Πολλές οι τακτικές, ενας (προς το παρόν ) ο στόχος: ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΟΥΝ

Μαζί να τα φάμε!

(από το προεκλογικό υλικό της “ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες του Χαλανδρίου”)

Η “ΑντίΣΤαΣΗ με τους Πολίτες του Χαλανδρίου” είναι ένα από τα ελάχιστα υποδείγματα συνεύρεσης και συνύπαρξης διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων - όχι μόνον από τον χώρο της Αριστεράς - οι οποίες σε σταθερή και μόνιμη βάση συναποφασίζουν με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και οργανώνουν την κοινή τους δράση στο δήμο του Χαλανδρίου. Στην “ΑντίΣΤαΣΗ” δραστηριοποιείται ενεργά ένα μεγάλο κομμάτι ανένταχτου κόσμου αλλά και δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΧΕΔΙΟΥ Β', των οικολόγων πράσινων και του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Επικίνδυνες πολιτικές διαδρομές και συναντήσεις της Ρένας Δούρου

Οι ισχυρισμοί της Ρένας Δούρου και του Βαγγέλη Μαρινάκη ότι η συνάντησή τους ήταν τυχαία και τα είπαν στο πλαίσιο των καλών τρόπων δεν πείθουν. Γιατί υπάρχουν στοιχεία από τη συνάντηση και τους συνδαιτυμόνες, τόσο για τη διάρκεια του γεύματος όσο και για την απουσία άλλων πελατών στην ταβέρνα. Είναι προφανές ότι θα υπήρχε διάψευση - αποδοχή δηλαδή και παραποίηση των συμβάντων - γιατί σε άλλη περίπτωση θα είχαν συγκλονιστεί τα μέλη και οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ. Μια βιαστική διάψευση, λοιπόν και μετά σιωπητήριο, υποθέτουμε με αγώνα δρόμου στα ΜΜΕ ώστε το θέμα να ξεχαστεί.

Το γεγονός, όμως, είναι εξαιρετικά σοβαρό και εξ’ άλλου δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Η Ρένα Δούρου έχει προχωρήσει σε μια τεράστια και πολυδάπανη προσωποπαγή επικοινωνιακή καμπάνια, από την οποία απουσιάζουν τα μείζονα θέματα των λαϊκών τάξεων της μεγαλύτερης περιφέρειας της χώρας, δεν υπάρχουν θέσεις αλλά σιωπή σε επίδικα όπως τα τεράστια έργα για την καύση των απορριμμάτων, το κόστος των διοδίων, τα χρέη των εργολάβων, η εκποίηση του ΟΛΠ και πλείστα άλλα υψίστης σημασίας για την επιβίωση της Αττικής και των κατοίκων της.

Με του Θεού τη χάρη…

 

Συνάντηση με τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο είχε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων Γαβριήλ Σακελλαρίδης. Για τις επαφές αυτές πάντα υπάρχει μια καλή δικαιολογία. Εν προκειμένω, ο κοινός στόχος της αλληλεγγύης προς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας, που υποστηρίζει η εκκλησία και προς τους πάσχοντες, θύματα των μνημονίων, που υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχουν, όμως, μερικές κρίσιμες διαφορές οι οποίες λόγω εκλογών και του αδιευκρίνιστου στόχου «κυβέρνησης με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ», αποσιωπούνται. Ακόμα χειρότερα, ίσως σε ορισμένα σοβαρά θέματα δεν υφίστανται πια διαφορές.

Ποιος θυμάται για παράδειγμα τη ΜΚΟ της Εκκλησίας «Αλληλεγγύη» και το μεγάλο οικονομικό σκάνδαλο της φιλανθρωπίας; Ποιος γνωρίζει το μέγεθος της εκκλησιαστικής προσφοράς κυρίως από τον οβολό των πιστών; Πρόκειται για ψιχία. Κανείς δεν θα ήθελε να στερηθούν άνθρωποι που αδυνατούν να επιβιώσουν την πενιχρή βοήθεια της Εκκλησίας. Τι θα γίνει, όμως, με την τεράστια περιουσία της, η οποία δεν φορολογείται, όπως και κάθε μεγάλη περιουσία, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η χρηματοδότηση του καταρρέοντος κοινωνικού κράτους; Τι θα γίνει με τα οικονομικά σκάνδαλα , εκ των οποίων το πιο γνωστό και τερατώδες είναι αυτό του Βατοπεδίου που τώρα λιμνάζει στα δικαστικά αζήτητα;

Το ΣΧΕΔΙΟ Β' του ελληνικού αστισμού

άλλο "χρυσή αυγή", άλλο Κασιδιάρης...

Αλληλεγγύη σε ποιό “ουκρανικό λαό”;

Μια μικρή συγκέντρωση αλληλεγγύης στον ουκρανικό λαό που οργανώθηκε στην Αθήνα στις 07/05/2014 καταγράφει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αμηχανία της Αριστεράς απέναντι στις εξελίξεις που συμβαίνουν στην Ουκρανία. Αν είχε γίνει μια αντίστοιχη συγκέντρωση αλληλεγγύης σε εκείνη την “ουκρανική αστική τάξη”που αγωνίζεται για την “εθνική κυριαρχία”, δεν θα είχατε ξεκαρδιστεί στα γέλια;

Ο ουκρανικός λαός σήμερα είναι διχασμένος και βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Όμως, ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς θεωρεί ότι η ενότητα του λαού είναι μια “αντικειμενική” πραγματικότητα και ότι ο αυτός ο διχασμός της ψεύτικος. Αναγνωρίζει μόνον στην “αστική τάξη” το δικαίωμα να σπαράσσεται από ενδοαστικές αντιθέσεις. Γιαυτό πιστεύει ότι ο διχασμός του ουκρανικού λαού είναι απόρροια μιας “ψευδούς συνείδησης” που διαμορφώνεται από ενδοαστικές αντιθέσεις των καπιταλιστών της Ουκρανίας: ένα τμήμα αυτών των καπιταλιστών θεωρεί πως τα συμφέροντα του θα εξυπηρετηθούν από την ένταξη της Ουκρανίας στην EE και κάτω από την ομπρέλα των ΗΠΑ, ενώ ένα άλλο προσανατολίζεται στη στενότερη σχέση με τη Ρωσία και την ένταξη στην νέα καπιταλιστική ολοκλήρωση στον ευρασιαστικό χώρο που προωθείται με κινητήρια δύναμη τη Ρωσία.

Η συγκεκριμένη εκδήλωση δεν είχε βέβαια κανένα χαρακτήρα “αλληλεγγύης” απέναντι σε κανένα λαό. Ήταν μια πολιτική συγκέντρωση που ήθελε να δηλώσει την πίστη της στον καθαρό “αντιιμπεριαλισμό” που κρατά ίσες αποστάσεις τόσο από τον αμερικάνικο και ευρωπαϊκό, όσο και από τον ρώσικο.

Όμως όλη η Αριστερά δεν έχει αυτή την “καθαρή γραμμή” των ίσων αποστάσεων. Στο δημοσίευμα της iskra ΤΟ ΚΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ Κ.Κ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ ΚΑΙ Κ.Κ ΡΩΣΙΑΣ, ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ "ΤΩΝ ΙΣΩΝ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΝ" διαβάζουμε:

Η Ελλάδα και η περιοχή μας δεν απειλούνται ( τόσο) από το Ρώσικο ιμπεριαλισμό αλλά πρώτα απ΄ όλα και κυρίως από τους βρώμικους σχεδιασμούς και την κηδεμονία των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Το ζήτημα δεν απασχολεί μόνον την Αριστερά, η οποία πολλές φορές ακολουθεί τα γεγονότα ως προς τις εκτιμήσεις της. Η “χρυσή αυγή” έχει ανάλογες θέσεις με τον συντάκτη της iskra, και πάει ένα βήμα παραπέρα, όπως φαίνεται από την παρακάτω ανακοίνωση που εξέδωσε ήδη πριν 4 μήνες: