ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Ανησυχεί ο Περισσός για την “νέα πρωτοβουλία διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς”



Οι πολιτικοί σχηματισμοί που λειτουργούν κυρίως ως ιδεολογικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να μετεξελιχθούν και να αλλάξουν δομή. Αν εκδηλωθεί κρίση στην λειτουργία τους, τότε απλώς καταρρέουν. Το ΚΚΕ σήμερα εμφανίζει τα πρώτα σημάδια μιας παρόμοιας έκρυθμης κατάστασης, αφού σε μια περίοδο γενικευμένης οικονομικής κρίσης της χώρας ο πολιτικός του λόγος παραμένει περιθωριακός και δεν μπορεί να εμπνεύσει ούτε τα ίδια του τα μέλη και τους οπαδούς του. Αν δεν μπορεί σε τέτοιες συνθήκες να αυξήσει την επιρροή του στην εργατική τάξη και τον λαό, πότε θα το κάνει;
Ο Περισσός γνωρίζει καλά ότι η όξυνση της κρίσης του πολιτικού συστήματος θα συμπαρασύρει και αυτόν στην καταστροφή. Γι αυτό είναι υπέρ της σταθερότητας. Για αυτό δεν προβάλει ως αίτημα εδώ και τώρα την απομάκρυνση αυτής της κυβέρνησης αλλά περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για την δευτέρα παρουσία του “υπαρκτού σοσιαλισμού”. Γνωρίζει ότι αν φύγει αυτή η κυβέρνηση κάτω από την πίεση της λαϊκής κατακραυγής αυτό δεν θα γίνει με τις δικές του πολιτικές συντεταγμένες. Επίσης γνωρίζει πως ο ελληνικός λαός αν έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ένα πολιτικό σύστημα που θα είναι ανάλογο με αυτό που οραματίζεται το ΚΚΕ ή να γίνει η χώρα μας επαρχία της Γερμανίας, μάλλον θα προτιμήσει το δεύτερο...

Με αυτά τα δεδομένα έχει επιλέξει να αυτοπεριφρουρηθεί επιλέγοντας πολιτικές πρακτικές της απομόνωσης, τις οποίες επενδύει με τον μύθο της “καπιταλιστικής περικύκλωσης” για να γίνουν πιο εύπεπτες στα μέλη και στους οπαδούς του. Σε αυτά τα πλαίσια είναι κομμένες και ραμμένες οι θέσεις που προβάλλονται από τον “Ριζοσπάστη” για την νέα πρωτοβουλία διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς.

Σε ένα πρώτο ανυπόγραφο (δηλαδή της διεύθυνσης) κείμενο που δημοσιεύτηκε στον “¨Ρ” με τίτλο: «Νέα» πρωτοβουλία με ξεθωριασμένες σημαίες, ο υπότιτλος προϊδεάζει τον αναγνώστη για το περιεχόμενό του: "Αναμασήματα για την ενότητα πάνω στο πρόβλημα χωρίς στρατηγική αντιπαράθεση με τον καπιταλισμό, παρουσιάστηκαν χτες σε συνέντευξη Τύπου."

Το κείμενο αυτό στην πραγματικότητα έρχεται να απαντήσει στο ερώτημα, αν σε αυτή την πρωτοβουλία συμμετέχει και κόσμος του ΚΚΕ. Αξίζει πράγματι βραβείο ταχυδακτυλουργίας ο τρόπος που απαντά η Δνση της εφημερίδας. Γράφει λοιπόν: "Την πρωτοβουλία στηρίζουν - όπως φάνηκε στη σύνθεση του ακροατηρίου - ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, το ΝΑΡ και άλλοι αυτοαποκαλούμενοι «ανένταχτοι», ενώ οι στόχοι της ορίζονται από τις προτάσεις διαχείρισης του καπιταλισμού, στις οποίες συγκλίνουν οι υποστηρικτές της."

Οι συντάκτες του άρθρου προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δακτυλάκι τους. Η εκτίμηση τους στηρίζεται λοιπόν από το τι φάνηκε στην σύνθεση του ανώνυμου ακροατηρίου και όχι από τις επώνυμες υπογραφές, που συνοδεύουν το ιδρυτικό κείμενο αυτής της πρωτοβουλίας. Αυτό το κείμενο ήδη είχε δημοσιοποιηθεί και ήταν γνωστό στον Περισσό. Σε αυτές τις υπογραφές λοιπόν φαίνεται ότι υπάρχει και κόσμος από το ΚΚΕ. Και αυτό ακριβώς θέλει να κρύψει ο “Ρ”.


ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Αναδημοσίευση από την  ΕΠΟΧΗ (11/7/10)

Συνέντευξη με τον Α. Αλαβάνο

ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Δεν ήταν μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, αλλά σε καμία περίπτωση η κουβέντα μας με τον πρώην πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε το ενδιαφέρον της. Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλάει για την αριστερά, τις αδυναμίες, αλλά και τις δυνατότητές της, τη σχέση της με τη νέα γενιά, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ανάγκη ουσιαστικής επαφής με την κοινωνία και τις ανάγκες του.
Τη συνέντευξη πήρε ο Πάνος Λάμπρου

*Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο στην Ελλάδα και την Ευρώπη λόγω της οικονομικής κρίσης. Αναρωτιέμαι, όμως, γιατί ενώ οι επιπτώσεις είναι τόσο επώδυνες για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, οι αντιστάσεις δεν είναι οι αναμενόμενες; Είναι θέμα αδυναμίας των συνδικάτων, της αριστεράς;

Έχουμε μια κρίση με πλανητικές διαστάσεις, μια κρίση οξύτατη, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Αυτή η κρίση έχει φέρει σε μεγάλο βαθμό σε μια χαοτική, αλλοπρόσαλλη και αντιφατική συμπεριφορά την ίδια την ηγεσία της Ευρώπης. Δεν είναι παράλογο να σαστίζει ο κόσμος, να νιώθει αμήχανα. Δημιουργείται η αίσθηση ότι όλα αυτά είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, πάνω από τους αγώνες μας, πάνω από την ψήφο μας. Είναι μοιραία. Είναι το μικρότερο κακό. Είναι η θεία τιμωρία για τις αμαρτίες μας

*Ή ότι ο αντίπαλος είναι πολύ πιο ισχυρός από μας …

Όχι, ο αντίπαλος δεν είναι ούτε φαίνεται τόσο ισχυρός. Όταν, όμως, ο αντίπαλος είναι πιο αδύναμος και άρα απρόβλεπτος και επιθετικός μπορεί να ακινητοποιεί τον άλλο Ένας λόγος είναι ο ρόλος των ΜΜΕ. Ποτέ ίσως τα κεντρικά ΜΜΕ δεν τα έχουμε δει να λειτουργούν σε τέτοιο βαθμό , ως ανθυπασπιστές και λοχίες του συστήματος. Ένας άλλος λόγος είναι η απουσία ενός πολιτικού λόγου, που θα μπορούσε να επιταχύνει τη μετάβαση από το σάστισμα, τον φόβο και την οργή σε μια αγωνιστική κατεύθυνση θετικής προοπτικής και ελπίδας.

Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ 2004: 6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…

Του Πάνου Τότσικα

«Η  ιδέα της καταγραφής των συνολικών  επιπτώσεων από την  διεξαγωγή των  Ολυμπιακών  Αγώνων του 2004 στην Αθήνα  σε μια “Μαύρη Βίβλο”, έχει συζητηθεί εδώ  και πολύ καιρό  σε κάποιους κύκλους, οι οποίοι είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους ή την συνολική τους αντίθεση στο όλο εγχείρημα…(Είναι) γεγονός όμως ότι δεν λειτούργησε κάποιος “μηχανισμός” που να καταφέρει να ταξινομήσει, να επεξεργαστεί και να αξιολογήσει το τεράστιο υλικό που είχε συγκεντρωθεί τα 8 χρόνια που προηγήθηκαν των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004…Ίσως, για μια ακόμη φορά, το κενό αυτό καλυφθεί από ακαδημαϊκές μελέτες και έρευνες, από διδακτορικές και μεταπτυχιακές διατριβές. Ας ελπίσουμε ότι η ιστορία δεν θα γραφτεί τελικά αποκλειστικά από τους ισχυρούς, από αυτούς που έχουν το χρήμα και ελέγχουν τους μηχανισμούς των ΜΜΕ, από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Ας ελπίσουμε ότι οι όποιες αντιστάσεις δεν αφομοιώθηκαν, θα μπορέσουν να βρουν τα “περάσματα” και να αναδείξουν το τι συνέβη πραγματικά στη χώρα μας με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα…»

Τα παραπάνω γράφονταν τον Νοέμβριο του 2004, στον πρόλογο του βιβλίου μου «Η άλλη όψη της Ολυμπιάδας 2004» (εκδόσεις ΚΨΜ), το οποίο αποτέλεσε
μια πρώτη «…ατομική και αποσπασματική παρουσίαση κάποιων πτυχών της Ολυμπιακής Αθήνας και κάποιων επιλεγμένων “αδέσποτων” απόψεων, προκειμένου να καταγραφούν κάποια “ίχνη” έστω, διαφορετικών στάσεων αλλά και αντιστάσεων που εκδηλώθηκαν ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004…» 

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση;


Σήμερα ( Πέμπτη, 8/7), μέρα ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ η διαδήλωση που έγινε στο κέντρο της Αθήνας ήταν μικρότερη από την προηγούμενη. Και δεν οφείλεται μόνον στο γεγονός ότι είχαν απεργία όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ούτε ότι έχουν αρχίσει τα μπάνια του λαού. Μια αναλυτική παρουσίαση της διαδήλωσης υπάρχει στην ιστοσελίδα "Με ΑΦΟΡΜΗ...". Ο Γ. Κατερίνης στο τεύχος 20 (Σάββατο, 3 Ιούλη 2010) της εφημερίδας "ΔΡΟΜΟΣ της αριστεράς" ανιχνεύοντας το ερώτημα «Γιατί δεν κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι στις συγκεντρώσεις;»μεταξύ άλλων διατυπώνει την θέση: "Ας μην κρυβόμαστε πίσω από την παντοδυναμία της ΠΑΣΚΕ ή τη μοναχική πορεία του ΠΑΜΕ. Είναι εμπόδια που υπάρχουν, γιατί δεν έχει αναπτυχθεί εναλλακτική δράση από την υπόλοιπη Αριστερά.". Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: "Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση;"

Kαι στο ΠΑΣΟΚ κουνιέται κάτι...


Δημοσιεύουμε την ¨ΑΠΟΦΑΣΗ της ΔΙΑΤΟΜΕΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΠΑΣΟΚ για το ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ¨. Τα σχόλια τα αφήνουμε σε σας...

Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία;

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Αφορμή για αυτό το σχόλιο στάθηκε η δημοσίευση της απάντησης του Π. Παπακωνσταντίνου στην Συνέντευξη τύπου της Πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την Κοινή Δράση της Αριστεράς. Εν αναμονή της λοιπής παρουσίασης των ομιλιών από την ΕΟΣ (που ως γνωστόν παρουσιάζει μανιωδώς κάθε επεισόδιο ψυχικού κλονισμού του ρετιρέ της Κουμουνδούρου), μπορούμε να κάνουμε κάποια πρώτα σχόλια:

Συγκινητική ήταν η παρουσία του Ν. Βούτση και του Χ. Παπαδόπουλου από την ντριμ τιμ της ΠΓ της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Με έκδηλα τρομαγμένο βλέμμα για το πού το πάνε οι μπαγάσες (όχι οι εμπνευστές, οι άλλοι)… Συνεπικουρούμενοι από τον εμφανώς ζοριζόμενο Γ. Μπανιά, καθότι η πολυετής αναγνώρισή του ως μεγάλου τροχονόμου, συνομιλητή των όλων, συντονιστή των πάντων, γνώστη ορατών τε και αοράτων, προγνώστη του σύμπαντος, συνδετικού κρίκου, ψυχή της ενότητας, φωνή της συναίνεσης, διδάσκαλου της τακτικής κλπ κλπ, τίθεται εν αμφιβόλω.


Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010

Κάτι καινούργιο κινείται στην Αριστερά...


Σας παρουσιάζουμε, σε συνέχεια του δημοσιεύματος  Παρουσίαση της πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς", αναλυτικά τις θέσεις των οργανωτών της εκδήλωσης που έγινε την Τρίτη (6/7/2010) στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, αλλά και τις απόψεις και ακούστηκαν στην συζήτηση που ακολούθησε:

Όλες τις τοποθετήσεις των εισηγητών μπορείτε να τις βρείτε μαγνητοσκοπημένες εδώ:

Οι απόψεις και οι θέσεις τόσο των οργανωτών της εκδήλωσης, όσο και του κοινού που συμμετείχε στον διάλογο που αναπτύχθηκε, ξεδιπλώθηκαν και διευκρινίστηκαν σε μεγάλο βαθμό κατά την διάρκεια των ερωτοαπαντήσεων και των τοποθετήσεων που έγιναν από τα κάτω. Γι αυτό θα παρουσιάσουμε παρακάτω αναλυτικά αυτό το κομμάτι της εκδήλωσης.

Από τις πρώτες ερωτήσεις έγινε σαφές ότι ο κόσμος που συμμετείχε στην εκδήλωση ήθελε να αντιληφθεί τον χαρακτήρα και τους πολιτικούς στόχους αυτής της πρωτοβουλίας, που προφανώς
αυτό δεν μπορούσε να γίνει μέσα από το σύντομο κείμενο των υπογραφών που μοιράστηκε πριν την έναρξη της εκδήλωσης. Είναι χαρακτηριστικές αυτού του κλίματος οι ερωτήσεις δημοσιογράφου από “105.5 στο ΚΟΚΚΙΝΟ” και οι απαντήσεις που δόθηκαν:

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

Παρουσίαση της πρωτοβουλίας για τον "διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς"

Σήμερα (Τρίτη, 6/7/2010) στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στην οδό Ακαδημίας δόθηκε συνέντευξη τύπου και ακολούθησε συζήτηση της "πρωτοβουλίας για διάλογο και κοινή δράση της Αριστεράς". Η πρωτοβουλία αυτή δεν έχει ακόμα όνομα, αλλά την βαφτίσαμε εμείς έτσι προσπαθώντας να αποδώσουμε στον τίτλο της προσδιοριστικά στοιχεία της της ταυτότητάς της και κυρίως των δηλωμένων προθέσεών της. Η εκδήλωση είχε μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνον γιατί για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια συμμετείχε τόσο μεγάλο εύρος πολιτικών χώρων της Αριστεράς σε μια κοινή συζήτηση, αλλά και για αυτά που ακούστηκαν. Την Δευτέρα το απόγευμα 7.30 μμ Σίνα 16, θα γίνει η πρώτη ανοικτή συνέλευση των συμμετεχόντων στην οποία όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να συμμετέχει. Κατ αρχάς δημοσιεύουμε το κείμενο και τις πρώτες υπογραφές των συμμετεχόντων σε αυτή την πρωτοβουλία:

Δημοσιοκάφροι σε εντεταλμένη υπηρεσία….


Αυτό που είναι κανόνας για τις προσλήψεις στο δημόσιο καταφέρνουν να το παρουσιάσουν ως .."το Σκάνδαλο" και να προετοιμάσουν το κλίμα για γενικευμένες απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Το στόχος δεν είναι οι διορισμένοι στην "ΑΓΡΟΓΗ", αλλά οι απολύσεις  που έρχονται με τον "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ",  οι απολύσεις στις ΔΕΚΟ, και έπονται και άλλες....

Πρωτομάστορας σε αυτή την ιστορία ο κ. Πάγκαλος, ο οποίος άφησε για λίγο τον ρόλο που έχει αναλάβει - εργολαβικώς και αυτοβούλως - να προστατεύει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την Αριστερά. Όμως και όταν είναι υποχρεωμένος να εκτελεί εντολές, όπως απέδειξε παλαιότερα στην υπόθεση Οτσαλάν, μια χαρά τα καταφέρνει.

Τώρα διεκπεραιώνει εντολές του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Με την ευγενή συνδρομή των ΜΜΕ μια συνηθισμένη περίπτωση κομματικού ρουσφετιού της ΝΔ την έχουν κάνει πρώτη είδηση που έχει σκεπάσει το ασφαλιστικό και όλα τα άλλα ζητήματα. Όμως ο κόσμος δεν τσιμπάει. Μπορεί να ντοπάρονται και να συσπειρώνονται οι φανατικοί οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος μέσα από αυτές τις πρακτικές,αλλά όλοι οι άλλοι χασκογελούν, αφού γνωρίζουν ότι οι κατήγοροι σε αυτή την υπόθεση κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους κατηγορούμενους…

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

Και μια κριτική της κριτικής…

Αυτές τις μέρες πληροφορηθήκαμε ότι: «Αποκομμένη από τα άλλα νησιά έμεινε η ακριτική Γαύδος, εξαιτίας των νέων κανόνων ασφαλείας της Ε.Ε. για τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, οι οποίοι δεν επιτρέπουν σε πλοία όπως τα «Δασκαλογιάννης» και «Σαμαριά» της ΑΝΕΝΔΥΚ να μεταφέρουν επιβάτες». Διαβάζοντας αυτή την είδηση μας ήρθε στο νου αυτό που γράφαμε πρόσφατα: Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Γιατί πιστεύουμε πως η Αριστερά δεν θα πρέπει να προβάλει ως κύρια πολιτικά αιτήματα που στοχεύουν στην υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας από την εξοντωτική επίθεση που υφίσταται, πολιτικές επιλογές που έχουν μεγάλη πιθανότητα να υλοποιηθούν από τον κυρίαρχο ταξικό συσχετισμό ως πολιτικές διεξόδου από την δημοσιονομική κρίση της χώρας μας, οι οποίες φορτώνουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους. Απ' αυτή την σκοπιά είμαστε από τους πρώτους που κάναμε κριτική στο σύνθημα «ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ», όπως αυτό αναδείχτηκε από το κείμενο συλλογής υπογραφών ως η προμετωπίδα της «Πρωτοβουλίας των οικονομολόγων και πανεπιστημιακών».

Δεν φτάνει η κρατική χρηματοδότηση!


Η κρατική χρηματοδότηση στα κόμματα υποτίθεται ότι γίνεται για να έχουν την ανεξαρτησία τους από το κεφάλαιο και να μην χρηματοδοτούνται απ' αυτό. Όμως στον ΣΥΝασπισμό φαίνεται ότι δεν φτάνει η χρηματοδότηση για να καλύψει τις ανάγκες του γι' αυτό και η εφημερίδα του η ΑΥΓΗ ψάχνει και άλλες πηγές χρηματοδότησης. Ιδιαίτερη προθυμία να διαφημιστούν στην ΑΥΓΗ τον τελευταίο καιρό δείχνουν τα "ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ". Όσοι έχουν στοιχειώδεις περιβαλλοντικές ανησυχίες γνωρίζουν τι σημαίνει η δράση της συγκεκριμένης επιχείρησης και τι κινητοποιήσεις έχουν γίνει γι αυτά τα ζητήματα. Χθες (Κυριακή, 4/7) για μια ακόμα φορά η ΑΥΓΗ είχε ολοσέλιδη διαφήμιση αυτής της επιχείρησης που προβάλει τις ιδιαίτερες περιβαλλοντικές ευαισθησίες της. Λίγο παραπέρα είχε και τον "ΔΑΙΜΟΝΑ της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ"...

Ο Ριζοσπάστης τουλάχιστον είναι πιο φιλικός στο περιβάλλον. Δεν προβάλει εταιρείες που καταστρέφουν το περιβάλλον ως οικολογικές και προφανώς δεν λαμβάνει και τα ανάλογα ...ευρουδάκια. Γιαυτό το ΚΚΕ αποφάσισε πρόσφατα μετά τα μέτρα της κυβέρνησης να περικόψει τους μισθούς των εργαζομένων στην επιχείρηση που εκδίδει την εφημερίδα...

Όντως κάτι μαγειρεύεται στην αριστερά και μάλιστα σε χύτρα ταχύτητας

 Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ"

Σε προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «τι μαγειρεύεται στην αριστερά;», διατύπωνα την υποψία ότι «η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των σέβεντις μπορεί ακόμα να έχει συγκολλητική ισχύ φτιάχνοντας περίεργα τρίγωνα ανάμεσα στην Ανταρσύα, το Μέτωπο Α-Α και τμήμα του ΣΥΝ».

Λίγες μέρες μετά (και χωρίς ομολογουμένως να με συμβουλευτεί κανείς), ανακοινώθηκε η «Πρωτοβουλία για ένα ενιαίο Αριστερό μέτωπο για ανατροπή του μνημονίου». Δεν διεκδικώ μπαξίσι καφετζούς, αλλά η Πρωτοβουλία αυτή πράγματι ενώνει στελέχη του ΝΑΡ (και ανακάμψαντες από τους παραιτηθέντες της ΚΕ του ΚΚΕ το 1989), με στελέχη της ομάδας Λαφαζάνη (Ήσυχος, Καλομοίρης) και στελέχη γύρω από το Μέτωπο Α-Α (και ειδικά από τη συντακτική της εφημερίδας Δρόμος). Το τρίγωνο ΝΑΡ – Αριστερό Ρεύμα – Μέτωπο Α-Α συμπληρώνεται από έναν τέταρτο παίκτη: Προσωπικότητες που το προηγούμενο διάστημα στήριζαν δημοσίως το ΚΚΕ ή είχαν χρηματίσει επί σειρά ετών βουλευτές του και μέχρι σήμερα δεν στήριξαν κάποιο άλλο σχήμα της αριστεράς, έστω κι αν ήταν γνωστή η διαφοροποίησή τους από την πολιτική του Περισσού.
Η πρωτοβουλία αυτή θα ήθελε να τετραγωνίσει το τρίγωνο Αλαβάνου – Λαφαζάνη – Χάγιου με προσθήκη στελεχών που έχουν πολύ πρόσφατη αναφορά στο ΚΚΕ. Αποδεικνύεται όντως ότι η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των 70’ς είναι ισχυρή συγκολλητική ουσία, ανεξαρτήτως διασπάσεων, κατηγοριών και καταγγελιών ένθεν κακείθεν στις μετέπειτα δεκαετίες.

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010

Πρωτοβουλία για ένα ενιαίο Αριστερό μέτωπο για ανατροπή του μνημονίου

 Αναδημοσιεύουμε την είδηση από το www.tvxs.gr:

Δεκάδες προσωπικότητες της κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής Αριστεράς οργανώνονται και πραγματοποιούν έκκληση για κοινή δράση όλων των κομμάτων κι οργανώσεων του αριστερού.

Ανάμεσα στους πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας για μία ενωμένη και δυναμική Αριστερά είναι και ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο πανεπιστημιακός Γιώργος Χουρμουζιάδης, ο τραγουδοποιός Διονύσης Τσακνής και η συγγραφέας Νάντια Βαλαβάνη.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η διαμόρφωση του ευρύτερου δυνατού λαϊκού ρεύματος ανατροπής του μνημονίου. Οι στόχοι της πρωτοβουλίας θα παρουσιαστούν την ερχόμενη Τρίτη 6 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι στην ΕΣΗΕΑ.

Θα μιλήσουν οι Γιώργος Μανιάτης, Ευτύχης Μπιτσάκης, Χρήστος Κορτζίδης και Κώστας Ήσυχος.

Δρόμος, Σάββατο 3 Ιουλίου, τεύχος 20, σελίδες 40

Κόκκινη γραμμή για την κοινωνία η ψήφιση του ασφαλιστικού
Συνέντευξη του καθηγητή συνταγματικού δικαίου Ανδρέα Δημητρόπουλου
για το μνημόνιο και τα μέτρα
Δεν θα γυρίσουμε πίσω από το 1911.
Βασίλης Ασημακόπουλος, μέλος της συντακτικής ομάδας του Νέου Αγωνιστή
Με ποια κατεύθυνση απέναντι στην πολιτική κρίση
Ρούντι Ρινάλντι
Η συζήτηση για το Μέτωπο συνεχίζεται
Γράφουν ο Παναγιώτης Σωτήρης-ΑΡΑΝ, ο Πέτρος Ζούνης-ΑΚΟΑ και ο Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου-Οικολόγοι Εναλλακτικοί

Τα ΜΜΕ του ελληνικού στόλου

Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο λιμάνι και πως αντιμετωπίστηκαν από τα ΜΜΕ, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές επισημάνσεις για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει της μόδας η άποψη ότι η αστική τάξη της χώρας μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δεν έχει "εθνική" στρατηγική και κοιτάει μόνον τα στενά της ταξικά συμφέροντα, έχει υποταχτεί και ξεπουληθεί στους ξένους γι αυτό και είμαστε μια χώρα υπό την κατοχή του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Είναι έτσι τα πράγματα;

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Τα «ΙΟΥΛΙΑΝΑ»...


Το καλοκαίρι, όταν ο λαός απολαμβάνει τα μπάνια του, επιλέγουν συνήθως οι κυβερνήσεις στη χώρα μας να θεσμοθετήσουν αντιλαϊκά μέτρα. Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα. Λίγες μέρες πριν από τις 15 Ιουλίου 1965, κανένα κόμμα, καμία οργάνωση, κανένας θεωρητικός δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα άρχισε η εποποιία του Ιουλίου που κράτησε για περίπου 70 μέρες, έριξε δυο κυβερνήσεις και μάλλον καθυστέρησε 2 χρόνια το πραξικόπημα…

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ


H "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ" οργάνωσε εβδομάδα δράσεων: Ενάντια στο «μονόδρομο» τους να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να παλέψουμε…

Στα πλαίσια αυτά διοργανώθηκαν στο κτήμα Δρακοπούλου (Πατησίων 356-358) το Σάββατο 26 Ιουνίου προβολή του ντοκιμαντέρ (2007) του Κριστιάν Ρουό «Οι Άνθρωποι της LIP: Η Φαντασία στην Εξουσία». Στον απόηχο της εξέγερσης του Μάη του ΄68, το 1973 ξεκίνησε απεργία στην ωρολογοποιία LIP που κινδύνευε να κλείσει. Το ντοκιμαντέρ αναβιώνει βήμα βήμα τη συνειδητοποίηση των ειδικευμένων εργατών της LIP.

Επίσης την Τρίτη 29 Ιουνίου οργανώθηκε Χαριστικό παζάρι πριν από στην ανοιχτή εβδομαδιαία συνέλευση της Πρωτοβουλίας.


Την Παρασκευή 2 Ιουλίου και ώρα 19:30 οργανώνεται εκδήλωση με θέμα:

Η κρίση - Το χρέος - Τα νέα μέτρα. Δεν θα πληρώσουμε τις «αμαρτίες αλλονών»

Ανοιχτή συζήτηση με τους  ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟ, ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΡΑΜΑΝΟ και ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ.

Μετά τη συζήτηση θα ακολουθήσει λαϊκό γλέντι με μουσική, ποτό, φαγητό.

Το Ρωμαϊκό Καλοκαίρι των Ναυαγίων

Την επόμενη εβδομάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βιβλιόραμα» σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας ένα ακόμη βιβλίο της σειράς «Μαρτυρίες», που ξεκίνησε ο Άγγελος Ελεφάντης και συνεχίζει ο Στρατής Μπουρνάζος. Πρόκειται για το Ρωμαϊκό καλοκαίρι των ναυαγίων του Δημήτρη Καραχάλιου, μέλους του γραφείου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, που έχοντας γλυτώσει τη σύλληψη τις πρώτες φοβερές ημέρες της δικτατορίας των συνταγματαρχών, καταφεύγει, τον Ιούνιο του 1967, στη Ρώμη. Εκεί, στην «Pensione San Michele», μαζί με άλλους Έλληνες αριστερούς, φοιτητές αλλά και παλαιότερους αγωνιστές, θα έρθει σε επαφή με τις πολιτικές και πνευματικές αναζητήσεις της ιταλικής αριστεράς, αλλά και θα αντιμετωπίσει το αμιγώς κομματικό πνεύμα που βλέπει με καχυποψία τους Λαμπράκηδες και την ΕΔΑ. Στο Ρωμαϊκό καλοκαίρι των ναυαγίων αποτυπώνεται όλη η ατμόσφαιρα των πρώτων μηνών της ελληνικής δικτατορίας στη Ρώμη των Ελλήνων εξορίστων, αλλά και οι πολιτικές αντιθέσεις και αποκλίσεις που θα οδηγήσουν, λίγο μετά, στη διάσπαση του 1968. Πρόκειται άλλωστε για την πρώτη από τις «Μαρτυρίες» που δεν αφορά τα βιώματα του Αλβανικού, της Αντίστασης και του Εμφυλίου. Ο Δημήτρης Καραχάλιος αφηγείται με διεισδυτικότητα, χιούμορ και χαμηλούς τόνους, αποτυπώνοντας με ενάργεια τους ανθρώπινους τύπους και το κλίμα εκείνων των παράξενων και μετέωρων ημερών.

Ενωμένοι θα ξεσηκωθούμε και θα νικήσουμε!

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ


Το νέο καθεστώς που επιβλήθηκε στη χώρα μας από την τρόικα και εκπροσωπείται από τη δοσίλογη κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να ανακόψει τη λαϊκή οργή. Με την αμέριστη βοήθεια των «μεγάλων» ΜΜΕ των εργολάβων και των εφοπλιστών, αλλά ακόμη και «ανανεωτικών» πολιτικών εγχειρημάτων, επιχειρεί να θέσει εκτός νόμου το δικαίωμα της απεργίας – που είναι πλέον ιερό μόνο όταν... δεν ασκείται.
Η λυσσαλέα επίθεση του μαύρου αυτού μετώπου στα συνδικάτα των ναυτεργατών και στο ΠΑΜΕ εξαιτίας της απεργίας στο λιμάνι είναι χαρακτηριστική της κατρακύλας όχι μόνο των γερμανοτσολιάδων της ΔΝΤ και της ΕΕ, αλλά και των δήθεν ανεξάρτητων σχολιαστών διαφόρων χώρων - από τους υπαλλήλους του κ. Αλαφούζου ως τους εκφραστές μιας «δημοκρατικής αριστεράς» τύπου κ. Α. Νεφελούδη. Ταυτόχρονα, όπου δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος. Όπως στην προχτεσινή γενική απεργία, όπου οι ένστολοι του ΔΝΤ και της ΕΕ άσκησαν και πάλι χημικό-βιολογικό πόλεμο εναντίον των διαδηλωτών, στη δε Ομόνοια έφτασαν να κυνηγούν και να χτυπούν κόσμο δίπλα στις ράγες του μετρό.

Τί έγινε στην 4η Αντιρατσιστική Γιορτή



Ενημέρωση εδώ:

Τετάρτη 30 Ιουνίου 2010

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του Α. Τσίπρα χέρι - χέρι με τους εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ!....


Η συγκέντρωση στο πεδίον του Άρεως της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ ήταν από τις χειρότερες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατεία απομονωμένη από τους εργαζόμενους εισπράττει τους καρπούς της πολιτικής της εξάρτησης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Και ενώ η δική μας Αριστερά θα έπρεπε να στέκεται κριτικά και να αναδεικνύει τον χειραγωγητικό ρόλο που έχουν οι ηγεσίες των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων, συμπορεύεται μαζί τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα...  Στην χθεσινή συγκέντρωση στο πεδίον του Άρεως - όπως εξάλλου ανακοινώθηκε και από τα μεγάφωνα - παρευρέθηκαν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας και ο Φ. Κουβέλης. Το γεγονός ότι ο άλλος ...μισός ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην συγκέντρωση στο Μουσείο δεν σώζει την κατάσταση, αλλά την περιπλέκει ακόμα πιο πολύ.

Ο ΣΥΝασπισμός μετά την αποχώρηση της Α.Π. και την εκλογή νέων καθοδηγητικών οργάνων από το συνέδριό του, έχει χάσει εντελώς τον μπούσουλα! Με κομμένη την ...ΑΝΑΣΑ παρακολουθούμε αυτές τις εξελίξεις. Αναμένουμε απ' όλους εκείνους που θεωρούσαν ότι η Α.Π. ήταν τα βαρίδια στα πόδια του Αλέξη που δεν τον άφηναν να βαδίσει ...αριστερά, πώς θα εξηγήσουν πως βρέθηκε χθες να τρέχει από πίσω τον Φ. Κουβέλη και να συναγωνίζεται ποιός να συμπορευτεί καλύτερα με τους πασόκους εργατοπατέρες. Μέχρι όμως να λάβουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα, σας αφήνουμε να απολαύσετε μερικές σκηνές από την μεγαλειώδη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ  και ΣΥΝ/Ανανεωτική Πτέρυγα.


Οι άλλες συγκεντρώσεις, τόσο του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, όσο και η συγκέντρωση των σωματείων που διαχωρίζονται από τις πολιτικές της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και στηρίζεται από τις δυνάμεις της υπόλοιπης αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου (Εικόνες από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της 29ης Ιουνίου 2010), παρ όλο που μπορούν να χαρακτηριστούν αξιοπρεπείς, ήταν σαφώς μικρότερες από τις αντίστοιχες που έγιναν στις 5/5. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει ως Αριστερούς γιατί ο κόσμος δεν συμμετείχε μαζικά σ' αυτό το συλλαλητήριο. Και να αναρωτηθούμε μήπως "στραβά αρμενίζουμε"...

Τρίτη 29 Ιουνίου 2010

Για την απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα: Gatouleas)



Μια δύσκολη απεργιακή κινητοποίηση διεξάγεται στο λιμάνι του Πειραιά.

Η κυβέρνηση προσπαθεί με ένα συνδυασμό προπαγανδιστικής λάσπης και αστυνομικού κράτους να σπάσει μια σημαντική μάχη του κινήματος.

Μερικές πληροφορίες εν συντομία…

1) Ναι… η δυνάμεις κατοχής του Χρυσοχοΐδη «κέρδισαν» την πρωινή μάχη. Τρία (τουλάχιστον) πλοία απέπλευσαν το πρωί..

2) Όχι… το λιμάνι δεν λειτούργησε. Η «διπλή» περιφρούρηση από μπάτσους και απεργούς απέτρεψε να «φορτώσουν» τα πλοία. Είναι ζήτημα να είχαν από 20 επιβάτες το καθένα.

3) Ναι… αυτοί που κάνουν τις απεργιακές φρουρές είναι φοιτητές και «συμπαραστάτες». Τα πληρώματα «δηλώνουν» πως δεν εργάζονται. Αυτή, όμως, είναι μία πάγια τακτική του κινήματος για να «σπάει» την περίφημη black list των εφοπλιστών. Αν είσαι εν ενεργεία ναυτικός και δηλώσεις «απεργός», δεν υπάρχει περίπτωση στον αιώνα των άπαντα να ξαναμπαρκάρεις. Γι` αυτό ΣΕ ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ με τα πληρώματα επιστρατεύονται συνταξιούχοι, κυρίως, ναυτικοί και φοιτητές για να υλοποιήσουν τις απεργίες.. Γι` αυτό μην τσιμπάτε από τα κανάλια..

4) Ναι… η απεργία έχει επιπτώσεις και «σε εμάς»! Είναι «βαρύ» να χάνεις μια-δυο μέρες από τις λιγοστές διακοπές σου, αλλά … basta! Αν είναι έτσι να μην ξαναπεργήσει κανένας. Γιατροί και ασθενείς, σχολεία και παιδικοί σταθμοί κόντρα σε εργαζόμενους γονείς που «δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους», ΔΕΗ και νοικοκυριά, σκουπιδιάρηδες και καθαριότητα, μεταφορές και καθημερινότητα… Αν είχαν δύναμη τα σωματεία σερβιτόρων, ιδιωτικών υπάλληλων ή τηλεπικοινωνιών θα είχαμε το STAR να ξεφωνίζει που «δεν μπορούμε να ξεσκάσουμε ένα σαββατόβραδο μιας και οι μπάρμεν απεργούν» ή για τις διακοπές στα κινητά.

5) Όχι… το ΣΥΡΙΖΑ-Μέτωπο-και-λοιπές-δημοκρατικές-δυνάμεις είναι άφαντο από τον Πειραιά. Ούτε ένα μικρό μπλοκ συμπαράστασης… Ούτε ένας από τους δυο του βουλευτές Πειραιά… Βρε ούτε μια ανακοίνωση για το ξεκάρφωμα. Φαίνεται η «ενότητα» δεν αφορά τη μάχη ενάντια στα μέτρα, αλλά μια συμφωνία κορυφής για να πουλάμε μούρη (τάχα μου-τάχα μου). Σύντροφοι, η ενότητα ΧΤΙΖΕΤΑΙ. Με αυτές τις συμπεριφορές, απλά, επιβεβαιώνεις τους ισχυρισμούς του ΚΚΕ πως η ενότητα σου είναι υποκριτική, κάλπικη.. μια ενότητα ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ και όχι δράσης...

Εικόνες από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της 29ης Ιουνίου 2010

Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;


"Την τελευταία περίοδο επιταχύνθηκε το στριφογύρισμα της κουτάλας στην κατσαρόλα της αριστεράς. Δεν είναι μόνο η ίδρυση του νέου κόμματος ΔΗΑΡΙ από φρέσκα και άφθαρτα πρόσωπα της αριστεράς. Σημαντικές εξελίξεις παρατηρούνται στην Ανταρσυα. Διαγραφές είχαμε στο ΚΚΕ. Μετατοπίσεις είχαμε στον μετασυνεδριακό Συνασπισμό. Μορφοποιήσεις είχαμε στο μετασυγκεντρωσιακό Μέτωπο Α-A.

Η Ανταρσυα μοιάζει να παραιτήθηκε από την οικοδόμηση του τρίτου αντικαπιταλιστικού πόλου της αριστεράς. Το ΝΑΡ επιχειρεί την πιο πολιτική προσέγγιση της ζωής του, απογοητεύοντας θερμούς οπαδούς του (και οργανωμένο κομμάτι του), αλλά και επαναφέροντας αποστρατευμένους που προ ετών ξενέρωσαν από τον κινηματισμό και τον φοιτητικό ιδεοληπτικό συνδικαλισμό των ασπρομάλληδων. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του ΝΑΡ για πρώτη φορά δεν ξεκόβουν οριζοντίως και καθέτως από την «ρεφορμιστική αριστερά», ενώ οι εξελίξεις στον Συριζα και η διαφοροποίηση του Μετώπου Α-Α υπογραμμίζουν πως ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία να πετύχουν κάτι ως χώρος."

Απόσπασμα από το κείμενο που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ". Ολόκληρη η δημοσίευση εδώ: "Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;"

Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

Στο κατώφλι μιας σκοτεινής εποχής

Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ (Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010)

Του
Δήμου Τσακνιά

Eχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο χαρακτήρα της παρούσης κρίσης. Ανεξάρτητα απ΄ τις εκδηλώσεις της, ως κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή δημοσιονομική κρίση ή κρίση χρέους κ.ο.κ., στην αριστερά συμφωνούμε γενικά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη κυκλική κρίση, αλλά βρισκόμαστε στη δίνη μιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Το χαρακτηριστικό των δομικών κρίσεων είναι ότι οι αντιθέσεις που σωρεύτηκαν είναι τέτοιες που δεν μπορούν να ξεπεραστούν στη διάρκεια ενός κύκλου. Γι΄ αυτό και διαρκούν περισσότερο, είναι πιο μακρόχρονες. Κυρίως όμως δεν μπορούν να ξεπεραστούν στο πλαίσιο και στη βάση της υπάρχουσας διάρθρωσης.

Όταν το 2008 ξέσπασε η κρίση, αρκετοί στην αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ την εξέλαβαν ως προαναγγελία γρήγορου θανάτου του καπιταλισμού και ζητούσαν όχι μόνο το κεφάλι του επί πίνακι αλλά και τα κεφάλια όσων ήταν πιο συγκρατημένοι σε τέτοιες εκτιμήσεις (μεταξύ των οποίων και το δικό μου -ως υπεύθυνου της επιτροπής προγράμματος).

Αυτό όμως που σίγουρα επιβεβαίωσε και επιβεβαιώνει με πολύ έντονο και εκκωφαντικό τρόπο η παρούσα κρίση είναι ότι οι αναπτυγμένες αλλά και οι μέσου επιπέδου καπιταλιστικές οικονομίες, όπως η ελληνική, έχουν εξαντλήσει για το προβλέψιμο μέλλον την ικανότητά τους να επιβιώνουν χωρίς να συμπιέζουν διαρκώς το επίπεδο και τις συνθήκες ζωής και εργασίας των πληθυσμών τους. Χωρίς να περιορίζουν δραστικά τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών τους.

Πληθαίνουν οι φωνές για την ενότητα της Αριστεράς και την ανάγκη κοινής δράσης


Η πρωτοβουλία της ΚΟΕ να απευθύνει μια πρόταση – πρόσκληση σε κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς πυροδότησε πολλές συζητήσεις και επανέφερε το αίτημα της κοινής δράσης και της ενότητας της Αριστεράς. Η εφημερίδα «Δρόμος» θεωρεί ως θετική την πρώτη σύσκεψη που οργανώθηκε από αυτή την πρωτοβουλία και παρουσιάζει συνοπτικά τις απόψεις των συμμετεχόντων. Επίσης προαναγγέλλει ότι σε επόμενα φύλλα της θα δημοσιεύσει αναλυτικά αυτές τις απόψεις.

Αντίθετα το ΠΡΙΝ (27/Ιούνη/2010) σε σχόλιό του με τίτλο «Δυστοκία στην πρωτοβουλία της ΚΟΕ» εκτιμά ότι στην συνάντηση που έγινε την Πέμπτη (24/6) «Δυστυχώς, η ανυπαρξία πολιτικού πλαισίου από μεριάς των διοργανωτών καθόρισε σε μεγάλο βαθμό και τη δυστοκία στην διαδικασία. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι οργανώσεις που συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρότειναν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πάλης για συζήτηση, που συμπεριλαμβάνει την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους…»

Νάιαλ Φέργκιουσον: «Ζητήστε αναδιάρθρωση του χρέους σας»

Αναδημοσιεύουμε από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" την συνέντευξη του  Νάιαλ Φέργκιουσον  στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου:

Η Ελλάδα θα μπορούσε να πετύχει ό,τι και η Αργεντινή ή και κάτι καλύτερο, υποστηρίζει ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον

Στα 40 του χρόνια, είδε το όνομά του στον κατάλογο του ΤΙΜΕ με τους 100 ανθρώπους οι οποίοι, κατά την αξιολόγηση του περιοδικού, ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Eξι χρόνια αργότερα, ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον εξακολουθεί να ερεθίζει μεγάλα ακροατήρια με τις εικονοκλαστικές του απόψεις. Oχι μόνον ως καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, αλλά και ως πληθωρικός συγγραφέας ευπώλητων βιβλίων, ως παραγωγός εκπομπών στο BBC και ως τακτικός αρθρογράφος των Financial Times.

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

Μια συνέντευξη του Α. Αλαβάνου για τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα...



Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλά στη Blog (http://www.blogpress.gr/ , http://www.blogpress-gr.blogspot.com/ ) για την αναγκαιότητα μιας μεγάλης και ισχυρής σύγχρονης Αριστεράς, προτείνει το δρόμο εξόδου από την οικονομική κρίση, καλεί το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ σε κοινό μέτωπο αγώνα με τις άλλες αριστερές δυνάμεις και «προβλέπει» το πολιτικό μέλλον του Γιώργου Παπανδρέου…

Συνέντευξη στον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Ενώ βιώνουμε την αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού, βλέπουμε ότι η παραδοσιακή Αριστερά αδυνατεί προς το παρόν να πείσει ότι έχει τις λύσεις. Πού οφείλεται αυτό;
Δεν είναι τόσο το ότι δεν έχει τις λύσεις. Περισσότερο είναι το ότι δεν είναι ένας αξιόπιστος πόλος που μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη. Κι αυτό γιατί οι μικροεξουσίες, οι γραφειοκρατικές λογικές, έχουν εκτοπίσει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική. Αυτή είναι η συστημική πλευρά της αριστεράς, που μπαίνει σε κρίση μαζί με όλο το σύστημα του δικομματισμού. Επειδή όμως είναι η πρώτη που βιώνει την κρίση, μπορεί να είναι και η πρώτη που θα ανασυγκροτηθεί.

Η διάσπαση του Συνασπισμού ήταν κάτι που το περιμένατε ή ήταν έκπληξη ακόμα και για εσάς;
Δεν μπορώ να πω ότι το περίμενα. Δύο θέματα που πόλωναν πάντα το χώρο αυτό, ήταν η σχέση με το ΠΑΣΟΚ και η σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα περίμενε κανείς ότι τώρα που η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει μια αντικοινωνική πολιτική της Ευρ. Ένωσης και η ελκτική δύναμη και των δύο είναι στο ναδίρ, η πόλωση αυτή θα ήταν ελάχιστη. Έγινε το αντίθετο. Έτσι, δεν ήταν τόσο πολιτικοί λόγοι, όσο, όπως είπα και προηγούμενα, γραφειοκρατικές αντιθέσεις.

Αρκετοί λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει περιχαρακωθεί σε ένα ΣΥΡΙΖΑίικο ακραίο αριστερισμό που περιθωριοποιεί το Συνασπισμό. Έτσι, ένα κόμμα που θα μπορούσε να είναι ο διάδοχος πολιτικός χώρος του ΠΑΣΟΚ, έχει καταλήξει να μην είναι τίποτα άλλο, παρά ένα εξωκοινοβουλευτικής νοοτροπίας άθροισμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ανίκανο να εμπνεύσει την κοινωνία εκτός… Εξαρχείων. Ποια είναι η δική σας άποψη σε σχέση με αυτές τις διαπιστώσεις;
Η ουσία είναι ότι η εικόνα που δίνεται στην κοινωνία είναι χαοτική, με αλληλοσυγκρουόμενες δυνάμεις χωρίς κοινή βάση. Η Αριστερά διαθέτει πολλά κόμματα, οργανώσεις, κινήσεις. Σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό πλαίσιο που να ενώνει και να εμπνέει. Όταν αυτό υπάρχει, όπως την εποχή του άρθρου 16, αυτή η πολυχρωμία της δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη.

«Κύριοι βουλευτές, ψηφίστε ΟΧΙ» - Συνεχίζουμε!


Μετά τη μεγάλη επιτυχία της χτεσινής διαμαρτυρίας στα γραφεία βουλευτών του ΠΑΣΟΚ Α΄ και Β΄ Αθήνας, συνεχίζουμε σήμερα Παρασκευή με νέο ραντεβού στις 6:30 μ.μ. στα ΕΛΤΑ της πλατείας Συντάγματος, Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Χτες συμφωνήθηκε και η μεθεπόμενη κινητοποίηση: την παραμονή της απεργίας, Δευτέρα 28/6 στις 6 μ.μ., θα βρεθούμε στο Οφθαλμιατρείο, Σίνα και Πανεπιστημίου.

Καλούμε τους βουλευτές να πουν ΟΧΙ σε ένα νόμο που θα καταδικάσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα. Τους καλούμε να συμπεριφερθούν ως βουλευτές του ελληνικού λαού και όχι ως εκ των υστέρων διεκπεραιωτές των εντολών του ΔΝΤ. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρέπει να γνωρίζουν ότι, πέρα από την απειλή της διαγραφής τους από τον κ. Παπανδρέου –που υλοποιεί το τελείως ανάποδο πρόγραμμα από αυτό που προεκλογικά εξήγγειλε– υπάρχει και η απειλή της διαγραφής από τον ελληνικό λαό…

Χτες επισκεφθήκαμε τα γραφεία του κ. Πρωτόπαπα (πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ…), του κ. Χυτήρη, του κ. Σκανδαλίδη, του κ. Παπουτσή, του κ. Παπαϊωάννου και της κας Β. Παπανδρέου. Στα 2 πρώτα βρήκαμε τους σαστισμένους υπαλλήλους τους, τα υπόλοιπα τα βρήκαμε κλειστά ή είχαν ειδοποιηθεί και δεν μας άνοιγαν. Κολλήσαμε το κείμενο «Θα το θυμόμαστε» στις εισόδους όλων των γραφείων. Μετά έπεσε η πρόταση να επισκεφθούμε και τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Ιπποκράτους. Εκεί είχαμε γνήσια σοσιαλιστική αντιμετώπιση, αφού μετά από λίγο μας τίμησε με την παρουσία της μια διμοιρία ΜΑΤ, την οποία υποδεχτήκαμε με το σύνθημα «Έβγα Γιώργο για να δεις τα παιδιά της αλλαγής» και «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο ΔΝΤ».

Προωθήστε αυτό το μήνυμα, διαδώστε με κάθε τρόπο τα επόμενα ραντεβού μας στην Αθήνα:

Σήμερα Παρασκευή 6:30 μ.μ. στα ΕΛΤΑ πλατείας Συντάγματος, Μητροπόλεως και Φιλελλήνων
Δευτέρα 6:00 μ.μ. στο Οφθαλμιατρείο, Σίνα και Πανεπιστημίου

Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΝΤ – Ε.Ε. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ
Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

Στις σημερινές εντελώς έκτακτες συνθήκες η Αριστερά καλείται να αναλάβει άμεσα την ιστορική πρωτοβουλία και να πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού Μετώπου για την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την ανατροπή. 

Μια τέτοια ευθύνη δεν δικαιολογεί καθυστερήσεις, ιδεολογικές και πολιτικές «καθαρότητες», άσκοπους ανταγωνισμούς, μικροκομματικές επιδιώξεις και συμφέροντα, έξω και πέρα απ΄ τις αγωνίες του εργαζόμενου λαού. 

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί μόνο το βασικό καθήκον της εποχής αλλά και σημαντική ευκαιρία να αποδείξουμε πρώτα απ’ όλα στον κόσμο που κατά καιρούς μας ψήφισε και πολύ περισσότερο μας πλησίασε γεμάτος ελπίδα και διάθεση για συμμετοχή, ότι εξακολουθεί να αξίζει αυτή η επιλογή. Για ακόμη μια φορά καλούμε στον δρόμο της συστράτευσης και της ενότητας στο έδαφος ενός ΣΥΡΙΖΑ που θα πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός πλατιού, ριζοσπαστικού Μετώπου για την ανατροπή του μνημονίου και των μέτρων, για την υπεράσπιση των οικονομικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων εργαζομένων και συνταξιούχων, για την κοινωνική αλληλεγγύη και την εναλλακτική λύση.

Στο πλαίσιο αυτό, εμείς τα μέλη της Γραμματείας που συμμεριζόμαστε τον πολιτικό προβληματισμό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής προτείνουμε τα ακόλουθα 10 σημεία στόχων και δράσεων που θα κάνουν καθαρή την σφοδρή αντίθεσή μας σε ΔΝΤ – ΕΕ – Κυβέρνηση, θα δίνουν πολιτικό περιεχόμενο στους αγώνες και θα ευνοούν τις προϋποθέσεις για μια ριζοσπαστική εναλλακτική λύση.

1. ΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
Το νέο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο στο οποίο θα ενταχθούν και οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά αποτελεί την πιο επιθετική και άγρια πολιτική απέναντι στον κόσμο της εργασίας σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο. Η κυβέρνηση Γ Παπανδρέου υλοποιώντας τις εντολές ΔΝΤ και ΕΕ οδηγεί τους εργαζόμενους σε ολοκαύτωμα. Τα εργατικά δικαιώματα, ολόκληρο σχεδόν το εργατικό δίκαιο που χτίστηκε με θυσίες και αίμα σχεδόν έναν αιώνα τώρα, κυριολεκτικά διαγράφεται μέσα στις τρεις σελίδες αυτού του νομοθετικού εκτρώματος. Την ίδια ώρα πετσοκόβονται οι συντάξεις και γίνονται επίδομα φτώχειας για έναν ολόκληρο κόσμο που έχει εργαστεί σκληρά, που έχει ιδρώσει και δεν έχει κλέψει και που έχει πληρώσει για δεκαετίες. 

Δεν θα περάσει. Δεν θα εφαρμοσθεί. Αγώνας χωρίς συμβιβασμό.

Ο κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ φέρει ατομική ευθύνη. Η ψήφος του αν είναι ναι, θα γραφτεί με μαύρα γράμματα στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Ειρηνική επίθεση με επιστολές, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, sms, στον καθένα χωριστά. Ειρηνική πολιορκία των γραφείων του καθένα χωριστά.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ανεύθυνος άρχων κατά το Σύνταγμα, φέρει την ιστορική ευθύνη που επιβάλλουν οι περιστάσεις. Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας παρέπεμψε το θέμα του χρέους σε δημοψήφισμα και το 93% του ισλανδικού λαού είπε «όχι».

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Την Πέμπτη 24/6 στις 6:30, πολίτες από όλη την Αττική θα συναντηθούν στη διασταύρωση των οδών Σίνα και Ακαδημίας για να επιδώσουν «ψήφισμα διαμαρτυρίας» σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σχετικά με το νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση , καλώντας τους να το καταψηφίσουν. Το ίδιο και την Παρασκευή 25/6 στις 6:30 στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Φιλελλήνων στην Πλατεία Συντάγματος. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ, η λαϊκή πίεση μπορεί να φέρει αποτελέσματα.


Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,
Την ερχόμενη εβδομάδα ο Υπουργός Εργασίας καταθέτει το νομοσχέδιο που κατ΄ απαίτηση της τρόικας ισοπεδώνει την κοινωνική ασφάλιση, γυρνώντας την ελληνική κοινωνία στις αρχές του 20ού αιώνα. Η κυβέρνηση απειλεί όσους από εσάς σκέφτονται να μην το στηρίξουν.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι πέρα από την απειλή της διαγραφής από τον κ. Παπανδρέου –που υλοποιεί το τελείως ανάποδο πρόγραμμα από αυτό που προεκλογικά εξήγγειλε– υπάρχει και η απειλή της διαγραφής από τον ελληνικό λαό.

Σας καλούμε έστω και τώρα να πείτε ΟΧΙ σε ένα νόμο που θα καταδικάσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα. Σας καλούμε να συμπεριφερθείτε ως βουλευτές του ελληνικού λαού και όχι ως εκ των υστέρων διεκπεραιωτές των εντολών του Δ.Ν.Τ. Άλλωστε τον Οκτώβρη του 2009 ψηφίσαμε για Βουλή και όχι για Συμβουλευτική.

Ο ελληνικός λαός θα θυμάται τις πράξεις ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, θα θυμάται όμως και τις πράξεις που τον στέλνουν στον εργασιακό, ασφαλιστικό και οικονομικό μεσαίωνα.

Η ευθύνη είναι στον καθένα σας ξεχωριστά.

4η Αντιρατσιστική Γιορτή «Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών» Σάββατο 26 Ιούνη, στο Λόφο Κολωνού


ΚΟΕ: Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ


Υπάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία.

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

Βασική τους επιδίωξη είναι το γκρέμισμα καταχτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, το πισωγύρισμα σε μια κοινωνία που –αν ολοκληρωθεί– θα θυμίζει την Ελλάδα του ’50 και του ’60, την Ελλάδα της μετανάστευσης, της φτώχειας, της «άπονης ζωής», του αποκλεισμού και της κοινωνικής πόλωσης. Μπορεί άραγε να επιβιώσει ο κόσμος της εργασίας, οι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι; Μπορεί η νεολαία να ονειρεύεται μια αξιοπρεπή ζωή; Οι υποσχέσεις που δίνει το νέο καθεστώς, μετά και από τη χρησιμοποίηση των ρημάτων «καταργώ» (δικαιώματα –καταχτήσεις) και «πουλώ» (δημόσια περιουσία –δημόσια γη), είναι είτε χρεωκοπία είτε τουλάχιστον 20ετή μέτρα και προγράμματα «σταθερότητας».

Όμως, στις 5/5/2010 εμφανίστηκε στο προσκήνιο μια ανεξάρτητη και «αυθαίρετη» μεταβλητή. Εμφανίστηκε πανελλαδικά ένας λαός με οργή, αγανάκτηση, θυμό, αντιμέτωπος συνολικά με το πολιτικό σύστημα και τις μέχρι τώρα εκπροσωπήσεις του. Ο κόσμος αυτός που την ίδια στιγμή αναρωτιέται τι να κάνουμε – πώς να τους σταματήσουμε – τι θα γίνει παραπέρα, είναι σήμερα πλειοψηφία, αλλά δεν έχει πολιτική έκφραση και εκπροσώπηση. Ταυτόχρονα με την κρίση του πολιτικού τους συστήματος, παρακολουθούμε αναταράξεις, διαφοροποιήσεις σε όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η κρίση δεν θα αφήσει απείρακτο πολιτικό σύστημα και πολιτικό προσωπικό, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς θεσμούς και εκπροσωπήσεις.

Τρίτη 22 Ιουνίου 2010

Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί κι ο Μαρξ έχει πεθάνει,…

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "LeftG700" το παρακάτω κείμενο:



...είναι δυνατόν ο Κέυνς να αισθάνεται τελείως καλά;!

Στην «Ελευθεροτυπία» της Παρασκευής δημοσιεύτηκε ένα άρθρο του τακτικού συνεργάτη της καθηγητή Κώστα Βεργόπουλου με τον τίτλο «Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί». Σ’ αυτό ο Κώστας Βεργόπουλος ασκεί κριτική προς το σύνολο της Αριστεράς εστιάζοντας κυρίως στην, κατά την άποψή του, αποκοπή της Αριστεράς από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Εξ αρχής, φλερτάραμε με την ιδέα να πάρουμε τον λόγο επί του άρθρου. Όταν όμως είδαμε τον φίλο και blogger Herr K να στέλνει ένα θερμό σχόλιο συνηγορίας («Αν πω ‘‘πέστα Βεργόπουλε!’’, μήπως θεωρηθεί λαϊκιστικό και απολίτικο;») στο youpayyourcrisis.blogspot.com όπου αναδημοσιεύτηκε, το φλερτ μετετράπη σε σφοδρό έρωτα! Έτσι, καταλήξαμε στο σημερινό σημείωμα.


Κώστας Βεργόπουλος

 
Να πούμε κάτι προκαταβολικά: τον Κώστα Βεργόπουλο τον γουστάρουμε! Τον γουστάρουμε γιατί είναι «φάτσα», γιατί, όταν χρειάζεται, μιλάει σαν «κακό παιδί», γιατί δεν φοβάται να πει την άποψή του ακόμα κι όταν είναι αιρετική· κι ακόμα γιατί είναι ένας από τους λίγους εκείνους που έχουν δει από καιρό και έχουν κριτικάρει τη διολίσθηση της Αριστεράς σε πολιτιστικά ζητήματα και την αντίστοιχη απομάκρυνσή της από τις «ταπεινές»[1] ανάγκες των πολλών.

Ως οικονομολόγος είναι η επιτομή του αριστερού κεϋνσιανού. Πιστεύει δηλαδή, χοντρικά, στην κρατική παρέμβαση μέσω δημοσίων επενδύσεων που αυξάνουν τη ζήτηση διοχετεύοντας χρήμα στους εργαζόμενους το οποίο μετατρεπόμενο με τη σειρά του σε αντίστοιχες δαπάνες κατανάλωσης «σπρώχνει» την οικονομία συνολικά σε ανοδική πορεία. Αυτονόητα, τάσσεται υπέρ ενός κάποιου εθνικού προστατευτισμού και κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην απελευθέρωση της «δράσης» του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Για κάποιους θερμοκέφαλους της «πούρας» Αριστεράς, το να είσαι κεϋνσιανός είναι ένας από τους τρεις καλύτερους λόγους να σου αφαιρεθεί δημοσία και σε επίσημη τελετή η ταυτότητα του αριστερού. Θερμοκέφαλοι κι εμείς όντες, αλλά διαφορετικής κατηγορίας, δεν θα συμφωνούσαμε. Κι αυτό, επειδή δεν θεωρούμε πως είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους ένας μαρξιστής —αυτό δηλώνει ο Βεργόπουλος ή τουλάχιστον ποτέ δεν έχει δηλώσει μη μαρξιστής— να είναι στην παρούσα φάση, σωστά ή λάθος, κεϋνσιανός.

Έτερον εκάτερον. Μ’ άλλα λόγια, μπορεί να μη θεωρούμε τον Βεργόπουλο «εσωτερικό εχθρό», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως μας τα λέει και πάντα καλά.

Κυριακή 20 Ιουνίου 2010

Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης

Στην σημερινή ΑΥΓΗ (Κυριακή, 20 Ιούνη) δημοσιεύεται συνέντευξη του Α.Αλαβάνου στον Νίκο Φίλη και τον Κωνσταντίνο Ζαγάρα. Αναδημοσιεύουμε την ...τελευταία ερώτηση:

Περίοδος Μουντιάλ, ποια ομάδα υποστηρίζετε;
Όπως σε όλα τα τελευταία παγκόσμια πρωταθλήματα, έτσι και φέτος υποστηρίζω μια λατινοαμερικάνικη χώρα: την Ελλάδα

Την υπόλοιπη συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε στην ιστοσελίδα της ΑΥΓΗΣ, εδώ: Αλέκος Αλαβάνος: Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης.

Σήμερα ο Φ. Κουβέλης δήλωσε σε συνέντευξή του στη Realnews ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας της Ανανεωτικής Πτέρυγας με το ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας πως «η απουσία συμπτώσεων και ασυμφωνιών προγραμματικού χαρακτήρα δεν επιτρέπει μια τέτοια σύγκλιση». Δείτε στο παρακάτω video την άποψη του Α. Αλαβάνου για αυτό το ζήτημα και την σχέση που είχε με την διάσπαση του ΣΥΝ, όπως την εξέφρασε χθες στο Resistance Festival:

Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο αλλαγής...

Ας ελπίσουμε ότι η κοινή δράση της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ δεν θα περιορίζεται μόνον στους κοινούς τίτλους των εφημερίδων της, όπως συνέβη αυτό το Σαββατοκύριακο με τις εφημερίδες "δρόμος", "ΠΡΙΝ" και "Η ΑΥΓΗ". Κάποιες ελπίδες προς αυτή την κατεύθυνση διαφάνηκαν και από την συζήτηση που οργανώθηκε το Σάββατο, 19 Ιούνη 2010 με θέμα "Η αριστερά σε σταυροδρόμι" στο Resistance Festival και ομιλητές τον Γιάννης Θεωνά, στέλεχο ΚΕΔΑ και μέλος γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκο Αλαβάνο - Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, Δημήτρη Καζάκη - Οικονομολόγο, Γιάννη Ελαφρό - μέλος Π.Ε. ΝΑΡ, στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον Θοδωρή Δρίτσα - βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Ελαφρός μίλησε πρώτος και αναφέρθηκε στην ανάγκη οικοδόμησης ενός μετώπου κοινής δράσης που δεν θα περιορίζεται στο χώρο της αριστεράς, θα έχει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά και θα οικοδομηθεί από τα κάτω στο μαζικό κίνημα. Όμως δεν διευκρίνισε επακριβώς - αν και το δήλωσε ως πρόθεση - αν στο πολιτικό πλαίσιο αυτού του μετώπου χωράνε και άλλες αντιλήψεις και απόψεις από αυτές που περιέχονται στο πολιτικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το οποίο ανέπτυξε στα βασικά του σημεία. Επίσης οι εκτενείς αναφορές που έκανε στην ανάγκη οικοδόμηση από τα κάτω αυτού του μετώπου είχαν περισσότερο τον χαρακτήρα των ηθικών εκκλήσεων και οριοθετήσεων από πρακτικές μεγαλοπολιτικών και παραγοντισμού που έχουν διαβρώσει χώρους της αριστεράς, παρά των συγκεκριμένων προτάσεων για το πως θα πραγματοποιηθεί αυτή η πολυπόθητη από τα "κάτω" οικοδόμηση. Σε αυτό το σημείο απάντησε αργότερα ο Θ. Δρίτσας ο οποίος επεσήμανε ότι παράλληλα με τις μεγαλειώδεις μαζικές κινητοποιήσεις όπως την 5η Μάη, αυτή την περίοδο όπου η αριστερά παρουσιάζεται πολυδιασπασμένη και γίνονται εκλογές σε μαζικούς χώρους και σε συνδικάτα, τότε εμφανίζεται να ανεβαίνει η κυβερνητική παράταξη ενώ η αριστερά παραμένει στάσιμη σε αντίθεση με τις λίγες εκείνες περιπτώσεις όπου σημειώνονται ενωτικά εγχειρήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς, τα οποία σχεδόν πάντα καταγράφουν και σημαντικές επιτυχίες...

Ο Δημήτρης Καζάκης - θεωρώντας ως δεδομένο ότι η χώρα μας ήδη έχει χρεοκοπήσει - επανέλαβε για μια ακόμα φορά τις γνωστές του θέσεις για το χρέος και για το πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κατηγόρησε επίσης ορισμένες δυνάμεις της αριστεράς ότι βρίσκονται πίσω από τις απαιτήσεις του κόσμου επειδή δεν συντάσσονται με το αίτημα της στάσης πληρωμών και της εξόδου της χώρας από το ευρώ και την Ε.Ε.

Ο Α. Αλαβάνος αφού αναφέρθηκε ότι στο παρελθόν άλλα ήταν τα διλήμματα της αριστεράς και άλλα σήμερα, επεσήμανε ότι το μέτωπο σήμερα θα πρέπει να χωράνε όλες οι διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της. Σε αυτό το σημείο εντόπισε σε σχέση με την πρόσφατη διάσπαση του ΣΥΝασπισμού ότι ενώ στο παρελθόν είχαν πραγματική βάση τα πολιτικά διλήμματα που αφορούσαν επιλογές σχετικές με τις αντιλήψεις και θέσεις της Α.Π. σήμερα που πρακτικά δεν έμπαινε κανένα τέτοιο δίλημμα όπως π.χ. συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, έγινε αυτή η διάσπαση...

Επίσης, στο κύριο μέρος της ομιλίας του αναφέρθηκε στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που καταλύει την κοινωνική ασφάλεια εκ θεμελίων, τις κατακτήσεις που με αίμα και ιδρώτα κέρδισε μέσα σε ένα αιώνα η εργατική τάξη, πολύ χειρότερο από τις επιθέσεις ακόμα και δικτατοριών, δεν θα περάσει. Μεταξύ άλλων τόνισε ότι:

"Η κυβέρνηση Παπανδρέου που το προωθεί πρέπει να πέσει. Αν χρειασθεί και μέσα στις δύο επόμενες βδομάδες πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία ψήφισής του.Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη. Ας αφήσουν ορισμένοι τα κόλπα και τα προσχήματα: «Δεν φταίει η κυβέρνηση, φταίει το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου». Ή, «δεν φταίω εγώ, η κυβέρνηση το αποφάσισε».

Την ιστορική στιγμή, όταν διακυβεύεται το μέλλον ενός λαού, ο βουλευτής μένει απέναντι στη συνείδησή του. Και δικαιώνεται ή στιγματίζεται για όλη του τη ζωή.Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής καλεί τους εργαζόμενους, με ειρηνικό τρόπο, να «πολιορκήσουν» ηθικά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στα γραφεία τους, στις εκλογικές τους περιφέρειες, στη βουλή, σε πολιτικές εκδηλώσεις. Όλους, χωρίς καμία εξαίρεση. Και τον καθένα χωριστά.

Η πτώση της κυβέρνησης ταχύτατα είναι για πολλούς πλέον ένα σοβαρό ενδεχόμενο..

Το Μέτωπο καλούμε τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ενσωματώσει επιτέλους το αίτημα «Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου» ως ένα από τους κεντρικούς πολιτικούς στόχους, όπως ζητάμε εδώ και τέσσερις μήνες. Δεν είναι δυνατό να εμφανίζεται αυτή η δυνατότητα στον ορίζοντα και η αριστερά να δίνει πίστωση χρόνου και άφεση αμαρτιών σε μια κυβέρνηση που συντρίβει το κοινωνικό κράτος.

Εναλλακτική λύση υπάρχει όσο υπάρχει ο λαός. Σε στιγμές κρίσης, ο χρόνος αποκτά ασύλληπτη πυκνότητα και μέσα σε μια βδομάδα μπορούν να συμβούν όσα σε ομαλές συνθήκες θα χρειάζονταν μια τετραετία."

Μερικά άλλα σημεία της τοποθέτησή του παρουσιάζουμε στο παρακάτω video:

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Γιατί εγκαταλείπουν όλοι τον «ΣΥΡΙΖΑ των μελών»;

Τον τελευταίο καιρό έχει ανοίξει μια συζήτηση ανάμεσα στις στήλες της «ΕΠΟΧΗΣ» και του «ΔΡΟΜΟΥ» για τον ΣΥΡΙΖΑ, το «ΜΕΤΩΠΟ» και άλλα παρόμοια ζητήματα. Τα κείμενα αυτού του «διαλόγου» παρουσιάζονται συγκεντρωμένα στην ιστοσελίδα ΤΖΕΚΥΛ και ΧΑΪΝΤ

Το κύριο ζήτημα που απουσιάζει από την συζήτηση είναι μια συστηματική αποτίμηση του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Χ. Γεωργούλας τελειώνει το κείμενο του με εκτιμήσεις αναφορικά με αυτό το θέμα, που επιδέχονται πολλαπλές ερμηνείες και δημιουργούν ακόμα περισσότερα ερωτήματα:

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να μηδενίζεται και για την ως τώρα διαδρομή του και την προοπτική που εμπεριέχει. Εξάλλου ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί βλάβες καθοριστικές από την ίδια την ηγεσία του ή από την ολιγωρία συνιστωσών του. Δεν τον απέρριψε ο κόσμος του, απεναντίας τον έσωσε σε δύσκολες εκλογικές μάχες. Το να λέμε τώρα ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του και γι’ αυτό αναζητούμε άλλο φορέα, μοιάζει μάλλον με αυτοεκπληρούμενη προφητεία παρά με αντικειμενική πραγματικότητα.

Αν στην πρώτη σοβαρή δυσκολία, όπως η σημερινή, επιλέξουμε τον εύκολο δρόμο του παροπλισμού του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να δοκιμάσουμε κι άλλα, ταυτόχρονα, πολιτικά σχέδια, αυτό θα σημαίνει ότι δεν είχαμε πειστεί για τη χρησιμότητά του. Και μια τέτοια στάση δεν υποδηλώνει αποφασιστικότητα, μάλλον αστάθεια και αβεβαιότητα δείχνει ως προς τις επιλογές των πολιτικών στόχων και των φορέων που θα τους επιδιώξουν.

Αυτό το κείμενο θα μπορούσαμε να το προσυπογράψουμε! Όμως αν πηγαίναμε να διευκρινήσουμε τα ζητήματα που αναφέρει, όπως για παράδειγμα η φράση «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υποστεί βλάβες καθοριστικές από την ίδια την ηγεσία του ή από την ολιγωρία συνιστωσών του», τότε μάλλον θα είχαμε αντιδιαμετρικές απόψεις...

Τόσο ο Χ. Γεωργούλας και στον Χ. Καραμάνος δεν θεωρούν ως την κύρια και την βασική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ την μη δημοκρατική συγκρότηση του ως πολιτικού οργανισμού. Το ζήτημα αυτό προφανώς δεν αφορά στις πολιτικές γραμμές ή στα «πολιτικά σχέδια» διεξόδου από την κρίση. Είναι ένα ζήτημα που υπερβαίνει την συγκυρία. Εξάλλου αυτή η αδυναμία είναι εκείνο το στοιχείο που πραγματικά οριοθετεί τον «διάλογο» εντός του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα «γραμμής»: Πώς μπορεί ένας αντιδημοκρατικός μηχανισμός να λύνει με «δημοκρατικό τρόπο» τις πολιτικές του διαφορές;

Εκδήλωση – Συζήτηση με τον John Holloway



Την Κυριακή 20 Ιουνίου στο Resistance Festival (Γεωπονική) θα είναι κεντρικός προσκεκλημένος ο John Holloway, ένας από τους γνωστότερους σύγχρονους διανοητές και συγγραφείς, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Πουέμπλα στο Μεξικό. Ο John Holloway είναι ευρύτατα γνωστός για την άποψή του «Ας αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να καταλάβουμε την εξουσία». «Να προχωρήσουμε ρωτώντας», προτείνει ο Holloway, υιοθετώντας το σύνθημα του ζαπατίστικου κινήματος στο οποίο έχει αναφορά και επιρροή. Και ανεξαρτήτως διαφορετικών σημείων εκκίνησης, ο Holloway συνεισφέρει σημαντικά στη σύγχρονη προβληματική του αντικαπιταλιστικού κινήματος.
Την Κυριακή 20/6 στις 8.30 μμ, στο χώρο της Γεωπονικής, ο John Holloway θα μιλήσει σε εκδήλωση με θέμα «Κινήματα και εξουσία». Μαζί του ο Ρούντι Ρινάλντι από την εφημερίδα Δρόμος. Μετά τις εισηγήσεις θα ακολουθήσουν ερωτήσεις, παρεμβάσεις, τοποθετήσεις. Προλογίζει και συντονίζει τη συζήτηση ο καθηγητής του ΕΜΠ Σταύρος Σταυρίδης.

Όσοι θέλουν να δουν ορισμένα ενδεικτικά κείμενα του John Holloway, πέρα από το βιβλίο του, ας δουν τους παρακάτω συνδέσμους:
Κείμενα του Χόλογουεϊ στα ελληνικά:
Συνέντευξη του Τζον Χόλογουεϊ στον «Ιό» της Ελευθεροτυπίας (24-02-2007).

Και ορισμένες «κριτικές» από τους συνομιλητές της εκδήλωσης
Προς τον κοινωνικό αυτοπροσδιορισμό, Σταύρος Σταυρίδης (στην εφημερίδα «Αυγή»)

Τετάρτη 16 Ιουνίου 2010

Κάτι μύριζε χθες στη Βαλτετσίου

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Ως γνωστόν στη Βαλτετσίου των Εξαρχείων βρίσκονται τα γραφεία του Συριζα. Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει και από τούτο δω το μπλογκ, η φτώχεια θέλει καλοπέραση και το ΔΝΤ θέλει χιούμορ. Το γέλιο το προσφέρει εν αφθονία η γραμματεία του Συριζα, μόνο που εκεί μέσα είναι όλοι μοναχοφάηδες και δεν το μοιράζονται με εμάς, τα απλά μέλη, τους φίλους και τους οπαδούς.

Χθες λοιπόν, με καθυστέρηση μίας εβδομάδας και μίας ημέρας, πήγε ο ΣΥΝ να πάρει στα χέρια του τον Συριζα. Το είχε υποσχεθεί άλλωστε ο πρόεδρος στο Συνέδριο. Όμως επειδή ο Αλέξης είχε κόψει τη φάση, δεν παρέστη, αλλά έστειλε αντ’ αυτού τους συντρόφους Καλύβη, Βίτσα και Τσακαλώτο.

Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι και η θερμοκρασία ήταν που ήταν ψηλά, εκτινάχτηκε κι άλλο. Τα κορυφαία δίδυμα ήταν Τσακνιάς – Αθανασίου, Θεωνάς – Μπανιάς και Σαπουνάς – Μαστρογιαννόπουλος. Απίθανες ατάκες, απειλές αποχωρήσεων, προσωπικές μπηχτές κλπ. Χάι λάιτ ένας σύντροφος από τοπική του Σύριζα, που όταν είδε ότι δια της διολισθήσεως δεν θα βγει απόφαση, έβαλε κωλόχερο. Πάραυτα η ομήγυρης συνεμορφώθη καθότι κατατρόμαξε από την αγριοφωνάρα αλλά κυρίως από την όψη του εν λόγω συντρόφου.

Τρίτη 15 Ιουνίου 2010

ΑΛ. ΑΛΑΒΑΝΟΣ: «ΛΑΤΙΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»


Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από την ομιλία του Α. Αλαβάνου στην παρουσίαση του βιβλίου του Κ. Βεργόπουλου "ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ":

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σημείο από αυτή την διανοητική «αυτοβιογραφία» του Κώστα Βεργόπουλου είναι η επιστημονική δράση, οι διάλογοι και οι στοχασμοί του που μοιράζονται ανάμεσα στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική. Το χαρακτηριστικό αυτό συνηχεί και συμβολίζει μια περίεργη εγγύτητα οικονομικοπολιτικών τάσεων που βρίσκεται εν τη γενέσει της ανάμεσα στους δύο αυτούς τους τόσο απόμακρους γεωγραφικά και αναπτυξιακά χώρους. Στη Λατινική Αμερική είχαμε παλιές ευρωπαϊκές αποικίες, με σκληρές χούντες πριν λίγα χρόνια, με θεαματική κοινωνική πόλωση, αναπτυσσόμενες σήμερα. Στην Ευρώπη είχαμε αστικές δημοκρατίες, ώριμες αναπτυγμένες οικονομίες στο βορρά της, ένα καπιταλισμό με πιο έντονα στοιχεία κοινωνικών δράσεων από άλλους χώρους.

Με την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, με τις ανεξέλεγκτες διεθνείς αγορές κεφαλαίων, με την «ανταγωνιστικότητα» που συμπιέζει τις κοινωνικές κατακτήσεις σε όλο και χαμηλότερο κοινό παρανομαστή και κυρίως με την κρίση, εκφραζόμενη σήμερα στα δημόσια οικονομικά, συμπτώματα λατινοαμερικανοποίησης εμφανίζονται στην Ευρώπη. Πολλαπλά και εντελώς αντιφατικά μεταξύ τους.

Από τη μια με το πανύψηλο εξωτερικό χρέος και τα ελλείμματα, με τη δημοσιονομική κατάρρευση και το νομισματικό κλονισμό, με την επέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με την αποδόμηση των κοινωνικών υπηρεσιών, με τη φτώχεια, τον αποκλεισμό, την εξαθλίωση. Σήμερα, μετά την ανακοίνωση της Moody’s τα ελληνικά ομόλογα έφθασαν στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με τη μόνιμα σε κρίση Αργεντινής. Λατινοαμερικανοποίηση της Ευρώπης στην καπιταλιστική εξαθλίωση, όπου δυστυχώς την πρώτη θέση στο διάδρομο αναμονής την έχει η Ελλάδα.


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ