Ανάπτυξη της κοινωνίας ή αύξηση του ΑΕΠ;

Από το 8ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ

Της Μαριάννας Χούσου

Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια, από την εποχή που ζούσαμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, το ΑΕΠ ανέβαινε , οι αριθμοί ευημερούσαν και οι πολίτες αυτής της χώρας ατένιζαν το μέλλον με μια αφελή σιγουριά. Σπουδές, εργασία, σπίτι οικογένεια ήταν, ή πιστεύαμε ότι ήταν, μια εύκολη ( όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά και όχι απαραίτητα επιθυμητή) επιλογή για τον καθε ένα και την καθεμία από εμάς. Ωστόσο χρειάστηκαν λίγοι μόνο μήνες οικονομικής κρίσης, για να καταρριφθούν οι παραπάνω και οι λοιπές βεβαιότητες μας και να βρεθούμε σε ένα κυκεώνα αυστηρών οικονομικών μέτρων, καταστολής, ανεργίας, επισφάλειας και γενικευμένης ανασφάλειας.

Καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην κατέβη στις επόμενες εκλογές

Θα ήταν μια τίμια στάση και αξιοπρεπής, τόσο απέναντι στην "Aριστερά" που ανακάλυψε τώρα τελευταία πως υπάρχει, αλλά και προς τον ίδιο της τον εαυτό. Ας κρατήσει ως αφετηρία το ποσοστό που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές και ας περιμένει μετά τις εκλογές να κάνει όση κριτική θέλει στις θέσεις και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε θα είναι χρήσιμη και αναγκαία η συγκροτημένη εξ αριστερών κριτική σε ένα κόμμα της Αριστεράς που θα είναι στην κυβέρνηση ή στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σήμερα - ηθελημένα ή αθέλητα - αυτή η αντιπαλότητα προς τον ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει νερό στο μύλο στης αντίδρασης και εύκολα χειραγωγείται από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους που θέλουν με κάθε μέσο να ακυρώσουν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την προοπτική μιας αριστερής κυβέρνησης στην χώρα μας.

Οργανώσεις της Αριστεράς και παράγοντες που μέχρι χθες ήταν αποκλεισμένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα γίνονται τηλεαστέρες και πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες του μνημονίου μόνο και μόνο γιατί κάνουν κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Η μάχη των εκλογών θα είναι σκληρή και η κοινωνική και η πολιτική πόλωση μεγάλη γιατί πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο γίνεται στην χώρα μας ορατή η δυνατότητα να κυβερνήσει η Αριστερά. Για την έκβαση αυτής της μάχης, όλοι έχουμε τις ευθύνες μας και θα θα κριθούμε γι αυτές.

Έρχονται τα δύσκολα...

Αναδημοσίευση από το antapocrisis.gr 

Του Χρίστου Κατσούλα.

Το πολιτικό ζήτημα της 6ης Μάη ήταν η αποδοκιμασία του μνημονίου με στήριξη στην πρόταση της κυβέρνησης αριστεράς. Το πολιτικό ζήτημα της 17ης Ιούνη είναι η ακύρωση του μνημονίου από την κυβέρνηση της αριστεράς. Δηλαδή η κυβέρνηση αριστεράς έγινε από σύνθημα ζύμωσης, σύνθημα δράσης και άμεσης υλοποίησης.

Αυτό θα είναι το δίλημμα των εκλογών.

Ή θα έχουμε μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις που θα οδηγήσει σε μνημονιακές διολισθήσεις, ή θα έχουμε μια αριστερή αντιμνημονιακή πλειοψηφία που θα πάρει μέτρα ανάτασης της κοινωνίας και επιβίωσης του λαού. Εδώ δεν χωράνε μεσοβέζικες τοποθετήσεις.

Η πόλωση ανάμεσα στην αντιμνημονιακή αριστερά και στη μνημονιακή δεξιά θα είναι ο καμβάς που πάνω του θα ξετυλιχτούν οι επόμενες βδομάδες.

Πριν δύο μήνες, κανείς δεν περίμενε ότι οι μνημονιακές δυνάμεις δεν θα είχαν την οριακή έστω κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Συνέβη.

Yπουργός Χρυσής Αυγής!

Του Κ.Η.

Μήπως το υπουργείο εθνικής άμυνας έχει περάσει ανοιχτά στα χέρια της Χρυσής Αυγής; Καλά, στον Σύριζα, Οικολόγους και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις δεν έχουν πάρει χαμπάρι; Είναι δυνατό 38 χρόνια μετά τη χούντα να βάζουν αυτόν τον στρατόκαβλο υπουργό; Και να μην μιλάει κανείς;

Φράγκος Φραγκούλης, μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη των ΟΥΚΑΔΩN:

Και προστάτης των απανταχού εφέδρων ανορθοδόξου πολέμου (σε αστικό περιβάλλον κλπ)

Τι ψήφισαν οι πλατείες;

Αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ

Του Κώστα Δουζίνα*

Η Ευρώπη χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως πειραματόζωο για να δοκιμάσει τις συνθήκες αναδιοργάνωσης του ύστερου καπιταλισμού. Αυτό που δεν περίμεναν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές ελίτ ήταν ότι το πειραματόζωο θα καταλάμβανε το εργαστήριο, θα έδιωχνε τους τυφλούς επιστήμονες και θα άρχιζε ένα διαφορετικό πείραμα: την ίδια τη μετεξέλιξη του από αντικείμενο σε υποκείμενο της πολιτικής πράξης. Η έννοια και τα όρια της δημοκρατίας παίζονται πάλι στον τόπο που γεννήθηκαν'

Όταν έγραφα αυτές τις γραμμές το φθινόπωρο του '11 πολλοί μου είπαν ότι ήμουν υπερβολικά αισιόδοξος ή χειρότερα τελείως εκτός πραγματικότητας. Οι πλατείες είχαν αδειάσει, το κίνημα είχε κοπάσει, μια νέα κυβέρνηση είχε ορκιστεί, η συνηθισμένη αριστερή μελαγχολία είχε επιστρέψει. Και όμως τα πράγματα ήταν αλλιώς. Ο σπόρος για τα αποτελέσματα των εκλογών της 6 Μαΐου σπάρθηκε στο Σύνταγμα και τις λαϊκές συνελεύσεις, στην Κερατέα και στα διόδια των εθνικών δρόμων. Χωρίς τις πλατείες, το σύστημα εξουσίας πιθανότατα θα είχε πετύχει τη μεταθανάτια επιβίωση του. Ο ρόλος της πλατείας και των άλλων κινημάτων αντίστασης ήταν καθοριστικός. Γενιές ανέργων και μη απασχολήσιμων, γυναίκες και άνδρες, πολίτες και ξένοι, νέοι και γέροι, από διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες και ιστορικές καταβολές, ξεσηκώθηκαν και έμαθαν τη σημασία της ανυπακοής ως υπέρτατης πολιτικής πράξης.

τι έμαθα σήμερα

Του Γιώργου Πρασσά

1.grab the tin cans ωρέ :

Τερατολογία Πάγκαλου: Άμα πάρει 25% ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει... τις εκτελέσεις

2. Ritterkreuz - κολεξιόν μόδας "βουλή 2012" :

3.Η ανευθυνότητα στη χώρα συνεχίζεται :

Δυσφορία στην τρόικα προκάλεσε η αναστολή αποκρατικοποιήσεων

Φώτη βάστα γερά!

 Ο νυν και ο ...επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ

Η Αριστερά θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στην προοδευτική παράταξη και να μην αφήσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο να διαλύσει το ιστορικό κόμμα του Αντρέα στέλνοντας τους ψηφοφόρους του στην αγκαλιά της κεντροδεξιάς. Υπάρχει όμως ελπίδα να μην συμβεί αυτό. Όπως έχει εξηγήσει και ο Ηλίας Νικολακόπουλος, στις τελευταίες εκλογές η μεγαλύτερη συσπείρωση των παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ καταγράφεται στην ΔΗΜΑΡ. Τα εκλογικά δεδομένα δείχνουν πως ο πραγματικός νέος Αντρέας Παπανδρέου δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας αλλά ο Φώτης Κουβέλης.

Παραπλανούν τον λαό και σπέρνουν αυταπάτες αυτοί που μιλάνε σήμερα για κυβέρνηση συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ. Η Αριστερά δεν θα πρέπει να κλείνει να μάτια της μπροστά στις ανακατατάξεις που έχουν συντελεστεί στο εκλογικό σώμα: Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, στην ΔΗΜΑΡ και έχει πρόεδρο του τον Φώτη Κουβέλη. Με αυτό το ΠΑΣΟΚ υπάρχει κάποια ελπίδα να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές για σχηματισμό κυβέρνησης και όχι με το ΚΚΕ.

Πρώτα απ' όλα όμως δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι μόνη ρεαλιστική πρόταση για να κυβερνήσει η Αριστερά στον τόπο μας – αλλά και να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας -  είναι να κατακτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο ΣΥΡΙΖΑ. Να βγούμε με θάρρος μπροστά και να διαλαλούμε στην προεκλογική περίοδο ότι πρώτος στόχος είναι η κατάκτηση της αυτοδυναμίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα περί ενότητας της Αριστεράς είναι νόθες λύσεις που διευκολύνουν το “μαύρο μέτωπο” να παραμείνει στην εξουσία, πράγμα το οποίο επιδιώκει συνειδητά πλέον και το ΚΚΕ.

Τρόμαξε τους Γερμανούς η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ...

(Φωτογραφία: AΠΕ)

«Δεν βλέπω, ούτε για ένα δευτερόλεπτο, την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης», είπε ο κ. Γιούνκερ 

η συνέχεια εδώ: Και οι Άγιοι, φοβέρα θέλουν…

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!

Η Νέα δημοσκόπηση της VPRC

Γέλασε το χειλάκι μας μόλις πληροφορηθήκαμε ότι ο Αλέξης πρότεινε τον 81χρονο Γεράσιμο Αρσένη για τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Το πρώτο πράγμα που πέρασε από το μυαλό μας είναι πως και ο Ανδρέας Παπανδρέου στην θέση του Αλέξη κάτι παρόμοιο θα έκανε για να αναψοκοκκινίσει αυτόν που ανέλαβε να αποτελειώσει το δοξασμένο κόμμα του. Και επιβεβαιωθήκαμε όταν είδαμε στα βραδινά δελτία πόσο εξοργισμένοι ήταν ο Ευάγγελος, αλλά και ο άλλος ο τζιτζιφιόγκος ο Λοβέρδος από την απρόβλεπτη αυτή στάση του Αλέξη. Εκείνο που τους έκανε έξω φρενών ήταν η διαπίστωση πως ο μικρός άμα θέλει μπορεί να γίνει δέκα φορές πιο αλήτης απ' αυτούς. Τόσο, που ακόμα και η Παπαρήγα τρόμαξε και αναγκάστηκε να υπερασπιστεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία και να κατηγορήσει τον Αλέξη ότι ξεφτιλίζει τον θεσμό με μικροκομματικές σκοπιμότητες!

Αντίθετα με την στάση του Αλέξη, το πιο προβλέψιμο δεδομένο σε αυτή την ιστορία είναι ότι πίσω από την Παπαρήγα θα τρέχουν και όλοι οι Σαϊνιδες της Αριστεράς μπας και ρεφάρουν την χασούρα τους γιατί τις προηγούμενες μέρες είχαν ποντάρει όλες τις δραχμούλες τους στο ότι ο Φώτης θα ήταν σίγουρα ο "νέος Τσιριμώκος". Μια ματιά στο facebook αρκεί να διαπιστώσει κάνεις πως αυτή η αριστερά της μιζέριας και της δραχμής αναπαράγει τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με τους πασόκους του Ευάγγελου και του Λοβέρδου, χωρίς καν ούτε να αλλάζει ένα κόμμα...

δέκα μέρες ακυβερνησία - κι είναι μόνο η αρχή...

Του Γιώργου Πρασσά

1. Πώς απαντάει ο λαός στο δίλημμα των νέων εκλογών :

Το "νόμισμα" του πολιτικού περιθωρίου είναι το αντίτιμο της "άτακτης χρεωκοπίας" του ΜΑΑ...

Στις τελευταίες εκλογές οι δυνάμεις του ΜΜΑ  εξέλεξαν 5 βουλευτές στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Η συντρόφισσα  Ν. Βαλαβάνη μάλιστα συγκέντρωσε στην Β' Αθήνας περισσότερους σταυρούς απ' όσους ψήφους πήρε το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όμως στην ιστοσελίδα του ΜΑΑ για αυτό το συμβάν δεν υπάρχει καμία αναφορά. Άλλα  θέματα θεωρούνται σημαντικά και γίνονται πρωτοσέλιδα, όπως  ένα άρθρο του Θ. Μαριόλη  που γράφτηκε για  τα “επίκαιρα”, αλλά δεν δημοσιεύτηκε  τον Φλεβάρη του 12...  Δυστυχώς οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις επιφυλάξεις μας για την νέα πορεία που χάραζε μια μικρή ομάδα συντρόφων στο ΜΑΑ με οδηγό τον αντισυριζιτικό μένος τους, επιφυλάξεις που διατυπώσαμε τον Μάρτη στο κείμενο “ Να διαλυθεί εδώ και τώρα το ΜΑΑ!”. Τότε γράφαμε:

Δύσκολοι καιροί για λαθροβιώσεις στην πολιτική σκηνή αλλά και στο μαζικό κίνημα. Το εγχείρημα του ΜΑΑ έχει ήδη ολοκληρώσει τον κύκλο της πολιτικής του ύπαρξης και έφτασε η ώρα να αυτοεπικυρώσει το τέλος του ως μια πράξη αυτοκριτικής και πολιτικής εντιμότητας. Όμως, αυτό μπορεί να γίνει μέσα από μια αξιοπρεπή διαδικασία, η οποία θα καταγράφει ότι το ΜΑΑ διαθέτει τουλάχιστον μια στοιχειώδη αυτογνωσία; Τα πράγματα δεν είναι ενθαρρυντικά...

Τι περιμένει τους ευρωπαίους που έρχονται στην Ελλάδα...

Βίαιες συλλήψεις διαδηλωτών στην Ελλάδα

(από το REAL DEMOCRACY GR)

Στις 15 Μαίου το πρωί, στις 8:00, 16 άτομα συνελήφθησαν μετά από αστυνομική παρέμβαση στην πλατεία Συντάγματος. Ανάμεσά τους βρίσκονται τρεις Γάλλοι, τέσσερις Ισπανοί, τέσσερις Έλληνες, ένας Ιταλός, ένας Πολωνός, μία Ελβετίδα και δύο Βέλγοι.

Πρόκειται για μία ομάδα μη-βίαιων διαδηλωτών προερχόμενων από διάφορες χώρες. Οι περισσότεροι από αυτούς έφτασαν με την Πορεία “March to Athens” περπατώντας από την Γαλλία ως την Ελληνική πρωτεύουσα για να συμμετάσχουν στην “Αγορά της Αθήνας”, ένα δεκαήμερο εκδηλώσεων διαμαρτυρίας και περισυλλογής πάνω στο σύστημα και την κρίση.

Ενώ βρίσκονταν ειρηνικά συγκεντρωμένοι στην Πλατεία Συντάγματος, τα όργανα της τάξης επιχείρησαν να τους απομακρύνουν, επικαλούμενοι την ανάγκη του καθαρισμού της πλατείας. Σε αυτό οι διαδηλωτές απάντησαν με παθητική αντίσταση.

Τότε η αστυνομία παρενέβη με βίαιο τρόπο και προχώρησε σε συλλήψεις, για να τους μεταφέρει εν συνεχεία στην γενική διεύθυνση της Αστυνομίας, ΓΑΔΑ.

Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ενώπιον δικαστηρίου το απόγευμα της Τρίτης 15 Μαίου, κατά τις 19:00 στη σχολή Ευελπίδων, όπου είχε μαζευτεί κόσμος για να τους συμπαρασταθεί και να καταγγείλει τις αδικαιολόγητες συλλήψεις.

Μέχρι στιγμής και σύμφωνα με έναν από τους έλληνες δικηγόρους τους, οι κατηγορίες είναι “αντίσταση κατά της αρχής” και “υποβάθμιση περιβάλλοντος”.

Ισως η μήτρα ενός μεγάλου κόμματος της Αριστεράς

Αναδημοσίευση από το "έθνος"

"Το αποτέλεσμα των εκλογών λειτουργεί πρωτίστως ως ισχυρό μήνυμα προς την Ευρώπη και τον κόσμο. Δεν μπορείς να εφαρμόζεις πολιτικές που διαλύουν μια κοινωνία, αναμένοντας πως το πολιτικό της κατεστημένο θα μείνει άθικτο".

του Αντώνη Λιάκου

Το αποτέλεσμα των εκλογών λειτουργεί πρωτίστως ως ισχυρό μήνυμα προς την Ευρώπη και τον κόσμο. Δεν μπορείς να εφαρμόζεις πολιτικές που διαλύουν μια κοινωνία, αναμένοντας πως το πολιτικό της κατεστημένο θα μείνει άθικτο. Απορώ με την αφέλεια όσων νόμιζαν ότι τα δυο μεγάλα κόμματα θα ξαναπάρουν την εντολή να κυβερνήσουν. Oλοι όσοι μάλιστα κουνούσαν το χέρι πάνω από την κοινωνία υποστηρίζοντας νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και τεχνοκρατικές εκτροπές από το πολίτευμα, καταποντίστηκαν. Από τα χρόνια της δικτατορίας, ποτέ δεν υπήρχε τόσο μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που γράφουν και ακούγονται στον δημόσιο χώρο και στα αισθήματα και στις σκέψεις που κυριάρχησαν στους ψηφοφόρους.

Αξίζει να δούμε την ανάλυση της ψηφοφορίας. Δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πλειοψηφικό ρεύμα στις παραγωγικές ηλικίες των αστικών κέντρων. Τι σημαίνει αυτό; Οτι με το κόμμα αυτό εκφράστηκε ο παραγωγικός κορμός της χώρας. Οτι η πολιτική του Μνημονίου έρχεται σε σύγκρουση και δρα διαλυτικά απέναντι σ' αυτόν ακριβώς τον κεντρικό παραγωγικό ιστό της χώρας. Η διαπίστωση αυτή φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ από τις παρυφές της πολιτικής αντιπροσώπευσης στο κεντρικό πλατό της. Από τη γενεαλογική άποψη, πρόκειται για τις ηλικίες που γεννήθηκαν μετά το 1967, δηλαδή εκείνες που δεν έζησαν ούτε την ήττα του εμφυλίου ούτε τις απογοητεύσεις της Μεταπολίτευσης. Αν μάλιστα προσέξει κανείς τους ακτιβιστές του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζονται ακόμη νεότερες ηλικίες, άπειρες μεν από τα παθήματα, αλλά ακομπλεξάριστες από τα πάθη της Αριστεράς.

Το μήνυμα που αυτός ο κόσμος ανέλαβε να επιδώσει στην Ευρώπη, θέλει αποκρυπτογράφηση χωρίς προκαταλήψεις, έστω και αν περιέχει γραμματικά λάθη. Το σύνθημα «Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς!» αποδείχτηκε το πιο αποτελεσματικό και το έμβλημα αυτών των εκλογών. Εκτός από την απόρριψη των μνημονιακών πολιτικών, περιέχει και μια καθολική απόρριψη του δικομματισμού και του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου χωρίς διακρίσεις.

Η ανακοίνωση της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των τοπικών συνελεύσεων.

Το αποτέλεσμα των εκλογών αποτελεί μια τεράστια νίκη του ελληνικού λαού στον αγώνα του ενάντια στην εξαθλίωση. Το κόμμα του μνημονίου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) έχασε 3,4 εκ. ψήφους και δεν κατάφερε ούτε να συγκεντρώσει 50%, ούτε να συγκροτήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 151 βουλευτών. Το μνημόνιο που πριν από τις εκλογές εμφανιζόταν ως γρανίτης που δεν αλλάζει και δεν διαπραγματεύεται ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε εύπλαστο ζελέ. Τα κόμματα που μίλαγαν για μονόδρομο της εφαρμογής του μνημονίου τώρα μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση. Μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση, γιατί τρομοκρατήθηκαν από το μήνυμα του λαού. Αυτό το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και μιλάει για ανατροπή! Αυτοί που δύο χρόνια τρομοκρατούν την κοινωνία τώρα έχουν τρομοκρατηθεί οι ίδιοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ από την πρώτη στιγμή πάλευε για την κατάργηση του μνημονίου και για την χάραξη μιας πολιτικής που θα σέβεται τις ανάγκες τις κοινωνίες και όχι τα κέρδη των τραπεζιτών και του ΣΕΒ. Μας ζητάνε να πάρουμε μέρος σε μία κυβέρνηση “σταδιακής απαγκίστρωσης από το μνημόνιο” σε βάθος δύο χρόνων. Απαντάμε ότι δύο χρόνια μνημονίου έχουν ήδη διαλύσει την κοινωνία, δεν χρειαζόμαστε άλλα τόσα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο και η κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και όλων των νομοθετικών ρυθμίσεων που απορρέουν από αυτές.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανακάλυψε την “ΑΡΙΣΤΕΡΑ”!...

Ο Αλέκος Αλαβάνος με το κείμενο του “«15 Σημειώσεις στο Πρόχειρο»για τις Εκλογές, για το Μνημόνιο και κυρίως για το Ευρώ ”, πέρασε με άριστα τις εξετάσεις για δόκιμο μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ . Η καθοδήγηση εκτίμησε δεόντως την αξία του και στις επόμενες εκλογές δεν θα έχει αντιρρήσεις να είναι στα ψηφοδέλτιά της. Όπως διαβάζουμε στην τελευταία “Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ” :

Σε ενδεχόμενο νέων εκλογών, το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του αναγκαίου συνολικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ, στην προοπτική μιας άλλης Αριστεράς και με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την πολιτική της πρόταση θα συζητήσει με την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», την ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΛ ΚΚΕ, με δυνάμεις του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, καθώς και με αγωνιστές και ρεύματα που διαφοροποιούνται από το χώρο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα προβάλει αυτοτελώς το πρόγραμμά της σε όλα τα ζητήματα, όπως και την θέση της για αντικαπιταλιστική διεθνιστική αποδέσμευση από την ΕΕ.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι μοναδικό σημείο στο οποίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναφέρεται ονομαστικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει και ένα άλλο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται εντός παρένθεσης, μετά βέβαια από το ΚΚΕ:

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθύνει άμεσα κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας για την κοινή δράση στην αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής, σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις του εργατικού κινήματος και της αριστεράς (συμπεριλαμβανομένων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ) σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.

Η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία μέσα από το πρόταγμα της Άμεσης Δημοκρατίας

- 1η μέρα του τριημέρου για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: "Τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής & αλληλέγγυας οικονομίας - Δομές και δυνατότητες σήμερα"

- 2η μέρα του τριημέρου για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: "Δομές κοινωνικής οικονομίας: Υφαίνοντας την ανατροπή ή συμπλήρωμα στο υπάρχον;"

ο "αντιεξουσιαστής" ξαναχτύπησε!

 
Ο Αλέκος Αλαβάνος σε ένα πρόσφατο κείμενό, το οποίο έτυχε μαζικής προβολής από τα μνημονιακά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κάνει κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν λέει όλη την αλήθεια, ότι δηλαδή “η έξοδος από το μνημόνιο οδηγεί στην έξοδο από το ευρώ”, και ως εκ τούτου τρέφει αυταπάτες στον λαό και οδηγεί την χώρα σε ανοργάνωτη, απροετοίμαστη και απρογραμμάτιστη έξοδο από το ευρώ. Απέναντι στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την “οργανωμένη, προετοιμασμένη και προγραμματισμένη έξοδο από την Ευρωζώνη” ως καλύτερη λύση για να βγει η χώρα από την κρίση. Όμως, αυτό που προτείνει ο Αλέκος για τον ΣΥΡΙΖΑ, το έχουν κάνει οι διαχειριστές της κρατικής πολιτικής γιατί αυτοί πρώτα απ' όλους δεν θέλουν το χάος, την ακυβερνησία και τις ανεξέλεγκτες γενικώς καταστάσεις στην χώρα.  Και απ' ότι φαίνεται έχουν κάνει σοβαρή δουλειά προς αυτή την κατεύθυνση, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που περιέχονται στο παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύουμε από  το NEWS 247

Ο Παπανδρέου εξέταζε την επιστροφή στη δραχμή

Σε δηλώσεις - σοκ προχώρησε ο στενότερος συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου και σύμβουλός του κατά τα πρώτα έτη της ελληνικής κρίσης, Ρίτσαρντ Πάρκερ στο Sky News.

Στην αποκλειστική του συνέντευξη στο πρακτορείο ανέφερε ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου διερεύνησε την προοπτική εξόδου από το ενιαίο νόμισμα από τα πρώτα στάδια της κρίσης.

"Μέχρι τώρα, η χώρα αρνούνταν σταθερά ότι είχε θέσει επί τάπητος το σενάριο εξόδου από το ευρώ", αναφέρει ο ίδιος χαρακτηριστικά.

Όσα απαιτούνε το έθιμο και η ανάγκη

του Μπάμπη ΧΡΙΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

εἶἑν·

τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχῃ

φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας,

ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτ᾽ ναοῦ δ᾽ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε

ἃ χρὴ ᾽πὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται.*

Ιφιγένεια Εν Ταύροις

Είναι γεγονός ότι το εκλογικό αποτέλεσμα είναι «λιγάκι» αντιφατικό. Από την άλλη πάλι είναι και απολύτως ξεκάθαρο. Είτε λοιπόν κανείς διαφωνεί με αυτό είτε όχι, το αποτέλεσμα της κάλπης της 6ης Μαϊου, μεταξύ άλλων έδειξε ότι η κοινωνία σήμερα επιθυμεί αποδέσμευση από το μνημόνιο και κατ’επέκταση από τους εφαρμοστικούς του νόμους, αλλά και παραμονή στην ζώνη του €. Το κατά πόσο αυτό είναι εφικτό, εξαρτάται από δύο κυρίως παραμέτρους, την πολιτική απόφαση και τον φορέα που θα κληθεί να υλοποιήσει αυτή την πολιτική.

Και κάπου εδώ ξεκινά και η συζήτηση για την αριστερά. Καταρχάς σαν φορέας υλοποίησης αυτής της πολιτικής, αφετέρου σαν μέρος του πολιτικού δυναμικού που καλείται να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Μεγαλειώδης λαϊκή συγκέντρωση - συνέλευση του ΣΥΡΙΖΑ στην ΚΟΚΚΙΝΙΑ

Πρωτοφανής σε όγκο και παλμό υπήρξε η λαϊκή συνέλευση - συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ, στην πλατεία Σπάθα της Κοκκινιάς, στον Πειραιά.

Πέρα από τον "Μαρξισμό - Λενινισμό"...

Ως βοήθημα για την σκέψη σε σχέση και με την κατάσταση που διαμορφώνεται μετά το εκλογικό αποτέλεσμα, αναφέρουμε ένα μικρό απόσπασμα του Ζ. Ντελέζ από ένα αξιοπρόσεκτο κείμενό του για τον Μάη του 68 (Επίμετρο Γ. Πρελορέντζου στο "Κινηματογράφος Ι" του Gilles Deleuze, σελ. 286):

"Μετά την ανάδειξη του αξεπέραστου χαρακτήρα της εν λόγω εξέγερσης ως καθαρού συμβάντος, ελεύθερου από κάθε κανονική ή κανονιστική αιτιότητα - κάθε συμβάν ενέχει κάτι το αξεπέραστο ...είναι άνοιγμα δυνατότητας. Περνά στο εσωτερικό των ατόμων όπως και στην πυκνότητα μιας κοινωνίας. Αυτό που μετράει είναι ότι υπήρξε φαινόμενο οραματισμού, ως εάν μια κοινωνία έβλεπε εξαίφνης οτιδήποτε το ανυπόφορο περιείχε και έβλεπε επίσης την δυνατότητα ανάδυσης του διαφορετικού. Το δυνατό δεν προϋπάρχει, δημιουργείται από το συμβάν."