Οι σύγχρονοι χαφιέδες και παραδοσιακοί ρουφιάνοι...

Χονγκ Κονγκ: πάμε στοίχημα πως στο κινητό παρακολουθεί το HKmap.live;
(η συνέχεια  4  φωτογραφίες παρακάτω... )

Πρόσφατα πάλι έγινε θέμα ο Μπογδάνος. Αυτή την φορά καταγγέλθηκε ως χαφιές.

Χαρακτηριστικά τα δημοσιεύματα:
1. Το ΚΚΕ καταγγέλλει το χαφιεδισμό του βουλευτή Μπογδάνου
2. «Οι ρουφιάνοι-κουκουλοφόροι της ΝΔ έπιασαν δουλειά»

Όμως ο Μπογδάνος έκανε κάτι χειρότερο…

Πρόκειται για μια ιστορία που ούτε ο καταδότης, ούτε εκείνος τον οποίο καταδίδει, έκρυψαν τα προσώπά τους. Επίσης οι χαφιέδες φροντίζουν να διατηρούν την ανωνυμία τους για να συνεχίζουν απρόσκοπτα το έργο τους και σε άλλες περιστάσεις...

Το συμβάν έγινε σε δημόσιο χώρο. Εκεί ήταν παρόντες πολλοί άλλοι.Ήταν γνωστό ότι κυκλοφορούν και κάμερες. Αν οι αρμόδιες αρχές ήθελαν να ταυτοποιήσουν το συγκεκριμένο πρόσωπο, δεν είχαν ανάγκη την βοήθεια που τους προσέφερε ο κ. Μπογδάνος. Εξάλλου, κ’ αυτός απ’ αλλού έλαβε την πληροφορία…

Το θράσος του Μπογδάνου εντοπίζεται στο γεγονός ότι υποδύθηκε τον χαφιέ για να γίνει αρεστός στο κοινό στο οποίο απευθύνεται. Έδειξε ότι είναι ο μάγκας, το καλό παιδί, που καρφώνει στο γκουβέρνο αυτούς που διασαλεύουν την τάξη και δεν δείχνουν σεβασμό στις δυνάμεις καταστολής . Πρόκειται για πράξη που αποβλέπει στην καταξίωση της ρουφιανιάς. Με αυτόν τον τρόπο οικοδομεί το προφίλ του και λειτουργεί ως “παράδειγμα” στο κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ έτοιμος να κυβερνήσει το 2015;

Πρόσφατα, με αφορμή κάποιες δηλώσεις του Ν. Βούτση στην παρουσίαση του βιβλίου του Αρ. Μπαλτά «(Εντός Παρενθέσεως;)», άνοιξε δημόσια μια συζήτηση με το ερώτημα: ήταν έτοιμος ο ΣΥΡΙΖΑ να κυβερνήσει το 2015;

Ένα λαθεμένο ερώτημα, μόνον λαθεμένες απαντήσεις μπορεί να έχει. Από το Γενάρη του 15 μέχρι τις τελευταίες εκλογές τί έκανε; Δεν κυβέρνησε;

Στην εποχή των μνημονίων ο Αλέξης αναδείχτηκε  μέχρι σήμερα ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της χώρας.  Στην διάρκεια αυτής της θητείας, κατάφερε να επιλύσει και μια μακροχρόνια εκκρεμότητα που υπήρχε πριν απ’ τα μνημόνια, την οποία οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν τολμούσαν να την διευθετήσουν. Με την συμφωνία των Πρεσπών προσέφερε μια “εθνική λύση”, η οποία είναι πλέον αποδεκτή και από την μεγάλη πλειοψηφία των πολιτικών του αντιπάλων…

Με αυτά τα δεδομένα, σε σχέση με τους πολιτικούς του αντιπάλους, “καλά κυβέρνησε”. Αυτό το αναγνωρίζουν και αξιωματούχοι των επιτελείων της ΕΕ…

Γιατί λοιπόν τίθεται  σήμερα αυτό το ερώτημα;

Το ζητούμενο γι αυτούς που το θέτουν είναι άλλο: Αν κυβέρνησε καλά, γιατί έχασε τις εκλογές;

η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σιδερώνει το παλιό της κοστούμι...

Την ίδια περίοδο που ο Αλέξης Τσίπρας αλλάζει πουκάμισο, γιατί το παλιό λερώθηκε, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ σιδερώνει το παλιό της κοστούμι, που τσαλακώθηκε στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις...

Ποιό είναι αυτό το κοστούμι; Περιγράφεται παραστατικά – για μια ακόμα φορά - στο παρακάτω απόσπασμα (Από την ΑΠΟΦΑΣΗ του Π.Σ.Ο. ΑΝΤΑΡΣΥΑ 29/9/2019 ), όπου σε πρώτο ενικό πρόσωπο μιλάει η ιδία, η “αντικαπιταλιστική αριστερά”:

«Το ζήτημα επομένως που τίθεται σήμερα μπροστά σε όλο τον κόσμο του κινήματος και της αριστεράς είναι η σαφής απάντηση στο ερώτημα αν η αντικαπιταλιστική αριστερά θα παλεύει να οικοδομήσει ένα αυτοτελές κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα, το οποίο φυσικά θα επικοινωνεί και θα επιδιώκει συμμαχίες με κάθε ριζοσπαστική τάση του κινήματος, ή αν θα ακολουθεί, θα «διαλύεται» και τελικά θα «συγχωνεύεται» με τα ρεφορμιστικά ρεύματα στο όνομα της επίδρασης σε αυτά!

Η αντικαπιταλιστική αριστερά απευθύνεται με όρους αυτοτέλειας στα πολυποίκιλα ρεφορμιστικά ρεύματα και τα καλεί σε κοινή δράση, σε λογική ταξικής αγωνιστικής ενότητας για την υπεράσπιση των εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων και την ανατροπή της επίθεσης. Δεν επιδιώκει πολιτικο - προγραμματικές και εκλογικές συνεργασίες μαζί τους αναζητώντας ένα μέσο όρο ανάμεσα στο αντικαπιταλιστικό και το ρεφορμιστικό πρόγραμμα.»

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ιδρύθηκε στην προοπτική μιας αυτοτελούς μετωπικής συγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς, διακριτής από τους πολιτικούς εκφραστές του αστισμού και την ρεφορμιστική αριστερά. Από τότε, αν και έχουν περάσει πολλά χρόνια και έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, την προοπτική αυτή προχώρησε με «βήμα σημειωτόν», και  ως υπαρκτή κοινωνική και πολιτική δύναμη έκανε μερικά βήματα πίσω.

Αναπάντητο παραμένει το εύλογο και προφανές ερώτημα: γιατί η “ανάταση” της αντικαπιταλιστικής κομμουνιστικής αριστεράς, που δεν πραγματώθηκε τα προηγούμενα χρόνια, μπορεί να πραγματοποιηθεί την νέα περίοδο;

Ο Αλέξης αλλάζει πουκάμισο, το παλιό λερώθηκε...

Ο Αλέξης, όταν ήταν πρόσκοπος και φύτευε δεντράκια... 

Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει σχέδια για το πως θα πολιτεύεται τώρα, που είναι στην αντιπολίτευση.

Προσπαθεί να αποποιηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ και κατασκευάζει άλλο κόμμα που θα είναι σαφώς διακριτό από τον κυβερνητικό ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι κανένας δεν διεκδικεί την κληρονομία του ΣΥΡΙΖΑ, διευκολύνει τα σχέδιά του...

Η μετάβαση στο νέο κόμμα όμως δεν θα γίνει με την επανάληψη του σχεδίου που ο Αλέξης (χέρι - χέρι με τον Παναγιώτη και τ’ άλλα τα παλληκάρια του ΣΥΝ) κατάκτησαν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να κατακτηθεί. Ο Αλέξης δεν χρειάζεται να γίνει διπλοθεσίτης Αρχηγός και στον ΣΥΡΙΖΑ και στην “προοδευτική συμμαχία”, όπως τότε που έγινε “πρόεδρος” και στον ΣΥΝ και τον  ΣΥΡΙΖΑ.

Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε πρόεδρο τον Αλαβάνο και ήταν διακριτός από τον ΣΥΝασπισμό… Τώρα η “προοδευτική συμμαχία” είναι το προκάτ διάδοχο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν αμφισβητείται η ιδιοκτησία. Ο ιδιοκτήτης αλλάζει πουκάμισο...

Η μετάβαση αυτή όμως συναντά δυσκολίες, αφού το κυβερνητικό παρελθόν είναι πρόσφατο και οι ευθύνες αποδίδονται στον αρχηγό και όχι στο κόμμα, το οποίο όλοι οι συριζαίοι - ο καθένας με τον τρόπο του - θέλουν να απεμπολήσουν.

Όσο η ΝΔ φέρνει νομοσχέδια στην βουλή που υλοποιούν κατευθύνσεις και αποφάσεις που είχαν δρομολογηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ, τόσο για το Τσιπρέικο είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα. Να πει μπράβο και να υπερψηφίσει ή να αναζητήσει τρόπους για να διαχωριστεί; Αυτό συνέβη πρόσφατα με τις συμβάσεις για τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Θα συμβεί ξανά και ξανά...

Ποίος θα φανταζόταν την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ κυβερνούσε την χώρα ότι θα έρθει η στιγμή που ο Νίκος Φίλης θα ψήφιζε μαζί με κάποιους των ΑΝΕΛ κόντρα στην επίσημη γραμμή του κόμματος;

Το σύστημα “αξιολόγησης” της Ακαδημίας Αθηνών και ποιοί το τιμούν...

Στην τιμητική εκδήλωση παρευρέθησαν, μεταξύ άλλων, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννης Στουρνάρας, ο υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, ο υπουργός Ανάπτυξης, 'Αδωνις Γεωργιάδης, η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, ο πρώην υπουργός Οικονομίας, Γιάννης Δραγασάκης και ο πρώην υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης.

Με αφορμή τον εορτασμό των 200 χρόνων από την επανάσταση του 21, το λήμμα «ραγιαδισμός» θα πρέπει να εμπλουτιστεί με το παράδειγμα της σεμνής τελετής που οργάνωσε η Ακαδημία Αθηνών, με την την ευγενική συμμετοχή εκπροσώπων της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ για να τιμήσει τον «σούπερ Μάριο».

Η “Ακαδημία Αθηνών” έχει πολύ μεγάλο κύρος ως πνευματικό ίδρυμα των “αρίστων”. Αν ένα μέλος της είχε διοριστεί ως αρχηγός της ΕΥΠ, κανένας δεν θα έψαχνε να έχει δει τα πτυχία του και αν είναι κατάλληλος γι’ αυτή την δουλεία. Μέλη της γίνονται πρόσωπα «αναγνωρισμένης αξίας» που έχουν καταξιωθεί στον τομέα που δραστηριοποιούνται, όπως για παράδειγμα ο Λουκάς Παπαδήμος ο οποίος αφού «καταξιώθηκε ως πρωθυπουργός» έγινε το 2017 και «πρόεδρος» της Ακαδημίας Αθηνών.

H αβάσταχτη ελαφρότητα της κομμουνιστικής λογοκοπίας…

(Με αφορμή το παραπάνω video)

Μια απόδοση του περιεχομένου του στα ελληνικά ως κείμενο εδώ:

Καημένη Γκρέτα…

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια…

Αυτό συνήθως κάνουν σήμερα και οι παραδοσιακοί κομμουνιστές, μπροστά στο χάσμα ανάμεσα στις κοινωνικές αντιστάσεις που αναπτύσσονται γύρω τους και δικές τους απραγματοποίητες πολιτικές φιλοδοξίες. Καταλήγουν να εναπαλαμβάνουν, όπως ο Κονσταντίν Σιόμιν, την γνωστή από παλιά ρήση: «Είναι αδύνατο ν’ αλλάξει το σύστημα με δάκρυα και διαδηλώσεις» και φωνασκούν, όπως ο Ν. Μπογιόπουλος: “Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε”…

Όμως, η αποκάλυψη των κακών του καπιταλισμού δεν αρκεί για την ανατροπή του. Ο Κονσταντίν Σιόμιν, σ’ αυτό το ζήτημα δεν προσφέρει τίποτα απολύτως. Αντίθετα, αυτά που προβάλει κινούνται στο πλαίσιο της υπεράσπισης της συστημικής κανονικότητας, όπως αυτή επικαθορίζεται από την κυρίαρχη ιδεολογία. Χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα που αναφέρεται στην Γκρέτα. Θυμίζει τον Γρ. Φαράκο, όταν έγραφε την διαπαιδαγώγηση της ΚΝΕ την μπροσούρα που έγινε γνωστή από το σύνθημα “Πρώτοι στα μαθήματα, πρώτοι στον αγώνα”:

“Το ακροατήριο στο οποίο στοχεύει είναι ακριβώς ο κόσμος των «αδίδακτων μαθημάτων». Οι συνομήλικοι της «οσίας» Γκρέτα (εμφανίστηκαν ακόμη και εικόνες!) είναι σχολιαρόπαιδα που είναι έτοιμα κάτω από συνθήματα τύπου «Ακούστε την επιστήμη» να κάνουν… κοπάνα από τα μαθήματα της Φυσικής και της Γεωγραφίας. Όμως, με το συμπάθιο, για τι είδους επιστήμη μπορούν να κάνουν κήρυγμα οι κοπανατζήδες ή τα «στουρνάρια» των θρανίων;