Εμπρηστική επίθεση στα γραφεία της ΚΟΕ και της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς στη Θεσσαλονίκη

Δελτίο Τύπου

12 Ιούλη 2010

Φωτιά στην είσοδο των γραφείων που στεγάζονται η ΚΟΕ, συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, η εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς και η πολιτική - πολιτιστική λέσχη Αντίπερα Όχθη, επιχείρησαν να βάλουν φασιστοειδή τη Δευτέρα 12 Ιουλίου στις 4 το απόγευμα.

Ο εμπρησμός εκδηλώθηκε στο δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας στην οδό Ιουστινιανού 11. Η φωτιά από καθαρή σύμπτωση έγινε αμέσως αντιληπτή και αντιμετωπίστηκε, προκαλώντας ζημιές στο διάδρομο και την είσοδο των γραφείων.

Σημειώνεται ότι την ώρα του εμπρησμού στα γραφεία βρίσκονταν τρία μέλη της Συντακτικής Ομάδας της εφημερίδας Δρόμος της Αριστεράς. Ένας από αυτούς, ο κριτικός κινηματογράφου Βασίλης Κεχαγιάς, την ώρα που αποχωρούσε από τα γραφεία (ευτυχώς) έγινε αντιληπτός από τους εμπρηστές οι οποίοι τράπηκαν σε φυγή, αφήνοντας πιθανότατα ανολοκλήρωτο το «περίεργο» έργο τους. Είναι προφανές ότι αν εξελισσόταν κανονικά όλο το σχέδιο της εμπρηστικής επίθεσης, οι συνέπειες θα ήταν πολύ μεγαλύτερες και ίσως να μιλούσαμε τώρα για θύματα.

Σε μια περίοδο που η τρομοκρατία της τρόικας και της κυβέρνησης εναντίον της κοινωνίας κλιμακώνεται επικίνδυνα, αυξάνονται και τα «περίεργα» χτυπήματα παρακρατικών και φασιστικών οργανώσεων.

Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι το μήνυμα που θέλανε να μας στείλουν το πήραμε και θα το επιστρέψουμε μέσα από τους μεγάλους αγώνες που θα αναπτυχθούν την επόμενη περίοδο.

Το Γραφείο Τύπου της ΚΟΕ

Το ενοχικό «εμείς» είναι ένα δηλητηριώδες σκεύασμα

Ο Μαυροειδής Σ. γράφει στην ΑΥΓΗ:"Φταίμε όλοι. Επειδή θεωρούμε ότι η επίκληση αυτής της συλλογικής ενοχής είναι μια καλοστημένη παγίδα, θέσαμε το ερώτημα "Φταίμε όλοι λοιπόν;" ζητώντας απο την Πέπη Ρηγοπούλου, τον Δημήτρη Σεβαστάκη, τον Σταύρο Σταυρίδη και τον Ξενοφώντα Κομνηνό να απαντήσουν αντικρούοντάς το."

Αναδημοσιεύουμε την απάντηση του Σταύρου Σταυρίδη

Πέραν του αμυντικού "εμείς" του συμφέροντος, της εθνικής ταυτότητας και της καλλιεργούμενης συλλογικής ενοχής, ας αναζητήσουμε τα πολλά "εμείς" μιας ζωής που μπορεί να φτιάχνεται από άλλα συστατικά και άλλες αξίες

Ποιο είναι λοιπόν αυτό το «εμείς» που τόσο συχνά και εμφατικά χρησιμοποιούν οι κρατούντες για να απευθυνθούν στην κοινωνία στη σημερινή εποχή της κρίσης; Στο όνομα ποιας κοινής μοίρας καλούν την κοινωνία να στηρίξει τις επιλογές τους;

Πρώτα-πρώτα πρόκειται για το "εμείς" μιας φαντασιακής κοινότητας που πρέπει να ξεχάσει, να ξεχνά διαρκώς, τους ανταγωνισμούς και τις αντιστάσεις που την διαπερνούν: «είμαστε όλοι Έλληνες και η χώρα κινδυνεύει, πρέπει λοιπόν να την στηρίξουμε». Τούτο το "εμείς" είναι το "εμείς" μιας κοινής ταυτότητας που απειλείται από τους «άλλους» (τους Γερμανούς, τους μετανάστες κ.ο.κ.).

Ανησυχεί ο Περισσός για την “νέα πρωτοβουλία διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς”

Οι πολιτικοί σχηματισμοί που λειτουργούν κυρίως ως ιδεολογικοί μηχανισμοί δεν μπορούν να μετεξελιχθούν και να αλλάξουν δομή. Αν εκδηλωθεί κρίση στην λειτουργία τους, τότε απλώς καταρρέουν. Το ΚΚΕ σήμερα εμφανίζει τα πρώτα σημάδια μιας παρόμοιας έκρυθμης κατάστασης, αφού σε μια περίοδο γενικευμένης οικονομικής κρίσης της χώρας ο πολιτικός του λόγος παραμένει περιθωριακός και δεν μπορεί να εμπνεύσει ούτε τα ίδια του τα μέλη και τους οπαδούς του. Αν δεν μπορεί σε τέτοιες συνθήκες να αυξήσει την επιρροή του στην εργατική τάξη και τον λαό, πότε θα το κάνει;

Ο Περισσός γνωρίζει καλά ότι η όξυνση της κρίσης του πολιτικού συστήματος θα συμπαρασύρει και αυτόν στην καταστροφή. Γι αυτό είναι υπέρ της σταθερότητας. Για αυτό δεν προβάλει ως αίτημα εδώ και τώρα την απομάκρυνση αυτής της κυβέρνησης αλλά περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για την δευτέρα παρουσία του “υπαρκτού σοσιαλισμού”. Γνωρίζει ότι αν φύγει αυτή η κυβέρνηση κάτω από την πίεση της λαϊκής κατακραυγής αυτό δεν θα γίνει με τις δικές του πολιτικές συντεταγμένες. Επίσης γνωρίζει πως ο ελληνικός λαός αν έχει να διαλέξει ανάμεσα σε ένα πολιτικό σύστημα που θα είναι ανάλογο με αυτό που οραματίζεται το ΚΚΕ ή να γίνει η χώρα μας επαρχία της Γερμανίας, μάλλον θα προτιμήσει το δεύτερο...

Με αυτά τα δεδομένα έχει επιλέξει να αυτοπεριφρουρηθεί επιλέγοντας πολιτικές πρακτικές της απομόνωσης, τις οποίες επενδύει με τον μύθο της “καπιταλιστικής περικύκλωσης” για να γίνουν πιο εύπεπτες στα μέλη και στους οπαδούς του. Σε αυτά τα πλαίσια είναι κομμένες και ραμμένες οι θέσεις που προβάλλονται από τον “Ριζοσπάστη” για την νέα πρωτοβουλία διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς.

Σε ένα πρώτο ανυπόγραφο (δηλαδή της διεύθυνσης) κείμενο που δημοσιεύτηκε στον “¨Ρ” με τίτλο: «Νέα» πρωτοβουλία με ξεθωριασμένες σημαίες, ο υπότιτλος προϊδεάζει τον αναγνώστη για το περιεχόμενό του: "Αναμασήματα για την ενότητα πάνω στο πρόβλημα χωρίς στρατηγική αντιπαράθεση με τον καπιταλισμό, παρουσιάστηκαν χτες σε συνέντευξη Τύπου."

Το κείμενο αυτό στην πραγματικότητα έρχεται να απαντήσει στο ερώτημα, αν σε αυτή την πρωτοβουλία συμμετέχει και κόσμος του ΚΚΕ. Αξίζει πράγματι βραβείο ταχυδακτυλουργίας ο τρόπος που απαντά η Δνση της εφημερίδας. Γράφει λοιπόν: "Την πρωτοβουλία στηρίζουν - όπως φάνηκε στη σύνθεση του ακροατηρίου - ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, το ΝΑΡ και άλλοι αυτοαποκαλούμενοι «ανένταχτοι», ενώ οι στόχοι της ορίζονται από τις προτάσεις διαχείρισης του καπιταλισμού, στις οποίες συγκλίνουν οι υποστηρικτές της."

Οι συντάκτες του άρθρου προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δακτυλάκι τους. Η εκτίμηση τους στηρίζεται λοιπόν από το τι φάνηκε στην σύνθεση του ανώνυμου ακροατηρίου και όχι από τις επώνυμες υπογραφές, που συνοδεύουν το ιδρυτικό κείμενο αυτής της πρωτοβουλίας. Αυτό το κείμενο ήδη είχε δημοσιοποιηθεί και ήταν γνωστό στον Περισσό. Σε αυτές τις υπογραφές λοιπόν φαίνεται ότι υπάρχει και κόσμος από το ΚΚΕ. Και αυτό ακριβώς θέλει να κρύψει ο “Ρ”.

ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Αναδημοσίευση από την  ΕΠΟΧΗ (11/7/10)

Συνέντευξη με τον Α. Αλαβάνο

ΝΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΠΑΘΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ

Δεν ήταν μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, αλλά σε καμία περίπτωση η κουβέντα μας με τον πρώην πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχασε το ενδιαφέρον της. Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλάει για την αριστερά, τις αδυναμίες, αλλά και τις δυνατότητές της, τη σχέση της με τη νέα γενιά, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ανάγκη ουσιαστικής επαφής με την κοινωνία και τις ανάγκες του.

Τη συνέντευξη πήρε ο Πάνος Λάμπρου

*Διανύουμε μια δύσκολη περίοδο στην Ελλάδα και την Ευρώπη λόγω της οικονομικής κρίσης. Αναρωτιέμαι, όμως, γιατί ενώ οι επιπτώσεις είναι τόσο επώδυνες για τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, οι αντιστάσεις δεν είναι οι αναμενόμενες; Είναι θέμα αδυναμίας των συνδικάτων, της αριστεράς;

Έχουμε μια κρίση με πλανητικές διαστάσεις, μια κρίση οξύτατη, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Αυτή η κρίση έχει φέρει σε μεγάλο βαθμό σε μια χαοτική, αλλοπρόσαλλη και αντιφατική συμπεριφορά την ίδια την ηγεσία της Ευρώπης. Δεν είναι παράλογο να σαστίζει ο κόσμος, να νιώθει αμήχανα. Δημιουργείται η αίσθηση ότι όλα αυτά είναι πάνω από τις δυνάμεις μας, πάνω από τους αγώνες μας, πάνω από την ψήφο μας. Είναι μοιραία. Είναι το μικρότερο κακό. Είναι η θεία τιμωρία για τις αμαρτίες μας

*Ή ότι ο αντίπαλος είναι πολύ πιο ισχυρός από μας …

Όχι, ο αντίπαλος δεν είναι ούτε φαίνεται τόσο ισχυρός. Όταν, όμως, ο αντίπαλος είναι πιο αδύναμος και άρα απρόβλεπτος και επιθετικός μπορεί να ακινητοποιεί τον άλλο Ένας λόγος είναι ο ρόλος των ΜΜΕ. Ποτέ ίσως τα κεντρικά ΜΜΕ δεν τα έχουμε δει να λειτουργούν σε τέτοιο βαθμό , ως ανθυπασπιστές και λοχίες του συστήματος. Ένας άλλος λόγος είναι η απουσία ενός πολιτικού λόγου, που θα μπορούσε να επιταχύνει τη μετάβαση από το σάστισμα, τον φόβο και την οργή σε μια αγωνιστική κατεύθυνση θετικής προοπτικής και ελπίδας.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ 2004: 6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ…

Του Πάνου Τότσικα

«Η  ιδέα της καταγραφής των συνολικών  επιπτώσεων από την  διεξαγωγή των  Ολυμπιακών  Αγώνων του 2004 στην Αθήνα  σε μια “Μαύρη Βίβλο”, έχει συζητηθεί εδώ  και πολύ καιρό  σε κάποιους κύκλους, οι οποίοι είχαν εκφράσει τις επιφυλάξεις τους ή την συνολική τους αντίθεση στο όλο εγχείρημα…(Είναι) γεγονός όμως ότι δεν λειτούργησε κάποιος “μηχανισμός” που να καταφέρει να ταξινομήσει, να επεξεργαστεί και να αξιολογήσει το τεράστιο υλικό που είχε συγκεντρωθεί τα 8 χρόνια που προηγήθηκαν των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004…Ίσως, για μια ακόμη φορά, το κενό αυτό καλυφθεί από ακαδημαϊκές μελέτες και έρευνες, από διδακτορικές και μεταπτυχιακές διατριβές. Ας ελπίσουμε ότι η ιστορία δεν θα γραφτεί τελικά αποκλειστικά από τους ισχυρούς, από αυτούς που έχουν το χρήμα και ελέγχουν τους μηχανισμούς των ΜΜΕ, από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Ας ελπίσουμε ότι οι όποιες αντιστάσεις δεν αφομοιώθηκαν, θα μπορέσουν να βρουν τα “περάσματα” και να αναδείξουν το τι συνέβη πραγματικά στη χώρα μας με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα…»

Τα παραπάνω γράφονταν τον Νοέμβριο του 2004, στον πρόλογο του βιβλίου μου «Η άλλη όψη της Ολυμπιάδας 2004» (εκδόσεις ΚΨΜ), το οποίο αποτέλεσε

μια πρώτη «…ατομική και αποσπασματική παρουσίαση κάποιων πτυχών της Ολυμπιακής Αθήνας και κάποιων επιλεγμένων “αδέσποτων” απόψεων, προκειμένου να καταγραφούν κάποια “ίχνη” έστω, διαφορετικών στάσεων αλλά και αντιστάσεων που εκδηλώθηκαν ενάντια στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004…» 

Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση;

Σήμερα ( Πέμπτη, 8/7), μέρα ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ η διαδήλωση που έγινε στο κέντρο της Αθήνας ήταν μικρότερη από την προηγούμενη. Και δεν οφείλεται μόνον στο γεγονός ότι είχαν απεργία όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, ούτε ότι έχουν αρχίσει τα μπάνια του λαού. Μια αναλυτική παρουσίαση της διαδήλωσης υπάρχει στην ιστοσελίδα "Με ΑΦΟΡΜΗ...". Ο Γ. Κατερίνης στο τεύχος 20 (Σάββατο, 3 Ιούλη 2010) της εφημερίδας "ΔΡΟΜΟΣ της αριστεράς" ανιχνεύοντας το ερώτημα «Γιατί δεν κατεβαίνουν οι εργαζόμενοι στις συγκεντρώσεις;»μεταξύ άλλων διατυπώνει την θέση: "Ας μην κρυβόμαστε πίσω από την παντοδυναμία της ΠΑΣΚΕ ή τη μοναχική πορεία του ΠΑΜΕ. Είναι εμπόδια που υπάρχουν, γιατί δεν έχει αναπτυχθεί εναλλακτική δράση από την υπόλοιπη Αριστερά.". Ολόκληρο το κείμενο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: "Γιατί δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση;"

Kαι στο ΠΑΣΟΚ κουνιέται κάτι...

Δημοσιεύουμε την ¨ΑΠΟΦΑΣΗ της ΔΙΑΤΟΜΕΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ του ΠΑΣΟΚ για το ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ¨. Τα σχόλια τα αφήνουμε σε σας...

Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία;

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Αφορμή για αυτό το σχόλιο στάθηκε η δημοσίευση της απάντησης του Π. Παπακωνσταντίνου στην Συνέντευξη τύπου της Πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την Κοινή Δράση της Αριστεράς. Εν αναμονή της λοιπής παρουσίασης των ομιλιών από την ΕΟΣ (που ως γνωστόν παρουσιάζει μανιωδώς κάθε επεισόδιο ψυχικού κλονισμού του ρετιρέ της Κουμουνδούρου), μπορούμε να κάνουμε κάποια πρώτα σχόλια:

Συγκινητική ήταν η παρουσία του Ν. Βούτση και του Χ. Παπαδόπουλου από την ντριμ τιμ της ΠΓ της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Με έκδηλα τρομαγμένο βλέμμα για το πού το πάνε οι μπαγάσες (όχι οι εμπνευστές, οι άλλοι)… Συνεπικουρούμενοι από τον εμφανώς ζοριζόμενο Γ. Μπανιά, καθότι η πολυετής αναγνώρισή του ως μεγάλου τροχονόμου, συνομιλητή των όλων, συντονιστή των πάντων, γνώστη ορατών τε και αοράτων, προγνώστη του σύμπαντος, συνδετικού κρίκου, ψυχή της ενότητας, φωνή της συναίνεσης, διδάσκαλου της τακτικής κλπ κλπ, τίθεται εν αμφιβόλω.

Κάτι καινούργιο κινείται στην Αριστερά...

Σας παρουσιάζουμε, σε συνέχεια του δημοσιεύματος  Παρουσίαση της πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς", αναλυτικά τις θέσεις των οργανωτών της εκδήλωσης που έγινε την Τρίτη (6/7/2010) στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ, αλλά και τις απόψεις και ακούστηκαν στην συζήτηση που ακολούθησε:

Όλες τις τοποθετήσεις των εισηγητών μπορείτε να τις βρείτε μαγνητοσκοπημένες εδώ:

Οι απόψεις και οι θέσεις τόσο των οργανωτών της εκδήλωσης, όσο και του κοινού που συμμετείχε στον διάλογο που αναπτύχθηκε, ξεδιπλώθηκαν και διευκρινίστηκαν σε μεγάλο βαθμό κατά την διάρκεια των ερωτοαπαντήσεων και των τοποθετήσεων που έγιναν από τα κάτω. Γι αυτό θα παρουσιάσουμε παρακάτω αναλυτικά αυτό το κομμάτι της εκδήλωσης.

Από τις πρώτες ερωτήσεις έγινε σαφές ότι ο κόσμος που συμμετείχε στην εκδήλωση ήθελε να αντιληφθεί τον χαρακτήρα και τους πολιτικούς στόχους αυτής της πρωτοβουλίας, που προφανώς

αυτό δεν μπορούσε να γίνει μέσα από το σύντομο κείμενο των υπογραφών που μοιράστηκε πριν την έναρξη της εκδήλωσης. Είναι χαρακτηριστικές αυτού του κλίματος οι ερωτήσεις δημοσιογράφου από “105.5 στο ΚΟΚΚΙΝΟ” και οι απαντήσεις που δόθηκαν:

Παρουσίαση της πρωτοβουλίας για τον "διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς"

Σήμερα (Τρίτη, 6/7/2010) στην αίθουσα της ΕΣΗΕΑ στην οδό Ακαδημίας δόθηκε συνέντευξη τύπου και ακολούθησε συζήτηση της "πρωτοβουλίας για διάλογο και κοινή δράση της Αριστεράς". Η πρωτοβουλία αυτή δεν έχει ακόμα όνομα, αλλά την βαφτίσαμε εμείς έτσι προσπαθώντας να αποδώσουμε στον τίτλο της προσδιοριστικά στοιχεία της της ταυτότητάς της και κυρίως των δηλωμένων προθέσεών της. Η εκδήλωση είχε μεγάλο ενδιαφέρον όχι μόνον γιατί για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια συμμετείχε τόσο μεγάλο εύρος πολιτικών χώρων της Αριστεράς σε μια κοινή συζήτηση, αλλά και για αυτά που ακούστηκαν. Την Δευτέρα το απόγευμα 7.30 μμ Σίνα 16, θα γίνει η πρώτη ανοικτή συνέλευση των συμμετεχόντων στην οποία όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να συμμετέχει. Κατ αρχάς δημοσιεύουμε το κείμενο και τις πρώτες υπογραφές των συμμετεχόντων σε αυτή την πρωτοβουλία:

Δημοσιοκάφροι σε εντεταλμένη υπηρεσία….

Αυτό που είναι κανόνας για τις προσλήψεις στο δημόσιο καταφέρνουν να το παρουσιάσουν ως .."το Σκάνδαλο" και να προετοιμάσουν το κλίμα για γενικευμένες απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Το στόχος δεν είναι οι διορισμένοι στην "ΑΓΡΟΓΗ", αλλά οι απολύσεις  που έρχονται με τον "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ",  οι απολύσεις στις ΔΕΚΟ, και έπονται και άλλες....

Πρωτομάστορας σε αυτή την ιστορία ο κ. Πάγκαλος, ο οποίος άφησε για λίγο τον ρόλο που έχει αναλάβει - εργολαβικώς και αυτοβούλως - να προστατεύει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ από την Αριστερά. Όμως και όταν είναι υποχρεωμένος να εκτελεί εντολές, όπως απέδειξε παλαιότερα στην υπόθεση Οτσαλάν, μια χαρά τα καταφέρνει.

Τώρα διεκπεραιώνει εντολές του ΔΝΤ και της Ε.Ε. για απολύσεις στον δημόσιο τομέα. Με την ευγενή συνδρομή των ΜΜΕ μια συνηθισμένη περίπτωση κομματικού ρουσφετιού της ΝΔ την έχουν κάνει πρώτη είδηση που έχει σκεπάσει το ασφαλιστικό και όλα τα άλλα ζητήματα. Όμως ο κόσμος δεν τσιμπάει. Μπορεί να ντοπάρονται και να συσπειρώνονται οι φανατικοί οπαδοί του κυβερνώντος κόμματος μέσα από αυτές τις πρακτικές,αλλά όλοι οι άλλοι χασκογελούν, αφού γνωρίζουν ότι οι κατήγοροι σε αυτή την υπόθεση κάνουν ακριβώς τα ίδια με τους κατηγορούμενους…

Και μια κριτική της κριτικής…

Αυτές τις μέρες πληροφορηθήκαμε ότι: «Αποκομμένη από τα άλλα νησιά έμεινε η ακριτική Γαύδος, εξαιτίας των νέων κανόνων ασφαλείας της Ε.Ε. για τις ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, οι οποίοι δεν επιτρέπουν σε πλοία όπως τα «Δασκαλογιάννης» και «Σαμαριά» της ΑΝΕΝΔΥΚ να μεταφέρουν επιβάτες». Διαβάζοντας αυτή την είδηση μας ήρθε στο νου αυτό που γράφαμε πρόσφατα: Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;

Γιατί τα γράφουμε όλα αυτά; Γιατί πιστεύουμε πως η Αριστερά δεν θα πρέπει να προβάλει ως κύρια πολιτικά αιτήματα που στοχεύουν στην υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας από την εξοντωτική επίθεση που υφίσταται, πολιτικές επιλογές που έχουν μεγάλη πιθανότητα να υλοποιηθούν από τον κυρίαρχο ταξικό συσχετισμό ως πολιτικές διεξόδου από την δημοσιονομική κρίση της χώρας μας, οι οποίες φορτώνουν όλα τα βάρη στους εργαζόμενους. Απ' αυτή την σκοπιά είμαστε από τους πρώτους που κάναμε κριτική στο σύνθημα «ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ», όπως αυτό αναδείχτηκε από το κείμενο συλλογής υπογραφών ως η προμετωπίδα της «Πρωτοβουλίας των οικονομολόγων και πανεπιστημιακών».

Δεν φτάνει η κρατική χρηματοδότηση!

Η κρατική χρηματοδότηση στα κόμματα υποτίθεται ότι γίνεται για να έχουν την ανεξαρτησία τους από το κεφάλαιο και να μην χρηματοδοτούνται απ' αυτό. Όμως στον ΣΥΝασπισμό φαίνεται ότι δεν φτάνει η χρηματοδότηση για να καλύψει τις ανάγκες του γι' αυτό και η εφημερίδα του η ΑΥΓΗ ψάχνει και άλλες πηγές χρηματοδότησης. Ιδιαίτερη προθυμία να διαφημιστούν στην ΑΥΓΗ τον τελευταίο καιρό δείχνουν τα "ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΑ ΘΡΑΚΗΣ". Όσοι έχουν στοιχειώδεις περιβαλλοντικές ανησυχίες γνωρίζουν τι σημαίνει η δράση της συγκεκριμένης επιχείρησης και τι κινητοποιήσεις έχουν γίνει γι αυτά τα ζητήματα. Χθες (Κυριακή, 4/7) για μια ακόμα φορά η ΑΥΓΗ είχε ολοσέλιδη διαφήμιση αυτής της επιχείρησης που προβάλει τις ιδιαίτερες περιβαλλοντικές ευαισθησίες της. Λίγο παραπέρα είχε και τον "ΔΑΙΜΟΝΑ της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ"...

Ο Ριζοσπάστης τουλάχιστον είναι πιο φιλικός στο περιβάλλον. Δεν προβάλει εταιρείες που καταστρέφουν το περιβάλλον ως οικολογικές και προφανώς δεν λαμβάνει και τα ανάλογα ...ευρουδάκια. Γιαυτό το ΚΚΕ αποφάσισε πρόσφατα μετά τα μέτρα της κυβέρνησης να περικόψει τους μισθούς των εργαζομένων στην επιχείρηση που εκδίδει την εφημερίδα...

Όντως κάτι μαγειρεύεται στην αριστερά και μάλιστα σε χύτρα ταχύτητας

 Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ"

Σε προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «τι μαγειρεύεται στην αριστερά;», διατύπωνα την υποψία ότι «η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των σέβεντις μπορεί ακόμα να έχει συγκολλητική ισχύ φτιάχνοντας περίεργα τρίγωνα ανάμεσα στην Ανταρσύα, το Μέτωπο Α-Α και τμήμα του ΣΥΝ».

Λίγες μέρες μετά (και χωρίς ομολογουμένως να με συμβουλευτεί κανείς), ανακοινώθηκε η «Πρωτοβουλία για ένα ενιαίο Αριστερό μέτωπο για ανατροπή του μνημονίου». Δεν διεκδικώ μπαξίσι καφετζούς, αλλά η Πρωτοβουλία αυτή πράγματι ενώνει στελέχη του ΝΑΡ (και ανακάμψαντες από τους παραιτηθέντες της ΚΕ του ΚΚΕ το 1989), με στελέχη της ομάδας Λαφαζάνη (Ήσυχος, Καλομοίρης) και στελέχη γύρω από το Μέτωπο Α-Α (και ειδικά από τη συντακτική της εφημερίδας Δρόμος). Το τρίγωνο ΝΑΡ – Αριστερό Ρεύμα – Μέτωπο Α-Α συμπληρώνεται από έναν τέταρτο παίκτη: Προσωπικότητες που το προηγούμενο διάστημα στήριζαν δημοσίως το ΚΚΕ ή είχαν χρηματίσει επί σειρά ετών βουλευτές του και μέχρι σήμερα δεν στήριξαν κάποιο άλλο σχήμα της αριστεράς, έστω κι αν ήταν γνωστή η διαφοροποίησή τους από την πολιτική του Περισσού.

Η πρωτοβουλία αυτή θα ήθελε να τετραγωνίσει το τρίγωνο Αλαβάνου – Λαφαζάνη – Χάγιου με προσθήκη στελεχών που έχουν πολύ πρόσφατη αναφορά στο ΚΚΕ. Αποδεικνύεται όντως ότι η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των 70’ς είναι ισχυρή συγκολλητική ουσία, ανεξαρτήτως διασπάσεων, κατηγοριών και καταγγελιών ένθεν κακείθεν στις μετέπειτα δεκαετίες.

Πρωτοβουλία για ένα ενιαίο Αριστερό μέτωπο για ανατροπή του μνημονίου

 Αναδημοσιεύουμε την είδηση από το www.tvxs.gr:

Δεκάδες προσωπικότητες της κοινωνικής, πνευματικής και πολιτικής Αριστεράς οργανώνονται και πραγματοποιούν έκκληση για κοινή δράση όλων των κομμάτων κι οργανώσεων του αριστερού.

Ανάμεσα στους πρωτεργάτες της πρωτοβουλίας για μία ενωμένη και δυναμική Αριστερά είναι και ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο πανεπιστημιακός Γιώργος Χουρμουζιάδης, ο τραγουδοποιός Διονύσης Τσακνής και η συγγραφέας Νάντια Βαλαβάνη.

Στόχος της πρωτοβουλίας είναι η διαμόρφωση του ευρύτερου δυνατού λαϊκού ρεύματος ανατροπής του μνημονίου. Οι στόχοι της πρωτοβουλίας θα παρουσιαστούν την ερχόμενη Τρίτη 6 Ιουλίου στις 12 το μεσημέρι στην ΕΣΗΕΑ.

Θα μιλήσουν οι Γιώργος Μανιάτης, Ευτύχης Μπιτσάκης, Χρήστος Κορτζίδης και Κώστας Ήσυχος.

Δρόμος, Σάββατο 3 Ιουλίου, τεύχος 20, σελίδες 40

Κόκκινη γραμμή για την κοινωνία η ψήφιση του ασφαλιστικού

Συνέντευξη του καθηγητή συνταγματικού δικαίου Ανδρέα Δημητρόπουλου

για το μνημόνιο και τα μέτρα

Δεν θα γυρίσουμε πίσω από το 1911.

Βασίλης Ασημακόπουλος, μέλος της συντακτικής ομάδας του Νέου Αγωνιστή

Με ποια κατεύθυνση απέναντι στην πολιτική κρίση

Ρούντι Ρινάλντι

Η συζήτηση για το Μέτωπο συνεχίζεται

Γράφουν ο Παναγιώτης Σωτήρης-ΑΡΑΝ, ο Πέτρος Ζούνης-ΑΚΟΑ και ο Δημήτρης Χατζηπαναγιώτου-Οικολόγοι Εναλλακτικοί

Τα ΜΜΕ του ελληνικού στόλου

Έχετε αναρωτηθεί μήπως οι εφοπλιστές μας θα προτιμούσαν η χώρα μας να χρεοκοπήσει, να βγει από το ευρώ και να γίνει η "Αντίγκουα" της Μεσογείου;

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στο λιμάνι και πως αντιμετωπίστηκαν από τα ΜΜΕ, θα θέλαμε να κάνουμε μερικές επισημάνσεις για το εφοπλιστικό κεφάλαιο. Τον τελευταίο καιρό έχει γίνει της μόδας η άποψη ότι η αστική τάξη της χώρας μας είναι σχεδόν ανύπαρκτη, δεν έχει "εθνική" στρατηγική και κοιτάει μόνον τα στενά της ταξικά συμφέροντα, έχει υποταχτεί και ξεπουληθεί στους ξένους γι αυτό και είμαστε μια χώρα υπό την κατοχή του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Είναι έτσι τα πράγματα;

Τα «ΙΟΥΛΙΑΝΑ»...

Το καλοκαίρι, όταν ο λαός απολαμβάνει τα μπάνια του, επιλέγουν συνήθως οι κυβερνήσεις στη χώρα μας να θεσμοθετήσουν αντιλαϊκά μέτρα. Έχει όμως ο καιρός γυρίσματα. Λίγες μέρες πριν από τις 15 Ιουλίου 1965, κανένα κόμμα, καμία οργάνωση, κανένας θεωρητικός δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα άρχισε η εποποιία του Ιουλίου που κράτησε για περίπου 70 μέρες, έριξε δυο κυβερνήσεις και μάλλον καθυστέρησε 2 χρόνια το πραξικόπημα…

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΕΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

H "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ" οργάνωσε εβδομάδα δράσεων: Ενάντια στο «μονόδρομο» τους να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να παλέψουμε…

Στα πλαίσια αυτά διοργανώθηκαν στο κτήμα Δρακοπούλου (Πατησίων 356-358) το Σάββατο 26 Ιουνίου προβολή του ντοκιμαντέρ (2007) του Κριστιάν Ρουό «Οι Άνθρωποι της LIP: Η Φαντασία στην Εξουσία». Στον απόηχο της εξέγερσης του Μάη του ΄68, το 1973 ξεκίνησε απεργία στην ωρολογοποιία LIP που κινδύνευε να κλείσει. Το ντοκιμαντέρ αναβιώνει βήμα βήμα τη συνειδητοποίηση των ειδικευμένων εργατών της LIP.

Επίσης την Τρίτη 29 Ιουνίου οργανώθηκε Χαριστικό παζάρι πριν από στην ανοιχτή εβδομαδιαία συνέλευση της Πρωτοβουλίας.

Την Παρασκευή 2 Ιουλίου και ώρα 19:30 οργανώνεται εκδήλωση με θέμα:

Η κρίση - Το χρέος - Τα νέα μέτρα. Δεν θα πληρώσουμε τις «αμαρτίες αλλονών»

Ανοιχτή συζήτηση με τους  ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟ, ΧΡΗΣΤΟ ΚΑΡΑΜΑΝΟ και ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ.

Μετά τη συζήτηση θα ακολουθήσει λαϊκό γλέντι με μουσική, ποτό, φαγητό.

Το Ρωμαϊκό Καλοκαίρι των Ναυαγίων

Την επόμενη εβδομάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Βιβλιόραμα» σε συνεργασία με τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας ένα ακόμη βιβλίο της σειράς «Μαρτυρίες», που ξεκίνησε ο Άγγελος Ελεφάντης και συνεχίζει ο Στρατής Μπουρνάζος. Πρόκειται για το Ρωμαϊκό καλοκαίρι των ναυαγίων του Δημήτρη Καραχάλιου, μέλους του γραφείου της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, που έχοντας γλυτώσει τη σύλληψη τις πρώτες φοβερές ημέρες της δικτατορίας των συνταγματαρχών, καταφεύγει, τον Ιούνιο του 1967, στη Ρώμη. Εκεί, στην «Pensione San Michele», μαζί με άλλους Έλληνες αριστερούς, φοιτητές αλλά και παλαιότερους αγωνιστές, θα έρθει σε επαφή με τις πολιτικές και πνευματικές αναζητήσεις της ιταλικής αριστεράς, αλλά και θα αντιμετωπίσει το αμιγώς κομματικό πνεύμα που βλέπει με καχυποψία τους Λαμπράκηδες και την ΕΔΑ. Στο Ρωμαϊκό καλοκαίρι των ναυαγίων αποτυπώνεται όλη η ατμόσφαιρα των πρώτων μηνών της ελληνικής δικτατορίας στη Ρώμη των Ελλήνων εξορίστων, αλλά και οι πολιτικές αντιθέσεις και αποκλίσεις που θα οδηγήσουν, λίγο μετά, στη διάσπαση του 1968. Πρόκειται άλλωστε για την πρώτη από τις «Μαρτυρίες» που δεν αφορά τα βιώματα του Αλβανικού, της Αντίστασης και του Εμφυλίου. Ο Δημήτρης Καραχάλιος αφηγείται με διεισδυτικότητα, χιούμορ και χαμηλούς τόνους, αποτυπώνοντας με ενάργεια τους ανθρώπινους τύπους και το κλίμα εκείνων των παράξενων και μετέωρων ημερών.