Μια ιστορική μπροσούρα της ΟΣΕ για τον αντιδικτατορικό αγώνα...

Αναδημοσίευση από το "Κανάλι"

(κάνε κλικ στη φωτογραφία για
να διαβάσεις το περιεχόμενο)

Ένα κείμενο, μια μπροσούρα δώδεκα σελίδων, που γράφτηκε και μοιράστηκε μόλις 20 μέρες πριν την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Το βρήκα στο “Πατάρι” μου κατακίτρινο και το σκάναρα προσπαθώντας να σας μεταφέρω ακόμη και την μυρωδιά του.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε μόνο είκοσι ημέρες πριν την εξέγερση του πολυτεχνείου το 1973. Η ανάγνωσή του δεν σου δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται να γίνει κάτι σημαντικό τις επόμενες ημέρες.

Όπως και σήμερα δεν μπορούμε με σιγουριά να πούμε τι πρόκειται να συμβεί τις επόμενες είκοσι ημέρες.

Να θυμηθούμε ότι το “Πολυτεχνείο” ξεκίνησε από έναν “πράκτορα της ΚΥΠ”, τον Μαυρογένη και 300 “προβοκάτορες” που κατέβηκαν την Σόλωνος.

Ήττα της Μέρκελ στο κρατίδιο της Βάδης-Βυτεμβέργης…

Ηττάται μετά από 58 χρόνια η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της καγκελαρίου Μέρκελ στη Βάδη – Βυρτεμβέργη. Η Βάδη-Βυρτεμβέργη, που βρίσκεται στα σύνορα με τη Γαλλία και την Ελβετία, είναι γνωστή για την αυτοκινητοβιομηχανία του, τα πανεπιστήμια και τον Μέλανα Δρυμό και είναι μια από τις πιο εύπορες περιοχές της Γερμανίας, με το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας (4,7%). Πρόκειται για την τρίτη ήττα της Μέρκελ µετά τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και το Αµβούργο. Η γερµανίδα καγκελάριος έχει ήδη χάσει την πλειοψηφία στην Άνω Βουλή, όπου εκπροσωπούνται τα 16 κρατίδια, και τα νέα κέρδη της αντιπολίτευσης θα δυσκολέψουν ακόµη περισσότερο τη διακυβέρνησή της. «Αυτή είναι η αρχή του τέλους της Μέρκελ», δήλωσε ο Λίνχαρντ Μπάουερ, ένας 53χρονος τραπεζίτης από τη Στουτγάρδη.

Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι το θέμα που έκρινε τις χθεσινές εκλογές ήταν το μέλλον των πυρηνικών αντιδραστήρων στη Γερµανία. Αν και μετά την τραγωδία της Ιαπωνίας η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ έκανε ριζική στροφή, θεωρούν ότι δεν έπεισε, καθώς ήταν πολύ νωπή η απόφαση. Σε αυτό το κλίμα κινούνται και οι δηλώσεις του απερχόμενου πρωθυπουργού της Βάδης-Βυρτεµβέργης Στέφαν Μάπους: «Οι ψηφοφόροι επηρεάστηκαν από τα τρομερά γεγονότα της Ιαπωνίας, οι εικόνες εκείνες εξακολουθούν να στοιχειώνουν τον κόσμο»

Όμως, δεν ήταν μόνο τα πυρηνικά που έδωσαν τόσο σημαντική άνοδο στους Πράσινους. Πρωτοστάτησαν στο κίνημα κατά της «υπογειοποίησης» του σιδηροδρομικού σταθμού της Στουτγάρδης που έβγαλε στους δρόμους πολίτες απ’ όλο το πολιτικό φάσμα. Υποσχέθηκαν ότι αν συμμετέχουν στην νέα κυβέρνηση, θα κάνουν δημοψήφισμα για το περιβόητο πρόγραμμα «Stuttgart 21» και θα υλοποιήσουν την απόφαση που θα βγάλει η κάλπη.

Ο αρχηγός των πρασίνων Βίνφριντ Κρέτσµαν, συνηθίζει να λέει: «Έχω γιατρευτεί από το ακροαριστερό παρελθόν μου» και με τις θέσεις που παίρνει σε ζητήματα όπως το Ισλάμ και η μαντίλα των μουσουλμάνων καθηγητριών έχει διείσδυση σε συντηρητικά στρώματα των ψηφοφόρων. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συντηρητική «Frankfurter Allgemeine Zeitung» του αφιέρωσε μία σελίδα την περασμένη εβδομάδα. Εργάζεται ως καθηγητής Ηθικής στη Μέση Εκπαίδευση, και υπόσχεται να οδηγήσει τους οπαδούς του σε μια μη πυρηνική Γη της Επαγγελίας. Είναι επίσης μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου των Καθολικών Γερμανίας.

Αγωνιστικός Συντονισμός Ομοσπονδιών και Πρωτοβάθμιων Σωματείων

 Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της "συσπείρωσης αριστερών μηχανικών"

 

Την Τετάρτη 23 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη Ομοσπονδιών και Πρωτοβάθμιων σωματείων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στα γραφεία της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ). Σκοπός της σύσκεψης ήταν να συζητηθεί η κατάσταση στην οποία περιέρχονται οι εργαζόμενοι και η κοινωνία και να αναζητηθούν τρόποι κοινής δράσης. Διαπίστωση όλων υπήρξε πως η πολιτική του Μνημονίου πραγματοποιεί μιαν άνευ προηγουμένου επίθεση στα κοινωνικά αγαθά, διαλύει τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις μετατρέπει σε απρόσιτες για τον πολίτη επιχειρήσεις. Συμετείχαν εκπρόσωποι απο ΟΕΝΓΕ, ΟΛΜΕ, εκπρόσωποι των ΕΛΜΕ, ΔΟΕ, ΠΑΣΟΝΟΠ, ΠΟΥΓΥΙΚΑ, ΕΜΔΥΔΑΣ, ΠΟΓΕΔΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΧΑΡΤΟΥ ΑΤΤΙΚΗΣ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ Α΄ΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ «ΕΛΠΙΣ». Μια και η ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ δεν έχει ενημερώσει ακόμα τους συναδέλφους αναρτούμε εμείς την ανακοίνωση όπως ανέλαβε να την εκδόσει η ΟΕΝΓΕ.

Ο.Ε.Ν.Γ.Ε. Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας
O.E.N.G.E. Federation of Hospital Doctors of Greece

Αθήνα 24 Μαρτίου 2011

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ & ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ

Την Τετάρτη 23 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε σύσκεψη Ομοσπονδιών και Πρωτοβάθμιων σωματείων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα στα γραφεία της Ομοσπονδίας Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ). Σκοπός της σύσκεψης ήταν να συζητηθεί η κατάσταση στην οποία περιέρχονται οι εργαζόμενοι και η κοινωνία και να αναζητηθούν τρόποι κοινής δράσης.

 
Διαπίστωση όλων υπήρξε πως η πολιτική του Μνημονίου πραγματοποιεί μιαν άνευ προηγουμένου επίθεση στα κοινωνικά αγαθά, καταργεί κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, εξαθλιώνει τους εργαζόμενους, διαλύει τις κοινωνικές υπηρεσίες και τις μετατρέπει σε απρόσιτες για τον πολίτη επιχειρήσεις. Η σύνοδος της 25ης Μαρτίου, επικυρώνοντας το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, θα επιδεινώσει την κατάσταση και θα αποπειραθεί να μεταφέρει τη δεινή ελληνική πραγματικότητα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

 
Εμείς οι εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα οφείλουμε πάση θυσία να αποτρέψουμε αυτές τις εξελίξεις. Καλούμε όλες τις Ομοσπονδίες και τα πρωτοβάθμια σωματεία να συνδιαμορφώσουμε τον αγώνα μας. Καλούμε σε συμπόρευση και ανυποχώρητο αγώνα τον κόσμο της εργασιακής επισφάλειας και ανεργίας, τους συνταξιούχους και όλη την ελληνική κοινωνία για τη διασφάλιση των κοινωνικών αγαθών της υγείας, της παιδείας, των συγκοινωνιών, των δημόσιων υποδομών. Τους καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που καταρρακώνει τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

 
1. Την ερχόμενη Τετάρτη 30 Μαρτίου που έχουν προκηρύξει απεργία οι νοσοκομειακοί γιατροί, οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και το νοσηλευτικό προσωπικό καλούμε σε παλλαϊκό συλλαλητήριο στις 12.30μμ στα Προπύλαια και συμμετοχή στην πορεία που θα γίνει προς τη Βουλή.

 
2. Την Πέμπτη 31 Μαρτίου, στις 6μμ, θα πραγματοποιηθεί νέα σύσκεψη και πάλι στα γραφεία της ΟΕΝΓΕ, στην οποία καλούμε να συμμετάσχουν σωματεία και Ομοσπονδίες που δεν μπόρεσαν να συμμετάσχουν στη σημερινή συνάντηση, ώστε να υπάρξει συνέχεια με νέες πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις.

 
3. Καλούμε την ΑΔΕΔΥ να προκηρύξει 24ωρη απεργία το πρώτο δεκαπενθήμερο του Απριλίου. Σε περίπτωση που δεν το πράξει οι συμμετέχοντες δεσμεύονται να προγραμματίσουν μεγάλο συλλαλητήριο σε ημερομηνία που θα ορίσουν στη νέα τους συνάντηση.

 
Τέλος οι συμμετέχοντες εκφράζουν τη συμπαράστασή τους στους συμβασιούχους του δήμου Αθήνας που έχουν πραγματοποιήσει κατάληψη στο Δημαρχείο της Αθήνας.

«Αριστεριστής της Δεξιάς»

Έχει ενδιαφέρον ότι πολιτικές λύσεις που στην χώρα μας  θεωρούνται ως η πεμπτουσία του "αντικαπιταλιστικού" αγώνα από ένα κομμάτι της Αριστεράς - όπως  η μείωση φορολογίας των μισθωτών και η αύξηση αυτής των τραπεζών και των μεγάλων εταιριών,οι εθνικοποιήσεις και άλλα παρόμοια - γίνονται πράξη από μια κυβέρνηση της Δεξιάς στην Ουγγαρία.

Περισσότερα για αυτό το θέμα στο άρθρο του Κ. Βεργόπουλου «Αριστεριστής της Δεξιάς» που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 24/2/11.

Βίκτορ Ορμπάν

H μικρή Ουγγαρία των 10 εκατομμυρίων κατοίκων ασκεί την ευρωπαϊκή προεδρία κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011. Όμως, ο δεξιός Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Ορμπάν αντιμετώπισε ψυχρολουσία, όταν παρουσίασε το πρόγραμμά του στο Ευρωκοινοβούλιο στις 19 Ιανουαρίου. Επιτέθηκαν εναντίον του οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές και οι Οικολόγοι με τον Κον-Μπεντίτ, οι οποίοι τον κήρυξαν «Ευρωπαίο Τσάβες» και «εθνικολαϊκιστή». Άμεση αιτία: η αντίληψή του περί «ισορροπημένης ενημέρωσης» από τα ΜΜΕ, που θεωρήθηκε φασιστική. Απώτερος λόγος: οι τοποθετήσεις του στο οικονομικό πρόβλημα της χώρας του. Το δημόσιο χρέος έφτασε το 82% του ΑΕΠ και ο 47 ετών συντηρητικός πρόεδρος ενοχοποιεί γι’ αυτό την προηγούμενη πολυετή σοσιαλιστική –πρώην κομουνιστική– κυβέρνηση. Η ουγγρική Αριστερά, προκειμένου να εξασφαλίζει την κοινωνική ειρήνη, δεν φορολογούσε αρκετά ούτε το λαό ούτε τους πλούσιους, χρηματοδοτώντας τις ανάγκες της μέσω εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις του δημόσιου και κοινωνικού πλούτου και κρατικού δανεισμού.

Λιβύη και Αριστερά

Αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ

του Νικόλα Σεβαστάκη

Εδώ και δυο μήνες στο χώρο της Αριστεράς, σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, περίσσεψαν οι αναλύσεις για τις αραβικές εξεγέρσεις. Πολλές και ενδιαφέρουσες ματιές, μεταφράσεις κειμένων που φώτιζαν ιστορικές καταβολές, κοινωνικές και θρησκευτικές ιδιαιτερότητες. Και βέβαια όλα αυτά με έμφαση στο γεωπολιτικό βάρος των σημερινών ρηγμάτων, στις συσχετίσεις τους με την καπιταλιστική κρίση, το ενεργειακό πρόβλημα, τη σχέση των ηγετικών ελίτ της Δύσης με φαύλα καθεστώτα και εγκληματικές δυναστείες.

Αυτή όμως η κινητικότητα στο επίπεδο της ανάλυσης και της πληροφόρησης σημαδεύτηκε από την ανυπαρξία κάποιας –συμβολικής– κινηματικής διάθεσης για συμπαράσταση στις λαϊκές εξεγέρσεις των Αράβων. Πυρετός λόγου και απροθυμία ή περίεργες σιωπές στο επίπεδο της ορατής πράξης. Η «υψηλή πολιτική» –μέχρι και η λεπτομερής εξιστόρηση των φυλετικών διαστάσεων της σύγκρουσης στη Λιβύη– σα να κατάπιε τους λόγους της δέσμευσης και το επείγον της πολιτικής αλληλεγγύης. Και το άγχος για διαφοροποίηση από τον («αστικό»;) ανθρωπισμό και τη λιτανεία των αφηρημένων οικουμενικών αξιών να τροφοδοτεί, με λίγες εξαιρέσεις, προσεγγίσεις οι οποίες έψαχναν στις σχισμές της ζωντανής και θερμής Ιστορίας να βρουν τις «δομές» που θα τις δικαιώσουν.

Ο Καντάφι παραμένει ακόμα πολύτιμος για την Δύση...

Ο Αντόρνο διηγείται κάπου μια ιστορία που έγραψε, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ο Λέσιγκ. Μια ομάδα χριστιανών ναυαγών έχει καταφέρει να διασώσει, ανάμεσα σε άλλα που πρόλαβε να γλιτώσει απ' το νερό, μία Βίβλο, η οποία γίνεται πνευματικό της αποκούμπι και παρηγοριά. Καθώς οι αποκομμένοι ναυαγοί φτιάχνουν κοινότητα και αναπαράγονται, και καθώς δεν υπάρχει επαφή με τον έξω κόσμο, η Βίβλος αρχίσει να φθείρεται και να φθείρεται από τη χρήση και την επαφή με τα στοιχεία της φύσης, ώσπου στο τέλος έρχεται μια γενιά για την οποία το μόνο που έχει απομείνει από τη Βίβλο είναι το σκληρό εξώφυλλο, το οποίο η γενιά αυτή μελετά ωσάν να περιείχε κάποια ανεξήγητη και υπερβατική σοφία, μιας και το μόνο που γνωρίζει πια είναι ότι αυτό είναι το βιβλίο που μελετούσαν όλες οι γενιές των προγόνων της.

Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι η θέση που υπέχει ο μαρξισμός σήμερα δεν διαφέρει πολύ από την μοίρα αυτής της αποσκελετωμένης και χωρίς περιεχόμενο Βίβλου.

(από την ιστοσελίδα Radical Desire )

Η πολιτική αδυναμία της Αριστεράς να αναλύει την συγκυρία έχει ως αποτέλεσμα να βγάζει “γραμμή” με βάση προκατασκευασμένα ιδεολογικοπολιτικά σχήματα που κουβαλάει από το παρελθόν της. Αυτή η αδυναμία αναδείχτηκε πρόσφατα στις προσεγγίσεις που κάνει για τις εξελίξεις στην Λιβύη. Ο παραδοσιακός αντιιμπεριαλιστικός βερμπαλισμός υποκατέστησε την “συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης” και αναπαρήγαγε τα γνωστά μοτίβα πολιτικών απόψεων που έχουν επαναληφθεί μονότονα για την Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν...

Κι όμως όλες αυτές οι περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικές και δεν τσουβαλιάζονται στο ίδιο αντιιμπεριαλιστικό καλάθι με τον απλοϊκό τρόπο που το κάνει ένα μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς.

Στο Ιράκ για παράδειγμα οι ιμπεριαλιστές ως πρώτιστο στόχο ενάντια στο καθεστώς ήταν η φυσική του εξόντωση του Σαντάμ Χουσείν. Τον είχαν επικηρύξει μάλιστα για αρκετά εκατομμύρια δολάρια. Εξάλλου είναι και ιστορικά επιβεβαιωμένο ότι σε αυταρχικά καθεστώτα αρκεί να εξοντωθεί ο “αρχηγός” για να καταρρεύσει το καθεστώς.

Με την επέμβαση στην Λιβύη τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Μάλλον δείχνουν ιδιαίτερη φροντίδα για την επιβίωση και όχι την εξόντωση του Καντάφι, όχι μόνον ως φυσικού προσώπου, αλλά και ως αρχηγού κράτους. Φαίνεται ότι στους σχεδιασμούς της Δύσης υπάρχει ως εναλλακτικό σχέδιο αλλά και διαπραγματευτικό χαρτί απέναντι στην εξέγερση η εκδοχή διαμελισμού της Λιβύης. Ο Καντάφι ήταν και παραμένει πολιτικό υποχείριο της Δύσης. Εκείνοι που δεν ελέγχονται είναι οι εξεγερμένοι. Αν αυτή την στιγμή ο Καντάφι έφευγε από την μέση, ο έλεγχος της διάδοχης κατάστασης και η προστασία των συμφερόντων των δυτικών στην περιοχή κινδυνεύει. Kαταστρέφουν την αεροπορία του και να περιορίζουν την στρατιωτική του ισχύ, ταυτόχρονα όμως τον προστατεύουν και τον διατηρούν στην εξουσία.

Υπάρχουν και ορισμένοι “αντιιμπεριαλιστές” όπως ο Πούτιν, η Μέρκερ που είναι αντίθετοι με την στρατιωτική επιβολή του αποκλεισμού πτήσεων στην Λιβύη και την καταστροφή τμημάτων του στρατιωτικού μηχανισμού του Καντάφι και δεν συμμετέχουν σε αυτή. Βέβαια δεν το κάνουν για το “καλό” του εξεγερμένου λαού αλλά γιατί θεωρούν ότι θα ήταν καλύτερο να αφήσουν τον στρατό του Καντάφι να τους εξοντώσει...

Για τις θέσεις της Γαλλικής αριστεράς μια αναλυτική ενημέρωση εδώ:

H Γαλλική Αριστερά για την επέμβαση στη Λιβύη

Επίσης, δυο ιστοσελίδες ενημερωτικές για τις εξελίξεις στην Λιβύη:

http://www.livestream.com/libya17feb

http://www.libyafeb17.com/