ΜΝΗΜΟΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, 21.08.2010

της Νάντιας Βαλαβάνη

Στα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια το Μεσαίωνα η μνημοτεχνική διδασκόταν ως επιστήμη. Ασκώντας ξεχασμένους κανόνες της, μέσα από πλήθος πρόσφατων άρθρων κληθήκαμε να εμπεδώσουμε μια ρήση του Λόρδου Πάλμερστον: «Δεν έχουμε αιώνιους εχθρούς και αιώνιους φίλους, μόνο τα συμφέροντα μας είναι αιώνια, όπως και το καθήκον μας να τα υπηρετούμε». Είτε η επίκληση είχε να κάνει με την υπεράσπιση της πραγματικότητας που διαμορφώνεται στη μετά Μνημόνιο εποχή, είτε με τη θεαματική σύσφιξη των

Για τον συντονισμό πολιτών στην ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΣΚΕΨΗ

Οι πολίτες που ξεκινήσαμε τη διαδικασία συλλογής υπογραφών με το κείμενο «Ανοιχτή πρόσκληση για το συντονισμό πολιτών στην Πελοπόννησο» νιώθουμε καταρχήν την ανάγκη να χαιρετίσουμε τους δεκάδες πολίτες που συνυπέγραψαν ή είδαν θετικά τον προβληματισμό που τέθηκε για τον χαρακτήρα των επερχόμενων εκλογών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και ειδικά στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Θεωρούμε ότι φυσική συνέχεια της συλλογής υπογραφών, και με δεδομένη την ανταπόκριση που υπήρξε, είναι να συναντηθούμε, να ανταλλάξουμε σκέψεις και να προσδιορίσουμε το τι μπορούμε να κάνουμε στη συνέχεια.

Καλούμε κάθε πολίτη που συμφώνησε με το κείμενο υπογραφών, κάθε πολίτη που μπορεί να έχει επιμέρους επιφυλάξεις ή διαφωνίες αλλά βλέπει θετικά το γενικό πνεύμα του κειμένου, σε μια παμπελοποννησιακή σύσκεψη όπου από κοινού θα συζητήσουμε και θα αποφασίσουμε πάνω στα εξής ζητήματα:

Α: Η πολιτική συγκυρία, Καλλικράτης και αυτοδιοίκηση, προβλήματα που ταλανίζουν τους νομούς μας και συνολικά την Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Β: Η κρίσιμη μάχη των εκλογών στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Τα δεδομένα, οι κινήσεις κομμάτων και παρατάξεων, ο στόχος για μια πλατιά συσπείρωση όσων είναι ενάντια σε κυβέρνηση-Τρόικα-Μνημόνιο και Καλλικράτη, η παρέμβασή μας.

Γ: Λειτουργία και συντονισμός μας.

Η θεματολογία μπορεί φυσικά να εμπλουτιστεί ή τροποποιηθεί από τυχόν παρεμβάσεις-προτάσεις την ημέρα της σύσκεψης.

Η σύσκεψη θα γίνει την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου στις 11.00 στο Ε.Κ. Τρίπολης. Όσοι αδυνατούν να έρθουν μπορούν να συμμετέχουν σε συναντήσεις που θα γίνουν τις επόμενες ημέρες ανά νομό ή (μέχρι να καθορίσουμε συλλογικά την λειτουργία μας) επικοινωνώντας τηλεφωνικά στο 6932619014 ή στέλνοντας τις σκέψεις – προτάσεις τους στο e-mail: politespeloponnisou@gmail.com.

Υπενθυμίζουμε ότι η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται μέχρι το τέλος Αυγούστου και μπορείτε να υπογράψετε στο: www.gopetition.com/petition/38179.html.

Παίζοντας με τις “λέξεις”, και όχι μόνο...

Διαβάζοντας στο ΠΡΙΝ (22-8-2010) το άρθρο του Παναγιώτη Μαυροειδή με τον τίτλο “Ηττοπαθής λογική και διαχειριστική Αριστερά” αντί να ξεκαθαρίσουμε μερικά ζητήματα σχετικά με αυτό το θέμα, μπερδευτήκαμε ακόμα περισσότερο. Το κείμενο κάνει κριτική - σωστή σε ορισμένα σημεία - στον Π. Λαφαζάνη για το πως βλέπει το “ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ”. Όμως δεν αντιλαμβανόμαστε από ποιά θέση κάνει αυτήν την κριτική ο συντάκτης του. Να στηρίξει αυτή την “πρωτοβουλία διαλόγου και κοινής δράσης της Αριστεράς” ή να καταγγείλει τους συντρόφους του γιατί πάνε και νταλαβερίζονται με τύπους σαν τον Π. Λαφαζάνη;

Ξαναδιαβάζοντας το κείμενο για να ανακαλύψουμε που βρίσκονται οι “εχθροί” και που βρίσκονται οι “φίλοι”, μπερδευτήκαμε ακόμα περισσότερο! Δεν θα σταθούμε στο πολιτικό περιεχόμενο που επιχειρείται να αποδοθεί σε λέξεις, όπως ανατροπή, επίθεση, αντικαπιταλισμός, γιατί είναι μάταιος κόπος. Η “αντικαπιταλιστική αργκό” που χρησιμοποιείται εντός των ενδοαριστερών διενέξεων, έχει ήδη προσδώσει πολλαπλά σημαινόμενα σε αυτές τις λέξεις, τα οποία δεν συγκροτούν πολιτικές άλλα ιδεολογήματα: εργαλεία χρήσιμα για την ιδεολογική και πολιτική περιχαράκωση και διευρυμένη αναπαραγωγή της μιζέριας μιας αριστεράς που δεν μπορεί να αντιληφθεί την ήττα της και την πραγματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται.

Ακριβώς, από αυτή την σκοπιά της ιδεολογίας, το συγκεκριμένο κείμενο είναι πράγματι αποκαλυπτικό. Ο συντάκτης του παρ' ότι επιτίθεται στον Π. Λαφαζάνη, ταυτίζεται τελικά μαζί του σε ένα πολύ κρίσιμο ιδεολογικό σημείο: στον “κομμουνισμό” τους. Μια χαρακτηριστική φράση του κειμένου σηματοδοτεί αυτόν τον κομμουνισμό: “Ο κομμουνισμός, πράγματι αποτελεί αχρείαστο κουσούρι, μα και απόδειξη ενοχής από την οποία μάταια θα θέλουν να απαλλαγούν, μόνο για αυτούς που ο “κομμουνισμός” τους φτάνει ως τον Μπρέζνιεφ, τον Τσαουσέσκου και τον Μπερλίγκουερ”.

Εκείνος ο Γιαρουζέλσκι μήπως αδικείται από αυτό το “ιδεολογικό ξεκαθάρισμα”; Θα μπορούσαμε να γράψουμε αρκετές σελίδες γιατί επιλέχτηκαν αυτά τα τρία πρόσωπα ως στοιχεία οριοθέτησης του κομμουνισμού από τον συντάκτη του κειμένου. Όμως δεν χρειάζεται, γιατί είναι προφανές ότι αναφέρεται σε ένα κομμουνισμό που ετεροκαθορίζεται από την αγωνία της αναζήτησης του “καλού” ΚΚΕ. Ακριβώς αυτή την φράση για τον κομμουνισμό θα την προσυπέγραφε χωρίς επιφυλάξεις και ο Π. Λαφαζάνης, που και αυτός είναι σίγουρα πέραν από τον ...Μπρέζνιεφ, τον ...Τσαουσέσκου και τον ...Μπερλί(ν)γκουερ. Γιατί λοιπόν όλη αυτή η ένταση και η φαγωμάρα, αφού στα “οραματικά” ζητήματα υπάρχει σύμπλευση;

Μιας όμως και μιλάμε για ιδεολογία, θα θέλαμε να επισημάνουμε μια αντίφαση που αναδεικνύεται ανάμεσα στις διακηρύξεις και τις πρακτικές αναφορικά με το συγκεκριμένο κείμενο. Πώς ο συντάκτης του, που είναι τόσο συνεπής αντικαπιταλιστής, αντιευρωπαϊστής και άλλα παρόμοια, συμβιβάζεται και δημοσιεύει κείμενα σε μια εφημερίδα που έχει ως εξώφυλλό της μια πληρωμένη διαφήμιση της Ε.Ε; Μήπως τόσο “επαναστατικά” κείμενα χάνουν την αξιοπιστία τους και την ιδεολογική τους καθαρότητα αν δημοσιεύονται σε έντυπα της Αριστεράς που “διαχειρίζονται” την οικονομική τους επιβίωση κάνοντας κάποιες “ιδεολογικές υποχωρήσεις”;

Με το “Αυτοδιοικητικό Κίνημα Στερεάς Ελλάδας – Εύβοιας” στις εκλογές για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση

Μια προσπάθεια με πλατιά ενωτικά χαρακτηριστικά και αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες που κινείται ενάντια στο κλίμα που έχει διαμορφωθεί για τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές από τις πρακτικές εκείνες των κομματικών μηχανισμών της Αριστεράς που υπηρετούν στενά μικροκομματικά συμφέροντα, είναι το «Αυτοδιοικητικό κίνημα περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας». Επισημαίνουμε ότι οι συμμετέχοντες ζητούν την υποστήριξη της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνοντας ότι την πρωτοβουλία παρακολουθούν συναγωνιστές που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους (μέλη από όλες τις συνιστώσες και ανένταχτοι του ΣΥΡΙΖΑ, μέλη της Δημοκρατικής Αριστεράς, των Οικολόγων Πράσινων, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ), καθώς και ανένταχτοι πολίτες. 

Μακάρι ανάλογες προσπάθειες να επαναληφθούν και σε άλλες περιφέρειες. Παρουσιάζουμε το κείμενο διακήρυξης που περιλαμβάνει τις γενικές θέσεις και τα πολιτικά χαρακτηριστικά αυτής της πρωτοβουλίας:

Οι πολίτες της Στερεάς Ελλάδας και της Εύβοιας, που πρόσφατα συγκροτήσαμε το “Αυτοδιοικητικό Κίνημα Στερεάς Ελλάδας – Εύβοιας”, αποφασίσαμε την παρέμβασή μας στις επικείμενες εκλογές για την Περιφέρεια Στερεάς και με τη συγκρότηση εκλογικού σχήματος, που θα διεκδικήσει τη ψήφο των συμπολιτών μας. Όλοι/ες εμείς, που συναντηθήκαμε τα τελευταία χρόνια σε πλήθος μικρών αλλά και μεγάλων αγώνων στην περιοχή μας,

Αντλούμε εμπειρία από τις αντιστάσεις και τις νίκες των πολιτών και των τοπικών μας κοινωνιών για:

·     την ακύρωση των ρυπογόνων μονάδων λιθάνθρακα (Αντίκυρα, Μαντούδι, Λάρυμνα, Αλιβέρι) και την αποτροπή της μετατροπής της περιοχής μας στο νέο μεγάλο ενεργειακό κέντρο της χώρας

·     την αναστολή της επικίνδυνης καύσης των αποβλήτων στη Θήβα και την αποτροπή εγκατάστασης αντίστοιχης μονάδας στο Αλιβέρι

·     την αντιμετώπιση της καρκινογόνου βιομηχανικής ρύπανσης στον Ασωπό και την Μεσσαπία

·     τη διάσωση των ορεινών όγκων της Γκιώνας, της Οίτης και του Ελικώνα, την ανάδειξη των προβλήματων του Μαλιακού, του Κορινθιακού και του Ευβοϊκού

·     την προστασία της εργασίας από τις απολύσεις, την προστασία των ευάλωτων ομάδων, την υπεράσπιση των αγώνων των αγροτών και των άλλων εργαζομένων

·     τη συνεχή επέκταση της παραχώρησης των δημόσιων υποδομών στους ιδιώτες, με πιο χαρακτηριστική την ολοκληρωτική, σχεδόν, εκμετάλλευση των εθνικών αυτοκινητοδρόμων

Συμμετέχουμε ενεργά σε συλλογικότητες, που δραστηριοποιούνται για ανθρώπινες πόλεις, για καλύτερη ποιότητα ζωής, για τον πολιτισμό, την ενημέρωση και την κοινωνική αλληλεγγύη. Πιστεύουμε ότι μέσα από την ενεργό και την ισότιμη συμμετοχή των πολιτών, αναδύονται νέες δυνάμεις, εκφράζεται η δημιουργικότητα και δημιουργούνται οι προυποθέσεις για μια καλύτερη κοινωνία.

Υποστηρίζουμε την άμεση δημοκρατική λειτουργία και τη σύνθεση των διαφορετικών απόψεων. Ανάμεσά μας υπάρχουν συμπολίτες που ανήκουν σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, ενώ πολλοί άλλοι είμαστε ανένταχτοι. Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να συναντηθούμε, να συζητήσουμε και να συμφωνήσουμε σε όλα αυτά που μας ενώνουν.

Γνωρίζουμε ότι οι εκλογές του Νοεμβρίου για την αυτοδιοίκηση θα διεξαχθούν σ’ ένα εντελώς νέο τοπίο:

·     Από τη μια πλευρά, η διοικητική μεταρρύθμιση που θεσμοθετεί το συγκεντρωτισμό αντί της αποκέντρωσης, συρρικνώνει την αυτοδιοίκηση και αποτελεί μέρος του περίφημου μνημονίου.

·     Από την άλλη, τα επαχθή κυβερνητικά μέτρα, που εκτός από τη διάλυση κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, θα κλυδωνίσουν σοβαρά την ίδια την υπόσταση των νέων δήμων και της Περιφέρειας. Υπηρεσίες σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η παιδεία, το περιβάλλον, οι κοινωνικές παροχές, μεταφέρονται στην ευθύνη τοπικών και περιφερειακών δομών χωρίς πόρους, με μειωμένο προσωπικό, με σχεδόν ανύπαρκτη υποδομή και χωρίς οργάνωση.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η ανάγκη για διαφάνεια, έλεγχο στη διαχείριση και κοινωνικές διεκδικήσεις θα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη.  

Για την “υποψηφιότητα” Τσακνή στον Δήμο της Αθήνας

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα: Θέατρο Δρόμου.

Δεν θα με ενοχλούσε αν κατέβαινε ο Τσακνής υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ (ή και του ΣΥΡΙΖΑ) στον Δήμο της Αθήνας.

Δεν θα με ενοχλούσε, μολονότι μια τέτοια επιλογή δεν θα ήταν ακριβώς αυτό που λέμε “σεβασμός στη συλλογικότητα” (εν προκειμένω την Ανοιχή Πόλη), ούτε ακριβώς χειραφέτηση του χώρου από τους “νόμους” της πολιτικής επικοινωνίας (συνήθως η έμφαση στο “επικοινωνίας”), ούτε ακριβώς επιλογή μακράς πνοής -και μένω σ’αυτά, γιατί οι κατά καιρούς πατριωτικές του εξάρσεις είναι απολύτως δευτερεύουσας σημασίας, τόσο στη συγκυρία που συζητάμε, όσο και στα αυτοδιοικητικά γενικότερα.

Αυτό το οποίο με ενοχλεί, είναι η ψοφοδεής δήλωση κομματικής πειθαρχίας του Τσακνή και υποστήριξης “του συντρόφου Νίκου Σοφιανού”, που κατά θαυματουργό τρόπο συνυπάρχει με την -όχι και τόσο μετριόφρονα, εδώ που τα λέμε- φιλοδοξία του να ενώσει την Αριστερά υπό την (ματαιωθείσα) υποψηφιότητά του΄ κι όλα αυτά, λίγες μέρες έπειτα από συνέντευξή του στην Αυγή, όπου, αφήνοντας στην άκρη τον κνίτη μέσα του, δήλωνε τα αυτονόητα: “Ορισμένα ζητήματα τακτικής πρέπει να αναθεωρηθούν, ορισμένα ζητήματα που αφορούν τις συμμαχίες και τον διάλογο πρέπει να ξανατεθούν. Δεν είναι δυνατόν σήμερα να υπάρχουν λογικές αποκλεισμών λόγω διαφοροποιήσεων. Όταν έχεις ένα Μνημόνιο, μια οικονομική βαρβαρότητα η οποία επελαύνει, όταν έχεις τέτοια περιρρέουσα πολιτική, οικονομική, κοινωνική κατάσταση, δεν μπορείς να προβάλλεις μόνο την καθαρότητα των θέσεών σου” .

Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο, ωστόσο, (περισσότερο κι απ’τα διλήμματα του Τσακνή, την κνίτικη νομιμοφροσύνη του και τον αριστερό ναρκισσισμό του -εκκωφαντικό, παρεμπιπτόντως, στον τρόπο με τον οποίο τραγουδά), είναι το πώς χειρίστηκαν το θέμα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Συνασπισμός. Με ενοχλεί τόσο η λογική του ταχυδακτυλουργού που βγάζει λαγούς απ’το καπέλο (λέγε με ευκαιριακές επιλογές που υπαγορεύονται από το ακαταμάχητο κριτήριο της επικοινωνιακής απήχησης-του-επιλεγέντος-για-την-άμεση-εκλογική-επιτυχία-της-συλλογικότητας) όσο και η αδυναμία, επιεικώς, του χώρου να περιφρουρήσει τους σχεδιασμούς του από διαρροές, με αποτέλεσμα, όταν οι διερευνητικές επαφές αποτυγχάνουν και οι διερευνώμενοι διαχωρίζουν βιαίως εαυτούς από τη φημολογία (π.χ. η Σακοράφα διαψεύδει με συνέντευξη στο Βήμα και ο Τσακνής στηρίζει δημόσια …ΚΚΕ), ο χώρος και τα μέλη του να εκτίθενται.

Έχει πάψει πια να με συγκινεί η γυρισμένη πλάτη του Τσακνή στο μέλλον και νομίζω πως, στη συγκυρία που διανύουμε, είναι σωστό να μην ψάχνουμε μόνο ανάμεσά μας, όταν στους μεγάλους Δήμους και την περιφέρεια το ΠΑΣΟΚ αναμένεται να πάθει μεγάλο κάζο για τα άθλια μέτρα που προωθεί μαζί με την ακροδεξιά. Από αυτήν την άποψη, νομίζω ότι η παρουσία του χώρου στις επερχόμενες εκλογές -κυρίως, όμως, εκεί που παίζεται το σκληρό ντέρμπι μέσα στην κρίση: δίπλα σ’αυτούς που τσακίζει η κρίση- θα είναι αυτή που πρέπει. Απλά να, η γυναίκα του Καίσαρα, πρέπει να φαίνεται και σοβαρή, εκτός απ’το να είναι.

Η Κουμουνδούρου τορπιλίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο!..

Την επέτειο του τορπιλισμού της ΕΛΛΗΣ διάλεξε η Κουμουνδούρου να εξαπολύσει την δική της τορπίλη, η οποία αφού διαπεράσει τον ΣΥΡΙΖΑ φτάνει ως την πρόσφατη πρωτοβουλία για τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς “ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ”. Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Θανάση Πετράκου από τις στήλες της  “ΑΥΓΗΣ” είναι μια προκλητική κίνηση της Τσιπροπαρέας. Όχι μόνον περιφρονεί ολοκληρωτικά το συμμαχικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και προσπαθεί να δημιουργήσει αναταράξεις και σε χώρους εκτός του ΣΥΡΙΖΑ, αφού είναι γνωστό ότι ο κ. Θανάσης Πετράκος είναι από τους συνυπογράφοντες το ιδρυτικό κείμενο του “ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ”.

Είναι γνωστό ότι ήδη από το παρελθόν είχαν εκφραστεί αντιρρήσεις για το συγκεκριμένο πρόσωπο επειδή στήριζε τις επιχειρηματικές επιλογές του κ. Κωνσταντακόπουλου στην περιοχή της Πύλου. Στην 3η πανελλαδική συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ είχε μάλιστα δημιουργηθεί ένταση μεταξύ της θεματικής επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ για το περιβάλλον με στελέχη του ΣΥΝ, τα οποία υπερασπίζονταν την πολιτική στήριξης του κ. Κωνσταντακόπουλου. Πολιτική την οποία τοπικά σχεδίαζε και υλοποιούσε ο Θ.  Πετράκος. Η στάση αυτή της Κουμουνδούρου προσδιορίζεται και από ένα άλλο ζήτημα. Ο ΣΥΝασπισμός δεν ήταν ποτέ αχάριστος απέναντι σε όσους του συμπαραστάθηκαν - με όποιο τρόπο μπορούσαν - όταν είχε βρεθεί σε δύσκολες οικονομικές στιγμές. Ο Ν. Κωνσταντόπουλος, που ήταν τότε πρόεδρος του ΣΥΝασπισμού, τα γνωρίζει αυτά τα θέματα καλύτερα από εμάς.

Επίσης θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο κ. Κωνσταντακόπουλος ως προς τις επιχειρηματικές δραστηριότητές του στην περιοχή της Πύλου βρήκε και από το ΚΚΕ ανάλογη συμπαράσταση με αυτή που προσέφερε ο ΣΥΝασπισμός.

Οι άρχοντες της Κουμουνδούρου λοιπόν, χωρίς να συγκαλέσουν καμία συλλογική διαδικασία και χωρίς καν να θέσουν το ζήτημα στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισαν μέσα από παραμαζώξεις να συγκροτήσουν μια πελοποννησιακή “προσωρινή συντονιστική επιτροπή” και να κάνουν την δουλειά τους...

Πρόσθετες πληροφορίες για την προεκλογική κίνηση και τους υποψήφιους στην Πελοπόννησο εδώ:

Περιφερειακές στην Πελοπόννησο

Επίσης αποκαλυπτικό για τις διαδικασίες με τις οποίες αποφάσισε ο ΣΥΡΙZA στην Πελοπόννησο για τις περιφερειακές εκλογές είναι το παρακάτω κείμενο της Βάσω Χριστοπούλου από την Αργολίδα:

Από την εφημερίδα Αυγή της Παρασκευής 13/8/2010 πληροφορηθήκαμε μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και ανένταχτοι αριστεροί, με μεγάλη έκπληξη, τις διαδικασίες συγκρότησης περιφερειακής παράταξης. στην Πελοποννήσο, με το όνομα« Αγωνιστική Αυτοδιοικητική Συνεργασία Πελοποννήσου». 

Το μόνο που λίγοι, κυριολεκτικά μεταξύ τυριού και αχλαδιού, είχαμε πληροφορηθεί πριν από ενάμιση περίπου μήνα ήταν ότι επρόκειτο να γίνει κάποια συνάντηση αντιπροσωπειών Νομαρχιακών παρατάξεων Πελοποννήσου. Αν και πότε έγινε δεν το μάθαμε, όπως δεν μάθαμε - και ευτυχώς που υπάρχει η Αυγή και μας πληροφορεί - και για την συγκρότηση της προσωρινής γραμματείας, τις συσκέψεις που έγιναν σε όλους τους νομούς, για το σχέδιο διακήρυξης που κατατέθηκε προς συζήτηση και ψηφίστηκε στις 10/7/ 2010 ( για να είμαι ακριβής κάποια μέλη του ΣΥΡΙΖΑ το πήραμε πριν από δύο ημέρες στις 11 Αυγούστου προκειμένου όπως μας ζητήθηκε, να το συνδιαμορφώσουμε) για τις συνεδριάσεις με διευρυμένη σύνθεση όπου αποφασίστηκε η προετοιμασία και ο τίτλος της παράταξης και άλλα πολλά ωραία …

Είναι προφανές πως οι άγρυπνοι φρουροί της Κουμουνδούρου, φοβούμενοι τις από κάτω διαδικασίες που έχουν ξεκινήσει στην Πελοπόννησο, και φοβούμενοι πως η πραγματική και ουσιαστική συμμετοχή του κόσμου στη λήψη αποφάσεων δεν θα έχει τα επιθυμητά για αυτούς αποτελέσματα, προσέφυγαν για μία ακόμα φορά στις παλιές προσφιλείς τους μεθόδους, κινητοποίησαν τον σκουριασμένο μηχανισμό που διαθέτουν και ενεργοποιούν μόνον κάθε εκλογική περίοδο και κατασκεύασαν διαδικασίες και παράταξη …

Βάσω Χριστοπούλου  13/8/2010

Μερικά πρόσθετα στοιχεία για την στάση των κομμάτων της Αριστεράς με την ΠΟΤΑ Πύλου. Για το ΚΚΕ και την Α. Παπαρήγα, εδώ:

Παπαρήγα σε Κωνσταντακόπουλο

Η ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΣΤΟ ΡΩΜΑΝΟΥ

Όσο για τον Α. Τσίπρα και τον ΣΥΝ δείτε τι δικαιολογίες βρίσκει για να βολέψει τα πράγματα: Ο σεβασμός της αστικής νομιμότητας αναδεικνύεται ως το μέγα προτέρημα της Αριστέρας:

Απόλυτος σεβασμός στη νομιμότητα για την ΠΟΤΑ

Επειδή αρκετοί σύντροφοι ρωτάνε περισσότερα στοιχεία για την ΠΟΤΑ της ΠΥΛΟΥ και η στάση των κομμάτων, παραθέτουμε μερικές παραπομπές:

Η εφημερίδα ΕΠΟΧΗ είχε δημοσιεύσει αναλυτικά στοιχεία για την ΠΟΤΑ της ΠΥΛΟΥ και τις διαφωνίες που υπήρχαν στο ΣΥΡΙΖΑ για την στάση του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, εδώ: ΠΥΛΟΣ

Επίσης, στο περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ είχαν δημοσιευθεί αρκετά κατατοπιστικά στοιχεία για το θέμα, εδώ:
Παραθεριστική Δηµοκρατία

Πρόσθετο υλικό υπάρχει και εδώ:
Εννέα ερωτήσεις για την ΠΟΤΑ Μεσσηνίας

Με αφορμή το πλοίο για την …Γαύδο

Το άρθρο της ΑΥΓΗΣ, «...Κανένα καράβι για τη Γαύδο»  είναι υπόδειγμα γραφής του πολιτικάντικου λόγου της Αριστεράς που θέλει να τα έχει με όλους καλά και να μην θίγει κανέναν. Η αποπληροφόρηση και η παραποίηση των πραγματικών γεγονότων είναι απαραίτητο εργαλείο για την επίτευξη αυτών των στόχων. Και ο συντάκτης του συγκεκριμένου άρθρου (Κ.Ζ.) φαίνεται ότι έχει κάνει μεταπτυχιακά σε αυτές τις τεχνικές.

Παίζοντας με τον λαϊκισμό, που καλύπτει τις πραγματικές αντιθέσεις και επίδικα της αντιπαράθεσης, πετάει εντέχνως την μπάλα  ως την τρόικα και το ΔΝΤ για να αφήσει άθικτους τους πλοιοκτήτες και τοπικούς παράγοντες. Βέβαια δεν παίρνει την ευθύνη ο συντάκτης να το κάνει ο ίδιος αυτή την πάσα. Χρησιμοποιεί την μέθοδο της προβολής της ...λαϊκής θέλησης. Γράφει λοιπόν:Παράλληλα με τον αποκλεισμό του λιμανιού πραγματοποιήθηκε και πορεία με συνθήματα όπως "όχι στο κράτος των εταιρειών, ζήτω ο αγώνας των Γαυδιωτών", "ΔΝΤ και τριανδία μας άφησαν δίχως πλοία" και "δεν ζητούμε, απαιτούμε, το καράβι να το δούμε", να κυριαρχούν.

Βέβαια προηγουμένως έχει βγάλει ..λάδι τους πλοιοκτήτες της ΑΝΕΝΔΥΚ, αφού μας πληροφορεί πως το 2006 είχαν ήδη αναβαθμίσει τα συστήματα ασφάλειας των πλοίων τους. Γράφει λοιπόν, κρούοντας τον κώδωνα της απομόνωσης του νησιού:Σε απομόνωση οδηγείται το ακριτικό νησί, το νοτιότερο άκρο της Ευρώπης, λόγω της αλλαγής των κανόνων ασφαλείας, βάσει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 9818 με την οποία υποβαθμίζονται τα δύο πλοία της ΑΝΕΝΔΥΚ που εκτελούσαν τα δρομολόγια προς και από τη Γαύδο και παρά το γεγονός ότι το 2006 η εν λόγω εταιρεία είχε αναβαθμίσει τα συστήματα ασφαλείας των παραπάνω πλοίων.

ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΑΛΕΞΗ : κινητοποιήσεις στην Άμφισσα και σε όλη τη χώρα την ημέρα της επανέναρξης της δίκης, Πέμπτη 5 Αυγούστου

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψηn της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Η ΑΝΟΧΗ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ

Η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Δράσης ενάντια στη Συγκάλυψη της Κρατικής Δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου δημιουργήθηκε, προκειμένου να εμποδίσει τη συγκάλυψη της συγκεκριμένης υπόθεσης που συγκλόνισε όχι μόνο την ελληνική αλλά και την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Καταγγέλλουμε τις κρατικές αρχές ότι διευκόλυναν την τακτική κωλυσιεργίας του δικηγόρου Αλέξη Κούγια. Χωρίς την ανοχή τους, χωρίς τη μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα για να προστατέψουν τον υπάλληλό τους αστυνομικό από τη λαϊκή οργή και να απαλλαχθούν από τις «εντάσεις» μιας υπόθεσης ενοχλητικής για την «κοινωνική ειρήνη» που θέλουν να επιβάλλουν, δεν θα είχαν περάσει 20 μήνες χωρίς να έχει εκδοθεί η απόφαση.

Στη διάρκεια της δίκης σκυλεύθηκε επανειλημμένα η μνήμη του Αλέξανδρου, προσβλήθηκε η οικογένειά του, λοιδορήθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίες και χρησιμοποιήθηκαν ψευδομάρτυρες «φίλοι» της Αστυνομίας.

Η σοφία της Σοφίας

Αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ (Τρίτη, 3/8/2010)

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ

"Έχω την άποψη ότι τα πράγματα πρέπει να πάνε ανάποδα. Εννοώ ότι αυτό που έχουν ανάγκη σήμερα η κοινωνία και η ευρύτερη αριστερά δεν είναι άλλη μια συνεργασία εκλογικού χαρακτήρα. Έχουν άλλωστε πονέσει τέτοιες συνεργασίες από εκλογική αναγκαιότητα, σε κλειστά γραφεία που μετά χάθηκαν, παίρνοντας μαζί τους ελπίδες και προσδοκίες. Αυτό που πιστεύω ότι έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός, αλλά και ο αριστερός κόσμος, είναι η κοινή δράση, η ανάπτυξη ενός κινήματος που θα δημιουργήσει στέρεες προϋποθέσεις εκλογικών συμμαχιών".

Έτσι απαντάει η Σοφία Σακοράφα στην ερώτηση της Β. Σιούτη ("Ελευθεροτυπία") αν σκέφτεται να τεθεί επικεφαλής κάποιου σχήματος συνεργασίας στις επικείμενες εκλογές. Και χωρίς να το θέλει παραδίδει μαθήματα σοβαρότητας και μετώπων, έστω και εκλογικών, σε κείνους που υποτίθεται ότι είναι, ή έπρεπε να είναι, καθηγητές του είδους. Γιατί μεγάλη συζήτηση άνοιξε τελευταία, μεγάλη συζήτηση έγινε και μεγάλες προσδοκίες καλλιεργήθηκαν (πώς; πόθεν; γιατί;) στην αριστερά για την πιθανότητα, ακόμα και τη βεβαιότητα μιας εκλογικής σύμπραξης που θα είχε στο όνομα της Σοφίας αποκτήσει επιτέλους και τη σοσιαλιστική της συνιστώσα.

Ε, η Σακοράφα λέει το αυτονόητο. Πρώτα το κίνημα, οι ενωτικές διεργασίες από κάτω, η κοινή δράση. Και ύστερα η εκλογική συμμαχία, η ταμπέλα και η φωτογραφία εκείνου, ή εκείνης, ή εκείνων, που εκφράζουν αυτό το κίνημα στις κορυφές. Προσυπογράφει δηλαδή, αν και κατά δήλωσή της σοσιαλίστρια, την παλιά κομμουνιστική αρχή ότι η ενότητα από πάνω έρχεται να επισφραγίσει -και να υποβοηθήσει βέβαια με τη σειρά της- την ενότητα από κάτω. Και χωρίς την κοινή δράση για κοινούς στόχους όλες οι φιλόδοξες κινήσεις κορυφής είναι τελικώς οικοδομές χωρίς θεμέλια. Φυσάει κάποια στιγμή ανάποδα και παρ’ τες κάτω.

Ηθικόν και πολιτικόν δίδαγμα: Καλό είναι να φωνάζεις ωπ τη στιγμή που πηδάς το χαντάκι και όχι να διαφημίζεις, έστω και με πίτσι-πίτσι και διαρροές, το άλμα από πριν. Ακόμα καλύτερο να χτίζεις με υπομονή και δουλειά γέφυρες και να αποφεύγεις τα άλματα, γιατί μπορεί να φας τα μούτρα σου. Και κάλλιστο να μην αυταπατάσαι ότι μπορεί μια Σακοράφα να μπαλώσει μπαμ και κάτω τα σκισμένα του κινήματος. Διότι, όπως αποδεικνύεται εν προκειμένω, εκτός από τη σοφία της αριστεράς, υπάρχει και η σοφία της Σοφίας...

Και πάλι για την ενότητα της Αριστεράς: "Το Αριστερό Βήμα και οι επικριτές του"

Στην ιστοσελίδα του "Αριστερού Βήματος" δημοσιεύτηκε χθες, το παρακάτω κείμενο το οποίο υπογράφουν οι Γιώργος Μανιάτης, Πέτρος Παπακωνσταντίνου και Αλέξανδρος Χρύσης.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Με έκπληξη παρακολουθούμε διάφορες αντιδράσεις που φτάνουν τα όρια των άδικων επιθέσεων τις τελευταίες μέρες κατά του Αριστερού Βήματος με αφορμή τη διοργάνωση διεθνούς συνδιάσκεψης για την κρίση και την ανατροπή της καπιταλιστικής επίθεσης (ΕΕ, ΟΝΕ, ΔΝΤ), συνδιάσκεψη στην οποία το Αριστερό Βήμα κλήθηκε και αποδέχθηκε να συμμετάσχει στο πλαίσιο και μόνο που το αφορά.

Από την πλευρά μας ως ενεργά συμμετεχόντων στη συγκρότηση του Αριστερού Βήματος, θεωρούμε ότι είναι πολιτικά επιζήμιο, όχι όμως και ανεξήγητο, το ότι οι επιθέσεις αυτές αφορμώνται από μια προκατειλημμένη και απολύτως δογματική αντίληψη για το διάλογο και την κοινή δράση ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς. Αρχικά, ορισμένοι βιάστηκαν να διαβάλουν την πρωτοβουλία μας ως δορυφοροποίηση αγωνιστών και διανοουμένων της Αριστεράς γύρω από συγκεκριμένο κόμμα, ρεύμα ή παράγοντες του αριστερού χώρου. Όταν η πορεία των πραγμάτων κατέστησε απολύτως σαφές και στους πλέον κακόπιστους ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει, επινοήθηκαν τα περί «ενότητας μόνο πάνω στο πρόβλημα» (λες και η ανατροπή του μνημονίου, σύγκρουση με το ΔΝΤ και την ΟΝΕ και η διαγραφή του χρέους είναι ένα μεμονωμένο «προβληματάκι»), αγνοώντας ότι το περιεχόμενο της έκκλησής μας

άλλα σκέφτεται, άλλα λέει, αλλα εννοεί, άλλα κάνει...

Η πρόσφατη εκλογολογία για τις περιφερειακές εκλογές που έρχονται το φθινόπωρο ανέδειξε το χειρότερο πρόσωπο της Αριστεράς. Όλης της Αριστεράς, η οποία αμήχανη μπροστά στην πρόσφατη βαριά ήττα του μαζικού κινήματος απέναντι στην επίθεση που δέχτηκε ο κόσμος της εργασίας, προσπαθεί να δημιουργήσει αναχώματα στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές. Όμως δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα πετύχει τους στόχους της.

Κόντρα σε αυτή την κατάσταση, υπάρχουν και φωνές που έρχονται από κόσμο που έχει ανοικτά τα μάτια του και τα …αυτιά του. Μια τέτοια φωνή είναι η ιστοσελίδα «Ανωτάτη Σχολή Κακών Τεχνών», από την οποία αναδημοσιεύουμε το παρακάτω απόσπασμα από ένα κείμενο που γράφτηκε τον Μάη του 2010:

...Σήμερα στην Αριστερά υπάρχουν δυο εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις: η μία υποστηρίζει ότι η υπάρχουσα Αριστερά είναι ικανή να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στον επικείμενο κοινωνικό πόλεμο, η άλλη ότι είναι τελείως ανεπαρκής και πρέπει πολλά πράγματα να αλλάξουν. Ποια από τις δυο αυτές απόψεις θα επικρατήσει; Μα η πρώτη φυσικά, του Κουβέλη, του Τσίπρα, του Παπαδημούλη, του Λαφαζάνη. Η Αριστερά αυτή δεν μπορεί να αλλάξει, δεν μπορεί να αυτοδιαλυθεί, να αυτοαναδιοργανωθεί, να καταργήσει από μόνη της τα προνόμια και τις φιλοδοξίες των στελεχών της . Η Αριστερά του μέλλοντος δεν θα προέλθει από αυτήν. Όποιος, όποια το αντιλαμβάνεται, σηκώνεται και φεύγει. Κι αυτοί που έφυγαν, από το 1974 μέχρι σήμερα, είναι δεκάδες χιλιάδες. Σήμερα, υπάρχει μια ορατή Αριστερά και μια αθέατη. Εκλογικά, τα ποσοστά της πρώτης κυμαίνονται μεταξύ του 10-15%, παραμένουν σταθερά εδώ και τριανταπέντε χρόνια. Τα ποσοστά της δεύτερης, της αθέατης Αριστεράς, κυμαίνονται μεταξύ του 12-25% . Από αυτήν την αθέατη Αριστερά θα προκύψει η Αριστερά του μέλλοντος, η Αριστερά που δεν λέει άλλα κι άλλα θα κάνει, η Αριστερά που θα εκλάβει τους σκοπούς της ως σημείο εκκίνησης, που θα επιχειρήσει να επιλύσει εδώ και τώρα τα κοινωνικά προβλήματα που προκαλούνται από την αρπαγή του συλλογικά παραγόμενου κοινωνικού πλούτου, που η οργάνωσή της θα είναι πρόπλασμα της εξισωτικής κοινωνίας που επιδιώκουμε...

Ολόκληρο το κείμενο, είναι εδώ: άλλα σκέφτεται, άλλα λέει, αλλα εννοεί, άλλα κάνει

Ζητήματα …λαϊκής οικονομίας

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για ένα «κοινωνικό αγαθό», την βότκα, και την διαχείρισή του στα πλαίσια της «λαϊκής οικονομίας» της ΕΣΣΔ βρήκαμε στην ιστοσελίδα http: //allotriosi.wordpress.com/. 

...Το σοσιαλιστικό καθεστώς επιβάλει το κρατικό μονοπώλιο της βότκας. Το 1927 οι εισπράξεις από την πώληση της βότκας καλύπτουν το 1/10 των εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΣΣΔ...

Περισσότερα στο κείμενο του Α. Κράσικοφ, εδώ για: «Το υπ’ αριθμόν ένα εμπόρευμα» του υπαρκτού σοσιαλισμού.

...και σβήστηκε η γραφή

Την είδηση την βρήκαμε στην ιστοσελίδα "ΣΥΡΙΖΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ". Έχει ενδιαφέρον γιατί σε πάρα πολλά ΜΜΕ (εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις) όλοι μας ακούσαμε για τον εορτασμό των 85 γενεθλίων του Μ. Θεοδωράκη με την συναυλία το Λυκαβηττό(29/7). Ακούσαμε δηλώσεις πολιτικών και άλλων σπουδαίων προσώπων για τον Μίκη, αλλά δεν ακούσαμε τις δηλώσεις του ιδίου. Παρακολουθείστε το παρακάτω video για να καταλάβετε τι εννοούμε:

Θερινό Σινεμά στο ...Ελληνικό

Οι προβολές του άρχισε ο Θερινός Κινηματογράφος του δήμου ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ στο χώρο του πάρκου της πρώην 129 Π.Υ. στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής θα συνεχιστούν κάθε Σάββατο και Κυριακή με διαφορετική ταινία έως τα μέσα του Σεπτεμβρίου. Για περισσότερες πληροφορίες, όπως και για το πώς θα φτάσετε εκεί, υπάρχουν στην ιστοσελίδα του δήμου, εδώ: Θερινό Σινεμά στο Ελληνικό

To ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ των ΤΑΙΝΙΩΝ

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΙΟΥΛΙΟΥ: Ο Κλέφτης των Ποδηλάτων του Βιτόριο ντε Σίκα

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Ο Κλέψας Του Κλέψαντος του Mario Monicelli

ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Η Συμμορία των 11

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: "Ζωή σαν τριαντάφυλλο" του Olivier Dahan

Διαβάστε στο Δρόμο του Σαββάτου 31/7

·      Αντιδημοκρατικός κατήφορος με εντολή της τρόικας. Η κοινωνία στο χακί.

·      Κυβέρνηση και τρόικα ανοίγουν τα κλειστά επαγγέλματα για τα μονοπώλια με πρόσχημα τον πόλεμο στις συντεχνίες.

·      Αιγαίο και Κόσσοβο στη δίνη γεωπολιτικών συγκρούσεων

·      Η αριστερά μπροστά στις αυτοδιοικητικές εκλογές

·      Αλαβάνος εναντίον Σακοράφα; Φαντασιώσεις θερινής νυκτός.

·      Ντοκουμέντο: 5 κινέζοι αξιωματούχοι στο πλευρό των απεργών
·      Ο ποδοσφαιρικός Μίκης Θεοδωράκης. Μια άγνωστη πτυχή του διάσημου μουσικοσυνθέτη.

Ακόμα διαβάστε άρθρα των: Δημήτρη Σεβαστάκη, Παναγιώτη Λαφαζάνη, Χρήστου Ρουμπάνη, Βασίλη Κεχαγιά

Επίσης διαβάστε συνέντευξη με τον καθηγητή Βασίλη Αλεξίου
Σκιτσάρουν ο Πάνος Μαραγκός, o Latuff και ο Πέτρος Ζερβός

Εφημερίδα δρόμος. Αναζητήστε την επίμονα κάθε Σάββατο στα περίπτερα

Υπόθεση "Κούνεβα" Νο 2!

Οι μεθοδεύσεις της Κουμουνδούρου για να ακυρώσουν την υποψηφιότητα του Α. Αλαβάνου θυμίζουν την συγκρότηση της λίστας του ψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ. Τότε κάποιοι για λόγους μικροσυσχετισμών εντός του ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ακριβώς τα ίδια που λέει σήμερα η Κουμουνδούρου δια στόματος της δημοσιογράφου Βούλας Κεχαγιάς στα ΝΕΑ. Τότε πρόβαλαν την υποψηφιότητα της Κωνσταντίνα Κούνεβα χωρίς να έχουν συμφωνήσει μαζί της. (Η ΑΚΟΑ, η Κούνεβα και οι ευρωεκλογές) Το ίδιο κάνουν τώρα με την Σακοράφα! Ιδού οι αποδείξεις:

Και χθες κύκλοι της Κουμουνδούρου εξέφραζαν τη δυσφορία τους για τη διαφαινόμενη πρόθεση του κ. Αλαβάνου να κατέβει ως υποψήφιος περιφερειάρχης την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας έχει συμφωνήσει με συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ για στήριξη της υποψηφιότητας της Σοφίας Σακοράφα, επαναλαμβάνοντας πως «ο Αλέκος Αλαβάνος δεν χωράει στην απόφαση για στήριξη υποψηφιότητας που ενώνει και συγχρόνως υπερβαίνει τον ΣΥΡΙΖΑ».

Το πιο γελοίο όμως σε αυτή την ιστορία είναι ότι ο Δημήτρης Στρατούλης, ανακάλυψε σήμερα πόσο καταξιωμένο και σημαντικό όργανο είναι η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ! Ίσως είναι ο μοναδικός συριζαίος που έχει ενστερνιστεί την θεωρία του Α. Μπαλτά για την "λειτουργική ομοφωνία" με την οποία λειτουργεί καθοδηγητικά αυτό το όργανο. Γράφει λοιπόν η κ. Κεχαγιά στο ίδιο κείμενο (Αγριεύει η κόντρα ΣΥΝ με Αλαβάνο):

Σε ό,τι αφορά την πιθανότητα να κατέβει ο κ. Αλαβάνος υποψήφιος χωρίς να ρωτήσει τον ΣΥΡΙΖΑ ο Δημήτρης Στρατούλης από την Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ σχολίασε δηκτικά πως «τότε αυτή η υποψηφιότητα δεν θα αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ», για να προσθέσει πως η γραμματεία είναι το μόνο αρμόδιο συλλογικό όργανο που μπορεί να εκτιμήσει κάτι τέτοιο για οποιονδήποτε.

Ίσως όμως τα πράγματα να είναι διαφορετικά. Δεν μπορεί ο  σ. Στρατούλης τόσα χρόνια στην αριστερά να μην έχει μάθει ότι για τέτοιες αποφάσεις θα πρέπει τουλάχιστον να λέει και η "βάση" την γνώμη της. Όμως, επειδή ο σ. Στρατούλης γνωρίζει ότι δεν υπάρχει πλέον "βάση" στο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μόνον ...Γραμματεία, τότε αναγκαστικά δεν μπορεί να παρθούν οι αποφάσεις με άλλο τρόπο, παρά μόνον από την Γραμματεία!

«Δεν θέλω να πω τίποτα...»

Αναδημοσίευση από την "Ελευθεροτυπία"

Α. ΑΛΑΒΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ

Απέφυγε να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις του, αφήνοντας έτσι ανοιχτό επί της ουσίας το ενδεχόμενο να κατέβει υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής στις επικείμενες εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΝ και της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Αλαβάνος.

«Δεν θέλω να πω τίποτα... Να το αφήσουμε για μετά τις διακοπές μου;», ήταν η απάντηση που έδωσε όταν ρωτήθηκε από την «Ε» για το εάν επιθυμεί ή όχι να θέσει υποψηφιότητα. 

Δεν επιβεβαίωσε αλλά ούτε και διέψευσε τα σχετικά δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών. Η προοπτική της υποψηφιότητάς του -και σε επίπεδο διαφαινόμενης πρόθεσης ακόμη- έχει δημιουργήσει αναταραχή στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ καθώς ο πολιτικός σχηματισμός προσανατολίζεται στη στήριξη υποψηφιότητας που να μην είναι στενά κομματική αλλά ευρύτερης εμβέλειας, ενδεχομένως και από τον σοσιαλιστικό χώρο. Για να καταγραφεί η νέα κοινωνική συμμαχία, ενάντια στο Μνημόνιο και την τρόικα, με τους δυσαρεστημένους και απογοητευμένους του ΠΑΣΟΚ. Ομως, ο κ. Αλαβάνος δεν θέλει να ανοίξει ακόμη τα χαρτιά του. 

«Για μένα το σημαντικό, το πρώτο και κύριο είναι -δήλωσε στην «Ε»- να προχωρήσουν οι διεργασίες που έχουμε ξεκινήσει, όλη αυτή η ομάδα, για τη δημιουργία ενός πλατιού μετώπου, το οποίο θα εκφραστεί στις περιφερειακές εκλογές. Το ποιος θα είναι επικεφαλής είναι δεύτερο ζήτημα. Το πρώτο είναι να γίνει το μέτωπο και βέβαια τα στοιχεία που υπάρχουν για τη δημιουργία αυτού του μετώπου είναι πάρα πολύ αισιόδοξα και έξω από τον χώρο της Αριστεράς και ιδιαίτερα μέσα από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι το σημαντικό για μένα και γι' αυτό δουλεύουμε. Μιλάω για την εμφάνιση μιας μετωπικής κίνησης στις εκλογές της Αυτοδιοίκησης και μάλιστα στην περιφέρεια της Αττικής. Η προσπάθεια είναι να υπάρξει αυτή η μετωπική παρουσία που να αμφισβητήσει το Μνημόνιο. Ηδη γίνονται τέτοιες διεργασίες. Το θέμα είναι να έχεις μια ικανή βάση και μετά περνάς σε όλες τις υπόλοιπες συζητήσεις». 

Μ. ΔΕΔΕ 

Αλέξη, πες αλεύρι...

Αναδημοσίευση από το ΠΟΝΤΙΚΙ

Από το Μαρικάκι

Κι εκεί που τελευταία είχε κάπως σιγήσει κάνοντας τους πρώην συντρόφους της Κουμουνδούρου να μην τον υπολογίζουν προς ώρας ως αντίπαλο την έριξε τη βόμβα ο Αλαβάνος, για μια ακόμη φορά. Υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου!

Η υποψηφιότητα βέβαια δεν είναι επίσημη αλλά σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του Βήματος από το οποίο πληροφορούμαστε το γεγονός «όλα δείχνουν ότι ο κύβος ερρίφθη και οι οριστικές αποφάσεις του πρώην προέδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έχουν ληφθεί, παρά τη διστακτικότητα με την οποία εφέρετο να αντιμετωπίζει τις επίμονες προτάσεις που δεχόταν εδώ και μήνες από τους συνοδοιπόρους του στο πλαίσιο του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, στο οποίο ωστόσο θα επιδιώξει να μην περιοριστεί».

Αν η υποψηφιότητα επισημοποιηθεί και αποδειχθεί ότι δεν είναι απλώς μια κίνηση για τη μέτρηση αντιδράσεων στο πλαίσιο των έντονων διεργασιών σε όλο το φάσμα της αριστεράς, τότε ... «χαιρετίσματα»! Τότε τα νέα για τον ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως για τον ΣΥΝ δεν είναι καλά, εκτός κι αν η Κουμουνδούρου έδινε το «πράσινο φως» για επίσημη στήριξη του τέως αρχηγού, κίνηση που και «ενωτική» θα ήτανε και θα αιφνιδίαζε τον Αλαβάνο... Εξάλλου, σύμφωνα με τον Τσίπρα, τέτοιες ώρες «δεν περισσεύει κανείς».

Η Κουμουνδούρου και ο Τσίπρας, που θεωρούσαν τον Αλαβάνο εκτός «παιχνιδιού», φέρονται σε παραζάλη διεργασιών με αντικείμενο το πρόσωπο που θα στηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Αττικής. Την προτίμησή τους συγκεντρώνει η ιδέα για πρόσωπο προερχόμενο από το «σοσιαλιστικό χώρο» σύμφωνα με την προσεκτική διατύπωση των στελεχών του ΣΥΝ η οποία επί της ουσίας παραπέμπει σε πρόσωπα από το ΠΑΣΟΚ που έχουν ανοιχτά διαφοροποιηθεί ή εναντιωθεί στο Μνημόνιο. Κατ’ άλλους αυτό το πρόσωπο έχει βρέθει και ζυμώνει την υποψηφιότητα και στον δικό του χώρο, κατ’ άλλους δεν υπάρχει ακόμη κατάληξη. Στην ονοματολογία του τελευταίου διαστήματος έχουν «παίξει» από τους τρεις βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος που ανεξαρτητοποιήθηκαν (Σακοράφα, Δημαράς, Οικονόμου) έως τον σημερινό πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ Σπύρο Παπασπύρο και τον Αλέξη Μητρόπουλο, εργατολόγο και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμία περίπτωση να επιβεβαιώνεται. Από την Κουμουνδούρου μιλούν για όνομα που θα κάνει την έκπληξη και δεν σκοπεύουν λένε να το μαρτυρήσουν πριν το τρίτο δεκαήμερο του Αυγούστου, προς αποφυγήν παρενεργειών. Την ίδια ώρα αυτή η διαθεσιμότητα για ευρύτερες συνεργασίες προκαλεί «συγκλίσεις» ή «καραμπόλες» στους δήμους με τη Δημοκρατική Αριστερά του Κουβέλη, η οποία επίσης «ψάχνεται» για συνεργασίες με ΠΑΣΟΚ, Οικολόγους Πράσινους και ΣΥΝ αλλά όχι με τον ΣΥΡΙΖΑ (Θου κύριε...).

Ωστόσο ο Αλαβάνος τώρα τους βάζει δύσκολα, γιατί αν ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους με το ίδιο ζητούμενο, δηλαδή να εκφράσουν ένα ευρύ μέτωπο δυνάμεων που θα υπερβαίνει την ιστορική αριστερά και θα απλώνεται ως τις παρυφές του σοσιαλιστικού χώρου στήνοντας γέφυρες για να περάσει το ευρύ ρεύμα των απογοητευμένων ψηφοφόρων και μελών του ΠΑΣΟΚ (λες και δεν ήξεραν το δρόμο άμα ήθελαν) κατά δώθε μεριά, τότε ο ανταγωνισμός στην πρώτη και πολυπληθέστερη περιφέρεια της χώρας είναι δεδομένος και θα επαναφέρει τον διχασμό εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αυτή την περίπτωση, δεν ξέρουμε αν ο «δημοψηφισματικός» χαρακτήρας των εκλογών απέναντι στο Μνημόνιο και την πολιτική κυβέρνησης - τρόικας θα αποδειχθεί τραγωδία πρωτίστως για την αριστερά.... Οι διεργασίες προφανώς θα συνεχιστούν και το μεγαλύτερο μέρος του Αυγούστου. Ας τους φωτίσει ο Θεός, ο Μαρξ, ο Λένιν και δεν ξέρω γω ποιος άλλος....

Οι πρώτες αντιδράσεις  της Κουμουνδούρου στην πιθανή υποψηφιότητα του Α. Αλαβάνου για τις περιφερειακές εκλογές καναγράφονται στην σημερινή ΑΥΓΗ, εδώ:

Σκεπτικισμός σε ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ για ενδεχόμενη υποψηφιότητα του Αλ. Αλαβάνου

Καλοκαιρινοί “ψίθυροι”...

Τι κατάντια είναι αυτή σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ; Ότι δεν μπορούμε να μάθουμε παρακολουθώντας όλα τα έντυπα,τις συγκεντρώσεις, τα πανελλαδικά όργανα, την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, το μαθαίνουμε από το πάντα ενημερωμένο ΠΡΙΝ. Διαβάζουμε στο τεύχος της 25/7/2010 στην σελίδα 4 σε ανυπόγραφο άρθρο ( δηλαδή της σύνταξης ) με τον τίτλο “ΔΗΘΕΝ “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ” ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΑ”,  τα παρακάτω:“...Σύμφωνα με πληροφορίες του Πριν, το σχέδιο που βρίσκεται σε επεξεργασία είναι να σχηματιστούν ψηφοδέλτια “κατά του μνημονίου” και με διαφωνούντες του ΠΑΣΟΚ, που θα εμφανίζονται ως “ανεξάρτητοι από τα κόμματα”, κάτι σαν μια “ανεξάρτητη” μεταμφίεση ενός πιο ευρύχωρου ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο αυτό, έχει συμφωνηθεί κοινός βηματισμός όλων των τάσεων του Συνασπισμού, συμπεριλαμβανομένου του Αλέκου Αλαβάνου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν αναταραχές. Ερωτηματικό, για την ώρα, είναι η στάση της ΚΟΕ απέναντι σε αυτή την συμφωνία. Παράλληλα, αναζητούνται κατάλληλα πρόσωπα για τους τρεις κεντρικούς δήμους της χώρας, διαδικασία που εξελίσσεται σε σπαζοκεφαλιά, δεδομένων των βέτο που θέτουν οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ...” Αυτό το κείμενο συνοδεύεται και με φωτογραφία του Α. Αλαβάνου να σιγοψυθιρίζει στο αυτί του Α. Τσίπρα...

Νομίζουμε ότι οι αναγνώστες μας διαθέτουν στοιχειώδη πολιτικά κριτήρια και μπορούν να αντιληφθούν τις σκοπιμότητες που υπαγόρευσαν την προβολή αυτών των “πληροφοριών”. Όμως ένα άλλο συλλογικό κείμενο που δημοσιεύεται στο ίδιο τεύχος του ΠΡΙΝ, παρά τον βαρύγδουπο τίτλο “Αντικαπιταλιστική επαναστατική γραμμή: ΑΠΟΧΗ – ΑΚΥΡΟ στις εκλογές του ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ”, περιέχει αρκετά διαφωτιστικά στοιχεία για το πως διεξάγεται η εσωκομματική πάλη στο χώρο ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αν δεν αγοράσατε το ΠΡΙΝ, θα μπορέσετε να το βρείτε δημοσιευμένο στην νέα ιστοσελίδα του, εδώ: http://www.prin.gr/2010/07/antikapitalistikigrami.html. Μιας και ξεκινήσαμε να παραπέμπουμε σε ιστοσελίδες, ας το συνεχίσουμε. Θα θέλαμε να επισημάνουμε δύο κείμενα που αξίζει να τα διαβάσει κανείς, ανεξάρτητα αν συμφωνεί ή διαφωνεί με το περιεχόμενό τους.

Το ένα καταλήγει με την φράση: “Η απαξίωση της έννοιας ‘κόμμα’ είναι για την Αριστερά ο σύντομος δρόμος προς την αυτοκτονία. Ο αργός είναι να διατηρήσει τον τρόπο λειτουργίας των κομμάτων της ως έχει και ευρίσκεται!”. Το κείμενο με τον τίτλο: “Δημήτρη μου, Καζάκη μου… Άλλο Βούδας κι άλλο Κούδας!” αφορά “Μερικές κριτικές σκέψεις για ένα προβληματικό άρθρο” που είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα “ΔΡΟΜΟΣ”. Θα το βρείτε στην ιστοσελίδα Left G700  . Το 1ο μέρος εδώ: http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_19.html και το 2ο μέρος εδώ: http://leftg700.blogspot.com/2010/07/blog-post_24.html

Το άλλο σχολιάζει την παράπλευρη αφίσα της ΚΟΕ ως εξής: Απόπειρα διαχείρισης της ήττας και μετατροπής της υπόθεσης ανατροπής του ασφαλιστικού σε ζήτημα κοινοβουλευτικής διαχείρισης χαρακτήρισαν ορισμένες δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς την καμπάνια της ΚΟΕ. «βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ψηφίστε ΟΧΙ". Έχει τον τίτλο “Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σειρήνες της Δημοκρατικής Συμπαράταξης” και είναι δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα “ΑΝΤΑΡΣΥΑ των μελών”. Καλό διάβασμα...

Οι «Γενίτσαροι» και οι «Τσάροι» του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Το παρακάτω e-mail από το «συντονιστικό της θεματικής περιβάλλοντος του ΣΥΡΙΖΑ» έγινε αφορμή να ξεκινήσει η συζήτηση για διαγραφές στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ:

To: perivallonsyriza@googlegroups.com

Sent: Thursday, July 15, 2010 11:45 AM

Subject: [perivallonsyriza] ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΣΤΑ

η λίστα επικοινωνίας και συντονισμού στην οποία συμμετέχουμε δημιουργήθηκε και αφορά στο ΣΥΡΙΖΑ. Στόχος της ήταν και εξακολουθεί να είναι η διαμόρφωση της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε θέματα περιβάλλοντος καθώς και η παρέμβαση του πολιτικού αυτού χώρου σε ανάλογα θέματα. 

Ως εκ τούτου οι σύντροφοι Χαρά Παπαϊωάννου και Σάκης Κουρουζίδης, οι οποίοι αποφάσισαν να συμμετέχουν και από θέσεις ευθύνης (Κεντρική Επιτροπή) στο κόμμα "Δημοκρατική Αριστερά" δεν μπορούν πλέον να συμμετέχουν στη λίστα της θεματικής "πόλη, περιβάλλον, οικολογία" του ΣΥΡΙΖΑ.

Για λόγους ηθικής τάξης, παρακαλούμε και όσους άλλους συντρόφους έχουν κάνει ανάλογη πολιτική επιλογή να το δηλώσουν ώστε να διαγραφούν από την παρούσα λίστα.

το συντονιστικό της θεματικής

Η «θεματική περιβάλλοντος» του ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο μαζική και η πλέον παραγωγική θεματική ομάδα που λειτουργεί στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ. Και είχε καταφέρει να έχει ένα επίπεδο διαλόγου και συνεννόησης παρά τις υπαρκτές πολιτικές διαφορές σε αντίθεση με άλλες θεματικές όπως π.χ. το «δίκτυο συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ». Αυτό το «δίκτυο» στήθηκε μόνο και μόνο για να χειραγωγήσει την πολιτική στο εργατικό χώρο και να κουκουλώσει τις σημαντικές πολιτικές διαφορές που υπάρχουν και δεν επιτρέπουν την ενιαία συνδικαλιστική έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ στους μαζικούς χώρους.

Όπως έχουμε επισημάνει και σε παλαιότερα κείμενά μας το Τσιπρέικο κατάφερε να κάνει παραμάγαζο του ΣΥΝ τον ΣΥΡΙΖΑ και με την ευγενή συνδρομή συμμάχων (όπως το ΚΟΚΚΙΝΟ, η ΡΟΖΑ, το ΞΕΚΙΝΗΜΑ και ορισμένοι «ανένταχτοι» παράγοντες) με συνδετικό κρίκο την πρασινοκόκκινη συνιστώσα του ΣΥΝ. Μετά το συνέδριο του ΣΥΝ και την αποχώρηση της Α.Π. όλοι αυτοί συγκρότησαν τους Γενίτσαρους του Τσιπρέικου και ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν τις βρώμικες δουλειές που έχουν απομείνει, ώστε να ολοκληρωθεί η διάσπαση. Μια από αυτές είναι και η όξυνση του μετώπου απέναντι στην ομάδα του Λαφαζάνη.

Και πάλι για τα ...ΙΟΥΛΙΑΝΑ

Η συγκυρία ενδείκνυται για ιστορικές συγκρίσεις. Όμως, ελάχιστες αναφορές για αυτό το θέμα υπήρξαν στα ΜΜΕ. Μια από αυτές τις εξαιρέσεις ήταν το 8σέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας “Δρόμος”(Κομμάτια από αυτό το αφιέρωμα δημοσιεύονται στο ιστολόγιο http://istoriologio.blogspot.com/). Αν και πέρασαν 45 χρόνια από τα “Ιουλιανά” φαίνεται ότι το πολιτικό σύστημα, μαζί με αυτό και η Αριστερά, θέλουν να τα ξεχάσουν. Γιαυτό και σιωπούν. Όμως στα παλικάρια του Περισσού δεν αρμόζει η σιωπή, για αυτό “κραυγάζουν”. Η τέχνη της παραποίησης της ιστορικής πραγματικότητας είναι ένα επίκτητο χαρακτηριστικό που έχει ενσωματωθεί πλέον είναι στο πολιτικό και ιδεολογικό τους DNA.

Ο Κυριακάτικος ριζοσπάστης (18/7) στο άρθρο των 4.980 λέξεων με τίτλο“ΙΟΥΛΙΑΝΑ: Γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ιστορία της Ελλάδας” φροντίζει εξ αρχής να ξεκαθαρίσει την θέση του. Στην 2η παράγραφο δηλώνει “Η σημασία τους καθορίζεται από τη μεγάλη όξυνση και τη διάρκεια που πήραν οι εγχώριες ενδοαστικές αντιθέσεις, πάντα σε συνδυασμό με την άμεση εμπλοκή του ξένου παράγοντα (ΗΠΑ) και τους γενικότερους σχεδιασμούς του στην περιοχή (Κυπριακό) και που έστρωσαν το δρόμο για την επιβολή της δικτατορίας.” παραβλέποντας την πολιτική σημασία του “λαϊκού παράγοντα” και την καταλυτική παρέμβασή του στις εξελίξεις.

Για το ΚΚΕ, ο “λαϊκός παράγοντας” είναι το ίδιο αυτοπροσώπως και κανένας άλλος. Ότι δεν το ελέγχει ή δεν είναι καθοδηγημένο από το ίδιο είναι δημιούργημα των κύκλων της αντίδρασης. Γιαυτό και το “Πολυτεχνείο” ήταν προβοκάτσια. Γιαυτό και οι λαϊκές αντιδράσεις ενάντια στα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού, όπως η “άνοιξη της Πράγας”, ήταν έξωθεν υποκινούμενες ενέργειες. Γιαυτό ο “Μάης του 68” ήταν οι εξεγερσιακές αυταπάτες των μικροαστών...

Είναι γνωστή η κριτική του ΚΚΕ για την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες για την δεξιά γραμμή που ακολουθούσαν στο κίνημα. Όμως το συγκεκριμένο άρθρο του ριζοσπάστη πλέκει το εγκώμιό τους και τους υποδεικνύει ως τους γνήσιους εκφραστές του μαζικού κινήματος. Γιατί άραγε; Επειδή θέλει να κρύψει τον πραγματικό χαρακτήρα εκείνης της εξεγερσιακής περιόδου που θύμιζε Δεκέμβρη 2008. Επειδή η σημασία των Ιουλιανών δεν περιορίζεται μόνον στην “στην μεγάλη όξυνση και την διάρκεια που πήραν οι εγχώριες ενδοαστικές αντιθέσεις ...” αλλά και στην αυτονόμηση του “λαϊκού παράγοντα” από τις ηγεσίες ΚΚΕ/ΕΔΑ που προσπαθούσαν να ποδηγετήσουν και να καταστείλουν το μαζικό κίνημα – είτε ήταν αυθόρμητο, είτε οργανωμένο – όταν παρέκκλινε από τις κατευθύνσεις που διαμόρφωναν τα καθοδηγητικά τους κέντρα.

Γι αυτό και ένα μεγάλο μέρος του άρθρου του ριζοσπάστη για τα “ΙΟΥΛΙΑΝΑ” καταναλώνεται στις γνωστές συνωμοσιολογίες, πως από το σαμποτάζ του Παπαδόπουλου στον Έβρο καταλήξαμε στην χούντα. Κι όλα αυτά τα έπαθε ο λαός μας γιατί έτρεφε αυταπάτες και τζάμπα βγήκε στο δρόμο. Είναι αποκαλυπτικό το παρακάτω απόσπασμα: “Βεβαίως, η Ενωση Κέντρου πήρε και κάποια μέτρα που τότε φάνταζαν δημοκρατικά και που, εξαιτίας των Ιουλιανών, οδήγησαν ορισμένους ιστορικούς στο συμπέρασμα πως επρόκειτο για μέτρα που τρομοκράτησαν την άρχουσα τάξη, η οποία, τάχα, φοβήθηκε πως άνοιγαν οι «δυνατότητες προς μια πολιτική εξέλιξη, που μακροπρόθεσμα θα έθετε τέρμα στα προνόμιά της» (Ν. Σβορώνου: «Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας», εκδόσεις «Θεμέλιο», σελ. 149).” Σύμφωνα με τους ηγέτες του Περισσού που κατακρίνουν τον Ν. Σβορώνο, είναι μαρξιστικά - λενινιστικά τεκμηριωμένο ότι μόνον το ΚΚΕ φοβάται η αστική τάξη. Γι αυτό και τα ΙΟΥΛΙΑΝΑ ήταν ενταγμένα εξυπηρέτηση των στόχων των κυρίαρχων τάξεων και τις διευκόλυναν μάλιστα κάνουν πιο σύντομα το πραξικόπημα που σχεδίαζαν. Να πως καταλήγει το άρθρο: Το κατεστημένο στην Ελλάδα και οι ξένοι σύμμαχοί του είχαν ήδη αυτό που ήθελαν για να προχωρήσουν στην εφαρμογή των σχεδίων τους. Η ΕΔΑ δεν μπορούσε να τους εμποδίσει, το ΚΚΕ ήταν παράνομο. Ετσι οι εξελίξεις οδήγησαν στο στρατιωτικοφασιστικό πραξικόπημα και τη δικτατορία του Απρίλη 1967.

Τα ΙΟΥΛΙΑΝΑ λοιπόν για το ΚΚΕ, ήταν κάτι σαν το ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, το οποίο ως προβοκάτσια απέβλεπε να ακυρώσει την φιλελευθεροποίηση του Μαρκεζίνη και έφερε μια πιο σκληρή χούντα, την χούντα του Ιωαννίδη. Που είσαι Λ. Κύρκο να δεις πως κλέβουν τα ερμηνευτικά του σχήματα οι σύντροφοι του Περισσού!

Διαβάζοντας παρόμοια κείμενα, όπως αυτό του “ρ” για τα ΙΟΥΛΙΑΝΑ, θα έπρεπε να λύνονται όλες οι απορίες που εκφράζουν διάφοροι αριστεροί γιατί η νεολαία που δεν έχει ακόμα κάψει τα μυαλά της, φτύνει την αριστερά και στρέφεται στον αντιεξουσιαστικό χώρο.

Διαβάστε στο Δρόμο του Σαββάτου, 17 Ιουλίου

Αποκαλύπτεται το σκάνδαλο παράδοσης της χώρας στο ΔΝΤ. Πώς Παπανδρέου και Προβόπουλος έστησαν τις μπίζνες με την Goldman Sachs, επιταχύνοντας τη χρεοκοπία. Μιλούν στο Δρόμο Αλέξης Τσίπρας - Βασίλης Μουλόπουλος

Η καταδίκη των εργαζομένων έχει πλέον και τη σφραγίδα της ΓΣΕΕ 

Εξαγορές και συγχωνεύσεις στις τράπεζες, που ενισχύονται προκλητικά με δισεκατομμύρια

Ο πόλεμος Κόκκαλη - Βαρδινογιάννη και ο ρόλος του Νίκου Κωνσταντόπουλου 

Μια αποκαλυπτική συνέντευξη της πανεπιστημιακού Τζίνας Πολίτη 

Ο Γιώργος Μανιάτης μιλά στο Δρόμο για το Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης 

Επίσης, συνεντεύξεις με τον Παλαιστίνιο αγωνιστή Τζαμάλ Τζούμα και τον Μπασάντα από το Νεπάλ 

Mη χάσετε το νέο ένθετο Δρόμοι της Ιστορίας, που είναι αφιερωμένο στα Ιουλιανά 

Και όπως κάθε Σάββατο αποκαλυπτικά ρεπορτάζ για την κοινωνία, τους εργαζόμενους, τη νεολαία 

Δρόμος, η εφημερίδα που γράφεται από όλη την αριστερά για όλη την αριστερά 

Εφημερίδα δρόμος. Αναζητήστε την επίμονα κάθε Σάββατο στα περίπτερα

Η ΑΔΕΔΥ το παίζει ..."θέατρο του δρόμου"!

Μερικές σκηνές από την συγκέντρωση/θεατρική παράσταση της ΑΔΕΔΥ έξω από την βουλή την ημέρα που ψηφίζεται (15 Ιούλη 2010) κατ' άρθρο το ασφαλιστικό των δημοσιών υπαλλήλων. Αυτή η εκδήλωση ήταν τελευταία κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ πριν τις θερινές διακοπές. Το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα  αφοσιώνεται  από τώρα στα "μπάνια του λαού".  Αγωνιστικό ραντεβού τον Σεπτέμβρη...

Όμως άλλες εποχές τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Την ίδια ημέρα του Ιούλη (15 Ιούλη 1965) ξεκίνησαν τα “Ιουλιανά”. Είχαν διάρκεια 70 ημερών και έριξαν δύο κυβερνήσεις...

Σημείωση: Η μουσική μπάντα και η παράσταση δεν ήταν αυτοσχεδιασμός από  διαδηλωτές αλλά από επαγγελματίες ηθοποιούς και μουσικούς που είχε προσλάβει η ΑΔΕΔΥ για αυτή την περίσταση.  Ελπίζουμε στην επόμενη συγκέντρωση να μην προσλάβει και μετανάστες  για να κρατούν τα πανό...

Πρόεδρε Αλέξη πονάνε τα μυαλά μας, βγάλε μια ανακοίνωση να ‘ρθούμε στα καλά μας

Ο ΣΥΝ ΓΛΑΣΤΑ του ΤΖΙΓΓΕΡ

...και μια σχετική αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ"

Περιττό να σας περιγράψω το ντελίριο ενθουσιασμού που έχει καταλάβει φίλους και οπαδούς του αγαπημένου μας κόμματος για την επιτυχία που είχαμε ως χώρος, να καταλάβουμε τον προεδρικό θώκο της τριφυλλάρας. Το ντελίριο έχει συνεπάρει και τους οπαδούς του Παναθηναϊκού, που βλέπουν ότι με τέτοιο πρόεδρο, ο Μαρινάκης χέστηκε πάνω του.

Μοναδική παραφωνία κάποιοι ελάχιστοι οπαδοί του Παναθηναϊκού που νοσταλγούν τις χουντικές μέρες του Ασλανίδη και αρνούνται να δουν τις λαμπρές δυνατότητες της αριστερής προεδρίας Κωνσταντόπουλου. Δηλαδή τι φοβούνται; Ότι αντί ο κυρνίκος να υπερασπίζεται την ομάδα στην οποία είναι πρόεδρος θα εφαρμόζει μια πολιτική ουράς στον Ολυμπιακό; Ας μην ξεχνούν οι βαζέλες ότι άλλο είναι η πολιτική, και άλλο είναι το ποδόσφαιρο.

Επειδή πέρα από καλές σχέσεις με το περιβάλλον Αλαβάνου, έχω εξαίρετες σχέσεις και με το περιβάλλον Τσίπρα, μου προώθησαν ένα μέιλ που έφτασε στα γραφεία της Κουμουνδούρου, από έναν απογοητευμένο οπαδό του κόμματος. Ο συγκεκριμένος σύντροφος απαιτεί μια ανακοίνωση που να προστατεύει το κόμμα.

Δημοσιεύω την επιστολή του συντρόφου, διότι με συνεπήρε ο τίτλος του μηνύματος: «ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ ΠΟΝΑΝΕ». Το θεωρώ σύνθημα παρασάγγας καλύτερο από «τις ανάγκες των πολλών» και το «ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή και στους αγώνες. Είναι στο χέρι μας!».

Προτείνω άμεσα να υιοθετηθεί ως το βασικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές. Συνδυάζεται και με την επέλαση του ΔΝΤ, καθότι δεν πονάνε μόνο τα μυαλά μας, αλλά και ο κώλος μας.

Αν παρατηρήσετε προσεκτικά, θα δείτε ότι ο συγκεκριμένος σύντροφος, σοφά ποιώντας, έστειλε την επιστολή του και στο τμήμα αθλητισμού και στο τμήμα πολιτισμού της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Σου λέει, έτσι όπως μπλέξαμε τη γραβάτα με το σώβρακο, άντε βγάλε άκρη για το τίνος αρμοδιότητα είναι η κίνηση Κωνσταντόπουλου. Σωστός!

—– Original Message —–

From: S******* Κ*********

To: info@syn.gr ; info@syriza.gr ; grafeia@syriza.gr ; tsipras@syn.gr ; politistiko@syn.gr ; vitsasd@syn.gr ; info@neolaiasyn.gr ; athl@syn.gr ; syn@parliament.gr

Sent: Wednesday, July 14, 2010 9:11 AM

Subject: ΤΑ ΜΥΑΛΑ ΜΑΣ ΠΟΝΑΝΕ

Κυρίες-κύριοι

Δεν πάει άλλο. Ο κύριος Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι ο νέος πρόεδρος της Π.Α.Ο Α.Ε. Περιμένω ως ψηφοφόρος μια ανακοίνωση-τοποθέτηση που να προστατεύει το κόμμα και τη συμμαχία στην οποία ανήκει και κυρίως αυτούς που ψηφίζουν από το στραπάτσο του να είναι ένα πρώην ηγετικό στέλεχος πρόεδρος στη χειρότερη κατηγορία Ανωνύμων Εταιρειών που μπορεί να σηκώσει τώρα η κοινωνία. Δεν με ενδιαφέρει να προστατευτεί ο κύριος Κωνσταντόπουλος, για τον οποίο δεν υπάρχει σωτηρία, ούτε ψυχής ούτε πρακτική (αρκεί να δείτε τις αντιδράσεις των οπαδών του ΠΑΟ διαδικτυακά και μόνο τότε θα καταλάβετε τι ακριβώς τον περιμένει). Αυτός τις έκανε τις επιλογές του… Θέλω να προστατευτούν οι χιλιάδες ψηφοφόροι που βλέπουν πρώην ηγετικά στελέχη είτε να γίνονται πρόεδροι σε ΠΑΕ είτε να δεξιώνονται επιχειρηματίες-εν δυνάμει εθνικούς ευεργέτες- είτε να ιδρύουν νέους γλυκανάλατους φορείς εν μέσω τέτοιας έντασης της κοινωνικής και ταξικής πάλης και να μην επιστρέφουν και τις έδρες τους σε αυτούς που τους ψήφισαν.

Πολύ φοβάμαι ότι μιλάω στου κουφού την πόρτα και ότι θα λείπετε σε διακοπές, όπως πριν λίγες μέρες που ο «αγαπητός» κύριος Πάγκαλος δήλωνε «…οι νεκροί της Marfin κάηκαν από δολοφόνους ακροαριστερούς, που είχαν εγκολπωθεί τα κηρύγματα της κ. Παπαρήγα, του κ. Τσίπρα και άλλων τέτοιων…» και δεν βγήκατε να τον ξεβαφτίσετε όπως το ΚΚΕ (και τιμή του που πρόλαβε να του απαντήσει και σε τέτοια ένταση).

Ο τίτλος του θέματος είναι σύνθημα σε πανό φίλων του ΠΑΟΚ και δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα για πολλούς απ’ όσους σας υποστηρίζουν πολιτικά.
Με εκτίμηση,

ένας υπομονετικός απογοητευμένος

Διόδια STOP! Άρνηση πληρωμής στις Αφίδνες 14-7-2010

Και γαμώ τα κόμματα έχουμε σύντροφοι

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ"

Τι πολυμετοχικός, τι πολυτασικός

Οι οχτροί μας οι ζουλιάρηδες λένε για τον Συριζα ότι δεν γεμίζουμε ταξί ούτε με τον ταξιτζή, τα κανάλια λένε ότι συνέχεια διασπόμαστε, οι επαναστάτες σύντροφοι μας κατηγοράνε ότι είμαστε μαζί για τα λεφτά, οι αναθεωρητές σύντροφοι μας κατηγοράνε ότι είμαστε αριστεριστές, οι αριστεριστές σύντροφοι μας κατηγοράνε ότι είμαστε αναθεωρητές, κάτι γείτονες μας κατηγοράνε ότι ο Τσίπρας γελάει άμα δει κάμερα και ούτω καθεξής.

Αγνοούν όμως όλοι αυτοί οι οχτροί μας οι ζουλιάρηδες, ότι ο Συριζα και δη η ψυχή του Συριζα, ο Συνασπισμός, είναι το πιο πετυχημένο κόμμα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Τελευταία επιτυχία για την οποία όλοι οφείλουμε να αισθανόμαστε υπερήφανοι είναι η ανάληψη της προεδρίας του Παναθηναϊκού από τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ, τον κυρνίκο Κωνσταντόπουλο.

Ποιο άλλο κόμμα έχει να παρουσιάσει τέτοια επιτυχία; Ποιο άλλο κόμμα έχει βγάλει υπουργούς, βουλευτάδες με τη σέσουλα, πρωθυπουργικούς συμβούλους, επιχειρηματίες, επιτρόπους και επιτροπίνες, και προέδρους ομάδων; Πείτε μου πραγματικά, ποιο άλλο κόμμα έχει να παρουσιάσει τέτοιες επιτυχίες;

Ποιο άλλο κόμμα έχει τέτοιες επιτυχίες ειδικά για τους πρώην προέδρους του: Πείτε μου, πού είναι ο Έβερτ; Πού είναι ο Καραμανλής; Πού είναι ο Σημίτης; Ποια αξιώματα έχουν αυτοί οι τενεκέδες; Ποιες θεσμικές θέσεις έχουν καταλάβει;

Δελτίο τύπου της "Πρωτοβουλίας"....

 Εκδόθηκε το 1o δελτίου τύπου της "πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς" το οποίο και δημοσιεύουμε παρακάτω. Απέκτησε πλέον και όνομα:

ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΒΗΜΑ

Διαλόγου και Κοινής Δράσης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η περαιτέρω διεύρυνση της πρωτοβουλίας και ο προγραμματισμός των πρώτων δημοσίων παρεμβάσεών της ήταν το αντικείμενο της πρώτης ανοιχτής, γενικής συνέλευσης του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης, το οποίο συγκροτήθηκε την περασμένη Τρίτη, 6 Ιουλίου, με τη δημοσιοποίηση έκκλησης 77 (ήδη, έχουν αυξηθεί σε 172) διανοουμένων, καλλιτεχνών, συνδικαλιστών και αγωνιστών του ευρύτερου αριστερού χώρου. Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 12 Ιουλίου, στην κατάμεστη αίθουσα του συλλόγου εργαζομένων της Τράπεζας της Ελλάδας και κατέδειξε την ευρύτατη ανταπόκριση της πρωτοβουλίας. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, θα ανοίξει η διαδικασία συλλογής υπογραφών, χωρίς περιορισμούς, με τη δημιουργία ιστοσελίδας του «Αριστερού Βήματος», η οποία θα αποτελέσει και βασικό μέσο ανάπτυξης του διαλόγου. Παράλληλα, θα επιδιωχθούν συναντήσεις αντιπροσωπείας του «Βήματος» με όλα τα κόμματα της Αριστεράς.

Για τη διευκόλυνση της επικοινωνίας μεταξύ των συντελεστών του «Αριστερού Βήματος» και την οργάνωση των πρωτοβουλιών του, η συνέλευση όρισε ομάδα συντονισμού από τους: Νάντια Βαλαβάνη, Γιώργο Ζιόβα, Γρηγόρη Καλομοίρη, Γιώργο Μανιάτη, Ευτύχη Μπιτσάκη, Σπύρο Σακελλαρόπουλο και Αλέξανδρο Χρύση. Στο διάλογο παρενέβησαν, πλην των προαναφερθέντων, οι Διονύσης Τσακνής, Θανάσης Μπαρτζώκας, Κώστας Τζιαντζής, Κατερίνα Γεωργαντά, Παναγιώτης Σωτήρης, Θανάσης Καψαμπέλης, Δημήτρης Τσίτκανος, Δημήτρης Μπελαντής, Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, Μιχάλης Βασιλάκης, Δημήτρης Σεβαστάκης και Σωτήρης Δημητρίου. 

Στο σύντομο διάστημα που μεσολάβησε από την παρθενική εμφάνιση της πρωτοβουλίας μας, η κυβερνητική πλειοψηφία, με τη στήριξη του πιο νεοφιλελεύθερου τμήματος της Δεξιάς και την ηθική συμπαράσταση του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, πέρασε το νομοσχέδιο εκθεμελίωσης των κοινωνικών ασφαλίσεων και των εργασιακών κατακτήσεων. Κοινή ήταν η εκτίμηση των συμμετεχόντων στη συνέλευση του «Αριστερού Βήματος» ότι τα σφαγιαστικά μέτρα που επιβάλλει η τρόικα κυβέρνηση- Ε.Ε.- ΔΝΤ στο πλαίσιο του διαβόητου μνημονίου μπορούν και πρέπει να ανατραπούν από ένα ανασυγκροτημένο, ενωμένο και ανεξάρτητο λαϊκό κίνημα, πέρα από την κηδεμονία οποιασδήποτε γραφειοκρατίας. Ότι ο κοινωνικός πόλεμος που κηρύχθηκε από τις δυνάμεις της ιδιόμορφης «κατοχής» στο εργαζόμενο ελληνικό έθνος δεν κρίθηκε, δεν τέλειωσε, αλλά μόνο τώρα αρχίζει! Δεν αναγνωρίζουμε κανένα τετελεσμένο! Στη νέα περίοδο της παρατεταμένης λαϊκής αντίστασης που αρχίζει, με προοπτική την πλήρη ανατροπή του μνημονίου, η αλληλεγγύη, η δημιουργική αλληλεπίδραση και η ενωτική δράση όλων των αριστερών δυνάμεων και ευρύτερα όλων των αδιάφθορων, ανυπότακτων δυνάμεων της ελληνικής κοινωνίας, είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη νικηφόρα προοπτική του κινήματος.

Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις εφημερίδων της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ευχάριστη έκπληξη ήταν η σχεδόν ταυτόχρονη ανανέωση και η βελτίωση των ηλεκτρονικών σελίδων της “ΕΠΟΧΗΣ” και του “ΠΡΙΝ”. Παρ' όλο ότι υπήρχαν εδώ και χρόνια οι ιστοσελίδες τους, εκεί δεν μπορούσες να έχεις άμεση πρόσβαση στα κείμενα της έντυπης έκδοσης. Οι ηλεκτρονικές εκδόσεις των εφημερίδων είναι σίγουρο ότι ανταγωνίζονται την έντυπη κυκλοφορία τους και την μειώνουν, αφού ένα μέρος του αναγνωστικού τους κοινού που έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο προτιμά να διαβάζει την εφημερίδα στον υπολογιστή του, παρά να πηγαίνει στο περίπτερο και να την αγοράζει. Παράλληλα όμως οι εφημερίδες που έχουν ηλεκτρονικές εκδόσεις αποκτούν και νέους αναγνώστες. Κόσμος που πιθανόν δεν θα πήγαινε ποτέ στο περίπτερο για να τις αγοράσει, τώρα μπορεί εύκολα να να τις συναντήσει ...ηλεκτρονικά, να τις ξεφυλλίσει και να ρίξει μια ματιά σε αυτά που γράφονται εκεί.

Ο “ΔΡΟΜΟΣ της αριστεράς” σχεδόν ταυτόχρονα με την έντυπη έκδοσή του κυκλοφόρησε και σε ηλεκτρονική μορφή, η οποία δεν περιορίστηκε μόνον στην παρουσίαση του περιεχομένου της έντυπης έκδοσης. Προβάλει και τρέχοντα σημαντικά πολιτικά γεγονότα, όπως τις ημέρες της αποστολής του στόλου της ελευθερίας στην Γάζα είχε συνεχή πληροφόρηση και ανταποκρίσεις για τις εξελίξεις. Επίσης στην ηλεκτρονική έκδοση του ΔΡΟΜΟΥ παρουσιάζονται ειδήσεις και πληροφορίες με την χρήση του video, πράγμα που προφανώς δεν μπορεί να γίνει στην έντυπη εκδοχή τους, όπως για παράδειγμα έγινε με την παρουσίαση της συνέντευξης τύπου της νέας πρωτοβουλίας για την ενότητα και κοινή δράση της αριστεράς.

Οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις είναι:

ΔΡΟΜΟΣ : http://www.edromos.gr/

ΕΠΟΧΗ : http://www.epohi.gr/portal/

ΠΡΙΝ : http://www.prin.gr/