Παιδεία episode II

Του Γιώργου Πρασσά

1. Tηλέφωνο στην "νομάρχη από τα 25" εξ' ελληνοφρένειας

2. Πώς νικήσαμε τα περιστέρια

3. Νεαροί τρομοκράτες στα σχολειά μας

Συνελήφθη μαθητής που είχε στην κατοχή του μικροποσότητα βιβλίων 

Συνελήφθη σήμερα το πρωί στην περιοχή  των Άνω Λιοσίων  από αστυνομικούς της ασφάλειας , νεαρός μαθητής γυμνασίου ο οποίος είχε στην κατοχή του μικροποσότητα βιβλίων.
Το θέμα ερευνάται από την εισαγγελική αρχή ενώ ήδη έχει ξεκινήσει ανθρωποκυνηγητό και εκτεταμένη έρευνα για τον τρόπο που ο δράστης προμηθεύτηκε το βιβλίο , αλλά και το κύκλωμα που έχει διεισδύσει τα τελευταία χρόνια σε σχολεία της περιοχής.(Από  tro-mpa-ktiko.blogspot)

ΥΓ. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ Μ.Ψ.

Ένα βήμα μπρος: Από την ”iskra” στην ”ΣΠΙΘΑ”!

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ετοιμάζεται απ' ότι φαίνεται να μπει στα ψηφοδέλτια της ΣΠΙΘΑΣ αν κατέβει στις επόμενες εκλογές που πλησιάζουν.. Ίσως τον ακολουθήσει και ολόκληρος ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ! Σε συνέντευξη τύπου, όπου παραβρέθηκαν εκτός των άλλων και οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι Νίκος Βούτσης και Γιώργος Βαρεμένος, δηλώνει αναφερόμενος στο Μίκη που είχε μιλήσει πριν, ότι ''τα είπε όλα με τη γλώσσα την παλιά που σπάει κόκκαλα. Μίλησε πολιτικά.''. ... (περισσότερα εδώ: Μ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: «ΞΕΚΙΝΑΜΕ ΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ»!)

Το τι είπε σε αυτή την συνέντευξη ο άρχοντας της ΣΠΙΘΑΣ μπορείτε να το παρακολουθήσετε εδώ:

Ένα κείμενο του Γ. Δελαστικ από το ΕΘΝΟΣ (ΕΛΛΗΝΙΚΗ «ΚΟΛΑΣΗ» ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ), τι οποίο αναδημοσιεύεται στην iskra έχει μια ενδιαφέρουσα κατάληξη:

"ΓΕΡΜΑΝΟΙ 

ΜΑΣ ΠΤΩΧΕΥΟΥΝ Η ΜΑΣ ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ;

ΞΕΠΕΡΑΣΕ άραγε το Βερολίνο ήδη το στάδιο των εκβιασμών απέναντι στην Ελλάδα και παρά την απολύτως πειθήνια στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου στις εντολές των Γερμανών προετοιμάζει ήδη τη χρεοκοπία της χώρας μας ή μήπως η καγκελαρία επιδιώκει με τις απειλές της να παραλύσει τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού στην υλοποίηση των εφιαλτικών μέτρων που υπαγορεύει η τρόικα και υλοποιεί η κυβέρνηση; Το ερώτημα αυτό απασχολεί πολλούς Ελληνες. Η απάντηση όμως θα δοθεί μόνο στην πράξη. Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ενδοτική στάση της Αθήνας στις γερμανικές απαιτήσεις δεν βοήθησε σε τίποτα. Ούτε ενδυνάμωσε την ελληνική διαπραγματευτική θέση ούτε "μαλάκωσε" την επιθετικότητα των επικυρίαρχων της ΕΕ."

Κρίμα! Αυτό το κείμενο αποσύρθηκε σύντομα από το το πρωτοσέλιδό της για να μπει στην θέση του το επόμενο κείμενο του Δελαστίκ, το οποίο δημοσιεύτηκε επίσης στο ΕΘΝΟΣ: ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ

Όμως, μην ανησυχείτε! Το κείμενο που εκλαϊκεύει τους βασικούς άξονες της πολιτικής διακήρυξης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ παραμένει στην θέση του: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ «ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ» ΚΑΙ Ο «ΜΠΑΜΠΟΥΛΑΣ» ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΕΥΡΩ!

Παρ' όλα αυτά η “πρωτοβουλία ενάντια στην ΕΕ και το ευρώ” πάει άθαφτη. Δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει τίποτα πέρα από το ΝΑΡ και ορισμένους συνοδοιπόρους του, όχι βέβαια για λόγους πολιτικής διαφωνίας με το πολιτικό της πλαίσιο (στο οποίο χωράει χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όχι μόνο το "καλό" αλλά και το "κακό" ΚΚΕ), αλλά για λόγους μικροπολιτικής ηγεμονίας ως προς το ποιός θα αναλάβει τον ρόλο του “πολιτικού επίτροπα”...

Δύο ντοκουμέντα από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς...

1ο Πειραματικό Γυμνάσιο Αθήνας                                ΤΑΞΗ Α

Αδριανούν114, 10558

Τηλ.210.3231788

Αθήνα 12-9-11

Η φετινή σχολική χρονιά ξεκινάει με μία ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις προηγούμενες: δεν θα έχουμε στη διάθεσή μας τα βιβλία που θα χρειαστούμε. Για το θέμα έχει γίνει και συνεχίζει να γίνεται πολύς θόρυβος, με αποτέλεσμα, όσο και αν δεν το θέλει κανείς, όλοι να επηρεαζόμαστε φτάνοντας κάποιες φορές και σε ακραίες τοποθετήσεις. Πιστεύουμε ότι με λίγη καλή θέληση δεν θα υπάρξει ιδιαίτερο πρόβλημα και το σχολείο θα λειτουργήσει κανονικά από την πρώτη στιγμή.

Κατ’ αρχάς θα έχετε στα χέρια σας όλα τα βιβλία σε ηλεκτρονική μορφή και θα μπορείτε να τυπώνετε το υλικό που χρειάζεσθε κάθε στιγμή. Ήδη, πριν ακόμα μοιραστεί το dvd με τα βιβλία, αυτά είναι διαθέσιμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://digitalschool.minedu.gov.gr . Μάλιστα στο συγκεκριμένο site, εκτός από τα βιβλία, θα βρείτε επίσης λεξικά, βιβλία γραμματικής και συντακτικού, ψηφιοποιημένο υλικό για κάθε μάθημα (βοηθήματα, παρουσιάσεις μαθημάτων, κλπ).

Τι πραγματικά αναμένει να κερδίσει ο Έλληνας πρωθυπουργός από τις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ;

Αναρωτιόμασταν σε τι πραγματικά προσβλέπει ο Έλληνας πρωθυπουργός από τις διαπραγματεύσεις στις οποίες συμμετέχει με τα επιτελεία της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, αφού το μόνο που κάνει είναι να παρακολουθεί το τι θα αποφασίσουν οι άλλοι και αυτός κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι του και δηλώνει ότι θα τις εφαρμόσει και μάλιστα με το παραπάνω!

Η απάντηση σε αυτή την απορία μας ήρθε από πολύ μακριά, από την Λατινική Αμερική. Παρακολουθείστε το παρακάτω video για να την δείτε με τα ίδια σας τα μάτια!

«Παράτα τα όνειρα σου και προχώρα τρεκλίζοντας»

"Το ΚΚΕ, μπροστά σε κάθε κρίσιμο ιστορικό δίλημμα, κατάφερε να κάνει πάντα την «λάθος» επιλογή.Δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά για τις αμέτρητες χιλιάδες αγνών αγωνιστών που πέρασαν απ’ αυτό, που πολέμησαν και βασανίστηκαν γι’ αυτό, «προδίδοντας» σε κάθε ευκαιρία τις προσδοκίες και τα όνειρα χιλιάδων υποστηρικτών του.

Είναι δυνατόν να κάνει κανείς πάντα λάθος; Ή μήπως η επανάληψη των ίδιων πρακτικών δεν μπορεί να είναι τυχαία; "

(από το κείμενο: ΚΚΕ, Οι αλάνθαστοι της “Αριστεράς” [μέρος 2ο])

Όμως δεν είναι μόνον το ΚΚΕ που σχεδόν πάντα κάνει λάθος. Είναι όλη η Αριστερά. Και γιαυτό σήμερα η Αριστερά δεν ειναι η λύση, είναι μέρος του προβλήματος. Η κρίση του πολιτικού συστήματος είναι και κρίση των πολιτικών μηχανισμών της Αριστεράς. Δεν κάνουμε διακρίσεις ανάμεσα στους κομματικούς μηχανισμούς της Αριστεράς, γιατί είναι πιο πολλά και πιο σημαντικά τα κοινά σημεία τους παρά οι διαφορές που τους χωρίζουν.

Η κρίση αυτή καταγράφεται ανάγλυφα τα τελευταία χρόνια στις σχέσεις της Αριστεράς με το μαζικό κίνημα και τις κοινωνικές αντιστάσεις. Ο “Δεκέμβρης”, η “Κερατέα” και το “κίνημα της 25ης Μάη” ήταν και παραμένουν έξω από τις ιδεολογικές και πολιτικές συντεταγμένες της Αριστεράς. Επίσης, η επιροή της Αριστεράς στους εργαζόμενους και στα συνδικά τους είναι περιθωριακή και καταγράφεται στην αδυναμία της να πραγματοποιήσει έστω και μια πανελλαδική απεργιακή κινητοποιήση πέρα από την αιγίδα της πουλημένης ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Αλλά και οι όποιοι σκληροί ταξικοί απεργιακοί αγώνες που έγιναν τα τελευταία χρόνια δεν είχαν ούτε το άρωμα των “ταξικών” συνδικάτων του ΠΑΜΕ, ούτε της “πρωτοβουλίας των πρωτοβάθμιων σωματείων”.Οι μόνες απεργίες που έγιναν έξω απο την ομπρέλλα της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και πράγματι σηματοδότηταν την σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική με άλλους όρους ήταν οι αγώνες των φορτηγατζήδων και των ταξιτζήδων...

Μπροστά στην κρίση, η κατάσταση που επικρατεί στα πολιτικά επιτελεία της Αριστεράς δεν μπορεί να σχολιαστεί με πιο συνεκτικό τρόπο απ' ότι έδω: "η πρώτη αίσθηση της “Μελαγχολίας” τουΤρίαρ"

Τα κομματικά επιτελεία
της σύγχρονης ελληνικής αριστεράς...

Μια ριζική λύση για την Αριστερά είναι ο “ευνουχισμός” των κομματικών της επιτελείων.  Και αυτή την λύση προτείνουμε πρώτα και κύρια στον ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο με αυτή την μέθοδο αλλάζοντας “φύλο” θα αλλάξει και σελίδα στην ιστορία του και θα μπορέσει να μετεξελιχθεί στην ...ΣΥΡΙΖΑ. Το κακό με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι μοιάζει με την Λερναία Ύδρα. Εκεί που κόβεις ένα, φυτρώνουν δύο. Γιαυτό είναι αναγκαία η “φωτιά στα γενικά επιτελεία..”

Στρατιωτική συνοδεία στον τουρκικό στολίσκο για τη Γάζα

Αναδημοσίευση από την "Καθημερινή"

Η τουρκική ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα θα μεταφερθεί συνοδεία του πολεμικού ναυτικού της χώρας.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε χθες το βράδυ, με δηλώσεις του που μεταδόθηκαν από το τηλεοπτικό δίκτυο Al Jazeera, ότι οι τουρκικές ναυτικές δυνάμεις θα συνοδεύουν στο εξής τα τουρκικά πλοία που μεταφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια προς τη Λωρίδα της Γάζας και ότι η Τουρκία θα είναι αυστηρή ως προς τον έλεγχο των χωρικών υδάτων στην ανατολική Μεσόγειο λαμβάνοντας μέτρα για να αποτραπεί «η μονομερής εκμετάλλευση των φυσικών πόρων» στην περιοχή αυτή.

«Τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα είναι επιφορτισμένα με την προστασία των τουρκικών πλοίων που θα μεταφέρουν βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας... Στο εξής, δεν θα επιτρέψουμε τα πλοία αυτά να γίνουν στόχος επιθέσεων εκ μέρους του Ισραήλ, όπως συνέβη με τον στολίσκο της Ελευθερίας, διότι το Ισραήλ θα έλθει στην περίπτωση αυτή αντιμέτωπο με την κατάλληλη απάντηση», είπε.

Όμως ο Τούρκος πρωθυπουργός προχώρησε και πέραν της παρούσας διένεξης με το Ισραήλ, αναφερόμενος και πάλι στην ενίσχυση της ναυτικής παρουσίας της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο σε συνδυασμό με το θέμα της εκμετάλλευσης των υποθαλάσσιων φυσικών πόρων σε θαλάσσιες ζώνες από τις παράκτιες χώρες της περιοχής.

Για την Άμεση Δημοκρατία στους χώρους εργασίας

Αναδημοσίευση από το "eagainst.com", από το οποίο κρατήσαμε την σελιδοποίηση. Η αρχική δημοσίευση του κειμένου έγινε στην ιστοσελιδα "www.babylonia.gr"

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια τεχνική διαβούλευσης και απόφασης, ούτε στενά πολιτειακό και συνταγματικό ζήτημα. Είναι ένα ριζικά διαφορετικό από το υπάρχον μοντέλο πολιτικής, που επιχειρεί να υπερβεί κάθε μορφή κομματικής και ιδεολογικής αλλοτρίωσης, ιεραρχίας και αντιπροσώπευσης, επανασυστύνοντας την πολιτική ως συνεργασία πρόσωπο με πρόσωπο, όπως στις πλατείες, ως δημιουργία και υπεράσπιση των «κοινών». Είναι ένα μοντέλο αυτοκυβέρνησης απευθείας από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την κοινωνία.

Από αυτή την άποψη συνδέεται οργανικά με το ερώτημα της αναδιάρθρωσης ολόκληρης της ζωής μας, της δημιουργίας των κοινών βάσεων μιας νέας ζωής έξω από εξουσιαστικές, αγοραίες και εκμεταλλευτικές δομές. Άλλωστε μόνο τότε μπορούν να αποκτήσουν πραγματικό «υλικό» περιεχόμενο οι αξίες της Άμεσης Δημοκρατίας για ισότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, ελευθερία. Γιατί όσο οι συνθήκες της παραγωγής αγαθών και της κάλυψης των αναγκών μας παραμένουν εγκιβωτισμένες σε σχέσεις ανισότητας, δεσποτείας, καταναγκασμού και αλλοτρίωσης ένα «δίκαιο της ισότητας» δε θα κάνει τίποτε άλλο παρά να αναπαράγει την ανισότητα και τις εξουσιαστικές σχέσεις.

Το ερώτημα ποιος παράγει, γιατί παράγει, πώς παράγει, πόσα παράγει, είναι κομβικό στο πλαίσιο της Άμεσης Δημοκρατίας. Μέχρι τώρα το ερώτημα αυτό δεν τίθεται καν· ο «οικονομικός αυτοματισμός» της ιδιοκτησίας και της αγοράς τα έχει αναλάβει όλα πριν από εμάς για εμάς, και κυρίως εναντίον μας. Κι όμως, τι πιο βασικό για μια κοινωνία από τον από κοινού προσδιορισμό των αναγκών μας και του τρόπου της ικανοποίησής τους; Χωρίς τη δυνατότητα να αποφασίζουμε εμείς γι’ αυτό και να δημιουργούμε τα κοινά μέσα για την υλοποίηση αυτής της απόφασης, η όποια δραστηριότητά μας μετατρέπεται σε μια αλλότρια και εχθρική δύναμη απέναντί μας. Γι’ αυτό σήμερα ο κοινωνικός πλούτος που δημιουργούμε δεν ανήκει σε μας αλλά συγκεντρώνεται στα χέρια των οικονομικών ολιγαρχιών, στερώντας ακόμη κι αυτά τα μέσα επιβίωσης από τη μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του πλανήτη και οδηγώντας σε ανεπίστρεπτες οικολογικές καταστροφές.

ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΑ ΔΙΠΟΛΑ (για μαρξιστές, κάθε είδους)

Του Γιώργου Πρασσά

1. Tο κώμα και η τάξις (όχι η εργατική - η άλλη του γνωστού τρίπτυχου)

Ανακοίνωση απολυμένων 902 για τα γεγονότα στο σταθμό

2. Ο επαγγελματικός εμετός και η νεαρά νομάρχης Καστοριάς

Επαγγελματισμός στην πολιτική  Tου Αλεξη Παπαχελα

3. η "Ελευθεροτυπία" και ο "εθελοντισμός"

α. Η Χ.Κ. Τεγόπουλος έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο μαζικής φυγής των εργαζομένων στην “Ελευθεροτυπία” και το τυπογραφείο – Φυσικά (!) δεν έχει λεφτά να πληρώσει τα δεδουλευμένα όσων εργάζονται

β. Με ασφαλιστικά μέτρα για τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους και πρωτοσέλιδη δημοσίευση του ψηφίσματος της συνέλευσής τους απάντησαν σήμερα οι εργαζόμενοι στην “Ελευθεροτυπία”

4. Η καθ' υμάς αριστερά και η πατριωτική δεξιά

Όταν η Αριστερά προσεγγίζει ακροδεξιούς και λαϊκιστές

5. H φωτοτυπία και τα δίδακτρα

O Σλάβοϊ Ζίζεκ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελληνική Αριστερά...

Ο Σλάβοϊ Ζίζεκ είναι πολύ “μοδάτος” σε όλους τους χώρους της ελληνικής Αριστεράς πέραν του ΚΚΕ . Από τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ως την ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχει φανατικούς οπαδούς. Και κείμενα του δημοσιεύονται και αναδημοσιεύονται σε όλο σχεδόν τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο αυτής της Αριστεράς, όχι βεβαίως παντού τα ίδια. Ο κάθε πολιτικός χώρος έχει την δυνατότητα να βρει κάποιο κείμενο του Ζίζεκ το οποίο να ταιριάζει στα μέτρα του...

Όμως αυτή η δυνατότητα επιλογής περιορίζεται όταν τα λεγόμενα του Σ. Ζίζεκ αγγίζουν θέματα “ταμπού” της ελληνικής αριστεράς, όπως είναι η “Ευρωπαϊκή Ένωση”. Και τότε γίνεται ακόμα και λογοκρισία... Ο Ζίζεκ επανειλημμένα έχει εκφραστεί υπέρ της προοπτικής μιας άλλης Ευρώπης, θεμελιωμένης πάνω σε ένα συλλογικό σχέδιο χειραφέτησης, ενάντια στις εθνικές αναδιπλώσεις, όπως εδώ:

"Ωστόσο, όσο ουτοπικό κι αν ακούγεται, το έδαφος είναι ακόμη ελεύθερο για μια άλλη Ευρώπη: μια εκ νέου πολιτικοποιημένη Ευρώπη, θεμελιωμένη πάνω σε ένα συλλογικό σχέδιο χειραφέτησης. Την Ευρώπη που γέννησε την αρχαία ελληνική Δημοκρατία, τη Γαλλική και τη Ρωσική Επανάσταση. Να γιατί πρέπει να αποφύγουμε τον πειρασμό να αντιδράσουμε στη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση με μια αναδίπλωση στα απολύτως κυρίαρχα έθνη- κράτη, εύκολη λεία στο διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο που δεν γνωρίζει σύνορα και ηπείρους και μπορεί εύκολα να φέρει το ένα έθνος- κράτος σε αντιπαράθεση με το άλλο. Περισσότερο από ποτέ, η απάντηση στην κρίση πρέπει να είναι περισσότερο διεθνιστική και οικουμενική από την οικουμενικότητα του παγκοσμίου κεφαλαίου."

Σε παλαιότερο δημοσίευμά μας ( Μόνιμη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ) και στα σχόλια που το συνοδεύουν θα βρείτε ενδιαφέροντα στοιχεία για το πως “κακομεταχειρίζονται” αυτές οι απόψεις του Σλάβοϊ Ζίζεκ, ορισμένοι “αριστεροί” στη χώρα μας.

Βέβαια υπάρχουν και πιο ήπιες αντιδράσεις, όπως το δημοσίευμα “Ο Μάκης διαβάζει Althusser, και ο Slavoj Πρετεντέρη.” όπου ο συντάκτης του κειμένου αναρωτιέται:

"Μη μου πεις ; Αν δεν ήξερες τον συγγραφέα άνετα θα το έβαζες ως απόσπασμα στο κύριο άρθρο της Καθημερινής ή του Βήματος."

Αφορμή για αυτή την απορία είναι απόψεις του Ζίζεκ που εξέφρασε σε συνέντευξη στο ZEIT ONLINE, όπως αυτές:

"-ZEIT ONLINE: Πώς κρίνετε την πολιτική διαχείριση της ευρωπαϊκής κρίσης;

-Ζίζεκ: Η διάλυση της οικονομικής και πολιτικής ένωσης της Ευρώπης πρέπει να αποφευχθεί με κάθε κόστος. Οι Έλληνες δεν θα πρέπει τώρα να κατηγορούν την Ευρώπη για τα πολιτικά τους προβλήματα. Για πολλά χρόνια έχουν επιδοθεί σε ένα επικίνδυνο μίγμα πελατειακών σχέσεων με το κράτος πρόνοιας που έχει φθάσει στα όριά του.Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ίδια η Ευρώπη. "Τι θέλει η Ευρώπη;" για να παραφράσουμε το ερώτημα του Φρόυντ "Τι θέλει η γυναίκα;". Η σημερινή κρίση είναι κρίση του τεχνοκρατικού μοντέλου των Βρυξελλών. Μόνο μια νέα αριστερά μπορεί να σώσει την Ευρώπη."

Όμως, ο συντάκτης του κειμένου, επαναδιατυπώνει με άλλο τρόπο την απορία του στην συνέχεια του κειμένου και καταλήγει:

"Το στοίχημα είναι αν ο Ζίζεκ του «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα είναι κρατισμός» και του «οι Έλληνες έφεραν το κράτος πρόνοιας στα όρια» είναι πιο αποτελεσματικός από τον Λαφαζάνη ή τον Μαίλη.

Η γνώμη μου είναι πως το μέλλον είναι προς τους γόνιμους αναθεωρητισμούς, τις ιδιοσυγκρασιακές συνθέσεις, τις sui generis αναζητήσεις. Έστω και με το ρίσκο μιας αμετροέπειας που κάποτε γίνεται αφόρητη γραφικότητα. Και μια τέτοια περίπτωση είναι ο αγαπημένος του ιστολογίου Slavoj, του οποίου η πολυσυλλεκτικότητα του σε στυλ, όψεις, ματιές, θεμέλια και αναφορές ειλικρινά κάποτε μας υπερβαίνει."

Θα συμφωνήσουμε μαζί του και ακριβώς γιαυτό τον λόγο:
1. Του αφιερώνουμε το παρακάτω τραγουδάκι για παρηγοριά!...


2. Σας προτείνουμε να διαβάσετε το κείμενο του Σλάβοϊ Ζίζεκ στο ΖΕΙΤ ONLINE , το οποίο μεταφρασμένο δημοσιεύεται στο REDnotebook εδώ: Ο αυταρχικός καπιταλισμός είναι ο νικητής της κρίσης. Ψάξαμε και άλλους "γνωστούς" χώρους όπου δημοσιεύουν συχνά κείμενα του Σλάβοϊ Ζίζεκ, αλλά δεν το βρήκαμε πουθενά. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε...

Μπορούμε να στοχαστούμε την πολιτική ; (μέρος ΙI)

Πλατεία Συντάγματος:
Μετάφραση στην
γλώσσα των κωφαλάλων...

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΡΙΜΑΝΣΗ της ..."ΣΠΙΘΑΣ"

Ο υπότιτλος του κειμένου αναφέρεται στο άρθρο "ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΩΡΙΜΑΝΣΗ" του Γιώργου Κασιμάτη, το οποίο προβάλλεται ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες από την ιστοσελίδα της ΣΠΙΘΑΣ. Αυτό το άρθρο - το οποίο έχει θαφτεί από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο της Αριστεράς - θα είναι το θέμα του κειμένου που ακολουθεί.

Πρόκειται για ένα άρθρο - τομή στα μέχρι σήμερα δημοσιεύματα της "ΣΠΙΘΑΣ", τα οποία διεκδικούν να εκφράσουν την πολιτική ταυτότητα της κίνησης. Η τομή συνίσταται στο γεγονός ότι επιχειρείται για πρώτη φορά ο προσδιορισμός των πολιτικών συντεταγμένων της κίνησης όχι μέσω ιδεολογημάτων και "πολιτικών σχεδίων" αλλά με πολιτικούς όρους της συγκυρίας. Και απ' αυτήν την άποψη, αποτελεί ένα καλό μάθημα πολιτικής για τους πολιτικούς σχηματισμούς που αυτοπροσδιορίζονται στον χώρο της Αριστεράς.

Με το ιδεολογικό στίγμα της ΣΠΙΘΑΣ και τον “ασυνάρτητο” πολιτικό λόγο της που εκφέρεται από τον Μίκη Θεοδωράκη, έχουμε ασχοληθεί επανειλημμένα [εδώ] και δεν θα επανέλθουμε για αυτά. Εξάλλου, σε αντίθεση με την ΣΠΙΘΑ, το σύνολο σχεδόν των πολιτικών μηχανισμών της Αριστεράς οι οποίοι διατείνονται ότι έχουν και καθαρό ιδεολογικό στίγμα και συγκροτημένο πολιτικό λόγο, βρίσκονται σήμερα στο περιθώριο των εξελίξεων στην πολιτική σκηνή και αγωνίζονται να κρατηθούν στις παρυφές του μαζικού κινήματος. Το γεγονός ότι ορισμένοι απ' αυτούς τους μηχανισμούς δεν βγαίνουν φανερά να καταγγείλουν το κίνημα της 25ης Μάης αλλά δηλώνουν ότι το στηρίζουν, είναι συνέπεια μιας τυχοδιωκτικής πολιτικής που τηρεί μια στάση αναμονής, παρά πραγματικής στράτευσης σε αυτό το κίνημα.

Σε αντίθεση με την δυσπεψία που δείχνει η Αριστερά απέναντι στα δεδομένα που προσδιορίζουν την τωρινή συγκυρία, το κείμενο του Γ. Κασιμάτη βρίσκεται αρκετά βήματα μπροστά. Και αυτά τα βήματα δεν αφορούν στις πολιτικές θέσεις που εκφράζει ως  στοιχεία ανάλυσης της κρίσης. Αφορούν στις αντιλήψεις για το “υποκείμενο της Πολιτικής”.

ΕΦΕΕ και άλλες πικάντικες ιστορίες...

Του Γιώργου Πρασσά

1. Ο πρόεδρος της ΕΦΕΕ μιλάει στο "ΒΗΜΑ"

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

περισσότερα στο http://ilesxi.wordpress.com/

2. Είναι γεγονός: επέστρεψε δριμύτερος

Ο "υπαρκτός" κομμουνισμός είναι εδώ!...

Η ταύτιση των θέσεων της iskra με το ΚΚΕ καταγράφεται στην παρουσίαση του βιβλίου του Ν. Μπογιόπουλου «Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε» που εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις "Α.Α. Λιβάνη". Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην ανάλυση, αλλά στην πρόταση: " Και, βεβαίως, έχει τη δική του οικονομική πρόταση, τον πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας της χώρας, που «κλειδί» της είναι «η αλλαγή των ξεπερασμένων ιστορικά κοινωνικών σχέσεων ιδιοκτησίας, που καθορίζουν το οικονομικό και πολιτικό σύστημα• προϋπόθεση είναι η απαλλοτρίωση της ατομικής ιδιοκτησίας και η μετατροπή της σε κοινωνική»."

Το μοντελάκι το γνωρίζουμε, είναι το μοντελάκι που εφαρμόστηκε στην ΕΣΔΔ  με το κράτος - κόμμα, γιατί μόνον μέσου αυτού του τύπου πολιτικής διαχείρισης εξασφαλίζεται ο "πανεθνικός κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας". Την υπεροχή αυτή του κρατικής διαχείρισης την διαπιστώνουμε σήμερα στην Κίνα, όπου "ο πανεθνικός κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας" εμφανίζεται νικηφόρος απέναντι στον "φιλελεύθερη κρατική διαχείριση" της Δύσης...

Ο σοσιαλισμός που επαγγέλλεται ο Ν. Μπογιόπουλος έχει ένα όνομα, λέγεται "κρατικός καπιταλισμός". Η κρατικοποίηση της ιδιοκτησίας και των μέσων παραγωγής και των τραπεζών, όπως έδειξε η ιστορία των καθεστώτων των ανατολικών χωρών δεν οδηγούν στον κομμουνισμό, αλλά σε νέες καπιταλιστικές σχέσεις εκμετάλλευσης...

Βιντεο από τα επεισόδια του Σαββάτου 03-09-2011

Η συνέχιση της δράσης του κινήματος της 25ης Μάη μετά τις καλοκαιρινές διακοπές φαίνεται ότι φοβίζει την κυβέρνηση περισσότερο απ' οτιδήποτε άλλο. Η απρόκλητη επίθεση, χωρίς την παραμικρή αφορμή την νύχτα της 3ης Σεπτέμβρη δείχνει ότι η κυβέρνηση έχει εξαντλήσει όλα τα όρια ανοχής που διέθετε και προβαίνει πλέον στην ωμή καταστολή.

Σχετικά με θέμα κείμενα: ΧΟΥΝΤΑ
και εδώ: Το βίντεο από την επίθεση των ΜΑΤ στα Everest. Τι κάνουμε;

Σεπτέμβρης: μαζί με τις "πλατείες" ήρθαν και οι ...δημοσκοπήσεις.

Άλλη μια μαγική νύχτα στο Σύνταγμα...

(επιτέλους, το video χωρίς παρεμβολές)

(Μια αναλυτική περιγραφή από την συνέλευση της Πλατείας Συντάγματος, εδώ:

Eνημέρωση από Πλατεία Συντάγματος 3/9/2011)

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις μετά τις θερινές διακοπές δεν δείχνουν αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Οι κομματικοί μηχανισμοί της Αριστεράς αλλά και οι άλλοι νεοεμφανιζόμενοι σχηματισμοί δεν φαίνεται ότι αποτελούν εναλλακτικές λύσεις για τους ψηφοφόρους που αποδεσμεύονται από τον δικομματισμό. Ενδεικτικό αυτής της κατάστασης είναι ότι το ποσοστό του κόσμου που δεν επιθυμεί εκλογές τώρα είναι σαφώς πλειοψηφικό...

Το μεγαλύτερο όμως ενδιαφέρον αυτών των δημοσκοπήσεων δεν αφορά στα ποσοστά οπαδών και ψηφορόρων των κομμάτων άλλα στις διαθέσεις του εκλογικού σώματος: 6 στους 10 κρίνουν θετικά το νέο νόμο για τα ΑΕΙ και το 68,1% συμφωνεί με την ανάγκη δημοψηφίσματος για τις αλλαγές στο πολιτικό σύστημα.. επίσης το 76% θεωρεί ότι το ενιαίο μισθολόγιο πρέπει να εφαρμοστεί σε όλο το δημόσιο τομέα χωρίς καμία εξαίρεση.Το 78,9% θεωρεί ότι αποτελεί θετική εξέλιξη η συγχώνευση ALPHA- EUROBANK. Το 55% διαφωνεί με το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας πριν από τις εκλογές ενώ το 67% τάσσεται κατά των πρόωρων εκλογών. Το 76% δηλώνει ότι δεν έχει χρήματα να πληρώσει τους φόρους και τις έκτακτες εισφορές.

Βέβαια και από τις 3 δημοσκοπήσεις απουσιάζει η ΣΠΙΘΑ, το κόμμα του Μ. Θεοδωράκη, το οποίο κατά την γνώμη μας από τους υπάρχοντες πολιτικούς σχηματισμούς είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Όμως για αυτά τα θέματα θα επανέλθουμε σύντομα...

Τα Ουγγρικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και οι Έλληνες θιασώτες τους...

(φωτο από JUNGLE report)

Που οδηγούν οι αυταπάτες ότι στην σημερινή συγκυρία της κρίσης αρκεί η εθνική υπερηφάνεια και μια κυβέρνηση που θα ορθώσει το ανάστημά της απέναντι στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ για να οδηγηθεί μια χώρα στην αποδέσμευση από την κυριαρχία του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και σε μια "παραγωγική" ανάπτυξη, είναι αποκαλυπτικές οι πρόσφατες εξελίξεις στην Ουγγαρία. 

Τι γίνεται σήμερα στην Ουγγαρία; 

Οι άνεργοι, λοιπόν, σύμφωνα με τα σχέδια της Ουγγρικής κυβέρνησης, θα εκτελούν βαριές χειρωνακτικές εργασίες σε δημόσια κτήρια, θα ζουν σε τροχόσπιτα και θα παρακολουθούνται από... συνταξιούχους αστυνομικούς! Είναι μόνο μια από τις πολλές ακροδεξιές προτάσεις από το κυβερνών κόμμα Fidesz. (Περισσότερες πληροφορίες για το θέμα εδώ: “H Ουγγαρία και τα στρατόπεδα για..Aνέργους!”) 

Η πολιτική αυτής της Ουγγρικής κυβέρνησης ήταν ο φάρος που φώτιζε τον δρόμο της πατριωτικής αριστεράς στον τόπο μας για να χαράξει την δική της πορεία μπροστά στους “εθνικούς” κινδύνους της χώρας και να καταργήσει τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε δεξιούς και αριστερούς. Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι αυτή η πολιτική – όπως πρόσφατα και η εξέγερση στην Λιβύη - έφερε πιο κοντά τις “πατριωτικές” δυνάμεις απ' όλο το πολιτικό φάσμα. Ακόμα και τις πατριωτικές δυνάμεις από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΝΑΡ με την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Το άρθρο του Γ. Δελαστίκ «ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ», στο οποίο εκθιάζεται η πολιτική και η κυβέρνηση της Ουγγαρίας γίνεται αποδεκτό και προβάλλεται από δεξιά και ακροδεξιά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Αναδημοσιεύεται από την “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” της Λάρισας ως την “ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ”... 

Το κείμενο αυτό μάλιστα του Γ. Δελαστίκ, έχει τόσο μεγάλη επιτυχία, ώστε κομμάτια του ενσωματώνονται και στην ιδρυτική διακήρυξη της ΣΠΙΘΑΣ. Να τι γράφει σε αυτή την διακήρυξη ο Μ. Θεοδωράκης: 

3 Σεπτέμβρη όλοι στις πλατείες ξανά....

Ανακοίνωση Λ. Σ. Πλατείας Συντάγματος, 31/08/2011

Στις 3 Σεπτέμβρη: Είμαστε Παντού - Κατακλύζουμε το Σύνταγμα

Οι πλατείες είμαστε εμείς και είμαστε παντού. Είμαστε όλοι και όλες. Ξεκινήσαμε αγανακτισμένοι, συνεχίζουμε να είμαστε αποφασισμένοι και σε λίγο θα είμαστε μαζικά εξεγερμένοι. Μέχρι να φύγουν αυτοί που μας οδήγησαν εδώ. Μέχρι να διώξουμε τις κυβερνήσεις και το σύστημα των αγορών και των τραπεζιτών.

Όλοι συμφωνούμε ότι δεν θέλουμε στο κίνημά μας αντιπροσώπους, διότι εξορισμού αλλά και ειδικά σε αυτές τις πολιτειακές δομές και το οικονομικό σύστημα θα διαφθείρονται, θα αποκόπτονται από το λαό, θα τον προδίδουν. Θέλουμε να αποφασίζουμε συλλογικά, εμείς για εμάς. Επιδιώκουμε να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Η 3η Σεπτέμβρη είναι μια ημερομηνία, που μπορούμε να οικειοποιηθούμε αποδίδοντας της το πραγματικό νόημα, αυτό των λαϊκών αναγκών, διαχρονικά.

Για εμάς η 3η Σεπτεμβρη είναι μια ημερομηνία ορόσημο. Είναι η ημέρα, που μας θυμίζει την ματαίωση των πόθων του λαού για δημοκρατία, ελευθερία και αξιοπρέπεια. Που μας θυμίζει τα ψέματα και τον εμπαιγμό των εκάστοτε κυβερνώντων.

Δεν έχουμε καμία αυταπάτη: αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα αποκτήσουμε άμεση δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία χωρίς την ανατροπή της κυβέρνησης, της τρόικα και του συνόλου του πολιτειακού και οικονομικού συστήματος.

Καλούμε όλους τους πολίτες σε μια μεγάλη συγκέντρωση και συνέλευση στην πλατεία Συντάγματος και σε όλες τις πλατείες της χώρας, το Σάββατο 3 Σεπτέμβρη στις 7μμ.

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία

Ισότητα-δικαιοσύνη-αξιοπρέπεια

Οι πλατείες είμαστε εμείς και είμαστε παντού

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Θεμέλιο της αυτοκυβέρνησης η κοινωνική «ιδιοκτησία» και αυτοδιαχείριση

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα ΔΡΑΣΗ"

Η Άμεση Δημοκρατία δεν είναι απλώς μια τεχνική διαβούλευσης και απόφασης, ούτε στενά πολιτειακό και συνταγματικό ζήτημα. Είναι ένα ριζικά διαφορετικό από το υπάρχον μοντέλο πολιτικής, που επιχειρεί να υπερβεί κάθε μορφή κομματικής και ιδεολογικής αλλοτρίωσης, ιεραρχίας και αντιπροσώπευσης, επανασυστύνοντας την πολιτική ως συνεργασία πρόσωπο με πρόσωπο, όπως στις πλατείες, ως δημιουργία και υπεράσπιση των «κοινών». Είναι ένα μοντέλο αυτοκυβέρνησης απευθείας από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την κοινωνία.

Από αυτή την άποψη συνδέεται οργανικά με το ερώτημα της αναδιάρθρωσης ολόκληρης της ζωής μας, της δημιουργίας των κοινών βάσεων μιας νέας ζωής έξω από εξουσιαστικές, αγοραίες και εκμεταλλευτικές δομές. Άλλωστε μόνο τότε μπορούν να αποκτήσουν πραγματικό «υλικό» περιεχόμενο οι αξίες της Άμεσης Δημοκρατίας για ισότητα, αλληλεγγύη, αυτονομία, ελευθερία. Γιατί όσο οι συνθήκες της παραγωγής αγαθών και της κάλυψης των αναγκών μας παραμένουν εγκιβωτισμένες σε σχέσεις ανισότητας, δεσποτείας, καταναγκασμού και αλλοτρίωσης ένα «δίκαιο της ισότητας» δε θα κάνει τίποτε άλλο παρά να αναπαράγει την ανισότητα και τις εξουσιαστικές σχέσεις.

Λιβύη: «Οχι» των αντικαθεστωτικών σε επιτηρητές του ΟΗΕ

Αναδημοσίευση από το "ΒΗΜΑ"

«Δεν χρειαζόμαστε βοήθεια για τη διατήρηση της ασφάλειας» λένε οι εξεγερμένοι

Απορρίπτει το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο της Λιβύης την ιδέα των Ηνωμένων Εθνών να αναπτυχθεί στη χώρα οποιουδήποτε είδους διεθνής στρατιωτική δύναμη.

Τα Ηνωμένα Εθνη εξετάζουν το ενδεχόμενο να στείλουν στη Λιβύη στρατιωτικούς επιτηρητές που θα εξασφαλίσουν την ειρήνη και την ασφάλεια στη χώρα, ενώ θα την προετοιμάσουν και για δημοκρατικές εκλογές.

Ωστόσο, η ηγεσία των εξεγερμένων αντιδρά έντονα σε αυτό το ενδεχόμενο, λέγοντας ότι η χώρα τους δεν χρειάζεται καμία εξωτερική βοήθεια για να διατηρήσει την ασφάλεια.

Μπορούμε να στοχαστούμε την πολιτική ; (μέρος Ι)

Τίτλος αυτού του κειμένου είναι ο υπότιτλος του βιβλίου του Alain Badiou “Η πολιτική και η λογική του συμβάντος” που εκδόθηκε το 1985. Όμως και το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι παρά αποσπάσματα απ' αυτό το βιβλίο, το οποίο έχει εκδοθεί στα ελληνικά σε μετάφραση Δ. Βεργέτη – Τ. Μπέτζελου από τις εκδόσεις “αλήthεια” το 2007. Τα προηγούμενα 22 χρόνια δεν βρέθηκε εκδότης να αναλάβει την έκδοση στη χώρα μας αυτού του βιβλίου. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ποίος θα διακινδύνευε να εκδώσει ένα βιβλίο που θα ήταν εκδοτική αποτυχία; Και αυτή η εκδοτική “επιτυχία” ήταν εξασφαλισμένη από τις αντιλήψεις και το γενικότερο κλίμα που κυριαρχεί στην Αριστερά στον τόπο μας. Ποιός αριστερός στην χώρα μας θα διάβαζε αυτό το βιβλίο την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε;

Υπενθυμίζουμε ότι το 1985 που γράφτηκε το βιβλίο, το Αφγανιστάν βρισκόταν υπό Ρωσική κατοχή και εδώ το ΚΚΕ, με τους Ανδρουλάκηδες, τους Λαφαζάνηδες την ιστορική ηγεσία του ΝΑΡ και πολλούς άλλους ακόμα, στήριζαν αυτήν την “ανθρωπιστική” βοήθεια των σοβιετικών. Γραμματέας του κόμματος ήταν ο Χαρίλαος, και στο ΚΚΣΕ ο Chernenko, ο οποίος πέθανε το Μάρτιο και ανέλαβε στην θέση του Γκορμπατσόφ. Την ίδια χρονιά ο Ανδρέας Παπανδρέου εγκαινιάζει το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και εξαγγέλλει την περιβόητη «αγορά του αιώνα». Αν κάποιος εκείνη την εποχή ισχυριζόταν ότι η Σοβιετική Ένωση μετά από 6 χρόνια θα είχε διαλυθεί, όλοι θα τον θεωρούσαν τρελό!

Γιατί τα λέμε όλα αυτά; Η “πρωτοπορία” στην πολιτική εναρμονίζεται με την λαϊκή παροιμία “κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο”. Τότε κανείς δεν θα καταδεχόταν να συζητήσει αυτές τις θέσεις. Με όπλο τον “επιστημονικό σοσιαλισμό” και την “διεθνιστική αλληλεγγύη” το κείμενο αυτό θα είχε θεωρηθεί αντικομουνιστικό και αντιδραστικό. Σήμερα μερικοί – πολύ καθυστερημένα – έχουν κάνει μερικά βήματα και μπορούν να διαβάζουν και κάτι πέρα από τα “εκλεκτά έργα” που έχουν γράψει οι “κομμένες κεφαλές” του Μαρξισμού Λενινισμού, όπως για παράδειγμα μελετούν τον  Ντ. Χάρβεϊ. Όμως το τρένο για αυτή την αριστερά έχει χαθεί...

Σε κάποιο σημείο του βιβλίου, ο Badiou θέτει ένα ρώτημα, το οποίο παραμένει επίκαιρο αν και έχουν περάσει 30 χρόνια από τότε:

Ποιός είναι μαρξιστής σήμερα;

Η άμεση απάντηση που δίνει σε αυτή την ερώτηση είναι:

Είναι εκείνος που εγγράφεται ως υποκείμενο στην διαδικασία καταστροφής του μαρξισμού, εκείνος που διατυπώνει με τρόπο εμμενή τι πρέπει να πεθάνει, και κατά συνέπεια να πεθάνει και ο ίδιος, διευθετώντας αυτό τον θάνατο σε αιτία για μια ανασύνθεση της πολιτικής. Μπορεί τότε να παραχθεί, σ' όλη την έκταση αυτής της πρακτικής διαδικασίας, ο πραγματικά πολιτικός στοχασμός της καταστροφής του μαρξισμού.

Πριν ασχοληθούμε αναλυτικά με το περιεχόμενο αυτής της απάντησης, θα σταθούμε στο πως περιγράφει ο A. Badiou την κρίση του μαρξισμού:

Αναφορικά με την κρίση του μαρξισμού, οφείλουμε σήμερα να πούμε ότι είναι πλήρης. Δεν πρόκειται για ένα απλό κατηγόρημα εμπειρικού τύπου. Για λόγους που απορρέουν από την ουσία της, η κρίση ξετυλίγεται μέχρι τις ύστατες συνέπειές της, δηλαδή, στην περίπτωση του μαρξισμού έχει εισέλθει στο στάδιο της αποπεράτωσής της.

Για να στοχαστούμε τον πλήρη χαρακτήρα της κρίσης, θα χρειαστεί να επιστρέψουμε στο στοιχείο εκείνο που προσέδωσε στον μαρξισμό την ιδιότυπη ισχύ του, και το οποίο είναι η (διακεκλεισμένη πλέον) προδηλότητα των ιστορικών του αναφορικών.

Ο άξονας με βάση τον οποίο ο μαρξισμός επικυρώθηκε ως καθολική σκέψη της επαναστατικής δραστηριότητας, δεν ήταν ούτε η ερευνητική του ικανότητα, ούτε η αναλυτική του δύναμη, ούτε ο περίτεχνος χειρισμός, του οποίου ήταν εγγυητής, μιας μεγάλης αφήγησης της Ιστορίας. Ούτε επίσης αυτό που επέτρεπε ή υπαγόρευε, σε ζητήματα πολιτικής στράτευσης.

Όχι, εκείνο που προσέδωσε στον μαρξισμό την μοναδικότητά του σε σχέση με τις υπόλοιπες επαναστατικές θεωρίες του 19ου αιώνα ήταν το ιστορικά επιβεβαιωμένο δικαίωμα που είχε να θέτει σε κυκλοφορία τίτλους πίστεως επικαλούμενος την εγγύηση της Ιστορίας. Ο Μαρξισμός, και μόνο αυτός, παρουσιαζόταν σαν μια επαναστατική πολιτική θεωρία η οποία ήταν, αν όχι ιστορικά επιβεβαιωμένη (πρόκειται εν μέρει για άλλο ζήτημα), τουλάχιστον ιστορικά ενεργός.

Ο Μαρξισμός διέθετε για τουλάχιστον μισόν αιώνα μια ιστορική πίστωση. Αυτή η πίστωση εγγυόταν στην πραγματικότητα ότι η μαρξιστική πολιτική παρέμενε εναρμονισμένη με την ιδρυτική της κινητικότητα και συνιστούσε εξαίρεση απέναντι στο πολιτικό, νοούμενο ως αμιγώς θεωρησιακό και ανέκαθεν ξεπερασμένο σύστημα.

«Ένα εναίο ευρωπαϊκό κράτος είναι η μοναδική διέξοδος από την κρίση»

Αναδημοσίευση από Deutsche Welle

Η ευρωκρίση και τα εθνικά κοινοβούλια είναι κυρίαρχο θέμα στον γερμανικό τύπο. Η διαχείριση του χρέους στην ευρωζώνη περνά από αλλαγές στην κυριαρχία των χωρών-μελών της ΕΕ. Μήπως είναι η ώρα για τις ΗΠ της Ευρώπης;

Η είδηση για την αναμενόμενη συγχώνευση της Alpha Bank και Eurobank αναφέρεται σε όλες τις γερμανικές εφημερίδες. Να ξεκινήσουμε από αυτήν. Χαρακτηριστικό είναι το άρθρο του Γκερντ Χέλερ με τίτλο «Με ενωμένες δυνάμεις» στην εφημερίδα Tagesspiegel:

«Η κρίση χρέους επιταχύνει την διαδικασία σύγκλισης στον ελληνικό τραπεζικό τομέα. Με τη συγχώνευση μπορούν τα δύο χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα να αντιμετωπίσουν την κρίση χρέους και να διαχειριστούν καλύτερα το πρόβλημα ρευστότητας.

Οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αξιοπιστίας λόγω της άθλιας πιστοληπτικής αξιολόγησης της χώρας. Έτσι εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά η αναχρηματοδότηση και διαχείριση των πιστώσεών τους από την ΕΚΤ και από τις ενέσεις ρευστότητας της Τράπεζας της Ελλάδας…»