Ποιοί είναι οι πραγματικοί Άρχοντες της Πολιτικής;

(Διόρθωση: το e-mail, όπως και η πρωτοβουλία  που αναφέρεται στο παρακάτω κείμενο,  δεν είναι των 3 συντρόφων του ΝΑΡ,  αλλά πρωτοβουλία του ΝΑΡ στην οποία οι συγκεκριμένοι σύντροφοι έχουν αναλάβει τα επικοινωνιακά καθήκοντα. Ως εκ τούτου ζητούμε συγνώμη για αυτό το λάθος μας)

Η "γέννησις" της ...αριστερής πολιτικής

Τρεις σύντροφοι από το ΝΑΡ με e-mail που κυκλοφορούν, μας ξάφνιασαν για την πρωτοτυπία της σκέψης τους, για την βαθιά ανάλυση της συγκυρίας και τις δημιουργικές τους προτάσεις που αγγίζουν το λαϊκό αίσθημα. Γράφουν λοιπόν:

"Σκεφτήκαμε ότι είναι αναγκαία όσο ποτέ η ανάληψη μιας πολιτικής πρωτοβουλίας η οποία θα στοχεύει στην εμφάνιση και συγκρότηση ενός ισχυρού πολιτικού ρεύματος που θα απαιτεί την έξοδο από την αιχμαλωσία του Ευρώ και τη συνολική ρήξη με την ΕΕ."

Μια τέτοια πρωτοβουλία χρειάζεται ο τόπος για να πάει μπροστά! Όμως θα θέλαμε να τους πληροφορήσουμε ότι έχουν ισχυρούς αντίπαλους, οι οποίοι ως συνεπείς Μαρξιστές /Λενινιστές βλέπουν πάντα την σχέση του πολιτικού με το οργανωτικό ζήτημα. Και το κυριότερο διδάσκονται από τα λάθη των άλλων, εφόσον δεν έχουν προλάβει να τα κάνουν οι ίδιοι. Γι αυτό βρίσκονται ένα βήμα πιο μπροστά, πράγμα εξάλλου το οποίο επαληθεύεται και από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις της VPRC. Αναφερόμαστε στην ΣΠΙΘΑ, η οποία εδραιώνει την παρουσία της στην πολιτική σκηνή ακολουθώντας πιστά την ρήση του προέδρου Μάο “τα δύο δεν γίνονται ένα, αλλά το ένα γίνεται δύο”. Ίσως αυτή η πρακτική της πολιτικής της συγκρότησης είναι ένας λόγος για τον οποίο παθαίνουν ονειρώξεις ορισμένοι πρώην Μαοϊκοί με αυτό το εγχείρημα. Τώρα λοιπόν, μετά τον Καζάκη/Ληναίο, ήρθε και η σειρά του Γ. Καραμπελιά  για να ξαλαφρώσει το κάρο από περιττά βάρη, ώστε να προχωρήσει με πιο γρήγορους ρυθμούς προς τον προορισμό του...

Η ΣΠΙΘΑ λοιπόν διδάχτηκε από τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε μόνον μια, αλλά τρεις ευκαιρίες για να είναι σήμερα η ηγεμονική δύναμη στο χώρο της Αριστεράς και όχι μόνο. Οι τρεις αυτές ευκαιρίες ήταν οι τρεις συνδιασκέψεις του, συνδιασκέψεις στις οποίες θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει η αμεσοδημοκρατική του συγκρότηση ενός νέου σύγχρονου πολιτικού φορέα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των καιρών. Όμως η κυριαρχία των μηχανισμών αναπαραγωγής των πολιτικών μορφωμάτων που τον συγκροτούσαν ενάντια σε ανάγκες της υπέρβασης και της ανασύνθεσης, τον οδήγησαν στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα.

Η κατάσταση αυτή διαμορφώθηκε κάτω από την ομπρέλα της κρατικής επιχορήγησης, ομπρέλα ενίσχυσε στο έπακρο τις τάσεις αυτοσυντήρησης των γραφειοκρατικών μηχανισμών. Σήμερα μόνον τα λιγούρια αυτής της επιχορήγησης συμμετέχουν συντεταγμένα προς την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η Συνδιάσκεψη ένα πραγματικό πρόβλημα έχει να λύσει: το πως θα αναδιανείμει την κρατική επιχορήγηση καθορίζοντας στο παρασκήνιο τα βουλευτιλίκια και άλλα παρεμφερή εκλογικά ζητήματα. Όμως, ούτε το “Μέτωπο ΑΑ” μπόρεσε να κάνει αυτή την υπέρβαση στο εσωτερικό του, υπέρβαση στην οποία εναντιώθηκε σύσσωμος  ο ΣΥΡΙΖΑ...

Μεγάλη Συναυλία στο Σύνταγμα – Τρίτη 28 Ιούνη

(Από το http://real-democracy.gr/)

Την Τρίτη 28 Ιούνη 6 μ.μ. καλλιτέχνες και δημιουργοί ενώνουν τη φωνή τους με όλη την Ελλάδα στο Σύνταγμα. Το Μεσοπρόθεσμο δεν θα περάσει θα δηλώσουν με το δικό τους τρόπο σε μια μεγάλη συναυλία, που θα ξεκινήσει  θα ξεκινήσει μεγάλη λαϊκή συναυλία που θα διαρκέσει μέχρι αργά το βράδυ. Ήδη οι ΗΛΙΑΣ ΒΑΜΒΑΚΟΥΣΗΣ, ΓΗ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΟΚΑΡΙΝΗΣ, ΜΑΤΟΥΛΑ ΖΑΜΑΝΗ, ΗΧΟΚΑΜΠΟΣ, TIGGER LILLIES, LOST BODIES, MODE PLAGAL ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, YΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ, SALVADOR, SEBLORIA.  Και πολλοί άλλοι είναι εκείνοι, που θα συμμετάσχουν στη συναυλία, όπως βρίσκονται ήδη στο Σύνταγμα πολύ καιρό τώρα.

Η αντι-εξουσία της πλατείας Συντάγματος . Τα «κοινά» στα χέρια της κοινωνίας

του Κώστα Χαριτάκη

Από την έκτακτη έκδοση της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ

http://efimeridadrasi.blogspot.com

Αυτό που συνέβη στις 15 Ιούνη με τη μαζική και ηρωική υπεράσπιση της πλατείας Συντάγματος από τις κατασταλτικές ορδές της «δημοκρατίας» έδειξε ξεκάθαρα τι δύναμη μπορεί να πυροδοτήσει η υπεράσπιση των «κοινών». Γιατί, βέβαια, αυτή η αξιοθαύμαστη αντοχή, αλληλεγγύη και επιμονή των ίδιων των αγωνιζόμενων (που ξεπερνάει και την τολμηρότερη φαντασία των ποικιλώνυμων "πρωτοποριών") έγινε δυνατή ακριβώς γιατί νιώθαμε ότι έχουμε να υπερασπίσουμε κάτι πραγματικό δικό μας ((και όχι απλώς κάποιες κομματικές εντολές ή γενικώς μια "πολιτική γραμμή"): αυτό που από κοινού δημιουργήσαμε όλες αυτές τις μέρες, επαναοικειοποιούμενοι το δημόσιο χώρο για τις κοινωνικές ανάγκες έκφρασης, διαμαρτυρίας, συζήτησης και αγώνα, ξηλώνοντας τις «περιφράξεις» του κράτους, της αγοράς και του πολιτικού συστήματος.

Η δύναμη δημιουργίας και υπεράσπισης των «κοινών» είναι το κομβικό, νέο ποιοτικό στοιχείο της εξέγερσης των πλατειών, που τις εισάγει σε ένα διαφορετικό πεδίο πολιτικής και δράσης από αυτό που μας έχουν συνηθίσει (και εξακολουθούν να μας καλούν) οι κομματικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις της ανώδυνης διαμαρτυρίας και της εκλογικής πελατείας. Είναι η εισβολή του «εμείς», πάνω από τις διαιρέσεις και τους ρόλους που μας επιβάλλει καθημερινά η εξουσία και η καπιταλιστική παραγωγή (εργαζόμενος-άνεργος, παραγωγός-καταναλωτής, ντόπιος-μετανάστης, ειδικοί-αδαείς, διευθυντές-διευθυνόμενοι, καθοδηγητές-εκτελεστές, κ.λπ.), με τον αδιαμεσολάβητο τρόπο της άμεσης δημοκρατίας. Αλλά είναι και η καθημερινή αναμέτρηση αυτού του «εμείς» με το τι μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνοι μας, αυτόνομα, ανεξάρτητα, με τα δικά μας μέσα της αλληλεγγύης, της ισότητας και της συνεργασίας, χωρίς την αλλότρια κρατική και κομματική κηδεμονία και χωρίς το «αόρατο» χέρι της αγοράς και της εκμετάλλευσης που εξευτελίζει την ανθρώπινη ύπαρξη.

Η VPRC επιβεβαιώνει τις θέσεις μας για την ΣΠΙΘΑ...

Με όλες τις επιφυλάξεις για τις δημοσκοπήσεις και την σημασία των συγκριτικών αποτελεσμάτων που καταγράφονται σε αυτές, παρουσιάζουμε δύο στοιχεία από την πρόσφατη έρευνα της VPRC για τα Επίκαιρα, στα οποία ο έντυπος και ο ηλεκτρονικός τύπος δεν έδωσε την δέουσα σημασία.

1. Το πρώτο αφορά την δυναμική που έφερε το κίνημα της 25ης Μάη και ανέτρεψε τους όρους που διαμορφώνουν την συναίνεση στις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές του αστισμού. Η δυναμική αυτή αποτυπώνεται στην τελευταία παράγραφο της έρευνας: "Τα δύο τρίτα του πληθυσμού (64%) ετοιμάζονται να εκδηλώσουν δυναμικά τους επόμενους μήνες τη δυσαρέσκειά τους για την οικονομική πολιτική. Το 48% του πληθυσμού εγκρίνει τις επιθέσεις αποδοκιμασιών σε υπουργούς της Κυβέρνησης, μάλιστα το 36% τις εγκρίνει απόλυτα. Ειδικότερα ο δείκτης αυτός δείχνει ότι η πολιτική   διαμαρτυρία έχει περάσει σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα σήμερα στην Ελλάδα, κάτι που θα οξύνει καθημερινά το πολιτικό και κοινωνικό θερμόμετρο."

2. Το δεύτερο στοιχείο αφορά την παρουσία της ΣΠΙΘΑ στο πολιτικό σκηνικό ως πολιτικού μηχανισμού ο οποίος είναι ανταγωνιστικός με την αριστερά, μηχανισμού και εντάσσεται στους εναλλακτικούς αστικούς σχεδιασμούς για την χειραγώγηση του κινήματος της 25ης Μάη. Αυτούς τους σχεδιασμούς, όπως είχαμε καταδείξει σε προηγούμενο κείμενό μας (ΣΠΙΘΑ: Είναι βέβαιο πως οι "αγανακτισμένοι" αποτελούν τη συνέχειά μας στο μαζικό επίπεδο...) ήδη τα καθοδηγητικά κλιμάκια της ΣΠΙΘΑ τους έχουν εντάξει στα στρατηγικά τους σχέδια για την συγκυρία. Η έρευνα της VPRC επιβεβαιώνει τις αυταπάτες που τρέφει μια μερίδα της πατριωτικής αριστεράς ότι αυτό πολιτικό μόρφωμα ότι θα αποτελέσει το όχημα για το νέο ΕΑΜ που ονειρεύεται, όχημα για την δική της πολιτική ηγεμονία...

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Συμβολή στο διάλογο των αριστερών οικονομολόγων

Του Γιώργου Πρασσά

Συμβάλλοντας στην ενίσχυση των απόψεων των αριστερών οικονομολόγων περί της υπεροχής του εθνικού νομίσματος, παρουσιάζουμε σήμερα ένα επίκαιρο κείμενο για τις δυνατότητες ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής :

«...Κάθε χρόνος που περνά και γίνεται η ζωή του λαού μας πιο πλούσια, πιο όμορφη.Το βλέπω στους πελάτες μας και στους τιμοκαταλόγους μας. Σήμερα όλα τα φαγητά είναι πολύ πιο φτηνά από ότι ήταν πριν. Μερικά φαγητά είναι δέκα φορές πιο φτηνά απ’ ότι ήταν μερικά χρόνια πρωτύτερα. Και κοιτάξτε το τιμοκατάλογό μας πόσο πλούσια είναι η εκλογή που μπορεί να κάνει ο πελάτης...»

(απόσπασμα από το κείμενο: "ΟΙ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ" που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ, 8-04-1952, ΠΟΛΩΝΙΑ)

Για να διευκολύνουμε δε του σ/φους, στην κατάχτηση της ανεξαρτησίας σας από τα ιμπεριαλιστικά νομίσματα, προσφέρουμε σήμερα ένα χρήσιμο εργαλείο εντελώς δωρεάν: μετατροπέας νομίσματος

Ανακοίνωση του Συλλόγου Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών για την σύλληψη του Απόλλωνα Λιακόπουλου

Καμία δίωξη κατά του συναδέλφου Απόλλωνα Λιακόπουλου – Καμία ανοχή στην κρατική καταστολή και την αστυνομική αυθαιρεσία

Ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών εκφράζει την αμέριστη συμπαράστασή του στον συνάδελφο διορθωτή Απόλλωνα Λιακόπουλο, εκλεγμένο μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.), ο οποίος δικάζεται την Τετάρτη 29 Ιουνίου, αντιμετωπίζοντας ανυπόστατες, κακόβουλες και κατασκευασμένες κατηγορίες.

Ο Απόλλωνας Λιακόπουλος συνελήφθη κατά την πανεργατική απεργιακή συγκέντρωση της 15ης Ιουνίου, αφού κακοποιήθηκε βάναυσα και εντελώς απρόκλητα από τις μονάδες καταστολής της Αστυνομίας. Όπως πιστοποιεί πέρα από κάθε αμφιβολία το βίντεο που αποτυπώνει τη στιγμή της σύλληψής του, ο συνάδελφος στεκόταν κυριολεκτικά με σταυρωμένα χέρια απέναντι από διμοιρίες των ΜΑΤ και συζητούσε με διαδηλωτή, όταν τον προσπέρασε τρέχοντας ένα άτομο που μετέφερε πυροσβεστήρα και ψέκασε στιγμιαία προς την κατεύθυνση των αστυνομικών δυνάμεων. Οι αστυνομικοί των ΜΑΤ αμέσως κινήθηκαν εναντίον του ατόμου αυτού, ρίχνοντάς το κάτω και χτυπώντας το άγρια. Ο Απόλλωνας Λιακόπουλος επιχείρησε να διαμαρτυρηθεί ζητώντας τον λόγο από τους αστυνομικούς, με αποτέλεσμα εκείνοι να του επιτεθούν βίαια και να τον συλλάβουν.

Το στιγμιότυπο της κακοποίησης και της σύλληψης του συναδέλφου αποτελεί μνημείο ντροπής για το ελληνικό κράτος, που σήμερα δρομολογεί χωρίς αναστολές την πιο ανηλεή επίθεση εναντίον των εργαζομένων αυτής της χώρας στη σύγχρονη ιστορία. Το γεγονός, επιπλέον, της παραπομπής του Απόλλωνα Λιακόπουλου σε δίκη αποτελεί σαφή ένδειξη της πολιτικής που ακολουθούν εδώ και καιρό οι αστυνομικές και διωκτικές αρχές της χώρας: απροκάλυπτη και αστήρικτη ποινικοποίηση κάθε διαμαρτυρίας, κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, με στόχο τον παραδειγματισμό και την τρομοκράτηση όλων μας. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι η πολιτική αυτή είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Απαιτούμε την άμεση απαλλαγή του συναδέλφου Απόλλωνα Λιακόπουλου από όλες τις κατηγορίες που τον βαρύνουν και την παύση κάθε δίωξης σε βάρος του. Στη δίκη του, την Τετάρτη 29 Ιουνίου, θα είμαστε όλοι εκεί, όλοι στο πλευρό του.

Στον πόλεμο που μας έχουν εξαπολύσει, η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

Το ΔΣ  

Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών
Μαυρικίου 8 & Μαυρομιχάλη
Αθήνα

Τ.Θ. 21028
Αθήνα 11410

Τηλ. Επικοινωνίας: 6982561146

Ηλ. Ταχυδρομείο: syl.smed@gmail.com
Website:  http://www.smed.gr/

Forum: http://smed.forumotion.net

Σήμερα στην Πλατεία Συντάγματος: Η "σύνοδος κορυφής της ΕΕ" και το νέο "Σύμφωνο για το Ευρώ"

Η "σύνοδος κορυφής της ΕΕ" και το νέο "Σύμφωνο για το Ευρώ"

Παρασκευή 24 Ιουνίου στις 7 μ.μ.

Συμμετέχουν...

- ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Πανεπιστημιακός καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας.

- ΚΑΨΑΛΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ Ερευνητής εργασιακών σχέσεων.

- ΚΙΜΠΟΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ Δημοσιογράφος.

- ΜΗΝΑΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ Συγγραφέας.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο από την εφημερίδα ΔΡΑΣΗ, όχι τόσο για τις συγκεκριμένες 10 προτάσεις που περιέχει αλλά κυρίως για την πολιτική αντίληψη που εκφράζει: Η υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας είναι μια υπόθεση μια υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων και μπορεί να πραγματοποιηθεί  με πρωτοβουλίες και δράσεις που αναλαμβάνουν οι ίδιοι και όχι μέσω πολιτικών διαμεσολαβήσεων και αντιπροσωπεύσεων στους κρατικούς πολιτικούς θεσμούς. Απ' αυτή την άποψη έχει μεγάλη σημασία γιατί έρχεται σε ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές πρακτικές στον χώρο της Αριστεράς, οι οποίες αποβλέπουν σε εναλλακτικές διαχειριστικές λύσεις μέσω της κοινοβουλευτικής οδού. 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

• Ούτε ιδιωτικοποίηση – ούτε κρατικοποίηση/εθνικοποίηση: όλα τα δημόσια κοινά αγαθά στα χέρια της κοινωνίας. Δημιουργία τους με ελεύθερο, συνεργατικό τρόπο, ελεύθερη, δωρεάν ισότιμη πρόσβαση σε αυτά από όλους. Κάλυψη όλων των κοινωνικών αναγκών, με μη κρατικούς, μη καπιταλιστικούς όρους.
   
• Κατάληψη των ιδιωτικοποιημένων και υπό ιδιωτικοποίηση «δημόσιων» οργανισμών και επιχειρήσεων από τους εργαζόμενους και την κοινωνία και λειτουργία τους έξω από την αγορά για τις κοινωνικές ανάγκες.
  
  
• Μαζική ανυπακοή – άρνηση πληρωμών παντού. Έτσι δε θα πληρώσουμε το χρέος, δεν περιμένουμε την αναδιαπραγμάτευση ή τη διαγραφή του από καμιά κυβέρνηση, δεν διαλέγουμε με ποιο νόμισμα (ευρώ ή δραχμή) θα πληρώνουμε και θα μας εκμεταλλεύονται.

• Κατάληψη και αυτοδιαχείριση επιχειρήσεων που κλείνουν, απολύουν μαζικά ή δεν πληρώνουν, και δημιουργία δικτύου αυτοδιαχειριζόμενων επιχειρήσεων σε σύνδεση με τις τοπικές κοινότητες και με τις ανάγκες τους, καθώς και με δημιουργία ανεξάρτητου από την αγορά δικτύου ανταλλαγών και διάθεσης προϊόντων.

• Απεργίες οργανωμένες από τα κάτω, με γενικές συνελεύσεις, ανεξάρτητα από ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, με μπλοκάρισμα της παραγωγής, των υπηρεσιών και καταλήψεις νευραλγικών κρατικών οργανισμών, υποδομών και τομέων παραγωγής-διανομής-κατανάλωσης.
  
   
• Καλούμε όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία που κινούνται σε ανεξάρτητη κατεύθυνση να εντείνουν τη ρήξη τους με τον κρατικό και καθεστωτικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και των μεγάλων Ομοσπονδιών τους, να πάρουν μαχητικές πρωτοβουλίες και να συμβάλλουν σε έναν ανεξάρτητο-αντικυριαρχικό οριζόντιο συντονισμό των γενικών συνελεύσεων και των επιτροπών αγώνα στους χώρους δουλειάς.

• Δημιουργία αγροτικών συνεργατικών κοινοτήτων για παραγωγή που θα σέβεται το περιβάλλον και τον άνθρωπο, χωρίς τους σπόρους και τα χημικά των πολυεθνικών, με οριζόντιο δίκτυο διάθεσης των προϊόντων εκτός αγοράς και εκτός των νορμών (και των επιδοτήσεων) της Ε.Ε. Δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων αστικών αγρών σε δημόσιους χώρους (π.χ. Ελληνικό) για την επίλυση με τα δικά μας μέσα του επισιτιστικού προβλήματος.

• Ελεύθερες δωρεάν μετακινήσεις για όλους. Αυτοδιαχείριση των ΜΜΜ από τους εργαζόμενους.

• Κατάληψη και αυτοδιαχείριση δημόσιων και εκκλησιαστικών κτιρίων και κλειστών σπιτιών για τη στέγαση όλων των αστέγων.

• Δημιουργία δομών απελευθερωτικής λαϊκής εκπαίδευσης, της ολόπλευρης γνώσης, της χειραφέτησης, της κριτικής σκέψης, της χαράς και της δημιουργίας, πέρα από το κρατικό και ιδιωτικό εκπαιδευτικό σύστημα, με καθορισμό του τι και πώς μαθαίνουμε από την ίδια την κοινωνία.

• Δημιουργία δομών λαϊκής υγείας, με καταλήψεις ανάλογων χώρων, που θα λειτουργούν έξω από το κύκλωμα του φαρμάκου και την κλίκα των μεγαλογιατρών.

• Δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενων χώρων φροντίδας παιδιών, παιδότοπων χαράς και δημιουργίας. 
   
• Συλλογικές κουζίνες και χώροι χαρίσματος και ανταλλαγών, σε σύνδεση με τα δίκτυα των αυτοδιαχειριζόμενων κοινωνικών παντοπωλείων και των αγροτικών κοινοτήτων.

• Όποτε κι αν γίνουν εκλογές, η θέση μας είναι στις πλατείες και τις λαϊκές συνελεύσεις. Δεν εκχωρούμε σε κανένα το δικαίωμα να μας «εκπροσωπεί», να αποφασίζει για μας χωρίς εμάς.

Από την έκτακτη έκδοση της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ

http://efimeridadrasi.blogspot.com

Δέκα σκέψεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής για την πλατεία Συντάγματος

1η νύχτα στην πλατεία Συντάγματος...

Πρώτο :Ένα «συμβάν» με ασύλληπτες διαστάσεις

 
Το Σύνταγμα είναι ήδη ένα συμβάν στον «αδύναμο κρίκο», του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.

Είναι λαϊκή εξέγερση. Δεν είναι ένας ανοιχτός δρόμος. Εμπεριέχει όμως ασύλληπτες ανατρεπτικές δυνατότητες.
Δεν ήρθε από το πουθενά. Υπάρχει βαθιά διεργασία πίσω του. Διεθνής και εθνική. Η πλατεία Ταχρίρ. Η επανάσταση του γιασεμιού. Η πλατεία Ντελ Σολ. Ο Δεκέμβρης. Η Κερατέα. 

Οι μεγάλες εργατικές απεργίες. Τα κινήματα «δεν πληρώνω»Η επίμονη προσπάθεια του συστήματος η κινητοποίηση στις πλατείες να έχει τον χαρακτήρα «σχολικής εορτής» ή απολίτικου και χειραγωγήσιμου θεάματος τύπου Eurovision έχει ναυαγήσει.

Παρά την απόκλιση συνθημάτων, συνύπαρξη αντιθετικών λαϊκών ρευμάτων, χαοτικά στοιχεία, που εμφανίστηκαν ιδιαίτερα στις πρώτες τεράστιες κυριακάτικες συγκεντρώσεις, η κινητοποίηση του Συντάγματος έχει ισχυρό αντικυβερνητικό , αντισυστημικό και αντιμνημονιακό προσανατολισμό. Για κοινωνική δικαιοσύνη, δημοκρατία, ανεξαρτησία, χειραφέτηση.

Είναι μια κραυγή απελευθέρωσης απέναντι στη βαριά ταπείνωση που αισθάνονται εδώ και δύο σχεδόν χρόνια εκατομμύρια κάτοικοι αυτού του τόπου, ως εργαζόμενοι, ως νέοι, ως έλληνες πολίτες.

Η συνήχηση του πολιτικού στοιχείου με το λαϊκό πανηγύρι του δίνει μια ακόμα πιο κρουστική δύναμη.

Η επιτάχυνση και διάχυση των αποσυνθετικών φαινομένων στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, η διασπορά των κρουσμάτων αποδοκιμασίας σε ολόκληρη την Ελλάδα, η αυτόγελοιοποίηση του πολιτικού συστήματος με τις οικουμενικές λύσεις και τους ανασχηματισμούς, ακόμη και η παγκόσμια ανησυχία όπως εκδηλώθηκε στη συνάντηση Ομπάμα – Μέρκελ, όλα αυτά συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την Πλατεία Συντάγματος.

Δεύτερο : «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν»

Γνωρίζουμε φυσικά ότι τα ενδεχόμενα είναι πολλαπλά και αλληλοσυγκρουόμενα. Ο εκφυλισμός. Η ρουτίνα. Η χειραγώγηση από το σύστημα. Το καλοκαίρι. Η προβοκάτσια. Η αποδόμηση μιας εξιδανικευμένης κατάστασης. Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που θα το περιθωριοποιήσουν. Η στείρα πολιτική σύγκρουση που οδηγεί σε ήττα. Η λαϊκή πολιτική σύγκρουση που οδηγεί σε νίκη.
Για να επικρατήσει αυτή η τελευταία εκδοχή είναι εξαιρετικά σημαντική η σαφήνεια των όρων που καθορίζουν το γενικό και αόριστο ακόμα σύνθημα «Δεν φεύγουμε αν δεν φύγουν». Η λαϊκή συνέλευση έχει κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση. Έχει τη δυνατότητα να κάνει κι άλλα βήματα, να ενοποιήσει το ορμητικό ποτάμι που έχουμε δει τις Κυριακές.

Η συγκέντρωση του Συντάγματος μπορεί να εξελιχθεί σε εξωσυστημικό δημοκρατικό υποκείμενο, να αμφισβητήσει όλες τις συντεταγμένες του συστήματος, να επιβάλλει μια μεταπολίτευση του λαού. Η εξέλιξη αυτή θα βοηθηθεί καταλυτικά από την ικανότητα της να θέτει σαφείς πολιτικούς στόχους και να απαντά ικανοποιητικά στο ερώτημα όλων: «μετά, τι και πώς;»

Πρώτος κρίκος είναι η αποχώρηση της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η κυβέρνηση αυτή δεν μπορεί να μείνει ούτε ως υπηρεσιακή μέχρι τις εκλογές γιατί είναι μισητή από τον λαό, υποχείριο των δανειστών, γελοιογραφία κι έχει δώσει πειστήρια έλλειψης στοιχειώδους εντιμότητας. Δεν είναι δυνατό να προχωρήσουμε προς εκλογές πληρώνοντας τους δανειστές, εφαρμόζοντας το μνημόνιο κι εξαθλιώνοντας τις ελληνικές οικογένειες.

Επείγουσα και έγκυρη ενημέρωση...

Του Γιώργου Πρασσά 

Επείγουσα έγκυρη ενημέρωση (Στέφανοc Χίοc)

Η τοποθέτηση που όλοι περιμέναμε:

Δήλωση Βασιλέως Κωνσταντίνου για τις εκδηλώσεις των "αγανακτισμένων"

Η αντεπίθεση της αριστεράς:

Εικόνες από την συζήτηση για την "άμεση δημοκρατία" στην Πλατεία Συντάγματος.

Παρουσιάζουμε το κλείσιμο της συζήτησης που έγινε στην Πλατεία Συντάγματος από τους ομιλητές.Στην εκδήλωση συμμετείχαν οι: Γιώργος Αναστασόπουλος, Δρ. Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας, ο Μανώλης Γλέζος, εγχείρημα Άμεσης Δημοκρατίας στην Απείρανθο Νάξου, ο Κώστας Δουζίνας, καθηγητής πολιτικής Φιλοσοφίας και Θεωρίας Δικαίου, ο Γιώργος Οικονόμου, Δρ. Φιλοσοφίας και ο Σταύρος Σταυρίδης, καθηγητής ΕΜΠ.

ΣΠΙΘΑ: Είναι βέβαιο πως οι "αγανακτισμένοι" αποτελούν τη συνέχειά μας στο μαζικό επίπεδο...

Πριν μερικές μέρες (H "Σπίθα", η "πεδιάδα" και οι ..."εκλογές") καταδεικνύαμε ότι άρχισε πλέον να προβάλει καθαρά η διεκδίκηση της ηγεμονίας του κινήματος της 25ης Μάη από την "ΣΠΙΘΑ". Σύντομα ένα άλλο κείμενο “Η ΣΠΙΘΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ”, που δημοσιεύεται στην επίσημη ιστοσελίδα της  πάει ένα βήμα παραπέρα: προσπαθεί να αποδείξει ότι η ΣΠΙΘΑ και το κίνημα των “αγανακτισμένων” είναι το ίδιο πράγμα! Παρουσιάζουμε μερικά αποσπάσματα από αυτό το κείμενο του Γ. Καραμπελιά, μέλους της Συμβουλευτικής Επιτροπής της «Κίνησης Ανεξαρτήτων Πολιτών» . Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μας:

...Απέναντι τους, σταδιακώς, ενισχύεται και συγκροτείται ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό υποκείμενο. Ένα κοινωνικό και πολιτικό υποκείμενο που άρχισε να παίρνει μορφή και κατεύθυνση μετά το πρώτο κάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη, την 1η Δεκεμβρίου του 2010, και έφτασε σήμερα να έχει πλημμυρίσει όλες τις πλατείες της χώρας, προκαλώντας βαθύτατη κρίση στο σύστημα .

Μαθαίνοντας από τις πλατείες

 του Σταύρου Σταυρίδη

Είναι εύκολο ίσως να αναγνωρίσουμε στην κοινωνία που ζούμε ένα οικονομικό σύστημα σε επιθετικό παροξυσμό. Οι κυρίαρχοι μοιάζει να θεωρούν ότι εκπλήρωσαν και εκπληρώνουν επιτέλους την απόλυτη καπιταλιστική ουτοπία: το χρήμα να γεννά χρήμα χωρίς την ενίοτε απείθαρχη μεσολάβηση των πραγματικών ανθρώπων και την ενίοτε απρόβλεπτη μεσολάβηση των διαδικασιών παραγωγής. Η αλαζονεία και η δύναμη των τραπεζιτών και των χρηματιστών είναι σημάδι των καιρών.

Όμως καθόλου τούτη η εποχή δεν εκτόπισε στα αζήτητα το πρόβλημα της διακυβέρνησης. Τη μηχανή αυτής της ουτοπίας που κόλλησε και κολλά στην λάσπη των πρόσφατων οικονομικο-κοινωνικών κρίσεων, πρέπει να την τροφοδοτούν οι αποκάτω, όχι μόνο με την εργασία τους αλλά και με την εξάρτηση τους από τις τράπεζες για να εκπληρώσουν ως και τις πιο βασικές τους ανάγκες. Το πρόβλημα της διακυβέρνησης σ’ αυτές τις συνθήκες είναι πάνω απ’ όλα το πρόβλημα της μαζικής εξάρτησης των υπηκόων από τους θεσμούς που τους συγκροτούν ως οικονομικά υποκείμενα, με την καταστροφή ταυτόχρονα κάθε δυνατότητας να αρθρώνονται συλλογικές αναφορές με τη μορφή των κοινωνικών χώρων. Η εξατομίκευση δεν συνίσταται μόνο στην εξατομίκευση του μόνιμα ακόρεστου καταναλωτή αλλά και στην εμπεδωμένη καχυποψία απέναντι στις επιδιώξεις των διπλανών. Τούτη η καχυποψία στον καιρό της κρίσης καθίσταται λόγος επιθετικότητας ή απόσυρσης: «εγώ θα τα καταφέρω» και για να τα καταφέρω πρέπει εσείς να μην τα καταφέρετε.

Η μνήμη της χαμένης κοινότητας, βέβαια, και της ασφάλειας που ψευδαισθητικά ή πραγματικά παρείχε δεν είναι και τόσο μακρινή. Σ’ όλο τον κόσμο οι αντιδράσεις, οι αντιστάσεις και οι κοινωνικές εκρήξεις ανατρέχουν σε θεσμούς που ενεργοποιούν κάποιο υπόστρωμα κοινωνικών αναμνήσεων αλλά και επιβιώσεων: από τις ιθαγενικές κοινότητες της Λατινικής Αμερικής ως τις οικογένειες-κοινότητες του εξεγερμένου αραβικού κόσμου τέτοιοι θεσμοί επανανεργοποιούνται και επανανοηματοδοτούνται.

Ίσως γι’ αυτό στη Δύση, και όχι μόνο, αντίδοτο στην εξοντωτική «εξατομίκευση των πεπρωμένων» (μια φράση του Ωζέ) αποτέλεσε η επανακάλυψη της συλλογικής αναφοράς μέσα από τα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα (facebook, twitter κ.λπ.). Οι απομονωμένες ατομικότητες δοκιμάζουν, συχνά με υλικό τις καθοδηγούμενες στοιχίσεις σε ρεύματα προτίμησης, να επικοινωνήσουν και να εγκαταστήσουν δεσμούς αλληοαναφοράς. Πλάνη; Οι εξεγέρσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου έδειξαν ότι έστω και με υλικά δανεισμένα από την κυρίαρχη ιδεολογία μπορεί να γεννηθούν μορφές συσχέτισης τέτοιας πολλαπλασιαστικής διάδοσης που να κινητοποιήσουν τεράστιες ποσότητες ανθρώπων.

Τι λέει η "πάνω" πλατεία για την "κάτω";

Σήμερα θα σταθούμε σε δύο ενδιαφέροντα στοιχεία από τις εξελίξεις στην Πλατεία Συντάγματος, φαίνεται και στο παρακάτω video που παραθέτουμε από την 23η νύχτα.

Το πρώτο είναι ότι οι ενισχύθηκαν οι “αδερφικοί” δεσμοί των “πάνω” με τους “κάτω” από τον κοινό αγώνα να κρατηθεί απόρθητη την πλατεία ενάντια στην επιχείρηση καταστολής της 15 Ιούνη που οργάνωσαν οι κρατικοί μηχανισμοί.  Όπως 

Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι ενώ άρχισαν να μεταφράζονται και στην γλώσσα των κωφαλάλων τα τεκταινόμενα στην Συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος, φαίνεται ότι ακόμα κάποιοι από στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς και της Αναρχίας δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω τους.
 

Η πολιτική στο τιμόνι: άρνηση πληρωμής του χρέους εντός της ΟΝΕ και εντός της ΕΕ.

...και στην νοηματική Γλώσσα

Οι πρόσφατες εξελίξεις δείχνουν ότι η πιο ενδεδειγμένη επιλογή που θα όξυνε παραπέρα την κρίση και θα τρόμαζε τα διευθυντήρια της Ε.Ε και του ΔΝΤ είναι η λύση που απορρίπτουν μετά βδελυγμίας ως καταστροφική οι αριστεροί και οι δεξιοί οικονομολόγοι: είναι η επιλογή της στάσης πληρωμών – άρνηση αποπληρωμής του χρέους εντός της ΟΝΕ και εντός της ΕΕ.

Ως γνωστόν, οι αριστεροί και οι δεξιοί οικονομολόγοι υπηρέτες της ίδιας “επιστήμης” είναι: της επιστήμης της πολιτικής οικονομίας. Ξεκινούν λοιπόν από τις ίδιες αφετηριακές παραδοχές για να κάνουν τις αναλύσεις τους και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους, παραδοχές που “αυτονομούν” την οικονομία από την ταξική πάλη και την πολιτική. Είναι προφανές ότι αν δεν υπήρχε αυτή η “αυτονομία” της οικονομίας, δεν θα μπορούσε να υπάρχει και επιστήμη για την οικονομία, ούτε βεβαίως και ειδικοί επιστήμονες επ' αυτών των θεμάτων.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου τυχαίο ότι αριστεροί, δεξιοί και κεντρώοι οικονομολόγοι ταυτίζονται στον καταστροφικό χαρακτήρα αυτής της επιλογής. Και εκεί ακριβώς σταματάει ο ρόλος τους για την αριστερά που αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού. Αν πράγματι η Αριστερά θέλει να κάνει “Πολιτική”, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει είναι να μην αναθέσει αυτό τον ρόλο στους τεχνοκράτες της εξουσίας, που ονομάζονται οικονομολόγοι. Είναι σαφές ότι οι όποιες λύσεις θα προτείνουν (ανεξάρτητα από το αν μιλάνε για έξοδο ή παραμονή στην ΟΝΕ και στην ΕΕ) κινούνται στην κατεύθυνση πως θα ξεπεράσει την κρίση του καπιταλισμού και όρους καπιταλιστικής οικονομίας. Το κύρος και η εμβέλεια της επιστήμης τους περιορίζεται εντός των καπιταλιστικών κοινωνικών σχηματισμών. Ως γνωστόν, δεν υπάρχει “σοσιαλιστική” οικονομική επιστήμη γιατί δεν υπάρχει και “σοσιαλιστικός τρόπος παραγωγής”. Όποιος λοιπόν αναφέρεται σε μια άλλη κοινωνία και κινείται στην κατεύθυνση της ανατροπής των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής οι οικονομολόγοι επιστήμονες δεν μπορούν να προσφέρουν και πολλά πράγματα σε αυτές τις αναζητήσεις...

Είναι χαρακτηριστικό όταν μιλούν οι αριστεροί και οι δεξιοί οικονομολόγοι για “ανάπτυξη” της χώρας και την “παραγωγική βάση” της εννοούν το ίδιο πράγμα, όπως αυτό προσδιορίζεται από την “επιστήμη” τους:  είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη και ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Γι αυτό χρησιμοποιούν και τα ίδια μεγέθη και τους ίδιους δείκτες για να την περιγράψουν. Η ανάπτυξη όμως στην οποία αναφέρεται – ή καλύτερα θα έπρεπε να αναφέρεται - η Αριστερά. δεν μπορεί να μπει και να περιγραφεί με τα δικά τους νουμεράκια και τους δικούς τους δείκτες. Πρόκειται για κάτι το εντελώς διαφορετικό, γιατί προσδιορίζεται από πολιτικές προτεραιότητες και όχι προτεραιότητες που επιβάλει ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής...

Δύο video που αξίζει να δείτε από την ημέρα της επίθεσης στην Πλατεία Συντάγματος

Εικόνες από την επίθεση στο κέντρο της πλατείας:


και εικόνες από την "κάθαρση" της πλατείας.

Της μέρας τα καμώματα τα βλέπει η ...νύχτα και γελάει!

Χθες το βράδυ 15 Ιούνη, άλλη μια μαγική νύχτα εξελίχθηκε στην πλατεία Συντάγματος.

Την ημέρα, πάνω και γύρω από την πλατεία εξελίχθηκε το γνωστό συστημικό θέαμα που παράγεται από την δημιουργική συνεργασία των κατασταλτικών, των παρακρατικών και των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους και δίνει τροφή στα κανάλια. Και επειδή το κίνημα της 15ης Μάη είχε στερήσει αυτή την τροφή από τα ΜΜΕ, ευκαιρίας δοθείσης διεκόπη η απεργία των δημοσιογράφων ώστε απρόσκοπτα να επανατροφοδοτηθούν...

Η νύχτα που ακολούθησε στην πλατεία Συντάγματος είναι μια έμπρακτη αποκάλυψη του χαρακτήρα αυτού του θεάματος. Η νυχτερινή μαζική συμμετοχή και παρουσία του κόσμου στην πλατεία και στην Λαϊκή Συνέλευση, επαναπροσδιόρησε τα όρια αυτού του κρατικής υπερπαραγωγής θεάματος ως μεθόδου χειραφέτησης του λαϊκού παράγοντα. Χθες δεν γελοιοποιήθηκε μόνον ο Γ. Παπανδρέου με τους χειρισμούς που έκανε για απαλύνει την λήξη της κυβέρνησή του, αλλά και κάποιοι άλλοι “συνεργάτες” του, οι οποίοι επιχείρησαν μαζί με το κράτος να τελειώσουν το κίνημα της 15ης Μάη. Αυτό το κίνημα απέδειξε ότι είναι ο ώριμος καρπός που φύτρωσε από τον σπόρο του “Δεκέμβρη” στην λαϊκή συνείδηση...

Δείτε και αυτό:

Ένα βίντεο από Βαρκελώνη,όπου ο κόσμος εντοπίζει τους "βίαιους διαδηλωτές" που είναι ολοφάνερα μπάτσοι, τους απομονώνει, αυτοί καρφώνονται, και μετά τα ...ΜΑΤ συνοδεύουν και προστατεύουν τους κουκουλοφόρους από τους υπόλοιπους διαδηλωτές. Η αλήθεια είναι ότι οι οι ηλίθιοι Ισπανοί μπάτσοι είναι πιο άπειροι από τους Έλληνες επαγγελματίες της βίας...

(Από:Los manifestantes de Barcelona denuncian que infiltrados de la policía comenzaron los incidentes)

Μια συζήτηση με τον Ετιέν Μπαλιμπάρ για την κατάσταση την Ελλάδα.

Το Σάββατο 11 Ιούνη σε αίθουσα της Νομικής η εφημερίδα “Εποχή” και το περιοδικό “αληthεια” οργανώσαν μια δημόσια συζήτηση για την κρίση και τα πολύμορφα φαινόμενα εξέγερσης στην Ελλάδα και γενικότερα στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό με κεντρικό εισηγητή τον γάλλο φιλόσοφο Ετιέν Μπαλιμπάρ, ο οποίος είχε έρθει στη χώρα μας για ένα επιστημονικό συνέδριο. Παρουσιάζουμε σε video την ομιλία του, ορισμένες από τις ερωτήσεις/τοποθετήσεις ( Α. Μπαλτά, Γ. Γιαννόπουλου, Ε. Πορτάλιου, Γ. Λιερού) που έγιναν στην συνέχεια της εκδήλωσης καθώς και το κλείσιμο που έκανε στο τέλος.

Ραγδαίες ...ανατροπές και ...εκτροπές

Την Δευτέρα, 6 Ιούνη στο κείμενό μας "Έχει πολιτικούς στόχους το κίνημα των “αγανακτησμένων”;" γράφαμε:

Ως γνωστόν, τα πολιτικά και κοινωνικά υποκείμενα διαμορφώνονται και αποκτούν την “ταυτότητα”από τους όρους της ταξικής πάλης, δεν προϋπάρχουν έξω απ' αυτούς. Η ανατροπή του πολιτικού σκηνικού και της κυβερνητικής πολιτικής πριν από αυτό το συμβάν ήταν μια επιθυμία που φάνταζε ουτοπική και οδηγούσε σε απραξία. Σήμερα είναι ένας ορατός πολιτικός στόχος. Αυτό είναι ήδη μια μεγάλη πολιτική νίκη. Ως πολιτικό συμβάν ξεπέρασε και την φαντασία του πιο αισιόδοξου αριστερού και δημιούργησε ήδη νέα πολιτικά δεδομένα: Η ανατροπή της σημερινής κυβερνητικής πολιτικής είναι δεδομένη. Αυτή η Κυβέρνηση δεν μπορεί να μείνει άλλο στην θέση της. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους και δύσκολα θα ξαναγυρίσει στους καναπέδες του. Η δύναμη αυτού κινήματος είναι δύναμη ανατροπής του πολιτικού σκηνικού από τον λαϊκό παράγοντα. 

Σήμερα ο ίδιος ο πρωθυπουργός με την πρωτοβουλία του για συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επιβεβαίωσε αυτές τις εκτιμήσεις. Για τις σημερινές εξελίξεις αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "//ΠαραλληλοΓράφος//" το παρακάτω κείμενο "Ραγδαίες ανατροπές και εκτροπές":

Κάτω από το βάρος της λαϊκής πίεσης οι τροχοί της ιστορίας άρχισαν σήμερα να κινούνται ταχύτατα, σημαίνοντας το τέλος της μεταπολίτευσης όπως την γνωρίζουμε από το ’74. Εν μέσω της μεγαλειώδους σημερινής συγκέντρωσης, αλλά και των πολυάριθμων συγκρούσεων που φαίνεται ότι προκάλεσαν προβοκάτορες παρακρατικοί, ο Γιώργος Παπανδρέου, αφού έσπευσε για μία ακόμη φορά να συναντήσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, εμφανίζεται εδώ και λίγες ώρες έτοιμος να παραδόσει την πρωθυπουργία σε ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής.

Όπως μεταφέρουν εδώ και λίγες ώρες οι δημοσιογραφικές πηγές, ο πρωθυπουργός επικοινώνησε με τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης δηλώνοντάς του ότι είναι έτοιμος να παραιτηθεί προκειμένου να βρεθεί ένα πρόσωπο κοινής αποδοχής που θα μπορούσε να ηγηθεί μίας κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Η είδηση όχι μόνο δεν διαψεύδεται, αλλά ανακοινώνονται από κύκλους της Νέας Δημοκρατίας, τα ανταλλάγματα που ζήτησε ο Α. Σαμαράς από τον Γ. Παπανδρέου, μεταξύ των οποίων και ο μεταναστευτικός νόμος. Τα δε δημοσιογραφικά πηγαδάκια, ήδη “μαγειρεύουν” το  όνομα του επόμενου “έκτακτου πρωθυπουργού” με τον (Σερ) Βασίλειο Μαρκεζίνη να συγκεντρώνει τις περισσότερες αναφορές. Πρέπει να τονίσουμε ότι κάθε πληροφορία μεταφέρεται με μεγάλη επιφύλαξη, καθώς οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και η πραγματικότητα ανακατεύεται επικίνδυνα με τις επιδιώξεις των καναλαρχών και “εθνικών εργολάβων”.

Το αστικό σύστημα παίζει εδώ και λίγες ώρες τα ρέστα του, επιδιώκοντας με μία ακόμη κοινοβουλευτική εκτροπή να σιγάσει τα στόματα των εκατοντάδων χιλιάδων διαδηλωτών και να κερδίσει χρόνο ώστε να περάσει όπως-όπως τις ρυθμίσεις του μεσοπρόθεσμου. Οι συγκεντρωθέντες του Συντάγματος ανασυντάσονται και είναι λίαν αμφίβολο αν μία κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” ή -ακόμη χειρότερα- “εθνικής σωτηρίας” όπως θέλει το πολιτικό σύστημα να βαφτίσει τους κοινοβουλευτικούς βυζαντινισμούς που λαμβάνουν χώρα αυτή τη στιγμή, θα καταφέρει να υλοποιηθεί και να μακροημερεύσει.

Ζαphod

Συνεχής πληροφόρηση και εικόνα από τις σημερινές κινητοποιήσεις

1. Από την ιστοσελίδα της Συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος, εδώ:

Συνεχής πληροφόρηση 24ώρου βάσης!

2. Μια ακόμα πρωτοβουλία για μια κοινή προσπάθεια ενημέρωσης για τις κινητοποιήσεις της 15 Ιούνη 2011, εδώ:

3.  Τηλεοπτική μετάδοση από πλατεία Συντάγματος, εδώ:

Η Αγανάκτηση των Ελλήνων by Dailymotion_gr_live

24 ώρες στο δρόμο!

Δίνουμε τη δική μας ΑΠΑΝΤΗΣΗ στο ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

15 Ιουνίου περικυκλώνουμε τη Βουλή

Τώρα που η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει το μεσοπρόθεσμο, περικυκλώνουμε τη Βουλή, μαζευόμαστε και μένουμε στο Σύνταγμα.

Όλοι μαζί συνεχίζουμε και δυναμώνουμε τις κινητοποιήσεις που ξεκινήσανε στις 25 Μάη. Πρώτος σταθμός η γενική απεργία την Τετάρτη 15 Ιουνίου. Δε σταματάμε μέχρι να το πάρουν πίσω.

Στηρίζουμε με κάθε τρόπο τη Γενική Απεργία και διαδηλώνουμε ειρηνικά. Στις 15 Ιουνίου δεν εργαζόμαστε και δεν καταναλώνουμε. Συντονιζόμαστε με όλους τους πολίτες που θέλουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο μεσοπρόθεσμο, με τους απεργούς και τα σωματεία τους, με τις λαϊκές συνελεύσεις, με τις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις σε όλη τη χώρα. Καλούμε τους καλλιτέχνες να πλαισιώσουν την κινητοποίηση, να κατέβουν στους δρόμους μαζί μας και να δώσουν το δικό τους χρώμα. Δίνουμε τρία μεγάλα ραντεβού:

Όλοι την Τετάρτη 15 Ιουνίου στις 7 το πρωί:

1. Μπροστά στη Βουλή.

2. Στο μετρό Ευαγγελισμός.

3. Στο Παναθηναϊκό Στάδιο.

Μέχρι τις 15 Ιουνίου οργώνουμε την Αθήνα για να μεταφερθεί παντού το κάλεσμα της Λαϊκής Συνέλευσης του Συντάγματος. Δίνουμε από τώρα αγωνιστικό ραντεβού για τη μέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.

Να ακουστεί δυνατά η δική μας φωνή:

ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Λαϊκή Συνέλευση Πλατείας Συντάγματος
11 Ιουνίου 2011

H "Σπίθα", η "πεδιάδα" και οι ..."εκλογές"

Άρχισε πλέον να προβάλει καθαρά η διεκδίκηση της ηγεμονίας  του κινήματος της 25ης Μάη από την "ΣΠΙΘΑ".  Σήμερα στην ιστοσελίδα της δημοσιεύεται το κείμενο "ΜΙΚΗΣ: Ο «ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΟΣ ΚΡΙΟΣ»" , στο οποίο διατυπώνεται με σαφήνεια αυτός ο στόχος:

Όμως, εδώ και λίγο καιρό, οι αδύναμοι ιππότες και τα ασκέρια τους, πλήθυναν γύρω από το κάστρο. Κάθε μέρα γίνονται και περισσότεροι. Και, ναι μεν είναι αδύναμοι, αλλά είναι αγανακτισμένοι και αυτό αναπληρώνει στο πολλαπλάσιο τη φυσική δύναμη που τους λείπει.

Έχουν γίνει τόσοι που, είναι πλέον βέβαιο πως αν βρουν κι έναν σιδεροκέφαλο πολιορκητικό κριό, το κάστρο θα πέσει.

Κι αυτός υπάρχει. Είναι στη διάθεσή τους. Είναι ο Μίκης Θεοδωράκης. Ο συνθέτης/σύμβολο (παγκόσμιο) των πολιτικών ελευθεριών. Ο μαχητής, ο βασανισμένος, ο απαγορευμένος, ο εθνικός μας αυλητής που κράτησε όρθιο το φρόνημα των σκυφτών δημοκρατών Ελλήνων, στα πέτρινα χρόνια της χυδαίας αστυνομοκρατίας και της ελεεινής δικτατορίας. Και βρίσκεται ανάμεσά τους, εντελώς διαθέσιμος, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς συμφεροντολογικούς υπολογισμούς και προαπαιτούμενα.

Η αναζήτηση του Ελληνα Μουσολίνι

Του ΤΑΣΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

(αναδημοσίευση από την "Ε")

«Μήπως, τελικά, μια χούντα μάς χρειάζεται;» αναρωτιούνται έντεχνα εδώ κι ένα χρόνο τα ΜΜΕ που έχουν στρατευθεί στην πάση θυσία υπεράσπιση της πολιτικής του μνημονίου, του βίαιου δηλαδή «εκσυγχρονισμού» της χώρας μέσα από τη δραστική υποτίμηση της μισθωτής εργασίας, την καταστροφή μεγάλης μερίδας των μικροαστικών στρωμάτων και την υφαρπαγή του δημόσιου πλούτου από τους ντόπιους και ξένους μεγαλοεπιχειρηματίες.

 

Το κόμμα του Ιωάννη Μεταξά (πάνω με τον Αλέξανδρο Παπάγο) συγκέντρωνε μετά βίας στις εκλογές μόλις το 4%. Αυτό δεν εμπόδισε τη δεξιά να τον χρίσει δικτάτορα, αντί για τον νέο και ελπιδοφόρο Παναγιώτη Κανελλόπουλο, όπως έγραφε ο Δημήτρης Γληνός στον «Ριζοσπάστη». Τις τελευταίες μέρες, καθώς οι λαϊκές αντιδράσεις σ' αυτή την πολιτική κλιμακώνονται με το κίνημα των αγανακτισμένων, το ίδιο ερώτημα τίθεται πλέον ωμά από τους υποστηρικτές μιας «σθεναρής» εθνικής ηγεσίας, απαλλαγμένης από τα «λαϊκιστικά» και δημοκρατικά σύνδρομα της μεταπολίτευσης κι υποταγμένης μέχρι κεραίας στα κελεύσματα των τραπεζιτών.

Όταν ο λαϊκισμός της ακροδεξιάς και ψευτοαριστεράς συναντιούνται: Ο Ψωμιάδης έσκυψε και χειροφίλησε Μίκη Θεοδωράκη...

Αναδημοσιεύουμε μια  είδηση που δημοσιεύτηκε σε πολλές ιστοσελίδες. Τα σχόλια περιττεύουν...

Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης στέκεται έμπρακτα στο πλευρό του Θεοδωράκη καθώς βρέθηκε χθες στην ομιλία του στην πλατεία Αριστοτέλους.

Ο Μίκης Θεοδωράκης πραγματοποίησε χθες στην πλατεία Αριστοτέλους την ομιλία για την οποία είχε έρθει σε αντιπαράθεση με τον Γιάννη Μπουτάρη.

Στο πλευρό του, ανάμεσα στους 10.000 αγανακτισμένους πολίτες, είχε και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη που έφτασε στην πλατεία για να ακούσει την ομιλία του μουσικοσυνθέτη και να εκδηλώσει την αμέριστη συμπαράστασή του.

Ο Θεοδωράκης όταν τον είδε του είπε: "Ήρθε η ώρα να αρχίσεις να τραγουδάς". Κι εκείνος ανταπέδωσε την χαρά και την συγκίνησή του. Με ποιόν τρόπο; Φιλώντας του το χέρι!

Οι μπράβοι του Γιάννη Παναγόπουλου (ΓΣΕΕ) σε διατεταγμένη υπηρεσία...

Πολλές χιλιάδες λέξεις έχουν αφιερωθεί τις τελευταίες μέρες για να διερευνηθεί αν πράγματι αφαιρέθηκε η δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης του ΚΚΕ (μ-λ) στην Πλατεία Συντάγματος. Ακόμα και τα τηλεοπτικά κανάλια, αφού δεν έχουν φωτιές και σπασίματα για να προβάλουν από το κίνημα της 25η Μάη, ασχολήθηκαν με αυτή την μορφή "πολιτικής βίας", όπως την αποκαλούν.

Όμως ένα άλλο περιστατικό πολιτικής βίας, το οποίο μάλιστα εξελίχθηκε σε όλη την διάρκεια της πορείας της ΓΣΕΕ που έγινε χθες, Πέμπτη 9/5/2011, πέρασε απαρατήρητο. Αφορά την "περιφρούρηση" των λιμενεργατών από τους μπράβους του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου. Τα ΚΝΑΤ αλλά και τα ΜΑΤ θα τους θαύμαζαν για αποτελεσματική δράση και την φαντασία που διαθέτουν κατά την άσκηση των "συνδικαλιστικών" τους καθηκόντων. Απολαύστε τους:

Συναγερμός! Σαν τους κλέφτες κατέθεσαν σήμερα το Μεσοπρόθεσμο.Όλοι σήμερα στο Σύνταγμα, όλοι στους δρόμους και τις πλατείες!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ!
ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΩΡΑ!

Δεν θα περάσει! 

Θα τους σταματήσει ο λαός!

Η παράνομη κυβέρνηση Παπανδρέου-ΔΝΤ-ΕΚΤ, επωφελούμενη από την απουσία δελτίων ειδήσεων σήμερα και αύριο, κατέθεσε αιφνιδιαστικά στη βουλή το νέο μνημόνιο (μεσοπρόθεσμο) απόψε στις 9. Νωρίτερα το ενέκρινε ομόφωνα το υπουργικό συμβούλιο.

Όλοι στο Σύνταγμα, όλοι στους δρόμους και τις πλατείες! Αυτή η κυβέρνηση, με την φανερή ή κρυφή συναίνεση των προθύμων ΛΑΟΣ, ΝΔ, κ.ά., με τις ευλογίες των τραπεζιτών, του ΣΕΒ, των διεθνών και ντόπιων τοκογλύφων, περιφρονεί το λαό, καταπατά το Σύνταγμα, σαρώνει εκ θεμελίων το κοινωνικό κράτος. Είναι παράνομοι και επικίνδυνοι για το λαό και τη χώρα. Ώρα να τελειώνουμε μαζί τους.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ 2012-2015

ΟΛΟΚΛΗΡΟ (pdf)

Όλο το Μεσοπρόθεσμο ΣΕ ΜΕΡΗ (pdf)

1. Αιτιολογική έκθεση στο σχέδιο νόμου (σ. 1-125)

2. Σχέδιο Νόμου (σ. 126-143)

3. Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (σ. 144)

4. Έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων (σ. 145-148)

5. Έκθεση Δημόσιας Διαβούλευσης (σ. 149-155)

(αναδημοσίευση από "ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ")

Συζήτηση στην Νομική με τον Ετιέν Μπαλιμπάρ

ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ

Η εφημερίδα “Εποχή” και το περιοδικό “αληthεια” οργανώνουν δημόσια συζήτηση για την κρίση και τα πολύμορφα φαινόμενα εξέγερσης στην Ελλάδα και γενικότερα στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό με κεντρικό εισηγητή τον γάλλο φιλόσοφο Ετιέν Μπαλιμπάρ.

Σάββατο 11 Ιουνίου, ώρα 19:30, σε αίθουσα της Νομικής, είσοδος από Μασσαλίας.

Το ΚΚΕ, ο “οξυδερκής” Χούα και οι “αγανακτισμένοι” της Πλατείας Συντάγματος...

Το ΚΚΕ περίμενε να περάσουν αρκετά χρόνια από την κατάρρευση του υπαρκτού κομμουνισμού για να επανεκτιμήσει την θέση του για την σοσιαλιστική οικοδόμηση και να αποκαταστήσει τον ηγετικό ρόλο του Στάλιν. Πρόσφατα μάλιστα αποκατέστησε και πολλά  κομματικά του στελέχη, που παλαιότερα είχαν μπει στο περιθώριο ως "σταλινικοί" με πρώτο και καλύτερο τον Ν. Ζαχαριάδη. Μόνον στον Άρη Βελουχιώτη δεν σκοπεύει να δώσει πίσω την κομματική ταυτότητα, γιατί το κόμμα όλα τα πολιτικά αμαρτήματα μπορεί να τα συγχωρέσει εκτός από την ανυπακοή στις κομματικές εντολές.

Το ΚΚΕ (μ-λ) το έτος 2011- με καθυστέρηση αρκετών δεκαετιών - φαίνεται πως αντιλήφθηκε πόσο οξυδερκής ήταν ο Χούα Κούο Φένγκ και ακολουθεί τις πρακτικές του στην περίοδο της Μεγάλης Πολιτιστικής Επανάστασης. Ας δούμε τα πράγματα πως έχουν. Χθες το ΚΚΕ (μ-λ) εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ

Ομάδα της λεγόμενης περιφρούρησης, εκμεταλλευόμενη τη χαμηλή προσέλευση κόσμου και συνεπικουρούμενη από ακροδεξιούς, επιτέθηκε στο «Χώρο Αριστερά στη Πλατεία» με τραμπούκικες διαθέσεις σε όποιον βρισκόταν εκεί εκείνη την ώρα.

Φωνάζοντας ότι η αριστερά δεν έχει θέση στη πλατεία, έκαναν αλυσίδες, έσπρωξαν, χτύπησαν, αναποδογύρισαν τραπεζάκια, πέταξαν τις προκηρύξεις και με κοπίδι έσκισαν το πανό που έφερε το τίτλο του χώρου. Δείχνοντας ξεκάθαρα ότι το πρόβλημά τους δεν είναι η περιφρούρηση δήθεν του «αυθόρμητου και του ακομμάτιστου» αλλά ο εξοβελισμός του οποιουδήποτε αμφισβητεί και αντιστέκεται στο σύστημα που τελικά υπηρετούν.

Με αυτήν τους την επίθεση αποδεικνύεται ότι οι δυνάμεις που, στο όνομα του ακομμάτιστου, συνεπικουρούσαν στην απαγόρευση παρέμβασης αριστερών οργανώσεων και σχημάτων, σωματείων και άλλων συλλογικοτήτων άφησαν χώρο να πάρουν το πάνω χέρι αντιδραστικές δυνάμεις και να οδηγηθούμε σε αυτές τις καταστάσεις.

Καλούμε αριστερές οργανώσεις, συνδικαλιστικά σχήματα και σωματεία, συλλογικότητες γειτονιάς, λαϊκές συνελεύσεις, επιτροπές ανέργων και όποιον άλλο θέλει να αντιδράσει δίνοντας πολιτική απάντηση στη προσπάθεια προβοκαρίσματος και άλωσης από αντιδραστικές δυνάμεις αυτού που γίνεται στη πλατεία, όσους θέλουν να υπερασπιστούν το δικαίωμα παρέμβασης αριστερών, εργατικών και άλλων συλλογικοτήτων και με όποιον τρόπο αυτές επιλέγουν, σε σύσκεψη αύριο Τετάρτη 8 Ιουνίου στις 7:00 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών» Γραβιάς 10 – 12, στα Εξάρχεια.

7 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011

Ήδη πρώτο απ' όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς της αριστεράς, το ΚΚΕ ανταποκρίθηκε στην έκκληση του ΚΚΕ (μ-λ) και δήλωσε την αμέριστη συμπαράστασή του με δημοσίευμα στον σημερινό ριζοσπάστη, που έχει τον χαρακτηριστικό τίτλο: Απαράδεκτη επίθεση: "Στην πλατεία Συντάγματος συγκεντρώθηκαν και χθες οι αυτοαποκαλούμενοι «αγανακτισμένοι» πολίτες για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα της κυβέρνησης. Χτες, γύρω στις 8.30 το βράδυ, ομάδα «αγανακτισμένων» προέβη σε μια απαράδεκτη επίθεση σε βάρος μελών του ΚΚΕ(μ-λ) που βρίσκονταν στο χώρο με τραπεζάκι για να μοιράσουν υλικό στον κόσμο. Συγκεκριμένα, περίπου 10 άτομα έφτασαν μπροστά στο τραπέζι που έχουν στήσει εδώ και μέρες οι τελευταίοι, τούς επιτέθηκαν, έριξαν τους καφέδες και τα υλικά τους και απαίτησαν να φύγουν από το χώρο, στη λογική ότι δεν πρέπει να υπάρχουν κόμματα στο Σύνταγμα, λογική αντιδραστική και επικίνδυνη."

Οι σύντροφοι του ΚΚΕ (μ-λ) προσπαθούν να βγάλουν από την ...μύγα ξύγκι και μαζί τους όλοι όσοι αντιλαμβάνονται ότι τρίζουν οι καρέκλες τους από το νέο κίνημα που αναπτύσσεται στις πλατείες όλης της χώρας. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα - όπως εξάλλου και το ΚΚΕ - με τις ελληνικές σημαίες και τα πατριωτικά συνθήματα και τους “πάνω” της πλατείας, όπως έχουν ορισμένοι άλλοι αριστεροί και αντιεξουσιαστές. Το ΚΚΕ Μ-Λ ανήκει και αυτό στις "πατριωτικές δυνάμεις" που αγωνίζονται για να “απελευθερωθεί” η χώρα από την ξένη κατοχή του ΔΝΤ και της ΕΕ. Στην πραγματικότητα οι πολιτικές στοχεύσεις του για την συγκυρία είναι συγκλίνουσες απ' αυτές της ΣΠΙΘΑΣ και άλλων ανάλογων “πατριωτικών” κύκλων.

Εκείνο που ενόχλησε τους συντρόφους του ΚΚΕ(μ-λ) είναι άλλο. Ότι αυτό το κίνημα δεν τους αναγνωρίζει τον καθοδηγητικό τους ρόλο ως πρωτοπορία της εργατικής τάξης. Που αμφισβητεί την αξίωσή τους ως πολιτικά υποκείμενα να “πολιτικοποιήσουν” σύμφωνα με τα τα δικά τους ήθη, τα έθιμα και τις “κομμουνιστικές” τους παραδόσεις το κίνημα των “αγανακτισμένων”. Που ακυρώνει εμπράκτως την εικόνα που προβάλλουν για αυτό: Ότι είναι ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα από πολιτικά αμόρφωτα και αστοιχείωτα άτομα και που χωρίς την βοήθεια του ΚΚΕ(μ-λ) και των άλλων πρωτοπόρων οργανώσεων της αριστεράς, δεν θα έχει στον ήλιο μοίρα..

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι στην Πλατεία Συντάγματος υπάρχει μια πραγματική αμεσοδημοκρατική διαδικασία με την Συνέλευση και τις αποφάσεις της. Δεν χρειάζεται τεχνικούς της εξουσίας, ούτε πολιτικές χειραγωγήσεις. Αυτό είναι το κυρίαρχο στοιχείο, το οποίο αυτοπροσδιορίζει τον χαρακτήρα αυτής της συλλογικής δράσης. Προφανώς υπήρξαν - και θα υπάρξουν και - περιστατικά που είναι εκτός ή στα όρια αυτού του κλίματος. Όταν ο κόσμος είναι "αγανακτισμένος" είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν πολλαπλές αντιδράσεις που δεν υπόκεινται στους τυπικούς κανόνες της “καλής” συμπεριφοράς . Πρόκειται για "αντιθέσεις στους κόλπους του λαού". Το ΚΚΕ (μ-λ) εφόσον ισχυρίζεται ότι έχει μαοϊκή κουλτούρα, θα έπρεπε να είχε πάρει χαμπάρι απ' αυτές τις αντιθέσεις. Στην Πολιτιστική επανάσταση,  οι ερυθροφουροί στους γραφειοκράτες κομμουνιστές δεν έπαιρναν τα κεφάλια τους. Όμως τους διαπόμπευαν και τους αντιμετώπιζαν με ανάλογο τρόπο ασκώντας "πολιτική βία" εναντίον τους. Οι ανάγκες του κινήματος είναι πάνω από τις ανάγκες αναπαραγωγής των κομματικών μηχανισμών. Και αυτές τις ανάγκες θα πρέπει κάποτε να μάθουν να τις υπηρετούν με συστηματικό τρόπο, όσοι διεκδικούν ότι στρατεύονται στην υπόθεση της ανασυγκρότησης της Αριστεράς...

Σε όλους αυτούς τους συντρόφους αφιερώνουμε ένα τραγουδάκι, που είναι πιο πολιτικό από αρκετά μανιφέστα που κυκλοφορούν στους χώρους της Αριστεράς σε τούτη την δύσκολη συγκυρία:

Διάλειμμα για διαφημίσεις

Του Γιώργου Πρασσά

1. Η πρότασή μας : ένας άλλος κόσμος (κυριολεκτικά) είναι εφρικτός

Γιατί πάντα με την Λ.Δ.Κορέας??

2. Η διακήρυξη του Σ.Ε.Β.

(κάνε κλικ στην εικόνα για να την δεις μεγάλη)

3. Όχι στις καταλήψεις δημόσιων χώρων

Ο Μίκης Θεοδωράκης «απειλεί» με κατάληψη της πλατείας Αριστοτέλους!

4. Αποκρατικοποιήσεις τώρα!

5. Νεοφιλελεύθερος καφρισμός για να εξοργιστείτε περισσότερο

Πού ήσουν Αγανακτισμένε; Του Τάκη Μίχα

ΥΓ.

(κάνε κλικ στην εικόνα)

λίγη αστική παρέμβαση από ένα μάγο του σπρέυ

και η διαφήμιση της χρονιάς:

Πολιτικό κουίζ για τους "πατριώτες" του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

1. Είχε προταθεί πρόσφατα στον Παναγιώτη Λαφαζάνη να είναι ομιλητής σε μια πολιτική συγκέντρωση με τον Αλέκο Αλαβάνο. Όμως αρνήθηκε να κάτσει στο ίδιο τραπέζι με τον Αλαβάνο, πιθανόν για να μην χαλάσει το χατήρι της Τσιπροπαρέας, πιθανόν για να μην κακοκαδρίσει κάποιους άλλους φίλους του. Από τους οργανωτές της εκδήλωσης βρέθηκε η συμβιβαστική λύση στην θέση του Αλέκου να πάει η Νάντια Βαλαβάνη. Ποία ήταν αυτή η εκδήλωση; (Δεκτές πολλές απαντήσεις, γιατί η ιστορία έχει επαναληφθεί πολλές φορές)

2. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και ο ΣΥΝ μπορεί να έχουν μεγάλο πρόβλημα και να μην δέχονται να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι με τον Αλέκο Αλαβάνο. Όμως δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κάθονται και να μιλάνε με ακροδεξιούς και κυπατζίδες. Σε ποιά εκδήλωση ήταν ομιλητές οι: Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Σάββας Καλεντερίδης, Δημήτρης Αλευρομάγειρας; Για να σας βοηθήσουμε η εκδήλωση έγινε ένα χρόνο πριν, το Μάη του 2010.

3. Τι σχέση έχουν σήμερα όλοι αυτοί οι ομιλητές με την ΣΠΙΘΑ;

Αν δεν μπορέσατε να απαντήσετε, δεν πειράζει! Μπορείτε όμως να θαυμάσετε τους συλλογισμούς ενός ογκόλιθου της πατριωτικής σκέψης, ο οποίος ήταν ένας από τους συνομιλητές του Π. Λαφαζάνη...