Μουντιάλ και πολιτική - Από το viva Duce μέχρι τον Ντιέγκο Μαραντόνα - Όλα
όσα έχουν συμβεί
-
Διαβάστε περισσότερα »
Πριν από 7 ώρες
Μερικές παρατηρήσεις για τα «κατά συνθήκη ψεύδη » της εκλογικής συνεργασίας “ΜέΡΑ25 -συμμαχία για την ρήξη”
Μια “αναμέτρηση” με το παρελθόν
Εδώ αξιοπρέπεια, εκεί αξιοπρέπεια, που είναι η αξιοπρέπεια;
Μερικές παρατηρήσεις για τη “δημοκρατία” στον ΣΥΡΙΖΑ και τη στρατηγική του “δημοκρατικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό”:





eos.syriza@gmail.com
Στο παρελθόν είχαμε ασχοληθεί με αυτό το θέμα και είχαμε διατυπώσει την άποψη ότι η βελτίωση των ηλεκτρονικών μέσων του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι θέμα τεχνικών επιλογών αλλά πολιτικών. Η μιζέρια της Γραμματείας και οι μικροπολιτικές που ηγεμονεύουν στην διαμόρφωση των πολιτικών του επιλογών δεν μπορεί παρά να αντικατοπτρίζονται και στα μέσα ενημέρωσης που διαθέτει. Αν και έχουν γίνει προσπάθειες για να αντιμετωπιστούν με «επαγγελματικό» τρόπο κάποια ζητήματα, το αποτέλεσμα είναι μηδαμινό. Πιο ακραίο παράδειγμα είναι το ΣΥΡΙΖΑ web TV.
Είμαστε στη δίνη μιας καπιταλιστικής κρίσης που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη διάρκειά της, τις μορφές που θα πάρει, αν τελικά θα «καταλαγιάσει» όπως οι προηγούμενες μεγάλες κρίσεις, με την ανάδυση ενός νέου πολιτικοοικονομικού μοντέλου. Όμως εξ΄ αιτίας της, φωτογραφήθηκε γυμνό το ευρωπαϊκό αδιέξοδο, αποκαλύφθηκε η σκληρή μονεταριστική «ένωση» μεταξύ ισχυρών και αδύναμων κρατών (οικονομιών), μια ένωση όχι συνεταιριστική, όχι απλώς ανταγωνιστική, αλλά μάλλον αποικιοκρατική. Στο «κέντρο» της πορείας της ευρωπαϊκής ενοποίησης, που πιθανόν θα καθορίσει τη φορά της, αλλά και την τύχη της, βρίσκεται ξαφνικά η πιο περιφερειακή χώρα της ευρωζώνης, η Ελλάδα. Η Ελλάδα κύριος επικεφαλής μιας σειράς αδύναμων κρίκων, διαπιστώνει με οδύνη, ότι η οικονομία της δεν είχε την παραγωγική και τεχνολογική δυνατότητα να είναι στοιχειωδώς ανταγωνιστική στο πλαίσιο της ευρωζώνης. Καλείται έτσι από τα πράγματα, να προσαρμοστεί όχι μόνον στις συνθήκες που διαμορφώνει η παγκόσμια κρίση, αλλά και στον αδυσώπητο ανταγωνισμό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Πρέπει μάλιστα να πληρώσει και ακριβά τα γραμμάτια της δεκαετούς «χάρης» που της είχε δοθεί, με αντίτιμο την αποδιάρθρωση της παραγωγικής της βάσης. Να μετατραπεί στο «Μεξικό της ΕΕ», ώστε να γίνει το «παράδειγμα» του μετακρισιακού υποδείγματος, για τον ευρωπαϊκό νότο. Σε τέτοιες συνθήκες, θα περίμενε κανείς, η βροντώδης φωνή της αριστεράς, να δημιουργήσει μια τρικυμία κοινωνικής αλλαγής. Αντίθετα διαπιστώνει κανείς την αμηχανία, τη σιωπή αντί για τη βουή, το ψέλλισμα αντί για την κραυγή.