Α. Τσίπρας: "Οι θέσεις του Απρίλη”

Σήμερα στο ΣΙΝΕ ΚΕΡΑΜΙΚΟΣ ο Α. Τσίπρας στις 7.30 σε ανοικτή εκδήλωση θα βγάλει το πρώτο προεκλογικό του λόγο που θα μεταδοθεί απευθείας από τα κομματικά μέσα ενημέρωσης. Τον Απρίλη του 13 είχε δώσει μια συνέντευξη στον Α. Παπαχελά, την οποία τότε είχαμε χαρακτηρίσει ως την "η 1η τηλεοπτική συνέντευξη του επόμενου ...πρωθυπουργού". Πριν τον ακούσετε σήμερα, ακούστε ξανά τι έλεγε τότε:

Το πρώτο μέτρο του ΣΥΡΙΖΑ για τον λαϊκό παράγοντα: ο καναπές...

Για μια Κυβέρνηση της Αριστεράς, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οσοδήποτε μεγάλη, δεν αρκεί. Δεν μπορεί να προχωρήσει με τη λογική της ανάθεσης. Με αυτά τα δεδομένα, ο ΣΥΡΙΖΑ επωμίζεται την ευθύνη να συμβάλλει καθοριστικά στη συγκρότηση αυτού του μεγάλου πολιτικού ρεύματος δημοκρατικής ανατροπής, που θα οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα λαϊκή, δημοκρατική και ριζοσπαστική μεταπολίτευση. Επωμίζεται την ευθύνη να δώσει νέα αποφασιστική ώθηση στη δουλειά του και να δημιουργήσει μια νέα δυναμική η οποία θα υπερβαίνει τη διστακτικότητα ή ακόμη και τη δυσπιστία που εξακολουθούν να υπάρχουν.

(η καταληκτική παράγραφος του 1ου συνέδριου του ΣΥΡΙΖΑ)

Τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ, “με λογισμό και μ' όνειρο”, επωμιζόμενα την ευθύνη της εφαρμογής των συνεδριακών αποφάσεων, την ημέρα που σημαδεύει και θεσμικά το τέλος αυτής της κυβέρνησης, λαμβάνουν όλα εκείνα τα μέτρα που θα δώσουν μια νέα δυναμική στον λαϊκό παράγοντα. Τον καλούν να γιορτάσει αυτή την στιγμή από τον καναπέ του. Επειδή διακρίνονται για την επιμέλειά τους στην συστηματική τεκμηρίωση των προτάσεων τους, η αντίστοιχη θεματική επιτροπή έχει ετοιμάσει και τις τεχνικές προδιαγραφές και το συνοδευτικό κείμενο που περιγράφει τα προτερήματα του καναπέ. Σας παρουσιάζουμε τα πιο βασικά:

με ISO εγκεκριμένο από τον ΣΥΡΙΖΑ

Αράζεις και απολαμβάνεις.

Όλος ο κόσμος μπροστά σου.

Χωρίς έγνοιες.Χωρίς συμμετοχές.Χωρίς απώλειες.

Αν πιαστείς, αλλάζεις πλευρό.

Αν δεν βολεύεσαι μπορείς να χρησιμοποιήσεις 
και τις "συνεδριακές αποφάσεις" ως μαξιλαράκι

Για την συγκυρία (μέρος ΙΙ : Οι κοινωνικές συμμαχίες και το κράτος)

Σε χώρους της Αριστεράς (και όχι μόνο) επικρατούν λαθεμένες αντιλήψεις για την σχέση των πολιτικών κομμάτων με κοινωνικές κατηγορίες και κοινωνικές τάξεις. Θεωρείται ως συστατικό στοιχείο της λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων η έκφραση/εκπροσώπηση συγκεκριμένων ταξικών συμφερόντων και υποτιμάται η λειτουργία τους ως τμημάτων του κοινοβουλευτικού συστήματος, η οποία προσδένει τις λαϊκές τάξεις στην «πολιτική τάξη» της καπιταλιστικής εξουσίας. (αναλυτικά γι' αυτό το θέμα στο τέλος του κειμένου, στο παράρτημα Ι). Αυτές οι αντιλήψεις δεν αφορούν μόνον στα αστικά κόμματα, αλλά και στα κόμματα της Αριστεράς, τα οποία μάλιστα αυτοπροσδιορίζονται στη βάση της “ταξικής εκπροσώπησης” της εργατικής τάξης. Αυτή η διαπίστωση δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές πρακτικές των κομμάτων δεν έχουν συγκεκριμένο ταξικό πρόσημο. Αυτό όμως δεν είναι εκ των προτέρων δεδομένο, προσδιορίζεται από την θέση που παίρνουν στις συγκυρίες της ταξικής πάλης.

Αυτές οι αντιλήψεις αναπαράγουν σε ένα δεύτερο επίπεδο ένα λαθεμένο πλαίσιο για την προσέγγιση της σχέσης των πολιτικών συμμαχιών με τις κοινωνικές: Εκλαμβάνεται γενικά ότι οι πολιτικές συμμαχίες/συνεργασίες αντιστοιχίζονται με κοινωνικές συμμαχίες. Αν για παράδειγμα ένα κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο θεωρείται ότι εκφράζει την εργατική τάξη κάνει μια “προγραμματική συμφωνία” με ένα αγροτικό κόμμα, το οποίο θεωρείται ότι εκφράζει το κόσμο της αγροτιάς, τότε αυτή η πολιτική συνεργασία βαφτίζεται συμμαχία των εργατών – αγροτών. Η επιτυχία αυτής της μορφής συγκρότησης κοινωνικών συμμαχιών είναι αντίστοιχη με την τύχη της Σεχραζάντ στο παραμύθι της Χαλιμάς “χίλιες και μία νύχτες”: η επιβίωση της είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, δυστυχώς δεν τον καταργεί όπως στο happy end του παραμυθιού...

Για την συγκυρία (μέρος Ι : εισαγωγή)

"Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση. Η γνώση είναι περιορισμένη. Η φαντασία περικυκλώνει τον κόσμο."

Albert Einstein

Σε μια σειρά κειμένων θα εξετάσουμε κατά πόσον οι διακηρύξεις και οι πρακτικών των πολιτικών μορφωμάτων της Αριστεράς ανταποκρίνονται στις ανάγκες της συγκυρίας. Ως εισαγωγή στο θέμα παραπέμπουμε σε τρία κείμενα.

Το πρώτο γράφτηκε το 78 ως κριτική του Λ. Αλτουσέρ στο γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα. Το θέμα που επικεντρώνεται διατηρεί και σήμερα το ενδιαφέρον του: είναι οι πρακτικές προσέγγισης της συγκυρίας μέσω της θεωρίας και των προγραμματικών διακηρύξεων, οι οποίες κυριαρχούσαν εκείνη την εποχή στα κομμουνιστικά κόμματα. Είναι δημοσιευμένο εδώ: Για μια άλλη πολιτική

Τα άλλα δύο κείμενα είναι πρόσφατα. Το πρώτο είναι το άρθρο του Α. Μπαλτά “Ο κρίκος της συγκυρίας” που δημοσιεύτηκε την 21-12-2014 στην “αυγή” και το δεύτερο μια κριτική σε αυτό ("αυγή" 31-12-14), την οποία και παραθέτουμε:

Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ σε κάθε εκλογική περιφέρεια να ψηφίσουν για τη διαμόρφωση των ψηφοδελτίων

Αποκαλυπτική η δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Μανώλη Γλέζου: Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ήθος της Αριστεράς για το κλίμα που επικρατεί εντός του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με την συγκρότηση των ψηφοδελτίων:

“Όραμα των αγωνιστών της Αριστεράς δεν υπήρξε ποτέ το επάγγελμα του πολιτικού· οι αγωνιστές πρόσφεραν και θυσίαζαν και την ίδια τους τη ζωή υπέρ του συνόλου.

Συνεπώς, είναι αδιανόητο ο ΣΥΡΙΖΑ να συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτιά του των προσεχών εκλογών βουλευτές της σημερινής Βουλής, οι οποίοι επιδιώκουν ως καριέρα το βουλευτιλίκι και, για να το επιτύχουν, μετέρχονται μέσα άγνωστα στο ήθος της Αριστεράς. Αν πρόθεση όλων αυτών είναι όντως να υπερψηφιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ για να φέρει το λαό στην εξουσία, μπορούν να βοηθήσουν στην επίτευξη αυτού του στόχου, χωρίς να είναι υποψήφιοι στις εκλογές.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, με θέσεις καθαρές, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να αποκαθάρει την ατμόσφαιρα του πολιτικού σκηνικού, η οποία μολύνεται από τις αναθυμιάσεις του βόρβορου που δημιουργείται από τους επαγγελματίες πολιτικούς.”

Ο Μανώλης Γλέζος πριν από μια εβδομάδα «Δρόμος της Αριστεράς» είχε δηλώσει:

Εξάλλου, οι υποψήφιοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα προκύψουν από τις συνελεύσεις των μελών του κόμματος σε κάθε εκλογική περιφέρεια και όχι από τα όργανα. Τα μέλη και μόνο τα μέλη θα κρίνουν ποιοι πρέπει να έχουν θέση στους συνδυασμούς του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε ανάλογη κατεύθυνση ήταν και παρέμβαση της Σόφης Παπαδογιάννη στη τελευταία συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας την περασμένη εβδομάδα, στην οποία κατέθεσε τροπολογία για εκλογές στις κατά τόπους εκλογικές περιφέρειες από μέλη των νομαρχιακών επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ για το ποιοι θα συμπεριληφθούν στα ψηφοδέλτια. Ολόκληρη η πρόταση δημοσιεύεται στο iskra.gr, εδώ:

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟΥ ΤΗΣ

Με γέφυρες στο “ποτάμι” προσπαθεί να σώσει το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα ο Σ. Κούλογλου...

Μια επικοινωνιακή πρόταση που αποβλέπει στην σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος και στο να οικοδομήσει γέφυρες ανάμεσα στον ΣΥΝασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και το Ποτάμι διατύπωσε ο Σ. Κούλογλου:

Αντίδοτο στην διαφαινόμενη τακτική της "καμένης γης", συνεχίζει να αποτελεί η πρόταση που διατυπώθηκε από τον Σ. Θεοδωράκη την Παρασκευή, για την συμφωνία υπερψήφισης του Σ. Δήμα από την σημερινή Βουλή με ταυτόχρονη προκήρυξη εκλογών για τα τέλη Ιανουαρίου ή την 1η Φεβρουαρίου. Μια τέτοια συμφωνία θα αποφόρτιζε το κλίμα στέλνοντας θετικά μηνύματα στην ΕΕ και την διεθνή κοινή γνώμη, ενώ θα βοηθούσε και τις επιχειρήσεις που επηρεάζονται αρνητικά από το πολιτικό κλίμα εν μέσω εορτών.

(Από το: "Συναίνεση για Δήμα και εκλογές τώρα, Του Σ. Κούλογλου")

Η πρόταση του Σ. Θεοδοράκη που ενστερνίζεται ο Σ. Κούλογλου στην πραγματικότητα είναι μια πρόταση σωτηρίας του διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού που είναι υπεύθυνο για τις μνημονιακές πολιτικές. Όπως δηλώνει, όλοι οι άλλοι, εκτός από τους “από κάτω,” θα βολεύονταν με αυτή την πρόταση, η οποία: “θα αποφόρτιζε το κλίμα στέλνοντας θετικά μηνύματα στην ΕΕ και την διεθνή κοινή γνώμη, ενώ θα βοηθούσε και τις επιχειρήσεις που επηρεάζονται αρνητικά από το πολιτικό κλίμα εν μέσω εορτών”