Η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ) και η ταξική πάλη - Μέρος 2ο

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Κάθε 1η του Σεπτέμβρη η Ρωσία γιορτάζει την “Ημέρα της Γνώσης”. Στον εορτασμό του 2017, πάνω από ένα εκατομμύριο Ρώσοι μαθητές παρακολούθησαν τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν σε μια τηλεοπτική εκδήλωση (αποσπάσματα στο παραπάνω video)  να δηλώνει: «Η τεχνητή νοημοσύνη είναι το μέλλον, όχι μόνο της Ρωσίας, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας» και να προσθέτει: «Όποιος γίνεται ηγέτης σ 'αυτόν το τομέα, θα γίνει ο ηγεμόνας του κόσμου».

Οι δηλώσεις όμως του Πούτιν δεν απευθύνονταν μόνον στους μαθητές.. Αντικατοπτρίζουν την αυτοκριτική των ελίτ της Ρωσίας για την εποχή του “υπαρκτού σοσιαλισμού”, σχετικά με ορισμένες λαθεμένες στρατηγικές επιλογές του σοβιετικού καθεστώτος που συνετέλεσαν στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 και απέτρεψαν την ΕΣΣΔ να ακολουθήσει μια πορεία ανάπτυξης ανάλογη με αυτή που σημείωσε ο «κρατικός καπιταλισμός» στην Κίνα.

Συνήθως μας διαφεύγει ότι η απόφαση για την διάλυση της ΕΣΣΔ ήταν μια πράξη κήρυξης ...“πτώχευσης”. (ένα ενημερωτικό κείμενο, για οποίον ενδιαφέρεται για αυτή την πλευρά της κατάρρευσης εδώ: «Το ΔΝΤ στην Ρωσία»). Το μέλλον της σοσιαλιστικής οικοδόμησης είχε κριθεί αρκετά χρόνια πριν...

Στο χώρο της παραγωγής, ο βασικός λόγος στον οποίο οφείλεται η μείωση της ανταγωνιστικότητας σημαντικής μερίδας προϊόντων που παρήγαγε η ΕΣΣΔ -  για εξαγωγές αλλά και για την εσωτερική αγορά - εντοπίζεται στο γεγονός ότι είχε ήδη χαθεί από την δεκαετία του 70 η μάχη στην τεχνολογία των ηλεκτρονικών υπολογιστών και στους συναφείς τομείς που τροποποίησαν (και διεθνοποίησαν) τις παραγωγικές διαδικασίες στο δυτικό κόσμο. Η μάχη αυτή χάθηκε στο επίπεδο επιλογών του “κεντρικού σχεδιασμού” και όχι το πλαίσιο των δυνατοτήτων και της τεχνογνωσίας που διέθεταν εκείνη την εποχή τα ερευνητικά κέντρα της ΕΣΣΔ...

Με αφορμή εκείνες τις δηλώσεις του Πούτιν, μετά από τρεις μέρες ο Elon Musk προειδοποιεί: «Ο ανταγωνισμός για την υπεροχή της τεχνητής νοημοσύνης (AI) σε εθνικό επίπεδο, πιθανότατα θα είναι η αιτία του 3ου παγκοσμίου πολέμου». (αναλυτικά εδώ: «Elon Musk predicts World War III»)

Από αγρότες εργάτες, από συνεταιρισμοί εταιρίες...

Η παρέμβασή Κρίτωνα Αρσένη στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου στις 20 Φεβρουαρίου 2020.

Ιδιωτικοποίηση συνεταιρισμών και συγκέντρωση της γεωργικής δραστηριότητας σε λίγους προωθεί η κυβέρνηση.

- Γιατί δεν τους καταργεί; Επειδή θα επιδοτούνται αδρά από την ΕΕ από το 2021 και έπειτα.
- Πως το καταφέρνει; Με το 35% των ψήφων που θα μπορούν να έχουν οι ιδιώτες επενδυτές στους συνεταιρισμούς.
- Ποιοι επενδυτές; Αυτοί που μετά θα αγοράζουν τα προϊόντα των συνεταιρισμών στα πλαίσια της Συμβολαιακής Γεωργίας.

Θα αποφασίζουν και ως αγοραστές και ως πωλητές για τις τιμές πώλησης!
Ιδιοφυές και απροκάλυπτο.

Μερικά σχόλια στο κείμενο: «Απολογισμός του ΣΥΡΙΖΑ: Παραχάραξη της ιστορίας για επιτάχυνση προς τα δεξιά»

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην "εργατική αριστερά". Τα δικά μας σχόλια είναι ενσωματωμένα είναι με πλάγια γράμματα:

Το κείμενο του απολογισμού της κυβερνητικής περιόδου, που ενέκριναν ομόφωνα στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι κομμένο και ραμμένο με το μάτι «στο αύριο», δηλαδή στη ραγδαία πορεία του προς τα δεξιά.

- Με το μάτι «στο αύριο» θα πρέπει να γίνονται οι πολιτικοί απολογισμοί. Εξάλλου, απ' αυτή την άποψη διακατέχεται σε τελική ανάλυση και το κείμενο που εκφράζεται απαξιωτικά γι αυτήν. Η διαφορά εντοπίζεται στο πιο θα πρέπει να είναι αυτό το «στο αύριο»...

Όποιος δια­τη­ρεί αμ­φι­βο­λί­ες, ας ση­μειώ­σει τη με­γέ­θυν­ση των συ­νη­θειών και των πρα­κτι­κών της «ηλε­κτρο­νι­κής εσω­κομ­μα­τι­κής δη­μο­κρα­τί­ας» -με το iSyriza και τον (τάχα) διά­λο­γο κά­ποιων «μελών» κα­τευ­θεί­αν (λέει) με τον Τσί­πρα μέσω της «σε­λί­δας» iAsk&Watch … Αυτός ο πλή­ρης εκ­φυ­λι­σμός των εν­νοιών Κόμ­μα-Μέ­λος-Διά­λο­γος, απο­τέ­λε­σε βα­σι­κό γνώ­ρι­σμα της «νέας σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας» (θυ­μά­ται κα­νείς την «δη­μο­κρα­τία» του ΓΑΠ;), δη­λα­δή των σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κών κομ­μά­των σε όλη την Ευ­ρώ­πη κατά την πε­ρί­ο­δο της πλή­ρους προ­σχώ­ρη­σής τους στο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό.

-  "ο πλή­ρης εκ­φυ­λι­σμός των εν­νοιών Κόμ­μα-Μέ­λος-Διά­λο­γος" δεν καταγράφεται στην "με­γέ­θυν­ση των συ­νη­θειών και των πρα­κτι­κών της «ηλε­κτρο­νι­κής εσω­κομ­μα­τι­κής δη­μο­κρα­τί­ας»", έχει καταγραφεί σε πολλά πιο σημαντικά ζητήματα στην εξέλιξη του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ, ήδη από την πρώτη μέρα της συγκρότησής του. Γιατά έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν και δεν θα επανέλθουμε. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε ως μια "μαφία" των συνιστωσών του χωρίς ποτέ να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά ενός μαζικού συμμετοχικού πολιτικού μηχανισμού που τα μέλη του συμμετέχουν στην λήψη των αποφάσεων του... Σε κόμματα με τις γνωστές ιεραρχικές δομές που έχει γενικά η Αριστερά (με την βασική διάκριση ανάμεσα σε απλά μέλη και “στελέχη” που η γνώμη τους πάντα μετράει περισσότερο) , στην καλύτερη περίπτωση η “αυτοπρόσωπη παρουσία” λειτουργεί στο επίπεδο των οργανώσεων βάσης, όπου η αξία της συμμετοχής εξαντλείται στην δυνατότητα που έχει ο καθένας να μπορεί να πει τον πόνο του και τίποτα παραπάνω. Χωρίς την αρχή της “ισότητας”, η αυτοπρόσωπη παρουσία είναι απλά μια φαντασίωση χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Επίσης, αυτό που είναι φανερό - και έχει πράγματι πολιτική σημασία - είναι πως αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε το σύστημα της “ηλεκτρονικής ψηφοφορίας” των PODEMOS,το δημοψήφισμα του ΟΧΙ δεν θα ανατρεπόταν...

Δέκα χρόνια πριν: Το "Σύμφωνο Σταθερότητας"...

Αποκαλυπτικές σκηνές από την επιβολή των μέτρων για το "Σύμφωνο Σταθερότητας" από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ.

Αντί να βλέπετε τα σημερινά δελτία των ειδήσεων, γυρίστε πίσω δέκα χρόνια και παρακολουθείστε εκείνης της εποχής. Είναι σαν να βλέπετε την ίδια ταινία, με άλλους ηθοποιούς...

Έχουν αλλάξει βέβαια και μερικά πράγματα προς το χειρότερο.

Τότε, για παράδειγμα, ήταν προφανές για την Αριστερά να ζητάει στο δημοσιονομικό επίπεδο την μείωση των στρατιωτικών δαπανών. Εξάλλου, ένας από τους βασικούς λόγους της ένταξης της χώρας στην ΕΕ που πρόβαλλαν οι υποστηρικτές της ήταν η εξασφάλιση της εδαφικής της ακεραιότητας.

Φλεβάρης του 15: η ευκαιρία που χάθηκε...

5 Φλεβάρη 2015
Μια μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση οργανώθηκε απ’ τα κάτω (από ένα event στο facebook). Ενδεικτική η πλήρης απουσία των επιτελείων, όχι μόνον του ΣΥΡΙΖΑ... Τότε ήταν διαφορετικά τα πράγματα: Δεν χρειαζόταν 100 συλλογικότητες να μαζευτούν και να καλέσουν σε μια κινητοποίηση,  στην οποία δεν μπορούν να μαζέψουν ούτε τα μέλη τους...
   περισσότερα εδώ:

Ο λαϊκός παράγοντας στον δρόμο, η κυβέρνηση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Πριν μερικές μέρες, κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ εξέφραζαν δημόσια τις ανησυχίες τους για την υποτίμηση του λαϊκού παράγοντα - που κάνει αισθητή την παρουσία του στον δρόμο - από τις ηγεσίες των οργανωμένων ομάδων του:

"Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματικότητα που καθορίστηκε από πράξεις και παραλείψεις, με τον αποκλεισμό ενός σημαντικού δυναμικού του κόμματος αλλά και της κοινωνίας. Η κοινωνία είναι έξω από το παιχνίδι σε μια ιστορική συγκυρία που μόνο οι ενεργές και συγκροτημένες λαϊκές δυνάμεις θα μπορούσαν να παίξουν θετικό ρόλο στη σύγκρουση με πανίσχυρους αντίπαλους εκτός Ελλάδας και μέσα στη χώρα μας. «Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πως προχωράμε». Όχι ως ομάδες πίεσης - λόμπυ - στα κυβερνητικά υπουργεία, αλλά ως αριστεροί πολίτες, εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ, που αναλαμβάνουν το μερίδιο ευθύνης το οποίο τους αναλογεί απέναντι στο λαό και τη χώρα. Ούτε ο ρόλος της καταγγελίας, ούτε ο ρόλος των επισημάνσεων σε ώτα μη ακουόντων, ούτε καν η διαμαρτυρία χωρίς εναλλακτική αντίληψη, μπορούν να συγκροτήσουν μια αριστερή ερμηνεία των δεδομένων και αντίστοιχες πρωτοβουλίες δράσης στη σημερινή εξαιρετικά δύσκολη, περίπλοκη και ταυτόχρονα θετικά αντιφατική συγκυρία."

Αθήνα,  1 Φλεβάρη 2015,  από το συλλογικό κείμενο:

«Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πως προχωράμε»

Agora II - Δεσμώτες

• Το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπου-

λου «Agora II: Δεσμώτες» προβάλλεται από

13/2/2020 στην Αθήνα στους κινηματογρά-

φους: Ideal, Ααβόρα, Γαλαξίας, Μικρόκοσμος

και Σπόρτιγκ, καθώς και σε Θεσσαλονίκη και

Κρήτη

Μετά το AGORÁ – Από την Δημοκρατία στις Αγορές που προκάλεσε αίσθηση και βραβεύτηκε διεθνώς, ο Γιώργος Αυγερόπουλος επιστρέφει με την δεύτερη ταινία του για την ελληνική κρίση, το AGORÁ II – Δεσμώτες. Για περίπου 5 χρόνια (2015-2019), ο Αυγερόπουλος παρακολουθεί την κοινωνία της χώρας του σε διαφορετικά επίπεδα, με πρωταγωνιστές τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, τον υπουργό οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη, ένα ζευγάρι προσφύγων απ’ τη Συρία, μία τραγική μάνα, μία οικονομική μετανάστρια και έναν νέο γιατρό.

Μια συζήτηση του Γιώργου Αυγερόπουλου με την Ιφιγένεια Καλαντζή που αξίζει να την διαβάσετε, εδώ:

Γιώργος Αυγερόπουλος- Δεν παραδέχτηκε την ήττα