ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στ΄ αλεύρι…


Ο πανικός που επικρατεί στα «ιερατεία» του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για το δημοσκοπικό βάλτωμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δεν είναι καλός σύμβουλος.Η ανικανότητα να διαχειριστούν τις ακροδεξιές επικοινωνιακές επιθέσεις της τρόικας εσωτερικού έχει οδηγήσει σε άτακτη υποχώρηση. Σαν τους σκύλους με την ουρά στα σκέλια, απολογούνται για ζητήματα στα οποία θα έπρεπε να έχουν επιθετική στάση.

Ένα παράδειγμα αυτής της στάσης των ιερατείων είναι «υπόθεση Θεοδωρίδη». Στις 08/02/2013 δημοσιεύτηκε στην «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ» το κείμενο του Δ. Ψαρρά «Η Τουρκία, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Σαμαράς». Το κείμενο είναι υποδειγματικό ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ανάλογες επικοινωνιακές επιθέσεις απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Πράγματι, την ίδια μέρα αναδημοσιεύτηκε στο «left.gr» εδώ: http://www.left.gr/article.php?id=23715  Όμως αν θα κάνετε κλικ στο link θα διαπιστώσετε ότι έχει αφαιρεθεί από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας!...

Ο Στρατής Μπουρνάζος στο κείμενό του “Με αφορμή την «υπόθεση Θεοδωρίδη»” αναδεικνύει  αυτό ακριβώς το ζήτημα των χειρισμών από τα ιερατεία του ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει: Τελειώνοντας, έχω τον φόβο ότι η απόφαση της αποπομπής δεν πάρθηκε μόνο για λόγους πειθαρχίας, συμμόρφωσης στη συλλογικότητα κλπ., αλλά υπό την πίεση της Νέας Δημοκρατίας και του φόβου του «πολιτικού κόστους». Αν ισχύει αυτό, καθώς οι «πιέσεις» από τις ποικίλες, κατ’ ευφημισμόν, «Ομάδες Αλήθειας» θα ενταθούν, η συνέχεια θα είναι ακόμα πιο δύσκολη.

Χρήσιμα τα ταξιδάκια του Α. Τσίπρα στην Λατινική και την Βόρεια Αμερική όπως και στην Ευρώπη.  Όμως πιο χρήσιμο και πιο ουσιαστικό θα ήταν αν πήγαινε και κανένα ταξιδάκι στην Τουρκία και στις γειτονικές χώρες των Βαλκανίων…

Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2013

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Μπρος στον δρόμο που χάραξε ο Πάπας!

Στιγμιότυπα από τη χορευτική παράσταση «Rayahzone»,
στην οποία πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η μουσική Σούφι
Σοκ έχει προκαλέσει στους Ρωμαιοκαθολικούς η ξαφνική απόφαση του Πάπα Βενέδικτου 16ου να εγκαταλείψει τα καθήκοντά του. Η απρόσμενη αυτή εξέλιξη -πρόκειται για την πρώτη παραίτηση Πάπα έπειτα από 600 χρόνια– εξέπληξε κυβερνήσεις, πιστούς, ακόμα και στενούς συνεργάτες του. Την ίδια ώρα, ήδη έχουν ξεκινήσει να κάνουν την εμφάνισή τους τα ονόματα των πιθανών διαδόχων του. Σύμφωνα με δημοσιεύματα και λίστες που κυκλοφόρησαν στο Βατικανό, το φαβορί είναι ένας Καρδινάλιος από την Γκάνα.

Ανάλογο σοκ χρειάζεται σήμερα και στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Αν τα κομματικά ιερατεία που κατέχουν το «αλάθητο» της πολιτικής γραμμής, είχαν την αυτοσυνειδησία του Πάπα, ο οποίος αναγνώρισε «την αδυναμία του να εκπληρώσει τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί», εδώ και καιρό θα είχαν αποσυρθεί. Τα «ευαγγέλιά» τους έχουν φάει τα ψωμιά τους, ήδη από τον προηγούμενο αιώνα. Το «νέο» που καταγράφει ο ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική πραγματικότητα δεν μπορεί ούτε να εκφραστεί αλλά ούτε να διαχειριστεί από τους τυφλοπόντικές των κομματικών γραφείων, τις πριμαντόνες των ΜΜΕ και τους παράγοντες πολιτευτάδες της Αριστεράς.

Όμως, οι Πάπες των «ιερατείων» μας, αντί να επιλέξουν την «εθελουσία» έξοδο, επιχειρούν να θέσουν σε αναγκαστική «διαθεσιμότητα» το νέο αίμα με το οποίο τροφοδοτήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ από το μαζικό κίνημα και την ταξική πόλωση και να επιβάλουν την «τάξη» και την «ασφάλεια» στον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ. Ακόμα και με διαγραφές!

Η "φιλοξενία" στον Derrida




Μια ενδιαφέρουσα  συζήτηση γύρω από την έννοια της φιλοξενίας στον Ντερριντά από το συνέδριο που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών, με πρωτοβουλία του Γεράσιμου Κακολύρη : "Η πολιτική και ηθική σκέψη του Ζακ Ντερριντά" (24-26/1/2013).
Συντονίζει: Θανάσης Λάγιος, Δρ. Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών.

Μιλούν:
- Ιορδάνης Κουμασίδης, Υποψήφιος διδάκτορας Φιλοσοφίας Α.Π.Θ. – Συγγραφέας Jacques Derrida Δικαιοσύνη και Φιλοξενία ως συνθήκη του σύγχρονου πολιτικού.
- Κωνσταντίνος Ηροδότου, Υποψήφιος διδάκτορας Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Paris 8 Η φιλοξενία στον Derrida
- Γεράσιμος Κακολύρης, Λέκτορας Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Αθηνών, υπεύθυνος διοργάνωσης συνεδρίου Μερικά προβλήματα με την ντερριντιανή έννοια της φιλοξενίας.

Η ΒΙΟ.ΜΕ επαναλειτουργεί στα χέρια των εργατών

Αναδημοσίευση από το alterthess
Ρεπορτάζ: Σταυρούλα Πουλημένη
Επιμέλεια βίντεο: Σταυρούλα Πουλημένη-Αιμιλία Κουγιουμτζόγλου

Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής ανοίγει και οι εργαζόμενοι όντας 19 μήνες απλήρωτοι και ουσιαστικά άνεργοι θα ξαναεργαστούν. Όχι, δεν ήρθε κανένας εμίρης από το Κατάρ στην Θεσσαλονίκη να επενδύσει, ούτε φυσικά η κυβέρνηση αποφάσισε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της ερήμωσης της βιομηχανικής ζώνης στην πόλη μας. Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής εγκαταλελειμμένο από την εργοδοσία του από τον Μάιο του 2011 ανοίγει με πρωτοβουλία των εργαζομένων και υπό τον πλήρη έλεγχό τους. Να σημειωθεί ότι η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟ.ΜΕ.) θυγατρική της ΦΙΛΚΕΡΑΜ παράγει χημικά προϊόντα –οικοδομικά υλικά για τον κατασκευαστικό κλάδο και σύμφωνα με τους εργαζόμενους αλλά και με στοιχεία οικονομικών περιοδικών μέχρι να εγκαταλειφθεί ήταν μια κερδοφόρα επιχείρηση. Η εργοδοσία οδήγησε σε πτώχευση την μητρική εταιρεία απολύοντας τους εργαζόμενους της ενώ στην θυγατρική εταιρεία Βιομηχανική Μεταλλευτική κήρυξε σταδιακά στάση πληρωμών αφήνοντάς το εργοστάσιο και τους εργαζόμενους στην τύχη τους.



Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013

Η «Ζούγκλα» εισβάλει στο Μαξίμου – Εκλεισε η συμφωνία για την τηλεόραση του «902»



Κατά μια απροσδόκητη τροπή των πολιτικών πραγμάτων, ένας τηλεοπτικός σταθμός που παραχωρήθηκε για τις ανάγκες ενός κομμουνιστικού κόμματος μπορεί να αποτελέσει τον σταθμό της πιο άγριας νεοφιλελεύθερης επίθεσης. 

Λεπτομέριες για αυτό το ζήτημα στο "νευροσπάστης"

Πολιτικό “πρόβλημα” του Αλέξη Τσίπρα ή Γιώργου Δελαστίκ;



Πρόσφατα δημοσιεύτηκε στα “επίκαιρα” το άρθρο του τακτικού αρθρογράφου της “iskra” Γ. Δελαστίκ “Το πολιτικό πρόβλημα του Αλέξη Τσίπρα”.  Όταν διαβάσαμε το άρθρο το πρώτο πράγμα για το οποίο αναρωτηθήκαμε είναι αν αυτά που γράφει ο αρθρογράφος συγκροτούν πράγματι “πολιτικό πρόβλημα” για τον Αλέξη Τσίπρα ή για τον ίδιο τον αρθρογράφο.

Κάτω από τον τίτλο “Χάθηκε η ευκαιρία της Αριστεράς” ο αρθρογράφος γράφει για τις διπλές εκλογές του Μάη – Ιούνη: “Η Αριστερά στο σύνολο της αποδείχτηκε ανίκανη να εκμεταλλευτεί αυτή τη μοναδική ευκαιρία. Αυτό επισφραγίστηκε με τα εκλογικά αποτελέσματα του Ιουνίου.” Θα συμφωνήσουμε μαζί του. Τότε στο κείμενό μας “Καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην κατέβη στις επόμενες εκλογές” γράφαμε:
Θα ήταν μια τίμια στάση και αξιοπρεπής, τόσο απέναντι στην "Αριστερά" που ανακάλυψε τώρα τελευταία πως υπάρχει, αλλά και προς τον ίδιο της τον εαυτό. Ας κρατήσει ως αφετηρία το ποσοστό που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές και ας περιμένει μετά τις εκλογές να κάνει όση κριτική θέλει στις θέσεις και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε θα είναι χρήσιμη και αναγκαία η συγκροτημένη εξ αριστερών κριτική σε ένα κόμμα της Αριστεράς που θα είναι στην κυβέρνηση ή στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όμως ο Γ. Δελαστίκ ήταν από τους υποψήφιους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που κατέβηκε στις εκλογές και εκείνη την περίοδο συνετέλεσε με την πολιτική πρακτική του να χαθεί αυτή η ευκαιρία, την οποία ανακάλυψε εκ των υστέρων. Τότε άλλα έλεγε. Ας δεχτούμε ότι αυτό αποτελεί έμμεση αυτοκριτική η οποία υποδηλώνει πολιτικό πρόβλημα του χώρου στον οποίο ανήκει...

Το επόμενο θέμα με το οποίο ασχολείται ο Γ. Δελαστίκ επιγράφεται “Ήττα των αντιμνημονιακών” και ξεκινάει με την διαπίστωση: "Η άρνηση του ΚΚΕ να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ στο πλαίσιο σχηματισμού αριστερής κυβέρνησης κάποιου τύπου, εντός ή εκτός εισαγωγικών, κατάφερε σοβαρό πλήγμα και στη δυνατότητα σχηματισμού μιας κρατικής κυβέρνησης με σαφή έστω μόνο αντιμνημονιακό χαρακτήρα."

Αν δεν μας απατάει η μνήμη μας, ο πολιτικός χώρος στον οποίο ανήκει ο Γ. Δελαστίκ ήταν και παραμένει ενάντια στην δημιουργία “αντιμνημονιακού μετώπου”. Ας δεχτούμε ότι και αυτό  αποτελεί αυτοκριτική  αλλά και κριτική προς τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει. Πράγματι  η αυτοκριτική του Γ. Δελαστίκ εκφράζεται προς θετική κατεύθυνση και έμπρακτα από μια μερίδα του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκει, με νέες πρωτοβουλίες που έχουν εκδηλωθεί τον τελευταίο καιρό για “αντιφασιστικά μέτωπα” και “προάσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών”,  υπερσκελίζοντας μάλιστα πρωτοβουλίες για την συγκρότηση του “κόμματος της δραχμής”, όπως η “πρωτοβουλία ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ”...



ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ