ρατσιστικών νόμων.

(Απόσπασμα από το κείμενο του J. Ranciere: Επτά κανόνες για να βοηθήσει κανείς στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών. ) 

Παρακολουθώντας τις συλλήψεις της Χρυσής Αυγής: Διαπιστώσεις και προβληματισμοί

Του Χρίστου Κατσούλα

Το ανεπανάληπτο θέαμα της σύλληψης σε ζωντανή μετάδοση του ηγετικού πυρήνα της Χρυσής Αυγής επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις. Αυτές όμως θα καθοριστούν και από την επαύριο των Γερμανικών εκλογών και από το τι θα κομίσουν από τις ΗΠΑ Σαμαράς και Βενιζέλος. Δεν θα υπήρχε για την κυβέρνηση Σαμαρά καλύτερη στιγμή από τη σημερινή για προκήρυξη εκλογών με μονομερή αντι-Χρυσαυγίτικη ατζέντα και τον ίδιο σε ρόλο εγγυητή της δημοκρατίας, θέτοντας το δίλημμα “σταθερότητα ή χάος”, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από το κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο στην υπεράσπιση των θεσμών. Όμως τα ποντίκια χορεύουν όταν λείπουν οι γάτες που εν προκειμένω είναι οι δανειστές, ο υπερατλαντικός παράγοντας και η επανεκλεγείσα καγκελάριος. Η ηχηρή σφαλιάρα που εισέπραξε ο ΓΑΠ στις Κάνες από το δίδυμο Μέρκελ – Σαρκοζί, δημιουργεί κακό προηγούμενο για το αν θα επιτραπεί στον Σαμαρά να παίξει ένα τέτοιο παιχνίδι πολιτικής επιβίωσης, βάζοντας σε ρίσκο το πρόγραμμα της τρόικας.

Mε ποια στρατηγική θα αντιμετωπίσουμε τη Χρυσή Αυγή;

Ούτε συνταγματικό τόξο ούτε αντιμνημονιακό μπλοκ ούτε «διπλό δημοψήφισμα».

Χρειάζεται η επεξεργασία μιας σύνθετης πολιτικής πρότασης που δεν μπαίνει σε διλήμματα που άλλοι έχουν επιλέξει, αλλά παίρνει την πρωτοβουλία να χαράξει η ίδια μια νέα πολιτική γεωγραφία και να βάλει με τον δικό της τρόπο διλήμματα στους άλλους

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Αντώνη Λιάκου*

Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής χρειάζεται να είναι προσεκτική, γιατί ενδέχεται να προκαλέσει απροσδόκητα αποτελέσματα που θα στραφούν σαν μπούμερανγκ εναντίον της δημοκρατίας. Η έως τώρα ανοχή ή η αδιαφορία απέναντι στη Χρυσή Αυγή, η έλλειψη ενός σαφούς ιδεολογικού μετώπου δεν πρέπει να οδηγήσει σε αποτελέσματα που θα έχουν ως συνέπειες αμφισβητούμενες συνταγματικές πράξεις. Με δυο λόγια, η αμέλεια δεν δικαιολογεί την πρεμούρα που παραβιάζει τυπικές διαδικασίες, ούτε η εγκληματική ιδεολογία και πράξη της Χ.Α. δικαιολογεί το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» εναντίον της. Ο κύβος έχει ριφθεί με τη σύλληψη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, το ζήτημα είναι η αποναζιστικοποίηση των μυαλών των οπαδών της. Η αποφασιστική μάχη εναντίον της Χρυσής Αυγής θα είναι πολιτική, όχι απλώς νομική. Η πολιτική ήττα της θα θωρακίσει τη δημοκρατία. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να κατέβουμε ένα-ένα, και κατρακυλώντας, τα σκαλοπάτια της εκτροπής και μιας άγριας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης. Ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει. Χωρίς τον σχολαστικό σεβασμό του Συντάγματος και της νομοθεσίας της δημοκρατίας, η υπεράσπιση του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» είναι προπέτασμα καπνού. Το ζήτημα αυτό απασχολεί τον κόσμο, τους συμπολίτες μας που μάχονται τον φασισμό καθημερινά, στο σχολείο, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές. Αντιμετωπίζουν το δίλημμα: Θα πολεμήσουμε τη Χρυσή Αυγή με το συνταγματικό τόξο ή εμβαθύνοντας την αντιμνημονιακή πάλη;

Καταρχήν αυτή η έννοια "συνταγματικό τόξο" είναι καθυστερημένο αντίγραφο από την Ιταλία και χρησιμοποιήθηκε για να αποκλείσει τους νεοφασίστες του MSI και να περιγράψει τα κόμματα της Ιταλίας μετά τη συντριβή του Μουσσολίνι. Αυτή η δημοκρατία έγινε σκόνη από τα σκάνδαλα και οι νεο- ή μετα-φασίστες έγιναν συνεταίροι του Μπερλουσκόνι. Ο όρος έπαψε πλέον να χρησιμοποιείται, ώσπου τον θυμηθήκαμε στην Ελλάδα. Πολλοί τον θεωρούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, μέσα στη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., Σαμαράς και Βενιζέλος επιδιώκουν μια δημοκρατική αναβάπτιση.

Είναι νίκη του λαϊκού κινήματος οι συλλήψεις των χρυσαυγιτών;

Ο φετινός Σεπτέμβρης ήταν “θερμός” μήνας, όχι όμως όπως τον είχαν φανταστεί στα θερινά τους όνειρα τα επιτελεία της Αριστεράς: Σκληρούς εργατικούς αγώνες ανέμεναν και συλλήψεις αγωνιστών, όχι χρυσαυγιτών. Εύλογη λοιπόν η αμηχανία που επικρατεί στους χώρους της Αριστεράς από τις πρόσφατες εξελίξεις που πυροδοτήθηκαν από την κυβερνητική απόφαση για την αντιμετώπιση της χρυσής αυγής με τις διατάξεις του ποινικού κώδικα (τρομονόμος). Όμως, όταν ο φόβος γίνεται συνοδός αυτής της αμηχανίας της Αριστεράς, τότε οδηγεί στην πολιτική απραξία. Η Αριστερά σήμερα είναι απλός θεατής των εξελίξεων...

Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της κατάστασης ήταν η στάση που κράτησε απέναντι στην δολοφονία του Π. Φύσσα. Το πρώτο πράγμα που περίμενε κανείς από την Αριστερά ήταν να βγάλει αμέσως τον κόσμο στον δρόμο και να πρωτοστατήσει σε ένα μαζικό συλλαλητήριο στο κέντρο της Αθήνας. Αμ δε! Φοβούμενη έναν νέο “Δεκέμβρη” έκανε ότι πέρναγε από το χέρι της να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο. Και όταν μετά από μεγάλη καθυστέρηση – αφού είχαν οργανωθεί ανάλογα συλλαλητήρια σε πρωτεύουσες άλλων χωρών – οργανώθηκε και στην Αθήνα συλλαλητήριο, η Αριστερά φρόντισε ώστε να εξαληφθεί κάθε συγκρουσιακό και αγωνιστικό περιεχόμενο, αλλά και και να έχει περιορισμένη μαζικότητα. Το πρωί - πρωί, ο κόκκινος σίφουνας του ΚΚΕ (ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσαμε) έκανε την δική του παρέλαση. Το απόγευμα, ο Αλέξης Τσίπρας ως νέος Χατζησωκράτης[1] πήρε ένα κομμάτι από τον ΣΥΡΙΖΑ και το πήγε στο Κερατσίνι. Οι φοβισμένοι “νοικοκυραίοι” του ΣΥΡΙΖΑ που πήγαν στο συλλαλητήριο, έπαιζαν το δικό τους βιολί στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ, την ώρα που γινόταν η πορεία προς τα γραφεία της “χρυσής αυγής” στην Μεσογείων...

Ο στρατός και η χρυσή αυγή....

Οι εικόνες μιλάνε μόνες τους, δεν χρειάζονται σχόλια:


Μια ματιά και εδώ:

οι "χρυσές" εφεδρείες...

Συνωμοσιολογίες και πτώση απ' τα σύννεφα

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Της Άντας Ψαρρά.

Οι θεωρίες που αποδίδουν αορίστως ευθύνες στους πολιτικούς, τους ξένους και τους «σιωνιστές» αποτελούν δεκανίκι της μνημονιακής κυβέρνησης και της Ακροδεξιάς.

Από τότε που εμφανίστηκε ο όρος «πολιτική αξιοποίηση» στην πολιτική σκηνή έπαψαν να έχουν πολιτική σημασία τα ακραία περιστατικά. Η ανάποδη σκέψη αναλυτών (αριστερών και δεξιών) ότι μια δολοφονία από τη Χ.Α. ενός Eλληνα (μια και για τις δολοφονίες μεταναστών δεν γίνεται λόγος) βοηθάει πολιτικά μια αδύναμη κυβέρνηση και άρα… ίσως ακόμα και να προέρχεται από κυβερνητικούς θύλακες (διότι διαφορετικά σε τι χρησιμεύει μια τέτοια σκέψη;) ακυρώνει τελικά κάθε αντίδραση. Το αν «βοηθάει» ένας φόνος από τα τάγματα εφόδου των ναζιστών την κυβέρνηση σε ψήφους και στην επίθεση στα εργατικά κινήματα και το αν -κατά συνέπεια- μπορεί να αποδοθεί ο φόνος σε «κέντρα» ή σε ψεκασμούς (καμιά διαφορά δεν υπάρχει σε αυτές τις βαθυστόχαστες αναλύσεις) ή στα σιωνιστικά συμφέροντα, δεν μπορεί να τεκμηριώνει το οποιοδήποτε πολιτικό επιχείρημα. Διαφορετικά, τι νόημα έχουν η κοινωνική αντίσταση και οι εκκλήσεις για σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στους θεσμούς (όσο αυτοί υπάρχουν);

Όταν η “χρυσή αυγή” δημοσιεύει άρθρα από το ΠΡΙΝ...

Ανέλπιστους συμμάχους στο χώρο της Αριστεράς βρίσκει αυτές τις μέρες η “χρυσή αυγή”. Χθες είχε τον Τάκη Φωτόπουλο. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα εδώ:

Η Χρυσή Αυγή τιμά τον ‘έντιμο αριστερό’ Τάκη Φωτόπουλο

Σήμερα το κείμενο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία» του  Γ. Δελαστικ που δημοσιεύτηκε στο ΠΡΙΝ, το λάτρεψε η Χρυσή Αυγή και γράφει γιαυτό ύμνους στην ιστοσελίδα της:

Ο Γιώργος Δελαστίκ είναι γνωστός «αντιφασίστας», επομένως δεν τίθεται κανένα ζήτημα συμπάθειας για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Με κείμενό του στο διαδίκτυο υπό τον τίτλο «ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ απειλούν τη Δημοκρατία», ο Δελαστίκ αναφερόμενος στην υπόθεση Φύσσα γράφει ότι «από πολιτική σκοπιά πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να υποθέσει ότι την εντολή δολοφονίας την έδωσαν ηγετικά στελέχη πρώτης γραμμής του κόμματος στο οποίο ανήκει ο δράστης».

Ο Δελαστίκ λέει το αυτονόητο. Αυτό ακριβώς, το οποίο μέσα στην απύθμενη λάσπη που εκτοξεύουν τα τσοντοκάναλα και οι βρωμοφυλλάδες της διαπλοκής κάνουν ότι δεν βλέπουν οι «ανεξάρτητοι» δημοσιογράφοι. Τι θα μπορούσε να κερδίσει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ από μια τέτοια ιστορία; Τίποτα απολύτως. Γι' αυτό και προσπαθούν καθημερινά με απίστευτες ιστορίες γι' αγρίους, ανύπαρκτες συνεντεύξεις δήθεν πρώην και νυν (!) μελών και σενάρια επιστημονικής φαντασίας να συντηρήσουν το ανήθικο και άνοστο αυτό παραμύθι περί εμπλοκής της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στην εγκληματική αυτή ενέργεια.

Για να δούμε ποίος θα είναι ο επόμενος...

Τα άρθρα 187 και 195 του Π.Κ. ως εργαλεία για την ρύθμιση των ενδοαστικών αντιθέσεων...

Μια κατηγορία εγκλημάτων
από πρόθεση κατά
της ανθρώπινης ζωής
προβάλλονται ως
παραδείγματα προς μίμηση
και οι εγκληματίες
τιμώνται ως ήρωες...

Η Χρυσή Αυγή, στον βαθμό που αποτελεί εγκληματική συμμορία, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς την αστυνομία και τη δικαιοσύνη. Το κίνημα, οι αντιφασίστες, οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες μπορούν να κάνουν πολλά, αλλά δεν μπορούν να γίνουν ανακριτικοί υπάλληλοι, αστυνόμοι και δικαστές, κυνηγοί που θα εντοπίζουν τους δράστες, θα τους συλλαμβάνουν και νθα τους τιμωρούν. Είναι και αδύνατον και επικίνδυνο. Ωστόσο, εδώ υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση: Η αστυνομία και (σε μικρότερο βαθμό) η δικαιοσύνη –αυτές οι ίδιες, που είναι τόσο σημαντικές για την αντιμετώπιση των νεοναζί– είναι αποδεδειγμένα διαβρωμένες από τη Χρυσή Αυγή, με τη σιωπηρή ανοχή ή υποστήριξη της κυβέρνησης. Διαβάσαμε, λ.χ. ότι στο σημείο της δολοφονίας μια ολόκληρη ομάδα ΔΙΑΣ παρακολουθούσε άπραγη· ότι, λίγες μέρες πριν, σε έρευνα σε τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής (για την επίθεση στο Πέραμα) αστυνομικοί και εισαγγελείς τράπηκαν σε φυγή όταν εμφανίστηκε μαινόμενος Χρυσαυγίτης βουλευτής. Στο βαθμό που ισχύουν, εικονογραφούν εφιαλτικά το αδιέξοδο… Γιατί, αν δεν κοπεί αυτός ο δεσμός, δεν μπορεί να υπάρξει αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής.

(Από το κείμενο:“Έγκλημα. Και τιμωρία;” της ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΕΝΘΕΜΑΤΩΝ)

Εμείς λέμε ότι η ΝΔ του Σαμαρά και η Χρυσή Αυγή είναι το ίδιο πράγμα

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Εμείς λέμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η Χρυσή Αυγή είναι το ίδιο πράγμα», δήλωσε εντός του Κοινοβουλίου ο γενικός γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου και στενός, πιο στενός δεν γίνεται, συνεργάτης του Σαμαρά Τάκης Μπαλτάκος. Τολμάει να ταυτίζει την Αριστερά με τους ναζί η ΝΔ του Σαμαρά, η ΝΔ του Μπαλτάκου, που γυρνάει στους διαδρόμους και απειλεί ότι, αν χρειαστεί, ο Αντώνης θα κυβερνήσει μαζί με τη Χρυσή Αυγή; Του Μπαλτάκου που γράφει ιστορικά μυθιστορήματα για την Κρυπτεία, για τη συνήθεια δηλαδή των αρχαίων σπαρτιατών να μαχαιρώνουν κρυφά και μέσα στη νύχτα δούλους. ‘Ο, τι κάνουν δηλαδή οι χρυσαυγίτες με τους μετανάστες και όχι μόνο με τους μετανάστες.

Μιλάει η ΝΔ του Μάκη Βορίδη, που τον είχε χρίσει μέσα από τη φυλακή ο Γεώργιος Παπαδόπουλος γραμματέα της νεολαίας της ΕΠΕΝ. Του Βορίδη που κυνηγούσε αριστερούς φοιτητές με το τσεκούρι, που κυκλοφορούσε με μπότες και στολή παραλλαγής, που χαιρετούσε ναζιστικά τον Μιχαλολιάκο σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας

Για τη διάχυση των απεργιακών αγώνων

Ξαναβρίσκουμε το νόημα των μικρών δράσεων. Οι μεγάλες γίνανε παιχνίδι στα χέρια των ηγεσιών. Αυτές έχουν τις δικές τους πολιτικές ατζέντες και καλούν τον κόσμο σε μίζερες, νομοταγείς και άσφαιρες 24ωρες και 48ωρες απεργίες χωρίς προοπτική...

Προκήρυξη 

συλλογικότητας καθηγητών, δασκάλων, ανέργων και αλληλέγγυων που μοιράστηκε στις πορείες και σε συνελεύσεις εκπαιδευτικών.  Η συλλογικότητα συναντιέται κάθε Δευτέρα στις 7 μμ, στο ΕΜΠ.

«Θα χυθεί αίμα!»

Μ’ αυτή την απειλητική λακωνική φράση, ένας από τους πολλούς διατεταγμένους στην υπηρεσία του κεφαλαίου υπουργούς των τελευταίων ετών –στη συγκεκριμένη περίπτωση ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Λοβέρδος– είχε εγκαινιάσει στις αρχές του 2010 τα μέτρα λιτότητας που μέσα σε τρία χρόνια θα εξελίσσονταν σε μέτρα πλήρους απαξίωσης της εργασιακής μας δύναμης και γενικευμένης φτωχοποίησης και ταπείνωσης.

Πράγματι, τόσο το εν λόγω σκουπίδι όσο και όλοι οι συνάδελφοί του που τον διαδέχτηκαν σ’ αυτό το πόστο φρόντισαν να κάνουν πράξη τα λόγια του:

Το Κράτος δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα...

Η Κυβέρνηση είναι η μόνη υπεύθυνη για την δολοφονία του Π. Φύσσα. Η εκτέλεση τελέστηκε με την επιτήρηση κρατικών οργάνων (4 αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ) που παρείχαν προστασία στον φυσικό αυτουργό κατά την εκτέλεση της δολοφονίας. Η "χρυσή αυγή" είναι ένας πολιτικός μηχανισμός που εκπορεύεται από το βαθύ κράτος των κατασταλτικών μηχανισμών και του δικαστικού σώματος. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό πολιτικό κέντρο της "χρυσής αυγής" και όχι στους φαιδρούς κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους της. Υπεύθυνοι για αυτή την κρατική πολιτική βίας με την έννοια της φυσικής και ηθικής αυτουργίας είναι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός της δημόσιας Τάξης.

Η στρατηγική της “εθνικής αναδίπλωσης” και η “χρυσή αυγή”

Οι εξελίξεις που σηματοδοτούνται με την πολιτική παρέμβαση της χρυσής αυγής στο πολιτικό σκηνικό δυστυχώς δεν εντάσσονται σε κανένα σχέδιο “αποπροσανατολισμού” και “εκτροπής” όπως δήλωσε ο ο Α. Τσίπρας. Αποτελούν την αιχμή του δόρατος της αναδιαμόρφωσης της αστικής πολιτικής στη χώρα μας. Η στρατηγική της “εθνικής αναδίπλωσης” γίνεται πλέον ηγεμονική στους χώρους της αστικής τάξης. Η εμπέδωσή της απαιτεί ανακατατάξεις στο χώρο των αστικών πολιτικών δυνάμεων για να διεκπεραιώσουν αυτή την στρατηγική προς όφελος του αστισμού. Η “χρυσή αυγή” είναι ο πολιτικός μηχανισμός που επιταχύνει αυτές τις εξελίξεις και επιβάλει τις αναγκαίες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα αλλά και στο ίδιο το κράτος. Ήδη μερίδες τις αστικής τάξης - όπως εφοπλιστές και βιομήχανοι - έχουν ήδη αρχίσει να ετοιμάζονται για την “επόμενη μέρα” και να παρεμβαίνουν όλο και πιο ενεργά στην πολιτική σκηνή προβάλλοντας ανοικτά πλέον τις δικές τους απαιτήσεις. 

Εικόνες από την διαδήλωση στην ΑΘΗΝΑ (18/9/13)

Αμφιάλη: Δολοφονία αντιφασίστα και συγκέντρωση σημερα στις 18.00. Σύλληψη δράστη

Περισσότερα εδώ:
Αμφιάλη: Δολοφονία αντιφασίστα και συγκέντρωση σημερα στις 18.00. Σύλληψη δράστη.

Οι παπάρες του Στάθη για την «χρυσή αυγή»…

( ένα σχόλιο στο κείμενο: OΡΚΣ ΜΕ ΓΡΑΒΑΤΑ )

- Επιμένει η ταπεινότης μου: η Χρυσή Αυγή πέφτει στα ποσοστά της.

 Αόμματος: Δεν είναι κύρια θέμα «ποσοστών» αλλά «κοινωνικών ερεισμάτων» τα οποία ανεβαίνουν... 

- Μην ξεχνάτε ότι το εργάκι αυτό το έχουμε ξαναδεί στη γέννηση, τη διαδρομή και το σβήσιμο του ΛΑΟΣ.

Αόμματος: πρόκειται για εντελώς διαφορετικό έργο…

- Ομως πλέον εκτός απ’ το να κραυγάζει, θα έπρεπε τώρα και να ομιλεί. Κι έτσι η επιτυχία της έγινε το πρόβλημά της.

Αμόρφωτος: Δεν γνωρίζει τίποτα για την «γλώσσα» της «χρυσής αυγής». Γνωρίζει μόνον να ομιλεί την «γλώσσα» που έμαθε κάποτε στο ΚΚΕ. Και ιδού τα αποτελέσματα:

Πάνο μαζί, για την ανατροπή!

Η σημερινή, βαθιά δομική κρίση του καπιταλισμού παραμένει ενεργή, θα γνωρίσει και νέες περιπλοκές, πιθανόν και παροδικές, σαθρές και αναιμικές ανακάμψεις. Ωστόσο, η δομική κρίση του κεφαλαίου θα λυθεί τελικά, ή με τη βίαιη καπιταλιστική καταστροφή των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων και μια νέα ποιοτική, αντιδραστική και συνολική ανασυγκρότηση του συστήματος ή με τη βίαιη επαναστατική απαλλοτρίωση του κεφαλαίου, για την υπέρβαση του καπιταλισμού και την κατάργηση της κεφαλαιακής σχέσης, με την πορεία προς το σοσιαλισμό - κομμουνισμό της εποχής μας. Τη μόνη ιστορική προοπτική που μπορεί να γλιτώσει τους λαούς από τη βαρβαρότητα. Αυτές οι «δυο προοπτικές» γεννούν μια νέα εποχή της ταξικής πάλης.

(ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ της 2ης ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

Μια μικρή τσόντα από το μπουρδέλο της Πλατείας Συντάγματος...

Δημοσκόπηση Κάπα Research: «Σαρώστε τους ‘βλαχοδήμαρχους’»

Μια δημοσκοπική έρευνα της  Κάπα Research που δημοσιεύεται στο "ΒΗΜΑ" επιβεβαιώνει τις επιφυλάξεις μας για τα όρια και την εμβέλεια της γραμμής της "πολιτικοποίησης" των δημοτικών εκλογών όπως αυτή εκφέρεται από τα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την ανεπάρκεια της Αριστεράς συνολικά να διαμορφώσει μια άλλη πολιτική απέναντι στον "Καλλικράτη". (βλέπε: Ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στην "πολιτικοποίηση" και την "κομματικοποίηση" των δημοτικών εκλογών;).

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Αναδημοσίευση από aftodioikisi.gr

Την πρόθεσή τους να «σαρώσουν» τους «βλαχοδήμαρχους» εκφράζουν οι πολίτες σε πανελλαδική έρευνα της εταιρείας Κάπα Research που πραγματοποιήθηκε από τις 3 έως τις 18 Ιουλίου σε δείγμα 30.249 ατόμων.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας που δημοσιεύει το «βήμα της Κυριακής»:

-Το 62,9% των πολιτών δηλώνουν ότι δεν θέλουν να επανεκλεγεί ο σημερινός δήμαρχος έναντι του 27,1% που δηλώνουν να επανεκλεγεί. Παράλληλα το 59,3% δηλώνουν ότι έχουν «μάλλον αρνητική» ή «αρνητική» γνώμη για το σημερινό δήμαρχο έναντι 37,8% που έχουν «μάλλον θετική» ή «θετική» γνώμη.

ΕΡΤ3 - Θεματική συζήτηση : Αποανάπτυξη - Τοπικοποίηση

Γεώργιος Νέγρος, ο τίγρης του Αιγαίου

Αναδημοσίευση από το "ΤΕΟΣ ΡΟΜΒΟΣ"

ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΕΓΡΟΣ;

Αγαπητοί φίλοι, επισκέπτες, αναγνώστες του ιστολόγιου,

Οδηγήθηκα στη συγγραφή ενός βιβλίου για τη ζωή των πειρατών έχοντας κατά νου τη γοητεία που είχαν ασκήσει πάνω μου, σαν παιδί, οι περιπέτειες αυτών των ανθρώπων της θάλασσας και που φάνταζαν στα μάτια μου σαν ένα ταξίδι προς την Ελευθερία.

Ο πειρατής Γεώργιος Νέγρος ήταν πρόσωπο υπαρκτό. Γεννήθηκε το 1807 στο Βαθύ Σάμου και έδρασε στο Αιγαίο από το 1840 μέχρι το 1851 οπότε τον ξεκάνανε. Για το γράψιμο του βιβλίου χρειάστηκαν έρευνες πολλές και άπειρα διαβάσματα και στοχασμοί, ώσπου να κατανοήσω και να συμπεράνω κάτι που ίσως όλοι εσείς το ξέρατε από την αρχή. Ότι η προσωπική και η κοινωνική απελευθέρωση μπορεί να είναι τα ζητούμενα αλλά και γω σαν έλλογο ον δεν δύναμαι να εξωραΐζω και να εγκωμιάζω τη βία και το έγκλημα.

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Άγγελου Τσέκερη

Υπάρχει σήμερα πολύ μεγάλη συζήτηση για το πού είναι ο κόσμος. Τι έχουν απογίνει οι Αγανακτισμένοι, το κίνημα των πλατειών, οι τεράστιες διαδηλώσεις των προηγούμενων χρόνων. Οι μνημονιακοί διαμορφωτές σκέψης, μάλιστα, που πριν από κάποιον καιρό έσκιζαν τα ρούχα τους για τη βία και την ανομία, τώρα έχουν βρει καινούργιο επιχείρημα. «Ορίστε, δεν κουνιέται φύλλο. Ο κόσμος έχει λογικευτεί, καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος». Κάποιοι μάλιστα ανακαλύπτουν σε αυτή την ησυχία και σημάδια ότι η οικονομική κατάσταση βελτιώνεται.

Στην πραγματικότητα τίποτα δεν βελτιώνεται. Οι πολίτες στην μεγάλη πλειονότητά τους ούτε με τη δυστυχία έχουν συμφιλιωθεί ούτε φως στην άκρη κάποιου τούνελ βλέπουν. Οι άνθρωποι όμως, περνάνε από το ατομικό στο συλλογικό μόνο στην περίπτωση που θεωρούν ότι αυτό θα έχει κάποιο αποτέλεσμα. Τζάμπα κινητοποιήσεις στον πραγματικό κόσμο δεν υπάρχουν. Οι μόνοι που πάνε σε διαδηλώσεις για να κουβαλήσουν πανό και να δούνε φίλους τους είναι οι οργανωμένοι αριστεροί. Το κάνουν συστηματικά από τη μεταπολίτευση και το συνεχίζουν και σήμερα σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν διοργανωτής είναι οι θλιβερά αναξιόπιστες διοικήσεις των συνδικάτων.

«Nein αυτοί-όχι εμείς, στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές για το χρέος»

Οι καθηγητές Γιάνης Βαρουφάκης, Λούκα Κατσέλη και Γιώργος Σταθάκης αναλύουν σε μια συζήτηση που διοργάνωσε η «Εφ.Συν.» τις εναλλακτικές προτάσεις που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε έξοδο από την κρίση.

Περισσότερα εδώ: Στρογγυλό τραπέζι για την εναλλακτική πρόταση στα Μνημόνια

Αστοί, νοικοκυραίοι, εστιάτορες και καφετζήδες

Αναδημοσίευση από το barikat.gr

του Ηλία Ιωακείμογλου

"Σίγουρα λεφτά και εισόδημα μεγάλο" είναι το σύνθημα που γράφει στη σημαία της η αστική τάξη, αυτή η παρακμιακή αστική τάξη που γνωρίζει πλέον να αυξάνει τα κέρδη της μόνο χάρη σε προνόμια: χάρη στους μισθούς πείνας που επιβάλλουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις, στις φοροαπαλλαγές, τη φοροαποφυγή και τη φοροδιαφυγή, την εύκαμπτη και ανυπεράσπιστη, και για αυτό υπάκουη εργασιακή δύναμη, στη διάλυση των θεσμών προστασίας των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων. Πρόσφατο δείγμα της παρακμής της επιχειρηματικής τάξης, η δήλωση των εστιατόρων και των καφετζήδων ότι δεν προτίθενται να μετατρέψουν σε μείωση των τιμών την αναγγελθείσα μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση. Πρόκειται για γλαφυρό παράδειγμα της ανικανότητας της επιχειρηματικής τάξης, μικρής και μεγάλης, να διατυπώσει και να ακολουθήσει μια ηγεμονική πολιτική, δηλαδή μια πολιτική που θα μπορούσε να εμφανίσει την επιδίωξη του ιδιοτελούς συμφέροντος της επιχειρηματικής τάξης ως συμφέρον ολόκληρης της κοινωνίας. Βρισκόμαστε πλέον σε μια εκπληκτική ιστορική φάση κατά την οποία η κυρίαρχη αστική τάξη και ο ταπεινός δούλος της, η παλαιά μικροαστική τάξη, όχι μόνο δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν το γενικό συμφέρον (έστω ως έμμεση και στρεβλή έκφραση του δικού τους εγωιστικού συμφέροντος), αλλά δεν το θεωρούν και αναγκαίο -ούτε και έχουν την ευφυία να μην επιδεικνύουν το γυμνό συμφέρον τους. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση ηγεμονικής κρίσης και το ερώτημα που μπορούμε πλέον να θέτουμε είναι με ποιο τρόπο αυτή η ηγεμονική κρίση μπορεί να μετατραπεί (ή να μην μετατραπεί) σε επαναστατική κατάσταση.

Η ευγένεια του Αλέξη Τσίπρα...

Επίδειξη ευγένειας και αυτοσυγκράτησης από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη συνέντευξη που παραχώρησε χτες στην εφημερίδα η οποία κυκλοφορεί με το όνομα «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Γνωρίζοντας ότι φιλοξενείται από ένα έντυπο το οποίο εκδίδεται κάτω από τις πιο ακραίες «μνημονιακές» προδιαγραφές, κατόρθωσε να αποφύγει κάθε σχετική νύξη, παρά το γεγονός ότι τα ερωτήματα που του τέθηκαν τον οδηγούσαν κάθε τόσο στη σκέψη «μα πώς μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου;». Η συνέχεια εδώ: 

Η ευγένεια του Αλέξη Τσίπρα

Για την δουλειά των "ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ" στις "ΛΑΪΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ" του ...ΣΥΡΙΖΑ

...Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τα πάντα ώστε να οικοδομηθεί μια πλατιά λαϊκή ενότητα, ένα παλλαϊκό πολιτικό ρεύμα ανατροπής, αποτέλεσμα της πολιτικοποίησης κάθε επιμέρους αγώνα και κινητοποίησης. Μια πολιτικοποίηση που θα οικοδομηθεί μέσα από ανοιχτές λαϊκές επιτροπές με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης οι οποίες θα μετατρέπουν κάθε επιμέρους αγώνα σε υπόθεση όλης της κοινωνίας συνδράμοντας τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο επίκεντρο της σύγκρουσης με την κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη και οι φίλοι του καλούνται να συμβάλλουν ώστε να συγκροτηθούν λαϊκές επιτροπές υπεράσπισης των δημοσίων αγαθών, ενάντια στις απολύσεις και τις ιδιωτικοποιήσεις σε κάθε πόλη, νομό και περιφέρεια. Ανοιχτές λαϊκές επιτροπές παντού. Επιδίωξή μας είναι να εκπεμφθεί ρητά και πειστικά στην κοινωνία η αποφασιστικότητα του ΣΥΡΙΖΑ για δημοκρατική ανατροπή τώρα...

(Από την Πολιτική Απόφαση της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ)

Η σταλινοτροστκιστική σύλληψη των "λαϊκών επιτροπών",  η οποία πέρασε με την παραπάνω διατύπωση στην Πολιτική Απόφαση της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια αποτυχημένη εκ των προτέρων επιλογή. Δεν έχει καμιά πιθανότητα να ορθοποδήσει, όσο και αν προσπαθεί η Γ. Ραντού να μας πείσει για το αντίθετο με το δημοσίευμα της στην "ισκρα" που έχει τον προπαγανδιστικό τίτλο: "ΠΑΝΤΟΥ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΛΑΪΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ".  

Μια κυβέρνηση της αριστεράς στη Χιλή (1970-1973)

Του Κρίτωνα Ηλιόπουλου

40 χρόνια μετά το πραξικόπημα του Πινοτσέτ

Αμέσως μετά το πραξικόπημα του Πινοτσέτ στις 11 Σεπτέμβρη 1973 υπήρξε μια συσπείρωση της χιλιάνικης και της παγκόσμιας αριστεράς κατά της φρίκης της δικτατορίας. Όμως πρωτύτερα, στα τρία χρόνια της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας, 1970-73, υπήρχαν πολλές διαφωνίες μέσα στο αριστερό στρατόπεδο της μεγάλης «μάχης της Χιλής». Επιπλέον, για πολλά χρόνια, η ευθύνη για την ήττα αποδιδόταν από αρκετούς σε εκείνες τις διαφωνίες ή στα λάθη τακτικής και στρατηγικής της Λαϊκής Ενότητας (Λ.Ε). Εάν ρίξουμε μια πιο ψύχραιμη ματιά, σήμερα 40 χρόνια μετά το βομβαρδισμό του προεδρικού μεγάρου της Χιλής, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι δεν ήταν οι εσωτερικές αδυναμίες που έφταιξαν για την ήττα αλλά μάλλον η «υπεροπλία» και η μεγαλύτερη ισχύς του αντίπαλου. Επίσης από την απόσταση του χρόνου θα διαπιστώσουμε ότι οι επιτυχίες της αριστερής κυβέρνησης ήταν εντυπωσιακές και πολύ περισσότερες από τις αποτυχίες. Η κριτική για τις ευθύνες της ήττας βασίζεται ακριβώς σ’ αυτές τις επιτυχίες. Εφόσον επί τρία «ατέλειωτα» χρόνια απίστευτων καθημερινών αλλαγών και συγκρούσεων στην κοινωνία της Χιλής, το κίνημα της Λαϊκής Ενότητας κατάφερε αυτά που κατάφερε χωρίς να ανατραπεί, θα μπορούσε να είχε νικήσει. Μερικοί υποστήριξαν ότι δεν θα μπορούσε. Άλλοι επικέντρωσαν στη δύναμη που έχουν οι κάννες και ότι ήταν ζήτημα όπλων. Ωστόσο στην κοντινή Αργεντινή ηττήθηκε λίγο αργότερα και αυτή η άποψη. Στις κουτσομπολίστικες στήλες μπορεί να διαβάσουμε για τη διαμάχη περί του αν αυτοκτόνησε ή σκοτώθηκε ο Αλιέντε, για το αν έπινε ή δεν έπινε ουίσκι και άλλες θεωρίες που έχουν στόχο να μειώσουν την αξία της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας και της προσωπικότητας του προέδρου της. Δεν έχει νόημα να κάνουμε μαντείες και «μετά Χριστόν» προφητείες, η συζήτηση αυτή κράτησε πολλά χρόνια και αποδείχτηκε άγονη.

Ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στην "πολιτικοποίηση" και την "κομματικοποίηση" των δημοτικών εκλογών;

Τα τύμπανα του πολέμου άρχισαν να ηχούν... Τα χαρακώματα να αντιστέκονται σπασμωδικά. Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για τις αυτοδιοικητικές εκλογές ενεργοποίησε πλήρως τους αμυντικούς μηχανισμούς του συστήματος και των συστημικών. Γιατί; Η απάντηση προκύπτει από την κωδικοποίηση των επίμαχων και ουσιαστικών στοιχείων της ομιλίας

(από το κείμενο "Τα επίμαχα και ουσιαστικά από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα για την Αυτοδιοίκηση" του Τζόκα Σπύρου, μέλους της Κ.Ε., συντονιστή του Τμήματος Αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ)

Μερικές παραγράφους πιο κάτω, ο Σ. Τζόκας επιχειρώντας αυτή την κωδικοποίηση, δίνει την δική του ερμηνεία για το πως αντιλαμβάνεται ότι "ο Αλέξης Τσίπρας πολιτικοποίησε τις αυτοδιοικητικές εκλογές":

Πρόθεση της κυβέρνησης είναι η αποπολιτικοποίηση των αυτοδιοικητικών εκλογών ώστε να μην μπορεί να φτιαχτεί χάρτης με μπλε και κόκκινους νομούς, δηλαδή να μην εξάγεται καθαρό πολιτικό συμπέρασμα σε σχέση με τη δύναμη των κομμάτων. Τρέμουν με την ισχυρή πιθανότητα καταβαράθρωσης του ΠΑΣΟΚ, που ελέγχει σήμερα σε μεγάλο βαθμό την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μα αυτή η πολιτική προσέγγιση δεν είναι ο ορισμός της "κομματικοποίησης" των δημοτικών εκλογών; Δεν είναι το μοναδικό σημείο ούτε στο κείμενο του Σ. Τζόκα, ούτε στην τελευταία απόφαση της ΚΕ το οποίο δημιουργεί συγχύσεις ανάμεσα στην "κομματικοποίηση" και στην "πολιτικοποίηση" των αυτοδιοικητικών εκλογών.

To «σκάνδαλο του φοίνικα»...

Όλοι θα έχετε δει φοίνικες να πεθαίνουν μαζικά σε δημόσιους χώρους, στους δρόμους και στις αυλές των σπιτιών. Η αιτία του κακού ακούει στο όνομα “κόκκινος ρυγχωτός κάνθαρος”. Πρόκειται για το δολοφονικό σκαθάρι που έφτασε στη χώρα μας το 2004 με εισαγωγές μολυσμένων δέντρων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.Ένα αναλυτικό ρεπορτάζ για αυτό το θέμα εδώ:

«σκάνδαλο του φοίνικα»

Όμως, όταν το κράτος δεν μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημα, έρχεται η "υγιής επιχειρηματικότητα" να καλύψει το κενό που αφήνει. Αποκαλυπτικό το παρακάτω δημοσίευμα:

«Κάποιοι μεθοδεύουν σκόπιμα την εξάπλωση του σκαθαριού στους φοίνικες για να καρπωθούν τα κονδύλια της Ε.Ε.»

Καλό σου ταξίδι Αχιλλέα...

Τον Αχιλλέα τον γνωρίσαμε σαν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΠΑΣΑ. Τον ξαναβρήκαμε στην Πλατεία Συντάγματος όπου είχε δραστηριοποιηθεί στην "ομάδα επικοινωνίας" της ανοικτής συνέλευσης. Ξανασυναντήσαμε τον Αχιλλέα πολλές φορές στους δρόμους με την κάμερα στους ώμους. Τον τελευταίο καιρό, είχε αφιερωθεί στην κινητοποίηση στην ΕΡΤ. Εκεί θα πήγαινε και σήμερα το πρωί, όταν σχόλασε. 

Δεν πρόλαβε...

Για την "κυβερνητικότητα" της Αριστεράς...

(Από το "ΣΑΛΟ 120 ΜΕΡΕΣ ΣΤΑ ΣΟΔΟΜΑ" του Πιερ Πάολο Παζολίνι)

Απόσπασμα από το βιβλίο "Η γέννηση της βιοπολιτικής" του Michel Foucault

Λένε συχνά ότι στον Μαρξ τέλος πάντων, αυτό λένε όσοι τον γνωρίζουν, δεν υπάρχει ανάλυση της εξουσίας, ότι η θεωρία του Κράτους είναι ανεπαρκής, κι ότι είναι καιρός να αρχίσουμε να την κάνουμε. Αλλά είναι τόσο σημαντικό να διαθέτουμε μια θεωρία του Κράτους; Στο κάτω - κάτω, οι Άγγλοι την έχουν αποφύγει και γενικά έχουν, τουλάχιστον μέχρι τα τελευταία αυτά χρόνια, κυβερνηθεί σχετικά καλά χωρίς θεωρία του Κράτους. Πάντως, η τελευταία θεωρία του Κράτους υπάρχει στον Χομπς, δηλαδή σε κάποιον που ήταν συγκαιρινός και ταυτόχρονα «supporter» ενός τύπου μοναρχίας τον οποίον οι Άγγλοι ξεφορτώθηκαν εκείνη την εποχή. Και μετά τον Χομπς έχουμε τον Λοκ. Ο Λοκ δεν κάνει πλέον μια θεωρία του Κράτους, κάνει μια θεωρία της διακυβέρνησης. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι το αγγλικό πολιτικό σύστημα δεν λειτούργησε ποτέ, αλλά και η φιλελεύθερη θεωρία δεν λειτούργησε ποτέ με αφετηρία ή διαθέτοντας μια θεωρία του Κράτους. Διέθεταν αρχές διακυβέρνησης.

Τελικά, ας αποφασίσουν, και πάλι, οι μαρξιστές για το αν υπάρχει ή όχι θεωρία του Κράτους στον Μαρξ. Όσο για μένα, αυτό που θα πω είναι πως ό,τι λείπει από τον σοσιαλισμό δεν είναι τόσο μια θεωρία του Κράτους, είναι μια διακυβερνησιακή λογική, είναι ο ορισμός αυτού που θα ήταν μέσα στον σοσιαλισμό μια διακυβερνησιακή ορθολογικότητα, δηλαδή ένα λελογισμένο και υπολογίσιμο μέτρο της έκτασης των τρόπων και των στόχων της διακυβερνησιακής δράσης. Ο σοσιαλισμός διαθέτει ή προτείνει μια ιστορική ορθολογικότητα. Την ξέρετε, περιττό να προσθέσω κάτι. Προτείνει μια οικονομική ορθολογικότητα. Ο Θεός ξέρει πόσες συζητήσεις έχουν γίνει, ιδιαίτερα το 1920 - 1930, για να μάθουμε αν αυτή η ορθολογικότητα ευσταθούσε ή δεν ευσταθούσε. Οι νεοφιλελεύθεροι για τους οποίους σας μίλησα, όπως ο φον Μίζες, ο Χάγεκ κ.λπ., έχουν αρνηθεί, ο φον Μίζες προπάντων αρνήθηκε, περίπου εκείνα τα χρόνια, ότι υπάρχει μια οικονομική ορθολογικότητα του σοσιαλισμού. Υπήρξε απάντηση, άλλωστε θα επανέλθουμε σχετικά.

Η τελευταία πληγή του εμφυλίου

(εικόνα από την "ΣΤάΣΗ στο Χαλάνδρι")

Στις 28 Αυγούστου του 1949 άρχισε η υποχώρηση των τμημάτων του ΔΣΕ, η οποία ολοκληρώνεται την επομένη ημέρα από το πέρασμα της Μπάρας, τη μόνη ανοιχτή συνοριακή διάβαση προς την Αλβανία. Τα τελευταία προπύργια του ΔΣΕ, το Κάμενικ και το Γκόλιο, που κάλυπταν την υποχώρηση των τμημάτων, εγκαταλείπονται από τους υπερασπιστές τους, οι οποίοι εισέρχονται και αυτοί στην Αλβανία. Τις επόμενες ημέρες θα συνεχιστεί η διαφυγή ξεκομμένων μαχητών και ομάδων. Η τελευταία μάχη που έδωσε ο ΔΣΕ, δεν πιστοποίησε την καταστροφή του, αλλά την αδυναμία του να συνεχίσει τον πόλεμο. Οι δυνάμεις του, με «το όπλο παρά πόδα», υποχώρησαν συγκροτημένα και μπήκαν στο έδαφος της Αλβανίας. Θα ακολουθήσουν δεκαετίες πολιτικής προσφυγιάς στη μακρινή Τασκένδη και σε άλλες χώρες της Ανατολικής της Ευρώπης.

Θα περάσουν πολλά χρόνια για να μπορέσουν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Όμως κάποιοι απ΄ αυτούς δεν θα αποκτήσουν ποτέ αυτή την δυνατότητα επιστροφής. Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή τους. Κάποιοι παλιότεροι τους έχουν ξεχάσει. Κάποιοι άλλοι που πολέμησαν μαζί τους δεν θέλουν να τους θυμούνται. Και οι αρχές, με κυνισμό, περιμένουν απλώς να πεθάνουν. Κι όμως, εκείνοι ζουν ακόμα με την ελπίδα ότι θα μπορέσουν να ξαναδούν τον τόπο που γεννήθηκαν. Είναι οι τελευταίοι πολιτικοί πρόσφυγες που τους αρνούνται ακόμα την ελληνική ιθαγένεια. Περισσότερα γι' αυτό το θέμα, εδώ: 

ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Οι Γερμανοί κοιμούνται, οι Ελληνες ονειρεύονται

Αναδημοσίευση από την "καθημερινή"

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου

Πολιτικοί και αναλυτές σε ολόκληρη την Ευρώπη έχουν στραμμένα τα μάτια στη Γερμανία εν αναμονή των βουλευτικών εκλογών της 22ας Σεπτεμβρίου. «Η Ευρωζώνη χρειάζεται ένα γερμανικό θαύμα» ήταν ο τίτλος πρόσφατου άρθρου της ισπανικής εφημερίδας El Pais. Ο αρθρογράφος συνόψιζε τον μακρύ κατάλογο ευσεβών πόθων και μάταιων ελπίδων που ευδοκιμούν αυτήν την εποχή, ιδίως στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, όπου συνηθίζεται να πιστεύει κανείς ό,τι τον συμφέρει να πιστέψει: απελευθερωμένη από τις εσωτερικές πιέσεις της προεκλογικής περιόδου η νέα γερμανική κυβέρνηση μπορεί να χαλαρώσει τα μνημονιακά λουριά, να στραφεί σε περισσότερο αναπτυξιακές πολιτικές, να συναινέσει σε μερική διαγραφή χρεών, ευρωομόλογα και πάει λέγοντας. Ολα αυτά «για το καλό της ίδιας της Γερμανίας», τονίζουν οι καλοπροαίρετοι συμβουλάτορες, ωσάν να γνωρίζουν καλύτερα από τους Γερμανούς πολιτικούς και ψηφοφόρους τι πραγματικά συμφέρει το Βερολίνο.

Έχει πολιτικό λόγο η "χρυσή αυγή";

Δεν θα αναφερθούμε στις θέσεις της σε ζητήματα διεθνών σχέσεων, όπως το δημοσίευμα με τον εύλογο τίτλο: “Κότες” έγιναν τα... γεράκια του ΝΑΤΟ μπροστά στον Άσαντ, ούτε στην διπλανή αφίσα για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. 

Θα παρουσιάσουμε ένα κείμενο με τον τίτλο "Η Επανάστασή μας"και αφήσουμε τους αναγνώστες μας να βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους.

Η Επανάστασή μας 

Η Επανάστασή μας δεν είναι απλά μια λέξη. Δεν είναι κάτι επιφανειακό και παράξενα πολύβουο. Η Επανάστασή μας δε βρίσκεται εκεί που καίνε ελληνικές σημαίες, που σπάνε μαγαζιά, πανεπιστήμια και καταστρέφουν αγάλματα. Η Επανάσταση μας δεν κρύβεται σε κουκούλες, εκεί που υπάρχουν τα χαπάκια, οι σκόνες και τα παραισθησιογόνα. Δεν έχει ανάγκη από υποκατάστατα για να ονειρευτεί. Δεν είναι "εξαρτημένη", αλλά Ελεύθερη. Η Επανάστασή μας δε βρίσκεται σε λαμπερά φώτα και κοσμοπλημμύρα.

Για την κατασκευή της "σοσιαλιστικής τάσης" στον νέο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ...

ο ..."εξηλεκτρισμός" του
νέου ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

Ως γνωστόν ο Αύγουστος, ο μήνας που ο λαός κάνει τα μπάνια του, είναι ο μήνας που επιλέγουν παραδοσιακά οι κυβερνήσεις στην χώρα μας να περάσουν αιφνιδιαστικά μια σειρά αντιλαϊκών μέτρων. Τα επιτελεία της Κουμουνδούρου με μια ευρηματική κίνηση που συνδυάζει αυτές τις παραδόσεις των ντόπιων αστικών κυβερνήσεων με τις γνήσιες παραδόσεις της κομμουνιστικής Αριστεράς προχώρησαν αυγουστιάτικα στην κατασκευή της "σοσιαλιστικής τάσης".

Ποιές είναι αυτές οι παραδόσεις της Αριστεράς; Από την εποχή του ΕΑΜ ως την version 2.0 του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, τα επιτελεία επιβάλουν την ηγεμονία τους με όρους που εξασφαλίζουν την κυριαρχία τους ώστε να έχουν και πλήρη έλεγχο των πολιτικών μορφωμάτων και να μην επιδέχεται καμία αμφισβήτηση η εξουσία τους. Ποίος θυμάται σήμερα το "Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας", την "Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας" και το "Αγροτικό κόμμα Ελλάδας" που ήταν τα συνιδρυτικά με το ΚΚΕ κόμματα που συγκρότησαν το ΕΑΜ; Ποιός πιστεύει σήμερα ότι το ΠΑΜΕ είναι κάτι διαφορετικό από το ΚΚΕ, ποιός γνωρίζει ότι οι "οικολόγοι εναλλακτικοί" είναι ιδρυτική συνιστώσα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Η κατασκευή της "σοσιαλιστικής τάσης" είναι μια κίνηση από τα πάνω που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τα επιτελεία της Κουμουνδούρου για να "ταχτοποιηθούν" οι "ταξινομήσεις" εντός του νέου κόμματος. Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ λειτουργούσε και συνεχίζει να λειτουργεί ως πολιτικός μηχανισμός ως "σύναξη των τσοπαναραίων", δηλαδή μέσα από ένα σχήμα το οποίο προϋποθέτει ότι τα μέλη του ανήκουν σε κάποια συγκροτημένη ομάδα με διακριτή ταυτότητα (οργανωτική και πολιτική). Η παραγωγή πολιτικής είναι μια διαδικασία διαπραγμάτευσης και συναλλαγής ανάμεσα στα επιτελεία αυτών των ομάδων.

Με τον "σύντροφο" Πούτιν...

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, θα συναντηθεί με τον πρέσβη της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ελλάδα, σήμερα Τετάρτη, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος, στον Περισσό. Στο φόντο των πολύ σοβαρών εξελίξεων στην περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Μ. Ανατολής και της σχεδιαζόμενης ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία, θα ακολουθήσουν σειρά συναντήσεων και παρεμβάσεων του ΚΚΕ.

(από τον "ριζοσπάστη")

- Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν και βαθύτερες συγκλίσεις:

Μετά το ΚΚΕ και ο νέο-καπιταλιστής Πούτιν αποκαθιστά τον Στάλιν

- Μόνον με τον σύντροφο Τσίπρα δεν θέλει να έχει "συναντήσεις" το ΚΚΕ, ούτε γι' αυτά που συμβαίνουν στην Μ. Ανατολή, ούτε και γι' αυτά που συμβαίνουν στην χώρα μας...

Δημοσκόπηση πανικός στην Νέα Δημοκρατία!!

Αναδημοσίευση από το ONE MINUTE

Αναστάτωση εχει προκαλέσει στην Συγγρού δημοσκόπηση που έφτασε στα χέρια τους την Δευτέρα.

Έχουν χάσει το τραίνο της πρωτιάς και δίνουν μάχη για την δεύτερη θέση με την Χρυση Αυγη.

Βλεπουν οτι το ΠΑ.ΣΟ.Κ με τον Βενιζελο δεν εχει καμια πιθανοτητα για διψηφιο στις εκλογες εως εκτος απο Ευρωβουλή.

ΟΔΗΓΙΕΣ προς ΕΛΛΗΝΕΣ για ΕΝΟΠΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ...

(Από το "ΕΛΛΗΝ και ΧΑΟΣ")

Όταν οι Έλληνες γίνονται Γερμανοί…

Κατά 82% αυξήθηκε το 2012 ο αριθμός των Ελλήνων που πολιτογραφήθηκαν Γερμανοί σε σχέση με το 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία (Destatis).

(Από τους "σχολιαστές χωρίς σύνορα")

Η Άνοιξη της Πράγας: «ο σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο»

Αναδημοσίευση από το "ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ"

Του Geoff Eley

Στην Ανατολική Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Τσεχοσλοβακία, είχε αρχίσει επίσης να διαμορφώνεται μια Νέα Αριστερά. Εκεί, ο κομμουνισμός συνιστούσε ένα παράδοξο. Όντας το μεγαλύτερο κομμουνιστικό κόμμα της Ευρώπης την περίοδο του Μεσοπολέμου και το ισχυρότερο σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη μετά το 1945, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές το 1945-48. Παρ’όλα αυτά, ανέπτυξε τον χειρότερο σταλινισμό στις εκκαθαρίσεις του 1948-49, ενώ καθυστέρησε στην αποσταλινοποίησή του ώς το 1962-63. Εκείνη την εποχή, οι σοσιαλιστικές οικονομίες καρκινοβατούσαν, ενώ στην Τσεχοσλοβακία η κρίση ήταν ιδιαίτερα σοβαρή. Μετά τους πειραματισμούς με το σοσιαλισμό της αγοράς στην Ουγγαρία και την Πολωνία, τα σοσιαλιστικά κράτη προχώρησαν δειλά σε μια αλλαγή των προτεραιοτήτων τους, καθώς στράφηκαν από τη βαριά βιομηχανία στην κατανάλωση και τις υπηρεσίες. Στα 1964-65, το Κομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας άρχισε να σκέφτεται σοβαρά τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, σε μια περίοδο ταυτόχρονων έντονων διανοητικών ζυμώσεων και σοβαρών εθνικών προβλημάτων.

Η Άνοιξη της Πράγας ήταν προϊόν μιας πολύπλοκης δυναμικής. Ξεκίνησε από την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος μεταξύ Οκτωβρίου του 1967 και Ιανουαρίου του 1968, και κορυφώθηκε με την αντικατάσταση του Νοβότνι από τον Ντούμπτσεκ στη θέση του γενικού γραμματέα. Οι συνέπειες έμεναν ασαφείς, γιατί, αν οι επιθέσεις εναντίον του Νοβότνι ήταν αποτέλεσμα των αιτημάτων εκδημοκρατισμού του συστήματος, η νέα ηγετική ομάδα τάχθηκε εξ ολοκλήρου υπέρ των μεταρρυθμίσεων.

Μετά από 45 χρόνια...

Η συνέχεια εδώ:

Ο Κόκκινος Στρατός έγινε ρόζ φούξια

Το “κόμμα της δραχμής” είναι το κόμμα των Ελλήνων βιομηχάνων;

(ένα σχόλιο στο κείμενο του Κ. Λαπαβίτσα: 

“Η υπονόμευση του ελληνικού παραγωγικού ιστού”)

Ο Α. Μπαντιού έχει καταδείξει την αξία της μεθόδου “εις άτοπον απαγωγής” για την παραγωγή Πολιτικής. Ας χρησιμοποιήσουμε αυτή την μέθοδο στο κείμενο του Κ. Λαπαβίτσα και ας δεχτούμε ότι τα συμπεράσματά του είναι ορθά, όπως πράγματι πιστεύει ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς στην χώρα μας.

Αν δεχτούμε τις εκτιμήσεις του Κ. Λαπαβίτσα, σημαίνει ότι οι πολιτικές των επιτελείων της Ε.Ε. Και του ΔΝΤ δεν είχαν ως στόχο το κόσμο της εργασίας αλλά και τους Έλληνες βιομηχάνους, οι οποίοι μέσα απ' αυτές τις πολιτικές είδαν να καταστρέφεται ο βιομηχανικός ιστός της χώρας, να απαξιώνεται το κεφαλαίο τους και να μειώνονται τα κέρδη τους. Δηλαδή, τα ταξικά συμφέροντα των βιομηχάνων εκφράζονται σήμερα από πολιτικές οι οποίες εναντιώνονται ΟΝΕ και την ΕΕ και η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα θα αποτελούσε σανίδα σωτηρίας γι αυτούς.

Για την Αριστερά των άκρων

Αναδημοσίευση από το "αριστερό βήμα"

Του Π. Σωτήρη

Σύμφωνα με μια διαδεδομένη στην Αριστερά άποψη, εφόσον το κυβερνητικό επιτελείο επενδύει στην εικόνα μιας χώρας που κινδυνεύει από την αντιπαράθεση των άκρων, η Αριστερά δεν πρέπει να εγκλωβιστεί σε μια τέτοια σύγκρουση, να αποφύγει ακραίες τοποθετήσεις και να επικεντρωθεί στην προσέλκυση ανθρώπων από το «μεσαίο χώρο». Για παράδειγμα, μεμονωμένοι βουλευτές θα αναλαμβάνουν το έργο της υπόσχεσης προς αδικημένους κλάδους ότι θα επαναπροσληφθούν, αλλά η ηγεσία θα δίνει «υπεύθυνες απαντήσεις», για να μην αποξενωθεί από τους ενδιάμεσους ψηφοφόρους.

Αυτοί οι ενδιάμεσοι ψηφοφόροι υποτίθεται ότι δεν θέλουν τη λιτότητα, αλλά δεν πολυσυμπαθούν τους δημοσίους υπαλλήλους, εξεγείρονται για την ΕΡΤ αλλά διαφωνούν για τις απεργίες, βλέπουν τα πράγματα να πηγαίνουν προς τα χειρότερο αλλά δεν τους εμπνέει κανένας πολιτικός.