ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2013

3ο Συνέδριο ΝΑΡ: Η στρατηγική της «ύαινας»



Το 3ο Συνέδριο του ΝΑΡ υπερψήφισε με 94,5% την «Προγραμματική Διακήρυξη», η οποία επιβεβαίωσε την ορθότητα της «αντικαπιταλιστικής γραμμής» όπως αυτή είχε εκφραστεί την προηγούμενη περίοδο, χωρίς καμιά αξιοσημείωτη αλλαγή στην γραμμή πλεύσης. Το 3ο Συνέδριο επίσης, ακολουθώντας τις πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ στον προσδιορισμό της ταυτότητάς του,  όπως αυτή σηματοδοτείται στο τίτλο του, προσέθεσε την παύλα με το αντίστοιχο συμπλήρωμα: «ΝΑΡ – Κομμουνιστική Απελευθέρωση».  

Πρόκειται για το παραδοσιακό σχήμα αυτοπροσδιορισμού της «πρωτοπορίας», γνωστό από τον προηγούμενο αιώνα, με τρεις ομόκεντρους κύκλους. Στο κέντρο είναι η κομμουνιστική πρωτοπορία των 5 αστέρων, το ΝΑΡ δηλαδή. Ακολουθεί ο επόμενος κύκλος της αντικαπιταλιστικής πρωτοπορίας των 3 αστέρων, ο οποίος αποδίδεται στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ο τελευταίος κύκλος με το 1 αστέρι είναι το «ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ». Οι δυο πρώτοι κύκλοι είναι ήδη συγκροτημένοι. Ο τρίτος κύκλος θα συγκροτηθεί όταν περάσουν τις εξετάσεις πολιτικής αξιολόγησηςτων επιτελείων του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το ΕΕΚ, η Κ.Ο. Ανασύνταξη, η ΟΚΔΕ, το Σχέδιο Β, και κάποιες απροσδιόριστες ανεξάρτητες δυνάμεις με κομμουνιστικής αναφορά. Εκεί εξαντλούνται τα όρια της πολιτικής απεύθυνσης του «ΝΑΡ – Κομμουνιστική Απελευθέρωση».

Το σχέδιο ήταν απλό...


Δυο παλιοί φίλοι του Ανδρέα Παπανδρέου: Σήμερα ένας μέσα, ο άλλος έξω και πρόεδρος της τράπεζας Πειραιώς. Κι όμως θα μπορούσε να είχε συμβεί το ανάποδο... Το δίκαιο όμως είναι και οι δύο μέσα!  

(Μια ιστοριούλα ξε-σαλλ-ώματος)

...Οι εταιρείες έπαιρναν δάνεια από την Πειραιώς και αγόραζαν ακίνητα. Στην συνέχεια, κάποια απ' αυτά τα νοίκιαζαν στην ίδια την τράπεζα (τουλάχιστον επτά υποκαταστήματα της Πειραιώς λειτουργούν σε τέτοια ακίνητα). Κάποια άλλα τα μεταπωλούσαν σε υψηλότερη τιμή, εξασφαλίζοντας στους αγοραστές την χωρίς πολλά-πολλά δανειοδότησή τους από την...Τράπεζα Πειραιώς (φυσικά!). Και κάποια άλλα τα πουλούσαν στην ίδια την τράπεζα, με κέρδος οπωσδήποτε. Δηλαδή, η Τράπεζα Πειραιώς δανειοδοτούσε κάποιες εταιρείες (συμφερόντων τής οικογένειας του προέδρου της, μη ξεχνιόμαστε) προκειμένου να αγοράσουν ακίνητα για να της τα νοικιάσουν ή να της τα πουλήσουν σε υψηλότερη τιμή...

Ολόκληρο το κείμενο εδώ: Το σχέδιο ήταν απλό...

Αδιάκριτες επιμιξίες


Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
Του Περικλή Κοροβέση

Οσο πιο ανασφαλής είναι ο άνθρωπος τόσο σε μεγαλύτερες ιδέες καταφεύγει. Αυτές μπορεί να είναι απόλυτες αλήθειες που καλύπτουν τεράστια γκάμα. Από θρησκεία, πολιτική ιδεολογία μέχρι κατανάλωση. Πόσοι δεν έχουν το αυτοκίνητό τους σαν θεό; Και πόσοι πίσω από το τιμόνι τους δεν αισθάνονται θεάνθρωποι και οδηγούν με τέτοιον τρόπο που μόνο ένας αθάνατος θα μπορούσε να το πράξει; Για τις ζωές των άλλων δεν γίνεται λόγος. Ο πεζός είναι κατώτερη φυλή. Είναι μετανάστης. Μπορεί από το Ιράκ, τη Συρία, την Παλαιστίνη ή την Αίγυπτο. Η Χρυσή Αυγή παρουσιάζεται σαν μια απόλυτη αλήθεια. Λένε: Εμείς είμαστε μόνο Ελληνες, εθνικιστές και ενδιαφερόμαστε μόνο για τον τόπο μας. Οι ξένοι να γυρίσουν στις χώρες τους, γιατί θα μας χαλάσουν την πατρίδα, τη θρησκεία και την οικογένεια. Το Ισλάμ δεν έχει σχέση με την Ευρώπη και είναι απειλή για τον πολιτισμό μας. Καλά ακούγονται όλα αυτά. Είναι όμως έτσι ή είναι ένας μύθος που στηρίζεται σε ένα γοητευτικό ψέμα που δεν χρειάζεται ιστορική απόδειξη, αλλά πίστη σε μαγικο-θρησκευτικές δοξασίες; Στον παγανισμό δηλαδή.

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2013

Απόψε στην «Ανατροπή»: Πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ σε μυστική δημοσκόπηση!


Αναδημοσίευση από το "alterthess.gr"

Ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό θα φέρει η μυστική δημοσκόπηση που θα παρουσιάσει απόψε ο Γιάννη Πρετεντέρης στην «Ανατροπή» του Mega. Τόσο στην εκτίμηση ψήφου όσο και στην παράσταση νίκης πρώτο κόμμα έρχεται το ΠΑΣΟΚ, με ποσοστά πολύ κοντά στην αυτοδυναμία, ενώ καταλληλότερος για πρωθυπουργός βγαίνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η Νέα Δημοκρατία είναι στα ποσοστά του Ιουνίου του 2012 και η αναμενόμενη… έκπληξη έχει να κάνει με το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η πολιτική από «γκάφα σε γκάφα» οδηγεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα ποσοστά που είχε το 2009, δηλαδή κάπου κοντά στο 4,5%.

Μάθαμε ότι έχουν υποκλαπεί οι προσωπικοί μας κωδικοί από e-mail. Εσείς γνωρίζετε τι γίνεται για τους δικούς σας;



Τη δυνατότητα σε ένα χρήστη να εξακριβώσει εάν τα usernames και οι κωδικοί του έχουν κλαπεί σε κάποια από τα μεγαλύτερα περιστατικά υποκλοπής δεδομένων των τελευταίων ετών δίνει η ιστοσελίδα haveibeenpwned.com

Ο… άγιος «τρομοκράτης»


Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"
Της Κορίνας Βασιλοπούλου


«Ο άνθρωπος της ειρήνης». Με αυτό τον χαρακτηρισμό αποχαιρέτησαν πολλά διεθνή ΜΜΕ τον Νέλσον Μαντέλα. Χαρακτηρισμός που αποκαλύπτει μόνο τη μισή αλήθεια και διαστρεβλώνει το αγωνιστικό παρελθόν του ανθρώπου που γκρέμισε το απαρτχάιντ.

Αντίθετα με την ανώδυνη εικόνα που προσπαθούν πολλοί να προβάλουν, ο Νέλσον Μαντέλα δεν ήταν «άγιος», ένα προσωνύμιο που ο ίδιος δεν επιδίωξε ούτε αποδέχθηκε ποτέ. Οπως δεν ήταν ένας φιλήσυχος γεράκος που διηγόταν παραμύθια στα εγγόνια του, ούτε κάποιος που «καταδίκαζε τη βία από όπου κι αν προέρχεται». Ο Μαντέλα έκανε στο τέλος ειρήνη με τον εχθρό, αφού όμως πρώτα κατάφερε να τον λυγίσει. Κι αυτή η νίκη δεν ήρθε με ευχολόγια και ρεσό, αλλά ύστερα από πολύ αγώνα, πολύ αίμα και πολλή «βία».

Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2013

ΚΚΕ: Η 5η φάλαγγα στην απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων


Γιατί έβαλε σήμερα
κόκκινη γραβάτα;
Σήμερα, η γενική συνέλευση των διοικητικών υπαλλήλων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου(ΕΜΠ) αποφάσισε την αναστολή της απεργίας από τη Δευτέρα. Τις προηγούμενες μέρες ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος στις συναντήσεις του είχε δεσμευτεί στα λόγια σε σημαντικές υποχωρήσεις. Όμως οι απεργοί δεν είχαν δεχτεί τον λόγο του και ζητούσαν έγγραφη διαβεβαίωση. Χθες δόθηκε από το γραφείο και ένα χαρτί, το οποίο ανέγραφε στο τέλος το όνομά του, δεν είχε όμως την υπογραφή του. Σε αυτό το χαρτί είχε προστεθεί το θέμα της μοριοδότησης, το οποίο δεν υπήρχε στην προηγούμενη πρότασή του. Το περιεχόμενο αυτού του κειμένου, όπως το παρουσιάζει το “ποντίκι”, περιελάμβανε τα παρακάτω σημεία:

1. Να γίνουν όλοι οι διοικητικοί υπάλληλοι μοριοδοτούμενοι.
2. Να αναθεωρηθούν οι κατάλογοι μοριοδότησης.
3. Να αρθούν όλες οι πειθαρχικές διώξεις για τους διοικητικούς υπαλλήλους που δεν απεγράφησαν και τέθηκαν σε αργία και
4. Να δημιουργηθούν θέσεις ερευνητικού και διδακτικού προσωπικού για να μη χαθεί καμία θέση εργασίας.

Παράλληλα η κυβέρνηση συνέχισε να κρατάει “σκληρή” γραμμή στο θέμα του Πρύτανη του Πανεπιστημίου.Στην συνέλευση των διοικητικών υπαλλήλων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κρίθηκε η ενότητα του απεργιακού κινήματος των διοικητικών υπαλλήλων, η διάσπαση της οποίας ήταν ο πρώτος στόχος της κυβερνητικής πολιτικής. Στην επίτευξη αυτού του στόχου η Κυβέρνηση βρήκε χέρι βοήθειας από το ΚΚΕ, το οποίο ψήφισε υπέρ της λήξης της απεργίας. Ο αρχισυνδικαλιστής του ΚΚΕ, όταν ρωτήθηκε αν αυτή η επιλογή αποτελεί διασπαστική πρακτική στον αγώνα με δεδομένο ότι στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στην Πάτρα συνεχίζεται η απεργία, απάντησε ότι “διασπαστές είναι αυτοί που συνεχίζουν την απεργία”! 

Αστυνομία και κατάσταση εξαίρεσης



Ο κομβικός ρόλος της αστυνομίας στις τρεις πράξεις της μετανάστευσης*
Αναδημοσίευση από την "δράση"
του Λάμπε Ρατ

Η αστυνομία δεν αποτελεί προέκταση της δικαιοσύνης, δεν είναι ο βασιλιάς που ασκεί τον μηχανισμό δικαίου του. Είναι ο βασιλιάς ο οποίος δρα άμεσα πάνω στους υπηκόους του, μα υπό μια μη-δικαϊκή μορφή. Η αστυνομία αποτελεί λοιπόν μια κυριαρχική άσκηση της βασιλικής εξουσίας πάνω στους υπηκόους του. Με άλλα λόγια, η αστυνομία είναι η άμεση κυβερνολογική/κυβερνοοτροπία του κυρίαρχου ως κυρίαρχου. Ή πάλι, ας πούμε πως η αστυνομία αποτελεί ένα διαρκές πραξικόπημα (coup d' Etat). Είναι το διαρκές πραξικόπημα που ασκείται και λειτουργεί στο όνομα και υπό τους όρους των αρχών της δικής της λογικής, χωρίς να οφείλει να βασιστεί ή να συμμορφωθεί σε άλλους εξωγενείς από αυτήν κανόνες.
Michel Foucault
Διαλέξεις για την ασφάλεια, την εδαφική επικράτεια και τον πληθυσμό


Τετάρτη 4 Δεκεμβρίου 2013

Ενισχύουν την "αστυνομία", ενώ διαλύουν την "παιδεία" και την "υγεία"...




Δεν τρέφουμε κοινοβουλευτικές αυταπάτες, ως εκ τούτου δεν περιμένουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ αν αναλάβει κυβέρνηση να κάνει την επανάσταση και να εγκαθιδρύσει τον σοσιαλισμό. Γιαυτό και δεν είναι το κύριο μέλημα μας μήπως στις διακηρύξεις του δεν είναι τόσο αντικαπιταλιστής όσο θα θέλαμε. Όμως αναμένουμε από μια άλλη πολιτική διαχείριση του κράτους να προωθήσει μεταρρυθμίσεις που θα είναι προς όφελος του λαού. Σε αυτό το επίπεδο θα κριθεί…

Σήμερα που διαλύονται και οι τελευταίες δομές του κοινωνικού κράτους από τις απαιτήσεις των δανειστών, το σύστημα υγείας και της εκπαίδευσης καταρρέει και ανατίθεται στα ιδιωτικά συμφέροντα, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους παραμένουν ανέπαφοι και ενισχύονται. Γιατί οι δυνάμεις καταστολής δεν αντιμετωπίζονται με τα ίδια μέτρα και σταθμά που αντιμετωπίζονται οι άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι; Γιατί να απολύονται γιατροί, εκπαιδευτικοί, διοικητικοί υπάλληλοι, σχολικοί φύλακες και τόσοι άλλοι και δεν απολύεται κανένας μπάτσος;

Eυρωπαϊκή Ένωση: Η διαιρετική τομή δεν είναι ανάμεσα σε κράτη ή κυβερνήσεις, αλλά ανάμεσα σε τάξεις


Ο Φρανκ Ντέπε θα βρεθεί στην Αθήνα, προσκεκλημένος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς.  Θα μιλήσει, στην Έβδομη Ετήσια Διάλεξη στη μνήμη του Νίκου Πουλαντζά, με θέμα «Αυταρχικός καπιταλισμός: Η δημοκρατία σε παρακμή». Η εκδήλωση γίνεται την Τετάρτη  4 Δεκεμβρίου, ώρα 19.00,  στο Ινστιτούτο  Goethe  (Ομήρου 14-16). Τον ομιλητή και το έργο του θα παρουσιάσει ο Γεράσιμος Κουζέλης (Πανεπιστήμιο Αθηνών). Θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση.

 Συνέντευξη του Φρανκ Ντέπε
Αναδημοσίευση από τα "ενθέματα"
Συνέντευξη: Λουδοβίκος Κωτσονόπουλος. Μετάφραση από τα γερμανικά: Κρινιώ Παππά

Ο Φρανκ Ντέπε μαζί με τον Ρούντι Ντούτσκε,  ήταν ένα από τα βασικά στελέχη του Κεντρικού Συμβουλίου της «Σοσιαλιστικής Γερμανικής Ένωσης Φοιτητών», που πρωτοστάτησε στα γεγονότα του 1968. Μαθητής του Βόλφγκαγκ Άμπεντροτ, σπούδασε πολιτική επιστήμη και κοινωνιολογία στα πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης του Μάρμπουργκ, όπου και δίδαξε πολιτική επιστήμη από το 1972 μέχρι το 2006. Το συγγραφικό του έργο είναι πολυσχιδές, περιλαμβάνοντας βιβλία για το έργο πολιτικών στοχαστών, όπως ο Μακιαβέλι και ο Μπλανκί, καθώς και για θέματα όπως ο ιμπεριαλισμός, ο αυταρχικός καπιταλισμός και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στα ελληνικά έχει εκδοθεί Η νέα διεθνής τάξη. Ο κόσμος πέρα από τον ανταγωνισμό των συστημάτων (εκδ. Λιβάνη-Νέα Σύνορα, 1995). Παράλληλα με το συγγραφικό και ακαδημαϊκό του έργο, ο Ντέπε έχει αναπτύξει πλούσια πολιτική δράση. Μετέχει στη συντακτική επιτροπή δύο σημαντικών περιοδικών του αριστερού χώρου στη Γερμανία, Sozialismus και Ζ, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ, ενώ είναι μέλος του Die Linke.

Όλοι στο πλευρό των αγωνιζόμενων εργαζομένων στα ΑΕΙ



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΑΕΙ

Πάνω από 11 εβδομάδες, οι εργαζόμενοι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ συνεχίζουν να αγωνίζονται με πρωτόγνωρη ενότητα, αξιοπρέπεια, ανιδιοτέλεια και μεγάλο προσωπικό κόστος, ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια διάλυσης της Παιδείας, ενάντια στις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες που καταργούν ουσιαστικά το Δημόσιο Πανεπιστήμιο κατ’ απαίτηση της Τρόικας και των δανειστών.

Ο αγώνας των εργαζομένων στα Α.Ε.Ι. ξεπερνά κατά πολύ τα στενά όρια ενός στενού κλαδικού αγώνα και αφορά άμεσα όλους τους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά η ανυπόληπτη κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου που έχει κάνει τα πάντα για να σπάσει τον αγώνα τους, χωρίς αποτέλεσμα.

Έφυγε ο σύντροφος Παναγιώτης Βήχος







Ένα εντυπωσιακό μνημείο για το Νέλσον Μαντέλα




Έργο του γλύπτη Marco Cianfanelli. Όταν βρίσκεται κανείς σε ένα συγκεκριμένο μέρος, οι μεταλλικές πλάκες (οι κολώνες του μνημείου) ταιριάζουν έτσι, που μπορεί να διακρίνει την εικόνα του Νέλσον Μαντέλα, μέσα στο κελί.

περισσότερα εδώ:
Το συγκλονιστικό μνημείο για το Νέλσον Μαντέλα στη Ν. Αφρική (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)

Τρίτη 3 Δεκεμβρίου 2013

bitcoin vs euro


Προσοχή! Μπορεί να κάνετε και εσείς το ίδιο λάθος:

Και εδώ ένας ο μετατροπέας από Bitcoin σε euro, χρήσιμος σε όσους έχουν επενδύσει σε αυτό το νόμιμα για να ελέγξουν αν έπραξαν σωστά:


Για όσους δεν γνωρίζουν ακόμα το Bitcoin, μια ματιά εδώ:



"Απόψε θα γίνει Ταϊλάνδη" *




* σύνθημα του 73 από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Σε έναν από τους τοίχους της Αρχιτεκτονικής μετά την εισβολή του τανκς στο Πολυτεχνείο, υπήρχε ακόμα γραμμένο ένα σύνθημα  που έγραφε απλώς: «Ταϊλάνδη». Λίγοι θυμούνται ότι το 1973, στον ξεσηκωμό του Νοέμβρη, στην Αθήνα αντηχούσε το σύνθημα "Απόψε θα γίνει Ταϊλάνδη". Τότε, λίγες μέρες πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου, μια άλλη  φοιτητική εξέγερση στην Ταϊλάνδη οδήγησε στην ανατροπή του στρατιωτικού καθεστώτος στην Μπανγκόκ.  Τότε ο στρατός άνοιξε πυρ εναντίον των διαδηλωτών στην Μπανγκόκ και δολοφόνησε 75, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή. Όμως η αντίσταση δεν λύγισε, και η χούντα έπεσε. Ακολούθησε κύμα αντιαμερικανισμού και ενίσχυσης της Αριστεράς, που όμως ανακόπηκε από τις παραστρατιωτικές συμμορίες...




Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2013

Γιατί το κούρεμα του χρέους, από μόνο του, δεν αρκεί



Αναδημοσίευση από την "αυγή"
Του Γιάννη Μηλιού

Η επίσκεψη του Άνχελ Γκουρία, επικεφαλής του ΟΟΣΑ, στην Ελλάδα σηματοδοτεί ένα σημείο καμπής στην πορεία της κρίσης. Για πρώτη φορά ένας διεθνής οργανισμός (και μάλιστα αυτός που περιλαμβάνει το σύνολο των αναπτυγμένων χωρών του πλανήτη) τοποθετείται σαφώς και δημοσίως υπέρ του κουρέματος του ελληνικού δημόσιου χρέους, ως μόνης λύσης για τη βιωσιμότητά του. Αυτό το «σήμα» μας δείχνει ότι η ανάγκη για κούρεμα του χρέους ωριμάζει: «Η πρότασή μας είναι όσο πιο σύντομα, τόσο καλύτερα!» υποστήριξε ο Γκουρία. Γίνεται φανερό ότι η ρητορεία της γερμανικής αλλά και της ελληνικής πλευράς που τονίζουν στο προσκήνιο ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη κουρέματος, και άρα καμία πιθανότητα νέας δανειακής σύμβασης, αποτελούν μέρος μιας επικοινωνιακής τακτικής, η οποία στοχεύει στη συνέχιση του εκβιασμού απέναντι στην πλειοψηφία της ελληνικής και της ευρωπαϊκής κοινωνίας για τη διαιώνιση της λιτότητας.

Για να δούμε ΜΕΓΚΑ, θα πληρώνουμε διόδια


Αναδημοσίευση από την "αυγή"
του Ανανδρανιστάκη Γιώργου

Από την 1/1/2014 η παραγωγικότητα του ΜΕΓΚΑ θα αυξηθεί κατά 60%. 60% περισσότερο πάθος για το Μνημόνιο, 60% περισσότερη υπακοή στην ακροδεξιά δράκα του Σαμαρά, 60% περισσότερη διάσωση του Βενιζέλου από τη στενή, 60% περισσότερο μένος για την αντιπολίτευση, 60% περισσότερα μονταρισμένα βίντεο, 60% περισσότερο σάλιο για τους τραπεζίτες και τους σχολάρχες, 60% περισσότερη χολή, ψέμα, συκοφαντία για τους απεργούς, 60% περισσότερη περιφρόνηση για τους κατεστραμμένους, 60% περισσότερη φιλανθρωπία της Μαριάνας Βαρδινογιάννη, 60% περισσότερες εισηγήσεις για ενοχή από την εισαγγελέα Τρέμη, 60% περισσότερες καταδίκες από τον στρατοδίκη Πρετεντέρη, 60% περισσότερο αριστερό ξέπλυμα από τον Τσίμα, 60% περισσότερη ακατανοησία της πραγματικότητας από τον Καψή, αν και ο Καψής μάλλον έχει πιάσει ταβάνι.

Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2013

Πέμπτη 28 Νοεμβρίου 2013

Με κόντρα τον καιρό: Έξοδος απ’ την Ευρώ


Αναδημοσίευση από τον "δρόμο"
Του Μάκη Μαλαφέκα

Salus extra ecclesiam non est. 
(Έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία.)

Η έξοδος απ’ την Ευρώ, όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι καμιά μεγάλη πύλη ξενοδοχείου τριών αστέρων με κόκκινο χαλί, περιστρεφόμενη πόρτα και γκρουμ που σου λέει «χαίρετε». Και σίγουρα δεν ξαναβγαίνεις σε θελξικάρδιο εαρινό βουλεβάρτο με μεγάλα πεζοδρόμια και Γκαλερί Λαφαγιέτ. Αντιθέτως, υπάρχει ο Λαφαζάνης που σου λέει «από δω, από δω!», δείχνοντάς σου μια ύποπτη πίσω πόρτα με σκουριασμένη εξωτερική σκάλα. Όταν την κατεβείς και είσαι πλέον έξω -έξω απ’ την Ευρώ-, θα σε περιμένουν με το «καλημέρα» δύο αφιονισμένοι Ταλιμπάν να σε γαμήσουν όρθιο. Κι εσένα και την κορούλα σου - έχεις δεν έχεις. Γιατί έτσι είναι έξω απ’ την Ευρώ. Πάσης φύσεως ανώμαλοι τουρμπανοφόροι καραδοκούν, τουρκόσποροι, τουρκεμένοι, Τσετσένοι και μύγες τσε-τσε.

Τετάρτη 27 Νοεμβρίου 2013

Διασπάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στο ΤΕΕ;


Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Νωρίς πρωί της Κυριακής ο Αλέξης Τσίπρας ως μηχανικός πήγε να ψηφίσει χωρίς κομματική κουστωδία, μόνος με τον προσωπικό του φρουρό. Όταν έγινε αντιληπτή η παρουσία του κατά την έξοδο από το χώρο των εκλογικών τμημάτων, τον πλησίασε το κομματικό επιτελείο της «ριζοσπαστικής πρωτοβουλίας μηχανικών» και φωτογραφήθηκε μαζί του. Λίγη ώρα μετά η φωτογραφία ανέβηκε στο left.gr και έκανε το γύρο του διαδικτύου… Στις σύντομες δηλώσεις που έκανε στους παρευρισκομένους, μεταξύ άλλων επισήμανε ότι «λυπάμαι που οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατεβαίνουν μαζί στο ΤΕΕ»...

Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν κάτω και από τις πιο δυσμενείς προβλέψεις των επιτελείων της Κουμουνδούρου για αυτή την εκλογική μάχη. Δεν ήταν όμως έξω από τις προβλέψεις που θα μπορούσε να κάνει ο οποιοσδήποτε, ο οποίος είχε κάποια στοιχειώδη σχέση με το κίνημα των μηχανικών και μια πραγματική εικόνα από το τι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στο ΤΕΕ. 

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Κομπάρσοι σε θρίλερ μακράς διάρκειας



( Ας μας φτιάξουν τη λίστα των επιτρεπόμενων εκδηλώσεων απόγνωσης )

Ακόμη λένε ότι η βία είναι βόμβα στα θεμέλια της δημοκρατίας και μας ζητούν σχεδόν φετιχιστικά να την καταδικάσουμε από όπου και αν προέρχεται…

Όσοι άνηκαν στη γενιά του Πολυτεχνείου έχουν ανακηρυχθεί σε λαμόγια που φαλίρισαν την Ελλάδα, όσοι συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις ενάντια στους «ανθρωπιστικούς» πολέμους στη Γιουγκοσλαβία βαφτίστηκαν εθνικιστές, όσοι συμμετείχαν στο Δεκέμβρη του 2008, χαρακτηρίστηκαν βουτυρομπεμπέδες ή τρομοκράτες. Ύστερα, φρόντισαν μεθοδευμένα να πουν ότι από τις πλατείες των αγανακτισμένων ξεπήδησε η Χρυσή Αυγή. Και φτάσαμε στους περιώνυμους προπηλακισμούς, όταν απολυμένος από τα Αμυντικά Συστήματα που δέχεται τον έναν απλήρωτο λογαριασμό μετά τον άλλο πέταξε ένα μπουκάλι νερό ζήσαμε ένα τριήμερο φεστιβάλ καταδίκης στα κανάλια. Και εγώ ερωτώ: Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να εκφράσει την απόγνωση και την απελπισία του; 

Χρυσή Αυγή και Στρατηγικές Διαχείρισης της Κρίσης




Οι ομιλίες στην εκδήλωση-παρουσίαση του βιβλίου των Μάριου Εμμανουηλίδη και Αφροδίτης Κουκουτσάκη, «Χρυσή Αυγή και στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης» (εκδόσεις futura), που διοργανώθηκε στο κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, στις 11 Νοεμβρίου 2013. Mιλούν: Δημήτρης Ψαρράς, Θανάσης Λάγιος, Γιάννης Μηλιός, Θωμάς Παπακωνσταντίνου, Σταύρος Σταυρίδης

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Έντεκα βδομάδες όπου μάθαμε και νιώσαμε πολλά



Αναδημοσίευση από τα "ενθέματα"
της Ελευθερίας Βαρουχάκη

H απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων

Οταν, πριν από τρεις σχεδόν μήνες, συνειδητοποιήσαμε ότι θα χάναμε τη δουλειά μας, τρομάξαμε πολύ. Αλλά δεν αιφνιδιαστήκαμε. Δεν ζούσαμε ως τότε ανύποπτοι, δεν ήμασταν αμέτοχοι στην περιρρέουσα αγωνία των τελευταίων χρόνων. Είχε συμβεί σε άλλους πριν από εμάς και πιθανότατα δεν θα ήμασταν οι τελευταίοι. Ομως τώρα είχε έρθει η σειρά μας - και απέναντι σε μια τόσο αποφασιστική τομή στη ζωή μας χρειαζόταν να επινοήσουμε αμέσως μια ξεκάθαρη απάντηση.

Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2013

Τι μας είπαν για το Πολυτεχνείο; (και οι σφαίρες αδέσποτες)


Αναδημοσίευση από το left.gr
Της Δανάης Παναγιωτοπούλου

Είπε ο κύριος Λαζαρίδης ότι ήταν κι αυτός Εκεί αλλά δεν καταδέχτηκε να Το εξαργυρώσει, καταγγέλει τόσο τη δημιουργία όσο και τη χρήση του μύθου (από πέρσι το έγραψε, αλλά φέτος το ξαναβγάλανε γιατί το θέμα μπήκε στο τραπέζι για τα καλά). Λίγο καιρό πριν ειχε μιλήσει η Σώτη Τριανταφύλλου, το πνεύμα της οποίας ακολούθησαν κάμποσα άρθρα στο protagon. Εν ολίγοις, εμείς που συγκινούμαστε, που αναγνωρίζουμε το σύμβολο και που μας αφορά η σημασία του, εμείς που την Κυριακή πήγαμε με τα παιδιά μας να αφήσουμε ένα γαρύφαλλο, είμαστε ιθαγενείς, ανάξιοι της Ευρώπης, αδαείς περί του γεωπολιτικού γίγνεσθαι πάνω στην παγκόσμια σκακιέρα, εν τέλει δεινόσαυροι και παραπλανημένοι. Κι ας αυτοπροσδιοριζόμαστε αριστεροί.

Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Αντιφασιστικές δράσεις


1. Μια ανακοίνωση του σωματείου εργαζομένων στα ΜΜΕ Λέσβου για την σύλληψη του δημοσιογράφου Στρατή Μπαλάσκα:

2. Ερωτήματα για τις προσαγωγές πολιτών στη Λάρισα, την ημέρα γιορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου:

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Κοινωνικοί αγώνες στο σταυροδρόμι των αυτοδιοικητικών εκλογών

 
Αναδημοσίευση από την "εποχή"
Της Δέσποινας Σπανούδη*

Με τα μεγέθη της κρίσης να αγριεύουν κάθε μέρα που περνάει, τη χώρα να βουλιάζει και να εκποιείται και την ανθρωπιστική κρίση να φουντώνει, μοιάζει σχεδόν πολυτέλεια η ασχολία με τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Ιδιαίτερα δε, αφού στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, η εμπειρία λέει ότι την επομένη των εκλογών το ενδιαφέρον περιορίζεται σε λίγες αψιμαχίες μέσα στα συμβούλια και στις όποιες πελατειακές σχέσεις μπορούν κάθε φορά να εξυπηρετηθούν μέσω των αιρετών. Και όμως. Παρά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι τόσο η τοπική όσο και η περιφερειακή αυτοδιοίκηση είναι εξαιρετικά αδύναμες, χωρίς τη δυνατότητα να ασκήσουν τη «διοίκηση των τοπικών υποθέσεων» όπως το Σύνταγμα ορίζει, και παρά την αντιδημοκρατική συγκρότηση και την αδιαφανή συγκεντρωτική λειτουργία που επιδεινώθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Καποδίστρια και του Καλλικράτη, η αυτοδιοίκηση δεν παύει να είναι προνομιακός χώρος για την κοινωνία των πολιτών. Δεν παύει να είναι ένας καθολικός θεσμός που αφορά ένα μεγάλο φάσμα της ζωής, ακόμη και εκεί όπου δεν έχει ή δεν μπορεί να ασκήσει αρμοδιότητα. Στους δύσκολους καιρούς όταν η κοινωνία μοιάζει να αποσυντίθεται, ο ρόλος αυτοδιοικούμενων γειτονιών, χωριών, πόλεων, περιφερειών θα μπορούσε -και σε μερικές περιπτώσεις επιχειρείται- να είναι κρίσιμος για την αντίσταση, την αλληλεγγύη και τη συνεργασία, την στήριξη της παραγωγής και της απασχόλησης. Και αντίστροφα. Στους δύσκολους καιρούς που οι δημόσιες λειτουργίες διαλύονται ή ιδιωτικοποιούνται, Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες και λοιποί αιρετοί μπορούν να συνεχίζουν -εκόντες, άκοντες- να παίζουν το ρόλο του μεσάζοντα με ακόμη βαρύτερες συνέπειες.

Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

Εικόνες από την πορεία της 17-11-2003



Πορεία Πολυτεχνείου: Το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα

O Τζόρτζιο Αγκάμπεν στο ...Γκάζι



Κοσμοσυρροή στην εκδήλωση των Νέων του ΣΥΡΙΖΑ και του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς το βράδυ του Σαββάτου στο Γκάζι. Γεμάτο το αμφιθέατρο με αρκετούς όρθιους. Τα ακουστικά για την μετάφραση εξαντλήθηκαν νωρίς και αρκετός κόσμος έξω από το κτίριο και παρακολούθησε από την εκδήλωση εκεί από τις ηχητικές εγκαταστάσεις.

Όμως 16 Νοέμβρη δεν κάνεις εκδήλωση με τον Τζόρτζιο Αγκάμπεν στο Γκάζι!..

Την κάνεις στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ και φροντίζεις να μεταδοθεί από την αυτοδιαχειριζόμενη  ΕΡΤ...

Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

Μια μπροσούρα του 74 από Παρίσι για το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

https://drive.google.com/file/d/0B0tcJweTgDHPN2RzN01RSkRmVWs/edit?usp=sharing
κλικ στην εικόνα
για να δείτε το περιεχόμενο


Μετά την εξέγερση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, το αντιδικτατορικό κίνημα απόκτησε μια νέα δυναμική στο εξωτερικό. Στο Παρίσι συγκροτήθηκαν επιτροπές αντιφασιστικού αγώνα και συνέχισαν με μεγαλύτερη μαχητικότητα την δράση του αντιδικτατορικού κινήματος. Στα πλαίσια αυτού του αγώνα εκδόθηκε μια πολυσέλιδη ενημερωτική μπροσούρα για την εξέγερση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ και την κατάσταση που επικρατούσε τότε στην χώρα μας.
Ένας "προβοκάτορας" του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ του 73

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Ντροπή


Αναδημοσίευση από το "δρόμο"
του Γιώργου Λιερού

Οι ικεσίες και στα κλάματά μας είναι απόδειξη της αδυναμίας μας, η ντροπή μας όμως, αποτελεί απόδειξη ότι ενεργούμε με την θέλησή μας.
Τζελαλεττίν Ρουμί, “Μεσνεβί”, μέρος πρώτο, 621.

Μπορεί ακόμα η ελληνική κοινωνία να ντρέπεται για την κατάντια της; Μια κοινωνική καταστροφή συγκρίσιμη με πολεμική ήττα. Παραδοθήκαμε μετά από αψιμαχίες και μόνο γι’ αυτόν τον λόγο δεν πρόκειται για πόλεμο. Σχεδόν όπως οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης το 1989. Και το κυριότερο, δεν είναι η πτώση του βιοτικού επιπέδου αλλά η καταρράκωση της αξιοπρέπειας και του αυτοσεβασμού. Γιατί ο λαός δεν αντιστέκεται, γιατί ο καθένας «φυλάει τις σφαίρες του» μόνο για τον διπλανό του; Παραίτηση, απραξία, απάθεια και μετά ξέσπασμα πάνω στον πιο αδύνατο· που οφείλεται η παράλυση της θέλησης, η έσχατη αδυναμία;

Η ελληνική κοινωνία εδώ και 2-3 δεκαετίες ξέμαθε να ντρέπεται· η ντροπή όμως είναι το μέτρο της αξιοπρέπειας, θέτει τις προδιαγραφές για την δημόσια εμφάνιση, τους όρους για τον αμοιβαίο σεβασμό, την σύμπραξη και την συνομιλία ανάμεσα σε άγνωστους ανθρώπους στον δημόσιο χώρο. «Ξετσίπωτος» είναι αυτός που εμφανίζεται στους άλλους «χωρίς τσίπα», αδιαφορώντας για την υπόληψή του, είναι αυτός που «δεν έχει πρόσωπο». Ο ελεύθερος άνθρωπος μπορεί και ντρέπεται ακριβώς γιατί έχει υιοθετήσει αξίες και δεσμεύεται προσωπικά σ’ αυτές, γιατί όπως θα έλεγε κάποτε ο λαός μας έχει φιλότιμο (είναι φίλος της τιμής του, προστατεύει την τιμή του). «Συστήματα της τιμής και της ντροπής», αποκαλούν οι ανθρωπολόγοι τα συστήματα των κοινωνικών κανόνων στους λαούς στους οποίους απουσιάζει το κράτος ή η παρουσία του είναι ισχνή.

Ένα διαφορετικό τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων με studio τον δρόμο






Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013

Η “Μέγαιρα” του Μητσοτάκη και η “Μέλαινα” του Σαμαρά...




Πριν 20 χρόνια, ένας νέος αποστάτης, ο Σαμαράς παινευόταν ότι έριξε την κυβέρνηση ενός παλαιότερου αποστάτη, του Μητσοτάκη. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος που γνωρίζει ο Σαμαράς για για το πως πέφτουν οι κυβερνήσεις. Σήμερα φοβάται μια νέα αποστασία, γιαυτό- όπως μας ενημέρωσαν τα παπαγαλάκια του από τα ΜΜΕ - έτριβε τα χέρια του από χαρά για  την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ επειδή θεωρεί ότι λειτουργεί συσπειρωτικά για την κοινοβουλευτική του ομάδα.

Όσο αδικαιολόγητοι είναι οι φόβοι του, τόσο μάταιη είναι και η χαρά του. Ο Σαμαράς και η παρέα του έχουν κάνει το κοινοβούλιο “μπουρδέλο”. Όσοι εκεί στηρίζουν την κυβέρνησή του είναι ξεγραμμένοι. Τους έχει ήδη μαυρίσει ο ελληνικός λαός, έστω και αν τους “ασπρίζει” που και που με κανένα γιαουρτάκι. Το γνωρίζουν καλά. Γιαυτό και δεν πρόκειται να αποστατήσουν. Αδικαιολόγητοι λοιπόν οι φόβοι του. Δεν θα βρεθεί στην θέση του Μητσοτάκη το 93. Μαζί θα προχωρήσουν ως το τέλος, χέρι – χέρι και με τον γιο και με την κόρη του αυτές τις δύσκολες ώρες.

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής συνιστά το ύψιστο έγκλημα;


«Η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής συνιστά το ύψιστο έγκλημα. Η σημερινή δολοφονία δημιουργεί κλίμα αποσταθεροποίησης και στοχεύει στη δημοκρατία. Πρέπει να τύχει της απόλυτης καταδίκης, καθώς και της ηθικής, ιδεολογικής και πολιτικής απομόνωσής της».
ΣΥΡΙΖΑ

Η λιτή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ για την ένοπλη επίθεση στους χρυσαυγίτες τοποθετεί πολιτικά σωστά το ζήτημα και δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών και πολιτικής εκμετάλλευσης του γεγονότος από το κράτος και τις αντιδραστικές πολιτικές δυνάμεις.

Η ύψιστη μορφή βίας είναι η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής. Το αστικό κράτος το οποίο έχει το μονοπώλιο άσκησης νόμιμης βίας, ασκεί αυτή την μορφή βίας τόσο έμμεσα με τις πολιτικές που οδηγούν στον θάνατο κατηγορίες πληθυσμού με την εξαθλίωση των συνθηκών διαβίωσης και της κοινωνικής περίθαλψης, αλλά και ενίοτε άμεσα στην έκτακτη περίπτωση του πολέμου (διακρατικού ή εμφυλίου), όπως και με την θεσμοθέτηση της “θανατικής καταδίκης” ως ποινής για συγκεκριμένες εγκληματικές πράξεις.

Οι πολιτικές της Αριστεράς τοποθετούνται στον αντίποδα της θανατοπολιτικής: Η ανθρώπινη ζωή και η υπεράσπισή της είναι μια πρωταρχική αξία που τοποθετείται πάνω από τους όρους μιας συγκυριακής πολιτικής σύγκρουσης. Γιαυτό πάντα αγωνιζόταν να θέσει την θανατική ποινή εκτός του πλαισίου νομιμότητας της άσκησης της κρατικής βίας. Σήμερα σε πολλά αστικά κράτη έχει καταργηθεί η θανατική καταδίκη ως ποινή , όμως έχει ενταθεί η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής ως αποτέλεσμα της “βιοπολιτικής” όπως αυτή διαγράφεται υπό την συνθήκη κυριαρχίας του νεοφιλελευθερισμού.

Η βία έτσι ή αλλιώς είναι μια πραγματικότητα στην κοινωνική ζωή , ανεξάρτητα αν κάποιος την καταδικάζει ή όχι “απ' όπου και αν προέρχεται”. Πρώτα απ' άλλα ασκείται από το κράτος στο σύνολο των κοινωνικών δραστηριοτήτων και είναι ενσωματωμένη στην λειτουργία των θεσμών: Το κενό που αφήνει η συναίνεση το καλύπτει ο καταναγκασμός, από την διαπαιδαγώγηση που ασκείται στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών θεσμών μέχρι το σωφρονιστικό σύστημα. Όσο πραγματική είναι η κρατική βία, άλλο τόσο πραγματικές είναι και οι αντιδράσεις που εκδηλώνονται με αντίστοιχες πρακτικές από τα υποκείμενα που την υφίστανται.

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

«και ένα και δύο και τρία και τέσσερα παιδιά» του …ναζισμού


Στην πολιτική των εθνικών αναδιπλώσεων στο χώρο της Ευρώπης πρωτοστατούν οι δυνάμεις της ακροδεξιάς. Το φαινόμενο της «χρυσής αυγής» δεν μια ελληνική ιδιομορφία. Ναζιστικά πολιτικά μορφώματα στην δυτική και ανατολική Ευρώπη αποκτούν λαϊκά ερείσματα και εισέρχονται στο χώρο της πολιτικής σκηνής και αλλάζουν τα δεδομένα.

Τώρα και η Ουγγαρία αποκτά την δικής «χρυσή αυγή». Όπως μας πληροφορεί το euronews:



Ένα καινούργιο ακροδεξιό κόμμα έκανε την εμφάνιση του στην Ουγγαρία, η Ουγγρική Αυγή. Η ίδρυση του νέου κόμματος, που δεν έχει ακόμα πάρει την έγκριση από το αρμόδιο δικαστήριο, έχει προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις. Ο Άντρας Κίσγκεργκερλι, πρόεδρος του νεοσύστατου κόμματος, εξήγγειλε ήδη ότι στην ιστοσελίδα της Ουγγρικής Αυγής, θα αναρτηθεί η εθνικότητα όλων των μελών. Παράλληλα προανήγγειλε ότι θα καταργήσει την ειρηνευτική συμφωνία που συνήφθη μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και θα αγωνιστεί για την επέκταση της χώρας, στα εδάφη πριν το 1920. " Όλοι στη Ουγγαρία πρέπει να έχουν το δικαίωμα να προστατεύουν τον εαυτό τους, την οικογένεια τους, την περιουσία τους και τις αξίες τους. Και βέβαια μπορώ να πω απερίφραστα ότι θα αγωνιστούμε για το δικαίωμα όλων των πολιτών στην οπλοκατοχή", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Άντρας Κίσγκεργκερλι. 

Επιστροφή στη βάση


Αναδημοσίευση από τη "δράση"
του Ραούλ Βανεγκέμ


Τι χρειαζόμαστε περισσότερο; Ευαίσθητη νόηση του κόσμου και ατομική δημιουργικότητα. Πρέπει ο καλλιτέχνης που υπνώττει μέσα στον καθένα να αφυπνιστεί, προκειμένου να ανακαλύψει ότι αυτό που νοηματοδοτεί το έργο του πέρα και έξω από το ίδιο –με την πολυμορφία που εκφράζεται, στη ζωγραφική, τη μουσική, τη λογοτεχνία, την αρχιτεκτονική, την ανθοκομική διακόσμηση, τη μαγειρική προετοιμασία, την ένδυση, την κηπουρική...– είναι η τέχνη της ζωής της οποίας αποτελεί το προσχέδιο. Η δημιουργία δεν πρέπει να είναι στην υπηρεσία του μηδενός, ούτε της αγοράς ούτε των ιδεών ούτε ενός κοινωνικού προγράμματος. Αρκεί να υπάρχει και να συνειδητοποιεί τη μυστική δύναμή της. Είναι η πραγματική ποίηση της ύπαρξης. Σήμερα που καταρρέει αυτός ο παλιός κόσμος που πάντοτε μας λεηλατούσε, αυτή η ποίηση αναδύεται για να μας σώσει από το ναυάγιο, οδηγώντας μας στα εύφορα εδάφη του ζωντανού. Εκεί όπου δεν επιβιώναμε παρά σαν θηρία, θα μάθουμε να ζούμε ως ανθρώπινα όντα.

Η αποτυχία των ιδεολογιών δεν έκανε τίποτα άλλο από το να αποκαλύψει την αποτυχία της σκέψης που είναι διαχωρισμένη από το ζωντανό. Στην πνευματική κατανόηση μιας πραγματικότητας που αναθεωρείται και αναιρείται από την οικονομία, θέλουμε να αντιπαραθέσουμε την ευαίσθητη νόηση μιας ζωής που δεν αφήνεται να υποβιβαστεί στην επιβίωση...

Πέμπτη 31 Οκτωβρίου 2013

Προαναγγέλλει την επέμβαση των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της Αγ Παρασκευής ο Π. Καψής


Αναδημοσίευση από το "βαθύ κόκκινο"

Ο διορισμένος Υφυπουργός. Καψής, απ’ την μια πάει να δικαιολογήσει τον παχυλό μισθό του - σχεδόν μισό εκατ. ευρώ πληρώνουμε κάθε χρόνο γι’ αυτόν και τους παρατρεχάμενους του- και από την άλλη κάνει ότι μπορεί να διατηρήσει το «κεντρώο προφίλ» του που φιλοτέχνησε με τόσο κόπο δεκαετίες σαν στέλεχος του ΔΟΛ.

Στην προκειμένη περίπτωση απ’ την μια ξαναπροαναγγέλει επέμβαση των δυνάμεων καταστολής για την εκκένωση του ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής, και από την άλλη χρεώνει το τυχόν μπουκάρισμα των μπάτσων σε ένα άλλο διορισμένο κυβερνητικό στέλεχος. Στον υπουργό οικονομικών Γ. Στουρνάρα.

Ακύρωση του χρέους ή φορολόγηση του κεφαλαίου;


Ένα μικρό απόσπασμα από το “Ακύρωση του χρέους ή φορολόγηση του κεφαλαίου: Τι να διαλέξουμε;” που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της “Ελληνικής επιτροπής ενάντια στο Χρέος

Οι ανταλλαγές απόψεων μεταξύ των T. Piketty και D. Graeber περιστρέφονται γύρω από τα συγκριτικά πλεονεκτημάτων της φορολόγησης του κεφαλαίου και της αποκήρυξης του δημόσιου χρέους.

Ο D. Graeber, στηριζόμενος σε μια πανέμορφη, ιστορική και ανθρωπολογική επιστημονική γνώση, υπογραμμίζει ότι η ακύρωση του συνόλου ή μέρους του χρέους, ιδιωτικού ή δημοσίου, είναι ένα επαναλαμβανόμενο σχήμα των ταξικών αγώνων εδώ και 5.000 χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρέος είναι ένας κεντρικός μηχανισμός της καπιταλιστικής κυριαρχίας σήμερα, δεν βλέπει κανένα λόγο για τον οποίο θα πρέπει να είναι διαφορετικά στο μέλλον
.
Ο T. Piketty, εκτιμά από την πλευρά του ότι μπορούμε να πετύχουμε μια σημαντική μείωση του βάρους των χρεών μέσω ενός φορολογικού μηχανισμού των μεγάλων περιουσιών ο οποίος θα ήταν κοινωνικά δικαιότερος, εφόσον απέφευγε να χτυπήσει τους μικρούς και μεσαίους κατόχους ομολόγων (όπως αμοιβαίων κεφαλαίων τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών).

Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2013

Ο «πιστός σκύλος» του Μεταξά

Ανασημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"


Τι είναι, λοιπόν, αυτό που συγκινεί τους σημερινούς εθνικοσοσιαλιστές στην προσωπικότητα του Μανιαδάκη; Μα, πρώτα πρώτα το γεγονός ότι ήταν εκείνος ο πρώτος δάσκαλός τους. Δική του ήταν και η έμπνευση να δημιουργηθεί η οργάνωση που έφερε τον τίτλο «Κόμμα 4ης Αυγούστου». Αλλωστε, ο Μανιαδάκης προτού προσχωρήσει στην ΕΡΕ (1958) είχε από το 1956 ιδρύσει το δικό του Κόμμα των Αρχών του Ιωάννου Μεταξά. Στις αναμνήσεις του για την περίοδο που συγκρότησε τη νεοφασιστική αυτή οργάνωση, ο Κώστας Πλεύρης εξηγεί ότι εκείνος που τους εισήγαγε στην πολιτική ήταν ο Μανιαδάκης:

η συνέχεια εδώ:

Κυριακή 27 Οκτωβρίου 2013

Η ανυπακοή που υπερασπίζεται δικαιώματα είναι ηθική και νόμιμη


Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"
Συνέντευξη του Κώστα Δουζίνα στον Χρήστο Σίμο


* Και μετά τις προφυλακίσεις ηγετικών στελεχών της Χ.Α., η κυβέρνηση εμμένει στη θεωρία των δύο άκρων, ισχυριζόμενη μεταξύ άλλων πως "δεν υπάρχει καλή και κακή βία". Πού στοχεύει η ρητορική αυτή; Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;
Όπως υποστήριξαν πολλοί, η άποψη αυτή είναι ανιστόρητη και επιστημονικά σαθρή. Δεν υπάρχει μία και μόνη "βία", αλλά πολλές και πολυσχιδείς μορφές κρατικής βίας και κοινωνικής αντίστασης. Τα περισσότερα συντάγματα, όπως και τα δικά μας, καθιερώθηκαν παραβιάζοντας τα πρωτόκολλα της συνταγματικής νομιμότητας. Ήταν αποτελέσματα πολέμου, επανάστασης, κατοχής ή απελευθέρωσης. Η βία της γέννησης εγγράφεται στο δίκαιο και διαμορφώνει το πλαίσιό του. Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν την ονομάζει «βία που συντηρεί δίκαιο». Η τακτική της άσκηση επιδεικνύει την τρομερή δύναμη στα χέρια του κράτους και, ταυτόχρονα, τη συγκαλύπτει στο όνομα υψηλών και αφηρημένων ιδανικών σκοπών, όπως το Έθνος, το Δίκαιο ή η Ανθρωπότητα. Η κρατική βία λειτουργεί με υλικούς και συμβολικούς τρόπους: εκφοβίζει, καταστέλλει αντιστάσεις και, ταυτόχρονα, προσδίδει νομιμότητα στον εαυτό της. Η ιδεολογία μετατρέπει τη βία των κυρίαρχων σε άσκηση νόμιμης ισχύος και παρουσιάζει κάθε αντιστεκόμενη δύναμη ως βίαια, εγκληματική, βάναυση.

ΟΧΙ στη βία απ' όπου κι αν προέρχεται...



Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Το δίλημμα...


Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις...
Γιαυτό, αν και "αποκαταστάθηκε" δεν πήρε πίσω την κομματική ταυτότητα...

Πειθαρχική εξουσία και καπιταλισμός


PIERRE MACHEREY
 Φουκώ και Μαρξ
Το παραγωγικό υποκείμενο,
μετάφραση Τάσος Μπέτζελος,
 Εκτός Γραμμής,
Από τον Φουκώ στον Μαρξ


Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"
Του Χρίστου Σίμου

Με ένα βιβλίο του Πιέρ Μασερέ, που επιχειρεί να διερευνήσει τη θεωρία του Καρλ Μαρξ για τον καπιταλισμό, διαβάζοντας αποσπάσματα από το Κεφάλαιο, κυρίως, μέσα από το εννοιολογικό οπλοστάσιο του Μισέλ Φουκώ, κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο εκδοτικός οίκος Έκτος Γραμμής, δίνοντας έτσι το θεωρητικό και πολιτικό στίγμα εντός του οποίου θα επιδιώξει να κινηθεί. Ο Π. Μασερέ ανήκε στον κύκλο των μαθητών του Λουί Αλτουσέρ, και είχε συμμετάσχει στη συγγραφή του διάσημου έργου «Να διαβάσουμε το Κεφάλαιο». Δίδαξε φιλοσοφία στα πανεπιστήμια Paris I και Lille ΙΙΙ. Το συγγραφικό του έργο είναι πολύ πλούσιο, καθώς περιλαμβάνει μελέτες για την φιλοσοφία του Σπινόζα, τον Μαρξ και τον μαρξισμό, τη λογοτεχνία και βεβαίως μελέτες για το φιλοσοφικό ρεύμα που έχει καταγραφεί στην ιστορία των ιδεών ως δομισμός. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τρία ακόμα βιβλία του.


Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013

Ο «Ξανθός Άγγελος» Και Το Νέο Κύμα Του Ρατσισμού



Σήμερα, με αφορμή το ξανθό κοριτσάκι που βρέθηκε σε μια οικογένεια Ρομά στα Φάρσαλα, ένα νέο κύμα μίσους και ρατσισμού απειλεί να κατακλύσει την ελληνική κοινωνία. Εκεί που όλα τα κυρίαρχα ΜΜΕ το έπαιζαν φλογεροί αντιφασίστες, τώρα μιλούν για το «ξανθό αγγελούδι» και τα εγκληματικά κυκλώματα των Ρομά. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος της εφημερίδας Εspresso: «Ρομά αρπάζουν μωρά». Όχι «κάποιοι» ή, έστω, «πολλοί» Ρομά, αλλά οι Ρομά γενικώς. Φερετζές του ρατσισμού στη συγκεκριμένη περίπτωση η χρήση του πολίτικαλ κορέκτ όρου…

περισσότερα εδώ:

Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού!


Αναδημοσίευση από "το ποντίκι"
της Βάλια Μπαζού

Κόλαφος είναι για την κυβέρνηση η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο καταδικάζει τη χώρα μας για το γεγονός ότι παρέλειψε (;) να λάβει εντός συγκεκριμένων προθεσμιών τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός - συμφερόντων Μπόμπολα - τα 15,34 εκατ. ευρώ εκατομμύρια που παρανόμως χορήγησε το ελληνικό δημόσιο πωλώντας δημόσια περιουσία σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή από τους φόρους.


Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013

Η 5η φάλαγγα της ΝΔ…


Το παιχνίδι που παιζόταν στην ασφάλεια με τον «καλό» και τον «κακό» μπάτσο, είναι γνωστό από την εποχή της χούντας αλλά και από παλαιότερες εποχές. Γιαυτό και οι αγωνιστές της Αριστεράς δεν πίνανε τους καφέδες που τους κερνούσαν εκεί, όταν τους καλούσαν για υπόθεσή τους. Αυτό το παιχνίδι παίζεται και σήμερα από τα επιτελεία της ΝΔ με στόχο την εκλογική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει τίποτα απρόβλεπτο στους πολιτικούς χειρισμούς που κάνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει από καμία περίεργη και αναπάντεχη «προβοκάτσια» όπως φαντασιώνονται τα δικά του επιτελεία, αλλά από την ανικανότητά τους να αντιληφθούν αυτές ακριβώς τις «πρωτοβουλίες» του αντιπάλου…

Σήμερα το παιχνίδι με τον «καλό» και τον «κακό» μπάτσο δεν παίζεται στα γραφεία της ασφάλειας αλλά στα ΜΜΕ και στα κανάλια. Ήδη έχει γίνει αντιληπτό ότι τα μηντιακά φερέφωνα της κυβέρνησης έχουν γίνει εξίσου αναξιόπιστα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο τύπου και δεν μπορούν να εκπληρώσουν το ρόλο τους στην διαμόρφωση της κοινωνικής συναίνεσης στις επιταγές της τρόικας εσωτερικού. Σε αυτό το τοπίο, έχει στηθεί μια θεατρική παράσταση. Τώρα έχει ξεκινήσει η Β’ πράξη του έργου.

Οι χρυσαβγίτες, γνήσια τέκνα της ΝΔ…



Η Αριστερά ασχολείται τον τελευταίο καιρό για να αποκαλύψει τις σχέσεις των χρυσαβγιτών με το κεφάλαιο και τους εφοπλιστές. Το ίδιο επιδιώκει και η κυβέρνηση και οι εισαγγελικές αρχές, αναζητώντας τους χρηματοδότες τους στο χώρο των εφοπλιστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Αυτή η μια πλευρά του ζητήματος, η οποία όταν κυριαρχεί στην δημοσιότητα κρύβει την άλλη, που έχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό πολιτικό περιεχόμενο.

Ποια είναι η άλλη;  Είναι οι σχέσεις της ΝΔ και της «χρυσής αυγής». Η «χρυσή αυγή» δεν προήλθε από καμία παρθενογένεση. Η μήτρα που την γέννησε ήταν η ίδια η ΝΔ. Εκεί ας αναζητήσουν τις γενετικές της καταβολές, μέσα στο σπίτι τους, αυτοί που σήμερα έχουν γίνει οι «θεσμικοί» πολέμιοι του ναζισμού…

(κλικ για μεγένθυση)
Το παράδειγμα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη δεν είναι το μοναδικό. Ο ηλικιωμένος αυτός κύριος, που αρνείται το ολοκαύτωμα των Εβραίων και που πετάει την γυναίκα του από το κρεβάτι για να κοιμάται με το όπλο του, το οποίο του αρέσει να... το χαϊδεύει, ήταν προεξέχον στέλεχος της ΝΔ στη Πάτρα, συνήγορος του «αγωνιστή» Καλαμπόκα, στο δικαστήριο αλλά και στις συγκεντρώσεις της ΟΝΝΕΔ εκείνης της εποχής

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

Για τους επαναστάτες δίχως επανάσταση...



Η πολιτική, έστω και «ριζοσπαστική», έχει πάντοτε να πουλήσει µια πραµάτεια και ποτέ δεν είναι εντελώς αµέτοχη σε νταβατζιλίκια.

Το ενδόµυχο δράµα των επαναστατών δίχως επανάσταση στις αρχές του 21ου αιώνα είναι ότι ζουν διαρκώς µε προβολές στο µέλλον. Καταλήγουµε να χτίζουµε υποθέσεις και (αναπόφευκτα) φαντασιώσεις µε βάση τους απόηχους ταξικής βίας που φτάνουν στα αυτιά µας, χωρίς ποτέ να κατανοούµε πλήρως τι παράγουν αυτοί που εξεγείρονται. Όσο κι αν θα θέλαµε να ήταν αλλιώς τα πράγµατα, οι προβληµατικές ενός «τοιχόβιου»[*] του Μπαµπ ελ-Ουέντ όταν πετροβολάει τους µπάτσους δεν είναι ίδιες µε εκείνες των αυτοανακηρυσσόµενων επαναστατών των δυτικών µητροπόλεων, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι ο ένας έχει δίκιο και ο άλλος άδικο. Μόνο που ο τοιχόβιος δεν επιδιώκει να ενσωµατώσει το σκεπτικό των ριζοσπαστών σε µια δική του γενική αντίληψη των αντιπαλοτήτων – του είναι αδιάφορο. Οι ριζοσπάστες το επιδιώκουν και, έστω και λίγο αν το επιχειρήσουν στην πράξη, είναι δύσκολο να αποφύγουν για πολύ την τροµερή διαπίστωση: οι φτωχοί συνήθως δεν συµπεριφέρονται όπως θα ήθελαν οι ριζοσπάστες.

Ο Ν. Μπογιόπουλος αθωώνει τους τραπεζίτες της ΜΑΡΦΙΝ!...


Οι θέσεις τις Αριστεράς, αλλά και του αντιεξουσιαστικού χώρου για το συμβάν της ΜΑΡΦΙΝ είναι γνωστές εδώ και χρόνια και δεν θα αναφερθούμε σε αυτές. Αυτές τις μέρες όμως το ζήτημα έχει επανέλθει στην επικαιρότητα από την κυβέρνηση στα πλαίσια της εφαρμογής της θεωρίας των δύο άκρων.

Μέσα σε αυτή την συγκυρία, ο Ν. Μπογιόπουλος ανέλαβε συνήγορος της ΜΑΡΦΙΝ από τις στήλες του ΕΝΙΚΟΥ. Με σημερινό του άρθρο, αποδέχεται ως αληθινούς τους ισχυρισμούς της τράπεζας που προβάλει για να απαλλαχτεί των ευθυνών της. Αν και σε άλλα ζητήματα είναι αρκετά επιφυλακτός για τους ισχυρισμούς των κεφαλαιοκρατών, στην συγκεκριμένη περίπτωση αποδέχεται ασυζητητί τους ισχυρισμούς των τραπεζιτών και τους προβάλει χωρίς καμία επιφύλαξη! Αντιγράφει λοιπόν, από τα κιτάπια των δικηγορικών γραφείων της ΜΑΡΦΙΝ ότι: «πετάχτηκαν ειδικές μη συνηθισμένες βόμβες μολότοφ και αδειάστηκε το περιεχόμενο ενός μπιτονιού που περιείχε ένα ειδικό εύφλεκτο υλικό που προκαλεί άμεσα πυκνό καπνό και συνθήκες ασφυξίας. Οι διασωθέντες το παρομοιάζουν με "βόμβες napalm"» και σιωπά στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι αν τράπεζα είχε τηρήσει τους κανονισμούς ασφάλειας και υπήρχε έξοδος κινδύνου και σύστημα πυρόσβεσης στο κτίριο δεν θα υπήρχε κανένας θάνατος


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ