Η συντήρηση και τα αδιέξοδα της αριστερής (και όχι μόνο) ιδεολογικοποίησης

...αν υπάρχει κάτι που στην ουσία ενισχύει όσο τίποτα όλη αυτή την πολιτική άπνοια, τη συντήρηση και την πολιτική λιποταξία, αυτό δεν είναι άλλο παρά η ιδεολογικοποίηση, τουτέστιν το ταμπούρωμα στη «δική μας αδιαπραγμάτευτη αλήθεια»...

του Μιχάλη Θεοδοσιάδη

Ζώντας τις πιο τραγικές στιγμές πολιτικής λιποταξίας, παρατηρούμε τους εαυτούς μας να βυθίζονται στη γενικευμένη απελπισία, όντας ανίκανοι να μετουσιώσουμε την αντίδραση σε μια δημιουργική κατάφαση, σ’ ένα νέο πολιτικό πρόταγμα που θα αποβλέπει στη γενικευμένη αυτοδιεύθυνση της ζωής. Γινόμαστε μάρτυρες του τέλους μιας εποχής που συνοδεύεται από την αποσύνθεση όλων των παραδοσιακών πολιτικών χώρων, και κυρίως της κοινοβουλευτικής αριστεράς, η οποία εν τοις πράγμασι μοιάζει ανίκανη να καταθέσει έστω και μία πρόταση που ν’ αποτελεί λογική συνέχεια του πρότερου κοινοβουλευτικού της βίου, ενώ όσο πλησιάζει η ώρα των βουλευτικών εκλογών, τόσο περισσότερο αποκαλύπτεται η κενότητα του αριστερού λόγου. Η κενότητα αυτής της ρητορικής, που πρέσβευε την αλλαγή στην Ευρώπη μετά την ανάληψη της εξουσίας από μια αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα, κατέστη ορατή ιδίως έπειτα από τη συνθηκολόγηση της κυβέρνησης Τσίπρα στις διαταγές των πιστωτών. Στην πραγματικότητα η άτακτη οπισθοχώρηση μετά το δημοψήφισμα φανερώνει τόσο τις εγγενείς αδυναμίες ολόκληρου του αριστερού ιδεολογικού μηχανισμού όσο και την (αυτ)απάτη της (αριστερής) ιδεολογικοποίησης, που στην ουσία αντί να οδηγεί στην περαιτέρω πολιτικοποίηση (η οποία, φυσικά, προϋποθέτει και έμπρακτη δράση) της κοινωνίας, ενισχύει περαιτέρω την αποστασιοποίηση, τη συντήρηση, καθώς και τον εγκλεισμό μας στηνιδιωτική σφαίρα, εκτρέφοντας την ίδια στιγμή μια ψευδή εικόνα πολιτικής συμμετοχής.

Ένα πράγμα δε θα σου συγχωρήσω Αλέξη Τσίπρα

...Κληροδοτείς μια εμπειρία που δομεί το ιστορικό περιβάλλον του αναπόδραστου, μη επιτρέποντας ούτε ένα ανεξάρτητο, ένα ελεύθερο όνειρο, από αυτά που σήμερα εγγράφονται στη σφαίρα της ουτοπίας για να επιδιώξουν κάποτε την ιστορική τους επικύρωση.

Και αναλαμβάνεις εσύ πια να κουβαλήσεις στην κουβέρτα το σώμα του αντάρτη, να τον ενταφιάσεις, σπρώχνοντας με τα χέρια σου το χιόνι που βρίσκεται γύρω από το πτώμα. Το τελευταίο χιόνι πάνω στην πληγή...

από την Έμμυ Χριστούλα

Επί εφτά μήνες κοιτάζαμε τον αντάρτη πάνω στο τραπέζι, όπως οι κυνηγοί του Αγγελόπουλου.Με μια τεράστια τρύπα στο στήθος, “Όπως τον γέννησε η γαλλική επανάσταση, όπως τον γέννησε η μάνα του η Ισπανία, ένα σκοτεινό συνωμότη”.

Σαν την Αντιγόνη, που δεν ανήκε ούτε στους θνητούς, μα ούτε και στους πεθαμένους, η αριστερά επέστρεψε στο χώρο της, στο κέντρο του σκηνικού, στο κέντρο της ανθρώπινης ιστορίας, διεκδικώντας όχι μια επιτύμβια ανθοδέσμη , αλλά τη ζωτική της συνέχεια. Ήξερε η αριστερά, σοφή από τον πόνο της, ότι με “ορισμένες λέξεις – κλειδιά θα μπορούσε να αναβιώσει ένα νέο συλλογικό όνειρο”.

Η επιστροφή της τρομοκράτησε αυτούς που ήταν βέβαιοι ότι οι τελευταίοι ανταρτοκομμουνιστές σκοτώθηκαν ή πέρασαν στο παραπέτασμα τέλη του 49 και άρα η παρουσία της είναι ένα “ιστορικό λάθος”.

Συνέβη όμως δάσκαλε και κάτι άλλο, κάτι ακατανόητο.

Ο Γκαλεάνο ζει! Ζωγραφίζοντας έναν ζαπατίστα δάσκαλο

16 Σεπτέμβρη στο αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναυαρίνου

Την Τετάρτη 16.09.2015, το πάρκο Ναυαρίνου παίρνει μέρος σε μια διεθνή γιορτή αφιερωμένη στο επαναστάτη ζαπατίστα δάσκαλο Γκαλεάνο, που δολοφονήθηκε στις 2 του Μάη 2014 στην Τσιάπας του Μεξικού (δείτε εδώ τις εκδηλώσεις που οργανώνονται την ίδια μέρα σε πολλά μέρη του κόσμου). Η πρωτοβουλία της εκδήλωσης (από την οργάνωση Schools for Chiapas) συνοδεύεται από την παγκόσμια πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ μικρού μήκους "Ο Γκαλεάνο ζει! Ζωγραφίζοντας έναν ζαπατίστα δάσκαλο!".

Αρθρο του Γ. Βαρουφάκη: Γιατί ηττηθήκαμε

Αναδημοσίευση από την "Καθημερινή"

του Γίανη Βαρουφάκη

Οι επικείμενες εκλογές οφείλονται στην ήττα μας στο πεδίο της διαπραγμάτευσης, που έφερε τη διάσπαση του κυβερνώντος κόμματος. Οι πολίτες απαιτούν από όσους ήμασταν «εκεί» απάντηση στο ερώτημα:

«Γιατί ηττηθήκατε;».

Δεν είναι η στιγμή για συνολική αποτίμηση. Ομως αξίζει μια σύντομη καταγραφή: (α) του στόχου που θέσαμε, (β) των μέσων που επιλέξαμε και (γ) των λαθών που κάναμε στη χρήση των μέσων για την επίτευξη του στόχου.

Ο στόχος μας. Στις προγραμματικές δηλώσεις είχα πει: «Στόχος, η αντικατάσταση μνημονιακών συμφωνιών που αναπαράγουν την κρίση χρέους - ύφεσης με νέο Συμβόλαιο Ελλάδας - Ευρώπης, βασισμένο στη “θεραπευτική” ακολουθία: Πρώτον, συγκεκριμένης μορφής αναδιάρθρωσης χρέους, κατόπιν, χαμηλών πρωτογενών πλεονασμάτων (κατά μέγιστον 2% του ΑΕΠ) και, τέλος, βαθειών μεταρρυθμίσεων (που πλήττουν τη μεγάλη προσοδοφορία)».

Τα μέσα μας. «Μέσα» μας ήταν η διάθεση για υποχωρήσεις (π.χ. ιδιωτικοποιήσεις), αλλά και η ετοιμότητα για ρήξη εάν η τρόικα επέμενε στο αποτυχημένο πρόγραμμά της.

Τι σήμαινε η ρήξη για εμάς; Δεν σήμαινε απειλή εξόδου από την Ευρωζώνη! Σήμαινε τρεις αντιδράσεις σε επιθετικές κινήσεις των δανειστών:

Α. Αναβολή των αποπληρωμών προς το ΔΝΤ – εάν οι δανειστές μείωναν τη ρευστότητα του κράτους κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Β. Μετάθεση στο μέλλον των αποπληρωμών ομολόγων που η ΕΚΤ κατείχε στο πλαίσιο του προγράμματος SMP – εφόσον η ΕΚΤ δρομολογούσε κλείσιμο των τραπεζών.

Γ. Ενεργοποίηση παράλληλου συστήματος πληρωμών, σε ευρώ (βλ. σχετικό άρθρο μου στους Financial Times της 28ης Ιουλίου) – εάν οι δανειστές καθυστερούσαν τη συμφωνία για να μας οδηγήσουν στη συνθηκολόγηση.

Αυτό είναι το Σχέδιο Β των Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Μελανσόν, Λαφοντέν και Φασίνα

Αναδημοσίευση από το "The Press Project"

Στη δημοσιότητα έδωσαν σήμερα οι Μελανσόν, Φασίνα, Κωνσταντοπούλου και Βαρουφάκης το αναμενόμενο Σχέδιο Β για την Ευρώπη. Το κείμενο-μανιφέστο τους ουσιαστικά προαναγγέλλει την δημιουργία πολιτικής κίνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το κάλεσμα για διεθνή διάσκεψη στις αρχές Νοεμβρίου.

Με το κείμενό τους οι υπογράφοντες αναφέρουν ως Σχέδιο Α τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης αλλά μεγάλο μέρος της ανακοίνωσης αφορά το Σχέδιο Β που θα πρέπει να είναι έτοιμο για να αντιμετωπιστεί η θηριωδία των «εσωτερικών και εξωχώριων ελίτ» το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει από εναλλακτικά νομίσματα, παράλληλα συστήματα συναλλαγών (και ανταλλακτικών) μέχρι και την έξοδο από το Ευρώ και την δημιουργία ενός νέου κοινού νομίσματος. Ακολουθεί η πλήρης διακήρυξη:

Το κείμενο υπογράφουν οι:

Ζαν Λουκ Μελανσόν, Ευρωβουλευτής, συνιδρυτής του Αριστερού Κόμματος στη Γαλλία
Στέφανο Φασίνα, Βουλευτής του Ιταλικού Κοινοβουλίου, πρώην αναπληρωτής υπουργός οικονομικών
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Όσκαρ Λαφοντέν: Ιδρυτής του Die Linke, πρώην υπουργός οικονομικών της Γερμανίας
Γιάνης Βαρουφάκης: Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πρώην υπουργός οικονομικών

Ενημέρωση από τη συνάντηση για τη συγκρότηση του Καραβανιού Αγώνα & Αλληλεγγύης στην Αθήνα

(κλικ για μεγένθυση)

Πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 21/7 μια πρώτη συζήτηση για τη συγκρότηση του Καραβανιού Αγώνα & Αλληλεγγύης στην Αθήνα. Στη συνάντηση συμμετείχαν αγωνιστές και αγωνίστριες από το Σωματείο Εργαζομένων στη Wind, από το Σύλλογο Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Αττικής, την Ανοιχτή Συνέλευση Μηχανικών, την Εργατική Παρέμβαση στην Ειδική Αγωγή, την Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, τις καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών, την Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε, την Ελευθεριακή Συνδικαλιστική Ένωση, την Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση, το αυτοδιαχειριζόμενο Πάρκο Ναυαρίνου, το Δίκτυο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Εξαρχείων, την Εναλλακτική Δράση, τις Πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης στη ΒΙΟΜΕ Αθήνας και Θεσσαλονίκης.

Ποιά ερωτήματα καλούμαστε να απαντήσουμε;

του Κώστα Μπεβεράτου

1. Ένας φαινομενικά παράδοξος όρος συμπεριλήφθηκε στο τρέχον μνημόνιο: να μεγαλώσει η μισθολογική ψαλίδα στον δημόσιο τομέα. Δηλαδή τα στελέχη να αμοίβονται περισσότερο και οι υπάλληλοι λιγότερο.

Η προσπάθεια του καθενός να πετύχει καλύτερους όρους διαβίωσης μέσω της αύξησης των εισοδημάτων του και όχι μέσω της βελτίωσης του δημόσιου χώρου αποτελεί το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζεται το υπάρχον σύστημα ανισοτήτων. Σε αυτό το σύστημα οι θεματοφύλακες δεν είναι τόσο οι μηχανισμοί κρατικής επιβολής όσο οι άνθρωποι που αισθάνονται πως είναι "πετυχημένοι" και στέκονται πάνω από τους υπόλοιπους, γιατί χωρίς αμφιβολία -όπως πιστεύουν- αυτό είναι που αντιστοιχεί στην αξία τους. Είναι εύκολο να κατανοήσουμε πως όσο μεγαλώνει ο βαθμός ικανοποίησης των "πετυχημένων" τόσο οι ανισότητες αυξάνονται αλλά και εδραιώνονται.

Μετά την συντριβή…

Αναδημοσίευση από το "απέραντο γαλάζιο"

του Φώτη Τερζάκη

Είναι τουλάχιστον ειρωνεία ένα απολυταρχικό καθεστώς που έχει μετέλθει όλα τα μέσα για να τσακίσει τη λαϊκή βούληση να σε καλεί σε εκλογές. Θυμίζει το περίφημο δημοψήφισμα του «Ναι στο Σύνταγμα» της απριλιανής δικτατορίας. Αυτή είναι όμως η πραγματικότητα μπροστά στην οποία βρισκόμαστε σήμερα, στην Ελλάδα, Σεπτέμβριο του 2015.

Έξι μήνες παρακολουθήσαμε με κομμένη την ανάσα το ευρωπαϊκό σήριαλ τρόμου που μια διπλωματική γλώσσα αποκαλούσε «διαπραγμάτευση»: τη δυσφήμιση και τον διασυρμό, την τρομοκράτηση και τον κεκλεισμένων των θυρών βασανισμό ενός πρωθυπουργού και μιας εθνικής αντιπροσωπείας, και μέσω αυτών, αναμφίβολα, ενός ολόκληρου λαού που τόλμησε να διαλέξει ενάντια στις οδηγίες των αφεντικών του, από γραβατοφορεμένους τραμπούκους τύπου Ντάισενμπλουμ, Σώυμπλε, Γιούνγκερ, Σουλτς και τις ορντινάτσες τους· δεν κρατήθηκαν καν πρακτικά εκείνων των τρομερών «συνομιλιών», για να κρίνει ο ιστορικός του μέλλοντος τα πεπραγμένα.

Δήλωση της ευροβουλευτού Σοφίας Σαροράφα

ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

ΔΗΛΩΣΗ

11.9.2015

“ Έγκαιρα αλλά και ειδικότερα μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου τοποθετήθηκα με δημόσιο τρόπο. Είναι σαφές ότι δεν μπορώ να στηρίξω καμία κυβέρνηση και καμία πολιτική αντιλαϊκών μέτρων, να συναινέσω σε λογικές αναπόδραστου από το νεοφιλελευθερισμό. Ως εκ τούτου ανεξαρτητοποιούμαι από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρωβουλή.

Από τον "δημοκρατικό δρόμο στον σοσιαλισμό" στον ...αυριανισμό

Κουμουνδούρου καλεί Ταύρο;

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

του Γιάννη-Ορέστη Παπαδημητρίου

Το βράδυ της 3ης Σεπτεμβρίου, ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται σε προεκλογική ομιλία στο Αιγάλεω. Μπροστά σ' ένα ευάριθμο κοινό, επιχειρεί να σκιαγραφήσει τα βασικά χαρακτηριστικά της νέας πορείας του ΣΥΡΙΖΑ, καταφερόμενος μεταξύ άλλων ονομαστικά ενάντια σε στελέχη των κομμάτων του παλαιού δικομματισμού και πραγματοποιώντας μια αναφορά σε «κλέφτες». Η κατηγορία αυτή, συνδεδεμένη μ' έναν λόγο που ευδοκιμούσε τις προηγούμενες δεκαετίες, απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα την περίοδο του πρώτου μνημονίου, ως μέρος των πιο αντιδραστικών μερίδων της εναντίωσης στη μνημονιακή αναδιάρθρωση. Ήταν πράγματι παράδοξη στιγμή• η Αριστερά εντός κι εκτός ΣΥΡΙΖΑ, απέφευγε συστηματικά στον λόγο της τέτοιους όρους, καθώς ανήκουν σ' ένα αφήγημα «φαυλοκρατίας» που παραγνωρίζει τις δομικές οικονομικές και πολιτικές αιτίες των δεινών, ανοίγοντας διάπλατα το πέρασμα στην αντιπολιτική και την ακροδεξιά εκμετάλλευσή της.

Δεν είμαστε ψάρια

Αναδημοσίευση από το "Press Publica"

Της Δέσποινας Σπανούδη

Σε κάθε προεκλογική περίοδο, εντυπωσιάζει το γεγονός ότι η εκλογική στρατηγική των περισσότερων κομμάτων, στηρίζεται στην παραδοχή ότι οι ψηφοφόροι είναι ψάρια. Ψάρια που χάφτουν χωρίς να θυμούνται, ψάρια που ψαρώνουν στις απειλές και τρέμουν ότι θα φαγωθούν από τα μεγαλύτερα.

Στην συγκεκριμένη προεκλογική περίοδο που διανύουμε με την άδεια των δανειστών, η παραδοχή αυτή έχει πάρει ασυνήθιστες διαστάσεις, επειδή τα χρονικά διαστήματα είναι τόσο μικρά ώστε ακόμη και χρυσόψαρα θα δυσκολεύονταν να καταπιούν τα όσα σερβίρονται.

Η συνωμοσία του λαμπτήρα...

(ως μια συμβολική παραβολή και όχι μόνο, για την "παραγωγική ανασυγκρότηση" του "πολιτικού προσωπικού" την εποχή της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού)

Αναδημοσίευση από το "από κοινού"

Στην οροφή ενός πυροσβεστικού σταθμού, στο Livermore της Καλιφόρνια, των ΗΠΑ, ανάβει μία λάμπα. Συνεχώς, από το 1901.

Η σφαίρα και ο θάμνος

Αναδημοσίευση από το "ΠΡΙΝ"

της Μαριάννας Τζιαντζή

Τα όσα τελευταία συνέβησαν στον μικρόκοσμο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θυμίζουν μια από τις πιο γνωστές ιστορίες του Μπρεχτ, για τον κηπουρό που κλάδευε ένα θάμνο προσπαθώντας να πετύχει τον τέλειο σφαιρικό όγκο. Έκοβε από δω, έκοβε από κει, αφαιρούσε ό,τι προεξείχε μέχρι που στο τέλος απόμεινε ένας μικροσκοπικός θάμνος σε μέγεθος μπάλας ποδοσφαίρου. Πέτυχε την τέλεια σφαίρα αλλά ο θάμνος χάθηκε. Βέβαια, ο καθένας μας πιστεύει ότι δεν κρατά ο ίδιος το κλαδευτήρι στο χέρι του, ότι η ταξική πάλη είναι αυτή που απογυμνώνει το θάμνο, ότι ο Μεγάλος Κηπουρός είναι η Ιστορία, ότι ακόμα και αν ο ίδιος κάπου φταίει, οι άλλοι φταίνε πάντα πιο πολύ.

Μπορεί η παραδοσιακή Αριστερά να αναδειχθεί ως ο πολιτικός εκφραστής του ΟΧΙ;

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

(για την σφραγίδα του κράτους στην ταξική πάλη)

Ένα πράγμα που διαφεύγει από τους υποστηρικτές του κινήματος του “ΟΧΙ” είναι αυτό δεν απέκτησε οντότητα μέσα από τις πρωτοβουλίες των πολιτικών υποκειμένων που σήμερα είναι φανατικοί υποστηρικτές του και διεκδικούν την συνεπή πολιτική του εκπροσώπηση στις εκλογές που έρχονται, αλλά από ένα συμβάν εντός της κρατικής σχέσης, το δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη. Η “πατρότητά” του ανήκει στον Αλέξη Τσίπρα. Είναι δηλαδή προϊόν μιας αντίφασης στον χώρο της πολιτικής και όχι προϊόν επιβεβαίωσης των προγραμμάτων και της πολιτικής εκείνων των πολιτικών μορφωμάτων που το έχουν αναδείξει ως κεντρικό άξονα της πολιτικής αντιπαράθεσης στις ερχόμενες εκλογές.

Τα κομμάτια της παραδοσιακής Αριστεράς που επιδιώκουν μέσα από τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη να διευρύνουν τα κοινωνικά τους ερείσματα μέσω της αυτοεπιβεβαίωσης της ορθότητας των πολιτικής τους ταυτότητας, δεν θα επιτύχουν τον στόχο τους. Η κοινωνική πόλωση που οξύνθηκε την εποχή των μνημονίων δεν διαμεσολαβήθηκε πολιτικά από τους στρατηγικούς σχεδιασμούς και τα “πολιτικά προγράμματα” που επεξεργάζονται τα επιτελεία της παραδοσιακής Αριστεράς. Οι αιτίες που περιθωριοποιήθηκε η παραδοσιακή Αριστερά όλο το προηγούμενο διάστημα ως κοινωνική δύναμη και στάθηκε ανίκανη να αντιπαλέψει την νεοφιλελεύθερη επίθεση δεν αίρονται μπροστά στις εκλογές γιατί είναι ενδογενείς. Η προεκλογική μάχη δεν είναι κατάλληλη για την ανάδειξη αυτών των αιτιών, αντίθετα συμβάλει στην συγκάλυψή τους.

“Χρειάζεται να θάψουμε το πτώμα, για να υπάρξει καινούρια γέννα”

Αναδημοσίευση από το "RProject"

Ρεπορτάζ από τη συνάντηση πρώην μελών ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη.

της Κικής Σταματόγιαννη

Η ήττα είναι ζόρικο πράγμα. Σε αναγκάζει να βγάλεις συμπεράσματα. Και με βάση αυτά τα συμπεράσματα να προχωρήσεις. Αυταπάτες, λανθασμένες επιλογές, διαψευσμένες ελπίδες, όλα μπαίνουν στο μικροσκόπιο και αναλύονται για να λειτουργήσουν προωθητικά για τον κόσμο της εργασίας, κυρίως όμως για να αποφευχθεί η επανάληψη των ίδιων λαθών στο μέλλον.

Την Τρίτη, 1 Σεπτέμβρη, πραγματοποιήθηκε στο κτίριο της ΕΔΟΘ στη Θεσσαλονίκη συνάντηση ανθρώπων της αριστεράς και του κινήματος για μια πρώτη συζήτηση ως προς την επόμενη μέρα. Όσες και όσοι πάλεψαν για χρόνια -κυρίως μέσα από τις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ- ένιωσαν την ανάγκη να συζητήσουν εκτενώς για όλο αυτό που πλέον αντιλαμβάνονται και βιώνουν ως ήττα.

Δήλωση πρώην μελών ΣΥΡΙΖΑ και Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ για την ανάγκη συμμετοχής στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη

Αναδημοσίευση από το "REDNotebook"

Όσες και όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο είμαστε αφοσιωμένες/οι στην υπόθεση της Αριστεράς, των ιδανικών και των αγώνων της. Όλα αυτά τα χρόνια δώσαμε πολυετείς και σκληρές μάχες για την ενότητα των αριστερών δυνάμεων, τη συνάντηση της Αριστεράς με το οικολογικό κίνημα και τη ριζοσπαστική ανασυγκρότηση του χώρου, ήδη από την εποχή του πρωτοπόρου εγχειρήματος του Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης, καρπός του οποίου υπήρξε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήμασταν ανάμεσα σε αυτές και αυτούς που διαδήλωσαν στη Γένοβα και στο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, που συμμετείχαν στο νικηφόρο μέτωπο του «άρθρου 16», πο βρέθηκαν στο δρόμο τον Δεκέμβρη του 2008, που στήριξαν όλα τα κινήματα που είχαν στόχο την προάσπιση των πολιτικών, κοινωνικών, ατομικών και εργασιακών δικαιωμάτων, με αποκορύφωμα τους αντιμνημονιακούς αγώνες μας στις πλατείες και το μεγαλειώδες δημοψήφισμα του 62%. Βρεθήκαμε μαζί στους πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες των εργαζομένων, των νέων και των ανέργων, στις μεγάλες διαδηλώσεις κατά της κρατικής καταστολής, στην υπερήφανη μάχη των κατοίκων ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στη ΒΑ Χαλκιδική.

Για την ..."ούγια" της ιστοσελίδας της "Λαϊκής Ενότητας"

Οι πρακτικές είναι μερικές φορές πιο αποκαλυπτικές από τις διακηρύξεις για τις προθέσεις και τις αντιλήψεις των πολιτικών υποκειμένων. Ένα δείγμα γραφής είναι η αντιγραφή στην "ούγια" της ιστοσελίδας της "Λαϊκής Ενότητας" των προτύπων του ΣΥΡΙΖΑ των "συνιστωσών" του. Ένας απλός αναγνώστης αντιλαμβάνεται από την εικόνα που βλέπει (τα 7 σηματάκια) ότι η "Λαϊκή Ενότητα" είναι 7 πρώην "συνιστώσες" του ΣΥΡΙΖΑ...

Αυτή η εικόνα δεν ανταποκρίνεται ούτε στην οργανωτική και πολιτική συγκρότηση της "Λαϊκής Ενότητας" ούτε στις διακηρύξεις της. Δεν διορθώνεται με το να προστεθούν κι άλλα, αλλά με το να αφαιρεθούν όλα...

Βαρουφάκης: Ελπίζω να υπάρξει ένα ριζοσπαστικό κόμμα που θα ξεπεράσει τη Λαϊκή Ενότητα

Ελπίζω να υπάρξει ένα ριζοσπαστικό κόμμα που θα ξεπεράσει τη Λαϊκή Ενότητα, τον φίλο μου Παναγιώτη Λαφαζάνη, τη Ζωή κι εμένα.Ωστόσο δεν πιστεύω ότι αυτές οι εκλογές θα μπορέσουν να δώσουν μια πλειοψηφία για πολιτική αλλαγή και αυτό με θλίβει. Εύχομαι τα καλύτερα για την Λαϊκή Ενότητα. Ωστόσο δεν συμφωνώ πάντα με τη γραμμή της

Αναδημοσίευση από το "Hit&Run"

Σαφείς αποστάσεις από την πολiτική της Λαϊκής Ενότητας παίρνει ο τέως υπουργός Οικονομικών κ.Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος θεωρεί πως έχει μία τάση για απομονωτισμό, μία τάση να καταστήσει τη δραχμή στόχο αντί για ένα μέσο.

Ο κ. Βαρουφάκης, σε συνέντυεξή του στη γαλλική, μαρξιστική ιστοσελίδα revue-ballast, η οποία δόθηκε όταν ήταν στο Παρίσι για να πάρει μέρος σε εκδήλωση διαφωνούντων πρώην υπουργών του κ. Φρανσουά Ολάντ με επικεφαλής τον κ. Αρνό Μοντεμπούρ και εξήγγειλε ότι προτίθεται να ιδρύσει πανευρωπαϊκό κόμμα, επισημαίνει:

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΣΥΡΙΖΑ

Η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ κι εμείς απέναντί της

Η νέα «περίοδος» στην οποία έχει εισέλθει ο ΣΥΡΙΖΑ, συνιστά για εμάς, όχι μια τακτική ή μερική υποχώρησή του σε σχέση με τις επιδιώξεις και εξαγγελίες του, αλλά μια στρατηγική ήττα ή, ακόμα καλύτερα, μια χρεοκοπία. Η ψήφιση του 3ου Μνημονίου, η ενεργητική υποστήριξή του και η μετατροπή του σε στρατηγικό ορίζοντα, ο άνευ όρων κυβερνητισμός και η πλήρης περιθωριοποίηση και απαξίωση του κόμματος, συνιστούν τους βασικούς λόγους γι’ αυτή τη χρεοκοπία, καθώς και για το γεγονός πως πλέον δεν μπορούμε να δούμε τους εαυτούς μας εντός ΣΥΡΙΖΑ, ούτε όμως και να υπερασπιστούμε την επιδίωξη της συνέχισης μιας αριστερής στρατηγικής με όχημα τον μεταλλασσόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Η προκήρυξη των εκλογών, με τις ευλογίες μάλιστα των δανειστών, πριν την πραγματοποίηση του έκτακτου συνεδρίου που είχε αποφασίσει η ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, κλείνει κάθε συζήτηση περί απεγκλωβισμού του ΣΥΡΙΖΑ από το μνημονιακό μονόδρομο στον οποίο εισέρχεται μέρα με τη μέρα. Σε αυτό το πλαίσιο, η ατζέντα του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των εκλογών, δηλαδή η επιλογή του καλύτερου διαχειριστή της μνημονιακής πραγματικότητας και η αναζήτηση μεταρρυθμίσεων σε προοδευτική(;) κατεύθυνση στην περιφέρεια του μνημονίου, μας αφήνει παγερά αδιάφορες/ους από αριστερή σκοπιά.

Ένας άλλος ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι εφικτός

Η κατάργηση του ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει ότι ένας άλλος ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι εφικτός. Αλλά τότε τι; Αν οι απαντήσεις εξαντλούνταν στις εκλογές, θα ήταν εύκολες. Σε μια εκλογική μάχη που δεν είναι οποιαδήποτε, με την επίγνωση των ορίων του κινηματισμού στην παρούσα συγκυρία, με δεδομένο ότι η ΛΑΕ είναι ό,τι πιο κοντινό στο αριστερό Όχι της 5ης Ιουλίου, και καθώς δεν υπάρχουν ίσες αποστάσεις μεταξύ Όχι και Ναι, η ΛΑΕ πρέπει, πιστεύω, να υπερψηφιστεί κριτικά. Αυτό όμως δεν αρκεί. Χρειαζόμαστε επίσης το Όχι του δημοψηφίσματος στους δρόμους. Χρειαζόμαστε ένα «μωσαϊκό» που να οργανώνει την αντίσταση, να μεριμνά για τη συνέχεια της καμπάνιας του This Is A Coup, για την αλληλεγγύη και την αντιπληροφόρηση. Χρειαζόμαστε μια σοβαρή, όχι δηλαδή προπαγανδιστική αποτίμηση για την αποτυχία της στρατηγικής μας και τη δυσανεξία της υπαρκτής Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τη δημοκρατία. Χρειαζόμαστε μια άλλη Αριστερά. Αυτό είναι το στοίχημα που πρέπει να αναλάβουμε...

απόσπασμα από το κείμενο του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου:

Ένας άλλος ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι εφικτός

Δήλωση παραίτησης των μελών της ΑΡΑΝ και της ΑΡΑΣ από την ΚΣΕ και το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτή την κατεύθυνση και διαλέγουμε το δρόμο της πολιτικής και εκλογικής συνεργασίας με την Λαϊκή Ενότητα και άλλα ριζοσπαστικά αριστερά κομμάτια. Η αυτόνομη κάθοδος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήμερα είναι πίσω και από τις απαιτήσεις και τις δυνατότητες των καιρών.

Αγα­πη­τές/οί σ. της ΚΣΕ και του ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ

Μέσα στις ρα­γδαί­ες κοι­νω­νι­κές και πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις, το εκρη­κτι­κό λαϊκό και τα­ξι­κό ΟΧΙ στο δη­μο­ψή­φι­σμα, την τα­πει­νω­τι­κή μνη­μο­νια­κή συμ­μόρ­φω­ση της ηγε­σί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, την ανά­δει­ξη της ρήξης με τη ευ­ρω­ζώ­νη και τον ευ­ρω­μο­νό­δρο­μο σε κομ­βι­κό επί­δι­κο, τη διά­σπα­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και απε­λευ­θέ­ρω­ση ενός δυ­να­μι­κού με αρι­στε­ρή και ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά, ανα­δει­κνύ­ε­ται ως επι­τα­κτι­κή απαί­τη­ση αλλά και πραγ­μα­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα η δια­μόρ­φω­ση ενός με­τώ­που κοι­νω­νι­κών και πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, γύρω από το ΟΧΙ μέχρι τέ­λους, το με­τα­βα­τι­κό πρό­γραμ­μα, τη ρήξη με το χρέος, τα μνη­μό­νια, το ευρώ και την ΕΕ. Ευ­θύ­νη και πρό­κλη­ση για την αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κή Αρι­στε­ρά να συμ­βά­λει απο­φα­σι­στι­κά και κα­τα­λυ­τι­κά σε αυτό.

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ένας χρηματοδότης «γύπας» διαφορετικός από τους άλλους

Στα πλαίσια του προγράμματος Securities Market Program (SMP) το οποίο τέθηκε σε ισχύ από τον Μάιο του 2010 έως τον Σεπτέμβριο του 2012, η ΕΚΤ απέκτησε ελληνικούς τίτλους σε χαμηλότερη τιμή από την ονομαστική τους αξία στην δευτερογενή αγορά ομολόγων, μια αγορά «ευκαιρίας», όπου οι τίτλοι του χρέους αγοράζονται εκ νέου και μεταπωλούνται σύμφωνα με την προσφορά και τη ζήτηση. Η ΕΚΤ, η οποία ενήργησε σαν χρηματοδότης «γύπας», εξαγόρασε ελληνικούς τίτλους αξίας 40 δισ ευρώ από μικρό αριθμό ιδιωτικών τραπεζών και σήμερα απαιτεί την εξόφληση του συνόλου της ονομαστικής αξίας των τίτλων, δηλαδή 55 δισ συν τους τόκους...

Εκλογές. (ξανά?)

Αναδημοσίευση από το "Techie Chan"

Λέω να τις βαφτίσω τις πιο αδιάφορες εκλογές της τελευταίας 5ετίας. Ο λεβέντης πιθανότατα θα διαφωνήσει μαζί μου, αλλά όλοι οι υπόλοιποι παίκτες του πολιτικού σκηνικού βάζουν τα δυνατά τους να τις κάνουν αδιάφορες.

Η πιρουέτα της κυβέρνησης που ξεκίνησε τον φλεβάρη φαίνεται να ολοκληρώνεται σε αυτές τις εκλογές. Ο τζήφρας πέταξε το αριστερό του προσωπείο και τώρα ψαρεύει στα θολά μνημονιακά νερά της σοσιαλδημοκρατίας. Εκεί που ψάρευε και η δημάρ και το πασοκ και λιγουλάκι το ποτάμι και γενικά εκεί που ψαρεύουν όλοι τόσες δεκαετίες (πλην σαμαρά που ψάρευε μόνος του σε άλλη παραλία).

Όσες διαβάζατε αυτό το μαγαζί ξέρατε (παρότι ελπίζαμε διαφορετικά) την πορεία που είχε πάρει η κυβέρνηση εδώ και μήνες. Άρα δεν υπάρχουν και πολλά ακόμα να πούμε. Το μόνο που θέλω να κάνω είναι να τοποθετήσω τα στρατιωτάκια στο ταμπλό και να περιμένουμε να δούμε που θα κάτσει η μπίλια.

ίδρυση πολιτικής κίνησης: ανοικτή λίστα «το ΟΧΙ διαρκεί πολύ»

Συγκροτήθηκε η πολιτική κίνηση : Ανοιχτή Λίστα « το ΟΧΙ διαρκεί πολύ » σε συνάντηση το Σάββατο 29/8/2015 στην Αθήνα. Στη Λίστα μετέχουν σύντροφοι και συντρόφισσες από τα ρεύματα του ανανεωτικού κομμουνισμού, της δημοκρατίας , της οικολογίας , των κινημάτων. Όλοι και όλες εμείς έχουμε συναντηθεί σε κοινούς στόχους και αγώνες στο παρελθόν, προερχόμαστε οι περισσότεροι από τον ΣΥΡΙΖΑ και συνυπογράψαμε το κείμενο των 87 « Κριτική αποτίμηση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ».

Στόχος μας είναι να διανύσουμε συλλογικά, με συντροφικότητα, την «εποχή των τεράτων», της ήττας της δικής μας αριστεράς και των λαικών τάξεων, χωρίς να παραδώσουμε τα όπλα. Δεν είμαστε μόνοι. Ήδη συνομιλούμε και συνεργαζόμαστε με οργανώσεις και συλλογικότητες της αριστεράς που αντιστοιχούνται με τον ιστορικό χρόνο όπως συμπυκνώνεται στη συγκυρία.

Εκδήλωση τoυ Κόκκινου Δικτύου στην ΑΣΟΕΕ : "Επιμένουμε: ΡΙζοσπαστικά - Αντιμνημονιακά - Αριστερά"

Η εκδήλωση ξεκίνησε με τα βιντεοσκοπημένα μηνύματα που μας έστειλαν ο Μιγκέλ Ουρμπάν ευρωβουλευτής του Podemos και ηγετικό στέλεχος της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στην Ισπανία, ο Ολιβιέ Μπεζανσενό ηγετικό στέλεχος του NPA στη Γαλλία, και ο Φρανσέσκο Λοκαντόρε, από την Sinistra Anticapitalista της Ιταλίας Στην εκδήλωση παρευρεύθηκαν πλήθος αγωνιστών-τριων από όλο το φάσμα της αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων, μέλη της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ, πολλά πρώην μέλη της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτές και βουλεύτριες που ψήφισαν ΟΧΙ.

video, φωτογραφίες κλπ από την εκδήλωση, εδώ:

Εκδήλωση τoυ Κόκκινου Δικτύου στην ΑΣΟΕΕ

Λαϊκή Ενότητα Κοζάνης: Ανεπιθύμητη η Ραχήλ Μακρή

Η "ΛΑΕ" φαίνεται πως δεν έχει απαλλαγεί ακόμα από τα σύνδρομα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι σύντροφοι του "αριστερού ρεύματος" θα πρέπει να αντιληφθούν ότι δεν θα πρέπει να έχουν την ίδια συμπεριφορά που είχε ο ΣΥΝασπισμός απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ στο εγχείρημα της "Λαϊκής Ενότητας" και να αναπαράγουν με την συμπεριφορά τους αυτό που προβάλει η παρέα του Α. Τσίπρα και τα μνημονιακά μέσα ενημέρωσης, δηλαδή ότι η "Λαϊκή Ενότητα" είναι το όνομα του "κόμματος" που συγκροτήθηκε το "Αριστερό ρεύμα". Ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτών των συμπωμάτων αποτυπώνεται στο παρακάτω δημοσίευμα από το "Hit & Run". Δεν είναι το μοναδικό...

Με επιστολή τους προς τον κ. Παναγιώτη Λαφαζάνη και τον κ. Στάθη Λεουτσάκο, τα μέλη της Λαϊκής Ενότητας Κοζάνης χαρακτηρίζουν «ανεπιθύμητη» την κυρία Ραχήλ Μακρή.

Πρόταση της ΑΡΑΝ και της ΑΡΑΣ προς τις συνελεύσεις των ΤΕ και το ΠΣΟ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

...Η πρότασή μας προς τις συνελεύσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΠΣΟ είναι να προχωρήσουμε στην εκλογική συνεργασία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με την Λαϊκή Ενότητα και άλλα κομμάτια που κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση με βάση τους παρακάτω όρους...

Αναδημοσίευση από το "antarsya.gr"

1. Η παραίτηση της κυβέρνησης Τσίπρα και η διαδικασία για την προκήρυξη εκλογών ολοκληρώνει μια κρίσιμη περίοδο που σφραγίστηκε από το εκρηκτικό ΟΧΙ, την ταπεινωτική συμμόρφωση στο Τρίτο Μνημόνιο, την ανοιχτή ρήξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Ανοίγει ταυτόχρονα μια νέα φάση στην πολιτική και κοινωνική κρίση, στο μετασχηματισμό του ΣΥΡΙΖΑ σε μνημονιακό και τελικά σοσιαλφιλελεύθερο κόμμα, αλλά και στην προσπάθεια να διαμορφωθεί το αναγκαίο κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο γύρω από το μεταβατικό πρόγραμμα και τη σύγκρουση με τον «ευρωπαϊκό δρόμο». Είναι στιγμή με μεγάλη πολιτική σημασία στην οποία η ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική Αριστερά καλείται να πάρει θέση και να πάρει αποφάσεις, αναμετρώμενη με την ευθύνη απέναντι στην αγωνία των λαϊκών στρωμάτων για μια έξοδο από το φαύλο κύκλο της λιτότητας, της ανεργίας και της κατάλυσης της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά και με τις δυνατότητες που υπάρχουν μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική να βρεθεί σε πολύ καλύτερο σημείο αφετηρίας.

Αυτό δεν είναι μια πίπα

Aναδημοσίευση από το "alterthess.gr"

Του Χρήστου Λάσκου

Ο πίνακας του Μαγκρίτ με τον απολύτως χαρακτηριστικό τίτλο «Αυτό δεν είναι μία πίπα» αναπαριστά, προφανώς, μία πίπα. Υποδηλώνει, ωστόσο, πως η σχέση της αναπαράστασης με την πραγματικότητα είναι κατά πολύ συνθετότερη από ό,τι η καθημερινή μας αντίληψη υποθέτει. Στο ίδιο πνεύμα και με τον ίδιο τίτλο, ο Μισέλ Φουκώ έχει γράψει ένα από τα διασημότερα δοκίμια του αναδιφώντας στο ίδιο, μόνιμο, φιλοσοφικό θέμα περί του φαίνεσθαι και του είναι, τελικά.

Το διήμερο που βρίσκεται σε εξέλιξη από σήμερα, ως γνωστόν, διεξάγεται μια συνδιάσκεψη. Ισχυρίζομαι, αξιοποιώντας την ιδέα του Μαγκρίτ πως «Αυτό δεν είναι μία συνδιάσκεψη». Αντιθέτως, είναι άλλη μια αντιδημοκρατική μεθόδευση, η πολλοστή, που κατασκευάζει ντε φάκτο «όργανα» και «σώματα», εκεί που δεν υπάρχουν. Δεν υποστηρίζω πως «αυτό» που δεν είναι μια συνδιάσκεψη δεν είναι και του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, όπως τα καταφέραμε όλοι, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η σφραγίδα του πρωτοδικείου: όποιος την έχει, έχει και τον ΣΥΡΙΖΑ.

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΜΕ ΤΑΚΟΥΝΙΑ

Αναδημοσίευση από το "καρτέσιος"

Επειδή το ψέμα βρίσκεται στο DNA των εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ ήταν λογικό να κάνουν έναρξη προεκλογικής περιόδου με δύο μεγάλα ψέματα. Το ψέμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι επιδιώκει την αυτοδυναμία. Η αλήθεια είναι ότι ακόμη κι αν του τη χάριζαν θα την αρνιόταν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την πρωτιά, φυσικά, για να απολαύσει την αιώρα της εξουσίας αλλά ούτε ξέρει, ούτε μπορεί, ούτε αντέχει να διαχειριστεί μόνος του το Τρίτο Μνημόνιο.

Αλέν Μπαντιού: ΕΞΙ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ: 11 ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αναδημοσίευση από το "iskra.gr"

Τον Ιούλιο, την επομένη του ΟΧΙ στο ελληνικό δημοψήφισμα, ο Γάλλος μαρξιστής φιλόσοφοςAlainBadiouήλπιζε, όπως είχε γράψει στη "Liberation" (9/7/15)[κλικΕΔΩ], ότι θα ανοίξει μια καινούρια πορεία, ένας νέος πολιτικός δρόμος. Λίγες ώρες πριν την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα, εξέφρασε τη λύπη του, γιατί αυτή η μοναδική πολιτική ευκαιρία χάθηκε από τον Έλληνα Πρωθυπουργό και τους συμβούλους του. Σε πρόσφατο άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα "Liberation" (20/8/15) οAlainBadiouκαταλήγει οτι «εάν καινούργιες περιπέτειες, συμπεριλαμβανομένης της διαμόρφωσης και της ανάδειξης στην εξουσίας του τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ που εναντιώνεται στο ισχύον καθεστώς, δείχνουν ότι μία νέα πολιτική φωνή, σε επίπεδο ευρωπαϊκό ή και παγκόσμιο, είναι ζωντανή στην Ελλάδα, τότε θα ξαναχαρούμε, χωρίς δεύτερη σκέψη».

Στη συνέχεια ηIskraπαραθέτει ολόκληρο το άρθρο του ΑlainBadiouπου δημοσιεύτηκε στη γαλλική εφημερίδα LIBERATION, το οποίο έχει ως εξής :

του ALAIN BADIOU

1. Αυτό που γνωρίζαμε ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ο νικητής των εκλογών στην Ελλάδα , είχε σαν κυρίαρχο σύνθημα ένα μεγάλο ΟΧΙ στην λιτότητα, ότι θα αρνούνταν κατηγορηματικά όλα τα αντικοινωνικά και υφεσιακά μέτρα, που είναι επιζήμια στις πιο βασικές αρχές της ισότητας και της αξιοπρεπής διαβίωσης, τα οποία μέτρα ήταν προϋπόθεση των ευρωπαϊκών οικονομικών επιτελείων για την σύναψη των δανείων. Πολλοί χάρηκαν με την πιθανή ευκαιρία να αναδυθεί στην Ευρώπη μια διαφορετική πολιτική δύναμη , που θα απείχε από την συνηθισμένη ''συμφωνία'' την οποία διατηρούν όλα τα κράτη της Ευρώπης , είτε ηθελημένα, είτε με τη βία.

Οι σημερινές πρώτες δημοσκοπήσεις για τις εκλογές δείχνουν 3ο κόμμα την ΛΑΕ...

Σήμερα πήξαμε από δημοσκοπήσεις. Μερικές απ' αυτές:

Σκάι:

Η πρώτη μεγάλη προεκλογική δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για τον ΣΚΑΪ

αυγή:

Μπροστά με 8,5 μονάδες ο ΣΥΡΙΖΑ σε νέα δημοσκόπηση

Ανδρέας Καρίτζης: Επιστολή παραίτησης από την Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ

( Συμβιωτική σχέση ή απαράμιλλο θάρρος; )

Αν σκεφτούμε διαφορετικά, θέτοντας στο επικέντρο της πολιτικής τις ενσωματωμένες στους ανθρώπους δυνατότητες, θα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πολύ πιο δυνατοί/ες από όσο νομίζουμε. Αν πιστέψουμε στη δημοκρατία ως εργαλείο απελευθέρωσης των δυνατοτήτων των ανθρώπων, τότε τα όρια που μας θέτουν οι ελίτ δεν θα φαντάζουν ανυπέρβλητα. Αν πιστέψουμε στη δύναμη που έχουν οι άνθρωποι μέσα τους, τότε θα αποκτήσουμε την αυτοπεποίθηση που απαιτούν οι περιστάσεις.

Του Ανδρέα Καρίτζη

Με λύπη γνωστοποιώ την παραίτησή μου από την Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ. Η κοινωνικά οδυνηρή και πολιτικά μη βιώσιμη επιλογή εφαρμογής του προϊόντος ενός πραξικοπήματος σε συνδυασμό με τη μεθοδολογία λήψης τέτοιων κρίσιμων αποφάσεων διαμόρφωσαν ένα πολιτικό περιβάλλον και μια στρατηγική που με απορρίπτει. Η κατάργηση συλλογικών και δημοκρατικών διαδικασιών, το έλλειμμα πολυδιάστατης και σε βάθος ανάλυσης και ο κοντόθωρος πολιτικός ορίζοντας έχουν πλέον διαμορφώσει μια νοοτροπία πολιτικής σε συνέχεια και όχι σε ρήξη με το παρελθόν. Μια νοοτροπία που δεν επιτρέπει την ουσιαστική ανασυγκρότηση και τον επαναπροσδιορισμό, στοιχεία απαραίτητα μετά από μια ήττα για την χάραξη μιας πολιτικά βιώσιμης και κοινωνικά χρήσιμης νέας στρατηγικής.

Για την ανασύνθεση της μαρξιστικής Αριστεράς

....το αντί­δο­το στη μνη­μο­νια­κή με­τάλ­λα­ξη του κυ­βερ­νη­τι­κού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν είναι η δραχ­μι­κή με­τάλ­λα­ξη του προ­γράμ­μα­τος κοι­νω­νι­κού με­τα­σχη­μα­τι­σμού με βάση το οποίο οι­κο­δο­μή­θη­κε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, ούτε η υπο­κα­τά­στα­ση των τα­ξι­κών αγώ­νων με έναν νέο κυ­βερ­νη­τι­σμό, της «νο­μι­σμα­τι­κής πο­λι­τι­κής» αυτήν τη φορά

Αναδημοσίευση από το "RProject.gr"

του Γιάννη Μηλιού

1. Το «Όχι» ως στιγμή ανοικτής ταξικής σύγκρουσης

Η πο­λι­τι­κή δεν είναι η τέχνη του εφι­κτού, είναι η συ­νε­χής ανα­διά­τα­ξη ενός συ­σχε­τι­σμού δύ­να­μης με­τα­ξύ των δρώ­ντων πο­λι­τι­κών υπο­κει­μέ­νων (κομ­μά­των, κρα­τι­κών μη­χα­νι­σμών, κι­νη­μά­των κ.λπ.). Πρό­κει­ται για έναν συ­σχε­τι­σμό δύ­να­μης που σε τε­λευ­ταία ανά­λυ­ση αντα­να­κλά τα αντι­τι­θέ­με­να τα­ξι­κά συμ­φέ­ρο­ντα που δια­περ­νούν την (ελ­λη­νι­κή) κοι­νω­νία.

Σπα­νί­ως τα τα­ξι­κά συμ­φέ­ρο­ντα (και ιδίως τα αντι­τι­θέ­με­να συμ­φέ­ρο­ντα των δύο κύ­ριων τά­ξε­ων της κα­πι­τα­λι­στι­κής κοι­νω­νί­ας, της άρ­χου­σας κα­πι­τα­λι­στι­κής και της ερ­γα­τι­κής τάξης και των συμ­μά­χων της) εμ­φα­νί­ζο­νται με κα­θα­ρή μορφή, ως σύ­γκρου­ση δύο κα­θα­ρών πο­λι­τι­κών θέ­σε­ων, ως πο­λι­τι­κή σύ­γκρου­ση ανά­με­σα σε «δύο Ελ­λά­δες», σύ­γκρου­ση του «έθνους των πλη­βεί­ων» με το «έθνος των πα­τρι­κί­ων». Διότι το θε­σμι­κό πλαί­σιο του κα­πι­τα­λι­στι­κού κρά­τους, φιλ­τρά­ρο­ντας και «κοι­νο­βου­λευ­τι­κο­ποιώ­ντας» τα τα­ξι­κά συμ­φέ­ρο­ντα και αι­τή­μα­τα των υπο­τε­λών τά­ξε­ων, κατά κα­νό­να τα με­τα­σχη­μα­τί­ζει σε εκ­δο­χές του κοι­νού-«εθνι­κού» συμ­φέ­ρο­ντος, δη­λα­δή τα υπά­γει στη μα­κρο­πρό­θε­σμη στρα­τη­γι­κή του κε­φα­λαί­ου για συσ­σώ­ρευ­ση («οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη») και κοι­νω­νι­κή ει­ρή­νη υπό την ηγε­μο­νία του κε­φα­λαί­ου («οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή στα­θε­ρό­τη­τα»).

H Κωνσταντοπούλου, το νέο κόμμα και η γυναικοπαρέα

Αναδημοσίευση από το "πιτσιρίκος"

Πιτσιρίκο γεια σου,
Άκου τι μου καρφώθηκε νυχτιάτικα:
Διάβασα ότι πληροφορίες θέλουν την παραιτηθείσα υπουργό Εργασίας, Νάντια Βαλαβάνη να προσχωρεί στον νέο πολιτικό σχηματισμό του οποίου θα ηγηθεί η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Το νέο κόμμα αναμένεται να ανακοινωθεί τη Δευτέρα, παράλληλα και με την ήδη ειλημμένη απόφαση να συνεργαστεί με τη Λαϊκή Ενότητα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Στο ίδιο κόμμα αναμένεται να γίνουν μέλη η Ραχήλ Μακρή και η Αγλαΐα Κυρίτση.

Φαντάσου τώρα σενάριο:

Συνεχίζονται οι αποχωρήσεις από τα όργανα και τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ...

( τρία ενδεικτικά κείμενα παραιτήσεων - αποχωρήσεων)


Την απόφαση μου για εκλογές την είχα πάρει στις 12 Ιουλίου»

Αλέξης Τρίπρας - 26.08.15

Η παραπάνω δήλωση του Α. Τσίπρα με 10 μόνον λέξεις ανατρέπει όλο το σκεπτικό που αναπτύσσουν οι Χαράλαμπος Γεωργούλας και Παύλος Κλαυδιανός στο κείμενό τους “Εκλογές χωρίς συνέδριο, κυβέρνηση χωρίς κόμμα” που δημοσιεύτηκε πριν μερικές μέρες στην “εποχή”και επαληθεύει πλήρως τις εκτιμήσεις που είχαμε διατυπώσει (26 Ιουλιου) για την πολιτική της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ:

Ως μαθητευόμενη μύστης της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας, με την πορεία προς ο συνέδριο αποσκοπεί στον εγκλωβισμό της εσωτερικής αντιπολίτευσης εντός των διαδικασιών εσωκομματικής διαπάλης, ώστε όταν θα βρεθεί “ξαφνικά” μπροστά στο προκατασκευασμένο συμβάν της προκήρυξης των εκλογών και να μην έχει τον χρόνο και το τρόπο μιας διακριτής και ανταγωνιστικής απεύθυνσης προς την κοινωνία, με όρους που ίδια επιλέγει και όχι με αυτούς που διαμορφώνουν τα ΜΜΕ και οι άλλοι κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί...

Η συγκυρία και τα διακυβεύματα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αναδημοσίευση από το "antarsya.gr"

του Δημήτρη Σαραφιανού

To περήφανο ταξικό όχι του δημοψηφίσματος και το ξεπούλημά του από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ανεβάσει κατά πολύ την ταξική συνειδητοποίηση των πλατιών λαίκών μαζών. Εχει καταστεί απολύτως προφανές ότι χωρίς ρήξη με την ΟΝΕ και τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς της (τρόϊκές, ΕSM, Eurogroup) ο μόνος δρόμος περνάει μέσα από τα καταστροφικά, όσο και αδιέξοδα μνημόνια, οτι η σχέση που έχουν οι μηχανισμοί της ΕΕ με τη δημοκρατία είναι οι ίδιες που έχει και ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Αυτοί που θα σκίζαν τα μνημόνια, που θα κινδύνευαν να πέσουν από την επίθεση των δανειστών, έχουν γίνει τα καλύτερα κατοικίδια της τερατρόϊκας, όχι μόνο υποκύπτωντας σε κάθε απαίτησή της, αλλά και παίρνοντας τις ευλογίες τους για κάθε τους κίνηση (ακόμα και για τις εκλογές-εξπρες).

Πολιτική εκδήλωση: Επιμένουμε ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ-ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΑ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Ανοικτή συνάντηση, Σάββατο 29 Αυγούστου 10πμ στην ΑΣΟΕΕ

Σύντροφοι και συντρόφισσες από αυτούς που υπογράψαμε το κείμενο “κριτική αποτίμηση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ”, ανένταχτοι αποχωρήσαντες από τον ΣΥΡΙΖΑ, που συμμεριζόμαστε ιδέες όπως αυτές του ανανεωτικού κομμουνισμού/της δημοκρατίας/της οικολογίας/των κινημάτων, παίρνουμε την πρωτοβουλία συνάντησης το Σάββατο 29 Αυγούστου 10πμ στην ΑΣΟΕΕ.Θα συζητήσουμε την δυνατότητα και τα χαρακτηριστικά εκλογικής συνεργασίας με την “Λαϊκή ενότητα”, μέσα και από την δημιουργία ενός πόλου συγγενών δυνάμεων. Η συνάντηση είναι ανοικτή σε κάθε ενδιαφερόμενο/η. Στις 6 το απόγευμα μπορούμε να παρακολουθήσουμε την ανοικτή εκδήλωση του Rproject και να πάρουμε μέρος στην συζήτηση που οργανώνει.

Για το θέμα της εκλογικής συνεργασίας καταθέσαμε ένα κείμενο αρχών το οποίο και επισυνάπτουμε:

Περί ιδεολογικής «καθαρότητας» και συνεπούς στάσης

 Ένα πρώτο βήμα έγινε με το δημοψήφισμα, παρά το γεγονός ότι η ερμηνεία του αποτελέσματος από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε καθαρή μεταστροφή του και μάλλον το κατέστησε αναξιόπιστο στα μάτια των πολιτών. Πάρα αυτή την μεγάλη αντίφαση το δημοψήφισμα άφησε το ίχνος του βαθιά στην πολιτική ιστορία του τόπου. Μπορεί να αποτελέσει παρακαταθήκη για τους νέους ταξικούς και αντιμνημονιακούς αγώνες που θα αναπτυχθούν, στον βαθμό που η εκπροσώπηση τους μπορεί να στεριώσει μέσα από νέα συλλογικά υποκείμενα γειωμένα στην Ελληνική κοινωνία.

Αναδημοσίευση από το "tvxs.gr"

του Βαγγέλη Διαμαντόπουλου, βουλευτή Καστορίας

Τις τελευταίες εβδομάδες, έπειτα από την κατάθεση του τρίτου μνημονίου προς ψήφιση στη Βουλή και την καταψήφιση του από μερίδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε, εκ του πονηρού, μια αφήγηση που ερμήνευε την συγκεκριμένη στάση ως μια κίνηση προσωπικής διάσωσης, επιμονής στην καθαρότητα των ιδεών, ανατροφοδότησης και συντήρησης αυταπατών.

Μιγκέλ Ουρμπάν, ευρωβουλευτής του Podemos: Ο Τσίπρας εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ

Από το publico.es. Αναδημοσίευση μετάφρασης  της  Κατερίνας Σεργίδου

Στην Ελλάδα συνεχίζεται να γράφεται η ιστορία της Ευρώπης. Οι εξελίξεις επιταχύνονται μπροστά στην υπογραφή του τρίτου πακέτου στήριξης, που πρόκειται όχι μόνο για ένα μνημόνιο αλλά για μια εξευτελιστική ανακωχή σε έναν οικονομικό πόλεμο του οποίου βασικό θύμα συνεχίζει να είναι ο λαός.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρας, απο­φά­σι­σε να προ­κη­ρύ­ξει εκλο­γές πριν από τη σύ­γκλη­ση συ­νε­δρί­ου, επι­βάλ­λο­ντας τη συμ­φω­νία με την τρόι­κα, χωρίς καμιά συ­ζή­τη­ση στις γραμ­μές του ίδιου του του κόμ­μα­τος, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται και από τη πα­ραί­τη­ση του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Τάσου Κο­ρω­νά­κη. Με αυτό τον τρόπο ο Τσί­πρας εν­θαρ­ρύ­νει εμ­μέ­σως μια από τις με­γα­λύ­τε­ρες νίκες της Τρόι­κα: την διά­λυ­ση του σχε­δί­ου Συ­ρι­ζα, της κύ­ριας δη­λα­δή δύ­να­μης στην Ευ­ρώ­πη, ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα.

Θεσσαλονίκη: Αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ μέλη της ομάδας των «53»

Αναδημοσίευση από το "tvxs.gt"

Να αποχωρήσουν από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν μέλη της ομάδας των «53» στη Θεσσαλονίκη, στον απόηχο της παραίτησης του Τάσου Κορωνάκη από τη θέση του γενικού γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Ο Αλέξης Τσίπρας χάνει και την “εμπιστοσύνη” των συντηρητικών ψηφοφόρων του...

Εκείνοι που αισθάνονται πραγματικά “προδομένοι” από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι οι συντηρητικοί ψηφοφόροι της. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης που οικοδόμησε ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτά τα στρώματα δεν στηρίχτηκαν στις “προγραμματικές του διακηρύξεις” όπως έχουμε αναφέρει αρκετές φορές, αλλά στην προσδοκία τους για μια ήπια νεοφιλελεύθερη διαχείριση. Όμως αυτή η διαχείριση αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός μετά την επιβολή των capital controls και την υπογραφή του νέου μνημονίου.

Η κυριαρχία της ΤΙΝΑ (There Is No Alternative) είναι αποτέλεσμα αυτής της“κρίσης εμπιστοσύνης”, δηλαδή της αποδόμησης του μύθου ότι μπορεί να υπάρχει μια ήπια νεοφιλελεύθερη διαχείριση με τους υπάρχοντες συσχετισμούς εντός ΕΕ και όχι η έλλειψη ανταγωνιστικού σχεδίου σύγκρουσης, όπως ισχυρίζονται διάφοροι υποστηρικτές της κυβέρνησης.

Σήμερα αποφασίζουν οι «53» - εν αναμονή η συμπόρευση Κωνσταντοπούλου με τη Λαϊκή Ενότητα

- Τα επόμενα βήματα των στελεχών που διαφώνησαν με τις εκλογές
- Πότε η Κωνσταντοπούλου θα ανακοινώσει συμπόρευση με τη Λαϊκή Ενότητα
- Τα 4 «στρατόπεδα» και οι απόψεις εντός των «53»
- Και ευρωβουλευτής στη ΛΑΕ: Εν αναμονή ένταξης του Νίκου Χουντή

Αναδημοσίευση από το "The Huffington Post"

Σήμερα Tρίτη θα αποφασίσουν τα επόμενα (εντός ή εκτός ΣΥΡΙΖΑ) βήματά τους τα στελέχη των «53» που διαφώνησαν με την επιλογή των εκλογών. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να υπάρξει ένα κύμα «αποστράτευσης» στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, που εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Με την ολοκλήρωση των ψηφοδελτίων θα έχει αποσαφηνιστεί πλήρως η πολιτική εικόνα του κόμματος.

Το Σάββατο, σύμφωνα με πηγές, η Ζ. Κωνσταντοπούλου φέρεται ότι θα ανακοινώσει την πολιτική της συμπόρευση ως συνεργαζόμενη με την Λαϊκή Ενότητα, ενώ τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν και άλλοι βουλευτές.

Παράλληλα η ΛΑΕ σύντομα θα αποκτήσει και ευρωβουλευτή καθώς ο Νίκος Χουντής θα ενταχθεί και επίσημα.

Οι «53», που ανήκαν έως τώρα στην πλειοψηφία ουσιαστικά έχουν μοιραστεί σε 4 απόψεις

Στάθης Δρογώσης: Ένα μικρό κείμενο απολογισμού

του Στάθη Δρογώση  (από [εδώ])

Και τώρα ένα μικρό κείμενο απολογισμού.

Αποχώρησα από τον Σύριζα. Ήμουν μέλος 3 περίπου χρόνια. Εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη Ανοιχτή Πόλη και ήμουν μέλος διαδοχικά των οργανώσεων Νέας Σμύρνης , Εξαρχείων και τελευταία της Κυψέλης. Επίσης ήμουν εκλεγμένο μέλος της γραμματείας του τμήματος πολιτισμού.

Συμμετείχα ενεργά στη ζωή του κόμματος. Για το πρόγραμμα του πολιτισμού μαζί με άλλου συντρόφους σε μια μικρή ομάδα προσπαθήσαμε να φτιάξουμε από την αρχή και να εμπλουτίσουμε κάποιες παλιές προτάσεις για τη μουσική στη χώρα. Προτάσεις για τα επαγγελματικά δικαιώματα των μουσικών , για τη μουσική εκπαίδευση , για τα μουσικά σχολεία . Για τις ορχήστρες και για τα ιδιωτικά ωδεία.Για το καθεστώς των πνευματικών δικαιωμάτων. Κάποιες προτάσεις πέρασαν στο προεκλογικό πρόγραμμα του Σύριζα. Θέλω δημοσίως να πω ότι γνώρισα εξαιρετικούς συντρόφους και φίλους εκεί.Και ότι είμαι περήφανος για τη δουλειά που έγινε.

Δήλωση Ηρώς Διώτη για τη μη κάθοδο στις επικείμενες εκλογές

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (24.8.2015)

Από την 25η Γενάρη, οπότε και τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση προχώρησε επί έξι μήνες σε μια σκληρή διαπραγμάτευση με τις κυρίαρχες ελίτ στην Ε.Ε. Το αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης, αναντίρρητα προϊόν εκβιασμού εξαιτίας και της αδιαλλαξίας των εταίρων, αλλά και της μη προετοιμασίας από την ελληνική πλευρά ενός εναλλακτικού σχεδίου στην περίπτωση μη συμφωνίας, ήταν η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου.

Το μέλλον διαρκεί πολύ, ας του δώσουμε χώρο

Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ έχει συντελεστεί. Οι αποχωρήσεις μελών και στελεχών συνεχίζονται. Η αντιδημοκρατική διολίσθηση του κόμματος και η υποκατάστασή του από ένα άτυπο προεδρικό κέντρο, η έλλειψη οργανικών δεσμών με την πληττόμενη κοινωνία και ο κυβερνητισμός, οδήγησαν στην απουσία σχεδίου σύγκρουσης με τους « θεσμούς» των κυρίαρχων τάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απαλλαγή της χώρας από τη λιτότητα και τα μνημόνια και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Οι εξελίξεις αυτές δεν ήταν αναπότρεπτες, όπως ισχυρίζεται τώρα ο πρωθυπουργός. Η εξαθλίωση/υποβάθμιση της κοινωνικής πλειοψηφίας και ο περιορισμός της κυριαρχίας της χώρας από τους δανειστές πρέπει να ανατραπούν. Ο αντιμνημονιακός αγώνας θα συνεχιστεί, αντλώντας από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των πρώτων μνημονιακών χρόνων και το ηρωικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου, που έφερε εκ νέου τις λαϊκές τάξεις στο προσκήνιο.

10 ΘΕΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ»

87 ενεργοί στα κοινωνικά κινήματα πολίτες, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ οι περισσότεροι από την αρχή της δημιουργίας του, κατέθεσαν και δημοσιοποιούν ένα κείμενο με τίτλο: Κριτική αποτίμηση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ/Για ένα πολιτικό και κοινωνικό κίνημα «ΟΧΙ μέχρι τέλους».

1. Στις 14 Αυγούστου 2015 η Ελληνική Βουλή ολοκλήρωσε με μεγάλη πλειοψηφία την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, που εισηγήθηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και στηρίχθηκε από τις πρόθυμες μνημονιακές δυνάμεις : Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ. Το αντιμνημονιακό σχέδιο ανατροπής της λιτότητας, ανάκτησης των δικαιωμάτων της εργασίας, διάσωσης της δημόσιας περιουσίας και ανασύστασης της δημοκρατίας, στο όνομα του οποίου οι εργαζόμενες τάξεις έδωσαν μαζικούς αγώνες και το υπερασπίστηκαν με το συντριπτικό «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου 2015, ηττήθηκε κοινοβουλευτικά.

Είναι προς τιμήν των βουλευτών/τριών του ΣΥΡΙΖΑ που με το «όχι» και το «παρών» στις κρίσιμες ψηφοφορίες δεν επέτρεψαν η υπόθεση της απελευθέρωσης της χώρας και του ελληνικού λαού από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις να θεωρηθεί ένα επεισόδιο με ημερομηνία λήξης και να επιβληθεί ο ολοκληρωτισμός του «there is no alternative» στη σύγχρονη ιστορία της ριζοσπαστικής αριστεράς.

2. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η νίκη των αποκαλούμενων «θεσμών» θα αποδειχθεί πύρρεια. Στο νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η λιτότητα και η ύφεση αποτελούν στρατηγική επιλογή για την υπέρβαση της κρίσης σε βάρος της εργασίας, μηχανισμό καταστροφής μη ανταγωνιστικών κεφαλαίων και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, ενώ ο σκληρός πυρήνας των χωρών του κέντρου εκμεταλλεύεται τον πλούτο και την εργασία των περιφερειακών χωρών ως οιονεί προτεκτοράτων. Όμως, η ευστάθεια του οικοδομήματος αυτού δεν είναι δεδομένη. Όχι μόνο λόγω εγγενών αντιφάσεων αλλά κυρίως γιατί κανείς ποτέ στην ιστορία δεν μπόρεσε να βάλει τέλος στην ταξική πάλη. Γιατί οι άνθρωποι δεν θα πάψουν ποτέ να αγωνίζονται για το ψωμί και να διψούν δικαιοσύνη.

Πολιτική της επικοινωνίας και επικοινωνία της πολιτικής

Αναδημοσίευση από το "REDNotebook"

του Γιώργου Νικολαϊδη

Με τις πρόσφατες εξελίξεις, και ιδίως την επιλογή του πρωθυπουργού να βιαστεί να πάει σε εκλογές όπως-όπως (ενδεχομένως υπολογίζοντας ότι όσο υλοποιείται το Μνημόνιο Τσίπρα, τόσο η εκλογική του δύναμη θα απομειώνεται), ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει απίστευτα. Και κάνει επιτακτικές τις πρωτοβουλίες συγκρότησης όσων επιμένουν να θέλουν να εκφραστεί το αριστερό λαϊκό αντιμνημονιακό μέτωπο ενάντια στη συνθηκολόγηση και την υποταγή, αλλά και σε αντιπαράθεση με την ακροδεξιά κίβδηλη αντιμνημονιακή ρητορεία. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, ένα μέτωπο. Ένα μέτωπο, όμως, που δεν θα είναι ούτε ο «καλός ΣΥΡΙΖΑ» ούτε «ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ» (αφού άλλωστε η στρατηγική του ενιαίου μέχρι πριν από λίγο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε τα όριά της με τραγικό τρόπο). Αλλά ούτε και μια «καλή ΑΝΤΑΡΣΥΑ» ή ένα «καλό ΚΚΕ» (αφού και αυτών των εγχειρημάτων τα όρια έχουν φανεί).

Βαρουφάκης στη «Le Monde»: Το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας θα οδηγήσει σε Grexit

Αναδημοσίευση από "το ποντίκι"

Στην άβυσσο θα οδηγήσει την Ελλάδα το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας ισχυρίστηκε ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, σε συνέντευξή του στην γαλλική «Le Monde».

«Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πιστεύουν ότι η Ελλάδα διαπραγματευόταν με τους εταίρους της ευρωζώνης τους τελευταίους μήνες. Αλλά, δεν είναι έτσι» δήλωσε ο Γ. Βαρουφάκης και πρόσθεσε «η ευρωζώνη είναι η πιο ισχυρή οικονομική δύναμη, αλλά κανένας δεν την κατευθύνει. Δημιούργησε ένα τέρας, το Eurogroup, κατά το οποίο οι υπουργοί Οικονομικών δεν διαπραγματεύονται πραγματικά μεταξύ τους».

10+1 σημεία για την εκλογική συνεργασία των δυνάμεων του ΌΧΙ μέχρι τέλους

Συλλογικό κείμενο 24 μελών του ΝΑΡ και της νΚΑ

1) Η αναγγελία των εκλογών για τις 20 του Σεπτέμβρη μας φέρνει μπροστά σε κρίσιμες εξελίξεις και αποφάσεις. Η εκλογική τακτική του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να λάβει υπόψη την εμπειρία του δημοψηφίσματος, το τρίτο μνημόνιο και το νέο τοπίο στην αριστερά. Το δημοψήφισμα συμπύκνωσε μια συγκλονιστική μάχη που έφερε το χνάρι των πιο σκληρών ταξικών και κοινωνικών αναμετρήσεων των τελευταίων χρόνων, του μίσους για το σάπιο πολιτικό σύστημα, του ταξικού ενστίκτου απέναντι στην τρομοκρατία που εξαπολύθηκε στους χώρους δουλειάς, των δομών αλληλεγγύης, της λαϊκής αυτοπεποίθησης που ξεπέρασε πρωτόγνωρους εκβιασμούς. Είναι σίγουρο ότι με όσα μεσολάβησαν τον Ιούλη ανοίγονται σήμερα νέες δυνατότητες και νέες δυσκολίες, αν και η έκφραση αυτή καταντάει κοινοτυπία αν αυτές δεν προσδιοριστούν συγκεκριμένα.

Συνάντηση της προέδρου της βουλής Ζ.Κωνσταντοπούλου με τον Π.Λαφαζάνη

Αναδημοσίευση από το "Κίνηση Ενεργοί Πολίτες"

Συνάντηση με τον επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας Παναγιώτη Λαφαζάνη έχει το πρωί του Σαββάτου στη Βουλή η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Βουλής των Ελλήνων, η συνάντηση προγραμματίστηκε κατόπιν αιτήματος του κ. Λαφαζάνη, ύστερα από τις δρομολογηθείσες εξελίξεις.

Προσερχόμενος στην Βουλή ο κ. Λαφαζάνης δήλωσε ότι έχει θεσμική υποχρέωση να ενημερώσει την πρόεδρο της Βουλής «για τη δημιουργία του νέου κόμματος, για τις προοπτικές και τις απόψεις του, στην κατεύθυνση της συγκρότησης αντιμνημονιακού μετώπου».

Προέβλεψε ότι η συνεργασία θα είναι εποικοδομητική και σημείωσε ότι «είναι σημαντικό να τηρούνται οι θεσμικές διαδικασίες, καθώς η κυβέρνηση και οι μνημονιακές δυνάμεις έχουν κάνει το Σύνταγμα και τον κανονισμό της Βουλής κουρελόχαρτο».

Σε ερώτηση για το αν ως επικεφαλής του τρίτου κόμματος εξαντλήσει την διερευνητική εντολή που θα πάρει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο κ. Λαφαζάνης απάντησε: «Βεβαίως θα την εξαντλήσω».

Η αξιοπρέπεια δεν κερδίζεται στις κοινοβουλευτικές κάλπες

Αναδημοσίευση από το "πιτσιρίκος"

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,

Ήθελα να τα γράψω στο χθεσινό κείμενο αλλά ήταν ήδη πολύ μεγάλο.
Δεν πειράζει, με έχεις συνηθίσει τώρα πια, ή έτσι πιστεύω.

Καταρχάς εννοείται πως η αποχή θα είναι η πρώτη δύναμη των εκλογών.

Εξάλλου και όσοι πάνε να ψηφίσουν, δεν έχουν ιδέα τι να ψηφίσουν.

Πάντως, όλα όσα ταλαιπωρούν την ελληνική κοινωνία έχουν υπεραναλυθεί αυτά τα πέντε χρόνια με το παραπάνω.

Δεν σου φταίνε οι πολιτικοί, αν τρέφεις ακόμα αυταπάτες για το ευρώ.

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται κολλημένη στο στάδιο της κατάθλιψης, αν και μέχρι πρόσφατα πίστευα ότι βρίσκεται στο στάδιο της μη αποδοχής (καλά μικρή ουσία έχει τώρα αυτό).

Αλλά όχι για πολύ.

Όταν εκτιμούσα πως το δημοψήφισμα θα φέρει ραγδαίες εξελίξεις, αυτό εννοούσα.

Το δημοψήφισμα σπρώχνει την ελληνική κοινωνία με το ζόρι στο τελευταίο στάδιο του πένθους, την αποδοχή.

Ο ρεαλισμός και η ωριμότητα του Αλέξη Τσίπρα

Αναδημοσίευση από το "πιτσιρίκος"

Μετά την υπογραφή του Μνημονίου Τσίπρα, ακούγεται και γράφεται πολύ πως ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ρεαλιστής και ωρίμασε. Αφού υπενθυμίσω πως ό,τι ωριμάζει σαπίζει μετά, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις:

Δεν είναι ρεαλισμός να προσκυνάς.

Αν το να προσκυνάς ήταν ρεαλισμός, οι αγωνιστές του 1821 δεν ήταν καθόλου ρεαλιστές. Δηλαδή, ήταν κάτι βλαμμένοι που έκαναν επανάσταση απέναντι σε μια αυτοκρατορία.

Αν το να προσκυνάς ήταν ρεαλισμός, οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης δεν ήταν καθόλου ρεαλιστές. Ήταν κάτι ηλίθιοι που τα έβαλαν με μια υπερδύναμη της εποχής.

Αν οι άνθρωποι ήταν ρεαλιστές -όπως εννοούν τον ρεαλισμό αυτοί που θεωρούν ρεαλιστή τον Τσίπρα -, θα ζούσαν ακόμα στις σπηλιές. Ένας «ρεαλιστής» δεν θα έβγαινε ποτέ από την σπηλιά.