Επίθεση των ΜΑΤ στην Ιερισσό (video)

Ολόκληρη η ομιλία του Α. Τσίπρα για τον Κ. Καραμανλή

Αναμφισβήτητα ο κερδισμένος της πολυσυζητημένης εκδήλωσης ήταν ο Α. Τσίπρας, ο οποίος στην ομιλία του χωρίς να παραβλέπει το γενικότερο ρόλο του Καραμανλή στη δημιουργία ενός συγκεκριμένου προτύπου πολιτικής, επεσήμανε τις αποφάσεις του για κρατικοποιήσεις και την αποχώρηση της χώρας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Ολόκληρη η ομιλία του Α. Τσίπρα:

Κυρίες και κύριοι,
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να παρευρεθώ στην εκδήλωση μνήμης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενός ανθρώπου που έβαλε τη σφραγίδα του στη μεταπολεμική Ελλάδα.

Ανήκω σε εκείνους που πιστεύουν ότι η Ιστορία δεν γράφεται από πρόσωπα, όσο σημαντικά κι αν είναι αυτά, αλλά από τους λαούς και την πάλη τους.

Ωστόσο, δεν μπορώ να παραγνωρίσω τον ιδιαίτερο ρόλο που παίζουν ξεχωριστές προσωπικότητες στη διαπάλη μέσα στις κοινωνίες, στη διαδρομή των εθνών, στην αέναη κίνηση προς τα μπρος.

Τρία κείμενα που αξίζει να διαβάσετε…

Τα πρώτα καλλιστεία Μις ΕΣΣΔ (1988)

«Οι ιδέες της περεστρόικα
απαντούν στις απαιτήσεις της
αναδιοργάνωσης του σοσιαλισμού,
συμβάλλουν σημαντικά στην ανάπτυξη
της σύγχρονης θεωρίας του
και τον κάνουν πιο ελκυστικό».
Αλέκα Παπαρήγα, Πράβδα, 25.6.1991

…Το κεφάλαιο πρέπει να πολλαπλασιάζεται, διαφορετικά παύει να είναι κεφάλαιο, και για να γίνει αυτό ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός εργαζομένων πρέπει να απασχολείται στην παραγωγή εμπορευμάτων. Την ίδια στιγμή, όμως, ο ανταγωνισμός ενθαρρύνει ένα αδυσώπητο αγώνα προς την αύξηση της παραγωγικότητας, η οποία επιβάλει την αντικατάσταση ζωντανής εργασίας με φυσικό κεφάλαιο. Αυτή είναι η κύρια εσωτερική αντίφαση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, η οποία τελικά στρέφεται αναγκαστικά εναντίον του. Δηλαδή, αν η παραγωγικότητα είναι τόσο υψηλή που η μάζα του εργατικού δυναμικού να περισσεύει, τότε τίθενται υπό αμφισβήτηση τα ίδια τα θεμέλια της αξιοποίησης του κεφαλαίου. Αυτό ακριβώς αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα της δομικής κρίσης στην οποία το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα έχει μπει από τα τέλη της άνθησης του δεύτερο μισού της μεταπολεμικής περιόδου. 

(από το: Η μετεξέλιξη των κεντρικών τραπεζών σε "bad banks" )  

κριτική από τα πάνω και από τα κάτω

Του Κ.Η.

Ο μικρός Γιωργάκης μόλις έχει οργανωθεί στη ΚΝΕ και ο πατέρας του κουκουές εδώ και χρονιά έχει τόσο χαρεί για τον γιόκα του.

Κάποια στιγμή τον πιάνει και του λέει:

- Γιε μου ότι απορία έχεις πολιτική και ιδεολογική να έρθεις να μου την πεις, για να σε βοηθήσω. 

Κάποια στιγμή, ο μικρός Γιωργάκης γυρνάει στο σπίτι προβληματισμένος. Τον βλέπει ο πατέρας του και τον ρωτάει τι έχει.

- Να ρε πάτερα σήμερα είχαμε ένα ιδεολογικό μάθημα για την κριτική από τα πάνω και από τα κάτω... και δεν το κατάλαβα.

- Δεν πειράζει παιδί μου. Θα σου εξηγήσω εγώ. Πάνε γέμισε ένα κουβά νερό και φέρτον μου. Όντως πάει ο μικρός Γιωργάκης, γεμίζει τον κουβά, και τον πάει.

Χρυσός είναι η ενημέρωση!

Το Συντονιστικού Φορέων Σταγείρων-Ακάνθου ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, ενημερώνει καθημερινά για τις εξελίξεις στην Χαλκιδική από το blog:

Soshalkidiki

Στα πλαίσια αυτής της ενημέρωσης, κυκλοφόρησε το 1o τεύχος του ενημερωτικού ηλεκτρονικού περιοδικού soshalkidiki. Σ’ αυτό θα βρείτε πληροφορίες για τις εξορυκτικές δραστηριότητες στη Χαλκιδική, τις επιπτώσεις τους σε περιβάλλον, υγεία και τοπική οικονομία, καθώς και πλούσιο υλικό που αφορά την πορεία των κινητοποιήσεων. Το περιοδικό σε ηλεκτρονική μορφή μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ στην παρακάτω εικόνα:

Ποιος φοβάται τον Μπέπε Γκρίλο;

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

του Βασίλη Μουλόπουλου

Αν το «κόμμα μη κόμμα» του Μπέπε Γκρίλο ήλθε πρώτο (ο συνασπισμός του Μπερσάνι έχασε το 28% των ψήφων από τις προηγούμενες εκλογές και εκείνος του Μπερλουσκόνι το 46%), κάποια αιτία θα υπάρχει. Το να εξορκίζεις το φαινόμενο, όπως κάνουν οι πολιτικά ορθοί αναλυτές, ως επικίνδυνο λαϊκισμό και να καταγγέλλεις τον Γκρίλο και το Κίνημα Πέντε Αστέρων σαν προϊόντα της αντιπολιτικής, σημαίνει να κρατάς τα μάτια σου ερμητικά κλειστά μπροστά στην κατάσταση εξαθλίωσης που έχει περιπέσει η πολιτική και όχι μόνο στην Ιταλία.

Σημαίνει να μη βλέπεις ότι η πολιτική σήμερα, η δημοκρατία σήμερα, έχει καταντήσει ιδιωτική υπόθεση μιας «κάστας» πολιτικών που έχει παραδώσει τη διαχείριση του κράτους και την κυβέρνηση της κοινωνίας στις αγορές.

Το τσουνάμι Γκρίλο δεν είναι ένα παροδικό συμβάν, ένα τυχαίο ατύχημα της συγκυρίας. Είναι τέκνο ενός κινήματος που αναπτύχθηκε στις πλατείες, είναι η πολιτική έκφραση μιας μάζας ανθρώπων που μετράνε στο πετσί τους το κόστος της κρίσης όχι μόνο με όρους χρηματικής απώλειας όσο με όρους ζωής, επιβίωσης, κοινωνικού ρόλου, προσωπικής αξιοπρέπειας.

Ο Γκρίλο φοβίζει γιατί χαλάει το παραμύθι της συναίνεσης. Το παραμύθι των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων, της σταθερής διακυβέρνησης. Της Δεξιάς που συνθηματολογεί αριστερά και της Αριστεράς που πράττει δεξιά. Γιατί χαλάει τις παρτούζες των «πολιτικών δυνάμεων της ευθύνης».