Rethink the Re-think.Για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας

...Για το κράτος και τα αφεντικά, το κέντρο της Αθήνας είναι «πρόβλημα» για έναν ακόμη λόγο. Το Μουσείο, η Ομόνοια, τα Προπύλαια και το Σύνταγμα, δηλαδή σε μεγάλο βαθμό η Πανεπιστημίου και η Πατησίων, αποτελούν εδώ και δεκαετίες πεδίο που συμπυκνώνει πλήθος κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις πανεπιστημίων και δημόσιων κτιρίων, συγκρούσεις με τις αστυνομικές δυνάμεις, μέχρι και εξεγέρσεις έχουν χαράξει το δικό τους αποτύπωμα, τη δική τους παρακαταθήκη στο κομμάτι αυτό της πόλης. Και η ανάπλαση του κέντρου, στα πλαίσια του Rethink, έρχεται σε πρώτη φάση να επέμβει σε αυτό ακριβώς τον άξονα. Πηγαίνοντας χέρι-χέρι με την «αγωνία» των εμπόρων, των υπουργών, των δημοσιογράφων και του Καμίνη για το «πρόβλημα» που δημιουργεί το συχνό μπλοκάρισμα των δρόμων στην ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και του τουρισμού. Χέρι-χέρι με τους τόνους χημικών, τις χιλιάδες συλλήψεις και την εκκαθάριση των δρόμων από τους μπάτσους. Με το κλείσιμο των σταθμών του μετρό πριν και κατά τη διάρκεια πορειών, την περιστολή του ασύλου και το προεδρικό διάταγμα του 2013 για περιορισμό των «μικρών» διαδηλώσεων. Με την απαγόρευση συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων, το τελευταίο διάστημα, σε πολύ μεγάλο κομμάτι του κέντρου και τη διαρκή πολεμική απέναντι στην κοινότητα και τον αγώνα ντόπιων και μεταναστών στην ΑΣΟΕΕ...

Ολόκληρο το κείμενο εδώ:

Rethink the Re-think.Για την ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας

 

Συμπάσχουμε και συμπαραστεκόμαστε στον σύντροφο Τάσο Κορωνάκη

Αναδημοσίευση από το "ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ"

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Στο τελευταίο τεύχος του “Δελτίου Θυέλλης”, της περιοδικής έκδοσης του “ΔΙΚΤΥΟΥ για να Πολιτικά και Κοινωνικά δικαιώματα” δημοσιεύτηκε άρθρο του Τάσου Κορωνάκη με τον τίτλο: “Πιο ανοιχτά, πιο ριζοσπαστικά με τον ΣΥΡΙΖΑ για την ανατροπή”, το οποίο δεν έτυχε καμιάς προβολής από τον κομματικά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, εκτός μιας αναδημοσίευσης στο “REDnotebook”. Ο Τάσος Κορωνάκης, ως γνωστόν εκτός από τα κομματικά “αξιώματα” που κατέχει ήταν και ένας από τους πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας των “53” που κατέθεσαν το πολυσυζητημένο κείμενο στην τελευταία ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ.

Δηλώνουμε χωρίς πολλές περιστροφές ότι συμμεριζόμαστε τις ανησυχίες που εκφράζει και αποδεχόμαστε την στοχοθεσία που θέτει ως προς το ζήτημα των συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ. Θα συμφωνήσουμε λοιπόν με αυτά του γράφει:

“Μία εκτίμηση που προεξοφλεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ από μόνος του δεν μπορεί να υπερβεί το επίπεδο του 30%, πέρα από την έλλειψη αυτοπεποίθησης που αναπαράγει, μας οδηγεί με έναν μάλλον σχηματικό τρόπο στην αναγκαστική επιλογή συμμάχων μεταξύ των υπαρκτών πολιτικών σχηματισμών, από τους οποίους κιόλας θα κριθεί και η επιτυχία του σχεδίου μας. Κάπως έτσι εκκινεί μία συζήτηση περί μετατόπισης της γραμμής μας, είτε προς την Κεντροαριστερά, είτε προς τον πατριωτικό χώρο, αναζητώντας και την αύξηση της επιρροής μας και την συγκρότηση συμμαχιών. Έτσι όμως δημιουργείται ένας πραγματικός κίνδυνος αλλοίωσης του στίγματος που μας έφερε ως εδώ και αποσταθεροποίησης του κόσμου που ήδη πίστεψε και αγωνίστηκε για την κυβέρνηση της Αριστεράς.”

Υπενθυμίζουμε όμως ότι “συζήτηση περί μετατόπισης της γραμμής μας, είτε προς την Κεντροαριστερά, είτε προς τον πατριωτικό χώρο” δεν προέκυψε ξαφνικά από το εκλογικό αποτέλεσμα, ούτε βέβαια “άνοιξε” με το κείμενο των “53”. Είχαν προηγηθεί “μάχες” όταν εκείνες οι επιλογές που κατακρίνει σήμερα ο Τ.Κ. έπεσαν προεκλογικά από τον ουρανό ως το θείο “μάνα” που θα έφερνε την νίκη και θα άλλαζε ριζικά το πολιτικό τοπίο στις 26 του Μάη.

Το παρελθόν είναι εδώ... Απομένει να ενωθεί για να σωθεί;

Αναδημοσίευση από το "ατίθαση σκέψη"

Του Δημήτρη Βάσσιου

Με ανοιχτή επιστολή ο δήμαρχος Ηλιούπολης κ. Βαλασόπουλος καλεί τους άλλους εκλεγμένους δημάρχους να συνταχθούν στην ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς... Λίγες μέρες μετά τις εκλογές και την οριακή επανεκλογή του ίδιου ως "ανεξάρτητου".

Η απογοήτευσή του είναι εμφανής όταν αναφέρεται στις μέχρι τώρα προσπάθειες ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς, του πολιτικού χώρου που μας έβαλε στα μνημόνια : "Κόμματα, κινήσεις, ομάδες προβληματισμού με καλή πρόθεση, με αγωνία για το μέλλον της χώρας..., δεν μπόρεσαν μέχρι σήμερα την αγωνία, το ενδιαφέρον και το πολιτικό τους όραμα να το κάνουν αγωνία, ενδιαφέρον και όραμα της κοινωνίας. Ίσως γιατί δεν είναι πειστικοί. Ίσως γιατί είναι πολύ θεωρητικοί. Σίγουρα όμως γιατί είναι μακριά από την κοινωνία. Μακριά από το λαό...".

"Πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε 5, δεν είμαστε 8, δεν είμαστε 58, δεν είμαστε 75" αναφωνεί με αισιοδοξία ο κ. Βαλασόπουλος και δικαίως αφού ο ίδιος κατάφερε να επανεκλεγεί για μερικές εκατοντάδες ψήφους έναντι του κ. Κοκοτίνη.

"Το κοινωνικό έρεισμα που κατέγραψε ο χώρος της κεντροαριστεράς στην Αυτοδιοίκηση... είναι μια σταθερή και υγιής βάση για την εκκίνηση και στήριξη του νέου εγχειρήματος" κι αυτό καταδεικνύεται με σαφήνεια, καθώς "εκλέγονται περισσότεροι από 100 Δήμαρχοι προερχόμενοι από τον χώρο αυτό", υποστηρίζει ο κ. δήμαρχος.

Δεν θα λέγαμε ότι έχει άδικο στις γενικές διαπιστώσεις ο κ. Βαλασόπουλος :

Με αφορμή την 2η συνάντηση της πρωτοβουλίας των “ανένταχτων εντός ΣΥΡΙΖΑ”...

(για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι)

Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ των μελών του τέθηκε από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του. Όμως η πραγμάτωσή του σκοντάφτει πάντα στο ίδιο εμπόδιο:


Μια από τις στιγμές που κρίθηκε με μαζικούς όρους αλλά ηττήθηκε στην μετωπική σύγκρουση με τους μηχανισμούς των συνιστωσών, ήταν η 3η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ ( Νοέμβρης 2009). Σκηνές από το πως διέλυσαν τότε οι “συνιστώσες” την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη ώστε να μην λάβει ως σώμα καμία απόφαση, μπορείτε να δείτε εδώ:

Η ...πανηγυρική λήξη της 3ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης

Περισσότερες πληροφορίες για εκείνη την συνδιάσκεψη εδώ:

Ενημέρωση από την 1η μέρα της 3ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ

Ένα μήνα πριν από αυτή την συνδιάσκεψη (Οκτώβρης 2009) είχε πραγματοποιηθεί και η 2η ανοικτή συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ. Εικόνες από αυτή την ανοικτή συνέλευση εδώ:

Πραγματοποιήθηκε η 2η ανοικτή συνέλευση μελών του ΣΥΡΙΖΑ

Ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ: 2η συνάντηση για την πορεία του ΣΥΡΙΖA στις 9/7

Αναδημοσίευση από το left.gr

Ανένταχτοι εντός ΣΥΡΙΖΑ: 2η συνάντηση για την πορεία ΣΥΡΙΖA 

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2014 ώρα 7.00 μμ 

 ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ (Πανεπιστημίου 56 – Μέγαρο Έρμής)

Μετά από κάλεσμα των “Ανένταχτων εντός ΣΥΡΙΖΑ”, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ από Αθήνα και επαρχία συναντήθηκαν το Σάββατο 28 Ιουνίου στον πολυχώρο της Ανοικτής Πόλης. Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε τρέχοντα πολιτικά προβλήματα και διερευνήθηκε η δυνατότητα συλλογικού αυτοπροσδιορισμού όσων μελών δεν ανήκουν σε τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ο διάλογος αυτός θα συνεχιστεί στην νέα συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στον ίδιο χώρο την Τετάρτη 9-7-2014 7μμ, με στόχο την συνδιαμόρφωση πολιτικών πρακτικών που κατοχυρώνουν την ενεργό συμμετοχή των μελών στην λήψη των αποφάσεων αλλά και περιφρουρούν τις πολιτικές αποφάσεις του 1ου Συνεδρίου.

Εκ μέρους των "ανένταχτων εντός ΣΥΡΙΖΑ"
Τα μέλη της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ:
Μάριος Κρητικός
Άννα Μαντέλου

ΑΜΗΧΑΝΙΑ

Του Ν.Κ. - μέλους της "Αντίστασης με τους Πολίτες του Χαλανδρίου"

Με ποιόν να πρωτοπαλαίψεις;

- Με τον Περικλέτο που του κουνάει το δάχτυλο η Μέρκελ και προσπαθεί να πείσει τους αφελείς ότι το 20 + % είναι πλειοψηφία;

- Με το χεσμένο Μπένυ που κάνει ό, τι είναι δυνατόν για να δείξει ότι είναι δεξιότερος του Περικλέτου για να διασωθεί (και όχι μόνον πολιτικά);

- Με τους εξωνισμένους υπηρέτες του μερκελισμού που έχουν κάνει επιστήμη το λεκτικό τραμπουκισμό από τηλεοράσεως, εντύπων και διαδικτυακών μέσων;

- Με τους επίγονους των ταγματασφαλιτών που "αγιοποιούνται" από τους "αναθεωρητές" της ιστορίας;

- Με τους χλεχλέδες ποταμών, λιμνών και άλλων υδάτινων οικοσυστημάτων του δοκιμαστικού σωλήνα που προθύμως λαμβάνουν μέρος σε πειράματα εκφυλισμού της πολιτικής;

- Με τους "αριστερούς" του "μέσα-έξω" από το μνημόνιο και του καμπινέ που διέγραψαν τη λέξη "έρμα" από την πολιτική τους;

- Με τους μνημονιακοψηφίσαντες που θέτουν και... όρους για την επόμενη ημέρα;

- Με τους πούρους επαναστάτες που έχουν όραμα τη "δευτέρα παρουσία" και εν ονόματι αυτής συμμαχούν και με το διάβολο (αρκεί να μην τον λένε ΣΥΡΙΖΑ);

- Με εκείνους που θεωρούν ότι είμαστε ένα βήμα πριν τα χειμερινά ανάκτορα αλλά θα μας πουλήσουν πριν φτάσουμε σε αυτά;

- Με τάσεις, υποτάσεις, ανθυποτάσεις και παρακλάδια που ερίζουν για το πάπλωμα λες και το έχουν εξασφαλίσει;

κλπ. κλπ. κλπ.

Ο νεοφιλελευθερισμός του "εγώ" έχει φροντίσει για τον κατακερματισμό της σκέψης σε έναν κόσμο που ο φόβος για το χειρότερο μας πάει 50 χρόνια (τουλάχιστον) πίσω...

Συζήτηση με τη Σαλόμε Ραμίρεζ: Τι είναι και τι θέλει το Podemos

Αυτές τις μέρες βρέθηκε στη χώρα μας η Σαλόμε Ραμίρεζ, μέλος των Podemos, η οποία είχε προσκληθεί στο Αντιρατσιστικό  Φεστιβάλ των Χανίων. Στην επιστροφή της για την Ισπανία πέρασε από την Αθήνα, όπου διοργανώθηκε μια συζήτηση στα γραφεία της “εποχής”.

Παρουσιάζουμε μερικές από τις απαντήσεις της Σ. Ραμίρεζ σε ερωτήματα που τέθηκαν στην συζήτηση καθώς και μια σύντομη εισήγηση της για το τι είναι και τι θέλει το Podemos. Αφήνουμε στον αναγνώστη να κάνει τις συγκρίσεις που καταγράφουν τις διαφορές με την πιο παραδοσιακή Αριστερά της χώρα μας σε βασικά ζητήματα που αφορούν στην άσκηση και την παραγωγή της Πολιτικής, στην ενεργό συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα στο εσωτερικό των πολιτικών σχηματισμών της αλλά και ζητήματα διαφάνειας και δημοκρατίας σε αυτούς τους σχηματισμούς:

Απαντήσεις σε ερωτήματα:

Η Αριστερά μετά τις εκλογές

της Ελένης Πορτάλιου [*]

Η Αριστερά μετά τις εκλογές δεν φαίνεται ν’ αναστοχάζεται, τουλάχιστον όσον αφορά τις πλειοψηφικές αποτιμήσεις των κομμάτων και οργανώσεών της, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τα εκλογικά αποτελέσματα, για τα μείζονα στρατηγικά και πολιτικά επίδικα που αφορούν στο ζήτημα της αριστερής κυβέρνησης και της διαδικασίας αφαίρεσης της εξουσίας από τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες, μνημονιακές δυνάμεις του αστισμού.

Η κρίση του πολιτικού συστήματος μεταφράζεται σήμερα σε κρίση αντιπροσώπευσης και σε εκλογική ήττα της κυβερνητικής συμμαχίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στις ευρωεκλογές, όχι, όμως, και σε κρίση του κράτους, οι οικονομικοί, κατασταλτικοί και ιδεολογικοί μηχανισμοί του οποίου διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν τη μεγαλύτερη ταξική πόλωση που γνώρισε η χώρα από την εποχή του εμφυλίου μέχρι την έναρξη των μνημονίων.

Η ακραία αυτή νεοφιλελεύθερη ταξική πολιτική υφαρπαγής εισοδημάτων, δικαιωμάτων, δημόσιας περιουσίας και αγαθών, που εφαρμόζεται σήμερα σε βάρος των λαϊκών τάξεων αλλά και μεσαίων στρωμάτων των πόλεων και της υπαίθρου, αποτυπώθηκε με μεγάλη ευκρίνεια στην κοινωνική γεωγραφία του εκλογικού αποτελέσματος, όπως και στη μειωμένη συμμετοχή ιδιαίτερα σε σχέση με τον Μάιο του 2012 (544.718 λιγότεροι ψηφίσαντες). Αυτοί που πλήττονται κατά κύριο λόγο από τις μνημονιακές πολιτικές ψηφίζουν αριστερά και, πάντως, αντιμνημονιακά ή αποσύρονται από την κάλπη. Ψηφίζουν, όμως, και Χρυσή Αυγή, δηλαδή ένα νεοναζιστικό κόμμα υπόδικο ως εγκληματική οργάνωση, το οποίο υπερβαίνει σε ακρότητα όλα τα ακροδεξιά ευρωπαϊκά κόμματα πλην του Ουγγρικού Jobbic. Δεν θ’ αναφερθώ σ’ αυτό το μείζον ζήτημα - έχω καταθέσει ένα εκτενές κείμενο - θεωρώ, όμως αδιανόητο το ότι η άνοδος της Χρυσής Αυγής δεν έχει απασχολήσει σοβαρά, εκτός εξαιρέσεων, την αριστερά.

Π.Γ. ΣΥΡΙΖΑ: Γήπεδο της ΑΕΚ, μόνο εντός του οικοπέδου της

Αναδημοσίευση από το left.gr

Η αξιωματική αντιπολίτευση θα καταψηφίσει το σύνολο του Ρυθμιστικού σχεδίου συμπεριλαμβανομένων των άρθρων 81 και 82

Όπως δήλωσε η εισηγήτρια του κόμματος κυρία Αφροδίτη Θεοπεφτάτου στην αρμόδια επιτροπή που επεξεργάζεται το νομοσχέδιο για το Ρυθμιστικό, το κόμμα της θα καταψηφίσει τα επίμαχα άρθρα 81 και 82.

Όπως αναφέρει η «Αυγή», η Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να καταψηφίσει το νομοσχέδιο για το ρυθμιστικό, με 12 – 9, στο οποίο περιλαμβανόταν ρύθμιση για το γήπεδο της ΑΕΚ. Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι η ανέγερση του νέου γηπέδου της ΑΕΚ μπορεί να γίνει μόνο και αυστηρώς στο χώρο του παλαιού.

Η μειοψηφία των μελών υποστήριξε να κατατεθεί τροπολογία με την οποία θα εξαιρείτο το υπό ανοικοδόμηση γήπεδο της ΑΕΚ από το νομοσχέδιο και θα δινόταν η δυνατότητα ανταλλαγής μερικών στρεμμάτων που ανήκουν στον ευρύτερο χώρο του Άλσους της Νέας Φιλαδέλφειας με άλλα στρέμματα στο Δήμο, που θα γίνονταν χώροι πρασίνου, προκειμένου το νέο γήπεδο της ΑΕΚ να χτιζόταν σε έκταση μεγαλύτερη του παλαιού γηπέδου και με πρόβλεψη για δημοτικό πάρκινγκ δίπλα στο γήπεδο.

Πω πω, χειραψίες με τα “Πο”!

Όταν οι επικοινωνιολόγοι διαμορφώνουν την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ:

και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ... 

Συζήτηση για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Γ. Μηλιός στην ομιλία του στην ΚΕ επισημαίνει:

“Η κοινή μας αγωνία είναι να πέσει η κυβέρνηση. Όμως όπως ζητάμε από το λαό να καταδικάσει τα μνημονιακά κόμματα και πολιτικές, ας συνειδητοποιήσουμε ότι η συνεργασία είναι εφικτή μόνο με δυνάμεις που βρίσκονται στην απέναντι όχθη από τις μνημονιακές πολιτικές. Στο χώρο της Κεντροαριστεράς δεν βρίσκονται ούτε τέτοιες δυνάμεις ούτε τέτοιοι βουλευτές.”

Ο Τσέκερης Άγγελος και Κυρίτσης Γιώργος  επισημαίνουν επιγραμματικά τα όρια της ΚΕ να διαχειριστεί αυτά τα επίδικα:

“Η μειοψηφία θα κατεβάσει δικά της κείμενα. Επίσης το κείμενο των 53 από διαφορετικές τάσεις ανοίγει εκ των πραγμάτων ζήτημα αναδιάταξης των θέσεων πάρκινγκ έξω από την Κουμουνδούρου.”

Ο Χρήστος Κασίμης από τις στήλες της iskra επιχειρεί να διαμορφώσει μια πρόταση απέναντι σε αυτή την κατάσταση:

“Η νέα δυναμική, όμως, δεν θα υπάρξει, παρά μόνο αν όλοι οι αριστεροί αγωνιστές του κόμματος, ανεξαρτήτως τάσεων, που κατανοούν την ανάγκη να αποτραπεί η βίαιη «σοσιαλδημοκρατικοποίηση» του ΣΥΡΙΖΑ, προχωρήσουν σε μια νέα προοδευτική συμπόρευση, στη βάση όσων, τελικά, τους ενώνουν!”

Για αυτά και για άλλα παρόμοια ζητήματα που αφορούν στο παρόν και το μέλλον ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλία των “Ανένταχτων εντός ΣΥΡΙΖΑ”, οργανώνεται μια ανοικτή και δημόσια συζήτηση:

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Σάββατο 28 Ιουνίου 2014 ώρα 11.00 πμ

στα γραφεία της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (Πανεπιστημίου 56 – Μέγαρο Έρμής)

Το βήμα ελεύθερο. Ελάτε να ακούσετε, να πείτε την γνώμη σας ή να κάνετε την δική σας εισήγηση...

Ποιά μπούρκα φοράνε τα λαμόγια που εισχωρούν στον ΣΥΡΙΖΑ;

( με αφορμή ένα σχόλιο: Ο εφικτός κόσμος του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ )

Πράγματι, από την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναδειχθεί σε αξιωματική αντιπολίτευση, είναι ότι προφανές ότι ελκύει και μελισσούλες (λαμόγια: άτομα που ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τις προσωπικές στρατηγικές τους ή και διασυνδέονται με οργανωμένα συμφέροντα) που διεκδικούν μερίδιο από το νέκταρ της κυβερνητικής εξουσίας για ίδιον όφελος.

Αυτή η κατάσταση δεν έχει καμία ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Είναι ένα καθολικό φαινόμενο που καταγράφει μια ιδιότυπη μορφή εσωτερίκευσης της ταξικής πάλης εντός των πολιτικών σχηματισμών, οι οποίοι ακουμπάνε ή διαχειρίζονται την κυβερνητική εξουσία. Η πρωτοτυπία είναι άλλη: ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη αυτού του φαινομένου και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει κανένα μέτρο αυτοπροστασίας. Αντιθέτως μάλιστα, κάποιες πολιτικές πρακτικές, όπως η ανάδειξη “πολιτικού προσωπικού” που έχει υιοθετήσει, η διαδικασία παραγωγής του “κυβερνητικού προγράμματος” κλπ, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες του για την εισβολή της λαμογιάς στο εσωτερικό του.Έχει ενδιαφέρον λοιπόν να διερευνήσουμε στο πως εντάσσεται η λαμογιά στην εσωκομματική πάλη και πόσο την επηρεάζει. 

Με μικρή διαφορά δεν εγκρίθηκε η "κρίσιμη" τροπολογία στην ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

Στην ΚΕ του Σαββατοκύριακου συνέβησαν ορισμένα γεγονότα που έχουν περισσότερο συμβολική αξία παρά ουσιαστική αξία για την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ, αφού η τροχιά στην οποία έχει μπει από την προεκλογική περίοδο και καταταλήγει στην εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν φαίνεται να λοξοδρομεί. Στην χθεσινή συνεδρίαση η εσωκομματική διαπάλη κορυφώθηκε στο θέμα των πολιτικών συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ στην προοπτική της ανατροπής της Κυβέρνησης.  Αφού δεν εκπληρώθηκε ο στόχος: στις 26 φεύγουν, ο στόχος αυτός μεταφέρεται  στην διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας. 

Με αιχμή/πρόφαση λοιπόν αυτές τις εκλογές η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ προώθησε την στρατηγική της επιλογή για άνοιγμα προς τον “σοσιαλδημοκρατικό χώρο”. Κρίσιμη ψηφοφορία ήταν η πρόταση που κατατέθηκε από την Αριστερή Πλατφόρμα (αναλυτικές πληροφορίες στη iskra). Η συνοπτικά διατυπωμένη τροπολογία είχε ως εξής:

Το χρώμα της δικής μας ηγεμονίας

Αναδημοσίευση από το "REDNodeBook"

Του Ηλία Ιωακείμογλου

1. Οι εύγλωττες εκλογές του Μαΐου

Οι τριπλές εκλογές του Μαΐου ήταν εξαιρετικά εύγλωττες όσον αφορά την πολιτική ηγεμονία. Καταρχάς, η ραγδαία απώλεια ψήφων από την πασοκοδεξιά επιβεβαίωσε ότι η αστική τάξη δεν είναι πια ηγετική τάξη, όσο και αν παραμένει κυρίαρχη. Καμιά άρχουσα τάξη δεν παραμένει ηγετική δύναμη όταν δεν μπορεί να διασφαλίσει τους όρους συντήρησης και αναπαραγωγής των κυριαρχούμενων κοινωνικών τάξεων – και αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα. Πρόκειται για μια παρακμιακή αστική τάξη που γνωρίζει πλέον να αυξάνει τα κέρδη της μόνο χάρη στους μισθούς πείνας που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις της, χάρη στις φοροαπαλλαγές, στην εκμετάλλευση ενός ανυπεράσπιστου, και για αυτό υπάκουου, ευέλικτου εργατικού δυναμικού, χάρη στη διάλυση των θεσμών προστασίας των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους οργανώσεων. Ας το πούμε πιο απλά: Για πόσο καιρό μπορεί να διατηρεί την πολιτική ηγεμονία μια αστική τάξη που μείωσε μέσα σε πέντε μόλις χρόνια τις δαπάνες αναπαραγωγής των εργαζόμενων τάξεων στο μισό, και επιδείνωσε τις συνθήκες ζωής τους ακόμη περισσότερο, καταλύοντας το κοινωνικό κράτος; Οι ευρωεκλογές μάς έδωσαν την απάντηση: Είναι μια τάξη που δεν μπορεί πια να διατηρεί την πολιτική ηγεμονία διότι δεν διαθέτει πολιτικό σχέδιο στο όνομα του οποίου το ιδιοτελές συμφέρον του κεφαλαίου να μπορεί να εμφανιστεί ως γενικό συμφέρον.

Μια σύντομη ματιά στην εισήγηση της ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ για τα συμπεράσματα των εκλογών

Ένα πρόχειρο και κακογραμμένο κείμενο δόθηκε χθες στην δημοσιότητα ως εισήγηση της Πολιτικής Γραμματείας προς την Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ για τα “ συμπεράσματα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη 2014”.

Δεν θα σταθούμε ούτε στο ύφος γραφής, ούτε στις αναλύσεις με τις οποίες επιχειρεί να θεμελιώσει τις θέσεις που προβάλει, γιατί αδικούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράδειγμα το κεφάλαιο “Ταξική ανάλυση της ψήφου” δεν αντιστοιχεί στο πλούτο των θεωρητικών κατακτήσεων του ΣΥΡΙΖΑ, όπου ως “τάξεις” εκλαμβάνονται οι δημογραφικές κατηγορίες της Στατιστικής υπηρεσίας, και η “ψήφος” θεωρείται ως πολιτική καταγραφή της “ταξικής εκπροσώπησης”. Θα περιοριστούμε μόνον στα πολιτικά ζητήματα που θίγει.

Για να αντιμετωπίσεις ένα πρόβλημα, πρώτα απ' όλα θα πρέπει να αναγνωρίσεις ότι υπάρχει. Η εισήγηση της ΠΓ αναγνωρίζει, περιγράφει και κατονομάζει μια σειρά φαινομένων που αναδείχτηκαν ιδιαίτερα την προεκλογική περίοδο. Αυτό είναι θετικό. Επίσης θετικό είναι ότι αναγνωρίζει και το μήνυμα των εκλογών:"Ο λαός μας έδωσε το μήνυμα: Θέλουμε να κυβερνήσετε. Θέλουμε όμως περισσότερα από εσάς – πιο καθαρό, επεξεργασμένο και ριζοσπαστικό πολιτικό λόγο, όχι αμφισημίες, πλήρη διαφοροποίηση από το σάπιο πολιτικό σύστημα. Πέστε μας καθαρά τι θα κάνετε και πως θα το κάνετε."

Για την ταξική βάση της εσωκομματικής διαπάλης στον ΣΥΡΙΖΑ

Αναδημοσίευση από το left.gr

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται ως πολιτικός εκφραστής των ιστορικών καθηκόντων της εργατικής τάξης, έχει δικαίωμα να καταλαβαίνει ότι θέλει και να δηλώνει ότι θέλει. Όμως η ταξική πάλη είναι σκληρή και δύσκολα ξεμπερδεύει κανείς μαζί της. Από την στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε “εφαψίας” της κυβερνητικής εξουσίας, αναβαθμίστηκε και η θέση του σε σχέση με την ταξική πάλη με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε πεδίο έντονων συγκρούσεων και ανακατατάξεων. Όμως δεν αναβαθμίστηκε ούτε η θέση ούτε η δυναμική του λαϊκού παράγοντα στο εσωτερικό του και οι υπάρχοντες μηχανισμοί ανέλαβαν να διαχειριστούν την νέα κατάσταση. Δεν είναι όμως καθόλου βέβαιο ότι μπορούν να το πράξουν, ενώ οι ενδείξεις που συνηγορούν για το αντίθετο είναι αρκετές. Ακόμα - είναι γνωστό από παλιά - ότι όταν “ακουμπάς” το κράτος, φροντίζει και αυτό να σε ακουμπήσει. Προεκλογικά, στην υπόθεση Σαμπιχά σημειώθηκε ένα τέτοιο άγγιγμα από το «βαθύ κράτος»...

1. Η ανάδειξη ταξικού επίδικου

Αν λοιπόν θέλουμε να αντιληφθούμε τον χαρακτήρα αλλά και τα όρια της συζήτησης που άνοιξε στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές του Μάη, θα πρέπει να διαχωρίσουμε το επίδικο της ταξικής πάλης, από τα επίδικα της εσωκομματικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Επίδικα τα οποία συσκοτίζονται εκτός των άλλων και από την μικροπολιτική φατριαστικών αντιπαραθέσεων. Η διάκριση αυτή είναι σημαντική: Οι κυρίαρχες αντιλήψεις στην Αριστερά ιδεολογικοποιώντας τις υπαρκτές (φανερές και κρυφές) σχέσεις ανάμεσα σε αυτά τα διακριτά επίδικα, αμφισβητούν την ύπαρξη του ταξικού, μέσω της υποταγής του στο πολιτικό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το σύνολο των πολιτικών σχηματισμών της Αριστεράς, θεωρεί δεδομένο τον ρόλο του στην ταξική πάλη. Η ιστορία τον έγραψε με το ίδιο το χεράκι της. Όποιος έχει αμφιβολίες ή αμφισβητεί αυτό τον ρόλο, παραπέμπεται για τα περαιτέρω στις ... “προγραμματικές διακηρύξεις”: Εκεί συμπυκνώνεται η μακρόχρονη εμπειρία ταξικών αγώνων και η θεωρητική τους αποκρυστάλλωση.

Η ιστορία είναι πανταχού παρούσα, όπως ο Θεός. Δεν παρέδωσε μόνον τις “δέκα εντολές”, αλλά παρακολουθεί την πιστή τήρηση και την εφαρμογή τους: Γιαυτό σε κάθε συγκυρία τα πολιτικά υποκείμενα που τις παραλαμβάνουν, εγκαλούνται ως προς την “αποτελεσματικότητα” και την “συνέπεια”, τόσο της πολιτικής γραμμής που χαράσσουν, όσο και των πολιτικών σχεδίων που εκπονούν. Αυτός σχηματικά είναι ο “ιδεολογικός μηχανισμός” των πολιτικών σχηματισμών της παραδοσιακής Αριστεράς, στους οποίους ανήκει και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αναδεικνύει τα πολιτικά επίδικα, προσδιορίζει τα πλαίσια διαλόγου και θέτει τα όρια της εσωκομματικής διαπάλης: Το δίπολο “αποτελεσματικότητα – συνέπεια” είναι ένα κλειστό σύστημα αξιολόγησης (εμπεριέχει και “διαλεκτική” για την αυτοϊκανοποίηση των μαρξιστών), το οποίο ταξινομεί την πολιτική διάκριση των απόψεων ανάμεσα σε “δεξιές” (κυριαρχία της αποτελεσματικότητας) και “αριστερές” (κυριαρχία της συνέπειας), αλλά εξασφαλίζει και τις συνθήκες συνύπαρξής τους και τους όρους αναπαραγωγής του κομματικού μηχανισμού (υπηρέτες των ίδιων ιστορικών καθηκόντων).

Γιατί η άνοδος της ακροδεξιάς στην ΕυρωπαΪκή Ένωση;

Αναδημοσίευση από τον "δρόμο"

Της Ελένης Πορτάλιου

Τα ανησυχητικά δεδομένα, τα ελλείμματα της Αριστεράς και η ανάγκη για ένα οργανωμένο σχέδιο

Η άνοδος της Aκροδεξιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί ήττα της Aριστεράς. Σηματοδοτεί την ηχηρή της απουσία όχι μόνο ως ισχυρής πολιτικής δύναμης αλλά και ως χώρου που υπονομεύει την κυρίαρχη ενιαία συντηρητική σκέψη. Ως χώρου που βλέπει την πολιτική εναντίωση στο σημερινό ακραίο νεοφιλελευθερισμό, μέσα από διαδικασίες κοινωνικής πρωτοβουλίας και χειραφέτησης.

Έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για τον φασισμό στα έντυπα που πρόσκεινται στον ΣΥΡΙΖΑ. Πλην συγκεκριμένων εξαιρέσεων δεν υπάρχει σχέδιο σταθερής και συνεπούς αντιφασιστικής δράσης. Αντίθετα, υπήρξαν επικίνδυνοι τακτικισμοί στις Ευρωεκλογές. Η διαβρωτική λειτουργία της Χρυσής Αυγής είναι κάτι σοβαρότερο από τα ποσοστά της. Οφείλουμε να ξανασκεφτούμε τα πράγματα και κυρίως να δράσουμε.

«Εμείς τα βρήκαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ, εσείς γιατί ανακατεύεστε;»

Αναδημοσίευση απο τον δρόμο

Του Πάνου Τότσικα

Πριν από 7 χρόνια, λίγες μέρες μετά την πυρκαγιά που κατέστρεψε τον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας, ο Δημήτρης Στρατούλης ως κεντρικός ομιλητής σε μια μεγάλη, αυθόρμητη λαϊκή συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος, κατήγγειλε τους τότε «αρμόδιους» για την ανικανότητά των χειρισμών τους σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα το οποίο είχε σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις για τους κατοίκους της Αθήνας. Η τότε εντύπωσή μου ήταν: «Μπράβο στον Στρατούλη, αλλά δεν είχε ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ κανέναν πιο σχετικό να βγάλει μπροστά; Από πότε οι συνδικαλιστές- εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ ειδικεύτηκαν σε ζητήματα που αφορούν το περιβάλλον»;

Τα επόμενα χρόνια, αποδείχθηκε ότι, ενώ ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ/ΣΥΡΙΖΑ διέθετε αρκετά αξιόλογα στελέχη και σχετικά επεξεργασμένες θέσεις, δεν ανέδειξε τα περιβαλλοντικά ζητήματα μεταξύ των κεντρικών ζητημάτων παρέμβασης και δεν συσχέτισε επαρκώς την συνολική οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος με την υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων. Έτσι, φτάσαμε στο σημείο το Τμήμα Οικολογίας- Περιβάλλοντος του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ να αποτελεί τον «φτωχό συγγενή» του κόμματος, που δεν ερωτάται και δεν λαμβάνεται η γνώμη του σε τίποτα.

Για το νέο γήπεδο της ΑΕΚ…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε στα πρόθυρα της κυβερνητικής εξουσίας, οπότε κάποιοι θα έπρεπε να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Στην περίπτωση του Γηπέδου της ΑΕΚ, για ανεξήγητους λόγους, αυτό ανέλαβε να το κάνει ο Δημήτρης Στρατούλης. Κάποια ωραία πρωϊα, μετά τις πρόσφατες εκλογές εμφανίζεται στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής με την Ελένη Αυλωνίτου και τον Γιώργο Πάντζα και δηλώνουν ότι υπάρχει συμφωνία Μελισσανίδη-ΣΥΡΙΖΑ που δίνει την δυνατότητα στην ΑΕΚ να οικοδομήσει αρχικά ένα τμήμα 6 περίπου στρ. του Άλσους της Νέας Φιλαδέλφειας και στη συνέχεια ένα μεγαλύτερο, έκτασης 22,5 στρ. Ο Στρατούλης δηλώνει στη Βουλή ότι η συμφωνία με τον επιχειρηματία πρόεδρο της ΑΕΚ «προστατεύει το δάσος» (!), ενώ λίγες ώρες αργότερα οι χούλιγκαν της ΑΕΚ επιτίθενται και απειλούν τους πολίτες της Ν. Φιλαδέλφειας που αντιτίθενται στα σχέδια του Μελισσανίδη λέγοντας: «Εμείς τα βρήκαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ, εσείς γιατί ανακατεύεστε;».
Το ζήτημα που τίθεται, είναι, ποιός αποφασίζει για ένα τόσο σοβαρό πολεοδομικό ζήτημα όπως η δημιουργία μιας οχλούσας ιδιωτικής εγκατάστασης εντός ενός πυκνοδομημένου αστικού ιστού; Ποιός αποφασίζει για τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την συρρίκνωση ενός ενιαίου δασικού χώρου;

Ο ΣΥΡΙΖΑ σε σταυροδρομι...

του Σπύρου Λαπατσιώρα και του Γιάννη Μηλιού

Στις εκλογές ηττήθηκαν τα κυβερνώντα κόμματα. Η πολιτική απονομιμοποίησή τους εμφανίζεται ραγδαία. Η Χρυσή Αυγή ενισχύθηκε.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ το πολιτικό τοπίο που σχηματίζεται έχει δύσκολες επιλογές και ακόμη πιο δύσκολες για τα κοινωνικά στρώματα που εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι επόμενες εκλογές, αν δεν υπάρξει παρέμβαση των μαζών (όπως με το κίνημα των πλατειών ή τον Φλεβάρη του 2012), με βάση τα σημερινά πολιτικά δεδομένα, θα γίνουν είτε με αφορμή την Προεδρική εκλογή αρχές του 2015, είτε τον Ιούνιο του 2016.

1) Με δεδομένο τον εκλογικό νόμο και τη σημερινή πολιτική συγκυρία και συσχετισμούς, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πιθανότατα πρώτο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Ωστόσο, αν κρατήσουμε όλα τα άλλα σταθερά, δεν θα έχει αυτοδυναμία. Γεγονός που σημαίνει συνεργασία με δυνάμεις της Δεξιάς όπως η ΝΔ, της νεοφιλελεύθερης δήθεν Κεντροαριστεράς όπως το Ποτάμι, ή άλλες παρόμοιες ανασχηματισμένες δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού. Με άλλα λόγια ακύρωση της δυνατότητας των μετασχηματισμών που έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία και εξαναγκασμός σε μία διαχείριση των συνεπειών που έχουν διαμορφώσει οι «μνημονιακές» πολιτικές και του υποδείγματος συσσώρευσης και αναπαραγωγής που επέβαλαν. Αντί της ανατροπής το βάθος του τούνελ θα φέρει την «ανάσχεση της λιτότητας», έναν ήπιο νεοφιλελευθερισμό «με ανθρώπινο πρόσωπο».

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο neaellada.gr...

Αφιερωμένο εξαιρετικά στο “neaellada.gr” που ούτε μια γραμμή δεν έχει γράψει για το ξεπούλημα του Ελληνικού. Μήπως ήρθε η ώρα να καταλάβουν, όσοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι εννοεί πραγματικά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ,  όταν μιλάει για “παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας”;

Σημειώσεις για την χειραφετητική πολιτική

Απόσπασμα από το κείμενο του του Άκη Γαβριηλίδη: Η επιστημονική μυθολογία της «ταξικής ψήφου»

...Ωστόσο, κάθε άξια του ονόματός της χειραφετητική πολιτική οφείλει να είναι πολιτική όχι της αντιστοίχισης, αλλά του μετασχηματισμού· όχι της πιστής και ευθείας έκφρασης μιας προϋπάρχουσας ταυτότητας, αλλά της διάρρηξης και της «αναταραχής ταυτοτήτων».

Το στοιχείο αυτό είναι πολύ επίμονα ορατό στο λόγο τού Ποδέμος. Το άρθρο που αναφέρθηκε επιμένει απερίφραστα στο γεγονός ότι το Ποδέμος εμφανίστηκε όχι για να εκφράσει και να αναπαραστήσει πιστά μία αλήθεια και μία ταυτότητα που προϋπήρχαν, αλλά για να αναδείξει μια αναντιστοιχία, να ανοίξει ένα κενό, ένα ρήγμα στο χώρο της αναπαράστασης. Να το ανοίξει καταλαμβάνοντάς το, ή να το καταλάβει ανοίγοντάς το –και αφήνοντας άλλες ροές να περάσουν από μέσα του.

Τα ίδια ακριβώς στοιχεία –για να περιοριστούμε σε υλικό που είναι διαθέσιμο στα ελληνικά- απαντούν και σε συνέντευξη του Χόρχε Μορούνο, που δημοσιεύθηκε στα Ενθέματα της Αυγής με τίτλο Podemos: να αλλάξουμε τον τρόπο της πολιτικής. Στους λόγους αυτούς όχι μόνο δεν υπάρχει η αναφορά στην εργατική –ή οποιαδήποτε άλλη- τάξη ως έσχατο κριτήριο αλήθειας και ορθότητας της δράσης της αριστεράς, αλλά σχεδόν δεν υπάρχει ούτε καν η αριστερά ως υπόσχεση προς τον ψηφοφόρο και ως εγγύηση συνέπειας. Όποιος λέει «ψηφίστε με επειδή είμαι συνεπής αριστερός», κερδίζει μόνο την επιδοκιμασία όσων είναι ήδη πεισμένοι ότι είναι καλό πράγμα να είσαι αριστερός –αλλά «πολώνει» και αποθαρρύνει όσους για τον Α ή τον Β λόγο είναι επιφυλακτικοί ή αδιάφοροι απέναντι σε αυτή την ταυτότητα, οδηγώντας τους να περιχαρακώνονται και να υψώνουν τείχη. Αντίθετα, όποιος λέει «ψηφίστε με για να ματαιώσουμε τις εξώσεις ενοικιαστών από τα σπίτια τους», πετυχαίνει μία συνεννόηση στην οποία δεν θέτει ως προαπαιτούμενο τη συμφωνία σε μια συνολική θεωρία ή ένα πρόταγμα, και είναι κάλλιστα δυνατό να πετυχαίνει εξίσου ή και ακόμη περισσότερο σημαντικά αποτελέσματα μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων με το αν την έθετε.

Για “περίεργα” κομματικά καθήκοντα του tvxs και όχι μόνο...

του “ανειδίκευτου συνεργάτη”

Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Unfollow» δημοσιεύτηκε ένα ενημερωτικό άρθρο της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου και του Αυγουστίνου Ζενάκου (όλόκληρο σε ηλεκτρονική μορφή μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: “Το ανησυχητικό ρήγμα του ΣΥΡΙΖΑ”) σχετικά με το πως λήφθηκαν ορισμένες κρίσιμες αποφάσεις και πως οργανώθηκε η προεκλογική εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο τεκμηριώνει με δημοσιογραφικά στοιχεία τον ισχυρισμό μας (Τα συμπεράσματα από τις εκλογές του Μάη) ότι: Το επίδικο στις εκλογές του Μάη για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι η εκλογική νίκη αλλά η φυσιογνωμία του.

Θα σταθούμε σε μερικές πρόσθετες επισημάνσεις σε αυτό το ζήτημα. Οι συντάκτες του κειμένου του «Unfollow» δικαίως αναρωτιούνται: Ποιος είχε την ιδέα να «κλέψει» το σύνθημα «Νέα Ελλάδα» από τη Νέα Δημοκρατία και μάλιστα όχι ως στιγμιαίο επικοινωνιακό τέχνασμα, αλλά για να το θεσπίσει ως προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ;

Όμως η “κλοπή” από το αντίπαλο στρατόπεδο δεν περιορίστηκε σε αυτό και μόνο το σημείο. Πολλά μέλη αλλά και οπαδοί του ΣΥΡΙΖΑ αναρωτήθηκαν προεκλογικά για τον προσωποκεντρικό χαρακτήρα αλλά και την αισθητική και συνθηματολογία της διαφημιστικής καμπάνιας της Ρένας Δούρου. Πρόκειται για μια καμπάνια που “οικειοποιήθηκε” γενικότερα στοιχεία της ιδεολογικοπολιτικής ταυτότητας του αντίπαλου στρατοπέδου, με αποτέλεσμα να μην προβάλλονται εκείνα τα αξιακά και πολιτικά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ που τον ανέδειξαν ως το αντίπαλο δέος του απαξιωμένου πολιτικού συστήματος. Η ίδια διαφημιστική καμπάνια με κάποιες μικρές φραστικές αλλαγές στα συνθήματα, θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί και από το “ποτάμι”. Η αισθητική της επίσης θα μπορούσε κάλλιστα να χρησιμοποιηθεί και ως πρότυπο για μια διαφημιστική καμπάνια ενός σαμπουάν...

Αύριο θα ζητήσει και ο Μπέος

Του Γιώργου Κυρίτση από την "αυγή"

Καμπανάκια θα έπρεπε να βαράνε για τον ΣΥΡΙΖΑ με τον τρόπο που εξελίσσεται το αίσχος που ακούει στο όνομα "γήπεδο ΑΕΚ". Οι τραμπουκισμοί και οι απειλές είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη. Δεν είναι, όμως, η γενίκευση της "γηπεδοπολιτικής", που τη συναντάμε όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό μπροστά μας, είναι και τα θέματα που αφορούν την ουσία την υπόθεσης. Δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να δεχθεί να θυσιαστεί δημόσιος χώρος για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, που εγγράφονται μάλιστα στον τραμπουκισμό και στη διαπλοκή. Πολλώ δε μάλλον που, όπως αποδείχθηκε, στις εκλογές οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι δημότες της Νέας Φιλαδέλφειας και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ, δεν ψήφισαν με οπαδικά κριτήρια, αλλά το ακριβώς αντίθετο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε εδώ που έφτασε επειδή έλεγε "όχι", χωρίς να υπολογίζει το κόστος, επειδή υπερασπιζόταν το δημόσιο συμφέρον και το περιβάλλον. Είπε όχι στο να χαριστεί το Καραϊσκάκη στον Κόκκαλη, είπε όχι στη μπίζνα Βωβού - Βαρδινογιάννη στον Ελαιώνα. Πρέπει να πει όχι -ακόμη μεγαλύτερο- και στον Μελισσανίδη. Αύριο θα ζητήσει κάτι και ο Μπέος...

Οι εθνικοί μας εργολάβοι σπάνε τα δεσμά της Ε.Ε.!

Ο Α. Τσίπρας πήγε πρόσφατα στην Μόσχα και ο Γ. Δραγασάκης  - που τον συνόδευε στο ταξίδι μαζί με τον Κώστα Ησυχο, τον διευθυντή του γραφείου του Νίκο Παππά, τον ανταποκριτή Δημήτρη Λιάτσο  και  την Νάντια  Βαλαβάνη - δήλωνε : "Στόχος μια νέα αρχή στις ελληνορωσικές σχέσεις"

Πράγματι, πριν περάσει μια βδομάδα είδαμε αυτή την "νέα αρχή"!  Στο αποκορύφωμα των περιφερειακών και ευρωβουλευτικών εκλογών στην Ελλάδα, στη ρωσική πρωτεύουσα του Βορρά, την Πετρούπολη, έμπαινε η τελική υπογραφή για τη χρηματοδότηση του έργου κατασκευής και λειτουργίας εργοστασίου αποκομιδής και επεξεργασίας των απορριμμάτων της πόλης:

 Στη μέση του τραπεζιού είναι ο Γ.Δ.του "ΑΚΤΟΡ Α.Ε." Σίμος Παναγιωτίδης, αριστερά του είναι ο κυβερνήτης της Πετρούπολης, Γκεόργκι Πολτάφτσενκο, δεξιά του, ο Πρόεδρος της VTB, Αντρέι Κόστιν.
(περισσότερα γι' αυτό το θέμα εδώ: Επεσαν οι υπογραφές για το μεγάλο ντηλ της ΑΚΤΩΡ)

Για την κατάσταση μετά τις εκλογές

Απόσπασμα από ένα κείμενο του Κ. Μαραγκού

...Η ευρωκάλπη έδειξε εντούτοις ότι ο Σύριζα ακόμα και αν έχασε 150 χιλ από τον προπέρσινο Ιούνη παραμένει η ηγεμονική δύναμη στην αριστερά και στο ενδεχόμενο εθνικών εκλογών θα συσπειρώσει ξανά το συντριπτικό ποσοστό των αριστερών ψηφοφόρων ακόμα και αν η ηγεσία του επιμένει να δίνει εγγυήσεις ότι θα είναι φρόνιμο παιδί και δεν θα τα τινάξει όλα στον αέρα. Η νίκη της Δούρου στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας, η οριακή ήττα του Σακελλαρίδη και η νίκη της Αριστεράς στη συντριπτική πλειοψηφία των Δήμων που διεκδίκησε σε δεύτερο γύρο, δείχνει ότι σε συνθήκες οριακής πόλωσης και άμεσου κυβερνητικού διακυβεύματος, η συσπείρωση του κόσμου της αριστεράς και των ανθρώπων που δεν επενδύουν στην αντίδραση για το μέλλον τους, μπορεί να είναι ψηλότερη από τη συσπείρωση του αντίπαλου στρατοπέδου. Αυτό δεν σημαίνει ότι το προχθεσινό ποσοστό είναι ψήφος εμπιστοσύνης στις επιλογές προσαρμογής του ηγετικού επιτελείου του Σύριζα. Παρόλα αυτά, όσοι περίμεναν να εκφραστεί η αριστερή δυσαρέσκεια για τις κωλοτούμπες της ηγεσίας του Σύριζα στις κάλπες, μάλλον θα απογοητεύτηκαν. Το ψηφοδέλτιο του Σύριζα παραμένει ενστικτωδώς για τον κόσμο της αριστεράς και όσων στέκονται απέναντι στην κυβέρνηση και τα μνημόνιά της ένα εργαλείο πολιτικής αποσταθεροποίησης, όσο και να κατηγορεί κανείς και δικαίως την ηγεσία του Σύριζα για τα αλλεπάλληλα διαπιστευτήρια προς την αστική τάξη, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Αυτό δεν σχετίζεται με τις αυταπάτες που μπορεί να έχει ή να μην έχει το 1,5 και αύριο ίσως τα 2 εκ. κόσμος που θα το ψηφίσει. Κάποιοι μπορεί να επενδύουν στο Σύριζα το μέλλον του σοσιαλισμού, άλλοι για να γυρίσουν το ρολόι στη δεκαετία του ’80 ή του ’90, οι περισσότεροι όμως για να προκαλέσουν την πτώση της κυβέρνησης που εφαρμόζει τις πολιτικές των τελευταίων 4 χρόνων, ή έστω για να πάρουν μια ανάσα από το σκυλολόι που θέλει να κάνει τη χώρα σαν τα μούτρα του Άδωνη ή και του Κασιδιάρη. Όλοι καταλαβαίνουν ότι μια ψήφος σε ένα άλλο αριστερό ψηφοδέλτιο μάλλον δεν προκαλεί τον ίδιο ντόρο, είτε γιατί τα ποσοστά είναι αμελητέα και εξαφανίζονται κάτω του 1%, είτε γιατί η άλλη επιλογή είναι το ΚΚΕ που το μοναδικό του ενδιαφέρον είναι να γκρεμιστεί πρώτα ο Σύριζα και μετά η κυβέρνηση που έχουμε μέσα στη μούρη μας. Και ένα κόμμα που επιμένει αυτιστικά ότι είναι το ίδιο ο Συριζα με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, λειτουργεί περισσότερο σαν πλυντήριο του συστήματος παρά σαν τον πιο ανυποχώρητο αντίπαλό του.

Ε. Μπιτσάκης: "Η Αριστερά πρέπει να συμφωνήσει σε ένα μέτωπο σωτηρίας του ελληνικού λαού"

Ο Ευτύχης Μπιστάκης μιλάει στο 105.5 στο κόκκινο:

(Ε. Μπιτσάκης στο 105.5)

Το Podemos και η πολιτική της αλήθειας

Στην χώρα μας, αν και ο ΣΥΡΙΖΑ αναδείχτηκε με διαφορά πρώτο κόμμα – πράγμα που όλους μας χαροποίησε – φαίνεται να απομακρύνεται η δυνατότητα σχηματισμού μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ τόσο αυτοδύναμης, όσο και συμμαχικής όπως την επεξεργάζονταν τα επιτελεία του, αφού οι πιθανοί “σύμμαχοι” ΑΝΕΛ και ΔΗΜΑΡ πάτωσαν τις ευρεκλογές.Όμως, βρήκε νέους συμμάχους στο εξωτερικό. Αν και στην Ιταλία, η πολυδιαφημισμένη από τα κομματικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ "λίστα Τσίπρα", με μεγάλη προσπάθεια κατάφερε τελικά να περάσει το όριο του 4% και να βγάλει τρεις ευρωβουλευτές, στην Ισπανία το νέο κόμμα «Podemos» ("Μπορούμε") αποφάσισε να ενταχθεί στην GUE (Podemos acuerda con Tsipras entrar en el grupo de la Izquierda Unitaria de la Eurocámara) .

Occupy representation. Το Podemos και η πολιτική της αλήθειας

Αναδημοσίευση από το "Nomadic universality"
του iohannes maurus

Affectus nec coerceri nec tolli potest nisi per affectum contrarium et fortiorem affectu coercendo 
[Ένα πάθος δεν μπορεί να κατασταλεί ούτε να αναιρεθεί, παρά μόνο από ένα πάθος αντίθετο και ισχυρότερο από το καταστελλόμενο]

Spinoza, Ethica IV, prop. 7

1. Η αριστερά, ειδικά της μαρξιστικής παράδοσης, τείνει να συλλαμβάνει την πολιτική δράση ως εφαρμογή μιας θεωρητικής αλήθειας, και πιστεύει ότι είναι δυνατό να δρα κανείς μόνο υπό τις μορφές εκπροσώπησης που έχουν αποκρυσταλλωθεί στο κόμμα ή στο κράτος ως γενική απεικόνιση[1] της κοινωνίας. Απέναντι σε αυτό το ρεύμα, ο αναρχισμός έχει υπερασπιστεί συχνά μια ηθική αλήθεια και μια πιο άμεση οργάνωση των εργαζομένων, όπως το συνδικάτο ή η συνέλευση, απαξιώνοντας την εκπροσώπηση. Με λίγες εξαιρέσεις, αυτό έχει οδηγήσει τους αναρχικούς και χώρους της ριζοσπαστικής δημοκρατικής αριστεράς να αγνοούν κάθε είδους εκλογικής συμμετοχής. Παρά την αντίθεσή τους, αυτές οι δύο θέσεις αρθρώνονται γύρω από τον ίδιο άξονα: τη σχέση «αλήθειας-αντιπροσώπευσης». Η σχέση αυτή, τόσο για τον αναρχισμό όσο και για τους πολιτικούς μαρξισμούς, υπήρξε το κέντρο της πολιτικής θεωρίας και πρακτικής, αφού, αν για τους μεν η αντιπροσώπευση του κόμματος ή του κράτους ήταν η αλήθεια της (οικουμενικής) τάξης ή της κοινωνίας, για τους δε η αλήθεια πρέπει να αναζητηθεί στην αμεσότητα της κοινωνικής ζωής αποφεύγοντας τα απατηλά φαινόμενα των κομμάτων και των κρατών.

Πριν 3 χρόνια, στην Kukutza...

Με αφορμή την είσοδο του «Podemos» στην ευρωβουλή, θα κάνουμε μια αναφορά - φόρο τιμής - σε όσους καταφέρνουν να πραγματώνουν συλλογικά τα όνειρά τους και αγωνίζονται για μία ζωή πέρα από τον καπιταλισμό, ανατρέποντας τις κυρίαρχες δομές/πρότυπα συλλογικής και ατομικής κατανάλωσης και όχι μόνο... Αναφερόμαστε στην κατάληψη Kukutza στη χώρα των Βάσκων, η οποία το 2011 στοχοποιήθηκε από συγκεντρωτικά πυρά των ιδεολογικών και κατασταλτικών μηχανισμών του ισπανικού κράτους:

Στην ...Ισπανία πάμε καλά!

Στην Ιταλία, η πολυδιαφημισμένη από τα κομματικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ "λίστα Τσίπρα", με μεγάλη προσπάθεια κατάφερε τελικά να περάσει το όριο του 4% και να βγάλει τρεις ευρωβουλευτές. Αντίθετα, στην Ισπανία - χωρίς καμιά βοήθεια από το εξωτερικό - το νέο κόμμα «Podemos» ("Μπορούμε") που γεννήθηκε από το κίνημα των Αγανακτισμένων (Indignados) και το μεγαλειώδες κίνημα κατά των εξώσεων,συγκέντρωσε ποσοστό 8% και πέντε θέσεις στην ευρωβουλή.

Ο εκπρόσωπός του, Πάμπλο Ιγκλέσιας, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης δήλωσε ότι είναι μια νίκη αλλά "δεν πετύχαμε το στόχο μας" γιατί "Αύριο πάλι θα γίνονται εξώσεις φτωχών ανθρώπων από τα σπίτια τους" και "Δεν θα σταματήσουμε μέχρι ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΩΞΟΥΜΕ". 

Μεταξύ άλλων δεσμεύσεων του κόμματος ήταν ότι οι ευρωβουλευτές του θα πληρώνονται ΜΕ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΜΙΣΘΟ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή 1500 ευρώ.

Το «Podemos» αποφάσισε να ενταχθεί στην GUE (Podemos acuerda con Tsipras entrar en el grupo de la Izquierda Unitaria de la Eurocámara)

Χάσαμε τον υποδιοικητή Μάρκος!

περισσότερα εδώ:

Τα τελευταία λόγια του Subcomandante Μάρκος

Δήλωση Μαριλένας Ιατρίδου και Ελένης Πορτάλιου για την απόρριψη από το ΣτΕ της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΔΑΠ

Αθήνα 27/5/2014
Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφασή της 1906/2014 έκρινε αντισυνταγματική την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΠΑΔ. Στο ΣτΕ προσέφυγαν οι κάτοικοι Αθηνών και εργαζόμενοι στην ΕΥΔΑΠ Ιγνάτιος Γρυπογιάννης, Αλέξανδρος Μερσινιάς και Βασίλειος Τσόκαλης.

Η προσφυγή έγινε στο πλαίσιο μιας ομάδας εργασίας που ανέλαβε, λίγες μέρες μετά τις εκλογές του 2012, να αντικρούσει το ΤΑΙΠΕΔ με μια σειρά προσφυγές κατά των ιδιωτικοποιήσεων στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Στην ομάδα αυτή της πρώτης σειράς προσφυγών μετείχαν οι Κατερίνα Θεοδωράτου (δικηγόρος), Αριστείδης Θωμόπουλος (δικηγόρος), Μαριλένα Ιατρίδου, Βασίλης Παπαστεργίου (δικηγόρος), Σίσσυ Πετράκου (δικηγόρος), Νέστορας Πολίτης (δικηγόρος), Ελένη Πορτάλιου, Πόλυς Τακόπουλος (δικηγόρος), Αναστασία Χριστοδουλοπούλου (δικηγόρος). Από πλευράς προσφευγόντων στην ομάδα για την ΕΥΔΑΠ μετείχε ο Βασίλης Τσόκαλης.

Ο Κ. Παπαδάκης δεν αναζητεί απαντήσεις, αλλά δικαιολογίες...

η υποψήφια περιφερειάρχης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συμμετέχει στους πανηγυρισμούς για την νίκη της "Αντίστασης με τους πολίτες του Χαλανδρίου"...

Φαίνεται ότι η ιστορία, όταν καμία φορά αποφασίζει να ασχοληθεί μαζί μας, μας κάνει πλάκες και μας δοκιμάζει.

( από το κείμενο του Κ. Παπαδάκη: Αναζητείται απάντηση)

Η αναζήτηση απαντήσεων σε ένα ερώτημα, είναι άμεσα συνυφασμένη με τα δεδομένα που θεωρείς ως αληθή. Ο Κ. Παπαδάκης ξεκινάει με μια σειρά παραπλανητικών δεδομένων για να υποστηρίξει την ορθότητα των συλλογισμών του. Θα επισημάνουμε ως παράδειγμα ένα από αυτά τα δεδομένα, το οποίο λαμβάνει αξιωματικά ως ορθό για το σκεπτικό του: Τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις περιφερειακές εκλογές αντιπροσωπεύουν την “πραγματική” της δύναμη. Το ίδιο ακριβώς λάθος κάνουν και τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ για το ποσοστό που έλαβε στις ευρωεκλογές.

Γράφει λοιπόν, με τον αέρα αυτής της “πραγματικής” δύναμης: Ακόμα και χθες, είναι ολοφάνερο ότι δεκάδες χιλιάδες εκλογείς που ψήφισαν μνημονιακά στην κάλπη των ευρωεκλογών, ταυτόχρονα στις άλλες ψήφιζαν Δούρου, Γαλιατσάτο, Σακελλαρίδη, Ρούσσο, Πελετίδη, Σελέκο, Γκότση κλπ.

Όμως ξεχνάει να γράψει πως την προηγούμενη Κυριακή κάποιες χιλιάδες που ψήφισαν στις περιφερειακές εκλογές τους συνδυασμούς της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όταν ήρθε η ώρα να ψηφίσουν το “πολιτικό σχέδιο” της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν το ψήφισαν. Επίσης, ακόμα και κάποιοι από αυτούς που ψήφισαν τελικά το “πολιτικό σχέδιο” της ΑΝΤΑΡΥΑ στις ευρωεκλογές, παράλληλα ψήφιζαν και Δούρου, Γαλιατσάτο, Σακελλαρίδη, Ρούσσο, Πελετίδη, Σελέκο, Γκότση...

Σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ...

Θαύμα, θαύμα!...

Αυτή την εβδομάδα έγινε ένα μεγάλο θαύμα στη χώρα μας. Μια παράταξη που δεν είχε ούτε μια υποψηφιότητα στις εκλογές την προηγούμενη Κυριακή, κατάφερε στον δεύτερο γύρο να διεκδικεί 8 από τις 13 περιφέρειες και όχι μόνο!

Ακούστε τις δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης:


Το αρμόδιο υπουργείο αυτής της κυβέρνησης για την διεξαγωγή εκλογών, όμως πριν μια βδομάδα διαβεβαίωνε τους πολίτες αυτής της χώρας ότι η παράταξη του αντιπροέδρου της κυβέρνησης δεν στήριζε κανένα υποψήφιο. Αυτή η διαβεβαίωση του Υπουργείου εσωτερικών, όπως παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα του είναι εδώ:

Κομματική Στήριξη  

Και βέβαια πρόκειται για θαύμα! Αν υποθέσουμε πως είχε κάνει λάθος το Υπουργείο Εσωτερικών, τότε από την προηγούμενη Κυριακή μέχρι σήμερα ο Ε. Βενιζέλος είχε όλη την ευχέρεια να το διαψεύσει. Εξάλλου δεν ήταν κάτι κρυφό, αφού το είδαν όλοι οι έβλεπαν στις οθόνες τους τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο κ. Βενιζέλος δεν έκανε καμία διάψευση ή καταγγελία για λαθεμένη παρουσίαση των αποτελεσμάτων της προηγούμενης Κυριακής. Σήμερα  όμως βγαίνει και κάνει τις δηλώσεις που ακούσατε...

Λοιπόν, μόνον ένα θαύμα μπορεί να εξηγήσει αυτή την ανατροπή του εκλογικού αποτελέσματος. Για να δούμε, θα γίνει και κανένα άλλο θαύμα την 25η Μάη, που είναι και μέρα σημαδιακή!

Σίμος Ρούσσος: Γιατί όποιος δεν μοιραστεί την μάχη είναι σίγουρο ότι θα μοιραστεί την ήττα. Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα

Αναδημοσίευση από το "AlfaVita"

Επιμέλεια συνέντευξης: Χρήστος Κωστόπουλος

Ο δεύτερος γύρος των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών, βρίσκει την αριστερά σε πολλούς δήμους και περιφέρειες πολύ κοντά στη διεκδίκηση την πλειοψηφία της δημοτικής αρχής. Ήδη, από τον πρώτο γύρο, η παρουσία της στη συντριπτική πλειοψηφία των δημοτικών συμβουλίων έχει αυξηθεί κατά πολύ και το τοπίο στην αυτοδιοίκηση φαίνεται να αλλάζει. Ζητήσαμε από τον υποψήφιο δήμαρχο με τον συνδυασμό «Αντίσταση με τους Πολίτες Χαλανδρίου», Σίμο Ρούσσο, να μας πει τι οδήγησε στην εκλογική ενίσχυση αυτού του πρωτότυπου εγχειρήματος και ποιος θα είναι ο ρόλος τους σε περίπτωση εκλογικής νίκης.

1. Η «Αντίσταση με τους Πολίτες Χαλανδρίου» είναι ίσως ο πιο πολυσυλλεκτικός συνδυασμός της αριστεράς. Βοήθησε αυτό στο να αναπτυχθεί αποτελεσματικά η δράση της παράταξης και πως;



Η Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου είναι ένα πρωτότυπο πείραμα, ίσως το παλαιότερο στον χώρο της Αττικής. Συσπειρώνει αριστερούς ανθρώπους από διαφορετικές πολιτικές καταγωγές, υπάρχουν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του σχεδίου Β, των Οικολόγων Πράσινων, ανένταχτοι πολίτες, όπως εγώ. Συμμετέχουν κυρίως άνθρωποι των κινημάτων της πόλης που συναντήθηκαν σε όλους τους αγώνες των προηγούμενων χρόνων: από τις κινήσεις για την ένταξη του Πεύκου Πολίτη στο σχέδιο πόλης, από την υπεράσπιση της Ρεματιάς, του Νομισματοκοπείου, του κτήματος Δουζένη, την υπεράσπιση της ποιότητας ζωής και των ελεύθερων χώρων, ενάντια στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, άνθρωποι που αντιστάθηκαν σε όλες τις προσπάθειες ιδιωτικοποιήσεων των χώρων του δήμου και που καθημερινά δίνουν τη μάχη ενάντια στην τρόικα, τα μνημόνια, τον φασισμό και την κυβερνητική πολιτική.Πιστεύουμε βαθιά ότι το εύρος των προβλημάτων της χώρας και της πόλης είναι τέτοιο που μόνο η συμπόρευση όλων των ριζοσπαστικών δυνάμεων του λαού μας μπορεί να δώσει λύση. Άλλωστε την ιστορία του ΕΑΜικού κινήματος που αποτελεί την κοινή μας μήτρα την τιμούμε όχι ως εικόνισμα αλλά ως οδηγό καθημερινής δράσης. Γιατί όποιος δεν μοιραστεί την μάχη είναι σίγουρο ότι θα μοιραστεί την ήττα. Δεν έχουμε αυτό το δικαίωμα.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ ΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

γράφει ένα άλλο μέλος του ΣΥΡΙΖΑ των μελών:

 

Από τις 3 κάλπες των αυτοδιοικητικών εκλογών/ευρωεκλογών, που το κεντρικό επιτελείο καθορισμού της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ είχε ενοποιήσει εκτός συλλογικών αποφάσεων, η 1η και η 2η έχουν δώσει ήδη σαφή κοινωνικά μηνύματα. 

Ο πρώτος βαθμός αυτοδιοίκησης - οι δήμοι, οι οποίοι για την αριστερά πρέπει ν’ αποτελούν την κορωνίδα της δημοκρατίας ως δυνατότητας αυτοπρόσωπης συμμετοχής του λαού στα κοινά - προσφέρει σημαντικά στοιχεία προβληματισμού και ανάλογα συμπεράσματα. Από τους 325 Καλλικρατικούς Δήμους, σχήματα υποστηριζόμενα από τον ΣΥΡΙΖΑ έλαβαν μέρος σε λιγότερους από 200. Η ολιγωρία τα δύο τελευταία χρόνια για τη δημιουργία αυτόνομων δημοτικών σχημάτων, ως πόλων ευρείας συσπείρωσης αριστερών ριζοσπαστικών και λοιπών προοδευτικών τοπικών πολιτικών δυνάμεων, κοινωνικών κινημάτων και παραγωγικών ομάδων, καθόρισε σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών.

18 Μαΐου ή ...17 Απριλίου;

Ο "στρατός" του ΣΥΡΙΖΑ

(η στρατηγός ΡΕΝΑ)

Μια απάντηση σε όσους διαδίδουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ένας πειθαρχημένος στρατός, αλλά ένα μπουλούκι ατάκτων!

Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας

Απόσπασμα από την συνέντευξη του 
 Α. Μπένου,

υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ

στον Αδάμο Ζαχαριάδη και την εφημερίδα "Εποχή"

- Πολλοί πιστεύουν ότι λόγω της δομής και της ιστορίας της η ΕΕ δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί. Ποια είναι η άποψή σας;

Η ΕΕ έχει σχεδιαστεί και δομηθεί ως μια ανταγωνιστική καπιταλιστική δύναμη. Στην ανάπτυξη της δημιούργησε όρους καλύτερης συνεργασίας, κυκλοφορίας, με μόνο στόχο τη διευκόλυνση της κερδοσκοπίας του κεφαλαίου εις βάρος της εργασίας, ενώ πρόβαλλε, στην πρώτη περίοδο, ως βασικό χαρακτηριστικό της την ανάδειξη δημοκρατικών δομών. Σύντομα έγινε αντιληπτό ότι στη θέση των δημοκρατικών μηχανισμών ελέγχου και σύνθεσης, αναπτύχθηκε μια εξειδικευμένη τεχνοκρατικά γραφειοκρατία η οποία μέσα από σειρά αντιδημοκρατικών βημάτων κατέληξε στην ουσία να διοικεί ανεξέλεγκτα. Η σημερινή κρίση στην οποία έχει οδηγήσει η πολιτική της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας που λειτουργεί πλέον αναίσχυντα ως μοχλός στήριξης των καπιταλιστικών συμφερόντων αποδεικνύει ότι με κάποιες ‘καλές» μεταρρυθμίσεις δεν μπορεί να βρεθεί καμία διέξοδος. Η κρίση είναι συστημική άρα και η διέξοδος από αυτήν δεν μπορεί παρά να είναι η ανατροπή των πολιτικών που τη δημιούργησαν, η ανατροπή των αξιών που την εξέθρεψαν. Όπως λοιπόν ξεκαθαρίζει και η διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ για τις ευρωεκλογές «στόχος μας είναι «η ακύρωση της σημερινής αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης και ο επανασχεδιασμός της».

Τα καλύτερα γκολ μπαίνουν στο δεύτερο ημίχρονο;

ο πρόεδρος της "ομάδας"...

Συμφωνούμε προκαταβολικά (Τα συμπεράσματα από τις εκλογές του Μάη) με την δήλωση που έκανε χθες ο πρόεδρος της "ομάδας" Αλέξης Τσίπρας, την ώρα που εισερχόταν στα κεντρικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου: «Τα καλύτερα γκολ μπαίνουν στο δεύτερο ημίχρονο». Εμείς στη θέση του θα χρησιμοποιούσαμε  μια διαφορετική έκφραση, πιο συνεπή ως προς τις προγραμματικές θέσεις και τις πολιτικές διακηρύξεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες προσδιορίζουν τα “γήπεδα” που δίνονται οι μάχες:

- Αυτή την Κυριακή, δεν βάλαμε γκολ στον 1ο αγώνα που έγινε στην έδρα μας. Θα βάλουμε όμως γκολ την ερχόμενη Κυριακή, στον 2ο στον αγώνα που θα γίνει στην έδρα του αντιπάλου!

Η Χρυσή Αυγή μετράει κέρδη, ο ΣΥΡΙΖΑ δε νίκησε, η ΝΔ δεν εξαφανίστηκε και η αριστερά έχασε.

Αναδημοσίευση από το tvxs.gr

του Θέμη Τζήμα

Δε θέλω να χαλάσω το πάρτι σε κανέναν αλλά πρέπει να ξυπνήσουμε, από τις χαζοχαρούμενες αναρτήσεις του facebook και τους αφελείς πανηγυρισμούς. Έχουμε και λέμε: Ο μεγάλος νικητής του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι η ΧΑ. Μετά από την αποκάλυψη πανελληνίως των εγκλημάτων της, μετά από δολοφονίες, μετά τις διώξεις, μετά από την ευθέως διακεκυρηγμένη πρόθεσή της να καταλύσει τη δημοκρατία, καρπώνεται ένα πολύ- συλλεκτικό ως προς την προέλευσή του, μαζικό ρεύμα υποστήριξης.

Τον δρόμο τον δείχνει η ...Χαλκιδική!

μια ματιά και εδώ:

Νέος Δήμαρχος Αριστοτέλη ο Γιάννης Μίχος – Πάχτας τέλος – Όργιο προπαγάνδας από τα κανάλια

Τα συμπεράσματα από τις εκλογές του Μάη

Αρκετοί θα παραξενευτούν για το πως διακινδυνεύουμε να μιλάμε για πράγματα που δεν έχουν συμβεί. Κάποιοι απ' αυτούς θα μας πουν πως έχουμε το θράσος να γράφουμε κριτική για μια “ταινία” που δεν έχουμε δει! Τους απαντάμε πως η ερμηνεία και η ανάλυση των “συμβάντων” είναι υπόθεση των ιστορικών. Ο πολιτικός λόγος αξιολογείται από το κατά πόσο έχει την ικανότητα να προηγείται αυτών.

Το επίδικο στις εκλογές του Μάη για τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι η εκλογική νίκη αλλά η φυσιογνωμία του. Για να αντιληφθούμε καλύτερα την σημασία αυτής της “μάχης” των εκλογών, θα κάνουμε μια φανταστική υπόθεση, βοηθητική για την αφαίρεση στοιχείων περιττών που συσκοτίζουν την ουσία του ζητήματος. Ας υποθέσουμε λοιπόν πως το βράδυ της 25ης Μάη - το βράδυ των πανηγυρισμών για μια μεγάλη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ - έρχεται στην χώρα μας ένας εξωγήινος και προσγειώνεται στο εκλογικό κέντρο του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι εκείνη την στιγμή, τα μόνα
πράγματα που γνωρίζει από τον πλανήτη μας είναι τα προγραμματικά κείμενα και οι συνεδριακές αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιές πιστεύετε πως θα είναι οι αντιδράσεις του; Θα παραξενευόσασταν αν γούρλωνε τα μάτια του για αυτά που συμβαίνουν γύρω του και αναφωνούσε:

- Μα είναι τρελοί αυτοί οι συριζαίοι!

Για την “νέα Ελλάδα” και την “νέα Ρωσία”...

Οι ποικίλες αντιπαραθέσεις για το όνομα της νέας προεδρικής ιστοσελίδας του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αποκαλυπτικές για ποιά ζητήματα ...χτενίζεται το πολιτικό προσωπικό στη χώρας μας, εντός και εκτός της Αριστεράς. Πρώτα απ' όλα δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί λίγες μέρες πριν από τις εκλογές προέκυψε η ανάγκη δημιουργίας και άλλης μιας ιστοσελίδας του ΣΥΡΙΖΑ, και μάλιστα με αυτό το όνομα. Το left.gr και το avgi.gr δεν επαρκούν;

Όμως το θέμα στο οποίο επικεντρώθηκε η δημόσια αντιπαράθεση ήταν άλλο, ήταν το όνομα “νέα Ελλάδα” και οι συμβολισμοί του σε σχέση με το ποιός είναι ο πιο καλός πατριώτης. Πριν μερικά χρόνια, ο θυλυκού γένους προσδιορισμός “νέα” είχε γίνει πάλι μέτρο αποτίμησης του πατριωτισμού των Ελλήνων. Τότε δεν αφορούσε στο όνομα “νέα Ελλάδα” αλλά στο όνομα “νέα Μακεδονία”...

Πριν λίγες μέρες, οι ηγέτες των ανατολικών περιφερειών της Ουκρανίας στα πλαίσια μιας συζήτησης που είχαν για τις εξελίξεις στη χώρα τους, εξετάζοντας το ενδεχόμενο της αυτονόμησης τους και της συγκρότησης ξεχωριστού κράτους, διερεύνησαν και την ονομασία του. Η άποψη που κυριάρχησε σε αυτή την άτυπη διαδικασία, προέκρινε το όνομα “νέα Ρωσία”. Φαντάζεστε να αναπαραχθεί και στην Ρωσία ανάλογο κλίμα με αυτό που σίγουρα θα επικρατούσε στη χώρα μας, αν ένα γειτονικό μας κράτος διάλεγε το όνομα “νέα Ελλάδα”; Εμείς δεν πιστεύουμε ότι αυτό είναι πιθανό ενδεχόμενο, το αντίθετο μάλιστα θα συμβεί. Μήπως δεν είναι “πατριώτες” οι Ρώσοι; Δεν το νομίζουμε...