ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Οι νέοι «μακεδονομάχοι», ο Λένιν και η απάτη



Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
του Δημήτρη Ψαρρά

Στην αντιπαράθεση απόψεων γύρω από τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ κυριαρχούν οι κραυγές, οι εθνικιστικές κορόνες και οι θεωρίες συνωμοσίας. Δεν λείπουν, πάντως, και κάποιες απόπειρες να εκτεθούν και επιστημονικά επιχειρήματα, σύμφωνα με τα οποία θα ήταν ασύμβατος με την ιστορική αλήθεια ο οιοσδήποτε «συμβιβασμός» Ελλάδας και ΠΓΔΜ στο ζήτημα του ονόματος της γειτονικής χώρας και δευτερευόντως στα ζητήματα της ονομασίας των πολιτών και της γλώσσας της.

Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει η γνωστή παρέμβαση του καθηγητή Μπαμπινιώτη, ο οποίος επιχείρησε να μειώσει τη σημασία της «Τρίτης Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για την Τυποποίηση Γεωγραφικών Ονομάτων» το 1977, όπου σαφώς –και χωρίς καμιά ελληνική αντίδραση– αναφερόταν ως μία από τις γλώσσες της Γιουγκοσλαβίας η «μακεδονική». Η παρουσία του κ. Μπαμπινιώτη στην ελληνική αντιπροσωπεία σε εκείνη τη Διάσκεψη εξηγεί και τους λόγους που τον οδηγούν σήμερα σ’ αυτές τις διευκρινίσεις (βλ. σχετ. «Γλωσσολογική αλαλία», στην «Εφ.Συν.», 6.6.2018).

Αλλά υπάρχει κάτι πολύ σοβαρότερο και ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Ο πυρήνας των επιστημονικών προσεγγίσεων του θέματος από την πλευρά των επικριτών της συμφωνίας εντοπίζεται σε ένα μικρό βιβλίο, το οποίο έχει εκδοθεί εδώ και 60 χρόνια και ακόμα τώρα προβάλλεται ως βασικό ντοκουμέντο σ’ αυτή τη σειρά των «επιστημονικών» επιχειρημάτων.

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2018

Η αποικιοποίηση του φανταστικού και ο κοινωνικός έλεγχος


Ο Renato Curcio στην Εισαγωγή αναφέρει ότι «Το Internet είναι πολλά πράγματα: μια εξέλιξη του παγκόσμιου καπιταλισμού, μια καινοτόμος τεχνολογία, ένα νέο πανοπτικό επιτήρησης, μια δυνατότητα ελέγχου εξ αποστάσεως των εργαζομένων, μια παραγωγή εικονικών ταυτοτήτων, μια ευκαιρία για εγχειρήματα τύπου χάκινγκ είτε για το καλό είτε για το κακό, μια δυνατότητα επιτάχυνσης και διεύρυνσης των οριζόντιων επικοινωνιών μας και πολλά, πάρα πολλά άλλα πράγματα ακόμη. Εν κατακλείδι, δεν αμφισβητείται εδώ το γεγονός ότι η ηλεκτρονική αλληλογραφία επιτάχυνε τις επικοινωνίες και διεύρυνε την δυνατότητά μας να ανταλλάσσουμε περιεχόμενα. Ενδεχομένως το βλέμμα που θα συναντήσετε σε αυτές τις σελίδες να είναι στραμμένο στην εκπληκτική πολλαπλότητα των ύπουλων ελέγχων στους οποίους υπόκειται οτιδήποτε ανταλλάσσεται μέσω δικτύου και που, την εποχή της κανονικής αλληλογραφίας, δεν τους σκεφτόμασταν ούτε τους θεωρούσαμε σαν μια συνηθισμένη πρακτική».

Ο συγγραφέας περιγράφει ακόμη, στην Εισαγωγή, όσα θα βρούμε στην συνέχεια, στις σελίδες αυτού το βιβλίου, όπου ένα μέρος είναι αφιερωμένο στους εικονικούς διαχωρισμούς, δηλαδή στην παραγωγή ψηφιακών ταυτοτήτων, στις τεράστιες επιπτώσεις τους, στην υπερσύνδεση, στην νοητική δουλεία, την αποξένωση της μνήμης, την κλοπή της λήθης κ.ά.

Πορεία στα Γιάννενα ενάντια ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου




Την πορεία της 1η Ιουνίου συνδιοργάνωσαν οι Πρωτοβουλίες Ιωαννίνων, Άρτας, Πρέβεζας, Θεσπρωτίας και η Πρωτοβουλία Αθήνας ενάντια στις εξορύξεις πετρελαίου.

Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018

Τώρα καταλάβαμε...

Σιωπή...

Δεν σωπαίνουν όλοι, υπάρχουν και μερικοί που φωνάζουν ακόμα, όπως το iskra.gr (01/06/2018):

«Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας δεν πρόλαβε να ξεμπερδέψει, μάλλον με ένα “διαβλητό” τρόπο, από τον θόρυβο για την βίλα του και μοιάζει να ορέγεται συνεργασία με τον Π. Σάντσεθ στη νέα κυβέρνηση του, υπό την προϋπόθεση ότι ο τελευταίος θα αλλάξει τον προϋπολογισμό του Ραχόϊ

Για να καταλάβουμε καλύτερα, με χοντρά γράμματα υπογραμισμένες οι λέξεις: Πάμπλο Ιγκλέσιας, διαβλητό, βίλα, ορέγεται, Π. Σάντσεθ .

Είναι πλέον φανερό γιατί ο Π. Λαφαζάνης δεν ήθελε στον ΣΥΡΙΖΑ στα κρίσιμα ζητήματα να γίνονται “δημοψηφίσματα” ανάμεσα στα μέλη του, όπως προέβλεπε αυτή την δυνατότητα το καταστατικό του: Γιατί θεωρεί αυτόν τον τρόπο λήψης αποφάσεων  “διαβλητό”!...

Όμως ο Π. Λαφαζάνης  θεωρεί διαβλητά μόνον τα "κομματικά" δημοψηφίσματα, γιατί σε άλλες στιγμές έχει ταχθεί αναφανδόν υπέρ των "κοινοβουλευτικών". Φαίνεται αυτά είναι πιο "δημοκρατικά"...

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Γιατί αγωνιστήκαμε




Μάο, Μαρκούζε, Μαρξ

Το 1968, ο ορθόδοξος μαρξισμός ήταν σε θέση να συναντηθεί με την αμερικανική κοινωνιολογία, τη Σχολή της Φρανκφούρτης και τη Βρετανική Νέα Αριστερά, καθώς και τη σκέψη που ήρθε από τον Τρίτο Κόσμο.

Σήμερα θα μπορούσε κανείς να χλευάσει την κοινή εμφάνιση των Μάο, Μαρκούζε και Μαρξ στα πλακάτ μας. Αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αυτό είχε κάποια νόημα: Μάο, γιατί παρά την αναταραχή που προκάλεσε η Πολιτιστική Επανάσταση (για την οποία εμείς δεν γνωρίζαμε παρά πολύ λίγα,) πραγματικά χρειάζονταν να βομβαρδίσουμε το γενικό επιτελείο, το οποίο είχε κλειστά αυτιά σε ό,τι λέγαμε. Μαρκούζε, γιατί φέρνοντας στην πολιτική τη νέα και απαραίτητη διάσταση της ευτυχίας - πέρα ​​από την εξουσία και τα χρήματα - εμπλούτισε σε μεγάλο βαθμό την ιδέα της ελευθερίας. Και Μαρξ, γιατί ό,τι επιθυμούσαμε, μπορούσε να φαίνεται εφικτό, αλλά ήταν πολιτικά αδύνατο μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού.

Της Luciana Castellina.
Αναδημοσίευση από το "antapocrisis.gr"

Στις δεκαετίες που πέρασαν ζήσαμε μια μακρόσυρτη ταφή του 1968. Και με την πεντηκοστή επέτειο φτάσαμε σε κάτι σαν μια θριαμβευτική κηδεία με κρατική δαπάνη. Κάποιοι από τους νεκροθάφτες είναι άνθρωποι που έπαιξαν ηγετικό ρόλο στο κίνημα.

Με τη σημασία και το νόημά της να μειώνεται, είναι δύσκολο να εξηγήσω γιατί αυτή η εξέγερση ενέπλεξε μια ολόκληρη γενιά σε όλες τις ηπείρους μέσα σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Σήμερα, το κυρίαρχο ρεύμα θυμάται μερικά καλά από το '68, αλλά μόνο τα πιο αδύναμα και ανώδυνα – μια ελευθεριάζουσα ατομικότητα - και ακυρώνει τα πάντα μέσα σε αυτό το κίνημα που ήταν πραγματικά δύσκολα και επικίνδυνα για το σύστημα. Στην Ιταλία, το '68 το θυμόμαστε απλά ως ναρκωτικά, σεξ, και Rock and Roll - μια εξέγερση ενάντια στους γονείς και στους δασκάλους.

Μπορούμε συνεπώς να καταλάβουμε γιατί η πεντηκοστή επέτειος δεν ενδιαφέρει καθόλου τη σημερινή νεολαία. Ούτως ή άλλως, στο πλαίσιο αυτής της ατομικής ελευθερίας, έχουν ήδη πάρει αυτό που ήθελαν.

Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018

Σήμερα πάλι δεν έκατσε το ΛΟΤΤΟ...


Μία απ' τα ίδια...



Η σημερινή 24η απεργία δεν ήταν διαφορετική απ' αυτήν της πρωτομαγιάς.

Ούτε οι διακηρύξεις της “κοινωνικής συμμαχίας” και οι αφίσες με τις οποίες γέμισε την Αθήνα, ούτε οι μαχητικές καταγγελίες της, συγκίνησαν τον κόσμο και δεν μπόρεσαν να τον κάνουν να κατεβεί στις συγκεντρώσεις – πορείες που είχαν προαναγγελθεί τις προηγούμενες μέρες. Οι θαμώνες στις καφετέριες δίπλα στην πλατεία Κλαυθμώνος ήταν περισσότεροι από τους συγκεντρωμένους. Οι περισσότεροι για την ...Ιταλία συζητούσαν.


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ