Περικύκλωση και προσαγωγές των αλληλέγγυων καταληψιών στον ραδιοσταθμό Flash

Μέσα σε κλούβες μεταφέρθηκαν πριν από λίγο οι δεκάδες αλληλέγγυοι που είχαν παρέμβει το πρωί στον Ρ/Σ Flash για την υπόθεση του Ε.Α. Διαβάστηκε σε ζωντανή μετάδοση ανάλογο κείμενο ενώ, όπως αναφέρουν οι αλληλέγγυοι, "προβήκαμε σε αυτή την ενέργεια στην προσπάθειά μας να σπάσουμε το τείχος σιωπής και την πολιτική εντολή για φίμωση της δίκης και του πολιτικού λόγου των κατηγορουμένων στην υπόθεση του Ε.Α."

Η αντίδραση του κρατικού μηχανισμού ήταν άμεση και μεγάλες σε αριθμό δυνάμεις καταστολής κατέφθασαν στην περιοχή. Από την πρώτη στιγμή βρέθηκαν εντός του χώρου του ραδιοσταθμού, γεγονός που μαρτυρά ότι όλα γίνονταν με τη συγκατάθεση της ιδιοκτησίας του σταθμού. Αργότερα κατέφθασαν εισαγγελείς και οι αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στο σταθμό προσάγοντας τους αλληλέγγυους βιαίως σε κλούβες που κατευθύνονται προς την ΓΑΔΑ.

(από ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ )

Εδω:  Δηλώσεις των καταληψιών στο Σπύρο Χαριτάτο

Καμία Δίωξη στους προσαχθέντες Συντρόφους του Flash FM

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας. 

Συγκέντρωση έξω από το κτίριο της Γ.Α.Δ.Α. στις 17:30

προσυγκέντρωση στο μετρό των Αμπελοκήπων

 

Ακολουθεί το κείμενο των καταληψιών:

 
Σήμερα 10 Γενάρη σύντροφοι και συντρόφισσες από τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στον Ρ/Σ  Flash στα πλαίσια αλληλεγγύης για την υπόθεση του Ε.Α. που δικάζεται από τις 5 Οκτωβρίου στο ειδικό δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού.

Προβήκαμε σε αυτή την ενέργεια στην προσπάθειά μας να σπάσουμε το τείχος σιωπής και την πολιτική εντολή για φίμωση της δίκης και του πολιτικού λόγου των κατηγορουμένων στην υπόθεση του Ε.Α.

Μια συνέντευξη με το "κόμμα των πειρατών"

7 Ιανουαρίου 2012

Συνέντευξη του Υπεύθυνου Επικοινωνίας στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 97.2

ΚΚΕ: ταξική πάλη μειωμένων προσδοκιών

Ενώ ένα κομμάτι της αριστεράς διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον απέναντι στο ΚΚΕ, όπως ο Γιώργος Κρεασίδης στο άρθρο του "ΚΚΕ: διεθνισμός μειωμένων προσδοκιών", ο Περισσός γίνεται φορέας υλοποίησης του μνημονίου και της πολιτικής του ΔΝΤ και της ΕΕ απέναντι στους εργαζόμενους. Το να κάνεις ανάλυση και να βγάζεις πολιτικά συμπεράσματα - όπως ο Γιώργος Κρεασίδης - με βάση μόνο τα επίσημα ντοκουμέντα και τα κείμενα της εφημερίδας του ΚΚΕ, αγνοώντας γεγονότα, δράσεις και πρακτικές που εμπεδώνουν την πολιτική του κόμματος, είναι  πολιτική μυωπία. Αν κάποιος θέλει να μάθει τι είναι το ΚΚΕ ματαιοπονεί αν ψάχνει τα ντοκουμέντα του, όπως ματαιοπονεί και όποιος θέλει να μάθει τι είναι ο Ηγούμενος Εφραίμ διαβάζοντας τα ευαγγέλια και τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου...

Από αυτή την σκοπιά, θεωρούμε ότι απάντηση στο άρθρο του  Γιώργου Κρεασίδη "ΚΚΕ: διεθνισμός μειωμένων προσδοκιών" αποτελεί το παρακάτω κείμενο των απολυμένων του 902. Είναι αρκετά διαφωτιστικό για την "ταξική" πολιτική του ΚΚΕ:

Ο ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ 902-ΚΚΕ: ΑΛΛΟΙ 4 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ – ΤΟΥΣ 35 ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΤΟΥ 902

Είχαμε κάνει την πρόβλεψη ότι δε θα σταματούσαν το αντεργατικό τους όργιο. Και αυτοί δεν μας «απογοήτευσαν». Μονότονοι μέσα στον αντεργατισμό τους, 29 και 30 του Δεκέμβρη, ξαφνικά, όπως κάνουν εδώ και 1 χρόνο, παραδώσανε σε 4 συναδέλφους μας το «ραβασάκι» της απόλυσης. Ο ένας από αυτούς έχει παιδάκι 6 μόλις μηνών, αλλά φυσικά, όπως δείξανε κιόλας από τις πρώτες απολύσεις οι σκληρόψυχοι εργοδότες του 902-ΚΚΕ, δεν χολοσκάνε για τέτοιες «μικρολεπτομέρειες».

Το σκηνικό είναι στημένο και γνωστό. Από το Δεκέμβρη του 2010 μέχρι σήμερα, σε πλήρη διάσταση με τις διακηρύξεις περί «κοινωνικών κριτηρίων» και χωρίς καμία συζήτηση με τους εργαζόμενους, 35 άνθρωποι, ως επί το πλείστο οικογενειάρχες, πολλοί με μικρά παιδιά, έχουν «αποκεφαλιστεί» με μόνο κριτήριο το ότι δεν ήταν ρουφιάνοι και υποταχτικοί της διοίκησης του 902. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν κάποιοι (εμείς) «τόλμησαν» να εκθέσουν ανοιχτά αυτό το ζήτημα διοργανώνοντας κινητοποίηση έξω από τις εγκαταστάσεις του σταθμού τον περασμένο Σεπτέμβρη, δέχτηκαν έναν οχετό συκοφαντιών από την εργοδοσία 902-ΚΚΕ.

Ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” ή ο “υπαρκτός κομμουνισμός” κατέρρευσε με την διάλυση του Ανατολικού Μπλόκ;

Στην πολιτική, η επέκταση (την οποία πρόβλεψε ο Μαρξ) της παγκόσμιας αγοράς τροποποιεί το υπερβατολογικό (τον κόσμο, την ενεργή σκηνή) της χειραφετικής δράσης, και ίσως μόνο σήμερα συγκεντρώνονται οι προϋποθέσεις μιας κομμουνιστικής Διεθνούς που να μην είναι κρατική ή γραφειοκρατική. Ήδη, σε κάθε περίπτωση, συνεχείς πολιτικές εμπειρίες που φέρουν τον απολογισμό της πολιτικής ιστορίας του περασμένου αιώνα και είναι ριζωμένες στην εργατική και λαϊκή πραγματικότητα δείχνουν δύο πράγματα: κατ' αρχάς, είναι δυνατόν να ξετυλιχτεί μια πολιτική που να παραμένει σε απόσταση από το Κράτος, που δεν έχει ούτε την εξουσία ως διακύβευμα ούτε τον κοινοβουλευτισμό ως πλαίσιο, έπειτα αυτή η πολιτική να προτείνει μορφές οργάνωσης απομακρυσμένες σε μεγάλο βαθμό από το μοντέλο του κόμματος που κυριάρχησε σε όλο τον 20ο αιώνα.

Α. Badiou - από το βιβλίο “Δεύτερο μανιφέστο για τη φιλοσοφία”

Έχει καθιερωθεί να χρησιμοποιείται από την δική μας αριστερά ο όρος “υπαρκτός σοσιαλισμός” για τα καθεστώτα της πρώην ΕΣΔΔ και των άλλων του Ανατολικού Μπλόκ. Η δικαιολογία είναι ότι σε αυτές τις χώρες είχε ξεκινήσει η διαδικασία μετάβασης από τον καπιταλισμό προς τον κομμουνισμό η οποία ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Αυτό το μεταβατικό στάδιο της εργατικής εξουσίας ονομάζεται “σοσιαλισμός”. Εξ ου και η ονομασία “υπαρκτός σοσιαλισμός”

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Είναι βαριά - βαριά η ήττα σου τσολιά...

Αναδημοσίευση απο τον ιστιότοπο της Βαβυλωνία

 του Αργύρη Αργυριάδη

Οι δύο όψεις του νομίσματος:εθνικά υπερφίαλοι-κοινωνικά ηττημένοι

Με αφορμή την κρίση, την κυβέρνηση συνεργασίας, την εθνική υπερηφάνεια ας ξαναθυμηθούμε πως φτάσαμε ως εδώ, μια ψυχοκοινωνική προσέγγιση.

Είναι βαριά - βαριά η ήττα σου τσολιά…

Την τελευταία δεκαετία γίναμε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες μιας σειράς γεγονότων, τα οποία μέσα από την ασημαντότητα τους, ανέβασαν ψηλότερα τον πήχη του υπερφίαλου εθνικοπατριωτικού μεγαλείου. Οι «εθνικές» πρωτιές της Ελλαδίτσας, που ξαφνικά την μεταμόρφωσαν ως «Ελλαδάρα», σε πάσης φύσεως αθλητικούς αγώνες ή μουσικούς διαγωνισμούς, ήταν πλέον η μόνη περίπτωση ανάδειξης του εθνικού μεγαλείου. Ενώ την ίδια στιγμή, η κοινωνία, ηττήθηκε σε πολιτικό, οικονομικό και ανθρώπινο επίπεδο.

Χρειάστηκε μια Ελλάδα νικητής ως άλλοθι, για να συντηρηθεί ο μύθος και η νοοτροπία του Ελληναρά, αυτού του υπερβατικού όντος με το εθνικό μεγαλείο της χλαμύδας και του φιλότιμου της φουστανέλας. Το να ξαναειπωθεί ότι μια κοινωνία στην εποχή της ασημαντότητας της, επιλέγει τον πιο εύκολο δρόμο, αυτόν την κενότητας, θα ήταν απλά μια ακόμα γραφική κοινοτυπία, την οποία γνωρίζουμε όλοι .

Άλλωστε ο εθνικός μεγαλοϊδεατισμός, κρύβει μέσα του μια ενδελεχή υποκρισία και μια γνωστική ασυμφωνία: Αυτή της δικαιολόγησης του ένδοξου παρελθόντος, με το άδοξο παρόν και το πιο αβέβαιο μέλλον. Όπως σε όλες τις ψυχικές διαταραχές (ατομικές ή ομαδικές), η συγκάλυψη της αναντιστοιχίας λειτουργεί ως εσωτερικός καταπιεστής, ο οποίος εξωτερικεύεται συλλογικά ως εθνικό ασυνείδητο.

Οι κυριότερες πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης και αντίστασης - Χρήσιμος κατάλογος

Από την ιστοσελίδα του "Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής"

Οι κυριότερες πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης και αντίστασης.

Τα δίκτυα αλληλεγγύης και αντίστασης πανελλαδικά αυτή τη στιγμή. Χρήσιμος κατάλογος των αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων

Το κίνημα από τα κάτω αναπτύσσεται, λειτουργεί πέρα από τη κρίση και κάνει τις ουτοπίες του πραγματικότητα. Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλη στην Ελλάδα παίρνουν τη κατάσταση στα χέρια τους και γίνονται μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Πολλές πρωτοβουλίες σε μικρή κλίμακα που περιμένουν τη δική σου συμμετοχή, ή να αναλάβεις μια αντίστοιχη πρωτοβουλία. Στην έλλειψη χρημάτων απαντάμε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στη έλλειψη τροφής απαντάμε με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων. Στην ανεργία απαντάμε με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες, στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, ενώ στην έλλειψη συντροφικότητας με συλλογικές κουζίνες. Στο έλλειμμα δημοκρατίας απαντάμε με αμεσο-δημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών και παίρνουμε τη κατάσταση στα χέρια μας γιατί δεν πάει άλλο. Δεν υπάρχουν περιθώρια για απαισιοδοξία και μεμψιμοιρίες. Οι ουτοπίες μας είναι η πραγματικότητα του αύριο. 2012 ευχές αγάπης, αισιοδοξίας και συνειδητότητας.

Διεθνές οδοιπορικό αξιοπρέπειας

Περισσότερα εδώ: 2012 international road to dignity

Homenatge a Catalunya II. Griego

Αναδημοσίευση από το http://www.europazapatista.org

Ένα ντοκιμαντέρ, μια ερευνητική εργασία, μια ιστορία με πολλές ιστορίες για την δημιουργία μιας βιώσιμης, αλληλέγγυας και αποκεντρωμένης οικονομίας. Κοινωνικά δίκτυα από τα κάτω που ξεπερνούν την ιδιωτικοποίηση και την ιεραρχία της εργασίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα, σε όλο τον κόσμο. Εδώ και τώρα.

Πρώτα το αίμα, μετά η Ορθοδοξία: Από την Ελληνική Δημοκρατία στην Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών

Ακούγοντας πριν ενάμιση χρόνο ότι κάποια σωματεία προσέβαλαν την αντισυνταγματικότητα του νόμου για τους όρους πολιτογράφησης και συμμετοχής μεταναστών στις τοπικές εκλογές (του «νόμου για την ιθαγένεια»), γέλασα. Είχα εμπιστοσύνη στο Συμβούλιο της Επικρατείας ότι θα έκρινε απαράδεκτη την προσφυγή λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος και θα ξεμπέρδευε γρήγορα με αυτούς τους «γραφικούς», «οπισθοδρομικούς» τύπους. Είχα την πεποίθηση ότι οι δικαστές θα έδιναν κυνικά μαθήματα δικονομίας και θα τους έδειχναν γρήγορα την έξοδο, χωρίς να μπουν στην ουσία του ζητήματος. Όμως, το Δ΄ τμήμα του ΣτΕ όχι μόνο εξέτασε την ουσία, αλλά έκρινε ότι ο νόμος παραβιάζει το Σύνταγμα, ότι η συνταγματική έννοια του ελληνικού έθνους συγκροτείται μέσω του δικαίου του αίματος και ότι δήμαρχο δεν μπορούν να εκλέγουν αυτοί που πληρώνουν δημοτικά τέλη -- εκτός αν ματώνουν γαλανόλευκα. Με άλλα λόγια, ανώτεροι δικαστές, εγγυητές της εφαρμογής του Συντάγματος και διάπλασης του νομικού πολιτισμού στη χώρα, ξανατραγούδησαν ρυθμικά, ηρωικά και πένθιμα: Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ (Γεωργιανέ, Πακιστανέ, Αφγανέ, Ιρακινέ, Σομαλέ……..)!

Τέλος, λοιπόν, για το παραμύθι της Προόδου και του Εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, της ευρωπαϊκής και μοντέρνας χώρας, που αν μη τι άλλο εγγυάται το κράτος δικαίου και τα δικαιώματα. Βέβαια, η απόδοση της ιθαγένειας δεν είναι ζήτημα προστασίας δικαιωμάτων, αλλά κυριαρχίας, καθώς ορίζει το πολιτικό σώμα -- ποιοι συγκροτούν τον ελληνικό λαό και ποιοι όχι [1]. Ωστόσο, η ερμηνεία της συνταγματικής έννοιας του έθνους με τρόπο που αποκλείει από το πολιτικό σώμα ενεργά τμήματα του πληθυσμού --ανθρώπους που συμμετέχουν στα δημοσιονομικά βάρη, που είναι πλήρως κοινωνικά ενταγμένοι, που έχουν γεννηθεί και έχουν σπουδάσει στη χώρα και που δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα--, είναι τόσο ανιστόρητη συνταγματικά όσο και αντίθετη με τη δημοκρατική αρχή, καθώς ταυτίζει πλήρως το λαό-έθνος ως πολιτικό σώμα με μια καταγωγική κοινότητα αίματος, και φορτώνει στη δημοκρατική διαδικασία, στην ενεργή πολιτική συμμετοχή και πράξη, ένα βαρύ, «οπισθοδρομικό», και αταίριαστο φορτίο: το οικογενειακό δέντρο.

(από κείμενο της Ελένης Καλαμπάκου στο Red Notebook)

η συνέχεια εδώ: Πρώτα το αίμα, μετά η Ορθοδοξία: Από την Ελληνική Δημοκρατία στην Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών

Γιορτή Αλληλεγγύης της Ανοιχτής Πόλης

Πέμπτη 5/1/2012, πλατεία Εθνικής Αντίστασης, μπροστά στο δημαρχείο της Αθήνας, από 10.00 π.μ έως 6.00 μ.μ.

Στη νέα χρονιά οι επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής στην πόλη και τους ανθρώπους της θα πολλαπλασιαστούν. Η “νέα φτώχεια”, η περιθωριοποίηση, ο κοινωνικός αποκλεισμός, θα ενταθούν με βιαιότητα. Η Αθήνα χρειάζεται να οργανώσει την άμυνά της απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα.

Η Ανοιχτή πόλη πραγματοποιεί Γιορτή Αλληλεγγύης, την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά). Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με τις συλλογικότητες αλληλεγγύης που αναπτύσσονται στη πόλη. Θα προβάλει την ανάγκη για μια πολιτική ενεργοποίησης των δημοτικών θεσμών, στήριξης των κοινωνικών υπηρεσιών, διάχυσης της έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης στις γειτονιές και προώθησης μορφών αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας.

Στην εκδήλωση θα υπάρχει συλλογική κουζίνα, χαριστικό παζάρι, μουσικά συγκροτήματα, καραγκιόζης, χορός και τραγούδι αλλά και πληροφορίες για τα χαράτσια, τα δάνεια και τους νέους συνεταιρισμούς.

Περιμένουμε τους συμπολίτες μας στη Γιορτή Αλληλεγγύης και Αντίστασης της Ανοιχτής Πόλης. Καλούμε τους δημοσιογράφους να πιούμε μαζί ένα ποτήρι κρασί .

ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Μια συνέντευξη του Π. Κοροβέση

Από την ιστοσελίδα: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ

Παρακάτω παρατίθενται κάποια από τα θέματα της συνέντευξης, ώστε με ένα κλικ να βρεθείτε στο ανάλογο σημείο του video:

ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΤΗΣ  "17 ΝΟΕΜΒΡΗ"; 

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ 

Κ.Κ.Ε και ΣΥ.ΡΙΖ.Α.         

"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ" ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ και ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ

ΚΙ ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΤΣΟ;

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΗΘΙΚΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ  /  ΒΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΑΒΑΝΟ

ΠΕΡΙ ΑΠΟΛΥΤΟΤΗΤΑΣ

"ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΙΟΥΔΙΘ"

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑ;

ΟΙ "ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ"

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΩΝ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: ΤΑΛΕΝΤΟ Ή ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ;

ΡΟΛΑΝ ΜΠΑΡΤ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ, ΠΡΟΥΝΤΟΝ, ΜΑΡΞ, ΓΚΕΒΑΡΑ

Μ.Α.Τ.- ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ - ΠΑΠΑΔΕΣ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ – ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΤΩΡΙΝΕΣ ΑΣΧΟΛΙΕΣ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ΚΛΩΝΟΣ

Οι δημοσκοπήσεις στην Γερμανία και το κόμμα των "Πειρατών" στην Ελλάδα...

Στα μέσα του Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στην Γερμανία μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa για το περιοδικό Stern. Τις εντυπώσεις από αυτή την δημοσκόπηση μονοπώλησε το ναυάγιο των Φιλελευθέρων (FDP) του ευρωσκεπτικιστή αντικαγγελάριου και υπουργού οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, που καταποντίστηκαν με μόλις 2% . Το FDP,  το οποίο θεωρείται φίλα προσκείμενο στις επιχειρήσεις και είχε συγκεντρώσει το υψηλότερο ποσοστό του 14,6%, στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2009. Η εκλογική καθίζηση του FDP θεωρείται επικίνδυνη για την Μέρκελ, η οποία έχει διαμηνύσει ότι θέλει να διεκδικήσει τρίτη θητεία, αλλά μοιάζει όλο και πιο πιθανό να αναγκαστεί να αναζητήσει άλλον κυβερνητικό εταίρο, εάν θέλει να συνεχίσει.

Η ίδια δημοσκόπηση έδειξε ότι το ποσοστό της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) της Μέρκελ παραμένει σταθερό, στο 35%. Το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παρέμεινε επίσης αμετάβλητο στο 28% και εκείνο των συνηθισμένων εταίρων τους, των Πρασίνων, ήταν και αυτό σταθερό στο 14%. Το κόμμα Die Linke κατέγραψε πτώση δύο μονάδων (7%), ενώ το Κόμμα των Πειρατών κατέγραψε αντίθετα αύξηση 2%, στο 9%. (περισσότερα για το θέμα αυτής της δημοσκόπησης εδώ: FDP: Πανωλεθρία για τους κυβερνητικούς εταίρους της Μέρκελ στις δημοσκοπήσεις)

Το 9% του κόμματος των Πειρατών στην δημοσκόπηση είναι το ίδιο ποσοστό που είχε πάρει μερικούς μήνες πριν στις τοπικές εκλογές της «πόλης-κράτους» του Βερολίνου. Για αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα είχαμε αναφερθεί τότε εδώ: Μηνύματα από το μέλλον: Το κόμμα των “πειρατών”

Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας το “Κόμμα Πειρατών Ελλάδας” βρίσκεται ένα βήμα πριν την επίσημη ίδρυση, που τοποθετείται στα τέλη Ιανουαρίου 2012.  Ήδη είναι έτοιμο το καταστατικό του και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Καταστατικό

ACTA: Ιδιωτική Ηλεκτρονική Επιτήρηση

Το "κόμμα πειρατών της Ελλάδας" το γνωρίζετε; Αν δεν το ξέρετε, εδώ είναι η ιστοσελίδα του "www.pirateparty.gr".  Εμείς το ...ανακαλύψαμε αναζητώντας κείμενα για την ACTA.  Εκεί εντοπίσαμε το παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύουμε, το οποίο είχε πρωτοδημοσιευτεί την ΑΥΓΗ

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Στις 16 Δεκεμβρίου υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ε.Ε. εξουσιοδότηση για την υπογραφή της συμφωνίας ACTA, δημοσιευμένη στο τέλος ενός δελτίου τύπου, το οποίο αφορούσε θέματα αλιείας και γεωργίας…

Η κίνηση αυτή φέρνει την συμφωνία αυτή ένα βήμα πριν από την έγκρισή της από τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί τώρα να αποτρέψει την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής. Το Ευρωκοινοβούλιο όμως πέρυσι είχε υπερψηφίσει δήλωση υποστήριξής της και δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι θα ορθώσει το ανάστημά του στα τεράστια συμφέροντα που την προωθούν.

Αλλά τι είναι η ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement – Εμπορική Συμφωνία Εναντίον της Πλαστογραφίας);

Πρόκειται για μια πολυμερή συμφωνία που αφορά τις 27 χώρες της Ε.Ε. και 10 ακόμα κράτη (ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Μαρόκο, Ν. Κορέα), η οποία, ενώ υποτίθεται έχει στόχο την «πλαστογραφία» προϊόντων (εμπορικών, CD κ.λπ.), στην πραγματικότητα καλύπτει και δημιουργεί ένα ενιαίο πλαίσιο παγκόσμιας προστασίας και εφαρμογής για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας -από τα μουσικά πνευματικά δικαιώματα μέχρι τα γενόσημα φάρμακα. Προσδιορίζει μάλιστα κοινούς κανόνες ποινικής τους αντιμετώπισης. Τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ε.Ε. έχουν επικυρώσει ή έχουν δηλώσει ήδη την πρόθεσή τους να επικυρώσουν την εν λόγω συμφωνία.

παίχτε μπάλα ρε!

Το παρακάτω video το αφιερώνουμε στις μυξοπαρθένες της αριστεράς (όπως για παράδειγμα εδώ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! (ΜΕ) ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! ) που χύνουν επαναστατικά δάκρυα για την συμπαράταξη του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και τους επισημαίνουμε ότι μεγαλύτερες πιθανότητες έχει ο Αντώνης Σαμαράς να γραφτεί στην ¨πρωτοβουλίας ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ¨ και να συμπαραταχτεί με τους αριστερούς που αγωνίζονται και αυτοί για την ¨παραγωγική ανασυγκρότηση¨ της χώρας παρά να συνεργαστεί το ΚΚΕ με οπορτουνιστές και τυχοδιώκτες. 

Το ΚΚΕ ως αυταρχικός και εξουσιαστικός μηχανισμός, όπως και τα καθεστώτα του υπαρκτού κομμουνισμού, δεν μετασχηματίζονται, αλλά κάποια στιγμή καταρρέουν και δεν αφήνουν τίποτα καλό για τις λαϊκές μάζες πίσω τους. Προς τι λοιπόν το κλάμα;

Η δικαίωση του συνθήματος "ΦΑΝΤΑΣΙΑ στην ΕΞΟΥΣΙΑ"...

Η πρώτη μας δημοσίευση το 2012 αφορά στις δυνάμεις καταστολής, δυνάμεις οι οποίες θα αποτελέσουν - απ' ότι φαίνεται ως παρακαταθήκη από τον προηγούμενο χρόνο - το κύριο όπλο της χούντας που κυβερνά την χώρα απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις. Δείτε στο παρακάτω video τα "παδιά του λαού" της ομάδας "ΔΕΛΤΑ" πως εργάζονται με συλλογικό πνεύμα για να ενοχοποιήσουν αθώο πολίτη. Το σύνθημα "ΦΑΝΤΑΣΙΑ στην ΕΞΟΥΣΙΑ" βρίσκει επιτέλους το πραγματικό του νόημα...

Κάλαντα πρωτοχρονίας

Απόσπασμα από την ταινία "Τα βαποράκια" με τον Νικόλα Άσιμο να μας λέει τα κάλαντά του...

Res, non verba: επιστροφή στις μάζες

Αναδημοσίευση από την " σελίδα του Ηλία Ιωακείμογλου "

Κι’ έτσι, η ιστορία συνεχίζεται από ήττα σε ήττα όταν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι δυσμενείς και με ισχνές νίκες όταν οι αντικειμενικές συνθήκες θα δικαιολογούσαν την εκθετική άνοδο των κινημάτων.

Η εργατική τάξη, όμως, δεν είναι ένας «κοιμώμενος γίγαντας» με «έλλειμμα συνείδησης». Υπάρχουν επαγγελματικές κατηγορίες, κοινωνικές ομάδες, υπάρχουν οι μάζες των εργαζομένων, υπάρχει η ατομική δυσαρέσκεια και το ταξικό ένστικτο που οδηγεί σε ατομικές πράξεις αντίστασης στις αδικίες και στις βαρβαρότητες του καπιταλισμού. Συνιστούν όμως όλα αυτά την εργατική τάξη; H εργατική τάξη καθεαυτή δεν υπάρχει –διότι όπως και ο Θεός, δεν αφήνει πίσω της κανένα ίχνος. Η εργατική τάξη υπάρχει μόνον όταν αφήνει τα ίχνη της εκεί που την περιμένουμε, δηλαδή μέσα στην Ιστορία, μέσα στην αντίθεσή της με το Κεφάλαιο, όταν οργανώνεται σε συλλογικές ταυτότητες, σε συλλογικότητες που μάχονται ενάντια στο Κεφάλαιο και το Κράτος του. Η αστική τάξη και η εργατική τάξη δεν υπάρχουν σαν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες ήδη πριν να αρχίσει ο αγώνας. Υπάρχουν μόνον μέσα στον ανταγωνισμό τους. Οι ταξικοί αγώνες συνιστούν την διαίρεση σε τάξεις, αυτοί συγκροτούν τις τάξεις, αυτοί και τις αποδιαρθρώνουν στα συστατικά τους μέρη, δηλαδή σε μεμονωμένα άτομα, σε κοινωνικές ομάδες, επαγγελματικές κατηγορίες. Οι κοινωνικοί αγώνες όμως δεν υπάρχουν χωρίς το παιχνίδι της ηγεμονίας.

Η ανάδυση του Ανοικτού Σχεδιασμού και της Ανοικτής Κατασκευής

Αναδημοσίευση από την εφημεριδα "δράση"

Του MICHEL BAUWENS*

Οι αναγνώστες ίσως είναι εξοικειωμένοι με την ανάδυση και την εξάπλωση μιας νέας μορφής δημιουργίας αξίας, της ομότιμης παραγωγής (όπως ορίστηκε πρώτα από τον Yochai Benkler), στην οποία κοινότητες εθελοντών (αλλά επίσης, στην πράξη, οι περισσότεροι μισθωτοί δημιουργοί και προγραμματιστές άπαξ και το έργο τους είναι επιτυχές) δημιουργούν (ανοιχτό) περιεχόμενο ή (δωρεάν) λογισμικό, που είναι ελεύθερα προσβάσιμο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους. Το χαρακτηριστικό της ομότιμης παραγωγής είναι ότι οι παραγωγοί δημιουργούν προϊόντα σε τέτοια μορφή ώστε να αποτελούν κοινό αγαθό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να τροποποιηθεί από άλλους, οι οποίοι το επιστρέφουν βελτιωμένο στην κοινή “δεξαμενή”. [...]

Είναι πολύ δελεαστικό να περιορίσουμε αυτό το φαινόμενο στο χώρο της άυλης παραγωγής, αλλά θέλουμε να δείξουμε σε αυτό το άρθρο ότι η ίδια μέθοδος παραγωγής που έχει κυριαρχήσει στον κόσμο του λογισμικού ανοικτού κώδικα και του ελεύθερα διαθέσιμου περιεχομένου στο διαδίκτυο (συχνά δημιουργημένου από τον ίδιο το χρήστη), επηρεάζει πλέον βαθιά τον τρόπο που σκεφτόμαστε το σχεδιασμό, ακόμη και την παραγωγή.

Προτού περιγράψουμε αυτό το φαινόμενο, ας δώσουμε μερικούς ορισμούς, καθώς και μια βασική εξήγηση γιατί η ομότιμη παραγωγή έχει τόσο σημαντικό νόημα.

ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Μια προκύρηξη της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης

(ΕΣΕ Αθήνας)

Το πνεύμα των Χριστουγέννων μας έχει κατακλείσει…

ξεχείλωμα ωραρίου, απλήρωτες υπερωρίες, κούραση

Και επειδή ο Χριστός γεννιέται κάθε χρόνο, κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα αφεντικά για να μεγαλώσουν τα κέρδη τους αυξάνουν την εκμετάλλευση. Μέσα στο καταναλωτικό γιορτινό πανηγύρι ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων εξαφανίζεται. Ιδιαίτερα φέτος, με αφορμή την οικονομική κρίση τα αφεντικά απαιτούν περισσότερη δουλειά, ακόμη μεγαλύτερο ξεχείλωμα των εορταστικών ωραρίων. Δουλειά την Κυριακή, υποχρεωτικές υπερωρίες, απλήρωτες υπερωρίες, αν ήταν δυνατόν 24ωρη λειτουργία των καταστημάτων.

Το 8ωρο, το ρεπό, η Κυριακάτικη αργία, η αποζημίωση της υπερωρίας, το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο κατακτήθηκαν με συλλογικούς αγώνες. Με τέτοιους αγώνες πρέπει να τα υπερασπιστούμε, κόντρα στις ορέξεις των εργοδοτών που συμπιέζουν συνεχώς τις ζωές μας.

Αργεντινή: Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται;

Αναδημοσιευση από την εφημερίδα "ΠΡΙΝ"

του Κρίτωνα Ηλιόπουλου

Το γνωστό από την Ελλάδα του 1982 «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται», είτε ως κατάφαση είτε ως ερώτηση, συνοψίζει ίσως τον προβληματισμό για την Αργεντινή, δέκα χρόνια μετά την εξέγερση και μετά τη μεγαλύτερη παύση πληρωμών (102δις. δολάρια) στην ιστορία των εθνικών οικονομιών.

Οι Γερμανοί τραπεζίτες έχασαν τόσα που ακόμα είναι προβληματικές οι σχέσεις Γερμανίας-Αργεντινής.

Επειδή η εθνική ανάπτυξη της Αργεντινής προχωράει με ρυθμούς 8% περίπου ετησίως, επειδή τα νούμερα ευημερούν, επειδή ο νεοφιλελευθερισμός , η παγκοσμιοποίηση και το χρηματιστικό κεφάλαιο φαίνονται να έχουν ηττηθεί κατά κράτος και από το κράτος, επειδή πολλά δημοκρατικά μέτρα λαμβάνονται συνεχώς (εθνικοποιήσεις, μέσα ενημέρωσης) αξίζει να μελετήσουμε ορισμένες ουσιαστικές λεπτομέρειες.

Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα γεγονότα του 2001 και την απίστευτη καταστολή με τους τριάντα νεκρούς, όμως ας διευκρινιστεί ότι δεν ήταν εξέγερση όσων «δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες τους». Αυτοί, -οι κολασμένοι- ήταν ήδη στους δρόμους, ήταν στα μπλόκα των εθνικών οδών, ήταν οι λεγόμενοι «πικετέρος» και άπασες οι υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις τους έβριζαν. Στις 19-20 Δεκέμβρη ενώθηκαν με τους καταραμένους όσοι έχασαν τις καταθέσεις τους στις τράπεζες και όσοι έχαναν τους μισθούς τους με τη γενική απαίτηση «κάτω όλοι» και «τα λεφτά μας πίσω» (μάλιστα τα ζητούσαν σε δολάρια και όχι σε υποτιμημένα πέσος).

Δυστυχώς, -λόγω των θυμάτων-, η νίκη της εξέγερσης ήρθε με σύγκρουση, με οδοφράγματα, οι εξεγερμένοι πέρασαν πάνω από τρεις σειρές κάγκελα, πέρασαν έφιππους και μη αστυνομικούς, μπήκαν στο προεδρικό μέγαρο, «κατέλυσαν το κράτος» και «αμαύρωσαν τις διαδηλώσεις». Φυσικά έσπασαν και πολλά τζάμια.

Μετά; Τι έγινε στην οικονομία και τι στην πολιτική; Στην οικονομία άλλοι έχασαν και άλλοι κέρδισαν. Έχασαν τις καταθέσεις τους πολλοί μικροκαταθέτες, συνταξιούχοι μιας καλύτερης εποχής. Ακόμα εκκρεμούν δεκάδες χιλιάδες δίκες κατά των τραπεζών από καταθέτες. Έγινε διάσημος τις μέρες εκείνες ο συνταξιούχος Norberto Roglich που κατάφερε να πάρει 22.000 δολάρια μιας προθεσμιακής του κατάθεσης. Χώθηκε στα γραφεία της τράπεζας και απείλησε να ρίξει χειροβομβίδα! Οι άλλοι τα έπαιρναν λίγα-λίγα ή καθόλου, και η πρώτη ισοτιμία του νομίσματος ήταν 1,4 πέσος προς ένα δολάριο, μια υποτίμηση 40%. (Σήμερα 1 δολάριο ισοδυναμεί με 4 πέσος).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Δίνοντας προτεραιότητα στον άνθρωπο

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από τη μελέτη των πανεπιστημιακών Δημήτρη Καπογιάννη και Τάκη Νικολόπουλου προκειμένου να ορίσουμε την κοινωνική/ αλληλέγγυα οικονομία και να αποσαφηνίσουμε τις βασικές αρχές που τη διέπουν. Η πολυσέλιδη μελέτη (την οποία θα βρείτε ολόκληρη στον ιστότοπο της “Εποχής”), που τιτλοφορείται “Εισαγωγικές επισημάνσεις για την εξέλιξη της κοινωνικής/ αλληλέγγυας οικονομίας και το εννοιολογικό και επιστημολογικό της πεδίο” καταλήγει: «Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εγχείρημα που χρειάζεται πολύπλευρη προσέγγιση και πολύμορφες δράσεις αλλά και, ταυτόχρονα, πρόσφορο κλίμα για να προαχθεί ιδεολογικά – συμβολικά και πρακτικά. Οι απαιτήσεις αυτές για να ικανοποιηθούν είναι ανάγκη να συνδέονται με ριζικές μεταβολές των οικονομικών και πολιτικών συνθηκών αλλά και των θεσμών.  Ιδίως η πορεία των εναλλακτικών εγχειρημάτων  κοινωνικής /αλληλέγγυας οικονομίας  είναι  συναρτημένη αφενός –και πρωτίστως - με  την έκβαση της  «πάλης  του καιρού με την βιοτική ανάγκη» (ανεργία, κοινωνικός  αποκλεισμός ) και αφετέρου –παραπληρωματικά-με την εγκαθίδρυση ελεύθερου χρόνου (όσων έχουν εργασία) ως αναγκαίωv   αλλά μη επαρκών  όρων. Κοντολογίς η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία βρίσκεται στη μέση ( του δρόμου) “του πολιτικά αδύνατου” έως ότου αυτό καταστεί “πολιτικά αναπόφευκτο”».

Αν ανατρέξει κανείς στα εγχειρίδια της οικονομίας, αυτά περιορίζουν την ανάλυση της οικονομίας σε δύο τύπους –τομείς (Ph. Frιmeaux, 2006, σ. 52): από τη μια η ιδιωτική εμπορευματική οικονομία, η οποία κυριαρχείται από τις επιχειρήσεις κεφαλαιοκρατικού τύπου που στοχεύουν στο κέρδος (ιδιωτικός πλούτος), και από την άλλη η δημόσια ή κρατική οικονομία όπου τα κράτη και οι τοπικές και περιφερειακές συλλογικότητες (δήμοι, περιφέρειες) αλλά και άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου προσφέρουν αγαθά και υπηρεσίες, που δεν μπορεί να παράγει ή να προσφέρει η αγορά (δημόσιος πλούτος). Τα εγχειρίδια αυτά ξεχνούν (Monzon and Chaves, 2008) τις μη καπιταλιστικές επιχειρήσεις (στον εμπορευματικό ή επιχειρηματικό τομέα ή τομέα της αγοράς ) και τις διάφορες ιδιωτικές ενώσεις (στον μη εμπορευματικό ή τομέα της μη - αγοράς ) που συνιστούν το λεγόμενο τρίτο τομέα (ή σύστημα) της οικονομίας (κοινός πλούτος) (...)

Ο αυτοκαταστροφικός πόλεμος ενάντια στα βακτήρια και τους ιούς – Maximo Sandín

Ο Maximo Sandín είναι καθηγητής βιολογίας στο αυτόνομο πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, σύμφωνα με τον οποίο η φύση είναι ένα ενιαίο και σύνθετο πλέγμα συστημάτων σε ισορροπία, κι όχι σε ανταγωνισμό, όπως δέχεται σαν δεδομένο η δαρβινιστικής προέλευσης θέση πως τα βακτήρια και οι ιοί είναι ανταγωνιστικοί οργανισμοί που δεν μπορεί παρά να προκαλούν ασθένειες. Αντίθετα, τα βλέπει ως αδιαχώριστο συστατικό των έμβιων διεργασιών, η πιθανή και μειοψηφική σε σχέση με τον συνολικό τους αριθμό παθογόνος δραστηριότητά τους, σχετίζεται περισσότερο με την μεταφορά γονιδίων ως αντίδραση σε εξωτερικές απειλές. Εγείρει επίσης το ερώτημα του κατά πόσο η τεχνητή εισαγωγή εξασθενημένων μικροβίων στο σώμα, ή μέρους αυτών -μέσω του εμβολιασμού- διαταράσσει τους φυσικούς μηχανισμούς ισορροπίας με το περιβάλλον.

Ο Sandín είναι σήμερα απ’ τους λίγους επιστήμονες που στέκονται κριτικά απέναντι στον δαρβινισμό (την επιστημονική θεωρία του πολέμου όλων εναντίον όλων, που ας σημειωθεί ότι αναπτύχθηκε στις αγγλοσαξονικές χώρες όπου κυριαρχούσε ήδη η καλβινιστική αντίληψη του ανθρώπου ως εκ φύσεως εγωιστικού όντος, που αυτός ο εγωισμός του δεν μπορεί παρά να καθοδηγηθεί κάπως προς το κοινό καλό, εγχείρημα που στην πολιτική οικονομία θα εκφράσει λίγο νωρίτερα ο Άνταμ Σμιθ).

Θεωρεί λοιπόν τον δαρβινισμό επιστημονική έκφραση του καπιταλισμού, της θεωρίας της “ελεύθερης αγοράς”. Αντίθετα με την πλειοψηφία των συναδέλφων του, δε θεωρεί τη φύση ως πεδίο ανταγωνισμού για την επιβίωση του ικανότερου, αλλά κάνει λόγο για ανάγκη επινοητικής συνεργασίας με τη φύση. Απορρίπτει την απλουστευτική οπτική των μικροβίων, των ιών, των βακτηρίων ως “αόρατων εχθρών”, αλλά αντίθετα περιγράφει τα μικρόβια ως δομικές μονάδες της ζωής, που είναι ικανά να οδηγήσουν στην αυτοκαταστροφή της, εάν συνεχίσουμε να τα καταπολεμάμε με κάθε κόστος. Οι τελευταίες ανακαλύψεις για τους ιικούς μηχανισμούς μεταφοράς γενετικού υλικού, καθώς και η ανακάλυψη ιικών γεν. αλληλουχιών σε ζωϊκό και φυτικό γονιδίωμα δείχνει με σαφήνεια πως οι ιοί έχουν παίξει και παίζουν έναν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη, ως πηγή γενετικής ποικιλομορφίας.

η συνέχεια εδώ, στην ιστοσελίδα: "πρακτορείο RIOTERS"

Είναι τα μαθηματικά ένας τρόπος σκέψης;

Η ανάγνωση του έργου του Alain Badiou, και κυρίως των θεμελιωδών Being & Event και Logic of Worlds απαιτεί γνώσεις από σημαντικές περιοχής των μαθηματικών: Την Θεωρία Συνόλων, Την Θεωρία Κατηγοριών, το έργο του Cantor και του Grothendieck. 

Το ιστολόγιο “BADIOUMATHEMATICS”, με μια σειρά απο σημειώσεις, μεταφράσεις και παραπομπές επιχειρεί να διευκολύνει την κατανόηση αυτού του έργου. Όπως δηλώνει ο διαχειριστής του ιστολογίου: "Η δημοσιοποίηση είναι ελάχιστη αντίδραση στην αίσθηση ότι μονομανείς τεχνοκράτες της φιλοσοφίας και των μαθηματικών ζουν στην «κοσμάρα» τους . Το μοναδικό έργο του Badiou άλλωστε είναι ζωντανή απόδειξη της ζώσας ερευνητικής ανήσυχης διεπιστημονικότητας"

 

Από αυτό το ιστολόγιο αναδημοσιεύουμε δύο κείμενα, ως κίνητρο για να ασχοληθείτε με το θέμα:

Το 1ο είναι ένα μικρό απόσπασμα από το βιβλίο:  Wittgenstein's Antiphilosophy

Η απλή ερώτηση «Είναι τα μαθηματικά ένας τρόπος σκέψης» υπόγεια οργανώνει την διαμάχη μεταξύ φιλοσοφίας και αντιφιλοσοφίας.

Γιατί;

Επειδή εάν οι μαθηματικές αναλογίες σκέπτονται, τότε αυτό σημαίνει ότι είναι δυνατός ένας λόγος χωρίς την εμπειρία του αντικειμένου, μια υποκειμενική και ρυθμισμένη πρόσβαση στο κατανοητό, ότι το είναι δεν είναι αποκλεισμένο από όλες τις αναλογίες, ότι τελικά η πράξη είναι ίσως μια θεωρητική υπόσταση.

Ο αντιφιλόσοφος τα αρνείται όλα αυτά

Από εκεί και πέρα η γενική γραμμή της αντιφιλοσοφίας είναι ότι τα μαθηματικά δεν είναι ένας τρόπος σκέψης αλλά ένας υπολογισμός. Μέσω αυτής της «υπολογιστικής» διάστασης ή ως ένας απλός μετασχηματισμός σημείων, αναδύεται το αδιαφοροποίητο πρόταγμα:

Τα μαθηματικά είναι μια παραλλαγή της λογικής.

Ο Wittgenstein το ανακοινώνει μέσω της συνήθους ευθύτητας του : «Τα μαθηματικά είναι λογική μέθοδος»

Το 2ο κείμενο  ένα  απόσπασμα σχετικό με τα Badioumathematics από την σειρά "Απλά μαθήματα Badioumathematics για αρχαρίους και μη μαθηματικούς" από  το "Μάθημα τέταρτο : P Cohen, Forcing, Συμβαν":

Ο ΑΒ ισχυρίζεται ότι ο μαθηματικός P.Cohen , εν αγνοία του, έχει λύσει ένα θεμελιακό φιλοσοφικό πρόβλημα στο μαθηματικό επίπεδο, μέσω μιας σειράς μαθηματικών αποδείξεων.

Athens, Christmas 2011: θα χυθεί αίμα…

Αναδημοσίευση από το aformi.gr

Athens, Christmas 2011 from www.aformi.gr on Vimeo.

Άνοιγμα – σοκ Τσίπρα σε Πάνο Καμμένο! Κλονίζονται τα θεμέλια της μεταπολίτευσης…

Πριν μερικές μέρες είχαμε ασχοληθεί  με την συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα σε ακροδεξιά blogs (Ο Αλέξης Τρίπρας δίνει συνέντευξη σε ακροδεξιά blogs...).  Σήμερα σας παρουσιάζουμε ολόκληρη την συνέντευξή του στο (kontra CHANNEL) αλλά και το κείμενο που αναδημοσιεύεται σε αρκετές ακροδεξιές ιστοσελίδες από το www.olympia.gr, το οποίο συμμετήχε στον όμιλο ηλεκτρονικών μέσων που είχε δώσει την προηγούμενη συνέντευξή του ο Α. Τσίπρας. Το πράγμα μιλάει από μόνο του  και ως εκ τούτου δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να προσθέσουμε δικά μας σχόλια...

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αναδημοσίευση από το olympia.gr

Άνοιγμα – σοκ Τσίπρα σε Πάνο Καμμένο! Κλονίζονται τα θεμέλια της μεταπολίτευσης…

Χθες το βράδυ στο Κόντρα και την εκπομπή “Επί του πιεστηρίου”, ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ότι εννοεί τα όσα μας είχε δηλώσει στην πρόσφατη συνέντευξη του. Κυρίως όμως με το άνοιγμα του σε κέντρο και λαϊκή δεξιά, έβαλε φωτιά στο πολιτικό σκηνικό αφού εδώ δεν υπάρχουν οι όποιες υπόνοιες του ’89 αλλά ένα άνοιγμα που συνοδεύεται από μία πρόταση διακυβέρνησης βασισμένη σε αρχές και όχι σε αστείους μύθους “κομματικής καθαρότητας”. 

“Δεν έχω να χωρίσω τίποτα από έναν τριαντάρη νεοδημοκράτη που ξεριζώνεται από την πατρίδα του για να βρει δουλειά”!

Εκεί όμως που άναψαν τα τηλέφωνα, ήταν όταν ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ξεκάθαρο άνοιγμα στον Πάνο Καμμένο, γκρεμίζοντας έτσι ιδεοληψίες δεκαετιών.

Λαικό Μέτωπο Αλληλεγγύης (Δίκτυο Αλληλεγγύης)

του Μπάμπη Χριστακόπoυλου

Η οικονομική κρίση έχει αρχίσει πλέον να «χτυπά» την πόρτα σε όλα σχεδόν τα σπίτια, σε όλους τους χώρους δουλειάς. Ακόμα και τα επίσιμα στοιχεία των κρατικών και ευρωπαϊκών υπηρεσιών μιλούν για ύφεση που διαρκεί περισσότερο από 5 χρόνια, για μειωμένη παραγωγή που αγγίζει το 10% ετησίως και για ανεργία που έφτασε και μέχρι το 20%, χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν οι 4ωροι εργαζόμενοι των 360€. Δεν λαμβάνονται επίσης υπόψιν και οι «λαθραίοι» εργαζόμενοι των προηγούμενων ετών που δεν εργάζονται πια και σαν άλλοι Γιάννη Αγιάννιδες προσπαθούν να επιβιώσουν με κάθε τρόπο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση παρά τις όποιες σημαντικές παρακαταθήκες είχε από το παρελθόν, φαίνεται πλέον ότι έχει γίνει θύμα των ίδιων των αντιφάσεων της. Των αντιφάσεων εκείνων που από την μία μεριά πατούν στο κοινωνικό κράτος, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και την αλληλεγγύη των λαών και από την άλλη πατούν και ταυτόχρονα καταπατούν με την επιβολή των οικονομικών εκείνων όρων κυρίως από την Γερμανία και σε δεύτερο χρόνο από την Γαλλία προς όφελος των συμφερόντων που εκφράζουν και εξυπηρετούν στο όνομα μια «ισχυρής Ευρώπης». Οι τελευταίες εξελίξεις με την «αποχώρηση» του Ην. Βασιλείου και η πρωτοφανής απόφαση για πρώτη φορά η Ε.Ε. να αποφασίζει κατά πλειοψηφία και όχι με συναίνεση και ομοφωνία, δεν σηματοδοτεί μόνο την αλλαγή της κατεύθυνσής της σε πολιτικό επίπεδο αλλά δηλώνει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι τα οικονομικά συμφέροντα είναι αυτά που από δω και στο εξής θα διαμορφώνουν την πολιτική και οικονομική της κατεύθυνση.

Το "σύντομο τέλος" της κυβέρνησης Παπαδήμου...

...Είναι, ίσως, η πρώτη φορά που μια νέα κυβέρνηση, έστω και χωρίς τη μεσολάβηση εκλογών, έχει τόσο πολύ απογοητεύσει τους πολίτες. Θυμίζουμε ότι μόλις πριν από ένα μήνα η κυβέρνηση υπό τον Λουκά Παπαδήμο τύγχανε αποδοχής και εμπιστοσύνης από το 48% των ερωτηθέντων και μόνο ποσοστό 38% δήλωνε ότι δεν την εμπιστεύεται (δημοσκόπηση VPRC, Νοέμβριος 2011). Η πτώση της δημοφιλίας της 50μελούς κυβέρνησης, της πολυπληθέστερης των τελευταίων δεκαετιών, δυσκολεύει ακόμη περισσότερο το ούτως ή άλλως συγκεκριμένο κυβερνητικό έργο που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει, ιδιαίτερα, μάλιστα, αν συνυπολογιστεί ότι νέα επώδυνα μέτρα αναμένεται να «γονατίσουν» τον ελληνικό λαό από την αρχή της επόμενης χρονιάς...

(απόσπασμα από την δημοσκοπική έρευνα της VPRC για τον Δεκέμβριο του 2011. Όλη η έρευνα σε pdf:  [εδώ] )

Αν δεχτούμε - σε αντίθεση με την εκτίμηση που ηγεμονεύει στο χώρο της αριστεράς - την θέση που προβάλει ο Σ. Μαρκέτος, δηλαδή ότι όλη η ντόπια αστική τάξη είναι ενάντια στο ευρώ,  θα πρέπει να περιμένουμε σύντομα εξελίξεις...

Λέτε να είναι η ΝΔ  στην επόμενη κυβέρνηση, η οποία με υπουργό οικονομικών τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, θα βγάλει την χώρα από την ΟΝΕ και θα επαναφέρει την δραχμή και θα "διαφυλάξει" την εθνική ανεξαρτησία της χώρας από διευθυντήρια της ΕΕ και του ΔΝΤ;

Δικαστική βόμβα στην εφεδρεία

 (αναδημοσίευση από το news247.gr)

Απόφαση κόλαφος για την εργασιακή εφεδρεία στο Δημόσιο. Παγώνει την υπαγωγή εργαζομένου σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών. Ανοίγει ο δρόμος για εκατοντάδες προσφυγές.

Στον "πάγο" η υπαγωγή σε προσυνταξιοδοτική διαθεσιμότητα εργαζομένου του Δημοσίου με προσωρινή διαταγή του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών. Ειδικότερα, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, σύμφωνα με την "Ημερησία", εξέδωσε προσωρινή διαταγή με την οποία δικαιώνει υπάλληλο που υπηρετούσε σε Υπηρεσία Δημοσιονομικών Ελέγχων και ο οποίος ετέθη σε καθεστώς προσυνταξιοδοτικής διαθεσιμότητας. Ο υπάλληλος υποστηρίζει στην αίτηση ακύρωσης της απόφασης ότι παραβιάστηκε το δικαίωμά του να εξελιχθεί μισθολογικά κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας του μέχρι τη νόμιμη συνταξιοδότησή του, το 2013.

Περί χαφιέδων και προβοκατόρων

Αναδημοσίευση από το REDNotebook

Του Στέργιου Κατσαρού

Αυτές τις μέρες κυκλοφορεί το βιβλίο «Υπόθεση Σκάλα, Βαρκελώνη 1978», από τις εκδόσεις «Ισνάφι». Ο συγγραφέας του, Χαβιέρ Κανιάδας Γασκόν, ξαναγυρίζει σ΄ ένα σημαντικό επεισόδιο της ισπανικής Μεταπολίτευσης: την επίθεση μιας ομάδας αναρχικών της CNT σ΄ ένα πολυτελές κέντρο διασκέδασης, τη «Σκάλα», τη μέρα που η κυβέρνηση, όλα τα κόμματα, τα μεγάλα συνδικάτα και ο στρατός καταλήουν σε μια συμφωνία που θα ονομαστεί το «Σύμφωνο της Μονκλόα» (15.1.1978). Από τα συντρίμμια της Σκάλα θα ανασυρθούν τέσσερις εργαζόμενοι νεκροί· το επόμενο πρωί η συναίνεση έχει ήδη νικήσει. Το Red Notebook αναδημοσιεύει τον πρόλογο του βιβλίου, που έγραψε ο Στέργιος Κατσαρός

Όταν μου έγινε η πρόταση να γράψω ένα πρόλογο για το βιβλίο αυτό, η πρώτη μου αντίδραση ήταν αρνητική. Τι νόημα έχει να κυκλοφορήσει ένα βιβλίο, μια μαρτυρία ενός συντρόφου που είχε εμπλακεί στην υπόθεση Σκάλα στη Βαρκελώνη πριν τριάντα τόσα χρόνια όπου βρήκαν το θάνατο 4 εργαζόμενοι; Το γεγονός επίσης ότι όλοι γνώριζαν ότι η καταστροφή οφειλόταν σε προβοκάτσια της αστυνομίας και όχι σε μολότοφ των παιδιών έκρινα ότι δεν ήταν ικανοποιητικός λόγος να γράψω έναν πρόλογο για τα γεγονότα αυτά. Ωστόσο η σκέψη μου κόλλησε στη τελευταία φράση του κειμένου: «....και αναρχία έπαψε να είναι επικαιρότητα, μετά από 115 χρόνια αγώνων».

Η εκτίμηση αυτή του συντρόφου είναι μάλλον υπερβολική αλλά αυτόματα η σκέψη μου πήγε στην υπόθεση της τράπεζας Μαρφίν, όπου βρήκαν το θάνατο 3 εργαζόμενοι από φωτιά που προκλήθηκε από μολότοφ που ρίχτηκε στη διάρκεια της εργατικής διαδήλωσης της 5ης Μαΐου 2010. Σ’ αυτά θα πρέπει να προστεθεί και θάνατος του οικοδόμου που συμμετείχε στη συγκέντρωση του Π.Α.Μ.Ε. στο Σύνταγμα στις 20 Οκτωβρίου του 2011. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Η περίπτωση της Σκάλα είναι μια καθαρή προβοκάτσια στημένη από την αστυνομία, στη Μαρφίν τα πράγματα δεν είναι ξεκαθαρισμένα. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονιστούν οι ευθύνες της εργοδοσίας. Ήταν η ίδια η αστική δικαιοσύνη που καταλόγισε ευθύνες. Αυτό δε μας απαλλάσσει από τυχόν ευθύνες. Όχι ευθύνη απέναντι στην αστική δικαιοσύνη ή απέναντι στους κολαούζους της εργοδοσίας στη βουλή που έχουν το θράσος να μιλούν στο όνομα της εργατικής τάξης. Όχι, αν χρωστάμε να απολογηθούμε σε κάποιον είναι στην ίδια την εργατική τάξη και στον εαυτό μας.

Καταλάβετε την παραγωγή

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "δράση"

Του RICHARD WOLFF (*)

Καθώς το κίνημα «Occupy» αναπτύσσεται, επιδιώκει λύσεις για τα οικονομικά και πολιτικά προβλήματα, τα εκθέτει και αντιτίθεται σε αυτά. Για πολλούς, το ίδιο το καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα είναι το βασικό πρόβλημα. Θέλουν αλλαγή προς ένα άλλο σύστημα, αλλά όχι προς την παραδοσιακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση (π.χ., ΕΣΣΔ ή Κίνα). Το σύστημα αυτό φαίνεται επίσης να χρειάζεται βασικές αλλαγές.

Η κοινή λύση που προτείνουν αυτοί οι ακτιβιστές είναι να αλλάξουμε τις ρυθμίσεις της παραγωγής και στα δύο συστήματα από το μηδέν. Κάθε επιχείρηση πρέπει να εκδημοκρατιστεί. Οι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν τις επιχειρήσεις τους, από τη λειτουργία τους έως τη διοίκησή τους. Αυτό θα καταργήσει το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα (εργοδότης-εργαζόμενοι), όπως οι ιστορικοί προκάτοχοί μας κατάργησαν τα παράλληλα εκμεταλλευτικά συστήματα της δουλείας (κύριος-σκλάβος) και της φεουδαρχίας (άρχοντας-δουλοπάροικος).

ΑΦΙΕΡΩΜΑ Σ' ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΗΓΕΤΗ

Του Γιώργου Πρασσά

Αφού καταγγείλω την - ως συνήθως αντικομμουνιστική - στάση του τέως σ/φου "ΕΟΣ", που έφτασε στο χαμερπές επίπεδο να παραποιεί φωτογραφίες του μεγάλου απροσδόκητα χαμένου μας ηγέτη - σαν μίσθαρνο όργανο των αφεντικών του, παρουσιάζω το πρώτο μέρος του τριμηνιαίου αφιερώματος στη μνήμη του φωτεινού φάρου του σοσιαλισμού :

A. Η καθημερινότητα του σοσιαλιστικού ανθρώπου στη ΛΔΒΚ

Pyongyang, a great place to live

Η πλατεία Ταχρίρ στις φλόγες....

Πυρκαγιές στην πλατεία Ταχρίρ μετά από συγκρούσεις μεταξύ στρατιωτών του στρατού και διαδηλωτών στο Κάιρο, 17 Δεκέμβρη, την δεύτερη ημέρα των συγκρούσεων όπου προκάλεσαν το θάνατο εννέα πολιτών και τραυματίστηκαν πάνω από 300.

Εικόνες από τις τελευταίες κινητοποιήσεις στην Αίγυπτο, [εδώ]

Κουίζ για συνεπείς κομμουνιστές

Με αφορμή το Συλλυπητήριο για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ που απέστειλε η ΚΕ του ΚΚΕ στην ΚΕ του Κόμματος Εργατών Κορέας, δημοσιεύουμε την παρακάτω φωτογραφία και καλούμε τους αναγνώστες μας να απαντήσουν:

1) ποιά είναι τα πρόσωπα και

2) ποιόν επαναστατικό χορό χορεύουν;

(το λαγωνικό που ανακάλυψε την φωτογραφία είναι ο Γ.Π.)

Όποιος θέλει ενότητα με το ΚΚΕ είναι άξιος της μοίρας του...

Σύμφωνα με τον "ρ" οι εικονιζόμενοι είναι πράκτορες των ιμπεριαλιστών οι οποίοι το 68 σαμποτάρουν σοβιετικά τανκς την στιγμή μάλιστα που προσέφεραν την διεθνιστική τους αλληλεγγύη  στον λαό της Τσεχοσλοβακίας...

Αναδημοσιεύουμε από τον σημερινό "ριζοσπάστη" ένα κατάπτυστο κείμενο, γραμμένο με τα διδάγματα  του Γκέμπελς για το πως κάνουμε προπαγάνδα. Το αφιερώνουμε στους πρόθυμους συνοδοιπόρους του ΚΚΕ για να "μορφωθούν" πολιτικά και ιστορικά!

Με αυτή την Αριστερά δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση, ούτε με την ιδία, ούτε με την κομματική δικτατορία που επιδιώκει να επιβάλει στη χώρα μας. Μια αριστερά που καταφεύγει σε ψέμματα και  διαστρεβλώσεις της ιστορίας για να αιτιολογήσει σήμερα την ύπαρξή και την πολιτική της, είναι τελειωμένη!  Όσοι θέλουν να συμπορευθούν μαζί της είναι άξιοι της μοίρας τους:

  Τιμούν έναν αντεπαναστάτη

Μεγάλες τιμές από τα αστικά ΜΜΕ για τον Βάτσλαβ Χάβελ, με αφορμή το θάνατό του. Εδωσαν και πήραν τα αφιερώματα, ενώ η αναγγελία τους ήταν πρωτοσέλιδη στον αστικό Τύπο και όχι τυχαία. Αλλωστε το βασικό του προσόν, όπως λένε, ήταν ότι πήρε μέρος στην «εξέγερση του '68, την Ανοιξη της Πράγας», αλλά και στο «κίνημα της Χάρτας 77». Οταν οι αστοί μιλούν για «εξέγερση» και «Ανοιξη» στη σοσιαλιστική Τσεχοσλοβακία, χρησιμοποιούν αυτήν την ορολογία για να χαρακτηρίσουν την αντεπανάσταση του 1968 στη συγκεκριμένη χώρα. Η αντεπανάσταση και τότε, όπως και το 1989-1991, δεν έγινε με επέμβαση απ' έξω. Στις τότε συνθήκες, του '68, συγκρότησαν οργανώσεις μέσα στην Τσεχοσλοβακία για να ανατρέψουν τη σοσιαλιστική ηγεσία. Ηγετικό στέλεχος της αντεπανάστασης τότε, ήταν και ο Β. Χάβελ. Αλλά και το λεγόμενο «κίνημα της Χάρτας 77», (είχε συμβολή στην αντεπανάσταση του 1989), ήταν επίσης μια αντεπαναστατική οργάνωση, με σκοπό την υπονόμευση του σοσιαλισμού από τα μέσα, και με πρόσχημα τα «ανθρώπινα δικαιώματα», που ήταν από τις αιχμές της προπαγάνδας των αστικών κυβερνήσεων των καπιταλιστικών κρατών ενάντια στη σοσιαλιστική εξουσία.

Το κλείσιμο των εργασιών της 2ης Πανελλαδικής Συνάντησης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής από τον Αλέκο Αλαβάνο

Εικόνες από την Πανελλαδική Συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής (μέρος ΙΙ)

Πολλοί ομιλητές αναφέρθηκαν στο πολυσυζητημένο θέμα της ενότητας της Αριστεράς. Εδώ παρουσιάζουμε μια τοποθέτηση ως ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του ιδιαίτερου τρόπου που προσεγγίζει το ζήτημα ο κάθε ομιλητής, αποδεικνύοντας ότι όλο και κάτι καινούργιο έχουμε να ακούσουμε:

Όμως πέρα από τις θεωρητικές και ιστορικές προσεγγίσεις του θέματος της ενότητας της Αριστεράς και της μετωπικής δράσης, υπάρχουν και οι προσεγγίσεις μέσα από πρακτικές δράσεις και τις εμπειρίες που αναδεικνύουν με άλλο τρόπο μέσα στην σημερινή συγκυρία αυτά τα ζητήματα. Θα παρουσιάσουμε δύο τοποθετήσεις που είχαν αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά:

Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία

...Σε αντίθεση με την επικούρεια έννοια της ελευθερίας ως άρνηση της αναγκαιότητας υπάρχει η στωική έννοιά της ως συνείδηση της αναγκαιότητας: «εκείνον που θέλει οι μοίρες τον οδηγούν, εκείνον που δεν θέλει τον σέρνουν», έλεγε ο Κικέρωνας. Η παρατήρηση δε έχει ως στόχο τις «μοίρες» των αρχαίων στωικών αλλά την «ιστορία» των σύγχρονων «μαρξιστών» —των «μαρξιστών» και όχι του Μαρξ, η διδακτορική διατριβή του οποίου ήταν στον Επίκουρο. Η θεμελιώδης θέση των όσων λέγονται εδώ είναι ότι η ιστορία ούτε οδηγεί ούτε σέρνει κανέναν. Η ιστορία ορίζει εκείνην, ακριβώς, την κοινωνική αναγκαιότητα που ανατρέπει η ελευθερία προκειμένου να είναι κοινωνική ελευθερία, δηλαδή, ελεύθερη συνάντηση των ελεύθερων προσώπων. Είναι η πολιτική εξουσία, αυτή που τελικά —στο όνομα της ιστορίας— οδηγεί και σέρνει...

Απόσπασμα από την ομιλία του Δημήτρη Κωτσάκη στη συνάντηση που διοργάνωσε η δημοτική συνεργασία ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ και οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ στις 13 Δεκεμβρίου του 2011 στο Κέντρο Νεότητας του Δήμου Χαλανδρίου, για την παρουσίαση του βιβλίου Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία του Γιώργου Λιερού.

Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Σκέψεις για την άμεση δημοκρατία

Εικόνες από την 1η μέρα της 2ης Πανελλαδικής Συνάντησης του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής

Και ο γραμματέας του ΣΥΝ ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκεί...

Την 1η μέρα ένα φάντασμα πλανιόταν πάνω από την 2η Πανελλαδική Συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής. Ήταν το φάντασμα των βουλευτικών εκλογών που έχουν εξαγγελθεί για τον Φλεβάρη, αλλά κανείς δεν είναι σίγουρος για το πότε θα γίνουν. Μια φράση του Α. Αλαβάνου λίγες μέρες πριν από μια συνέντευξη στον “105.5 στο κόκκινο”, στην οποία δήλωνε ότι : “αν δεν υπάρξει πλατιά συνεργασία, με αρχές και πρόγραμμα που δεν θα περιορίζεται στο ''αντιμνημονιακό'' πλαίσιο, δεν βλέπω συμμετοχή στις εκλογές” προβλήθηκε από ορισμένα ΜΜΕ ως ειλημμένη απόφαση του ΜΑΑ για μη συμμετοχή στις εκλογές και γέννησε ανησυχίες και αμηχανία στα μέλη και τους φίλους του.

Αυτή η κατάσταση την 1η μέρα της Συνάντησης διαμόρφωσε ένα κλίμα ανάλογο με αυτό που περιγράφει η λαϊκή παροιμία: “Μάθανε πως γ... και πλάκωσαν και οι γύφτοι”. Αυτό δεν προέκυψε κυρίως από τις ομιλίες των εκπρόσωπων των κομμάτων και των οργανώσεων της αριστεράς στην ανοικτή εκδήλωση που έγινε το απόγευμα του Σαββάτου, αλλά από τις τοποθετήσεις των μελών του Μετώπου, οι οποίες έγιναν τις πρωϊνές ώρες. 

Πρόταση Διακήρυξης για την Άμεση Δημοκρατία

Αναδημοσίευση από το "Άμεση Δημοκρατία"

ΝΕΟ - Πρόγραμμα 3ημέρου

Με βάση τη χρονική διαθεσιμότητα που έθεσαν οι αρμόδιοι υπάλληλοι της Νομικής και τις προτάσεις που έγιναν διαδικτυακά, το χρονοδιάγραμμα του τριημέρου έχει ως εξής :

• Παρασκευή: 6μμ - 10μμ
• Σάββατο: 10πμ - 8μμ
• Κυριακή: 10πμ - 5μμ

Τόσο τα εργαστήρια που προσφέρθηκαν να παρουσιάσουν κάποιες συλλογικότητες, όσο και οι θεματικές ομάδες, εντάσσονται μέσα στα προτεινόμενα θέματα του τριημέρου για τα οποία θα αποφασίσει το σώμα.

Όσοι έχουν παρουσιάσει προτάσεις πλαισίου λειτουργίας του τριημέρου καλό θα είναι, προκειμένου να διευκολύνουν τη ροή της πρώτης φάσης της Συνάντησης:

1. Να προσπαθήσουν να κάνουν μία συνθετική πρόταση συνυπολογίζοντας και τις άλλες προτάσεις (χωρίς θεματολογία, μόνο διαδικασία) που έγιναν και να την αναρτήσουν στη λίστα.
2. Να συμμετάσχουν (και όσοι άλλοι επιθυμούν) την Παρασκευή 2μμ-6μμ σε συνάντηση για συνδιαμόρφωση ενός μόνο πλαισίου που θα παρουσιαστεί στο σώμα για τελικές τροποποιήσεις και ψήφιση. Η συνάντηση θα γίνει στο κυλικείο της Νομικής.

Δύο αρνήσεις και μια κατάφαση (μέρος Ι)

(αποχή από τις εκλογές προτείνουν οι θιασώτες του νέου ΕΑΜ;)

Με αφορμή την 2η πανελλαδική Συνάντηση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, θα παρουσιάζουμε τις θέσεις μας για μερικά ζητήματα που είναι αντικείμενο συζητήσεων και αντιπαραθέσεων στο χώρο της Αριστεράς και όχι μόνο...

1. ΟΧΙ σε ένα νέο ΕΑΜ

Αν αξίζει να κρατήσουμε κάτι από το ΕΑΜ, είναι το μεγάλο κοινωνικό του έργο. Είναι αυτό που περιγράφει ο στίχος από το γνωστό τραγούδι: “Το ΕΑΜ μας έσωσε από την πείνα”. Η ευρύτατη αποδοχή του από τα λαϊκά στρώματα στηρίχτηκε σε αυτό το έργο. Γιαυτό ακριβώς κατάφερε να κάνει πράξη με την λαϊκή συμμετοχή αυτά που λέει ο επόμενος στίχος: “έφτιαξε ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ”. Παρόμοιο φαινόμενο της κοινωνικής γείωσης πολιτικών δυνάμεων συνέβη και στην Παλαιστίνη και σε άλλες αραβικές χώρες με τις πρακτικές της κοινωνικής αλληλεγγύης της Χαμάς, της Χεζμπολάχ αλλά και σε ορισμένες περιπτώσεις στην Λατινική Αμερική με την χριστιανική εκκλησία, για να μην αναφερθούμε στους Ζαπατίστας και σε άλλα κινήματα, που έχουν σαφώς πιο διακριτές πολιτικές στοχεύσεις από το ΕΑΜ.

(Για ένοπλο αγώνα ετοιμάζονται

οι θιασώτες του νέου ΕΑΜ;)

Ως πολιτικό εγχείρημα όμως το ΕΑΜ είναι ένα αρνητικό παράδειγμα που θα πρέπει να το καυτηριάζουμε. Το ΕΑΜ ως πολιτικό μόρφωμα ήταν ένας μηχανισμός που στήθηκε από τα πάνω, απόλυτα ελεγχόμενος από την ηγεσία του ΚΚΕ χωρίς καμία δυνατότητα παραγωγής Πολιτικής. Ήταν επίσης μια συνωμοτική οργάνωση από την οποία απουσίαζε κάθε ίχνος δημοκρατίας. Αν διαβάσει κάποιος το ιδρυτικό το θα διαπιστώσει πως δεν γίνεται καμία αναφορά για το πως λαμβάνονται οι αποφάσεις πέρα από αυστηρούς συνωμοτικούς κανόνες. Δεν γίνεται καμία μνεία ούτε καν στις αρχές του “δημοκρατικού συγκεντρωτισμού”, τις οποίες αναφέρει το ΚΚΕ στο καταστατικό του.

Μια και μοναδική σημαντική πολιτική απόφαση έλαβε το ΕΑΜ μετά την ίδρυση του, η οποία αποδείχτηκε μοιραία για την πορεία του κινήματος και της χώρας. Ήταν η απόφαση για την συνυπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας. Ήταν μια απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ και όχι των μελών του ΕΑΜ. Τα μέλη του ΕΑΜ και των οργανώσεών του, όχι μόνον δεν συμμετείχαν σε καμία απολύτως διαδικασία στην οποία είχαν την δυνατότητα να την συζητήσουν και να εκφράσουν την γνώμη τους σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, αλλά όσοι τόλμησαν να εκφράσουν την διαφωνία τους εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκαν προδότες και είχαν την ανάλογη αντιμετώπιση. Η εικόνα με τους μαχητές του ΕΛΑΣ την στιγμή που παραδίνουν τα όπλα τους και κλαίνε, καταγράφει με τον πιο δραματικό τρόπο αυτή την κατάσταση...

Αντιφατική και ασυνεπής είναι ο πιο ελαφρύς χαρακτηρισμός που μπορεί να αποδοθεί στη στάση όσων από την μια μεριά να προβάλουν σήμερα ως πολιτικό σχέδιο το όραμα ενός “νέου ΕΑΜ” και από την άλλη να κάνουν θετικές αναφορές στα κινήματα για “άμεση” δημοκρατία και καταγγέλλουν τους θεσμούς της ΕΕ ως αντιδημοκρατικούς γιατί - εκτός των άλλων - δεν λαμβάνουν υπόψη τους την θέληση των λαών της Ευρώπης..

(συνεχίζεται...)