ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Η συνέντευξη του του Γιάνη Βαρουφάκη, στην εκπομπή "Αποτύπωμα" με τον Παύλο Τσίμα στο ΣΚΑΙ

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019

2020: Ημερολόγιο Aλληλεγγύης στους Ζαπατίστας - να ζωγραφίσουμε τις ζωές μας με το όνειρο της εξέγερσης...


ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ!

«Είμαστε εδώ, είμαστε ζαπατίστας. 
Για να μας δουν, καλύψαμε το πρόσωπό μας. 
Για να μας ονομάσουν, αρνηθήκαμε το όνομά μας. 
Στοιχηματίζουμε το παρόν για να έχουμε μέλλον, και για να ζήσουμε, πεθαίνουμε. 
Είμαστε ζαπατίστας, στην πλειοψηφία μας ιθαγενείς με ρίζες από τους Μάγιας, και δεν ξεπουλιόμαστε, δεν παραδινόμαστε, δεν υποτασσόμαστε. 
Είμαστε εξέγερση και αντίσταση... Είμαστε ένας από τους πολλούς σπόρους που θα γεννήσουν άλλους κόσμους»

Από το 1994 έως σήμερα, στις ιθαγενικές ζαπατιστικές κοινότητες, η αξιοπρέπεια και η αυτονομία δεν είναι ένα αίτημα, ένα σύνθημα ή ένα μακρινό όραμα: είναι μια χειροπιαστή πραγματικότητα. Ένα όνειρο που χτίζεται στο φως της κάθε μέρας. Το καλοκαίρι του 2019, οι ζαπατίστας ανακοίνωσαν την (τρίτη) επέκταση των κατειλημμένων, απελευθερωμένων περιοχών τους, στις οποίες «ο λαός κυβερνά και η κυβέρνηση υπακούει», καθώς και νέες δομές αυτονομίας και αυτοδιακυβέρνησης.

Και μας ζητάνε, για μια φορά ακόμα, να χτίσουμε μαζί τους ένα όνειρο ακόμα πιο μεγάλο: "να υφάνουμε παντού δίκτυα εξέγερσης και αντίστασης... Γιατί το όνειρο που δεν περιλαμβάνει τον κόσμο όλο είναι ένα όνειρο μικρό...."

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2019

Ο Φώτος Λαμπρινός μιλάει για το βιλβλίο του "Παλαμηδίου 10"




video από την εκδήλωση [εδώ],
και μια παρέμβαση του Νίκου Τόσκα, πρώην υπουργού [εδώ].




Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου 2019

Τι φοβάται σήμερα το ΚΚΕ;




Μια κριτική στο άρθρο του ριζοσπάστη:

Ο φόβος της “ενσωμάτωσης” κατατρέχει το ΚΚΕ. Μπορεί όμως για να την αποτρέψει;

Η απάντηση θα πρέπει να αναζητηθεί στο ερώτημα: Γιατί το ΚΚΕ ενώ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα κόμμα που έχει ενσωματωθεί ιδεολογικά στο πολιτικό σύστημα, έχει μετατραπεί πολιτικά σε “ακίνδυνη αριστερά”;

Ο τίτλος του κειμένου που δημοσιεύεται στον ριζοσπάστη, αν και χρησιμοποιεί δυο λέξεις που έχουν συγκεκριμένη ιδεολογική και πολιτική φόρτιση στην συγκυρία, από άποψη περιεχομένου παραπέμπει σε κάτι αρκετά παλιό. Πρόκειται για μια παραλλαγή της γνωστής παροιμίας, που προϋπήρχε πριν δημιουργηθούν τα αστικά κράτη: «όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος» (ὃν οὐ τύπτει λόγος τύπτει ράβδος) η οποία λέγεται για κάποιον που δε συνετίζεται με τα λόγια και απαιτούνται δραστικότερα μέτρα για να συμμορφωθεί. Το νόμισμα λοιπόν είναι η “συνέτιση” (συμμόρφωση, σωφρονισμός).

Η αξία αυτού του “νομίσματος” στο χρηματιστήριο κάθε εξουσίας, αποτυπώνει το μέτρο της ομαλής αναπαραγωγής της. Όταν η τιμή του μειώνεται (όταν δηλαδή ούτε ο λόγος, ούτε η ράβδος δεν επιφέρουν τα αναμενόμενα), τότε κινδυνεύει η εξουσία…

Στην γενική του μορφή θα μπορούσε να διατυπωθεί, σε σχέση με την αναπαραγωγή εξουσιαστικών μηχανισμών, ως εξής: «Βία και ιδεολογία: Οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος».Το αντίπαλο δέος που προκαλεί “ρωγμές” στην κυκλοφορία αυτού του νομίσματος είναι η “ανυπακοή”...

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2019

«Παράταιρη επανάσταση»


Με αφορμή τα 75 χρόνια από τον ΜΕΓΑΛΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ...



Η παρουσίαση (VIDEO) του βιβλίου «Παράταιρη επανάσταση» του Γιάννη Χλιουνάκη από τους: Δήμητρα Λαμπροπούλου - Νίκο Παπαδάτος - Βαγγέλη Καραμανωλάκη και τον συγγραφέας του βιβλίου.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2019

Για μια άλλη αντίληψη για την πολιτική...


(Με αφορμή την εκδήλωση: 2008-2019:11 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ)


Σήμερα, πόσο στα σοβαρά παίρνει η κοινωνία τις ιδέες μας; Γιατί πολιτικά τον λογαριασμό της κυβέρνησης της αριστεράς τον πληρώσαμε και εμείς, ή μάλλον κυρίως εμείς (και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ); Τι δεν κάναμε καλά; Η συζήτηση για το τι έφταιξε και φτάσαμε ως εδώ πρέπει ν’ ανοίξει και το μαχαίρι να φτάσει στο κόκκαλο. Δεν ήταν μόνο τα λάθη τακτικής, οι τρέχουσες ανεπάρκειες , η μία ή η άλλη μάχη που χάσαμε.....
( από το κείμενο πρόσκλησης στην εκδήλωση)

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της εκδήλωσης “2008-2019:11 ΧΡΟΝΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ” δεν εντοπίζεται σε αυτά που ειπώθηκαν, αλλά στα “κενά” που ανέδειξε: στα ερωτήματα που τέθηκαν και περιμένουν απαντήσεις...

Δυο τοποθετήσεις (του Σπύρου Δαπέργολα και του Γιάννη Μηλιού) που από πρώτη ανάγνωση φαίνονται αντιδιαμετρικές, έθεσαν μέσα από διαφορετικές προσεγγίσεις με τον πιο διακριτό τρόπο το ζήτημα των ορίων του κοινοβουλευτισμού και των πολιτικών πρακτικών εκπροσώπησης και ανέδειξαν την ανάγκη για την αναζήτηση μιας άλλης Πολιτικής, η οποία δεν απεμπολεί εντός της συγκυρίας τα αντισυστημικά και ανατρεπτικά χαρακτηριστικά της. Όμως, αυτή η αναζήτηση δεν περιορίζεται στην ανάλυση της συγκυρίας αλλά απαιτεί τομές τόσο στην θεωρία, όσο και στην μορφή της συγκρότησης των πολιτικών μηχανισμών. Αυτός ο στόχος υπερέβαινε το θέμα της εκδήλωσης, αλλά και δεν ήταν τις προθέσεις των ομιλητών.





Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2019

Απόστολος Καψάλης: ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΣ ΝΟΜΟΣ


Ο Απόστολος Καψάλης μιλάει για τον «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΝΟΜΟ» και τις επιπτώσεις του σε εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα


Ταύρος, Δημοτικά Σφαγεία 29-Νοέμβρη-2019


Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

Στην Κίνα η πρώτη ψηφιακή δικτατορία - Σύντομα και κοντά μας;




της Μαρίας Δεναξά
Αναδημοσίευση από το "aixmi.gr"

Την πρώτη ψηφιακή δικτατορία ετοιμάζεται να θέσει σε εφαρμογή η Κίνα από το 2020. Με τη βοήθεια της βιντεοεπιτήρησης και τους σαρωτές αναγνώρισης προσώπων, θα επιτηρεί λεπτό προς λεπτό, κάθε έναν από τα 1,5 δισεκατομμύρια πολίτες της. Το πρόγραμμα ονομάζεται «κοινωνική πίστωση» και εφαρμόζεται ήδη πιλοτικά σε 40 πόλεις της αχανούς χώρας. Επί της ουσίας είναι ένας μαζικός έλεγχος των πολιτών, σε πραγματικό χρόνο, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Ο κάθε πολίτης, ανά πάσα στιγμή, φακελώνεται όπως οι κινήσεις και η συμπεριφορά του. Οι αρχές μπορούν να αναγνωρίζουν πρόσωπα, να σαρώνουν το σώμα, να παρακολουθούν όλους τους πολίτες σε οποιοδήποτε σημείο της κινεζικής επικράτειας κι αν βρίσκονται. Παράλληλα οι κάμερες τροφοδοτούν το σύστημα «κοινωνικής βαθμολόγησης», το οποίο βασίζεται στην επιβράβευση, την τιμωρία και τη δημόσια ταπείνωση. Το σύστημα βαθμολογεί τους πολίτες ανάλογα με την συμπεριφορά που καταγράφουν οι κάμερες. Στη συνέχεια λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης, διαχωρίζουν τους πολίτες σε καλούς – που δεν δημιουργούν πρόβλημα στην κοινωνία- και σε κακούς.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

Ο Μακάρθι ζει και καθοδηγεί τον ...Χρυσοχοΐδη!...




The tyranny of authority”-
( ο Τσάρλι Τσάπλιν με τον δεκάχρονο γιο του )

Η “ανασύνταξη” του κράτους που επιχειρεί σήμερα η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, με όσα γίνονται από το καλοκαίρι και μετά, θυμίζουν την εποχή του Μακαρθισμού στην Αμερική. Τότε, μετά την λήξη του Β’ παγκόσμιου πολέμου, το 1946, ένας άσημος πολιτικός, ο Τζόζεφ Μακάρθι εκλέγεται γερουσιαστής και εμφανίζεται στο προσκήνιο, προσωποποιώντας την πιο ακραία ψυχροπολεμική νοοτροπία στο εσωτερικό της αμερικανικής κοινωνίας. Το «κυνήγι των μαγισσών» αρχίζει...

17 χρόνια μετά τον εκπληκτικό μονόλογο του στο τέλος της ταινίας «Μεγάλος Δικτάτορας», ο Τσάρλι Τσάπλιν έχοντας αναγκαστεί να φύγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες λόγω των πολιτικών του απόψεων, σκηνοθετεί έναν άλλο ανάλογο «μονόλογο», με πρωταγωνιστή τον δεκάχρονο γιο του Michael Chaplin.

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

Ζαπατίστας: Σπάζοντας για μια φορά ακόμα τον κλοιό…




ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ με τον  LUIS HERNANDEZ
NAVARRO

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΗ - 6.30μ.μ.,
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Ο EZLN (Ζαπατιστικός Στρατός για την Εθνική Απελευθέρωση)  με μια σειρά ανακοινωθέντων, στα μέσα Αυγούστου, ανακοίνωσε την επέκταση των απελευθερωμένων περιοχών και τη δημιουργία  11 Κέντρων Αυτόνομης Αντίστασης και Ζαπατιστικής Εξέγερσης (CRAREZ) στην πολιτεία της Τσιάπας που περιλαμβάνουν 7 νέα Καρακόλ και 4 νέους Αυτόνομους Δήμους. Έτσι, μαζί με τα  ήδη υπάρχοντα 5 Καρακόλ και τους 27 έως τώρα Αυτόνομους Δήμους, τα ζαπατίστικα κέντρα εξέγερσης είναι πλέον 43.

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2019

Τα πραξικοπήματα παλαιάς κοπής και η νέα τεχνολογία στις ηλεκτρικές μπαταρίες...




Η Αργεντινή, η Χιλή και η Βολιβία αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ των συνολικών αποθεμάτων λιθίου στον κόσμο (μέταλλο που είναι αναγκαίο για την παραγωγή ηλεκτρικών μπαταριών νέας τεχνολογίας), σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Έρευνα. Από τις τρεις, η Αργεντινή είναι η μόνη που επιτρέπει  από το 2015 την εκμετάλλευση ελεύθερα μέσω παραχωρήσεων.
Πριν ένα χρόνο έγραφε το bloomberg:
Το φτωχότερο από τα κράτη της Λατινικής Αμερικής, είχε 27 διαφορετικούς προέδρους και στρατιωτικές χούντες τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Ο πρόεδρος Μοράλες, είναι ο μακροβιότερος πρόεδρος της χώρας και ο τελευταίος μιας γενιάς αριστερών ηγετών, που ήρθαν στην εξουσία υποσχόμενοι κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο Μοράλες εθνικοποίησε τους υδρογονάνθρακες, την κύρια πηγή εσόδων της Βολιβίας, αλλά και ηλεκτρισμό και τηλεπικοινωνίες. Έριξε το σύνθημα της «εκβιομηχάνισης με αξιοπρέπεια και κυριαρχία» υποσχόμενος πως το λίθιο δεν θα παραχωρηθεί σε ξένες εταιρείες αλλά αντίθετα θα επεξεργαστεί από κρατικά ελεγχόμενες επιχειρήσεις στη Βολιβία και θα χρησιμοποιηθεί για μπαταρίες. Όπως είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ήθελε να δει το πρώτο αυτοκίνητο με μπαταρίες λιθίου της Toyota να κατασκευάζεται στη Βολιβία

3 Δεκεμβρίου 2018 - Bolivia’s Almost Impossible Lithium Dream

Τότε κυβέρνηση της Βολιβίας είχε αρχίσει να αναπτύσσει τη δική της τεχνική εξόρυξης μαζί με μια μονάδα παραγωγής μπαταριών σε συνεργασία με τη γερμανική εταιρεία AC System. Όμως τα σχέδια της κυβέρνησης άλλαξαν:

Σήμερα, ο Γιάνης Βαρουφάκης στο ΣΚΑΪ (video)




Την άποψη ότι το άσυλο θα έπρεπε να ενισχυθεί αντί να καταργηθεί, και πως τα ΜΑΤ δεν θα έπρεπε να μπαίνουν στα πανεπιστήμια εξέφρασε ο Γιάννης Βαρουφάκης.

Μιλώντας το πρωί στον Σκάι ο επικεφαλής του ΜέΡΑ25 μίλησε για τις αστυνομικές επιχειρήσεις σε Εξάρχεια και ΑΣΟΕΕ, εκφράζοντας την άποψη ότι θα δημιουργήσουν κοινωνικές ταραχές.

Παρουσίαση (video) του βιβλίου του Βασίλη Παλαιοκώστα: ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΜΙΑ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΖΩΗ



Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Εικόνες από την πορεία του Πολυτεχνείου (17-11-2019)



Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

Τι φοβάται στο γκουβέρνο;


εικόνα απ' την μακρινή Χιλή
(Ένας αντικυβερνητικός διαδηλωτής ντυμένος ως ο τζόκερ μπροστά
από την αστυνομία κοντά στο προεδρικό μέγαρο της La Moneda
στο Σαντιάγκο της Χιλής την Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2019)
Είναι στατιστικά διαπιστωμένο ότι όταν σε μια συγκυρία η παρουσία των γεωπολιτικάριων στα τηλεοπτικά παράθυρα τείνει προς το μηδέν, προμηνύεται διαταραχή στο χώρο της πολιτικής κανονικότητας με εξελίξεις που μόνο η φαντασία μπορεί να προσεγγίσει. Αυτό επιβεβαιώθηκε πρόσφατα και στην Χιλή…

Στη χώρα μας, όλα άρχισαν τον Σεπτέμβρη, όταν ο πρωθυπουργός ανάρτησε την παρακάτω σχόλιο στο twitter: «Καμία αυθαιρεσία δεν θα γίνεται ανεκτή στο όνομα τάχα της ελευθερίας. Γιατί ελευθερία σημαίνει οι πολίτες να κυκλοφορούν απρόσκοπτα στην πόλη τους και να χαίρονται τους δρόμους και τις πλατείες. Αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα θα το υπερασπιστούμε με τη στήριξη όλων των Ελλήνων»

Κυριακή, 3 Νοεμβρίου 2019

Τα Κίτρινα Γιλέκα κλείνουν 1 χρόνο




Το ερχόμενο Σαββατοκύριακο συμπληρώνεται η 52η εβδομάδα (1 χρόνος) από το ξέσπασμα του κινήματος των Κίτρινων Γιλέκων. Παράλληλα, από χτες έως και την Κυριακή, η 4η Συνέλευση των Συνελεύσεων των Κίτρινων Γιλέκων πραγματοποιείται στην πόλη του Μονπελιέ. Αν και ο αριθμός των διαδηλωτών έχει μειωθεί, το κίνημα ριζώνει ολοένα και περισσότερο μέσα από το παράδειγμα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Παρακάτω, ο Richard Greeman γράφει για το «αυτολεξεί» τις ως τώρα διαπιστώσεις του.

Του Richard Greeman[i]
Αναδημοσίευση από το "αυτολεξεί"

Για περισσότερο από δύο αιώνες, η Γαλλία υπήρξε το κλασικό μοντέλο της κοινωνικής καινοτομίας και το πρωτόγνωρο κοινωνικό κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων έχει μία τεράστια διεθνή σημασία. Ο ξεσηκωμός τους αποκάλυψε τα ψεύδη και τη βία της ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης και τη διπροσωπία των αντιπροσωπευτικών θεσμών, όπως τα πολιτικά κόμματα, τα γραφειοκρατικά συνδικάτα και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Τα Κίτρινα Γιλέκα αντιπροσωπεύουν την πρώτη στιγμή στην Ιστορία όπου ένα αυθόρμητο, αυτο-οργανωμένο κίνημα διατήρησε την αυτονομία του και αντιστάθηκε στην ενσωμάτωση, τη γραφειοκρατικοποίηση και τις σεχταριστικές διαιρέσεις. Έθεσαν μια πραγματική, ανθρώπινη εναλλακτική στην απανθρωποποίηση της κοινωνίας υπό την κυριαρχία της καπιταλιστικής «αγοράς».

Πριν από έναν χρόνο, τα Κίτρινα Γιλέκα ξεπήδησαν κυριολεκτικά από «το πουθενά», με αυτόνομες τοπικές μονάδες να εμφανίζονται σε όλη τη Γαλλία σαν μανιτάρια, διαδηλώνοντας σε κόμβους κυκλοφορίας και σταθμούς διοδίων, διοργανώνοντας κάθε Σάββατο πορείες στις πόλεις.

Μα σε αντίθεση με όλες τις προηγούμενες εξεγέρσεις δεν είχαν ως κέντρο το Παρίσι. Στην πραγματική ζωή, τα Κίτρινα Γιλέκα είναι σε μεγάλο βαθμό μεσήλικες οικογενειάρχες χαμηλού εισοδήματος από την επαρχία, των οποίων το χαρακτηριστικό είναι η φιλικότητα και τα αυτοσχεδιασμένα μπάρμπεκιου. Απηυδισμένοι από τα ψέμματα, τις κοροϊδίες, τη χειραγώγηση, τα Κίτρινα Γιλέκα ενστικτωδώς απέρριψαν την εργαλειοποίησή τους από τους διεφθαρμένους «αντιπροσωπευτικούς» θεσμούς –συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών και των ΜΜΕ. Συνειδητά απέφυγαν τους «ηγέτες», ακόμη και από το εσωτερικό του δικού τους κινήματος, και ακόμη τώρα σταδιακά μαθαίνουν να δημιουργούν ομοσπονδίες και να διαπραγματεύονται με άλλα κοινωνικά κινήματα.

Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου 2019

Δεν θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, γιατί η κανονικότητα ήταν το πρόβλημα




Αναδημοσίευση από το "pitsirikos.net"

Ένα από τα συνθήματα των διαδηλωτών στη Χιλή είναι το «Δεν θα επιστρέψουμε στην κανονικότητα, γιατί η κανονικότητα ήταν το πρόβλημα».

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό το σύνθημα θα έπρεπε να είναι στα χείλη όλων των ελεύθερων και δίκαιων ανθρώπων του πλανήτη.

Το να θεωρείς κανονικότητα τον νεοφιλελευθερισμό είναι σαν να θεωρείς πως θα ζεις σαν νεκρός.

Θυμάστε με ποιο σύνθημα έγινε κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία στις τελευταίες εκλογές;

Επιστροφή στην κανονικότητα.

Αυτό ψήφισαν οι Έλληνες.

Όχι πως έχει σημασία ποιον ψηφίζουν οι Έλληνες -μετά την χρεοκοπία και την υποθήκευση της χώρας τους- αλλά αυτό ψήφισαν.

Ποια είναι η κανονικότητα;

Να χρεοκοπεί η χώρα σου και να μην οδηγείται κανένας πολιτικός και τραπεζίτης στην Δικαιοσύνη;

Κανονικότητα είναι να κάνεις κυβέρνηση το κόμμα που εκτίναξε το δημόσιο χρέος που οδήγησε στην χρεοκοπία, ενώ τώρα έχει στις τάξεις του και περισσότερους ακροδεξιούς;


Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Σήμερα 10 κοριτσάκια, χθες ένας κινηματογραφικός JOKER, αύριο ποιός θα είναι ο τρομοκράτης;




«Εμείς ήρθαμε από άλλες πατρίδες. τις πατρίδες των περιττών, των απρόβλεπτων, των ζωντανών. Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί ελευθερίας, λοιπόν

Ταραχή επικρατεί τις τελευταίες στα κυβερνητικά επιτελεία και στους νοικοκυραίους που ανησυχούν γενικώς. Πριν λίγες μέρες μια κινηματογραφική περσόνα, ο JOKER, και πρόσφατα, 10 ζωντανά κορίτσια με μια ελληνική σημαία μπροστά, κατάφεραν να τρομοκρατήσουν  κρατικούς μηχανισμούς και το κοινωνικό παρακράτος που έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στο γκουβέρνο.

Μπροστάρηδες σε αυτή την κρίση πανικού, που διαπερνάει από το αντιδραστικό στρατόπεδο, οι επίδοξοι πολιτικοί εκφραστές του. Αντιπροσωπευτικό δείγμα τα σημερινά αλλεπάλληλα σχόλια βουλευτή της ΝΔ, από τα οποία, τα περισσότερα ούτε καν δικά του είναι. Απλά κάνει την "διακίνηση":

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2019

Ο νεοφιλελευθερισμός να ταφεί στη χώρα που γεννήθηκε




του Φράνκο Μπεράρντι (Μπίφο) και της Vitrina Distópica Santiago

Αναδημοσίευση μετάφρασης από "—Nomadic universality"

Ο μακρός καταστροφικός κύκλος του νεοφιλελευθερισμού πλησιάζει στο τέλος του, ένα τέλος τόσο βίαιο όσο και η αρχή του.

Ο νεοφιλελευθερισμός κατέστρεψε συστηματικά το περιβάλλον, φτώχυνε την καθημερινή ζωή, μείωσε τους μισθούς, έκανε όλο και πιο επισφαλή την εργασία, ιδιωτικοποίησε τις δημόσιες υπηρεσίες και οδήγησε σε πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Ο κύκλος αυτός άρχισε το 1973, όταν οι βορειοαμερικανοί οικονομολόγοι χρησιμοποίησαν έναν δολοφόνο ονόματι Πινοτσέτ για να καταστρέψουν το δημοκρατικό πείραμα του Σαλβαδόρ Αγιέντε, ο οποίος είχε εκλεγεί από την πλειοψηφία του λαού της Χιλής αλλά σκοτώθηκε από τους φασίστες που ήθελαν να υπερασπιστούν την κερδοσκοπική οικονομία.

Στα χρόνια της Θάτσερ και του Ρέιγκαν, η αντεπανάσταση που δοκιμάστηκε ως πείραμα στη Χιλή και την Αργεντινή εξάχθηκε παντού.

Με την ευκαιρία, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η φιλοσοφία του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού βασίζεται στις ίδιες αρχές με τον χιτλερικό ναζισμό: φυσική επιλογή, επιβολή του νόμου του ισχυρότερου στην κοινωνική σφαίρα, ταύτιση ανάμεσα στην κοινωνική ζωή και τη ζούγκλα.

Ο ναζι-φιλελευθερισμός αναδύθηκε στον κόσμο χάρη στην εξάλειψη της οργάνωσης των εργατών, στην τεχνική αναδιάρθρωση της παραγωγής, στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, του συστήματος υγείας, των μέσων μαζικής μεταφοράς και, τέλος, χάρη στην κατάληψη του συστήματος των μέσων ενημέρωσης από τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Σαράντα χρόνια ναζι-φιλελεύθερης βίας έχουν οδηγήσει στη διάλυση της δημοκρατίας, στην εξάντληση των φυσικών πόρων του πλανήτη, στην αλλαγή του κλίματος, στη μαζική διάχυση μιας επιθετικής και αυτοκτονικής ψυχοπαθολογίας.

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2019

Ελληνικά παραμύθια για τις Γερμανικές εκλογές...



Κοινές είναι εκτιμήσεις για το αποτέλεσμα των εκλογών Θουριγγία της Γερμανίας ( επαρχία από πρώην Ανατολική Γερμανία) που προβάλουν τα ελληνικά ΜΜΕ και δεν βλέπουν ποίος πραγματικά είναι ο κερδισμένος απ’ αυτή την εκλογική αναμέτρηση:

εφημερίδα συντακτών:
Καθημερινή:
ΤΟ ΒΗΜΑ:

Τα νούμερα όμως άλλα δείχνουν, όπως φαίνεται στον παρακάνω πίνακα με τα συγκριτικά αποτελέσματα των εκλογών από το 2004 – 2019:

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2019

Η «απλή λογική» απέναντι στην ...«πολιτική ανάλυση»




ένα σχόλιο με αφορμή το κείμενο του Αντώνη Νταβανέλου:


Ο Αντώνης Νταβανέλος προσπαθεί να στηρίξει την επιχειρηματολογία του σε μια πολιτική κριτική από αριστερή σκοπιά απέναντι σε μια σειρά ερωτημάτων που προβλήθηκαν πρόσφατα από ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλήξει στην τελευταία παράγραφο:
«Η ηγετική ομάδα γύρω από τον Τσίπρα πράγματι επιδίωξε πάση θυσία να ανέβει στις κυβερνητικές καρέκλες, όμως το πρόβλημα σε αυτή την επιλογή δεν ήταν η «βιασύνη» στις κινήσεις της, αλλά ότι μέσα σε αυτές τις κινήσεις ξεπέταξε κάθε δέσμευση προς την κοινωνική της βάση και κάθε αριστερή πτυχή της πολιτικής του κόμματος που την ανέδειξε.»

Πράγματι, «η ηγετική ομάδα γύρω από τον Τσίπρα πράγματι επιδίωξε πάση θυσία να ανέβει στις κυβερνητικές καρέκλες». Όμως δεν σταμάτησε σ’ αυτό, στην συνέχεια επιδίωξε πάση θυσία να παραμείνει στις κυβερνητικές καρέκλες.

Γιαυτό,
- Ανέτρεψε το δημοψήφισμα του ΟΧΙ και παραδόθηκε, όταν οι διαπραγματεύσεις οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο, και συνέχισε να “κυβερνά” σαν τοποτηρητής της μαφίας των ελίτ της ΕΕ και του ΔΝΤ.
- Δεν άλλαξε τον εκλογικό νόμο και δεν ψήφισε την “απλή αναλογική”, στρώνοντας το χαλί για την “αυτοδυναμία” κυβέρνηση της ΝΔ…

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2019

Πως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ τον Κυριάκο πρωθυπουργό (με αυτοδυναμία μάλιστα)...



Όποιος σκάβει τον λάκκο του άλλου, πέφτει μέσα ο ίδιος!

Την αυτοδυναμία η ΝΔ δεν την κέρδισε με το σπαθί της, ούτε της την χάρισε ο “λαός”.  Δεν είναι προϊόν κανενός κοινωνικού και πολιτικού συσχετισμού. Ήταν απλά ένα δωράκι που ο Αλέξης είχε σκοπό να το χαρίσει στον εαυτό του. Όμως ο ταχυδρόμος αλλού το παρέδωσε...

Το κείμενο του Μανόλη Δρεττάκη με θέμα «Μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ σε αντικαταστάτη του ΠΑΣΟΚ στον νέο δικομματισμό»,δίνει μια εύστοχη απάντηση στο  παρακάτω ερώτημα ( αν και είναι  «εκτός του θέματος» του διαπραγματεύεται το κείμενο) :
Πώς ο ΣΥΡΙΖΑ χάρισε την αυτοδυναμία στην ΝΔ;

Η απάντηση δεν αφορά ούτε στις πιέσεις που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ από την τρόικα, ούτε στο αν ήταν έτοιμος το 15 να κυβερνήσει και άλλα παρόμοια ζητήματα. ('Όπως αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αριστερός, δεξιός, έγινε ή δεν έγινε ΠΑΣΟΚ κλπ).. Σχετίζεται  απλά και μόνο με τον πόθο των Συριζέων να παραμείνουν “πάση θυσία” στην εξουσία...

Η απάντηση του κ. Μ. Δρεττάκη:

«Παλαιοκομματική και καιροσκοπική ήταν και η μη ψήφιση της απλής αναλογικής αμέσως μετά τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, η οποία θα συγκέντρωνε τις 200 ψήφους για να εφαρμοστεί στις επόμενες εκλογές. Η αναβολή αυτή στόχο είχε να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ για τρίτη φορά τις εκλογές με το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα της Ν.Δ. με το μπόνους των 50 εδρών. Τα αποτελέσματα αυτού του καιροσκοπισμού ήταν η παλινόρθωση της Δεξιάς, με αυτοδυναμία της Ν.Δ., και η εφαρμογή από τους πρώτους μήνες μέτρων που ξηλώνουν τα όποια θετικά είχαν ψηφιστεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ



Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2019

Δυο σημαντικές “αποκαλύψεις” για το καυτό καλοκαίρι του ‘15 από την “εφημερίδα των συντακτών”…


η οικογένεια του eurogroup
Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Η εφημερίδα των συντακτών  στο “ΘΕΜΑ” (13.10.2019)  έκανε  "πακέτο" το βιβλίο του Βαρουφάκη και την ταινία του Γαβρά, με ένα άλλο βιβλίο (της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτωρίας Δενδρινού) γιατί όπως ισχυρίζεται στην εισαγωγή: “και τα δύο στοχοποιούν τον Αλέξη Τσίπρα για τη στάση του τον καυτό Ιούλιο του ’15.”

Μερικές γραμμές παρακάτω επεξηγεί αυτό τον ισχυρισμό: “Στόχος είναι, αν και από διαφορετική αφετηρία, να υποδείξουν τον Αλέξη Τσίπρα ως τον υπεύθυνο για την αποτυχία της διαπραγμάτευσης του 2015 και την τελική αναδίπλωση της ελληνικής κυβέρνησης μπροστά στην πίεση των «θεσμών».

Εδώ υπάρχει ένα μεγάλο ψέμα:

Το Βιβλίο του Βαρουφάκη δεν υποδεικνύει τον Αλέξη Τσίπρα ως τον υπεύθυνο για την αποτυχία της διαπραγμάτευσης του 2015, αλλά το eurogroup και τα επιτελεία της ΕΕ. Από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία, όπως και στην ταινία του Γαβρά - με υπόβαθρο την “άνοιξη 15” στη χώρα μας - απευθύνεται σε όλους στους Ευρωπαίους για να καταδείξει πως ένα άτυπο όργανο, που δεν έχει καν κάποιες καταστατικές λειτουργίας διατυπωμένες σε ένα χαρτί, αλλά λειτουργεί με τις εθιμικές αρχές της μαφίας, έχει αυτοανακηρυχθεί ως “θεσμός” που επιβάλλει τις αποφάσεις του αγνοώντας οποιοδήποτε θεσμικό πλαίσιο ενάντια στις πιο στοιχειώδεις λειτουργίες των κυρίαρχων κρατών.

Γιαυτό και το βιβλίο γράφτηκε πρώτα στα Αγγλικά και έγινε και ταινία…

Οι μνημονιακοί είναι αυτοί που  κατηγορούν τον Τσίπρα για το ότι δεν ήταν “καλός διαπραγματευτής”. Είναι οι ίδιοι που κατηγορούν, ακόμα περισσότερο, τον Βαρουφάκη ότι τίναξε την διαπραγμάτευση στο αέρα. Το δεύτερο βιβλίο  (της Ελένης Βαρβιτσιώτη και της Βικτωρίας Δενδρινού),  πράγματι είναι αποκαλυπτικό αυτής της αντιμετώπισης…

Όμως, ο Τσίπρας κατηγορείται για κάτι άλλο απ’ τον ελληνικό λαό. Όταν έγινε το δημοψήφισμα του ΟΧΙ, η αδιαλλαξία των “θεσμών” ήταν γνωστή και δεδομένη. Μέχρι και τις τράπεζες είχαν κλείσει. Δεν χρειάζεται να διαβάσει κάποιος κανένα βιβλίο για να δει τις ευθύνες του Αλέξη τον Ιούλιο του ’15. Κατηγορείται γιατί έβαλε την “υπογραφή” στην συμφωνία, δηλαδή γιατί υποχώρησε και παραδόθηκε, όχι γιατί δεν διαπραγματεύτηκε σωστά...

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

Οι σύγχρονοι χαφιέδες και παραδοσιακοί ρουφιάνοι...

Χονγκ Κονγκ: πάμε στοίχημα πως στο κινητό παρακολουθεί το HKmap.live;
(η συνέχεια  4  φωτογραφίες παρακάτω... )
Πρόσφατα πάλι έγινε θέμα ο Μπογδάνος. Αυτή την φορά καταγγέλθηκε ως χαφιές.

Χαρακτηριστικά τα δημοσιεύματα:
1. Το ΚΚΕ καταγγέλλει το χαφιεδισμό του βουλευτή Μπογδάνου
2. «Οι ρουφιάνοι-κουκουλοφόροι της ΝΔ έπιασαν δουλειά»

Όμως ο Μπογδάνος έκανε κάτι χειρότερο…

Πρόκειται για μια ιστορία που ούτε ο καταδότης, ούτε εκείνος τον οποίο καταδίδει, έκρυψαν τα προσώπά τους. Επίσης οι χαφιέδες φροντίζουν να διατηρούν την ανωνυμία τους για να συνεχίζουν απρόσκοπτα το έργο τους και σε άλλες περιστάσεις...

Το συμβάν έγινε σε δημόσιο χώρο. Εκεί ήταν παρόντες πολλοί άλλοι.Ήταν γνωστό ότι κυκλοφορούν και κάμερες. Αν οι αρμόδιες αρχές ήθελαν να ταυτοποιήσουν το συγκεκριμένο πρόσωπο, δεν είχαν ανάγκη την βοήθεια που τους προσέφερε ο κ. Μπογδάνος. Εξάλλου, κ’ αυτός απ’ αλλού έλαβε την πληροφορία…

Το θράσος του Μπογδάνου εντοπίζεται στο γεγονός ότι υποδύθηκε τον χαφιέ για να γίνει αρεστός στο κοινό στο οποίο απευθύνεται. Έδειξε ότι είναι ο μάγκας, το καλό παιδί, που καρφώνει στο γκουβέρνο αυτούς που διασαλεύουν την τάξη και δεν δείχνουν σεβασμό στις δυνάμεις καταστολής . Πρόκειται για πράξη που αποβλέπει στην καταξίωση της ρουφιανιάς. Με αυτόν τον τρόπο οικοδομεί το προφίλ του και λειτουργεί ως “παράδειγμα” στο κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ έτοιμος να κυβερνήσει το 2015;




Πρόσφατα, με αφορμή κάποιες δηλώσεις του Ν. Βούτση στην παρουσίαση του βιβλίου του Αρ. Μπαλτά «(Εντός Παρενθέσεως;)», άνοιξε δημόσια μια συζήτηση με το ερώτημα: ήταν έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει το 2015;

Ένα λαθεμένο ερώτημα, μόνον λαθεμένες απαντήσεις μπορεί να έχει. Από το Γενάρη του 15 μέχρι τις τελευταίες εκλογές τί έκανε; Δεν κυβέρνησε;

Στην εποχή των μνημονίων ο Αλέξης αναδείχτηκε  μέχρι σήμερα ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της χώρας.  Στην διάρκεια αυτής της θητείας, κατάφερε να επιλύσει και μια μακροχρόνια εκκρεμότητα που υπήρχε πριν απ’ τα μνημόνια, την οποία οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν τολμούσαν να την διευθετήσουν. Με την συμφωνία των Πρεσπών προσέφερε μια “εθνική λύση”, η οποία είναι πλέον αποδεκτή και από την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών του αντιπάλων…

Με αυτά τα δεδομένα, σε σχέση με τους πολιτικούς του αντιπάλους, “καλά κυβέρνησε”. Αυτό το αναγνωρίζουν και αξιωματούχοι των επιτελείων της ΕΕ…

Γιατί λοιπόν τίθεται  σήμερα αυτό το ερώτημα;

Το ζητούμενο γι αυτούς που το θέτουν είναι άλλο: Αν κυβέρνησε καλά, γιατί έχασε τις εκλογές;

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σιδερώνει το παλιό της κοστούμι...




Την ίδια περίοδο που ο Αλέξης Τσίπρας αλλάζει πουκάμισο, γιατί το παλιό λερώθηκε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σιδερώνει το παλιό της κοστούμι, που τσαλακώθηκε στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις...

Ποιό είναι αυτό το κοστούμι; Περιγράφεται παραστατικά – για μια ακόμα φορά - στο παρακάτω απόσπασμα (Από την ΑΠΟΦΑΣΗ του Π.Σ.Ο. ΑΝΤΑΡΣΥΑ 29/9/2019 ), όπου σε πρώτο ενικό πρόσωπο μιλάει η ιδία, η “αντικαπιταλιστική αριστερά”:

«Το ζήτημα επομένως που τίθεται σήμερα μπροστά σε όλο τον κόσμο του κινήματος και της αριστεράς είναι η σαφής απάντηση στο ερώτημα αν η αντικαπιταλιστική αριστερά θα παλεύει να οικοδομήσει ένα αυτοτελές κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα, το οποίο φυσικά θα επικοινωνεί και θα επιδιώκει συμμαχίες με κάθε ριζοσπαστική τάση του κινήματος, ή αν θα ακολουθεί, θα «διαλύεται» και τελικά θα «συγχωνεύεται» με τα ρεφορμιστικά ρεύματα στο όνομα της επίδρασης σε αυτά!

Η αντικαπιταλιστική αριστερά απευθύνεται με όρους αυτοτέλειας στα πολυποίκιλα ρεφορμιστικά ρεύματα και τα καλεί σε κοινή δράση, σε λογική ταξικής αγωνιστικής ενότητας για την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και την ανατροπή της επίθεσης. Δεν επιδιώκει πολιτικο - προγραμματικές και εκλογικές συνεργασίες μαζί τους αναζητώντας ένα μέσο όρο ανάμεσα στο αντικαπιταλιστικό και το ρεφορμιστικό πρόγραμμα

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ιδρύθηκε στην προοπτική μιας αυτοτελούς μετωπικής συγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς, διακριτής από τους πολιτικούς εκφραστές του αστισμού και την ρεφορμιστική αριστερά. Από τότε, αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια και έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, την προοπτική αυτή προχώρησε με «βήμα σημειωτόν», και  ως υπαρκτή κοινωνική και πολιτική δύναμη έκανε μερικά βήματα πίσω.

Αναπάντητο παραμένει το εύλογο και προφανές ερώτημα: γιατί η “ανάταση” της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς, που δεν πραγματώθηκε τα προηγούμενα χρόνια, μπορεί να πραγματοποιηθεί την νέα περίοδο;

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2019

Ο Αλέξης αλλάζει πουκάμισο, το παλιό λερώθηκε...


Ο Αλέξης, όταν ήταν πρόσκοπος και φύτευε δεντράκια... 

Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει σχέδια για το πως θα πολιτεύεται τώρα, που είναι στην αντιπολίτευση.

Προσπαθεί να αποποιηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ και κατασκευάζει άλλο κόμμα που θα είναι σαφώς διακριτό από τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι κανένας δεν διεκδικεί την κληρονομία του ΣΥΡΙΖΑ, διευκολύνει τα σχέδιά του...

Η μετάβαση στο νέο κόμμα όμως δεν θα γίνει με την επανάληψη του σχεδίου που ο Αλέξης (χέρι - χέρι με τον Παναγιώτη και τ’ άλλα τα παλληκάρια του ΣΥΝ) κατάκτησαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να κατακτηθεί. Ο Αλέξης δεν χρειάζεται να γίνει διπλοθεσίτης Αρχηγός και στον ΣΥΡΙΖΑ και στην “προοδευτική συμμαχία”, όπως τότε που έγινε “πρόεδρος” και στον ΣΥΝ και τον  ΣΥΡΙΖΑ.

Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πρόεδρο τον Αλαβάνο και ήταν διακριτός από τον ΣΥΝασπισμό… Τώρα η “προοδευτική συμμαχία” είναι το προκάτ διάδοχο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αμφισβητείται η ιδιοκτησία. Ο ιδιοκτήτης αλλάζει πουκάμισο...

Η μετάβαση αυτή όμως συναντά δυσκολίες, αφού το κυβερνητικό παρελθόν είναι πρόσφατο και οι ευθύνες αποδίδονται στον αρχηγό και όχι στο κόμμα, το οποίο όλοι οι συριζαίοι - ο καθένας με τον τρόπο του - θέλουν να απεμπολήσουν.

Όσο η ΝΔ φέρνει νομοσχέδια στην βουλή που υλοποιούν κατευθύνσεις και αποφάσεις που είχαν δρομολογηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για το Τσιπρέικο είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Να πει μπράβο και να υπερψηφίσει ή να αναζητήσει τρόπους για να διαχωριστεί; Αυτό συνέβη πρόσφατα με τις συμβάσεις για τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Θα συμβεί ξανά και ξανά...

Ποίος θα φανταζόταν την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνούσε την χώρα ότι θα έρθει η στιγμή που ο Νίκος Φίλης θα ψήφιζε μαζί με κάποιους των ΑΝΕΛ κόντρα στην επίσημη γραμμή του κόμματος;

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019

Το σύστημα “αξιολόγησης” της Ακαδημίας Αθηνών και ποιοί το τιμούν...


Στην τιμητική εκδήλωση παρευρέθησαν, μεταξύ άλλων, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, ο υπουργός Ανάπτυξης, 'Αδωνις Γεωργιάδης, η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, ο πρώην υπουργός Οικονομίας, Γιάννης Δραγασάκης και ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης.

Με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από την επανάσταση του 21, το λήμμα «ραγιαδισμός» θα πρέπει να εμπλουτιστεί με το παράδειγμα της σεμνής τελετής που οργάνωσε η Ακαδημία Αθηνών, με την την ευγενική συμμετοχή εκπροσώπων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για να τιμήσει τον «σούπερ Μάριο».

Η “Ακαδημία Αθηνών” έχει πολύ μεγάλο κύρος ως πνευματικό ίδρυμα των “αρίστων”. Αν ένα μέλος της είχε διοριστεί ως αρχηγός της ΕΥΠ, κανένας δεν θα έψαχνε να έχει δει τα πτυχία του και αν είναι κατάλληλος γι’ αυτή την δουλεία. Μέλη της γίνονται πρόσωπα «αναγνωρισμένης αξίας» που έχουν καταξιωθεί στον τομέα που δραστηριοποιούνται, όπως για παράδειγμα ο Λουκάς Παπαδήμος ο οποίος αφού «καταξιώθηκε ως πρωθυπουργός» έγινε το 2017 και «πρόεδρος» της Ακαδημίας Αθηνών.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

H αβάσταχτη ελαφρότητα της κομμουνιστικής λογοκοπίας…




(Με αφορμή το παραπάνω video)

Μια απόδοση του περιεχομένου του στα ελληνικά ως κείμενο εδώ:

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…

Αυτό συνήθως κάνουν σήμερα και οι παραδοσιακοί κομμουνιστές, μπροστά στο χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές αντιστάσεις που αναπτύσσονται γύρω τους και δικές τους απραγματοποίητες πολιτικές φιλοδοξίες. Καταλήγουν να εναπαλαμβάνουν, όπως ο Κονσταντίν Σιόμιν, την γνωστή από παλιά ρήση: «Είναι αδύνατο ν’ αλλάξει το σύστημα με δάκρυα και διαδηλώσεις» και φωνασκούν, όπως ο Ν. Μπογιόπουλος: “Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε”…

Όμως, η αποκάλυψη των κακών του καπιταλισμού δεν αρκεί για την ανατροπή του. Ο Κονσταντίν Σιόμιν, σ’ αυτό το ζήτημα δεν προσφέρει τίποτα απολύτως. Αντίθετα, αυτά που προβάλει κινούνται στο πλαίσιο της υπεράσπισης της συστημικής κανονικότητας, όπως αυτή επικαθορίζεται από την κυρίαρχη ιδεολογία. Χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα που αναφέρεται στην Γκρέτα. Θυμίζει τον Γρ. Φαράκο, όταν έγραφε την διαπαιδαγώγηση της ΚΝΕ την μπροσούρα που έγινε γνωστή από το σύνθημα “Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα”:

Το ακροατήριο στο οποίο στοχεύει είναι ακριβώς ο κόσμος των «αδίδακτων μαθημάτων». Οι συνομήλικοι της «οσίας» Γκρέτα (εμφανίστηκαν ακόμη και εικόνες!) είναι σχολιαρόπαιδα που είναι έτοιμα κάτω από συνθήματα τύπου «Ακούστε την επιστήμη» να κάνουν… κοπάνα από τα μαθήματα της Φυσικής και της Γεωγραφίας. Όμως, με το συμπάθιο, για τι είδους επιστήμη μπορούν να κάνουν κήρυγμα οι κοπανατζήδες ή τα «στουρνάρια» των θρανίων;

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2019

Tο αυθαίρετο του πρωθυπουργού νόμιμο, το αυθαίρετο του Ρουβίκωνα παράνομο...


Πριν μερικές μέρες ο πρωθυπουργός ανάρτησε την παρακάτω σχόλιο στο twitter:

«Καμία αυθαιρεσία δεν θα γίνεται ανεκτή στο όνομα τάχα της ελευθερίας. Γιατί ελευθερία σημαίνει οι πολίτες να κυκλοφορούν απρόσκοπτα στην πόλη τους και να χαίρονται τους δρόμους και τις πλατείες. Αυτό το δημοκρατικό δικαίωμα θα το υπερασπιστούμε με τη στήριξη όλων των Ελλήνων»



Για να προσδιορίζει μάλιστα το μέγεθος της συγκεκριμένης αυθαιρεσίας στην οποία αναφέρονται αυτά τα λόγια τα ...μεγάλα, προσθέτει και την αντίστοιχη εικόνα, που φωτογραφίζει το «αυθαίρετο κοντέινερ που στοίχειωσε στην στην ιστορική πλατεία των Εξαρχείων»...

Ακριβός στα πίτουρα ο κ. Πρωθυπουργός και φτηνός στ’ αλεύρι...

Στη δήλωση του για το «πόθεν έσχες» αναγράφεται ότι η σύζυγός του Μαρέβα Μητσοτάκη έχει μια οφειλή ύψους 29.776 ευρώ προς το υπουργείο Περιβάλλοντος από 23/10/2014 , από την οποία εξακολουθεί να υπάρχει ένα υπόλοιπο 7.940 ευρώ που θα εξοφληθεί έως το τέλος του 2020. Σε διπλανή στήλη αναφέρεται ότι πρόκειται για υποχρέωση που απορρέει από τον νόμο 4178/2013, ο οποίος αφορά τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων.

Το πιο πιθανό είναι ότι οικογένεια του κ. Πρωθυπουργού έχει κάποιο αυθαίρετο μεγάλης έκτασης ή σε περιοχή με υψηλή αντικειμενική αξία, όπως προκύπτει από το ύψος της οφειλής.

Απ’ ότι φανταζόμαστε η νομιμοποίηση του αυθαιρέτου του κ. Πρωθυπουργού εξαιρείται από ανάλογη αντιμετώπιση και γίνεται ανεκτή στο όνομα τάχα της προστασίας του περιβάλλοντος

Δείτε και αυτό:


Τρίτη, 24 Σεπτεμβρίου 2019

Ζαπατίστας: Σπάζοντας για μια φορά ακόμα τον κλοιό…




Ο EZLN (Ζαπατιστικός Στρατός για την Εθνική Απελευθέρωση) με μια σειρά ανακοινωθέντων, στα μέσα Αυγούστου, ανακοίνωσε την επέκταση των απελευθερωμένων περιοχών και τη δημιουργία 11 Κέντρων Αυτόνομης Αντίστασης και Ζαπατιστικής Εξέγερσης (CRAREZ) στην πολιτεία της Τσιάπας που περιλαμβάνουν 7 νέα Καρακόλ και 4 νέους Αυτόνομους Δήμους.

Έτσι, μαζί με τα ήδη υπάρχοντα 5 Καρακόλ και τους 27 έως τώρα Αυτόνομους Δήμους, τα ζαπατίστικα κέντρα εξέγερσης είναι πλέον 43.

«Μετά από χρόνια σιωπηλής δουλειάς, παρά την πολιορκία, παρά τις εκστρατείες του ψεύδους, παρά τις συκοφαντίες, παρά τις στρατιωτικές περιπολίες, παρά την εθνοφυλακή, παρά τις αντι-αντάρτικες καμπάνιες που μεταμφιέζονται σε κοινωνικά προγράμματα, παρά τη λήθη και την απαξίωση, έχουμε γίνει περισσότεροι και πιο δυνατοί….

Και σπάσαμε τον κλοιό.

Βγήκαμε χωρίς να ζητήσουμε την άδεια, και τώρα βρισκόμαστε και πάλι μαζί σας αδελφές, αδελφοί και αδελφοίες, σύντροφοι, συντρόφισσες και συντροφόισσες. Ο κυβερνητικός κλοιός έμεινε πίσω μας, δεν δούλεψε και δεν θα δουλέψει ποτέ. Ακολουθούμε μονοπάτια και διαδρομές που δεν υπάρχουν στους χάρτες και τους δορυφόρους. Τα συναντάμε μόνο στη σκέψη των προγόνων μας...».

Στο ανακοινωθέν της 17ης Αυγούστου, ο ΕΖΛΝ καλεί τόσο το Εθνικό Ιθαγενικό Κογκρέσο του Μεξικού στη συνδιαμόρφωση μιας συνάντησης, τον Οκτώβρη, για την υπεράσπιση των ιθαγενικών εδαφών και της Μάνας Γης, όσο και τα εθνικά και διεθνή δίκτυα αλληλεγγύης «…να ξεκινήσουν την ανάλυση και τη συζήτηση για τη συγκρότηση ενός Διεθνούς Δικτύου Αντίστασης και Εξέγερσης, Πόλου, Πυρήνα, Ομοσπονδίας, Συνομοσπονδίας ή όπως αλλιώς ονομαστεί, που να βασίζεται στην ανεξαρτησία και στην αυτονομία αυτών που το αποτελούν απορρίπτοντας ρητά τον ηγεμονισμό και την ομογενοποίηση, και στο οποίο η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια θα είναι άνευ όρων, οι καλές και κακές εμπειρίες του αγώνα του καθενός θα μοιράζονται·…»

Oλόκληρο το ανακοινωθέν της 17ης Αυγούστου:
 https://spithazapatista.home.blog/2019/08/21/new-caracol/

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

Πώς ψήφισαν οι Έλληνες ευρωβουλευτές στο ψήφισμα για την εξίσωση φασισμού και κομμουνισμού;



Αναδημοσίευση από το "news247.gr"

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εμφανίζει το πώς ψήφισαν οι Έλληνες ευρωβουλευτές στο ψήφισμα που εξισώνει τον φασισμό με τον κομμουνισμό. Η στάση των Ελλήνων ευρωβουλευτών αποκαλύπτει τόσο τα προβλήματα συνοχής στο εσωτερικό των τριών μεγαλύτερων κομμάτων, όσο και τους πολιτικούς προσανατολισμούς προσώπων και κομμάτων.

Στη Νέα Δημοκρατία, για παράδειγμα, υπέρ ψήφισε η Άννα Μισέλ Ασημακοπούλου, το καταψήφισε η Μαρία Σπυράκη, απείχαν από την ψηφοφορία οι Ευάγγελος Μεϊμαράκης, Ελίζα Βόζεμπεργκ και Μανώλης Κεφαλογιάννης, ενώ λευκό ψήφισαν οι Στέλιος Κυμπουρόπουλος, Γιώργος Κύρτσος και Θοδωρής Ζαγοράκης.

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2019

Ο ιός του Bitcoin… εξαπλώνεται


Μούγκα από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση μπροστά στον νέο “ιό”, 
μούγκα και στην στρούγκα της “δραχμής”...

Πάνω από 150.000 «πορτοφόλια» κατέχουν πάνω από δέκα κρυπτονομίσματα. Η διείσδυση στην επενδυτική κοινότητα και οι περιστασιακοί παίκτες. Τι δείχνει η τεχνική εικόνα για την πορεία του Bitcoin.
Αναδημοσίευση από το "www.euro2day.gr"

Tο τελευταίο διάστημα παρατηρείται σημαντική κινητικότητα, όσον αφορά την κατοχή των Bitcoin. Τα πορτοφόλια που περιέχουν τουλάχιστον 10 Bitcoin είναι στο ανώτατο υψηλό, ξεπερνώντας τις 150.000 διευθύνσεις. Ενώ τα τελευταία δύο χρόνια ήταν σε μια ευθεία, τώρα δείχνει να κατευθύνεται προς τα πάνω. Δεν είναι καθόλου λίγα λεφτά 10 Bitcoin σήμερα. Η αποτίμηση εκείνων των πορτοφολιών είναι τουλάχιστον 100.000 δολάρια το καθένα.



Αυτό κανονικά θα έπρεπε ανεπιφύλακτα να το εκλάβουμε ως θετικό στοιχείο, καθώς φαίνεται πως ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να κατέχουν Bitcoin. Έχουμε δηλαδή μια σαφή ένδειξη ότι η διεισδυτικότητά του στην κοινωνία έχει ανέβει. Ωστόσο δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι έχει αυξηθεί ο πληθυσμός όσων κατέχουν Bitcoin. Μπορεί κάποιος που έχει πολλά Bitcoin να τα σπάσει σε αρκετούς λογαριασμούς. Με αυτό τον τρόπο οι λογαριασμοί αυξάνονται, αλλά όχι και οι άνθρωποι που τα κατέχουν. Όμως δεν μπορεί να αποδοθεί σε σύμπτωση το γεγονός ότι ανεβαίνουν οι διευθύνσεις. Όπως βλέπουμε στο παρακάτω διάγραμμα ακόμα και στις διευθύνσεις που κατέχουν 1 Bitcoin, η τάση είναι καθαρά ανοδική. Ο ιός του Bitcoin εξαπλώνεται.

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

Ο κινηματογραφικός «Βαρουφάκης», μιλά για την ταινία του Κώστα Γαβρά




Ο Χρήστος Λούλης στο δημοψήφισμα του ΟΧΙ είχε ψηφίσει ΝΑΙ.  Σήμερα μιλάει για εκείνη την εποχή, με βάση την εμπειρία του ως ηθοποιός στο ρόλο του Γιάνη Βαρουφάκη...

Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2019

Ιστορίες με μίλια


Ο εθνικός κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς, 
την εποχή που περιόρισε τον εθνικό εναέριο χώρο από τα 10 στα 6 μίλια.
Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
του Τάσου Κωστόπουλου

Αγνωστες περιπέτειες του εναέριου χώρου και της αιγιαλίτιδας στο Αιγαίο ● Πού βρίσκεται το πρόβλημα με τις παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου; Μα ακριβώς στα υποτιθέμενα όρια αυτού του τελευταίου.

Δύο επικίνδυνες εξελίξεις διαφαίνονται τον τελευταίο καιρό στα ελληνοτουρκικά. Η πρώτη είναι η διττή αίσθηση απομόνωσης και «ιστορικής ευκαιρίας» που διακατέχει τα τελευταία χρόνια την πολιτική ηγεσία της γειτονικής χώρας.

Η νεανική εξέγερση του 2013, η αναζωπύρωση του κουρδικού αντάρτικου, το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του 2016, η ένταση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, η ρήξη με το Ισραήλ και η σταδιακή διαμόρφωση ενός εχθρικού άξονα στην περιοχή έχουν τροφοδοτήσει μια καλπάζουσα ανασφάλεια, τόσο του ίδιου του Ερντογάν όσο και της μερίδας εκείνης του βαθέος κράτους που ταυτίστηκε με τη διακυβέρνησή του.

Κι όλα αυτά, την ίδια ακριβώς στιγμή που η αποσύνθεση των γειτονικών χωρών, Ιράκ και Συρίας, γεννά στους κύκλους αυτούς τα πιο τρελά όνειρα για επαναχάραξη του χάρτη της Μέσης Ανατολής και ανάκτηση των «χαμένων πατρίδων», που η ιμπεριαλιστική Δύση άρπαξε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2019

Όταν η Facebook δηλώνει ότι θα κάνει το δικό της “νόμισμα”, ανησυχεί η ΕΚΤ και όχι μόνο...




Τον Iούνιο η Facebook, κυκλοφόρησε ένα ενημερωτικό δελτίο το οποίο τυπικά απευθυνόταν σε startups, μαζί με μια ανακοίνωση για την Libra, το ψηφιακό νόμισμα που σχεδιάζει να κυκλοφορήσει το 2020 μέσω ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού που ονομάζεται “ Libra Association”. Σε αυτόν τον οργανισμό συμμετέχουν και 28 επιχειρήσεις και ακαδημαϊκά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων Andreessen Horowitz, Lyft, Mastercard, PayPal, Uber, Visa και η Spotify.

Τα ιδρυτικά μέλη του Libra Association δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως τεχνολογία, marketplaces, τηλεπικοινωνίες, blockchain, μη κερδοσκοπικά κεφάλαια και venture capital και το καθένα απ’ αυτά θα πρέπει να επενδύσει το ελάχιστο $10 εκατ. στο Libra, ένα ποσό που μπορεί να θεωρηθεί ως μια μέτρια επένδυση που επιτρέπει την πρόσβαση σε 2,3 δισεκατομμύρια χρήστες. Το libra θα απευθύνεται και σε άτομα ( που δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό ή δεν έχουν πρόσβαση σε χρήματα μέσω των κινητών τηλεφώνων ή σε μια κάρτα πληρωμών. Αυτό θεωρείται σημαντικό πλεονέκτημα για κάποιες εταιρείες που συμμετέχουν στο εγχείρημα όπως η Spotify

Για το τι είναι η Lipra, μερικές πληροφορίες [εδώ]:

Μόλις ανακοινώθηκε η Libra, άρχισαν οι αντιδράσεις. Η πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών Υπηρεσιών της Καλιφόρνια, Maxine Waters, εμφανίστηκε στο CNBC δύο ημέρες μετά την ανακοίνωση της Libra και δήλωσε "είναι σαν να ξεκινάς μια τράπεζα χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε τίποτα για αυτό" δήλωσε και πρόσθεσε "δημιουργούν το δικό τους ψηφιακό νόμισμα και αυτό πρόκειται να αποτελέσει μια εναλλακτική λύση για το δολάριο".

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019

Manuel Castells: Η προοπτική του χάους



 Με δεδομένη την ιστορική μας εμπειρία, ίσως το να μάθουμε να ζούμε στο χάος να είναι λιγότερο βλαβερό από το να συμμορφωνόμαστε με την πειθαρχία ακόμη μιας τάξης

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
Επιμέλεια: Θανάσης Γιαλκέτσης

Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από το βιβλίο του γνωστού Ισπανού κοινωνιολόγου Μανουέλ Καστέλς «Rupture: The crisis of liberal democracy» (Polity Press 2018)

Σε καιρούς αβεβαιότητας, όταν δεν είναι σαφές τι πρέπει να πούμε, συνηθίζουμε να επιστρέφουμε στα λόγια του Αντόνιο Γκράμσι. Συγκεκριμένα, στον περίφημο ισχυρισμό του ότι η παλιά τάξη πεθαίνει και η καινούργια δεν έχει ακόμη γεννηθεί – ισχυρισμός που προϋποθέτει την αναγκαιότητα μιας νέας τάξης μετά την κρίση. Αυτό που δεν προβλέπει όμως είναι η προοπτική του χάους.

Υποθέτει ότι μια νέα πολιτική τάξη θα αναδυθεί για να αντικαταστήσει την ξεπερασμένη φιλελεύθερη δημοκρατία, η οποία ολοφάνερα αποσυντίθεται σε όλο τον κόσμο, επειδή έχει πάψει να υπάρχει στον μοναδικό τόπο στον οποίο θα μπορούσε να διαρκέσει: στα μυαλά των πολιτών. Η κρίση αυτής της παλιάς πολιτικής τάξης έχει πάρει πολλές διαφορετικές μορφές.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

Με ΣΔΙΤ έγιναν τα McDonald’s το 1990 στην Μόσχα...




Για τις ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου-Ιδιωτικού Τομέα) κάτι θα έχετε ακούσει. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο επίσημο site και να δείτε ποιά έργα έχουν γίνει στην χώρα μας με αυτή την μορφή συνεργασίας του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα.

Η ιδέα αυτής της επιχειρηματικής συνεργασίας του Δημόσιου με τον Ιδιωτικό τομέα να εμφανίζονται στην χώρα μας με διάφορες μορφές την εποχή του Σημιτισμού και των Ολυμπιακών αγώνων του 2004. Όμως οριστικοποιείται ως θεσμικό εργαλείο το 2005 με τον υπ' αριθ. ΝΟΜΟ 3389/2005 (ΦΕΚ Α' 232) Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα

Όμως αυτές οι “συμπράξεις του ιδιωτικού με τον δημόσιο τομέα” δεν είναι πρόσφατη ανακάλυψη του νεοφιλελευθερισμού. Ανθούσαν και στον υπαρκτό κομμουνισμό. Με αυτή την μορφή δημιουργήθηκε το πρώτο σοβιετικό McDonald’s. Ήταν μια λεγόμενη ‘κοινή επιχείρηση’ (joint venture-JV) μεταξύ της McDonald’s Canada και του Δήμου της Μόσχας.

Περισσότερα γι’ αυτό το θέμα εδώ:

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019

Στην μάχη επικράτησης των κρυπτονομίσματων συμμετέχουν πλέον ενεργά και τα κράτη...




Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα για την Νέα Ζηλανδία, όπως αυτά:



Τα κενά στο νομικό καθεστώς που διέπει τα κρυπτονομίσματα είναι ένα  από τα στοιχεία που κλονίζουν την ευρύτερη εξάπλωσή τους. Όμως πρόσφατα η Νέα Ζηλανδία   με [απόφαση]  που δημοσιεύτηκε την 7η Αυγούστου, ορίζει δεσμευτικούς κανόνες που εγκρίνουν την πληρωμή μισθών με κρυπτονόμισματα από την 1η Σεπτεμβρίου, όπως το bitcoin, εφόσον οι πληρωμές γίνονται σε κανονικά χρονικά διαστήματα και με σταθερά ποσά. Τα ψηφιακά νομίσματα που επιλέγονται για τις πληρωμές, θα πρέπει να μετατρέπονται εύκολα σε ένα παραδοσιακό νόμισμα που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση, όπως το δολάριο της Νέας Ζηλανδίας με με έναν τυποποιημένο τρόπο συναλλαγής.

Οι εταιρείες που επιλέγουν να πληρώσουν τους υπαλλήλους τους μέσω αυτής της διαδικασίας με κρυπτονόμισμα θα έχουν φοροαπαλλαγές. Το κράτος που θα διαχειρίζεται την διακίνηση των συναλλαγών θα έχει τα ανάλογα οικονομικά οφέλη, αφού οι πληρωμές κρυπτογράφησης υπόκεινται σε φορολογικούς νόμους (όπως τα φορολογικά καθεστώτα Pay As You Earn και Fringe Benefits). Η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας ορίζει μερικά παραδείγματα που εγκρίνονται για χρήση, όπως το bitcoin, το cash bitin, το bitcoin gold, το ether, και το litecoin.

Βερολίνο: το κίνημα για την εθνικοποίηση σπιτιών που ανήκουν σε εταιρείες ακινήτων



Αντί προλόγου:
δείτε και αυτό:

Βερολίνο: το κίνημα για την εθνικοποίηση σπιτιών που ανήκουν σε εταιρείες ακινήτων
Αναδημοσίευση από το "Ξεκίνημα"
του Johannes von Simons

Τους τελευταίους μήνες αναπτύσσεται στο Βερολίνο ένα σημαντικό κίνημα διεκδίκησης φτηνής και ποιοτικής στέγης για όλους τους κατοίκους του, με κεντρικό αίτημα τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τη μαζική εθνικοποίηση κατοικιών που ανήκουν σε μεγάλες εταιρείες ακινήτων.

Η εκτίναξη των τιμών των ενοικίων τα τελευταία χρόνια, έχει μετατρέψει τη ζωή στην πόλη σε καθημερινή μάχη για τα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας. Πέρα όμως από τις δύσκολες αυτές συνθήκες, το Βερολίνο είναι μια πόλη με μακρά παράδοση σε κινήματα ενοικιαστών και διεκδικήσεις για αξιοπρεπείς συνθήκες στέγασης.

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

Η PIA KLEMP στα Εξάρχεια



περισσότερα [εδώ]

Με έναν λυγμό



Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
της Α.ΤΖ.

Οχι με έναν κρότο, αλλά με έναν λυγμό. Έτσι τελείωσε χθες η υπόθεση του πανεπιστημιακού ασύλου, με μία σούπερ μίνι πορεία διαμαρτυρίας στους άδειους δρόμους της Αθήνας, με την ψήφο της Ν.Δ. και του ακροδεξιού Βελόπουλου στη Βουλή.

Κάτι ξέρει και η κυβέρνηση που πέρασε το νομοσχέδιο ντάλα καλοκαίρι, τον μήνα που είναι παχιές οι μύγες και ο λαός κάνει «τα μπάνια του». Μόνο που, όπως κάτω από την άσφαλτο είναι η παραλία, έτσι καμιά φορά κάτω από τη φαινομενική άπνοια και αδιαφορία είναι το καζάνι που βράζει.

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2019

Κοκορομαχίες για την ...συνέχεια του κράτους!




Το 81, το ΠΑΣΟΚ ήταν μαζικό κόμμα. Διαμεσολάβησε στο κοινοβούλιο την συσσωρευμένη κοινωνική πόλωση από τον εμφύλιο, το κράτος της δεξιάς και την χούντα. Με τον σεισμό της “αλλαγής”, ο κρατικός μηχανισμός γέμισε από χιλιάδες “πρασινοφρουρούς”. Το “κράτος της δεξιάς” δεν ήταν εύκολο να συντριφτεί χωρίς αυτούς τους “μετακλητούς” απ’ το “κίνημα”...

Ήρθαν στις 18 και εγκολπώθηκαν στο κράτος για πολλά χρόνια. Διαχύθηκαν και στους “δύο πυλώνες της δημοκρατίας”, τον κρατικό συνδικαλισμό και την τοπική αυτοδιοίκηση. Ακόμα παραμένουν εκεί και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους εκάστοτε κυβερνώντες, με τα ανάλογα ανταλλάγματα βέβαια...

Από το 81 μέχρι σήμερα άλλη σημαντική τομή στο κράτος δεν έγινε. Αν και ιδεολογικά ο Πατέρας του νεοφιλελευθερισμού στην χώρα μας είναι ο πατέρας του πρωθυπουργού, ο νεοφιλελεύθερος εκσυγχρονισμός του κράτους ξεκίνησε στην χώρα μας την εποχή του Σημίτη. Συνεχίζεται μέχρι σήμερα χωρίς καμία διακοπή...

Ο ΣΥΡΙΖΑ πριν παραδοθεί στους δανειστές και τα επιτελεία της ΕΕ είχε ήδη παραδοθεί στο κράτος. Η άνοδος στην κυβερνητική εξουσία δεν σηματοδότησε καμία τομή στο κράτος. Αντίθετα επιβεβαίωσε την συνέχειά του.

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019

Πρώην εργαζόμενοι City Plaza: Για την αποκατάσταση της αλήθειας




Η ιστορία του City Plaza έχει δύο αναγνώσεις. Η μια είναι η βιωμένη, δηλαδή η συλλογική εμπειρία αυτοοργάνωσης, αλληλεγγύης και συνύπαρξης προσφύγων, ελλήνων και διεθνών ακτιβιστών που έζησαν μαζί για τρία χρόνια που διήρκησε η κατάληψη του κτιρίου διαμορφώνοντας στην πράξη ένα αντιρατσιστικό υπόδειγμα. Η άλλη είναι η μιντιακή που κάνει ζουμ σε μια κατσαρίδα στον τοίχο και ρίχνει φαρμακερά δάκρυα πάνω από τα ντουβάρια της ατομικής ιδιοκτησίας.

Η ιδιοκτήτρια του κτιρίου κα Αλίκη Παπαχελά όλον αυτόν τον καιρό και με αποκορύφωμα τις μέρες μετά το κλείσιμο της κατάληψης είχε πάντα μικρόφωνο και το αξιοποίησε στο έπακρο για να λοιδορήσει το εγχείρημα αναπαράγοντας συχνά τερατώδη μυθεύματα. Ωστόσο, στην αφήγηση της παρέλειψε να αναφερθεί στους απλήρωτους – πρώην εργαζόμενους του ξενοδοχείου και στις σκόπιμα αποσιωπημένες υποχρεώσεις της απέναντι τους, τις οποίες αρνείται να εκπληρώσει. Βλέπεις, αυτοί που έχασαν τη δουλειά τους δε διανοήθηκαν ποτέ να στραφούν ενάντια σε αυτούς που είχαν χάσει τα πάντα, αποδεικνύοντας ότι η ταξική συνείδηση είναι πολύ σπουδαία υπόθεση για να χωρέσει σε τηλεοπτικά πάνελ.

Γι’ αυτό κι εμείς σήμερα δημοσιεύουμε την ανακοίνωση των πρώην εργαζομένων του City Plaza που κάνει ορισμένες καίριες υπενθυμίσεις και επισημάνσεις.

Για την αποκατάσταση της αλήθειας

Την Τρίτη 9 Ιουλίου 2019 πρόσφυγες και αλληλέγγυοι αποχώρησαν από το ξενοδοχείο City Plaza.

Ως όφειλαν, μας παρέδωσαν τα κλειδιά του ξενοδοχείου, όπως είχαν δεσμευθεί από την έναρξη της χρήσης του, καθώς εμείς –και μόνο εμείς– οι πρώην εργαζόμενοι του City Plaza, με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, περιμένουμε τον πλειστηριασμό του κινητού εξοπλισμού που ανήκει στην πτωχευτική περιουσία, ώστε να μας καταβληθούν οι αποζημιώσεις που μας οφείλονται.

Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019

Όνειρα θερινής νυκτός…





Το παραπάνω video, αφιερωμένο στην εφημερίδα “ΕΠΟΧΗ” η οποία μάλλον κοιμάται και δεν έχει πάρει χαμπάρι τις πρόσφατες εξαγγελίες για το νέο κόμμα που ήδη ξεκίνησε να συγκροτεί ο Αλέξης Τσίπρας. Φαντασιώνεται για τον υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ ότι όχι μόνον θα επιβιώσει, αλλά στο μέλλον θα διεκδικήσει ως «αριστερό κόμμα» ξανά την διακυβέρνηση της χώρας!...

Ενδεικτικά τα παρακάτω κείμενα:

Το πρώτο έχει ένα πιασάρικο υπότιτλο «Διακυβέρνηση (συστημική) ή εκπροσώπηση (ταξική);». Αν αντέξετε και το διαβάσετε, θα καταλάβετε πόσο βαθιά νυχτωμένοι είναι οι δήθεν αριστεροί της “ΕΠΟΧΗΣ”:

Το άλλο, δείχνει για μια ακόμα φορά πως όταν θέτεις λαθεμένα ερωτήματα, τότε σίγουρα οδηγείσαι σε λαθεμένες απαντήσεις.

Τρίτη, 16 Ιουλίου 2019

Το τέλος του ΣΥΡΙΖΑ...



Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο δυνατό!..
΄
Το καθοδηγητικό όργανο του νέου κόμματος που ιδρύει ο Α. Τσίπρας, συνεδρίασε χθες στις 12.30 στα γραφεία της ...ΔΗΜΑΡ. Η πρώτη απόφαση που έλαβε ήταν να αυτοονομαστεί “Συντονιστικό” της Προοδευτικής Συμμαχίας και να λειτουργεί το επόμενο διάστημα ως “Γραμματεία της Προοδευτικής Συμμαχίας” με τακτικές συνεδριάσεις, προκειμένου το φθινόπωρο να προχωρήσει στην συγκρότηση μιας ενιαίας “Οργανωτικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης” που θα οδηγήσει σε ιδρυτικό συνέδριο.

Η σύνθεση του καθοδηγητικού οργάνου του νέου κόμματος του Α. Τσίπρα είναι κατ, αλφαβητική σειρά:

Φίλιππος Γκανούλης
Μενέλαος Γκίβαλος
Θοδωρής Δουλουμπέκης
Θανάσης Θεοχαρόπουλος
Τάνια Καραγιάννη
Κώστας Καραγιώργης
Ζωή Καρκούλια
Λούκα Κατσέλη
Πέτρος Κόκκαλης

Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

H απαρχή μιας στενής συνεργασίας μεταξύ των Εργατικού κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου και του DiEM25




Σ’ έναν κόσμο που πισωγυρίζει στην εθνική περιχαράκωση, τα παγκόσμια προβλήματα, που δεν γνωρίζουν σύνορα, χρειάζονται νέους θεσμούς, νέες δομές, νέες συνεργασίες για να λυθούν. Δεν μπορεί η Δανία να λύσει μόνη της την κλιματική αλλαγή, όταν η Κίνα θα μεγεθύνει το ενεργειακό της αποτύπωμα. Δεν μπορεί η Ισπανία να λύσει μόνη της το πρόβλημα των «φορολογικών παραδείσων» όσο το Λουξεμβούργο λειτουργεί ως τέτοιος στην ίδια οικονομική ένωση. Το «όλοι ή κανείς» είναι το δραματικό πρόταγμα της σημερινής Ιστορικής συγκυρίας.

Με αυτό κατά νου, μια σημαντική σύγκλιση δυνάμεων ανακοινώθηκε σήμερα στο Διεθνές Κοινωνικό Φόρουμ που διοργανώνει το Εργατικό Κόμμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. #InternationalSocialForum2019
Εκεί, ο Γραμματέας του κόμματος,Τζέρεμι και ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 και συνιδρυτής του DiEM25, Γιάνης Βαρουφάκης, ανακοίνωσαν την απαρχή μιας στενής συνεργασίας μεταξύ των Εργατικών και του DiEM25, για την από κοινού επεξεργασία και εφαρμογή σε διεθνές επίπεδο βέλτιστων δυνατών λύσεων στα εξής ζητήματα:

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

39 μήνες City Plaza: Ολοκλήρωση ενός κύκλου, αρχή ενός νέου.




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ από την κατάληψη του City Plaza
(Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες)

Σήμερα, 10 Ιούλη 2019 τα κλειδιά του κατειλημμένου ξενοδοχείου City Plaza παραδόθηκαν στους πρώην εργαζόμενους του ξενοδοχείου στους οποίους ανήκει ο κινητός εξοπλισμός. Όλοι οι πρόσφυγες που κατοικούσαν στο City Plaza έχουν μεταφερθεί σε ασφαλή καταλύματα στον αστικό ιστό.

Στις 22 Απρίλη 2016 η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες κατέλαβε το άδειο κτίριο του ξενοδοχείου City Plaza με έναν διπλό στόχο: αφενός να δημιουργήσει έναν χώρο ασφαλούς και αξιοπρεπούς στέγασης προσφύγων στο κέντρο της πόλης και αφετέρου ένα κέντρο αγώνα ενάντια στο ρατσισμό, τα σύνορα και τον αποκλεισμό. Για την ελευθερία της μετακίνησης και το δικαίωμα στην παραμονή.

Η κριτική (της πλάκας) στη ΝΔ είναι επικίνδυνη



Αναδημοσίευση από το "info-war.gr"
του Αρη Χατζηστεφάνου

Ας ξεκινήσουμε με τα προφανή (για εμάς): η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας όταν δεν είναι αστεία, είναι επικίνδυνη, για τη δημοκρατία, τις ατομικές και συλλογικές ελευθερίες και τα οικονομικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών.

Αποτελείται από ανίκανους γόνους πολιτικών οικογενειών σαν τον Μητσοτάκη, ακροδεξιούς και φιλοχουντικούς σαν τον Βορίδη, πρώην και νυν αντισημίτες σαν τον Γεωργιάδη (δεν το λέμε εμείς, το λέει η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz) αλλά και από κομματικά ασπόνδυλους ατλαντιστές σαν τον Χρυσοχοϊδη – επί της υπουργίας του οποίου ζήσαμε την οργανωτική γιγάντωση της Χρυσής Αυγής και την υπόγεια διασύνδεσή της με την Ελληνική Αστυνομία).

Αυτά τα γνωρίζαμε. Από αυτό το σημείο όμως μέχρι να ακούμε καθημερινά τους ανθρώπους που τους έφεραν στην εξουσία (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ) να κραυγάζουν ευτυχισμένοι στα social media “φάτε την τώρα για να μάθετε”, υπάρχει μακρύς δρόμος.

Ας είμαστε σαφείς. Το ότι δεν έπρεπε να έρθει στην εξουσία η ΝΔ δεν σημαίνει ότι δεν έπρεπε να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2019

«ο Τσίπρας δεν είναι νικητής, αλλά βγαίνει όρθιος από τις εκλογές»;




Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν ψήφος εμπιστοσύνης στο πολιτικό του σχέδιο, ήταν ψήφος ανοχής που βασίζεται στο κριτήριο το μικρότερου κακού. Ελάχιστοι αισθάνονται περήφανοι γιατί τον ψήφισαν. Αυτό το κριτήριο ίσχυσε στις ευρωεκλογές και ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο στις βουλευτικές εκλογές.

Οι σχέσεις εκπροσώπησης του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζονται, από την εποχή της ανόδου του στην κυβερνητική εξουσία μέχρι σήμερα, σε πολιτικές που επικεντρώνονται στο χώρο της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει οργανικούς δεσμούς με κοινωνικές δυνάμεις μέσα από άλλες μορφές διαμεσολάβησης (τοπική αυτοδιοίκηση, συνδικάτα). Οι μόνοι πραγματικοί δεσμοί που έχει διαμορφώσει είναι με το πολιτικό προσωπικό εντός του κράτους, το οποίο είχε αναλάβει να διεκπεραιώνει τις πολιτικές του...

Αυτούς τους δεσμούς - που λειτουργούν ως δεξαμενές εκλογικής πελατείας - προσπάθησε να τους αποκτήσει με “δανεισμό” από το πρώην ΠΑΣΟΚ και θα συνεχίσει πιο συστηματικά αυτή την προσπάθεια, με το ανάλογο αντίτιμο στην πολιτική του φυσιογνωμία.

Παρασκευή, 5 Ιουλίου 2019

Ιούλης του 15...

«Μια πολιτική ήττα, η Αριστερά θα ήταν δυνατόν να την διαχειριστεί. Όμως η ανάληψη της ευθύνης για την επιβολή και την τήρηση των απαιτήσεων του αντιπάλου δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμη. Συνιστά πολιτική αυτοαναίρεση χωρίς διέξοδο επιστροφής.»

Τι λέγαμε τότε:


Υπάρχει μια κοινή διαπίστωση που κυριαρχεί σε όλο το πολιτικό στερέωμα «Η συμφωνία είναι αποτέλεσμα ενός στυγνού εκβιασμού», και συνοδεύεται συνήθως από ένα εύλογο ερώτημα: γιατί τα πράγματα έφτασαν στο σημείο ώστε να τεθεί το δίλημμα «μνημόνιο ή άτακτη χρεοκοπία».

Αυτά όμως ήταν γνωστά από το παρελθόν, από τότε που επιβλήθηκε το πρώτο μνημόνιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε ως κυβερνητική δύναμη επειδή ακριβώς είχε δηλώσει ότι δεν υποκύπτει σε αυτούς τους εκβιασμούς και ότι με την πολιτική του δύναται να υπερβεί αυτά τα διλήμματα. Το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ήταν η προτροπή της ελληνικής κοινωνίας προς την κυβέρνηση να μην υποκύψει σε αυτούς τους “στυγνούς εκβιασμούς”.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιλέγοντας το κυρίαρχο ιδεολόγημα των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων «πάση θυσία στο ευρώ» ως πολιτική γραμμή, μετέτρεψε το δίλημμα «μνημόνιο ή άτακτη χρεοκοπία», σε μονόδρομο για την δική της αυτοαναίρεση ως δύναμη ανατροπής, αναλαμβάνοντας μάλιστα να διεκπεραιώσει τις πολιτικές της μαφίας των επιτελείων της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Δεν πρόκειται για μια πολιτική ήττα, αλλά για την προσχώρηση στην ιδεολογία και την πολιτική του αντιπάλου. Μια πολιτική ήττα, η Αριστερά θα ήταν δυνατόν να την διαχειριστεί. Όμως η ανάληψη της ευθύνης για την επιβολή και την τήρηση των απαιτήσεων του αντιπάλου δεν είναι πολιτικά διαχειρίσιμη. Συνιστά πολιτική αυτοαναίρεση χωρίς διέξοδο επιστροφής.

Όμως αυτή η αυτοαναίρεση δεν συντελέστηκε ξαφνικά, με την υπογραφή του νέου μνημονίου. Προηγήθηκε η εγκατάλειψη του εγχειρήματος του “ΣΥΡΙΖΑ των μελών” με ευθύνη και των μηχανισμών της “εσωτερικής αντιπολίτευσης” και η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε αρχηγικό αστικό κόμμα. Μπροστά στην προοπτική της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβερνητική εξουσία, έκλειναν όλοι τα μάτια σε μια σειρά ανησυχητικά φαινόμενα που είχαν παρουσιαστεί μετά το ιδρυτικό συνέδριο και εντάθηκαν στις προεκλογικές αναμετρήσεις.


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ