Αυτοκριτική κάνει ο Κ. Πουλάκης ή και πάλι προκαλεί;

Όσο για το αποτέλεσμα, νομίζω πως πρέπει να βγάλουμε και εμείς ως ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως οι πολίτες, ένα ευρύτερης αξίας συμπέρασμα : Η απάθεια ευνοεί μόνο τους μηχανισμούς. Αντίθετα, οι μεγάλες ανατροπές γίνονται μόνο με τη μαζική συμμετοχή της κοινωνίας.

Από το κείμενο του Κ. Πουλάκη: “Για την επαναληπτική εκλογή της Καισαριανής”

Ο υπεύθυνος του τμήματος της τοπικής αυτοδιοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι βρίσκεται σε δύσκολη θέση με αυτές τις δηλώσεις του, αφού ο κατεξοχήν άνθρωπος των μηχανισμών, σήμερα ομιλεί απαξιωτικά γι αυτούς. 'Ίσως υπονοεί τους μηχανισμούς των άλλων, όμως επειδή δεν το διευκρινίζει στο κείμενό του, ούτε τους κατονομάζει, ας δεχτούμε ότι αναφέρεται γενικά στους “μηχανισμούς” απ' όπου και αν προέρχονται. Δεν ξεχνάμε βέβαια όσα συνέβησαν την προεκλογική περίοδο για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη, και ως εκ τούτου, θα εκλάβουμε αυτή την δήλωσή ως αυτοκριτική.

Όμως η φράση που ακολουθεί “οι μεγάλες ανατροπές γίνονται μόνο με τη μαζική συμμετοχή της κοινωνίας” είναι διφορούμενη στην πρώτη ανάγνωσή της. Μαζική συμμετοχή σε τι; Στις εκλογές ως απλοί ψηφοφόροι ή συμμετοχή στο μαζικό κίνημα ως ενεργοί πολίτες; Επειδή όμως αναφέρεται σε μια εκλογική διαδικασία, είναι προφανές ότι θεωρεί ως “μαζική συμμετοχή” την συμμετοχή στις εκλογικές διαδικασίες.

Ε, λοιπόν οι μεγάλες ανατροπές, δεν γίνονται με εκλογές.

Κρίση και κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα του 21ου αιώνα

1η έκδοση: Νοέμβριος 2014

Ένα νέο βιβλίο του Σπύρου Σακελλαρόπουλου

Ποια είναι τα αίτια της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα; Σε ποιο βαθμό σχετίζονται με την παγκόσμια και ευρωπαϊκή οικονομική κρίση; Θα μπορούσε η εκδήλωση της ελληνικής κρίσης να είχε αποφευχθεί; Τι οικονομικά και κοινωνικά αποτελέσματα δημιούργησε η εφαρμογή των μνημονίων; Ποια κοινωνικά στρώματα επωφελούνται από την κρίση; Υπάρχει μια συνεκτική στρατηγική της ελληνικής άρχουσας τάξης για διέξοδο από την κρίση; 

Ποιες αλλαγές επήλθαν στο εσωτερικό του κράτους και στο κομματικό σύστημα; Μπορεί η Ελλάδα σήμερα να θεωρηθεί ένα είδος προτεκτοράτου;

Ο Κώδικας Δεοντολογίας του Podemos

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

του Παπαδημητρίου Νίκου

Μια αναφορά που ξάφνιασε το ακροατήριό του (γραμματείς των Νομαρχιακών Επιτροπών και μέλη του Οργανωτικού Γραφείου) έκανε μία εβδομάδα πριν ο Αλέξης Τσίπρας. Μιλώντας για την ανάγκη δημιουργίας θεσμών αυτοελέγχου, ζήτησε από τους παριστάμενους αλλά και κατ' επέκταση από κάθε μέλος και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, να μελετήσει τον Κώδικα Δεοντολογίας που έχει συντάξει το Podemos.

Τι αναφέρει ο Κώδικας αυτός; Και τι, εν τέλει, έχει να προσφέρει ένας πολιτικός σχηματισμός με τόσο μικρή κομματική ηλικία; ήταν μερικά από τα ερωτήματα που διατυπώθηκαν στην αίθουσα.

Η «Αυγή» βρήκε το πρωτότυπο κείμενο και παραθέτει τα βασικά σημεία του...

Εικόνες από την μεγάλη διαδήλωση στην Αθήνα (27-11-2014)

Καρτερός – Λιακόπουλος: Σημειώσατε 2

Όταν ο Αλ. Τσίπρας συνάντησε την Θεοδώρα Τσάκρη δεν φορούσε κουστουμάκι,

αλλά την πανοπλία του “μαρξισμού -λενινισμού”...

Γράφει ο Θ. Καρτερός στην αυγή (Μια φορά κι έναν καιρό, ο Λένιν...):

Μια φορά κι έναν καιρό, ο Λένιν, προσπαθώντας να δώσει στους αριστερούς της εποχής να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να καταγγέλλουν οποιονδήποτε συμβιβασμό, κατέφυγε στο παράδειγμα με τους ληστές. Που σε πιάνουν και σου βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό: Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου. Και φυσικά ο ίδιος θεωρούσε απολύτως επαναστατικό να δώσεις το πορτοφόλι σου, για να σώσεις τη ζωή σου. Και να έχεις την ευκαιρία να συνεχίσεις τον αγώνα σου.

Ο κάθε ανθρωπάκος, αν τον πιάσουν οι ληστές και του βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό και του πούνε: Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου, είναι σίγουρο αυτό που θα κάνει. Δεν τρέφει βέβαια καμία αυταπάτη ότι αυτή η πράξη του είναι “επαναστατική”. Αντίθετα, θα είναι φοβισμένος μήπως οι ληστές δεν τηρήσουν τον λόγο τους και αφού πάρουν τα λεφτά του μετά του κόψουν και το κεφάλι του...

Ο Θ. Καρτερός περιγράφει γλαφυρά τους σύγχρονους ληστές, στους οποίους παραπέμπει το παράδειγμα που χρησιμοποιεί, επιβεβαιώνοντας αυτούς τους φόβους:

Στη σημερινή Ελλάδα συμβαίνει κάτι παρόμοιο, αλλά οι ληστές δεν κρατούν απλώς μαχαίρι. Το χρησιμοποιούν για να κόβουν, να καρατομούν, να ακρωτηριάζουν. Όλα τα σφάζουν, όλα τα μαχαιρώνουν.

Θα μπορούσε κανείς να τους εμπιστευθεί; Προφανώς ΟΧΙ!

Δολοφονική επίθεση της ΕΛ.ΑΣ. στις Σκουριές

Δεκαεπτά διμοιρίες είχαν αναπτυχθεί στις Σκουριές και... υποδέχτηκαν με δακρυγόνα και κρότου λάμψης τους 1500 διαδηλωτές πραγματοποίησαν 23/11/14 πορεία διαμαρτυρίας στον Κάκκαβο, πριν καν προλάβουν να διανύσουν λίγα μέτρα στο εργοτάξιο.

video και εικόνες εδώ:

To δάσος των Σκουριών πνιγμένο στα δακρυγόνα

Για ένα εναλλακτικό αριστερό πρόγραμμα για τον πολιτισμό

Το κείμενο που αναρτήθηκε διαδικτυακά ως “η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον πολιτισμό” για δημόσια διαβούλευση ξεσήκωσε έντονες αντιδράσεις εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Αποκαλυπτική η
η τοποθέτηση της Έλενας Πατρικίου στην τελευταία συνεδρίαση της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ:

Η «πρόταση για τον πολιτισμό» του ΣΥΡΙΖΑ και η καταισχύνη της

Σήμερα παρουσιάζουμε ένα κείμενο συμβολής της Ελένης Πορτάλιου, για ένα εναλλακτικό αριστερό πρόγραμμα για τον πολιτισμό:

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Η διαμόρφωση ενός εναλλακτικού αριστερού προγράμματος για τον πολιτισμό από τον ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει αρχικά μια χαρτογράφηση της σημερινής πραγματικότητας στα βασικά στοιχεία που καθορίζουν την πολιτιστική παραγωγή, την κουλτούρα - με την ευρύτερη έννοια των σχετικών κοινωνικών αντιλήψεων και πρακτικών - καθώς και τα θέματα του πολιτισμικού αποκλεισμού. Σ’ αυτό το διευρυμένο πεδίο κατανόησης τίθενται οι γενικοί στόχοι ενός αριστερού κόμματος και οι ειδικότεροι που αφορούν στην πολιτιστική κληρονομιά, τα γράμματα και τις τέχνες. Καθορίζονται δηλαδή τόσο η γενική πολιτική όσο και τα όρια παρέμβασης του κράτους στον πολιτισμό.

Το κείμενο που ακολουθεί καταγράφει ένα προβληματισμό πάνω στην, κατά τη γνώμη μου, αναγκαία ευρύτερη προσέγγιση η οποία θα οδηγήσει στις προγραμματικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, οι θέσεις αυτές πρέπει να αφορούν τόσο την κοινωνία όσο και τα συγγραφικά /καλλιτεχνικά/επιστημονικά και λοιπά συναφή με τον πολιτισμό επαγγέλματα, να αντιμετωπίζουν με ενιαία αντίληψη τους επιμέρους τομείς και να μην προκαταλαμβάνουν την εξειδίκευσή τους από τους καθ’ ύλην αρμόδιους θεσμούς που θα τις υλοποιήσουν.

Ελένη Πορτάλιου

Οι μαθητικές καταλήψεις και η Αριστερά

Αναδημοσίευση από το "βαθύ κόκκινο"

Έχουμε ασχοληθεί και άλλες φορές με το ζήτημα, ήδη από τα τέλη Σεπτεμβρίου. Τότε που μια απόπειρα κατάληψης σχολείου στην Καισαριανή αντιμετωπίστηκε με άμεση αστυνομική παρέμβαση, με βίαιες προσαγωγές μαθητών, ενώ υπήρξε και καταγγελία ότι αστυνομικός πυροβόλησε εναντίον τους.

Θα περίμενε κανείς να υπάρξουν οξύτατες αντιδράσεις, ανακοινώσεις από την ΟΛΜΕ, από κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς, από πολιτικές νεολαίες, από τον αντιεξουσιαστικό χώρο κ.λπ. Τίποτα απ” αυτά δεν έγινε και μετά από μερικές μέρες το θέμα ξεχάστηκε, χωρίς να γίνει καν γνωστό ευρύτερα, καθώς ούτε τα αριστερά ΜΜΕ το πρόβαλαν.

Δεν θέλουμε κανενός είδους συνεννόηση!

Όσοι θέλουν "συνεννόηση" να πάνε
να κάνουν παρέα στον κυρ Φώτη...

Αναδημοσίευση από το "alterthess" 

Συνεννόηση είναι η κατάσταση στην οποία μπορούν να διέλθουν κάποια πρόσωπα όταν, ύστερα από οποιουδήποτε είδους επικοινωνία, καταφέρουν να καταλήξουν σε οποιουδήποτε είδους κοινό συμπέρασμα ή συμφωνία. Αν αυτή είναι η μοναδική ερμηνεία του τι πάει να πει συνεννόηση, τότε ποιοι είναι αυτοί που θέλουν τη συνεννόηση του Τσίπρα με τον Σαμαρά; Ποιοι είναι αυτοί που πιστεύουν πως ο Τσίπρας μπορεί να καταλήξει σε οποιουδήποτε είδους κοινό συμπέρασμα ή συμφωνία με τον Σαμαρά; Με άλλα λόγια, πόσα θέλουν για να μας τρελάνουν και πόσο μακριά από αυτά που συμβαίνουν εκεί έξω βρίσκονται; Έχει και η Αριστερά τα… κουστουμάκια της.

Συζήτηση για την Αριστερά, τη μετωπική πολιτική, τη στρατηγική

Συζητάμε για την Αριστερά,

τη μετωπική πολιτική, τη στρατηγική

με αφορμή τις πρόσφατες εκδόσεις 4 σημαντικών βιβλίων
 

Étienne Balibar, Κράτος, μάζες, πολιτική, εκδόσεις Εκτός Γραμμής.

Βασίλης Λιόσης, Τα κοινωνικοπολιτικά μέτωπα στην Τρίτη Κομμουνιστική Διεθνή, εκδόσεις ΚΨΜ.

Δημήτρης Μπελαντής, Αριστερά και εξουσία. Ο «δημοκρατικός δρόμος» προς τον σοσιαλισμό, εκδόσεις Τόπος.

John Riddel, Το ενιαίο μέτωπο. Η συζήτηση και οι θέσεις του 4ου Συνεδρίου της Τρίτης Διεθνούς, εκδόσεις Red Marks.

Θα μιλήσουν:

Βασίλης Λιόσης, Δημήτρης Μπελαντής,

Αντώνης Νταβανέλος, Παναγιώτης Σωτήρης

Τρίτη 25  Νοεμβρίου, 7μ.μ.

Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων

Ερμού 134

Σας περιμένουμε!

εκδόσεις Εκτός Γραμμής | R Project

Σύλλογος Μαρξιστικής Σκέψης «Γιάννης Κορδάτος»

Αθανάσιος Κοσσέ

Ο Αθανάσιος Κοσσέ εννήθηκε στην πολίχνη Ραζντόλνογι της Ουκρανίας. Ήρθε πριν από 20 χρόνια στην Ελλάδα όπου έφτιαξε την δική του οικογένεια. Τον περασμένο Μάιο, πήγε στο Ντονιέτσκ να επισκεφθεί τη μητέρα του. Είδε την καταστροφή και τον όλεθρο που σκόρπιζαν οι νεοναζιστές και αποφάσισε να μείνει εκεί να βοηθήσει τη γριά μητέρα του, αλλά και στρατεύτηκε στην υπόθεση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ. Πήρε λοιπόν τις φωτογραφικές μηχανές του και μάζευε υλικό για να κάνει ντοκιμαντέρ με τίτλο: «Η λευκή βίβλος του φασισμού στην Ουκρανία». Δεν πρόλαβε όμως να το ολοκληρώσει...

Το ΚΚΕ κατατροπώνει το Podemos

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Κόμμα 'Podemos': Εναλλακτική εφεδρεία για την υποταγή». Με πέντε λέξεις στο πρωτοσέλιδο του «Ριζοσπάστη» το ΚΚΕ ξεμπέρδεψε οριστικά με το ισπανικό Podemos. Το έβαλε στη θέση του, το ξεμπρόστιασε, το ξετίναξε σαν κουραμπιέ, που θα έλεγε και η θυμόσοφη Αλέκα. Μαζί με το Podemos, το ΚΚΕ ξεμπρόστιασε και τον λαό του, τα εκατομμύρια που ξημεροβραδιάζονταν στις πλατείες τρώγοντας ξύλο και δακρυγόνα, τις 240.000 που ψήφισαν στο ιδρυτικό συνέδριο, το 27%, πάνω από οκτώ εκατομμύρια ψηφοφόροι, που του δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Μιλιούνια ανόητοι και παραπλανημένοι Ισπανοί, έτοιμοι να παρασυρθούν από τα μεγάλα λόγια και να υποταχτούν στην εφεδρεία του συστήματος - άλλαξε ο λύκος την προβιά του κι έφαγε τα καημένα τα προβατάκια, που θα 'λεγε κι ο βουκολικός Κουτσούμπας.

"Που πας με αυτό το μπλουζάκι, αυτήν την ημέρα"...

Καταγγελία

Φαίνεται πως για τις δυνάμεις καταστολής δεν ήταν αρκετή η επίδειξη δύναμης, βίας και καταστολής που παρακολουθήσαμε όλη την προηγούμενη εβδομάδα, τόσο στο φοιτητικό κίνημα, όσο και στους εργαζόμενους και τη νεολαία που πορεύτηκε στην πορεία του Πολυτεχνείου. Επιδιώκουν να δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας, σε όλες τις γειτονιές και με κάθε ευκαιρία.

Το μεσημέρι της 17ης Νοέμβρη, εργαζόμενος στο μη-κερδοσκοπικό παντοπωλείο του Κοινωνικού Καταναλωτικού Συνεταιρισμού Θεσσαλονίκης "Βίος Coop"", σύρθηκε από άντρες της ασφάλειας σε σωματικό έλεγχο και προσωρινή κράτηση, με μόνο του "έγκλημα" να εργάζεται σε κοντινή απόσταση από το μπλόκο των "προληπτικών" συλλήψεων της ασφάλειας, φορώντας μάλιστα το μπλουζάκι του αγώνα της ΒΙΟ.ΜΕ. Ο τραμπουκισμός των "οργάνων της τάξης" ήταν τόσος ώστε διαμήνυσαν στον εργαζόμενο ότι έπρεπε "να γνωρίζει όταν φοράει αυτό το μπλουζάκι, τι παθαίνει κανείς μια τέτοια ημέρα"...

Κάποια δημοσιεύματα που αξίζει να τους ρίξετε μια ματιά...

1. Γερμανοί πολιτικοί ζητούν: "Η Τρόικα πρέπει να διαλυθεί"

2. Οι καπιταλιστές και ο ΣΥΡΙΖΑ

3. Άδειασε τον Αλέξη Μητρόπουλο ο Γιάννης Μηλιός

Επίσης, μια δήλωση του γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ,  επαληθεύει το ρητό "δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά" και θέτει με το δικό του τρόπο το υπαρκτό ζήτημα της επιλογής των υποψηφίων βουλευτών στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ: «Με αφορμή δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, που αναφέρονται σε υποτιθέμενες διεργασίες γύρω από την συγκρότηση των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα εξής.Πέρα από την αχαλίνωτη φαντασία και την αμφιβόλου εγκυρότητας πηγή των δημοσιευμάτων, ελάχιστη σχέση έχουν με τη πραγματικότητα.Ο ΣΥΡΙΖΑ συντεταγμένα, μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες, και στον κατάλληλο χρόνο, θα καθορίσει τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων του, αποτυπώνοντας στη σύνθεσή τους τα χαρακτηριστικά της πολιτικής του.»

Εδώ ένα άρθρο της "αυγής" για αυτό ζήτημα:

ΣΥΡΙΖΑ: Στην ώρα τους υποψήφιοι και ψηφοδέλτια

Και μερικά ενδεικτικά από αυτά τα δημοσιεύματα που χαρακτηρίζονται  από το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ ως "αχαλίνωτης φαντασίας και αμφιβόλου εγκυρότητας" :

Τα "στενά των Δερβενακίων" και η "άλωση της Τριπολιτσάς" στην χθεσινή πορεία του Πολυτεχνείου...

(σχόλιο για την συμβολική και την πραγματική βία του κράτους)

Χθες το κράτος έδειξε τους φόβους του. Ο κατασταλτικοί μηχανισμοί μπροστά στο ενδεχόμενο ταραχών προστατεύουν συνήθως δημόσια κτίρια και τράπεζες. Χθες όμως ανέλαβαν να προστατεύσουν μια πλατεία, την πλατεία Συντάγματος. Η Βασιλέως Γεωργίου μπροστά στο Hotel Grande Bretagne είχε μετατραπεί στα “στενά των Δερβενακίων” απ' όπου ήταν υποχρεωμένος να διέλθει ο “εσωτερικός εχθρός”. Ο συμβολισμός αυτής της κίνησης είναι προφανής. Όμως, το “ασκέρι του Δράμαλη” κατάφερε και να περάσει από τα “Δερβενάκια” χωρίς να πέσει ούτε μια “τουφεκιά”. (video: Παρακολουθώντας την πορεία από την αποκλεισμένη πλατεία συντάγματος). Η πλατεία Συντάγματος παρέμεινε άδεια, γέμισε όμως όλη η Αθήνα από την μαζική και αγωνιστική διαδήλωση και το μήνυμα προς την Κυβέρνηση ήταν σαφές.

Εικόνες από την πορεία του Πολυτεχνείου στην Αθήνα (video)

Παρακολουθώντας την πορεία από την αποκλεισμένη πλατεία συντάγματος...

Μισέλ Μπάουενς: Ανοιχτοί συνεταιρισμοί για την παραγωγή των "κοινών"

ΜΙΣΕΛ ΜΠΑΟΥΕΝΣ
(δημιουργός του ιδρύματος
για την ομότιμη παραγωγή)

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Συνέντευξη στον Τσιμιτάκη Ματθαίο

Επί δέκα ημέρες ο Μισέλ Μπάουενς, δημιουργός του Peer to peer foundation και οι ερευνητές του FLOK project στο Εκουαδόρ, Γιώργος Δαφέρμος και Γιάννης Ρεστάκης, είχαν εκτενείς επαφές με τον κόσμο της Αριστεράς και των κινημάτων στην Ελλάδα, με αντικείμενο τη διερεύνηση μοντέρνων οικονομικών πρακτικών που μπορεί να χρησιμοποιηθούν από μια κυβέρνηση της Αριστεράς.

Το FLOK είναι ένα ερευνητικό πρόγραμμα που διεξάγεται στο Εκουαδόρ ανιχνεύοντας τη χρήση τεχνικών ομότιμης παραγωγής και ανοιχτού σχεδιασμού για την οικονομική ανάπτυξη και διοίκηση μιας χώρας,

Το κίνημα της ομότιμης παραγωγής, όπως και το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού ή του λογισμικού ανοιχτού πηγαίου κώδικα, που ανδρώθηκαν στο διαδίκτυο, έχουν φιλελεύθερη καταγωγή, αφού στηρίζονται στην έννοια της ελευθερίας και διεκδικούν την "απελευθέρωση" πόρων από τις "περιφράξεις" των μονοπωλίων και των μεγάλων γραφειοκρατικών δομών.

Στον νεοφιλελεύθερο κόσμο της υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και εξουσίας, η φιλελεύθερη θέση είναι ρομαντική μεν, ευάλωτη όμως και διαψευδόμενη κάτω από την πίεση νέων αποκλεισμών. Γι' αυτό και αναζητούν τελικά τη συμμαχία με τα κοινωνικά κινήματα και την Αριστερά.

Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο Βέλγος ανθρωπολόγος πέρυσι στην "Αυγή", εξηγούσε ότι βλέπει την εξέλιξη του κινήματος της ομότιμης παραγωγής μέσα σε μια συμμαχία των "κοινών".

Τώρα, ο Μισέλ Μπάουενς ανάγει τη συμμαχία αυτή στο πεδίο της κοινωνικής οικονομίας, η οποία μπορεί να σταματήσει την καπιταλιστική εκμετάλλευση των κοινών αγαθών και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για κεφαλαιοποίηση μέσα στην ίδια τη σφαίρα των κοινών. Το κράτος οφείλει, κατά τη γνώμη του, να διευκολύνει και να προστατεύσει αυτή την κοινωνική λειτουργία.