Προαναγγέλλει την επέμβαση των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της Αγ Παρασκευής ο Π. Καψής

Αναδημοσίευση από το "βαθύ κόκκινο"

Ο διορισμένος Υφυπουργός. Καψής, απ’ την μια πάει να δικαιολογήσει τον παχυλό μισθό του - σχεδόν μισό εκατ. ευρώ πληρώνουμε κάθε χρόνο γι’ αυτόν και τους παρατρεχάμενους του- και από την άλλη κάνει ότι μπορεί να διατηρήσει το «κεντρώο προφίλ» του που φιλοτέχνησε με τόσο κόπο δεκαετίες σαν στέλεχος του ΔΟΛ.

Στην προκειμένη περίπτωση απ’ την μια ξαναπροαναγγέλει επέμβαση των δυνάμεων καταστολής για την εκκένωση του ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής, και από την άλλη χρεώνει το τυχόν μπουκάρισμα των μπάτσων σε ένα άλλο διορισμένο κυβερνητικό στέλεχος. Στον υπουργό οικονομικών Γ. Στουρνάρα.

Ακύρωση του χρέους ή φορολόγηση του κεφαλαίου;

Ένα μικρό απόσπασμα από το “Ακύρωση του χρέους ή φορολόγηση του κεφαλαίου: Τι να διαλέξουμε;” που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα της “Ελληνικής επιτροπής ενάντια στο Χρέος”

Οι ανταλλαγές απόψεων μεταξύ των T. Piketty και D. Graeber περιστρέφονται γύρω από τα συγκριτικά πλεονεκτημάτων της φορολόγησης του κεφαλαίου και της αποκήρυξης του δημόσιου χρέους.

Ο D. Graeber, στηριζόμενος σε μια πανέμορφη, ιστορική και ανθρωπολογική επιστημονική γνώση, υπογραμμίζει ότι η ακύρωση του συνόλου ή μέρους του χρέους, ιδιωτικού ή δημοσίου, είναι ένα επαναλαμβανόμενο σχήμα των ταξικών αγώνων εδώ και 5.000 χρόνια. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το χρέος είναι ένας κεντρικός μηχανισμός της καπιταλιστικής κυριαρχίας σήμερα, δεν βλέπει κανένα λόγο για τον οποίο θα πρέπει να είναι διαφορετικά στο μέλλον
.
Ο T. Piketty, εκτιμά από την πλευρά του ότι μπορούμε να πετύχουμε μια σημαντική μείωση του βάρους των χρεών μέσω ενός φορολογικού μηχανισμού των μεγάλων περιουσιών ο οποίος θα ήταν κοινωνικά δικαιότερος, εφόσον απέφευγε να χτυπήσει τους μικρούς και μεσαίους κατόχους ομολόγων (όπως αμοιβαίων κεφαλαίων τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών).

Ο «πιστός σκύλος» του Μεταξά

Ανασημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που συγκινεί τους σημερινούς εθνικοσοσιαλιστές στην προσωπικότητα του Μανιαδάκη; Μα, πρώτα πρώτα το γεγονός ότι ήταν εκείνος ο πρώτος δάσκαλός τους. Δική του ήταν και η έμπνευση να δημιουργηθεί η οργάνωση που έφερε τον τίτλο «Κόμμα 4ης Αυγούστου». Αλλωστε, ο Μανιαδάκης προτού προσχωρήσει στην ΕΡΕ (1958) είχε από το 1956 ιδρύσει το δικό του Κόμμα των Αρχών του Ιωάννου Μεταξά. Στις αναμνήσεις του για την περίοδο που συγκρότησε τη νεοφασιστική αυτή οργάνωση, ο Κώστας Πλεύρης εξηγεί ότι εκείνος που τους εισήγαγε στην πολιτική ήταν ο Μανιαδάκης:

η συνέχεια εδώ:

Ο «πιστός σκύλος» του Μεταξά

Η ανυπακοή που υπερασπίζεται δικαιώματα είναι ηθική και νόμιμη

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

Συνέντευξη του Κώστα Δουζίνα στον Χρήστο Σίμο

* Και μετά τις προφυλακίσεις ηγετικών στελεχών της Χ.Α., η κυβέρνηση εμμένει στη θεωρία των δύο άκρων, ισχυριζόμενη μεταξύ άλλων πως "δεν υπάρχει καλή και κακή βία". Πού στοχεύει η ρητορική αυτή; Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;

Όπως υποστήριξαν πολλοί, η άποψη αυτή είναι ανιστόρητη και επιστημονικά σαθρή. Δεν υπάρχει μία και μόνη "βία", αλλά πολλές και πολυσχιδείς μορφές κρατικής βίας και κοινωνικής αντίστασης. Τα περισσότερα συντάγματα, όπως και τα δικά μας, καθιερώθηκαν παραβιάζοντας τα πρωτόκολλα της συνταγματικής νομιμότητας. Ήταν αποτελέσματα πολέμου, επανάστασης, κατοχής ή απελευθέρωσης. Η βία της γέννησης εγγράφεται στο δίκαιο και διαμορφώνει το πλαίσιό του. Ο Βάλτερ Μπένγιαμιν την ονομάζει «βία που συντηρεί δίκαιο». Η τακτική της άσκηση επιδεικνύει την τρομερή δύναμη στα χέρια του κράτους και, ταυτόχρονα, τη συγκαλύπτει στο όνομα υψηλών και αφηρημένων ιδανικών σκοπών, όπως το Έθνος, το Δίκαιο ή η Ανθρωπότητα. Η κρατική βία λειτουργεί με υλικούς και συμβολικούς τρόπους: εκφοβίζει, καταστέλλει αντιστάσεις και, ταυτόχρονα, προσδίδει νομιμότητα στον εαυτό της. Η ιδεολογία μετατρέπει τη βία των κυρίαρχων σε άσκηση νόμιμης ισχύος και παρουσιάζει κάθε αντιστεκόμενη δύναμη ως βίαια, εγκληματική, βάναυση.

ΟΧΙ στη βία απ' όπου κι αν προέρχεται...

ο Ιωάννης Μεταξάς είπε ΟΧΙ στη βία απ' όπου κι αν προερχόταν

Άλλοι έχουν το "όνομα", και άλλοι έχουν την "χάρη"...

Για το "όνομα", εδώ:

1. ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΕΠΙ ΤΗΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

και για την "χάρη", εδώ:

1. "Λάθος" χαρακτηρίζει η Κουμουνδούρου το "παρών" της Ζ. Κωνσταντοπούλου

2. Εξωκυκλική δήλωση του Μανώλη Γλεζου

Το δίλημμα...

Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις...
Γιαυτό, αν και "αποκαταστάθηκε" δεν πήρε πίσω την κομματική ταυτότητα...

Πειθαρχική εξουσία και καπιταλισμός

PIERRE MACHEREY

 Φουκώ και Μαρξ: 

Το παραγωγικό υποκείμενο,

μετάφραση Τάσος Μπέτζελος,

 Εκτός Γραμμής,

Από τον Φουκώ στον Μαρξ

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

Του Χρίστου Σίμου

Με ένα βιβλίο του Πιέρ Μασερέ, που επιχειρεί να διερευνήσει τη θεωρία του Καρλ Μαρξ για τον καπιταλισμό, διαβάζοντας αποσπάσματα από το Κεφάλαιο, κυρίως, μέσα από το εννοιολογικό οπλοστάσιο του Μισέλ Φουκώ, κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο εκδοτικός οίκος Έκτος Γραμμής, δίνοντας έτσι το θεωρητικό και πολιτικό στίγμα εντός του οποίου θα επιδιώξει να κινηθεί. Ο Π. Μασερέ ανήκε στον κύκλο των μαθητών του Λουί Αλτουσέρ, και είχε συμμετάσχει στη συγγραφή του διάσημου έργου «Να διαβάσουμε το Κεφάλαιο». Δίδαξε φιλοσοφία στα πανεπιστήμια Paris I και Lille ΙΙΙ. Το συγγραφικό του έργο είναι πολύ πλούσιο, καθώς περιλαμβάνει μελέτες για την φιλοσοφία του Σπινόζα, τον Μαρξ και τον μαρξισμό, τη λογοτεχνία και βεβαίως μελέτες για το φιλοσοφικό ρεύμα που έχει καταγραφεί στην ιστορία των ιδεών ως δομισμός. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τρία ακόμα βιβλία του.

Ο «Ξανθός Άγγελος» Και Το Νέο Κύμα Του Ρατσισμού

Σήμερα, με αφορμή το ξανθό κοριτσάκι που βρέθηκε σε μια οικογένεια Ρομά στα Φάρσαλα, ένα νέο κύμα μίσους και ρατσισμού απειλεί να κατακλύσει την ελληνική κοινωνία. Εκεί που όλα τα κυρίαρχα ΜΜΕ το έπαιζαν φλογεροί αντιφασίστες, τώρα μιλούν για το «ξανθό αγγελούδι» και τα εγκληματικά κυκλώματα των Ρομά. Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος της εφημερίδας Εspresso: «Ρομά αρπάζουν μωρά». Όχι «κάποιοι» ή, έστω, «πολλοί» Ρομά, αλλά οι Ρομά γενικώς. Φερετζές του ρατσισμού στη συγκεκριμένη περίπτωση η χρήση του πολίτικαλ κορέκτ όρου…

περισσότερα εδώ:

Ο «Ξανθός Άγγελος» Και Το Νέο Κύμα Του Ρατσισμού

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού!

Αναδημοσίευση από "το ποντίκι"

της Βάλια Μπαζού

Κόλαφος είναι για την κυβέρνηση η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο καταδικάζει τη χώρα μας για το γεγονός ότι παρέλειψε (;) να λάβει εντός συγκεκριμένων προθεσμιών τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός - συμφερόντων Μπόμπολα - τα 15,34 εκατ. ευρώ εκατομμύρια που παρανόμως χορήγησε το ελληνικό δημόσιο πωλώντας δημόσια περιουσία σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή από τους φόρους.

Η 5η φάλαγγα της ΝΔ…

Το παιχνίδι που παιζόταν στην ασφάλεια με τον «καλό» και τον «κακό» μπάτσο, είναι γνωστό από την εποχή της χούντας αλλά και από παλαιότερες εποχές. Γιαυτό και οι αγωνιστές της Αριστεράς δεν πίνανε τους καφέδες που τους κερνούσαν εκεί, όταν τους καλούσαν για υπόθεσή τους. Αυτό το παιχνίδι παίζεται και σήμερα από τα επιτελεία της ΝΔ με στόχο την εκλογική φθορά του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει τίποτα απρόβλεπτο στους πολιτικούς χειρισμούς που κάνουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κινδυνεύει από καμία περίεργη και αναπάντεχη «προβοκάτσια» όπως φαντασιώνονται τα δικά του επιτελεία, αλλά από την ανικανότητά τους να αντιληφθούν αυτές ακριβώς τις «πρωτοβουλίες» του αντιπάλου…

Σήμερα το παιχνίδι με τον «καλό» και τον «κακό» μπάτσο δεν παίζεται στα γραφεία της ασφάλειας αλλά στα ΜΜΕ και στα κανάλια. Ήδη έχει γίνει αντιληπτό ότι τα μηντιακά φερέφωνα της κυβέρνησης έχουν γίνει εξίσου αναξιόπιστα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο τύπου και δεν μπορούν να εκπληρώσουν το ρόλο τους στην διαμόρφωση της κοινωνικής συναίνεσης στις επιταγές της τρόικας εσωτερικού. Σε αυτό το τοπίο, έχει στηθεί μια θεατρική παράσταση. Τώρα έχει ξεκινήσει η Β’ πράξη του έργου.

Οι χρυσαβγίτες, γνήσια τέκνα της ΝΔ…

Η Αριστερά ασχολείται τον τελευταίο καιρό για να αποκαλύψει τις σχέσεις των χρυσαβγιτών με το κεφάλαιο και τους εφοπλιστές. Το ίδιο επιδιώκει και η κυβέρνηση και οι εισαγγελικές αρχές, αναζητώντας τους χρηματοδότες τους στο χώρο των εφοπλιστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Αυτή η μια πλευρά του ζητήματος, η οποία όταν κυριαρχεί στην δημοσιότητα κρύβει την άλλη, που έχει ένα ιδιαίτερα σημαντικό πολιτικό περιεχόμενο.

Ποια είναι η άλλη;  Είναι οι σχέσεις της ΝΔ και της «χρυσής αυγής». Η «χρυσή αυγή» δεν προήλθε από καμία παρθενογένεση. Η μήτρα που την γέννησε ήταν η ίδια η ΝΔ. Εκεί ας αναζητήσουν τις γενετικές της καταβολές, μέσα στο σπίτι τους, αυτοί που σήμερα έχουν γίνει οι «θεσμικοί» πολέμιοι του ναζισμού…

(κλικ για μεγένθυση)

Το παράδειγμα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη δεν είναι το μοναδικό. Ο ηλικιωμένος αυτός κύριος, που αρνείται το ολοκαύτωμα των Εβραίων και που πετάει την γυναίκα του από το κρεβάτι για να κοιμάται με το όπλο του, το οποίο του αρέσει να... το χαϊδεύει, ήταν προεξέχον στέλεχος της ΝΔ στη Πάτρα, συνήγορος του «αγωνιστή» Καλαμπόκα, στο δικαστήριο αλλά και στις συγκεντρώσεις της ΟΝΝΕΔ εκείνης της εποχής

Για τους επαναστάτες δίχως επανάσταση...

Απόσπασμα από το κείμενο “Τυφλοπόντικα, είσαι εδώ; Αναδιαρθρωµένο κεφάλαιο, πάλη των τάξεων και επαναστατική προοπτική”

Η πολιτική, έστω και «ριζοσπαστική», έχει πάντοτε να πουλήσει µια πραµάτεια και ποτέ δεν είναι εντελώς αµέτοχη σε νταβατζιλίκια.

Το ενδόµυχο δράµα των επαναστατών δίχως επανάσταση στις αρχές του 21ου αιώνα είναι ότι ζουν διαρκώς µε προβολές στο µέλλον. Καταλήγουµε να χτίζουµε υποθέσεις και (αναπόφευκτα) φαντασιώσεις µε βάση τους απόηχους ταξικής βίας που φτάνουν στα αυτιά µας, χωρίς ποτέ να κατανοούµε πλήρως τι παράγουν αυτοί που εξεγείρονται. Όσο κι αν θα θέλαµε να ήταν αλλιώς τα πράγµατα, οι προβληµατικές ενός «τοιχόβιου»[*] του Μπαµπ ελ-Ουέντ όταν πετροβολάει τους µπάτσους δεν είναι ίδιες µε εκείνες των αυτοανακηρυσσόµενων επαναστατών των δυτικών µητροπόλεων, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι ο ένας έχει δίκιο και ο άλλος άδικο. Μόνο που ο τοιχόβιος δεν επιδιώκει να ενσωµατώσει το σκεπτικό των ριζοσπαστών σε µια δική του γενική αντίληψη των αντιπαλοτήτων – του είναι αδιάφορο. Οι ριζοσπάστες το επιδιώκουν και, έστω και λίγο αν το επιχειρήσουν στην πράξη, είναι δύσκολο να αποφύγουν για πολύ την τροµερή διαπίστωση: οι φτωχοί συνήθως δεν συµπεριφέρονται όπως θα ήθελαν οι ριζοσπάστες.

Ο Ν. Μπογιόπουλος αθωώνει τους τραπεζίτες της ΜΑΡΦΙΝ!...

Οι θέσεις τις Αριστεράς, αλλά και του αντιεξουσιαστικού χώρου για το συμβάν της ΜΑΡΦΙΝ είναι γνωστές εδώ και χρόνια και δεν θα αναφερθούμε σε αυτές. Αυτές τις μέρες όμως το ζήτημα έχει επανέλθει στην επικαιρότητα από την κυβέρνηση στα πλαίσια της εφαρμογής της θεωρίας των δύο άκρων.

Μέσα σε αυτή την συγκυρία, ο Ν. Μπογιόπουλος ανέλαβε συνήγορος της ΜΑΡΦΙΝ από τις στήλες του ΕΝΙΚΟΥ. Με σημερινό του άρθρο, αποδέχεται ως αληθινούς τους ισχυρισμούς της τράπεζας που προβάλει για να απαλλαχτεί των ευθυνών της. Αν και σε άλλα ζητήματα είναι αρκετά επιφυλακτός για τους ισχυρισμούς των κεφαλαιοκρατών, στην συγκεκριμένη περίπτωση αποδέχεται ασυζητητί τους ισχυρισμούς των τραπεζιτών και τους προβάλει χωρίς καμία επιφύλαξη! Αντιγράφει λοιπόν, από τα κιτάπια των δικηγορικών γραφείων της ΜΑΡΦΙΝ ότι: «πετάχτηκαν ειδικές μη συνηθισμένες βόμβες μολότοφ και αδειάστηκε το περιεχόμενο ενός μπιτονιού που περιείχε ένα ειδικό εύφλεκτο υλικό που προκαλεί άμεσα πυκνό καπνό και συνθήκες ασφυξίας. Οι διασωθέντες το παρομοιάζουν με "βόμβες napalm"» και σιωπά στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι αν τράπεζα είχε τηρήσει τους κανονισμούς ασφάλειας και υπήρχε έξοδος κινδύνου και σύστημα πυρόσβεσης στο κτίριο δεν θα υπήρχε κανένας θάνατος! 

Η αποχή και η άνοδος της ΧΑ αποτελούν φαινόμενα ομοτάξια

ποίος θυμάται την 3Ε;

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Συνέντευξη με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια»,Βίκη Σκούμπη

 
Τα δημοσκοπικά ποσοστά της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής πέφτουν αλλά συναντούν τα εκλογικά της, ο πρωθυπουργός μας χωρίζει σε υγιείς και –προσβεβλημένους– ακραίους και, εν τω μεταξύ, μετανάστες πνίγονται κατά εκατοντάδες στις θάλασσες της Ευρώπης - φρούριο. Για αυτά, αλλά και για τη συνεχή επίκληση των εκλογών ως πανάκειας ενώπιον ενός εκλογικού σώματος που απέχει με εκκωφαντική σιωπή, μιλάμε με την αρχισυντάκτρια του περιοδικού «αληthεια», Βίκη Σκούμπη.

Τη συνέντευξη πήρε η Ζωή Γεωργούλα

Παρά την αποκάλυψη στην κοινή γνώμη της εγκληματικής δράσης της ΧΑ και την επιχείρηση ποινικής πάταξής της, τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΧΑ δεν έχουν πέσει κάτω από το ύψος των εκλογικών ποσοστών της. Γιατί;

Είναι ένα καίριο ερώτημα, που δείχνει ότι έχει δημιουργηθεί ένας σκληρός πυρήνας ο οποίος δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθεί με τις αποκαλύψεις για την εγκληματική φύση της οργάνωσης της Χρυσής Αυγής. Αυτό το ζήτημα μας παραπέμπει και στην εθελοτυφλία της αριστεράς, διότι πολλοί διατείνονταν ότι οι ψηφοφόροι παραπλανήθηκαν και ότι αν αποκαλυφθεί ο πραγματικός χαρακτήρας και οι εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ, αυτοί οι πολίτεςθα «ανανήψουν». Προσφεύγω επί τούτου σε αυτόν τον όρο γιατί η αριστερά αντιπαραθέτοντας στην εθνικιστική ξενοφοβική αναδίπλωση μεγάλου μέρους των λαϊκών στρωμάτων ένα αξιακό λόγο –κάτι απόλυτα δικαιολογημένο σαν τέτοιο– κατέληγε συχνά σε μια  «ηθική καταδίκη» των φίλα προσκείμενων στην ΧΑ.  Η ηθικολογία, όμως, αποδεικνύεται ατελέσφορη ή ακόμα και αντι-παραγωγική μπροστά στην εξαθλιωμένη καθημερινότητα όσων είδαν τη ζωή τους να ρημάζεται και το σύμπαν τους να καταρρέει. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, πώς θα απεγκλωβιστούμε από την παγίδα της ηθικής καταδίκης για να αρθρώσουμε ένα άλλο λόγο που θα συσπειρώνει τον κόσμο γύρω από αντιδιαμετρικά αντίθετες ταυτίσεις χωρίς να επιδίδεται σε ηθικοπλαστικά κηρύγματα. Η εθελοτυφλία εκδηλώνεται από τα τέλη της δεκαετίας του 90, όταν ο ρατσιστικός λόγος αρχίζει να αποκτά μια κάποια ηγεμονία στην ελληνική κοινωνία. Η αδυναμία της αριστεράς εντοπίζεται στο ότι δεν μπόρεσε να αντιπαραβάλει έναν άλλο λόγο απέναντι στον ξενοφοβικό εθνικισμό, που συνήθως τρέφεται με θεωρίες συνωμοσίας και διαχρονικής επιβουλής εις βάρος του ελληνικού έθνους κ.λπ. Χωρίς να υπονοώ κάποια   γραμμική συνέχεια ανάμεσα στο ΛΑ.Ο.Σ. και τη ΧΑ, ο λόγος του ΛΑ.Ο.Σ. και ο ξενοφοβικός ελληναρισμός με συνθήματα  όπως «Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ» προετοίμασαν το έδαφος για την ανεκτικότητα της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στο λόγο και τις εγκληματικές πρακτικές της ΧΑ.

Τα αποτυπώματα του μίσους

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Τού "ιού"

Οι υπόγειες διαδρομές που ενώνουν τους ναζιστές με τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό, τον φανατισμό, τον αγοραίο εθνικισμό και τις θεωρίες συνωμοσίας στο όνομα της αρχής του αρχηγού και της πειθήνιας μάζας.

Μέσα στο ναζιστικό νέφος που έχει καθίσει πάνω από την ελληνική επικράτεια, όλοι τρέχουν να βρουν εκτός από τους αυτουργούς και τους ενόχους τις αιτίες της τερατογένεσης. Είναι κάτι σημερινό, είναι χθεσινό, είναι παλιότερο, οφείλεται στην κρίση, στη φτώχεια, στα μνημόνια, σε κάτι άλλο ή και σε όλα αυτά μαζί;

Στον «καναπέ» μιας φιλοσοφικής, ψυχιατρικής-ψυχαναλυτικής αλλά και άκρως πολιτικής φωνής με όπλο τη διαλεκτική, ο Νίκος Τζαβάρας συντελεί με τη σκέψη του στην κατανόηση όλου αυτού του σκοτεινού φαινόμενου. Ο ίδιος τόνισε πολλές φορές την αντίθεσή του στην «αλόγιστη» χρήση της ψυχιατρικής στην ανάλυση κοινωνικοπολιτικών φαινομένων. Η δική του αφήγηση ίσως φωτίσει καλύτερα τον τρόπο που βλέπουμε την εικόνα μας στον απέναντι καθρέφτη αλλά και την εικόνα της ελληνικής κοινωνίας στον μεγάλο καθρέφτη όπου κοιτάζονται οι πολιτισμένες σύγχρονες κοινωνίες.

Χρυσή Αυγή: Η φασιστική απειλή έχει εκλείψει;

Αν ο Α. Τσοχατζόπουλος τα έκανε ...καράβια, τώρα θα ήταν έξω και θα είχε και φοροαπαλλαγές!

Η “δωροδοκία” είναι μια πράξη συναλλαγής, η οποία για να πραγματοποιηθεί απαιτεί την συμμετοχή δύο διακριτών πλευρών: Εκείνους που τα δίνουν και τους άλλους που τα παίρνουν. Όμως ο Α. Τσοχατζόπουλος δεν καταδικάστηκε για κανένα αδίκημα “δωροδοκίας”. Οι έμποροι όπλων - αυτοί δηλαδή που τον δωροδόκησαν – όχι μόνον δεν βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, αλλά ούτε καν τους «ακούμπησε» η δικαιοσύνη…

Ο Α. Τσοχατζόπουλος και η παρέα του παραπέμφθηκαν και καταδικάστηκαν για άλλο αδίκημα: “για την αξιόποινη πράξη της νομιμοποίησης εσόδων από την εγκληματική δραστηριότητα της παθητικής δωροδοκίας που αποδίδεται στον πρώην υπουργό και ειδικότερα της φυσικής αυτουργίας στην πρώτη πράξη και της ηθικής σε όλες τις άλλες επιμέρους και κυρίως την κατ΄ εξακολούθηση παραβίαση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα από το 1999-2010...”

Ο  Α. Τσοχατζόπουλος ακολούθησε το παράδειγμα του μέσου Έλληνα που επιδιώκει να γίνει “πλουτοκράτης” μετατρέποντας το “χρήμα” που έχει στην άκρη σε ακίνητη περιουσία. Τιμωρήθηκε παραδειγματικά γιατί δεν επέλεξε να γίνει “κεφαλαιοκράτης”, δηλαδή να το ρίξει στην “αγορά” για να κυκλοφορεί, επενδύοντας από μετοχές ανώνυμων εταιρειών στο χρηματιστήριο ως την αγορά πλοίων. Σήμερα, αν ο Άκης είχε γίνει «τραπεζίτης» ή «εφοπλιστής», όχι μόνον δεν θα είχε καταδικαστεί, αλλά θα τύγχανε της ευνοϊκής μεταχείρισης των μνημονιακών πολιτικών, όπως και της πρόσφατης τροπολογίας για το «πόθεν έσχες» που προσπάθησε να περάσει στην βουλή ο υπουργός δικαιοσύνης κ. Αθανασίου…

ANTIΦAΣIΣMOΣ KAI AΛΛHΛEΓΓYH MEΣA AΠO THN ANTIΣTAΣH ΣTH KATOXIKH AΘHNA

Και μια συνέντευξη του Μενέλαου Χαραλαμπίδη στην "εφημερίδα των συντακτών":

«Οι πολίτες ψάχνουν στην περίοδο της Αντίστασης απαντήσεις στα ερωτήματα του σήμερα»

Ο Δ. Βίτσας ποιού "συνασπισμού" είναι γραμματέας;

Πριν 3 μήνες, στο κείμενό μας Πω πω «πρωτοβουλίες»!.. είχαμε επισημάνει τους κινδύνους που δημιουργεί μια πολιτική πρακτική του νέου κόμματος που έχει αρχίσει να εμφανίζεται στους μαζικούς χώρους, η οποία και θέτει εκβιαστικά το δίλημμα “μαζί μας ή εναντίον μας” και δημιουργεί νέες αντιπαλότητες και πολώσεις και διαταράσσει τις σχέσεις του νέου κόμματος με όλο εκείνο τον περίγυρό του, ο οποίος δεν θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στο «αντίπαλο στρατόπεδο», τον στηρίζει είτε σε επί μέρους δράσεις του είτε ως «όλον», είτε ως «λύση ανάγκης» και στέκεται κριτικά απέναντί του. Τότε είχαμε τονίσει ότι «ενότητα» στους μαζικούς χώρους και στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί να γίνει «από τα πάνω» και με τους ίδιους όρους που έγινε η οικοδόμηση του νέου κόμματος. Η μηχανιστική μεταφορά αυτών των πολιτικών πρακτικών μόνον ολέθρια αποτελέσματα μπορεί να έχει. Ως παράδειγμα αυτών των πρακτικών, τις οποίες θα πρέπει να αποφύγει το νέο κόμμα σε μαζικούς χώρους, είχαμε χρησιμοποιήσει την δημιουργία της «πρωτοβουλίας μηχανικών».

Φαίνεται όμως, ότι αυτές οι πρακτικές δεν αποτελούν περιθωριακές επιλογές στο νέο κόμμα, αλλά κυρίαρχες. Το πρόσφατο γράμμα του Γραμματέα της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ προς τις οργανώσεις έρχεται όχι μόνο να επιβεβαιώσει αυτή την εκτίμηση, αλλά να να προσθέσει νέα στοιχεία και να προαναγγείλει τι θα δουν τα μάτια μας τον επόμενο καιρό σε άλλους μαζικούς χώρους αλλά και στις δημοτικές εκλογές:

Εκλογές στο ΤΕΕ

Συντρόφισσες και σύντροφοι,
1.Στις 24 Νοεμβρίου θα γίνουν σε όλη τη χώρα οι εκλογές του ΤΕΕ. Η καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση των ψηφοδελτίων είναι η 15η Οκτωβρίου.
2.Στηρίζουμε την παράταξη «Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Μηχανικών».

Ο αντιφασισμός δύναμη και όριο του κινήματος στην Ελλάδα

Αναδημοσίευση από το "Communisation"

από τους στίχους του κομματιού: “Τώρα ένα σύνθημα που ενώνει τις ρωσίδες: Μπάτσοι, γουρούνια, νταβατζήδες”

Δε θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ποια είναι τα στρατόπεδα που συγκρούονται. Από τη μια πλευρά είναι τα ΜΑΤ και οι “φουσκωτοί μπράβοι” των καπιταλιστών που δολοφόνησαν τον Killah P γιατί οι στίχοι των τραγουδιών του συμπυκνώνονται στο “αλήτες είναι τα ματ κι οι τραπεζίτες”, κι από την άλλη πλευρά οι προλετάριοι από τη φτωχογειτονιά που έγινε η δολοφονία, από την ευρύτερη φτωχή εργατική περιοχή αλλά και από ολόκληρη την Αθήνα και σε ολόκληρη την Ελλάδα: Οι προλετάριοι που “τα σπάνε”. Αυτές κι αυτοί που πετάνε πέτρες στους μπάτσους κι όλες αυτές κι αυτοί που τους βοηθάνε με την παρουσία τους να το κάνουν. Αυτοί που σπάνε τις βιτρίνες, τα αμάξια, τα μαγαζιά, δηλώνοντας με τις πράξεις τους απερίφραστα ότι αφού για να υπάρχει όλη αυτή η νεκρή εργασία σήμερα πρέπει να δολοφονούνται τύποι σαν τον KillahP από τους μπράβους των αφεντικών, ε, τότε, ναι! όλη αυτή η νεκρή εργασία πρέπει να καταστραφεί, να λαμπαδιάσει, να την πάρει ο διάολος.

Και τώρα λίγο γέλιο!

Παρουσιάζουμε τις πιο σύγχρονες αναλύσεις για τον υπαρκτό κομμουνισμό, που σημειώνουν πραγματατικές τομές, τόσο στο χώρο της θεωρίας με και(ε)νοτόμες προσεγγίσεις αλλά και στο χώρο της ιστορίας με τα νέα στοιχεία που παρουσιάζουν και αλλάζουν την εικόνα που είχαμε σχηματίσει για εκείνη την περίοδο της οικοδόμησης του σοσιαλισμού:

1.Ένα αποκαλυπτικό video από το Redfly Planet για να δείτε με τα ίδια σας τα μάτια γιατί σήμερα καπιταλισμός στη Ρωσία είναι πολύ χειρότερος από τον υπαρκτό κομμουνισμό:

H ΝΔ ανοίγει πόλεμο με τη Χρυσή Αυγή;

Δύο κείμενα του Χ. Γεωργούλα από την "εποχή"

 

Η στροφή της Νέας Δημοκρατίας και τα ανακλαστικά της Αριστεράς

Η στροφή της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στη ναζιστική Χρυσή Αυγή, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι, δικαιολογημένα ξάφνιασε πολύ κόσμο, γιατί αποτελεί απότομη αλλαγή γραμμή πλεύσης.

Είχε διαμορφωθεί η εντύπωση ότι η στάση του Μαξίμου σ’ αυτό το πεδίο δεν θα αλλάξει, επειδή η αντίδρασή του στη γνωστή σε όλους εγκληματική δράση των μελών της Χρυσής Αυγής ήταν μέχρι προχθές πολιτικά και νομικά σχεδόν ανύπαρκτη. Το ότι κινήθηκε με εγκληματική καθυστέρηση, μπορεί να αποτελεί επιχείρημα εναντίον της κυβέρνησης, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για τους αντίπαλους της κυβερνητικής πολιτικής, ιδίως εξ αριστερών, που θα μπορούσαν να τουλάχιστο να την υποθέσουν ως ενδεχόμενη.

ΚΚΕ: στερνή μου γνώση να σ'είχα πρώτα!..

Βρωμερή καπηλεία

Ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας στο fecebook και με το σύνθημα «ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΟΥΝ ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ...» συνοδεύει την ανάρτησή του με την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου», ποίημα του Κώστα Βάρναλη, που μελοποίησε ο Λουκάς Θάνος με τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη. Πρόκειται για σκύλευση του ποιητή, του συνθέτη και του ερμηνευτή και παραποίηση αξιών και παρακαταθηκών του λαού, με τη χρησιμοποίηση ενός ποιήματος και ενός τραγουδιού που με εκλαϊκευτικό τρόπο δείχνει πως η συνειδητοποίηση από την εργατική τάξη και το λαό της εκμετάλλευσης από τους καπιταλιστές θα τους δώσει τη δύναμη να φέρουν «ανάποδα το ντουνιά», δηλαδή να τους ανατρέψουν. Το ναζιστικό δολοφονικό μόρφωμα στήριξης των εκμεταλλευτών και δύναμη κρούσης και καταστολής ενάντια στους εργάτες, είναι αδίστακτο και ικανό για την πιο βρωμερή προβοκάτσια. Γι' αυτό και αυτού του τύπου η καπηλεία της «Μπαλάντας του κυρ Μέντιου». Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι ο φασισμός προκειμένου να πετύχει το σκοπό του έχει βρωμίσει ό,τι ιερότερο έχει στην ψυχή, στο μυαλό και στη συνείδησή του ο λαός.

(από την «ριζοσπάστη»)

Τώρα ξύπνησαν οι σ. του Περισσού! Φαίνεται τα προηγούμενα χρόνια κοιμόντουσαν, γι’ αυτό δεν είχαν πάρει χαμπάρι τίποτα για το τι συμβαίνει γύρω τους. Μα την «Μπαλάντα του κυρ Μέντιου» δεν την ανακάλυψε τώρα ο χρυσαυγίτης βουλευτής Ευστάθιος Μπούκουρας. Από το 2008 την τραγουδάει ο Νότης Σφακιανάκης, ο γνωστός υποστηρικτής της χρυσής αυγής:

Επτά κανόνες για να βοηθήσει κανείς στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών...

3ος Κανόνας. - Επαναλάβετε σε κάθε περίπτωση: υπάρχει ένα πρόβλημα με τους μετανάστες που πρέπει να αντιμετωπιστεί, αν θέλουμε την εξάλειψη του ρατσισμού. Οι ρατσιστές δε θα σας ζητήσουν περισσότερα: να αναγνωριστεί ότι το πρόβλημά τους είναι ένα πρόβλημα και μάλιστα "το" πρόβλημα. Το να ζητήσετε να ρυθμιστεί μέσω νομικών και πολιτικών μέτρων το "πρόβλημα των μεταναστών" είναι σαν να ζητάτε κάτι απολύτως αδύνατο. Αλλά, κάνοντας το, αφενός, κάνουμε υπαρκτή την απροσδιόριστη εικόνα του ανεπιθύμητου, και αφετέρου, δείχνουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ενάντια σε αυτό το ανεπιθύμητο και ότι οι ρατσιστές είναι οι μόνοι που προτείνουν λύσεις.

4ος Κανόνας. - Να επιμένετε επίσης στην ιδέα ότι ο ρατσισμός έχει ο ίδιος μια αντικειμενική βάση, η οποία είναι το αποτέλεσμα της κρίσης και της ανεργίας και δεν μπορούμε να τον εξαφανίσουμε παρά μόνο εξαφανίζοντας την κρίση και την ανεργία. Μπορείτε να του δώσετε έτσι μια επιστημονική νομιμοποίηση. Και όπως η ανεργία είναι τώρα μια δομική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία των οικονομιών μας, το συμπέρασμα βγαίνει αρκετά φυσικά: αν δε μπορούμε να εξαφανίσουμε τη "βαθιά" αιτία του ρατσισμού, το μόνο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να εξαφανίσουμε την περιστασιακή του αιτία στέλνοντας τους μετανάστες στα σπίτια μέσω ειρηνικών και αντικειμενικών ρατσιστικών νόμων.

(Απόσπασμα από το κείμενο του J. Ranciere: Επτά κανόνες για να βοηθήσει κανείς στη διάδοση των ρατσιστικών ιδεών. ) 

Παρακολουθώντας τις συλλήψεις της Χρυσής Αυγής: Διαπιστώσεις και προβληματισμοί

Του Χρίστου Κατσούλα

Το ανεπανάληπτο θέαμα της σύλληψης σε ζωντανή μετάδοση του ηγετικού πυρήνα της Χρυσής Αυγής επιταχύνει τις πολιτικές εξελίξεις. Αυτές όμως θα καθοριστούν και από την επαύριο των Γερμανικών εκλογών και από το τι θα κομίσουν από τις ΗΠΑ Σαμαράς και Βενιζέλος. Δεν θα υπήρχε για την κυβέρνηση Σαμαρά καλύτερη στιγμή από τη σημερινή για προκήρυξη εκλογών με μονομερή αντι-Χρυσαυγίτικη ατζέντα και τον ίδιο σε ρόλο εγγυητή της δημοκρατίας, θέτοντας το δίλημμα “σταθερότητα ή χάος”, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από το κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο στην υπεράσπιση των θεσμών. Όμως τα ποντίκια χορεύουν όταν λείπουν οι γάτες που εν προκειμένω είναι οι δανειστές, ο υπερατλαντικός παράγοντας και η επανεκλεγείσα καγκελάριος. Η ηχηρή σφαλιάρα που εισέπραξε ο ΓΑΠ στις Κάνες από το δίδυμο Μέρκελ – Σαρκοζί, δημιουργεί κακό προηγούμενο για το αν θα επιτραπεί στον Σαμαρά να παίξει ένα τέτοιο παιχνίδι πολιτικής επιβίωσης, βάζοντας σε ρίσκο το πρόγραμμα της τρόικας.

Mε ποια στρατηγική θα αντιμετωπίσουμε τη Χρυσή Αυγή;

Ούτε συνταγματικό τόξο ούτε αντιμνημονιακό μπλοκ ούτε «διπλό δημοψήφισμα».

Χρειάζεται η επεξεργασία μιας σύνθετης πολιτικής πρότασης που δεν μπαίνει σε διλήμματα που άλλοι έχουν επιλέξει, αλλά παίρνει την πρωτοβουλία να χαράξει η ίδια μια νέα πολιτική γεωγραφία και να βάλει με τον δικό της τρόπο διλήμματα στους άλλους

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Αντώνη Λιάκου*

Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής χρειάζεται να είναι προσεκτική, γιατί ενδέχεται να προκαλέσει απροσδόκητα αποτελέσματα που θα στραφούν σαν μπούμερανγκ εναντίον της δημοκρατίας. Η έως τώρα ανοχή ή η αδιαφορία απέναντι στη Χρυσή Αυγή, η έλλειψη ενός σαφούς ιδεολογικού μετώπου δεν πρέπει να οδηγήσει σε αποτελέσματα που θα έχουν ως συνέπειες αμφισβητούμενες συνταγματικές πράξεις. Με δυο λόγια, η αμέλεια δεν δικαιολογεί την πρεμούρα που παραβιάζει τυπικές διαδικασίες, ούτε η εγκληματική ιδεολογία και πράξη της Χ.Α. δικαιολογεί το «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» εναντίον της. Ο κύβος έχει ριφθεί με τη σύλληψη της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής, το ζήτημα είναι η αποναζιστικοποίηση των μυαλών των οπαδών της. Η αποφασιστική μάχη εναντίον της Χρυσής Αυγής θα είναι πολιτική, όχι απλώς νομική. Η πολιτική ήττα της θα θωρακίσει τη δημοκρατία. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να κατέβουμε ένα-ένα, και κατρακυλώντας, τα σκαλοπάτια της εκτροπής και μιας άγριας ανεξέλεγκτης σύγκρουσης. Ο κίνδυνος δεν έχει παρέλθει. Χωρίς τον σχολαστικό σεβασμό του Συντάγματος και της νομοθεσίας της δημοκρατίας, η υπεράσπιση του λεγόμενου «συνταγματικού τόξου» είναι προπέτασμα καπνού. Το ζήτημα αυτό απασχολεί τον κόσμο, τους συμπολίτες μας που μάχονται τον φασισμό καθημερινά, στο σχολείο, στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές. Αντιμετωπίζουν το δίλημμα: Θα πολεμήσουμε τη Χρυσή Αυγή με το συνταγματικό τόξο ή εμβαθύνοντας την αντιμνημονιακή πάλη;

Καταρχήν αυτή η έννοια "συνταγματικό τόξο" είναι καθυστερημένο αντίγραφο από την Ιταλία και χρησιμοποιήθηκε για να αποκλείσει τους νεοφασίστες του MSI και να περιγράψει τα κόμματα της Ιταλίας μετά τη συντριβή του Μουσσολίνι. Αυτή η δημοκρατία έγινε σκόνη από τα σκάνδαλα και οι νεο- ή μετα-φασίστες έγιναν συνεταίροι του Μπερλουσκόνι. Ο όρος έπαψε πλέον να χρησιμοποιείται, ώσπου τον θυμηθήκαμε στην Ελλάδα. Πολλοί τον θεωρούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, μέσα στη Ν.Δ. και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., Σαμαράς και Βενιζέλος επιδιώκουν μια δημοκρατική αναβάπτιση.