Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ του Α. Τσίπρα χέρι - χέρι με τους εργατοπατέρες του ΠΑΣΟΚ!....

Η συγκέντρωση στο πεδίον του Άρεως της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ ήταν από τις χειρότερες που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατεία απομονωμένη από τους εργαζόμενους εισπράττει τους καρπούς της πολιτικής της εξάρτησης από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Και ενώ η δική μας Αριστερά θα έπρεπε να στέκεται κριτικά και να αναδεικνύει τον χειραγωγητικό ρόλο που έχουν οι ηγεσίες των τριτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων, συμπορεύεται μαζί τους σαν να μην συμβαίνει τίποτα...  Στην χθεσινή συγκέντρωση στο πεδίον του Άρεως - όπως εξάλλου ανακοινώθηκε και από τα μεγάφωνα - παρευρέθηκαν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας και ο Φ. Κουβέλης. Το γεγονός ότι ο άλλος ...μισός ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην συγκέντρωση στο Μουσείο δεν σώζει την κατάσταση, αλλά την περιπλέκει ακόμα πιο πολύ.

Ο ΣΥΝασπισμός μετά την αποχώρηση της Α.Π. και την εκλογή νέων καθοδηγητικών οργάνων από το συνέδριό του, έχει χάσει εντελώς τον μπούσουλα! Με κομμένη την ...ΑΝΑΣΑ παρακολουθούμε αυτές τις εξελίξεις. Αναμένουμε απ' όλους εκείνους που θεωρούσαν ότι η Α.Π. ήταν τα βαρίδια στα πόδια του Αλέξη που δεν τον άφηναν να βαδίσει ...αριστερά, πώς θα εξηγήσουν πως βρέθηκε χθες να τρέχει από πίσω τον Φ. Κουβέλη και να συναγωνίζεται ποιός να συμπορευτεί καλύτερα με τους πασόκους εργατοπατέρες. Μέχρι όμως να λάβουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα, σας αφήνουμε να απολαύσετε μερικές σκηνές από την μεγαλειώδη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ - ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ  και ΣΥΝ/Ανανεωτική Πτέρυγα.

Οι άλλες συγκεντρώσεις, τόσο του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, όσο και η συγκέντρωση των σωματείων που διαχωρίζονται από τις πολιτικές της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και στηρίζεται από τις δυνάμεις της υπόλοιπης αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου (Εικόνες από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της 29ης Ιουνίου 2010), παρ όλο που μπορούν να χαρακτηριστούν αξιοπρεπείς, ήταν σαφώς μικρότερες από τις αντίστοιχες που έγιναν στις 5/5. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να μας προβληματίσει ως Αριστερούς γιατί ο κόσμος δεν συμμετείχε μαζικά σ' αυτό το συλλαλητήριο. Και να αναρωτηθούμε μήπως "στραβά αρμενίζουμε"...

Για την απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά

(Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα: Gatouleas)

Μια δύσκολη απεργιακή κινητοποίηση διεξάγεται στο λιμάνι του Πειραιά.

Η κυβέρνηση προσπαθεί με ένα συνδυασμό προπαγανδιστικής λάσπης και αστυνομικού κράτους να σπάσει μια σημαντική μάχη του κινήματος.

Μερικές πληροφορίες εν συντομία…

1) Ναι… η δυνάμεις κατοχής του Χρυσοχοΐδη «κέρδισαν» την πρωινή μάχη. Τρία (τουλάχιστον) πλοία απέπλευσαν το πρωί..

2) Όχι… το λιμάνι δεν λειτούργησε. Η «διπλή» περιφρούρηση από μπάτσους και απεργούς απέτρεψε να «φορτώσουν» τα πλοία. Είναι ζήτημα να είχαν από 20 επιβάτες το καθένα.

3) Ναι… αυτοί που κάνουν τις απεργιακές φρουρές είναι φοιτητές και «συμπαραστάτες». Τα πληρώματα «δηλώνουν» πως δεν εργάζονται. Αυτή, όμως, είναι μία πάγια τακτική του κινήματος για να «σπάει» την περίφημη black list των εφοπλιστών. Αν είσαι εν ενεργεία ναυτικός και δηλώσεις «απεργός», δεν υπάρχει περίπτωση στον αιώνα των άπαντα να ξαναμπαρκάρεις. Γι` αυτό ΣΕ ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ με τα πληρώματα επιστρατεύονται συνταξιούχοι, κυρίως, ναυτικοί και φοιτητές για να υλοποιήσουν τις απεργίες.. Γι` αυτό μην τσιμπάτε από τα κανάλια..

4) Ναι… η απεργία έχει επιπτώσεις και «σε εμάς»! Είναι «βαρύ» να χάνεις μια-δυο μέρες από τις λιγοστές διακοπές σου, αλλά … basta! Αν είναι έτσι να μην ξαναπεργήσει κανένας. Γιατροί και ασθενείς, σχολεία και παιδικοί σταθμοί κόντρα σε εργαζόμενους γονείς που «δεν έχουν που να αφήσουν τα παιδιά τους», ΔΕΗ και νοικοκυριά, σκουπιδιάρηδες και καθαριότητα, μεταφορές και καθημερινότητα… Αν είχαν δύναμη τα σωματεία σερβιτόρων, ιδιωτικών υπάλληλων ή τηλεπικοινωνιών θα είχαμε το STAR να ξεφωνίζει που «δεν μπορούμε να ξεσκάσουμε ένα σαββατόβραδο μιας και οι μπάρμεν απεργούν» ή για τις διακοπές στα κινητά.

5) Όχι… το ΣΥΡΙΖΑ-Μέτωπο-και-λοιπές-δημοκρατικές-δυνάμεις είναι άφαντο από τον Πειραιά. Ούτε ένα μικρό μπλοκ συμπαράστασης… Ούτε ένας από τους δυο του βουλευτές Πειραιά… Βρε ούτε μια ανακοίνωση για το ξεκάρφωμα. Φαίνεται η «ενότητα» δεν αφορά τη μάχη ενάντια στα μέτρα, αλλά μια συμφωνία κορυφής για να πουλάμε μούρη (τάχα μου-τάχα μου). Σύντροφοι, η ενότητα ΧΤΙΖΕΤΑΙ. Με αυτές τις συμπεριφορές, απλά, επιβεβαιώνεις τους ισχυρισμούς του ΚΚΕ πως η ενότητα σου είναι υποκριτική, κάλπικη.. μια ενότητα ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ και όχι δράσης...

η συνέχεια εδώ: Για την απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά

Εικόνες από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της 29ης Ιουνίου 2010

Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;

"Την τελευταία περίοδο επιταχύνθηκε το στριφογύρισμα της κουτάλας στην κατσαρόλα της αριστεράς. Δεν είναι μόνο η ίδρυση του νέου κόμματος ΔΗΑΡΙ από φρέσκα και άφθαρτα πρόσωπα της αριστεράς. Σημαντικές εξελίξεις παρατηρούνται στην Ανταρσυα. Διαγραφές είχαμε στο ΚΚΕ. Μετατοπίσεις είχαμε στον μετασυνεδριακό Συνασπισμό. Μορφοποιήσεις είχαμε στο μετασυγκεντρωσιακό Μέτωπο Α-A.

Η Ανταρσυα μοιάζει να παραιτήθηκε από την οικοδόμηση του τρίτου αντικαπιταλιστικού πόλου της αριστεράς. Το ΝΑΡ επιχειρεί την πιο πολιτική προσέγγιση της ζωής του, απογοητεύοντας θερμούς οπαδούς του (και οργανωμένο κομμάτι του), αλλά και επαναφέροντας αποστρατευμένους που προ ετών ξενέρωσαν από τον κινηματισμό και τον φοιτητικό ιδεοληπτικό συνδικαλισμό των ασπρομάλληδων. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του ΝΑΡ για πρώτη φορά δεν ξεκόβουν οριζοντίως και καθέτως από την «ρεφορμιστική αριστερά», ενώ οι εξελίξεις στον Συριζα και η διαφοροποίηση του Μετώπου Α-Α υπογραμμίζουν πως ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία να πετύχουν κάτι ως χώρος."

Απόσπασμα από το κείμενο που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ". Ολόκληρη η δημοσίευση εδώ: "Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;"

Στο κατώφλι μιας σκοτεινής εποχής

Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ (Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010)

Του

Δήμου Τσακνιά

Eχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο χαρακτήρα της παρούσης κρίσης. Ανεξάρτητα απ΄ τις εκδηλώσεις της, ως κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή δημοσιονομική κρίση ή κρίση χρέους κ.ο.κ., στην αριστερά συμφωνούμε γενικά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη κυκλική κρίση, αλλά βρισκόμαστε στη δίνη μιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Το χαρακτηριστικό των δομικών κρίσεων είναι ότι οι αντιθέσεις που σωρεύτηκαν είναι τέτοιες που δεν μπορούν να ξεπεραστούν στη διάρκεια ενός κύκλου. Γι΄ αυτό και διαρκούν περισσότερο, είναι πιο μακρόχρονες. Κυρίως όμως δεν μπορούν να ξεπεραστούν στο πλαίσιο και στη βάση της υπάρχουσας διάρθρωσης.

Όταν το 2008 ξέσπασε η κρίση, αρκετοί στην αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ την εξέλαβαν ως προαναγγελία γρήγορου θανάτου του καπιταλισμού και ζητούσαν όχι μόνο το κεφάλι του επί πίνακι αλλά και τα κεφάλια όσων ήταν πιο συγκρατημένοι σε τέτοιες εκτιμήσεις (μεταξύ των οποίων και το δικό μου -ως υπεύθυνου της επιτροπής προγράμματος).

Αυτό όμως που σίγουρα επιβεβαίωσε και επιβεβαιώνει με πολύ έντονο και εκκωφαντικό τρόπο η παρούσα κρίση είναι ότι οι αναπτυγμένες αλλά και οι μέσου επιπέδου καπιταλιστικές οικονομίες, όπως η ελληνική, έχουν εξαντλήσει για το προβλέψιμο μέλλον την ικανότητά τους να επιβιώνουν χωρίς να συμπιέζουν διαρκώς το επίπεδο και τις συνθήκες ζωής και εργασίας των πληθυσμών τους. Χωρίς να περιορίζουν δραστικά τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών τους.

Πληθαίνουν οι φωνές για την ενότητα της Αριστεράς και την ανάγκη κοινής δράσης

Η πρωτοβουλία της ΚΟΕ να απευθύνει μια πρόταση – πρόσκληση σε κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς πυροδότησε πολλές συζητήσεις και επανέφερε το αίτημα της κοινής δράσης και της ενότητας της Αριστεράς. Η εφημερίδα «Δρόμος» θεωρεί ως θετική την πρώτη σύσκεψη που οργανώθηκε από αυτή την πρωτοβουλία και παρουσιάζει συνοπτικά τις απόψεις των συμμετεχόντων. Επίσης προαναγγέλλει ότι σε επόμενα φύλλα της θα δημοσιεύσει αναλυτικά αυτές τις απόψεις.

Αντίθετα το ΠΡΙΝ (27/Ιούνη/2010) σε σχόλιό του με τίτλο «Δυστοκία στην πρωτοβουλία της ΚΟΕ» εκτιμά ότι στην συνάντηση που έγινε την Πέμπτη (24/6) «Δυστυχώς, η ανυπαρξία πολιτικού πλαισίου από μεριάς των διοργανωτών καθόρισε σε μεγάλο βαθμό και τη δυστοκία στην διαδικασία. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι οργανώσεις που συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρότειναν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πάλης για συζήτηση, που συμπεριλαμβάνει την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους…»

Νάιαλ Φέργκιουσον: «Ζητήστε αναδιάρθρωση του χρέους σας»

Αναδημοσιεύουμε από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" την συνέντευξη του  Νάιαλ Φέργκιουσον  στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου:

Η Ελλάδα θα μπορούσε να πετύχει ό,τι και η Αργεντινή ή και κάτι καλύτερο, υποστηρίζει ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον

Στα 40 του χρόνια, είδε το όνομά του στον κατάλογο του ΤΙΜΕ με τους 100 ανθρώπους οι οποίοι, κατά την αξιολόγηση του περιοδικού, ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Eξι χρόνια αργότερα, ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον εξακολουθεί να ερεθίζει μεγάλα ακροατήρια με τις εικονοκλαστικές του απόψεις. Oχι μόνον ως καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, αλλά και ως πληθωρικός συγγραφέας ευπώλητων βιβλίων, ως παραγωγός εκπομπών στο BBC και ως τακτικός αρθρογράφος των Financial Times.

Λαϊκή συνέλευση στα ΑΝΩ ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ

Μια συνέντευξη του Α. Αλαβάνου για τα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα...

Ο Αλέκος Αλαβάνος μιλά στη Blog (http://www.blogpress.gr/ , http://www.blogpress-gr.blogspot.com/ ) για την αναγκαιότητα μιας μεγάλης και ισχυρής σύγχρονης Αριστεράς, προτείνει το δρόμο εξόδου από την οικονομική κρίση, καλεί το κοινωνικό ΠΑΣΟΚ σε κοινό μέτωπο αγώνα με τις άλλες αριστερές δυνάμεις και «προβλέπει» το πολιτικό μέλλον του Γιώργου Παπανδρέου…

Συνέντευξη στον ΣΤΕΦΑΝΟ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟ

Ενώ βιώνουμε την αποτυχία του νεοφιλελευθερισμού, βλέπουμε ότι η παραδοσιακή Αριστερά αδυνατεί προς το παρόν να πείσει ότι έχει τις λύσεις. Πού οφείλεται αυτό;

Δεν είναι τόσο το ότι δεν έχει τις λύσεις. Περισσότερο είναι το ότι δεν είναι ένας αξιόπιστος πόλος που μπορεί να κερδίσει την εμπιστοσύνη. Κι αυτό γιατί οι μικροεξουσίες, οι γραφειοκρατικές λογικές, έχουν εκτοπίσει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική. Αυτή είναι η συστημική πλευρά της αριστεράς, που μπαίνει σε κρίση μαζί με όλο το σύστημα του δικομματισμού. Επειδή όμως είναι η πρώτη που βιώνει την κρίση, μπορεί να είναι και η πρώτη που θα ανασυγκροτηθεί.

Η διάσπαση του Συνασπισμού ήταν κάτι που το περιμένατε ή ήταν έκπληξη ακόμα και για εσάς;

Δεν μπορώ να πω ότι το περίμενα. Δύο θέματα που πόλωναν πάντα το χώρο αυτό, ήταν η σχέση με το ΠΑΣΟΚ και η σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα περίμενε κανείς ότι τώρα που η Κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει μια αντικοινωνική πολιτική της Ευρ. Ένωσης και η ελκτική δύναμη και των δύο είναι στο ναδίρ, η πόλωση αυτή θα ήταν ελάχιστη. Έγινε το αντίθετο. Έτσι, δεν ήταν τόσο πολιτικοί λόγοι, όσο, όπως είπα και προηγούμενα, γραφειοκρατικές αντιθέσεις.

Αρκετοί λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας έχει περιχαρακωθεί σε ένα ΣΥΡΙΖΑίικο ακραίο αριστερισμό που περιθωριοποιεί το Συνασπισμό. Έτσι, ένα κόμμα που θα μπορούσε να είναι ο διάδοχος πολιτικός χώρος του ΠΑΣΟΚ, έχει καταλήξει να μην είναι τίποτα άλλο, παρά ένα εξωκοινοβουλευτικής νοοτροπίας άθροισμα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ανίκανο να εμπνεύσει την κοινωνία εκτός… Εξαρχείων. Ποια είναι η δική σας άποψη σε σχέση με αυτές τις διαπιστώσεις;

Η ουσία είναι ότι η εικόνα που δίνεται στην κοινωνία είναι χαοτική, με αλληλοσυγκρουόμενες δυνάμεις χωρίς κοινή βάση. Η Αριστερά διαθέτει πολλά κόμματα, οργανώσεις, κινήσεις. Σήμερα δεν υπάρχει ένα κοινό πλαίσιο που να ενώνει και να εμπνέει. Όταν αυτό υπάρχει, όπως την εποχή του άρθρου 16, αυτή η πολυχρωμία της δεν είναι αδυναμία, είναι δύναμη.

«Κύριοι βουλευτές, ψηφίστε ΟΧΙ» - Συνεχίζουμε!

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της χτεσινής διαμαρτυρίας στα γραφεία βουλευτών του ΠΑΣΟΚ Α΄ και Β΄ Αθήνας, συνεχίζουμε σήμερα Παρασκευή με νέο ραντεβού στις 6:30 μ.μ. στα ΕΛΤΑ της πλατείας Συντάγματος, Μητροπόλεως και Φιλελλήνων. Χτες συμφωνήθηκε και η μεθεπόμενη κινητοποίηση: την παραμονή της απεργίας, Δευτέρα 28/6 στις 6 μ.μ., θα βρεθούμε στο Οφθαλμιατρείο, Σίνα και Πανεπιστημίου.

Καλούμε τους βουλευτές να πουν ΟΧΙ σε ένα νόμο που θα καταδικάσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα. Τους καλούμε να συμπεριφερθούν ως βουλευτές του ελληνικού λαού και όχι ως εκ των υστέρων διεκπεραιωτές των εντολών του ΔΝΤ. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ πρέπει να γνωρίζουν ότι, πέρα από την απειλή της διαγραφής τους από τον κ. Παπανδρέου –που υλοποιεί το τελείως ανάποδο πρόγραμμα από αυτό που προεκλογικά εξήγγειλε– υπάρχει και η απειλή της διαγραφής από τον ελληνικό λαό…

Χτες επισκεφθήκαμε τα γραφεία του κ. Πρωτόπαπα (πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ…), του κ. Χυτήρη, του κ. Σκανδαλίδη, του κ. Παπουτσή, του κ. Παπαϊωάννου και της κας Β. Παπανδρέου. Στα 2 πρώτα βρήκαμε τους σαστισμένους υπαλλήλους τους, τα υπόλοιπα τα βρήκαμε κλειστά ή είχαν ειδοποιηθεί και δεν μας άνοιγαν. Κολλήσαμε το κείμενο «Θα το θυμόμαστε» στις εισόδους όλων των γραφείων. Μετά έπεσε η πρόταση να επισκεφθούμε και τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στην Ιπποκράτους. Εκεί είχαμε γνήσια σοσιαλιστική αντιμετώπιση, αφού μετά από λίγο μας τίμησε με την παρουσία της μια διμοιρία ΜΑΤ, την οποία υποδεχτήκαμε με το σύνθημα «Έβγα Γιώργο για να δεις τα παιδιά της αλλαγής» και «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο ΔΝΤ».

Προωθήστε αυτό το μήνυμα, διαδώστε με κάθε τρόπο τα επόμενα ραντεβού μας στην Αθήνα:

Σήμερα Παρασκευή 6:30 μ.μ. στα ΕΛΤΑ πλατείας Συντάγματος, Μητροπόλεως και Φιλελλήνων

Δευτέρα 6:00 μ.μ. στο Οφθαλμιατρείο, Σίνα και Πανεπιστημίου

Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΝΤ – Ε.Ε. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

Πρόταση δέκα σημείων προς την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ

Στις σημερινές εντελώς έκτακτες συνθήκες η Αριστερά καλείται να αναλάβει άμεσα την ιστορική πρωτοβουλία και να πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός ευρύτατου κοινωνικού και πολιτικού Μετώπου για την αντίσταση, την αλληλεγγύη και την ανατροπή. 

Μια τέτοια ευθύνη δεν δικαιολογεί καθυστερήσεις, ιδεολογικές και πολιτικές «καθαρότητες», άσκοπους ανταγωνισμούς, μικροκομματικές επιδιώξεις και συμφέροντα, έξω και πέρα απ΄ τις αγωνίες του εργαζόμενου λαού. 

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί μόνο το βασικό καθήκον της εποχής αλλά και σημαντική ευκαιρία να αποδείξουμε πρώτα απ’ όλα στον κόσμο που κατά καιρούς μας ψήφισε και πολύ περισσότερο μας πλησίασε γεμάτος ελπίδα και διάθεση για συμμετοχή, ότι εξακολουθεί να αξίζει αυτή η επιλογή. Για ακόμη μια φορά καλούμε στον δρόμο της συστράτευσης και της ενότητας στο έδαφος ενός ΣΥΡΙΖΑ που θα πρωταγωνιστήσει στην συγκρότηση ενός πλατιού, ριζοσπαστικού Μετώπου για την ανατροπή του μνημονίου και των μέτρων, για την υπεράσπιση των οικονομικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων εργαζομένων και συνταξιούχων, για την κοινωνική αλληλεγγύη και την εναλλακτική λύση.

Στο πλαίσιο αυτό, εμείς τα μέλη της Γραμματείας που συμμεριζόμαστε τον πολιτικό προβληματισμό του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής προτείνουμε τα ακόλουθα 10 σημεία στόχων και δράσεων που θα κάνουν καθαρή την σφοδρή αντίθεσή μας σε ΔΝΤ – ΕΕ – Κυβέρνηση, θα δίνουν πολιτικό περιεχόμενο στους αγώνες και θα ευνοούν τις προϋποθέσεις για μια ριζοσπαστική εναλλακτική λύση.

1. ΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Το νέο αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο στο οποίο θα ενταχθούν και οι ρυθμίσεις για τα εργασιακά αποτελεί την πιο επιθετική και άγρια πολιτική απέναντι στον κόσμο της εργασίας σε ολόκληρη την μεταπολεμική περίοδο. Η κυβέρνηση Γ Παπανδρέου υλοποιώντας τις εντολές ΔΝΤ και ΕΕ οδηγεί τους εργαζόμενους σε ολοκαύτωμα. Τα εργατικά δικαιώματα, ολόκληρο σχεδόν το εργατικό δίκαιο που χτίστηκε με θυσίες και αίμα σχεδόν έναν αιώνα τώρα, κυριολεκτικά διαγράφεται μέσα στις τρεις σελίδες αυτού του νομοθετικού εκτρώματος. Την ίδια ώρα πετσοκόβονται οι συντάξεις και γίνονται επίδομα φτώχειας για έναν ολόκληρο κόσμο που έχει εργαστεί σκληρά, που έχει ιδρώσει και δεν έχει κλέψει και που έχει πληρώσει για δεκαετίες. 

Δεν θα περάσει. Δεν θα εφαρμοσθεί. Αγώνας χωρίς συμβιβασμό.

Ο κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ φέρει ατομική ευθύνη. Η ψήφος του αν είναι ναι, θα γραφτεί με μαύρα γράμματα στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Ειρηνική επίθεση με επιστολές, ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, sms, στον καθένα χωριστά. Ειρηνική πολιορκία των γραφείων του καθένα χωριστά.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ανεύθυνος άρχων κατά το Σύνταγμα, φέρει την ιστορική ευθύνη που επιβάλλουν οι περιστάσεις. Ο Πρόεδρος της Ισλανδίας παρέπεμψε το θέμα του χρέους σε δημοψήφισμα και το 93% του ισλανδικού λαού είπε «όχι».

ΘΑ ΤΟ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Την Πέμπτη 24/6 στις 6:30, πολίτες από όλη την Αττική θα συναντηθούν στη διασταύρωση των οδών Σίνα και Ακαδημίας για να επιδώσουν «ψήφισμα διαμαρτυρίας» σε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ σχετικά με το νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση , καλώντας τους να το καταψηφίσουν. Το ίδιο και την Παρασκευή 25/6 στις 6:30 στη συμβολή των οδών Μητροπόλεως και Φιλελλήνων στην Πλατεία Συντάγματος. ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ, η λαϊκή πίεση μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές,

Την ερχόμενη εβδομάδα ο Υπουργός Εργασίας καταθέτει το νομοσχέδιο που κατ΄ απαίτηση της τρόικας ισοπεδώνει την κοινωνική ασφάλιση, γυρνώντας την ελληνική κοινωνία στις αρχές του 20ού αιώνα. Η κυβέρνηση απειλεί όσους από εσάς σκέφτονται να μην το στηρίξουν.

Πρέπει να γνωρίζετε ότι πέρα από την απειλή της διαγραφής από τον κ. Παπανδρέου –που υλοποιεί το τελείως ανάποδο πρόγραμμα από αυτό που προεκλογικά εξήγγειλε– υπάρχει και η απειλή της διαγραφής από τον ελληνικό λαό.

Σας καλούμε έστω και τώρα να πείτε ΟΧΙ σε ένα νόμο που θα καταδικάσει την ελληνική κοινωνία στη βαρβαρότητα. Σας καλούμε να συμπεριφερθείτε ως βουλευτές του ελληνικού λαού και όχι ως εκ των υστέρων διεκπεραιωτές των εντολών του Δ.Ν.Τ. Άλλωστε τον Οκτώβρη του 2009 ψηφίσαμε για Βουλή και όχι για Συμβουλευτική.

Ο ελληνικός λαός θα θυμάται τις πράξεις ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, θα θυμάται όμως και τις πράξεις που τον στέλνουν στον εργασιακό, ασφαλιστικό και οικονομικό μεσαίωνα.

Η ευθύνη είναι στον καθένα σας ξεχωριστά.

4η Αντιρατσιστική Γιορτή «Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών» Σάββατο 26 Ιούνη, στο Λόφο Κολωνού

ΚΟΕ: Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Υπάρχουν ημερομηνίες τυπωμένες στα βιβλία της ιστορίας σαν ορόσημα, σαν σημεία τομής. Η 5/5/2010 θα αποτελέσει την ημερομηνία μιας νέας κατάστασης –πολιτικά, οικονομικά, κοινωνικά– για την ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης. Θα μιλάμε διαφορετικά για το πριν και το μετά από αυτή την ημερομηνία.

Το ΔΝΤ και η ΕΕ σχηματίζουν ένα νέο «καθεστώς» καταργώντας τη λαϊκή κυριαρχία. Η νέα συνθήκη-πολυνόμος, δηλαδή το αμετάφραστο κείμενο του ΔΝΤ και της ΕΕ, ψηφίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από μία –στα όρια της νομιμότητας– κυβέρνηση, που έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια τους ψηφοφόρους της και τις προεκλογικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις της, όπως και από ένα ακροδεξιό κόμμα.

Βασική τους επιδίωξη είναι το γκρέμισμα καταχτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, το πισωγύρισμα σε μια κοινωνία που –αν ολοκληρωθεί– θα θυμίζει την Ελλάδα του ’50 και του ’60, την Ελλάδα της μετανάστευσης, της φτώχειας, της «άπονης ζωής», του αποκλεισμού και της κοινωνικής πόλωσης. Μπορεί άραγε να επιβιώσει ο κόσμος της εργασίας, οι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι; Μπορεί η νεολαία να ονειρεύεται μια αξιοπρεπή ζωή; Οι υποσχέσεις που δίνει το νέο καθεστώς, μετά και από τη χρησιμοποίηση των ρημάτων «καταργώ» (δικαιώματα –καταχτήσεις) και «πουλώ» (δημόσια περιουσία –δημόσια γη), είναι είτε χρεωκοπία είτε τουλάχιστον 20ετή μέτρα και προγράμματα «σταθερότητας».

Όμως, στις 5/5/2010 εμφανίστηκε στο προσκήνιο μια ανεξάρτητη και «αυθαίρετη» μεταβλητή. Εμφανίστηκε πανελλαδικά ένας λαός με οργή, αγανάκτηση, θυμό, αντιμέτωπος συνολικά με το πολιτικό σύστημα και τις μέχρι τώρα εκπροσωπήσεις του. Ο κόσμος αυτός που την ίδια στιγμή αναρωτιέται τι να κάνουμε – πώς να τους σταματήσουμε – τι θα γίνει παραπέρα, είναι σήμερα πλειοψηφία, αλλά δεν έχει πολιτική έκφραση και εκπροσώπηση. Ταυτόχρονα με την κρίση του πολιτικού τους συστήματος, παρακολουθούμε αναταράξεις, διαφοροποιήσεις σε όλα σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Η κρίση δεν θα αφήσει απείρακτο πολιτικό σύστημα και πολιτικό προσωπικό, κοινωνικούς και συνδικαλιστικούς θεσμούς και εκπροσωπήσεις.

Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί κι ο Μαρξ έχει πεθάνει,…

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "LeftG700" το παρακάτω κείμενο:

Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί κι ο Μαρξ έχει πεθάνει,…

...είναι δυνατόν ο Κέυνς να αισθάνεται τελείως καλά;!

Στην «Ελευθεροτυπία» της Παρασκευής δημοσιεύτηκε ένα άρθρο του τακτικού συνεργάτη της καθηγητή Κώστα Βεργόπουλου με τον τίτλο «Όταν η Αριστερά αυτοκτονεί». Σ’ αυτό ο Κώστας Βεργόπουλος ασκεί κριτική προς το σύνολο της Αριστεράς εστιάζοντας κυρίως στην, κατά την άποψή του, αποκοπή της Αριστεράς από την κοινωνία και τα προβλήματά της. Εξ αρχής, φλερτάραμε με την ιδέα να πάρουμε τον λόγο επί του άρθρου. Όταν όμως είδαμε τον φίλο και blogger Herr K να στέλνει ένα θερμό σχόλιο συνηγορίας («Αν πω ‘‘πέστα Βεργόπουλε!’’, μήπως θεωρηθεί λαϊκιστικό και απολίτικο;») στο youpayyourcrisis.blogspot.com όπου αναδημοσιεύτηκε, το φλερτ μετετράπη σε σφοδρό έρωτα! Έτσι, καταλήξαμε στο σημερινό σημείωμα.

Κώστας Βεργόπουλος
 
Να πούμε κάτι προκαταβολικά: τον Κώστα Βεργόπουλο τον γουστάρουμε! Τον γουστάρουμε γιατί είναι «φάτσα», γιατί, όταν χρειάζεται, μιλάει σαν «κακό παιδί», γιατί δεν φοβάται να πει την άποψή του ακόμα κι όταν είναι αιρετική· κι ακόμα γιατί είναι ένας από τους λίγους εκείνους που έχουν δει από καιρό και έχουν κριτικάρει τη διολίσθηση της Αριστεράς σε πολιτιστικά ζητήματα και την αντίστοιχη απομάκρυνσή της από τις «ταπεινές»[1] ανάγκες των πολλών.

Ως οικονομολόγος είναι η επιτομή του αριστερού κεϋνσιανού. Πιστεύει δηλαδή, χοντρικά, στην κρατική παρέμβαση μέσω δημοσίων επενδύσεων που αυξάνουν τη ζήτηση διοχετεύοντας χρήμα στους εργαζόμενους το οποίο μετατρεπόμενο με τη σειρά του σε αντίστοιχες δαπάνες κατανάλωσης «σπρώχνει» την οικονομία συνολικά σε ανοδική πορεία. Αυτονόητα, τάσσεται υπέρ ενός κάποιου εθνικού προστατευτισμού και κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην απελευθέρωση της «δράσης» του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Για κάποιους θερμοκέφαλους της «πούρας» Αριστεράς, το να είσαι κεϋνσιανός είναι ένας από τους τρεις καλύτερους λόγους να σου αφαιρεθεί δημοσία και σε επίσημη τελετή η ταυτότητα του αριστερού. Θερμοκέφαλοι κι εμείς όντες, αλλά διαφορετικής κατηγορίας, δεν θα συμφωνούσαμε. Κι αυτό, επειδή δεν θεωρούμε πως είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους ένας μαρξιστής —αυτό δηλώνει ο Βεργόπουλος ή τουλάχιστον ποτέ δεν έχει δηλώσει μη μαρξιστής— να είναι στην παρούσα φάση, σωστά ή λάθος, κεϋνσιανός.

Έτερον εκάτερον. Μ’ άλλα λόγια, μπορεί να μη θεωρούμε τον Βεργόπουλο «εσωτερικό εχθρό», αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως μας τα λέει και πάντα καλά.

Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης

Στην σημερινή ΑΥΓΗ (Κυριακή, 20 Ιούνη) δημοσιεύεται συνέντευξη του Α.Αλαβάνου στον Νίκο Φίλη και τον Κωνσταντίνο Ζαγάρα. Αναδημοσιεύουμε την ...τελευταία ερώτηση:

Περίοδος Μουντιάλ, ποια ομάδα υποστηρίζετε;

Όπως σε όλα τα τελευταία παγκόσμια πρωταθλήματα, έτσι και φέτος υποστηρίζω μια λατινοαμερικάνικη χώρα: την Ελλάδα

Την υπόλοιπη συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε στην ιστοσελίδα της ΑΥΓΗΣ, εδώ: Αλέκος Αλαβάνος: Στις περιφερειακές εκλογές της Αττικής μπορεί να καταγραφεί ο νέος πολιτικός χάρτης.

Σήμερα ο Φ. Κουβέλης δήλωσε σε συνέντευξή του στη Realnews ότι δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας της Ανανεωτικής Πτέρυγας με το ΠΑΣΟΚ, επισημαίνοντας πως «η απουσία συμπτώσεων και ασυμφωνιών προγραμματικού χαρακτήρα δεν επιτρέπει μια τέτοια σύγκλιση». Δείτε στο παρακάτω video την άποψη του Α. Αλαβάνου για αυτό το ζήτημα και την σχέση που είχε με την διάσπαση του ΣΥΝ, όπως την εξέφρασε χθες στο Resistance Festival:

Για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο αλλαγής...

Ας ελπίσουμε ότι η κοινή δράση της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ δεν θα περιορίζεται μόνον στους κοινούς τίτλους των εφημερίδων της, όπως συνέβη αυτό το Σαββατοκύριακο με τις εφημερίδες "δρόμος", "ΠΡΙΝ" και "Η ΑΥΓΗ". Κάποιες ελπίδες προς αυτή την κατεύθυνση διαφάνηκαν και από την συζήτηση που οργανώθηκε το Σάββατο, 19 Ιούνη 2010 με θέμα "Η αριστερά σε σταυροδρόμι" στο Resistance Festival και ομιλητές τον Γιάννης Θεωνά, στέλεχο ΚΕΔΑ και μέλος γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ, Αλέκο Αλαβάνο - Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, Δημήτρη Καζάκη - Οικονομολόγο, Γιάννη Ελαφρό - μέλος Π.Ε. ΝΑΡ, στέλεχος ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τον Θοδωρή Δρίτσα - βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Γιάννης Ελαφρός μίλησε πρώτος και αναφέρθηκε στην ανάγκη οικοδόμησης ενός μετώπου κοινής δράσης που δεν θα περιορίζεται στο χώρο της αριστεράς, θα έχει αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά και θα οικοδομηθεί από τα κάτω στο μαζικό κίνημα. Όμως δεν διευκρίνισε επακριβώς - αν και το δήλωσε ως πρόθεση - αν στο πολιτικό πλαίσιο αυτού του μετώπου χωράνε και άλλες αντιλήψεις και απόψεις από αυτές που περιέχονται στο πολιτικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το οποίο ανέπτυξε στα βασικά του σημεία. Επίσης οι εκτενείς αναφορές που έκανε στην ανάγκη οικοδόμηση από τα κάτω αυτού του μετώπου είχαν περισσότερο τον χαρακτήρα των ηθικών εκκλήσεων και οριοθετήσεων από πρακτικές μεγαλοπολιτικών και παραγοντισμού που έχουν διαβρώσει χώρους της αριστεράς, παρά των συγκεκριμένων προτάσεων για το πως θα πραγματοποιηθεί αυτή η πολυπόθητη από τα "κάτω" οικοδόμηση. Σε αυτό το σημείο απάντησε αργότερα ο Θ. Δρίτσας ο οποίος επεσήμανε ότι παράλληλα με τις μεγαλειώδεις μαζικές κινητοποιήσεις όπως την 5η Μάη, αυτή την περίοδο όπου η αριστερά παρουσιάζεται πολυδιασπασμένη και γίνονται εκλογές σε μαζικούς χώρους και σε συνδικάτα, τότε εμφανίζεται να ανεβαίνει η κυβερνητική παράταξη ενώ η αριστερά παραμένει στάσιμη σε αντίθεση με τις λίγες εκείνες περιπτώσεις όπου σημειώνονται ενωτικά εγχειρήματα της ριζοσπαστικής αριστεράς, τα οποία σχεδόν πάντα καταγράφουν και σημαντικές επιτυχίες...

Ο Δημήτρης Καζάκης - θεωρώντας ως δεδομένο ότι η χώρα μας ήδη έχει χρεοκοπήσει - επανέλαβε για μια ακόμα φορά τις γνωστές του θέσεις για το χρέος και για το πως θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Κατηγόρησε επίσης ορισμένες δυνάμεις της αριστεράς ότι βρίσκονται πίσω από τις απαιτήσεις του κόσμου επειδή δεν συντάσσονται με το αίτημα της στάσης πληρωμών και της εξόδου της χώρας από το ευρώ και την Ε.Ε.

Ο Α. Αλαβάνος αφού αναφέρθηκε ότι στο παρελθόν άλλα ήταν τα διλήμματα της αριστεράς και άλλα σήμερα, επεσήμανε ότι το μέτωπο σήμερα θα πρέπει να χωράνε όλες οι διαφορετικές απόψεις και αντιλήψεις που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της. Σε αυτό το σημείο εντόπισε σε σχέση με την πρόσφατη διάσπαση του ΣΥΝασπισμού ότι ενώ στο παρελθόν είχαν πραγματική βάση τα πολιτικά διλήμματα που αφορούσαν επιλογές σχετικές με τις αντιλήψεις και θέσεις της Α.Π. σήμερα που πρακτικά δεν έμπαινε κανένα τέτοιο δίλημμα όπως π.χ. συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, έγινε αυτή η διάσπαση...

Επίσης, στο κύριο μέρος της ομιλίας του αναφέρθηκε στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που καταλύει την κοινωνική ασφάλεια εκ θεμελίων, τις κατακτήσεις που με αίμα και ιδρώτα κέρδισε μέσα σε ένα αιώνα η εργατική τάξη, πολύ χειρότερο από τις επιθέσεις ακόμα και δικτατοριών, δεν θα περάσει. Μεταξύ άλλων τόνισε ότι:

"Η κυβέρνηση Παπανδρέου που το προωθεί πρέπει να πέσει. Αν χρειασθεί και μέσα στις δύο επόμενες βδομάδες πριν ολοκληρωθεί η διαδικασία ψήφισής του.Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα φέρουν ακέραιη την ευθύνη. Ας αφήσουν ορισμένοι τα κόλπα και τα προσχήματα: «Δεν φταίει η κυβέρνηση, φταίει το Μνημόνιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου». Ή, «δεν φταίω εγώ, η κυβέρνηση το αποφάσισε».

Την ιστορική στιγμή, όταν διακυβεύεται το μέλλον ενός λαού, ο βουλευτής μένει απέναντι στη συνείδησή του. Και δικαιώνεται ή στιγματίζεται για όλη του τη ζωή.Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής καλεί τους εργαζόμενους, με ειρηνικό τρόπο, να «πολιορκήσουν» ηθικά τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στα γραφεία τους, στις εκλογικές τους περιφέρειες, στη βουλή, σε πολιτικές εκδηλώσεις. Όλους, χωρίς καμία εξαίρεση. Και τον καθένα χωριστά.

Η πτώση της κυβέρνησης ταχύτατα είναι για πολλούς πλέον ένα σοβαρό ενδεχόμενο..

Το Μέτωπο καλούμε τη Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ να ενσωματώσει επιτέλους το αίτημα «Να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου» ως ένα από τους κεντρικούς πολιτικούς στόχους, όπως ζητάμε εδώ και τέσσερις μήνες. Δεν είναι δυνατό να εμφανίζεται αυτή η δυνατότητα στον ορίζοντα και η αριστερά να δίνει πίστωση χρόνου και άφεση αμαρτιών σε μια κυβέρνηση που συντρίβει το κοινωνικό κράτος.

Εναλλακτική λύση υπάρχει όσο υπάρχει ο λαός. Σε στιγμές κρίσης, ο χρόνος αποκτά ασύλληπτη πυκνότητα και μέσα σε μια βδομάδα μπορούν να συμβούν όσα σε ομαλές συνθήκες θα χρειάζονταν μια τετραετία."

Μερικά άλλα σημεία της τοποθέτησή του παρουσιάζουμε στο παρακάτω video:

Στιγμιότυπα με τους Étienne Balibar και Κώστα Δουζίνα από από την εκδήλωση στην ΠΑΝΤΕΙΟ

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -πρώτο μέρος from bananiotis on Vimeo.

0

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -δεύτερο μέρος from bananiotis on Vimeo.

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -τρίτο μέρος from epohi on Vimeo.

κρίση στην Ελλάδα και την Ευρώπη -τέταρτο μέρος from epohi on Vimeo.