ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

Μας φοβούνται – Δεν τους φοβόμαστε

Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα Κατά των Διοδίων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της 5/1/2011

Μας φοβούνται – Δεν τους φοβόμαστε

Το κίνημα κατά των διοδίων συνεχώς διογκώνεται και οι εταιρείες βρίσκονται σε πανικό. Οι πολιτικοί τους υπάλληλοι (βλ. Υπουργείο Μεταφορών) διαδίδουν ότι ετοιμάζουν μια άδικη και παράνομη ρύθμιση ώστε να αντιμετωπίσουν το πανελλαδικά διογκούμενο κίνημα των πολιτών που αρνούνται να πληρώνουν το χαράτσι των διοδίων στους ιδιώτες και εν πολλοίς αεριτζήδες μεγαλοεργολάβους.

Ο χαρακτηρισμός των διοδίων ως «δημοσίων εσόδων» ώστε η μη καταβολή τους να εξισώνεται με χρέος προς το Δημόσιο, είναι παράλογος, άδικος και παράνομος διότι τα διόδια εισπράττονται από ιδιωτικές εταιρίες στις οποίες παραχωρήθηκαν με χαριστικές και αποικιοκρατικού τύπου συμβάσεις οι αυτοκινητόδρομοι που φτιάχτηκαν (και φτιάχνονται) βασικά με κρατικές και ευρωπαϊκές επιδοτήσεις.

Εξίσου παράλογη, αήθης και αυθαίρετη είναι η απόφαση της «Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων» να παραχωρούνται στις ιδιωτικές εταιρίες τα στοιχεία των κατόχων των οχημάτων, οι οδηγοί των οποίων αρνούνται να πληρώσουν το χαράτσι για τις καρμανιόλες που η «ιδιωτική πρωτοβουλία» βαφτίζει αυτοκινητόδρομους.

ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ:

Όπως καταφέραμε να ακυρώσουμε την απόπειρα της κυβέρνησης να θέσει τον κρατικό μηχανισμό και την ΕΛ.ΑΣ. στην υπηρεσία των ιδιωτικών εταιριών, όπως κερδίσαμε τις δικαστικές αποφάσεις ενάντια στα αυθαίρετα της ΝΕΑΣ ΟΔΟΥ, όπως ματαιώσαμε την κατασκευή νέων σταθμών διοδίων, ΚΑΙ αυτή τη φορά συνεχίζουμε μαζικά, συλλογικά και οργανωμένα!

Προκαλούμε τους θρασύτατους μεγαλοεργολάβους να πάμε στα δικαστήρια ώστε να συναντηθούμε μπροστά στην Ελληνική Δικαιοσύνη για να αποδείξουμε ποιος είναι ο παράνομος… Όταν ακόμα και πρώην κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται δημοσίως, ότι οι χαριστικές συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών οδών στους αεριτζήδες μεγαλοεργολάβους υλοποιήθηκαν μέσα από κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Χαρακτηριστικά ο πρώην υφυπουργός κ. Κωνσταντόπουλος δήλωσε: «Δεν συζητήθηκαν ποτέ στην αρμόδια επιτροπή όλοι οι όροι της σύμβασης. Τα “ψιλά γράμματα” της σύμβασης δεν ήρθαν ποτέ στη Βουλή».

Κατόπιν τούτων, δηλώνουμε ότι δεν μας τρομοκρατούν. Όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί από τους αεριτζήδες και τους πολιτικούς υπαλλήλους τους! Συνεχίζουμε, επειδή έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, και καλούμε όλους τους πολίτες να μην πληρώνει κανείς το χαράτσι διοδίων.

Όλοι την Κυριακή 9 Ιανουαρίου στις 3:00 μ.μ.
στην κινητοποίηση για το άνοιγμα των διοδίων σε όλη την Ελλάδα!


Όλες οι φίλες και οι φίλοι της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ καλούνται από το Συντονιστικό της σε μια χωρίς ομιλίες, απόψεις και στόχους συνάντηση για τον καινούριο χρόνο στο @Rouf την Κυριακή 23/1 από τις 12.00π.μ. Στις 1.30 μ.μ. θα γίνει τελικά, μετά την κοπή της πίτας, και η κλήρωση για την λαχειοφόρο αγορά που είχε προγραμματισθεί για τις πρώτες μέρες του Γενάρη. Θα περάσουμε όμορφα και χαλαρά.  Στη συνέχεια, ραντεβού  στην Πλατεία Καραϊσκάκη (λεωφορείο) ή 3:00 μμ κατευθείαν στα διόδια εισόδου στην Αττική Οδό στην Ελευσίνα...

Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2011

Ο ΣΥΡΙΖΑ πέθανε, Ζήτω η ΣΥΡΙΖΑ!


Η ΕΟΣ στον καινούργιο χρόνο αλλάζει πολιτικούς προσανατολισμούς και αγωνίζεται για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της ενιαίας και κοινής δράσης στο μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα αλλά και στην κατεύθυνση της πολιτικής συγκρότησής της σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα.

Από τις αρχές του Δεκεμβρίου, είχαμε ξεκαθαρίσει την θέση μας ότι δεν υπάρχει σημείο επιστροφής για τον ΣΥΡΙΖΑ,αναλυτικά εδώ: ΣΥΡΙΖΑ: "ένα σκουλήκι ψόφιο, να το σκοτώσω δεν μπορώ, να φύγω δεν μ' αφήνει"
Με ευκαιρία αυτή την αλλαγή, παρουσιάζουμε μερικά χαρακτηριστικά κείμενα που έχουν αναρτηθεί στο παρελθόν αλλά θεωρούμε ότι παραμένουν επίκαιρα γιατί εκφράζουν θέσεις που αφορούν το παρόν και το μέλλον της ριζοσπαστικής Αριστεράς:

1.Η πολιτική “ταυτότητα” της ιστοσελίδας καταγράφεται σε ένα κείμενο που θεωρήθηκε αιρετικό όταν γράφτηκε και δεν δημοσιεύτηκε ούτε στον έντυπο ούτε τον ηλεκτρονικό τύπο του ΣΥΡΙΖΑ: Αναπαραγωγή ή μετασχηματισμός;
2να κείμενο που διατηρεί την επικαιρότητά του για τις αντιστοιχίες που υπάρχουν ανάμεσα σε αυτά που συνέβαιναν στον ΣΥΡΙΖΑ τότε και αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ:
3υθύνες για την κατάσταση της Αριστεράς έχουν μόνον οι “μηχανισμοί” και τα απλά μέλη είναι αγνοί και αθώοι αγωνιστές; Μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα για την περίπτωση του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ:
4ι θέση μας για τους οπαδούς και τους εχθρούς της “κομμουνιστικής ανανέωσης”, η οποία συμπυκνώθηκε με ένα ιδιότυπο τρόπο στις αντιθέσεις στο εσωτερικό του ΣΥΝασπισμού αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και οδήγησε τελικά στην διάσπαση του ΣΥΝασπισμού, δύο κείμενα:
5 παραίτηση του Α. Αλαβάνου από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ίσως η πιο κρίσιμη καμπή στην ιστορία του. Παρασκευή 19/6/2009, καταφέραμε ένα χτύπημα στην αδιαφάνεια και την σιωπή που διέπει το καθεστώς “λειτουργικής ομοφωνίας” του ΣΥΡΙΖΑ με την δημοσιοποίηση της απομαγνητοφωνημένης τοποθέτησης του Αλέκου Αλαβάνου που έγινε στη Γραμματεία στις 17/06/09. Μερικές πλευρές αυτής της ιστορίας εδώ: Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας
6ριν από τις ευρωεκλογές, με αφορμή την πρόταση του Μ. Γλέζου ώστε “Η ΑΝΤ.ΑΡΣ.Υ.Α., το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ να αποφασίσουν να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση της κρίσης, που οι συνέπειές της πλήττουν τους εργαζόμενους” καθώς και την απάντηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, διαπιστώσαμε για πρώτη φορά την άποψή μας για την ενότητα της ριζοσπαστικής αριστεράς:

Πέμπτη 30 Δεκεμβρίου 2010

Οταν οι αριστερούληδες μασκαρεύουν την αστική διαχείριση σε φιλολαϊκή

Πριν λίγες μέρες σημειώθηκε σύγκρουση ανάμεσα στην ΚΝΕ και τα ΕΑΑΚ, με αφορμή την ανάρτηση από την ΚΝΕ μιας πλακέτας στην μνήμη της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου σε δημόσιο χώρο του οποίου την νομή είχαν τα ΕΑΑΚ και  την αποκαθήλωσή της στην συνέχεια  από τα ΕΑΑΚ.  Ο Π. Μαυροειδής, σε άρθρο του ΠΡΙΝ με αφορμή κείμενα που γράφτηκαν στο ριζοσπάστη για αυτήν την σύγκρουση,  με τον τίτλο “Ποιόν συμφέρει ο πόλεμος στην επαναστατική Αριστερά;” διατυπώνει την παρακάτω άποψη:  Βεβαίως, στο εδώλιο μπαίνει πλέον αποκλειστικά σχεδόν ο «αριστερός» οπορτουνισμός, δηλαδή η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΝΑΡ και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον στο συγκεκριμένο άρθρο. Με απόλυτη ειλικρίνεια ο αρθρογράφος, επισημαίνει ότι «ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και δεν πρέπει να υποτιμηθεί», επιβεβαιώνοντας αυτό που αναφέρει η ανακοίνωση του ΝΑΡ, ότι «η ηγεσία του ΚΚΕ είναι θορυβημένη από την άνοδο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ανεξάρτητου ταξικού ρεύματος στο εργατικό κίνημα».

Όμως, πριν περάσει μια βδομάδα, έρχεται ο ίδιος ο “ριζοσπάστης” να τον διαψεύσει – χωρίς καν να υπάρχει ανάλογη αφορμή - με ολοσέλιδο άρθρο με τον τίτλο: “Οταν οι αριστερούληδες μασκαρεύουν την αστική διαχείριση σε φιλολαϊκή”. Το άρθρο αυτό αποτελεί άλλο ένα στοιχείο με ο οποίο φαίνεται ότι ο Περισσός έχει θορυβηθεί και με άλλους.  Ο κύριος λόγος που θορυβείται  βρίσκεται στους κινδύνους που εγκυμονούνται  στο εσωτερικό του και όχι στους εξωτερικούς εχθρούς στους οποίους απευθύνονται τα βέλη του. Αυτό εξάλλου φαίνεται από το σύνολο της αρθρογραφίας αλλά το το στυλ της γραφής. Ο συντάκτης λοιπόν αυτού του άρθρου  επιτίθεται σε αρθρογράφο της εφημερίδας  “δρόμος”  προσπαθώντας να απαντήσει σε μια κριτική που είχε γραφτεί για ένα σχόλιο  του ριζοσπάστη. Εμείς δεν θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε, όπως έκανε ο αρθρογράφος του ΠΡΙΝ. Θεωρούμε ότι αρκεί να αναδημοσιεύουμε το κείμενο του ριζοσπάστη και οι αναγνώστες μας θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους. Δεν χρειάζεται να τους τα υποδείξουμε:

Οταν οι αριστερούληδες μασκαρεύουν την αστική διαχείριση σε φιλολαϊκή
Η εφημερίδα «Ο Δρόμος» και ένας βαθυστόχαστος δημοσιολόγος του, ο Ρ. Ρινάλντι, νομίζουν πως ανακάλυψαν ρεφορμισμό στο ΚΚΕ, στον «Ριζοσπάστη», στο ΠΑΜΕ και επιμένουν να μας κάνουν κριτική ότι τάχα η δράση τους δεν πολιτικοποιεί τον αγώνα, σε αντίθεση με τις προτάσεις του «επαναστάτη» δημοσιολόγου. Δε θα τον πούμε επαναστάτη του γλυκού νερού, αλλά πάει πολύ ένας του ΣΥΡΙΖΑ που μας κάνει κριτική από τη σκοπιά της αντίληψης του ΠΑΣΟΚ, αυτό και ο Γ. Παπανδρέου είπαν πως παλεύουν με την πολιτική τους για να επανακτήσουμε την εθνική κυριαρχία, να μας εγκαλεί για έλλειψη ταχτικής πολιτικοποίησης του κινήματος. Τι λέει ο δημοσιολόγος; «Η σημερινή πραγματικότητα που χαρακτηρίζεται από τη μεγαλύτερη επίθεση και κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας». Τι θέλουν να πουν μ' αυτό; Οτι η κυβέρνηση καταπιέζεται από τους «ξένους». Οτι οι αστοί, τα μονοπώλια, όπως και ο λαός, καταπιέζονται από τους ξένους. Εξαφάνισαν, λοιπόν, την ταξική αντίθεση και τη μετέτρεψαν σε εθνική, ή, καλύτερα, αστικοεθνική. Αστοί και κεφάλαιο υπό κατοχή. Μόνο που αυτή η αντίληψη στέλνει τους εργαζόμενους, το λαό αγκαλιά με τους εκμεταλλευτές τους να παλεύουν ενάντια στους «καταχτητές», βγάζοντας λάδι την αιτία των δεινών τους, δηλαδή τον καπιταλισμό και τους καπιταλιστές.

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2010

Η ρήξη του Μάο με τον σοβιετικό μαρξισμό και η Σχολή Αλτουσέρ

Με αφορμή την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου: «Η ευρωζώνη ανάμεσα στη λιτότητα και την αθέτηση πληρωμών», εκδόσεις Λιβάνη, των των Κ. Λαπαβίτσα, Α. Καλτενμπρούνερ, Γ. Λαμπρινίδη, Ντ. Λίντο, Τζ. Μέντγουεϊ, Τζ. Μίτσελ, Χ. Π. Παϊνσέιρα, Τζ. Πάουελ, Ε. Πίρες, Α. Στένφορς, Ν. Τέλες. δημοσιεύουμε ένα παλαιότερο άρθρο του Γ. Μηλιού με τον τίτλο: “Η ρήξη του Μάο με τον σοβιετικό μαρξισμό και η Σχολή Αλτουσέρ”. Το άρθρο αυτό θίγει ένα ιδιαίτερα κρίσιμο θέμα για τις πολιτικές προσεγγίσεις που επιχειρεί η Αριστερά στην τωρινή κρίση που εκδηλώνεται ως κρίση χρέους του ελληνικού κράτους: Τις θεωρητικές αφετηρίες του “οικονομισμού”. Πιστεύουμε, ότι θα πρέπει να αποκατασταθεί η προτεραιότητα της πολιτικής απέναντι στην οικονομία, ώστε ο διάλογος που γίνεται στην Αριστερά να είναι παραγωγικός.

Η πολιτική ανυπαρξία της Αριστεράς δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από οικονομικές αναλύσεις για την πρόσφατη κρίση. Είναι αποκαλυπτικό ότι αξιόλογες προσπάθειες αναλύσεων - όπως αυτή που προβάλλεται στο πρόσφατο βιβλίο που προαναφέραμε - όταν επιχειρείται να μετατραπούν σε πολιτικές προτάσεις, αποκαλύπτουν την πλήρη ανεπάρκειά τους: Καταλήγουν τελικά στην γνωστή κοινοτοπία - που την έχει κάνει καραμέλα το ΚΚΕ - ότι χωρίς την αλλαγή του κοινωνικού συστήματος, όλες αυτές οι προτάσεις, όπως η στάση πληρωμών, η έξοδο από την ΟΝΕ κλπ, κλπ, δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν προς όφελος του κόσμου της εργασίας.






του Γιάννη Μηλιού

1. Μια σύντομη εισαγωγή για τον Μαρξισμό του Μάο τσε Τουνγκ και τη θεωρητική παρέμβαση του Αλτουσέρ
Τι κοινό έχει η θεωρητική παρέμβαση του Μάο τσε Τουνγκ, δηλαδή η αποτύπωση στο εσωτερικό της μαρξιστικής θεωρίας των αποτελεσμάτων της Κινέζικης Επανάστασης, με το έργο του Γάλλου μαρξιστή φιλοσόφου και μέλους του Κ.Κ. Γαλλίας Λουί Αλτουσέρ; Η απάντηση που θα δώσω στο ερώτημα αυτό είναι η ακόλουθη: Τόσο το έργο του Μάο, όσο και εκείνο του Αλτουσέρ αποτελούν κριτικές στη θεωρία του «σταλινισμού», (δηλαδή στην κυρίαρχη εκδοχή του μαρξισμού που διαμορφώθηκε σταδιακά στη Σοβιετική Ένωση και τα φιλοσοβιετικά Κομμουνιστικά Κόμματα μετά τον θάνατο του Λένιν), από παράλληλες οπτικές και με βάση συγκλίνουσες θέσεις. Έτσι, παρά τη διαφορά των αντικειμένων τους, τα έργα των δύο θεωρητικών του Μαρξισμού τέμνονται σε κρίσιμα ζητήματα θεωρίας (αλλά και πολιτικής). Με μια έννοια ο Αλτουσέρ χρησιμοποιεί και αναπτύσσει θεωρητικές θέσεις και προβληματικές που πρώτος είχε φέρει ξανά στην επιφάνεια ο Μάο.
Έχω τη γνώμη ότι ο Λουί Αλτουσέρ επιχείρησε μια από τις πιο σημαντικές θεωρητικές παρεμβάσεις στη Δυτική μαρξιστική θεωρητική σκηνή κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Υποστηρίζω, όπως ήδη ανέφερα, ότι αντικείμενο της παρέμβασης του Αλτουσέρ υπήρξε η κριτική του κυρίαρχου Μαρξισμού της εποχής του (και της εποχής μας), του σοβιετικού Μαρξισμού: Ενός αναθεωρητικού Μαρξισμού, δηλαδή ενός θεωρητικού συστήματος που διαπλάστηκε υπό την κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας, και διαπλέχτηκε με μια αστική πολιτική –δηλαδή τον ρεφορμισμό και τον κυβερνητισμό (την προσπάθεια «καλύτερης» διαχείρισης του αστικού κράτους και των συμφερόντων που αυτό συμπυκνώνει και αναπαράγει).

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Ευχές, για ένα καινούργιο έτος, χωρίς «άστεγους».

Οι ευχές και οι φωτογραφίες  είναι από τον  Πάνο Τότσικα

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

Εικόνες από την ορκωμοσία του συμβούλου της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΑΤΤΤΙΚΗΣ στο νέο περιφερειακό συμβούλιο στην Αττική


Την ώρα που γίνονταν η ορκωμοσία του Περιφερειακού Συμβουλίου στις 11πμ στην Παλαιά Βουλή στην Πλατεία Κολοκοτρώνη στην Αθήνα, ο περιφερειακός σύμβουλος του Μετώπου – Ελεύθερης Αττικής «ορκίζονταν» στο μπλόκο της Κερατέας.

Ο Αλ. Αλαβάνος, συνοδευόμενος από τον Τάσο Σταυρόπουλο, υπεύθυνο για την Ανατολική Αττική, με αυτό τον συμβολικό τρόπο εξέφρασε τη δέσμευση της Ελεύθερης Αττικής στους δύσκολους αγώνες των πολιτών στην περιοχή ενάντια σε ένα πρωτοφανή αυταρχισμό της κυβέρνησης.

Μιλώντας από τηλεβόα σε γυναίκες και άνδρες της περιοχής μπροστά στα ΜΑΤ ο Αλ. Αλαβάνος μεταξύ άλλων τόνισε: «Για το Μέτωπο δεν είναι ώρα για φιέστες. Βρίσκομαι εδώ για να δώσω «όρκο» μπροστά στο λαό της Κερατέας, στον παπα Ντίνο, τον εφημέριο του Αγίου Δημητρίου, που είναι πάντα παρών στην πρώτη γραμμή της μάχης, και μετά από συνεννόηση με τον Δήμαρχο Σταύρο Ιατρού, ότι η Ελεύθερη Αττική θα στηρίξει με κάθε τρόπο τα κοινωνικά, δημοκρατικά, οικολογικά δικαιώματα των πολιτών που εγγυάται το Σύνταγμα ενάντια στις παράνομες νομοθεσίες, αποφάσεις, πράξεις της κυβέρνησης και της τρόικα».
 
Μετά την ομιλία πολυάριθμη ομάδα κατοίκων της Κερατέας, παρά τον αποκλεισμό και την παρακολούθησή της από διμοιρία των ΜΑΤ μέσα στα χωράφια, προχώρησε στον απαγορευμένο τόπο, εκεί που έχει βρεθεί ο αρχαιοελληνικός κούρος, λίγο πιο κάτω από το μνημείο του Οβριόκαστρου, στον Δήμο Φρεαρρίων, πατρίδα του Θεμιστοκλή, όπου περιμένουν τα εκσκαφικά μηχανήματα να τον μετατρέψουν σε χωματερή.

ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ