Περσινά ξινά σταφύλια…

Άνευ ουσιαστικού ενδιαφέροντος οι νέες αναζητήσεις αριστερής εκλογικής ενότητας

Αναδημοσίευση από τον "δρόμο της Αριστεράς"

του Γιώργου Παπαϊωάννου

Κανείς δεν θα αμφισβητούσε ότι το σχετικό «τέλμα» στο οποίο οι κινήσεις αμφισβήτησης έχουν περιέλθει τα τελευταία χρόνια, πρέπει να ξεπεραστεί και καθένας να συμβάλλει όπως μπορεί σε αυτό. Δεν υπάρχει όμως μία μόνο άποψη για το πώς αυτό μπορεί να επιτευχθεί, ούτε είναι «αγνωστικιστής» όποιος δεν αποδέχεται την σχεδόν μοναδική ως τώρα προσφερόμενη «λύση». Το σχήμα που υποστηρίζει ότι οι υπαρκτές οργανωμένες δυνάμεις της «πέραν του ΣΥΡΙΖΑ» Αριστεράς θα ενωθούν πάνω σε μια πλατφόρμα, θα μπουν «κουτσά-στραβά» στη Βουλή και μετά βλέπουμε για τα υπόλοιπα, «μπάζει» από παντού.

Ήταν μία Ένωση που την έλεγαν Σοβιετική ...

Θα μπορούσε να συμβεί και στην ΕΣΣΔ αυτό που συνέβη και στην Κίνα: Εκεί κυματίζει ακόμα η κόκκινη σημαία, είναι στα πράγματα το κομμουνιστικό κόμμα και οι καπιταλιστικοί εκσυγχρονισμοί συνεχίζουν να προχωράνε με επιτυχία.
Όμως γιατί δεν συνέβη αυτό στην ΕΣΣΔ;

Πριν 25 χρόνια, τα μεσάνυχτα της 25ης Δεκεμβρίου του 1991 υποστέλλεται, από το Κρεμλίνο, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο και το αστέρι. Στη θέση της υψώνεται η τρίχρωμη προεπαναστατική. Πολλοί κομμουνιστές σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή δάκρυσαν, γιατί θεώρησαν ότι κατέρρευσε η μεγάλη πατρίδα του σοσιαλισμού,

Όμως η υποστολή της σημαίας δεν είναι παρά ένα ασήμαντο γεγονός στην παλινόρθωση του καπιταλισμού στην πρώην ΕΣΣΔ, το οποίο σχετίζεται με δευτερεύοντα ζητήματα αυτής της πορείας. Η παλινόρθωση είχε επιτευχθεί με ομαλό τρόπο αρκετά χρόνια πριν. Αν η επανάσταση του 17 ήταν μια ιστορική τομή στο κράτος με την παρουσία και την συμμετοχή των λαϊκών μαζών, η διάλυση της ΕΣΣΔ ήταν στιγμή στην συνέχεια του κράτους που καταγράφει με συμβολικό τρόπο έναν ακόμα “αστικό εκσυγχρονισμό” του.

Έξοδο την από ΕΕ, το ευρώ και ΝΑΤΟ προαναγγέλλει η ακροδεξιά Λεπέν και ζητά την κατάργηση του ΔΝΤ...

Η Λεπέν υπόσχεται ότι αυτό που η Αριστερά χαρακτηρίζει ως “μεταβατικό πρόγραμμα” για τον σοσιαλισμό, κάλλιστα μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός του καπιταλιστικού συστήματος:

► «Η δημοκρατία γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν πρέπει να πεθάνει στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρόδωσε τη χώρα σας. Ενώ ο λαός ψήφισε ΟΧΙ, υπέκυψε στους εκβιασμούς και υπέγραψε τους όρους της Ευρ. Ενωσης. Σας δανείζουν χρήματα που δεν φτάνουν στην κοινωνία, αλλά στις γαλλικές και τις γερμανικές τράπεζες»

► «Το ευρώ δεν είναι μόνο νόμισμα, αλλά εργαλείο εκβιασμού. Όπου πήγε το ευρώ, επισημαίνει, αυξήθηκαν οι τιμές, οι φόροι και η ανεργία, μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις και οι πολίτες έγιναν φτωχότεροι. Στη Βρετανία, όταν δημιουργήθηκε οικονομική κρίση, προχώρησαν σε μια υποτίμηση της λίρας και σύντομα άρχισε και πάλι η οικονομική ανάπτυξη»

► «το ΔΝΤ πρέπει να καταργηθεί. Όπου πήγε το ΔΝΤ ζήτησε μείωση μισθών και συντάξεων, αύξηση φόρων, ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ και δημιούργησε εξαθλίωση των πληθυσμών. Το ΔΝΤ εμποδίζει κάθε ανάπτυξη»

► « Η Γαλλία δεν θα παραμείνει στο ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ δεν χρειάζεται πλέον. «Ιδρύθηκε όταν υπήρχε ο κίνδυνος του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του επεκτατισμού της κομμουνιστικής Σοβιετικής Ένωσης. Η Σοβιετική Ένωση δεν υπάρχει πλέον, όπως δεν υπάρχει και το Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Η Ουάσιγκτον διατηρεί την ύπαρξη του ΝΑΤΟ για να εξυπηρετεί τους στόχους της στην Ευρώπη »
(Μαρίν Λεπέν)

Γιάνης Βαρουφάκης: «Η ρήξη θα γίνει, είναι νομοτελειακά δεδομένη»

Ο Γ. Βαρουφάκης εκθέτει την άποψη του ότι χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους (με συμφωνία ή στάση πληρωμών) τα μνημόνια θα συνεχίζονται και διευκρινίζει πλευρές των παρασκηνίων από την θέση του στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Εξηγεί ότι πρόταση για την αντιμετώπιση της διαφαινόμενης επιβολής των capital controls μετά από μια ρήξη τους δανειστές φορούσε σε ένα παράλληλο σύστημα πληρωμών σε ευρώ και όχι σε ένα παράλληλο νόμισμα. Όμως, δεν κατονομάζει τον δεύτερο από την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που συντάχτηκε με τις προτάσεις του στην τελική απόφαση (4-2), η οποία πρακτικά τον οδήγησε εκτός κυβέρνησης και στην υπογραφή του 3ου μνημονίου. Στο τέλος διευκρινίζει την προσωπική του στάση σε σχέση με την πολιτική του δράση και τους τους όρους ένταξής του σε ένα πολιτικό κόμμα ή κάποιο εκλογικό σχήμα αν προκύψουν άμεσα εκλογές.


  

Magic Money

- Είναι το Bitcoin είναι η μεγαλύτερη καινοτομία στην νομισματική επιστήμη μετά τον κανόνα του χρυσού;

Μια απάντηση, εδώ:

Magic Money

Γεμίζουν με ράβδους χρυσού τα θησαυροφυλάκια της Μπούντεσμπανκ - Τι φοβάται το Βερολίνο;

( ένα σχόλιο για τα διπλά νομίσματα )

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Για αρκετά χρόνια πριν καταρρεύσει ο “υπαρκτός”, όταν οι Κνίτες εκείνης της εποχής επισκεπτόταν την μεγάλη πατρίδα του υπαρκτού ή άλλες σοσιαλιστικές χώρες, είχαν ερμητικά κλειστά τα μάτια τους μπροστά ένα φαινόμενο που αντιμετώπιζαν μόλις πατούσαν το πόδι τους εκεί: Ήταν η μαύρη αγορά του συναλλάγματος. Το δολάριο ήταν το παράλληλο νόμισμα σε αυτές τις ...σοσιαλιστικές οικονομίες. Όσοι απ' αυτούς σήμερα στηρίζουν σήμερα την «δραχμή», όπως τότε το «ρούβλι»,  κλείνουν με τον ίδιο ακριβώς ερμητικό τρόπο τα μάτια τους στο ενδεχόμενο εισαγωγής στην οικονομία παράλληλων νομισμάτων στη χώρα της δραχμής, όπου η διαπλοκή τους με την οικονομία της χώρας δεν μπορεί να αποφευχθεί από κανένα κεντρικό κρατικό έλεγχο της οικονομίας. Ότι δεν κατάφερε ολόκληρος “υπαρκτός, θα το καταφέρει στην χώρα μας ο Λαφαζάνης και ο Λαπαβίτσας;

Ήδη μετά την επιβολή των capital controls βρίσκεται η χώρα σε καθεστώς διπλού νομίσματος (το πλαστικό ευρώ και το χαρτονόμισμα) καθεστώς το οποίο σήμερα διευρύνεται με την καταναγκαστική επέκταση του πλαστικού χρήματος.

Όμως δεν είναι πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Από τον μεσοπόλεμο και για αρκετές δεκαετίες μετά, η “χρυσή λίρα” ήταν το δεύτερο νόμισμα, στο οποίο τα λαϊκά στρώματα αποταμίευαν τον πλούτο τους ώστε να διατηρήσει την αξία του σε σχέση με την δραχμή.

Απ' ότι φαίνεται ο Σόιμπλε έχει μικρότερη εμπιστοσύνη στο “εθνικό νόμισμα”ως εργαλείου κρατικής παρέμβασης στην οικονομία απ' ότι ο Λαφαζάνης και ο Λαπαβίτσας. Ενδιαφέρον έχει η παρακάτω είδηση: