Μια συνέντευξη με το "κόμμα των πειρατών"

7 Ιανουαρίου 2012

Συνέντευξη του Υπεύθυνου Επικοινωνίας στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1 97.2

ΚΚΕ: ταξική πάλη μειωμένων προσδοκιών

Ενώ ένα κομμάτι της αριστεράς διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον απέναντι στο ΚΚΕ, όπως ο Γιώργος Κρεασίδης στο άρθρο του "ΚΚΕ: διεθνισμός μειωμένων προσδοκιών", ο Περισσός γίνεται φορέας υλοποίησης του μνημονίου και της πολιτικής του ΔΝΤ και της ΕΕ απέναντι στους εργαζόμενους. Το να κάνεις ανάλυση και να βγάζεις πολιτικά συμπεράσματα - όπως ο Γιώργος Κρεασίδης - με βάση μόνο τα επίσημα ντοκουμέντα και τα κείμενα της εφημερίδας του ΚΚΕ, αγνοώντας γεγονότα, δράσεις και πρακτικές που εμπεδώνουν την πολιτική του κόμματος, είναι  πολιτική μυωπία. Αν κάποιος θέλει να μάθει τι είναι το ΚΚΕ ματαιοπονεί αν ψάχνει τα ντοκουμέντα του, όπως ματαιοπονεί και όποιος θέλει να μάθει τι είναι ο Ηγούμενος Εφραίμ διαβάζοντας τα ευαγγέλια και τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου...

Από αυτή την σκοπιά, θεωρούμε ότι απάντηση στο άρθρο του  Γιώργου Κρεασίδη "ΚΚΕ: διεθνισμός μειωμένων προσδοκιών" αποτελεί το παρακάτω κείμενο των απολυμένων του 902. Είναι αρκετά διαφωτιστικό για την "ταξική" πολιτική του ΚΚΕ:

Ο ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟΣ ΜΠΟΝΑΜΑΣ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΑΣ 902-ΚΚΕ: ΑΛΛΟΙ 4 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ – ΤΟΥΣ 35 ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΤΟΥ 902

Είχαμε κάνει την πρόβλεψη ότι δε θα σταματούσαν το αντεργατικό τους όργιο. Και αυτοί δεν μας «απογοήτευσαν». Μονότονοι μέσα στον αντεργατισμό τους, 29 και 30 του Δεκέμβρη, ξαφνικά, όπως κάνουν εδώ και 1 χρόνο, παραδώσανε σε 4 συναδέλφους μας το «ραβασάκι» της απόλυσης. Ο ένας από αυτούς έχει παιδάκι 6 μόλις μηνών, αλλά φυσικά, όπως δείξανε κιόλας από τις πρώτες απολύσεις οι σκληρόψυχοι εργοδότες του 902-ΚΚΕ, δεν χολοσκάνε για τέτοιες «μικρολεπτομέρειες».

Το σκηνικό είναι στημένο και γνωστό. Από το Δεκέμβρη του 2010 μέχρι σήμερα, σε πλήρη διάσταση με τις διακηρύξεις περί «κοινωνικών κριτηρίων» και χωρίς καμία συζήτηση με τους εργαζόμενους, 35 άνθρωποι, ως επί το πλείστο οικογενειάρχες, πολλοί με μικρά παιδιά, έχουν «αποκεφαλιστεί» με μόνο κριτήριο το ότι δεν ήταν ρουφιάνοι και υποταχτικοί της διοίκησης του 902. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά όταν κάποιοι (εμείς) «τόλμησαν» να εκθέσουν ανοιχτά αυτό το ζήτημα διοργανώνοντας κινητοποίηση έξω από τις εγκαταστάσεις του σταθμού τον περασμένο Σεπτέμβρη, δέχτηκαν έναν οχετό συκοφαντιών από την εργοδοσία 902-ΚΚΕ.

Ο “υπαρκτός σοσιαλισμός” ή ο “υπαρκτός κομμουνισμός” κατέρρευσε με την διάλυση του Ανατολικού Μπλόκ;

Στην πολιτική, η επέκταση (την οποία πρόβλεψε ο Μαρξ) της παγκόσμιας αγοράς τροποποιεί το υπερβατολογικό (τον κόσμο, την ενεργή σκηνή) της χειραφετικής δράσης, και ίσως μόνο σήμερα συγκεντρώνονται οι προϋποθέσεις μιας κομμουνιστικής Διεθνούς που να μην είναι κρατική ή γραφειοκρατική. Ήδη, σε κάθε περίπτωση, συνεχείς πολιτικές εμπειρίες που φέρουν τον απολογισμό της πολιτικής ιστορίας του περασμένου αιώνα και είναι ριζωμένες στην εργατική και λαϊκή πραγματικότητα δείχνουν δύο πράγματα: κατ' αρχάς, είναι δυνατόν να ξετυλιχτεί μια πολιτική που να παραμένει σε απόσταση από το Κράτος, που δεν έχει ούτε την εξουσία ως διακύβευμα ούτε τον κοινοβουλευτισμό ως πλαίσιο, έπειτα αυτή η πολιτική να προτείνει μορφές οργάνωσης απομακρυσμένες σε μεγάλο βαθμό από το μοντέλο του κόμματος που κυριάρχησε σε όλο τον 20ο αιώνα.

Α. Badiou - από το βιβλίο “Δεύτερο μανιφέστο για τη φιλοσοφία”

Έχει καθιερωθεί να χρησιμοποιείται από την δική μας αριστερά ο όρος “υπαρκτός σοσιαλισμός” για τα καθεστώτα της πρώην ΕΣΔΔ και των άλλων του Ανατολικού Μπλόκ. Η δικαιολογία είναι ότι σε αυτές τις χώρες είχε ξεκινήσει η διαδικασία μετάβασης από τον καπιταλισμό προς τον κομμουνισμό η οποία ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Αυτό το μεταβατικό στάδιο της εργατικής εξουσίας ονομάζεται “σοσιαλισμός”. Εξ ου και η ονομασία “υπαρκτός σοσιαλισμός”

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Είναι βαριά - βαριά η ήττα σου τσολιά...

Αναδημοσίευση απο τον ιστιότοπο της Βαβυλωνία

 του Αργύρη Αργυριάδη

Οι δύο όψεις του νομίσματος:εθνικά υπερφίαλοι-κοινωνικά ηττημένοι

Με αφορμή την κρίση, την κυβέρνηση συνεργασίας, την εθνική υπερηφάνεια ας ξαναθυμηθούμε πως φτάσαμε ως εδώ, μια ψυχοκοινωνική προσέγγιση.

Είναι βαριά - βαριά η ήττα σου τσολιά…

Την τελευταία δεκαετία γίναμε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες μιας σειράς γεγονότων, τα οποία μέσα από την ασημαντότητα τους, ανέβασαν ψηλότερα τον πήχη του υπερφίαλου εθνικοπατριωτικού μεγαλείου. Οι «εθνικές» πρωτιές της Ελλαδίτσας, που ξαφνικά την μεταμόρφωσαν ως «Ελλαδάρα», σε πάσης φύσεως αθλητικούς αγώνες ή μουσικούς διαγωνισμούς, ήταν πλέον η μόνη περίπτωση ανάδειξης του εθνικού μεγαλείου. Ενώ την ίδια στιγμή, η κοινωνία, ηττήθηκε σε πολιτικό, οικονομικό και ανθρώπινο επίπεδο.

Χρειάστηκε μια Ελλάδα νικητής ως άλλοθι, για να συντηρηθεί ο μύθος και η νοοτροπία του Ελληναρά, αυτού του υπερβατικού όντος με το εθνικό μεγαλείο της χλαμύδας και του φιλότιμου της φουστανέλας. Το να ξαναειπωθεί ότι μια κοινωνία στην εποχή της ασημαντότητας της, επιλέγει τον πιο εύκολο δρόμο, αυτόν την κενότητας, θα ήταν απλά μια ακόμα γραφική κοινοτυπία, την οποία γνωρίζουμε όλοι .

Άλλωστε ο εθνικός μεγαλοϊδεατισμός, κρύβει μέσα του μια ενδελεχή υποκρισία και μια γνωστική ασυμφωνία: Αυτή της δικαιολόγησης του ένδοξου παρελθόντος, με το άδοξο παρόν και το πιο αβέβαιο μέλλον. Όπως σε όλες τις ψυχικές διαταραχές (ατομικές ή ομαδικές), η συγκάλυψη της αναντιστοιχίας λειτουργεί ως εσωτερικός καταπιεστής, ο οποίος εξωτερικεύεται συλλογικά ως εθνικό ασυνείδητο.

Οι κυριότερες πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης και αντίστασης - Χρήσιμος κατάλογος

Από την ιστοσελίδα του "Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής"

Οι κυριότερες πρωτοβουλίες Αλληλεγγύης και αντίστασης.

Τα δίκτυα αλληλεγγύης και αντίστασης πανελλαδικά αυτή τη στιγμή. Χρήσιμος κατάλογος των αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων

Το κίνημα από τα κάτω αναπτύσσεται, λειτουργεί πέρα από τη κρίση και κάνει τις ουτοπίες του πραγματικότητα. Ήδη χιλιάδες άνθρωποι σε όλη στην Ελλάδα παίρνουν τη κατάσταση στα χέρια τους και γίνονται μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος. Πολλές πρωτοβουλίες σε μικρή κλίμακα που περιμένουν τη δική σου συμμετοχή, ή να αναλάβεις μια αντίστοιχη πρωτοβουλία. Στην έλλειψη χρημάτων απαντάμε με αλληλέγγυα ανταλλαγή χωρίς χρήματα και χαριστικά παζάρια. Στη έλλειψη τροφής απαντάμε με αυτοκαλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενους κήπους και διατήρηση παραδοσιακών σπόρων. Στην ανεργία απαντάμε με συνεταιρισμούς και εργασιακές κολεκτίβες, στην έλλειψη στέγασης με κοινωνικές καταλήψεις στέγης και οικοκοινότητες, ενώ στην έλλειψη συντροφικότητας με συλλογικές κουζίνες. Στο έλλειμμα δημοκρατίας απαντάμε με αμεσο-δημοκρατικές συνελεύσεις γειτονιών και παίρνουμε τη κατάσταση στα χέρια μας γιατί δεν πάει άλλο. Δεν υπάρχουν περιθώρια για απαισιοδοξία και μεμψιμοιρίες. Οι ουτοπίες μας είναι η πραγματικότητα του αύριο. 2012 ευχές αγάπης, αισιοδοξίας και συνειδητότητας.

Διεθνές οδοιπορικό αξιοπρέπειας

Περισσότερα εδώ: 2012 international road to dignity

Homenatge a Catalunya II. Griego

Αναδημοσίευση από το http://www.europazapatista.org

Ένα ντοκιμαντέρ, μια ερευνητική εργασία, μια ιστορία με πολλές ιστορίες για την δημιουργία μιας βιώσιμης, αλληλέγγυας και αποκεντρωμένης οικονομίας. Κοινωνικά δίκτυα από τα κάτω που ξεπερνούν την ιδιωτικοποίηση και την ιεραρχία της εργασίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα, σε όλο τον κόσμο. Εδώ και τώρα.

Πρώτα το αίμα, μετά η Ορθοδοξία: Από την Ελληνική Δημοκρατία στην Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών

Ακούγοντας πριν ενάμιση χρόνο ότι κάποια σωματεία προσέβαλαν την αντισυνταγματικότητα του νόμου για τους όρους πολιτογράφησης και συμμετοχής μεταναστών στις τοπικές εκλογές (του «νόμου για την ιθαγένεια»), γέλασα. Είχα εμπιστοσύνη στο Συμβούλιο της Επικρατείας ότι θα έκρινε απαράδεκτη την προσφυγή λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος και θα ξεμπέρδευε γρήγορα με αυτούς τους «γραφικούς», «οπισθοδρομικούς» τύπους. Είχα την πεποίθηση ότι οι δικαστές θα έδιναν κυνικά μαθήματα δικονομίας και θα τους έδειχναν γρήγορα την έξοδο, χωρίς να μπουν στην ουσία του ζητήματος. Όμως, το Δ΄ τμήμα του ΣτΕ όχι μόνο εξέτασε την ουσία, αλλά έκρινε ότι ο νόμος παραβιάζει το Σύνταγμα, ότι η συνταγματική έννοια του ελληνικού έθνους συγκροτείται μέσω του δικαίου του αίματος και ότι δήμαρχο δεν μπορούν να εκλέγουν αυτοί που πληρώνουν δημοτικά τέλη -- εκτός αν ματώνουν γαλανόλευκα. Με άλλα λόγια, ανώτεροι δικαστές, εγγυητές της εφαρμογής του Συντάγματος και διάπλασης του νομικού πολιτισμού στη χώρα, ξανατραγούδησαν ρυθμικά, ηρωικά και πένθιμα: Δεν θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ (Γεωργιανέ, Πακιστανέ, Αφγανέ, Ιρακινέ, Σομαλέ……..)!

Τέλος, λοιπόν, για το παραμύθι της Προόδου και του Εκσυγχρονισμού της ελληνικής κοινωνίας, της ευρωπαϊκής και μοντέρνας χώρας, που αν μη τι άλλο εγγυάται το κράτος δικαίου και τα δικαιώματα. Βέβαια, η απόδοση της ιθαγένειας δεν είναι ζήτημα προστασίας δικαιωμάτων, αλλά κυριαρχίας, καθώς ορίζει το πολιτικό σώμα -- ποιοι συγκροτούν τον ελληνικό λαό και ποιοι όχι [1]. Ωστόσο, η ερμηνεία της συνταγματικής έννοιας του έθνους με τρόπο που αποκλείει από το πολιτικό σώμα ενεργά τμήματα του πληθυσμού --ανθρώπους που συμμετέχουν στα δημοσιονομικά βάρη, που είναι πλήρως κοινωνικά ενταγμένοι, που έχουν γεννηθεί και έχουν σπουδάσει στη χώρα και που δεν γνωρίζουν άλλη πατρίδα--, είναι τόσο ανιστόρητη συνταγματικά όσο και αντίθετη με τη δημοκρατική αρχή, καθώς ταυτίζει πλήρως το λαό-έθνος ως πολιτικό σώμα με μια καταγωγική κοινότητα αίματος, και φορτώνει στη δημοκρατική διαδικασία, στην ενεργή πολιτική συμμετοχή και πράξη, ένα βαρύ, «οπισθοδρομικό», και αταίριαστο φορτίο: το οικογενειακό δέντρο.

(από κείμενο της Ελένης Καλαμπάκου στο Red Notebook)

η συνέχεια εδώ: Πρώτα το αίμα, μετά η Ορθοδοξία: Από την Ελληνική Δημοκρατία στην Ελλάδα των Ελλήνων Χριστιανών

Γιορτή Αλληλεγγύης της Ανοιχτής Πόλης

Πέμπτη 5/1/2012, πλατεία Εθνικής Αντίστασης, μπροστά στο δημαρχείο της Αθήνας, από 10.00 π.μ έως 6.00 μ.μ.

Στη νέα χρονιά οι επιπτώσεις της μνημονιακής πολιτικής στην πόλη και τους ανθρώπους της θα πολλαπλασιαστούν. Η “νέα φτώχεια”, η περιθωριοποίηση, ο κοινωνικός αποκλεισμός, θα ενταθούν με βιαιότητα. Η Αθήνα χρειάζεται να οργανώσει την άμυνά της απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα.

Η Ανοιχτή πόλη πραγματοποιεί Γιορτή Αλληλεγγύης, την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά). Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί με τις συλλογικότητες αλληλεγγύης που αναπτύσσονται στη πόλη. Θα προβάλει την ανάγκη για μια πολιτική ενεργοποίησης των δημοτικών θεσμών, στήριξης των κοινωνικών υπηρεσιών, διάχυσης της έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης στις γειτονιές και προώθησης μορφών αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας.

Στην εκδήλωση θα υπάρχει συλλογική κουζίνα, χαριστικό παζάρι, μουσικά συγκροτήματα, καραγκιόζης, χορός και τραγούδι αλλά και πληροφορίες για τα χαράτσια, τα δάνεια και τους νέους συνεταιρισμούς.

Περιμένουμε τους συμπολίτες μας στη Γιορτή Αλληλεγγύης και Αντίστασης της Ανοιχτής Πόλης. Καλούμε τους δημοσιογράφους να πιούμε μαζί ένα ποτήρι κρασί .

ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Μια συνέντευξη του Π. Κοροβέση

Από την ιστοσελίδα: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΤΙΠΟΤΑ

Παρακάτω παρατίθενται κάποια από τα θέματα της συνέντευξης, ώστε με ένα κλικ να βρεθείτε στο ανάλογο σημείο του video:

ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΣ ΤΗΣ  "17 ΝΟΕΜΒΡΗ"; 

ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ 

Κ.Κ.Ε και ΣΥ.ΡΙΖ.Α.         

"ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ" ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥ και ΑΚΡΟΔΕΞΙΑ

ΚΙ ΑΝ ΣΚΟΤΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΤΣΟ;

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΗΘΙΚΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ  /  ΒΙΑ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΑΒΑΝΟ

ΠΕΡΙ ΑΠΟΛΥΤΟΤΗΤΑΣ

"ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΙΟΥΔΙΘ"

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΙ

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΠΟΤΥΧΙΑ;

ΟΙ "ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ"

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΩΝ

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: ΤΑΛΕΝΤΟ Ή ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ;

ΡΟΛΑΝ ΜΠΑΡΤ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑ

ΠΛΑΤΩΝΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ, ΠΡΟΥΝΤΟΝ, ΜΑΡΞ, ΓΚΕΒΑΡΑ

Μ.Α.Τ.- ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ - ΠΑΠΑΔΕΣ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ – ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ

ΠΕΡΙ ΕΡΩΤΙΚΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΤΩΡΙΝΕΣ ΑΣΧΟΛΙΕΣ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ΚΛΩΝΟΣ

Οι δημοσκοπήσεις στην Γερμανία και το κόμμα των "Πειρατών" στην Ελλάδα...

Στα μέσα του Δεκέμβρη πραγματοποιήθηκε στην Γερμανία μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa για το περιοδικό Stern. Τις εντυπώσεις από αυτή την δημοσκόπηση μονοπώλησε το ναυάγιο των Φιλελευθέρων (FDP) του ευρωσκεπτικιστή αντικαγγελάριου και υπουργού οικονομίας Φίλιπ Ρέσλερ, που καταποντίστηκαν με μόλις 2% . Το FDP,  το οποίο θεωρείται φίλα προσκείμενο στις επιχειρήσεις και είχε συγκεντρώσει το υψηλότερο ποσοστό του 14,6%, στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2009. Η εκλογική καθίζηση του FDP θεωρείται επικίνδυνη για την Μέρκελ, η οποία έχει διαμηνύσει ότι θέλει να διεκδικήσει τρίτη θητεία, αλλά μοιάζει όλο και πιο πιθανό να αναγκαστεί να αναζητήσει άλλον κυβερνητικό εταίρο, εάν θέλει να συνεχίσει.

Η ίδια δημοσκόπηση έδειξε ότι το ποσοστό της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) της Μέρκελ παραμένει σταθερό, στο 35%. Το κεντροαριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) παρέμεινε επίσης αμετάβλητο στο 28% και εκείνο των συνηθισμένων εταίρων τους, των Πρασίνων, ήταν και αυτό σταθερό στο 14%. Το κόμμα Die Linke κατέγραψε πτώση δύο μονάδων (7%), ενώ το Κόμμα των Πειρατών κατέγραψε αντίθετα αύξηση 2%, στο 9%. (περισσότερα για το θέμα αυτής της δημοσκόπησης εδώ: FDP: Πανωλεθρία για τους κυβερνητικούς εταίρους της Μέρκελ στις δημοσκοπήσεις)

Το 9% του κόμματος των Πειρατών στην δημοσκόπηση είναι το ίδιο ποσοστό που είχε πάρει μερικούς μήνες πριν στις τοπικές εκλογές της «πόλης-κράτους» του Βερολίνου. Για αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα είχαμε αναφερθεί τότε εδώ: Μηνύματα από το μέλλον: Το κόμμα των “πειρατών”

Αυτή τη στιγμή στη χώρα μας το “Κόμμα Πειρατών Ελλάδας” βρίσκεται ένα βήμα πριν την επίσημη ίδρυση, που τοποθετείται στα τέλη Ιανουαρίου 2012.  Ήδη είναι έτοιμο το καταστατικό του και μπορείτε να το διαβάσετε εδώ: Καταστατικό

ACTA: Ιδιωτική Ηλεκτρονική Επιτήρηση

Το "κόμμα πειρατών της Ελλάδας" το γνωρίζετε; Αν δεν το ξέρετε, εδώ είναι η ιστοσελίδα του "www.pirateparty.gr".  Εμείς το ...ανακαλύψαμε αναζητώντας κείμενα για την ACTA.  Εκεί εντοπίσαμε το παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύουμε, το οποίο είχε πρωτοδημοσιευτεί την ΑΥΓΗ

Του Μιχάλη Παναγιωτάκη

Στις 16 Δεκεμβρίου υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ε.Ε. εξουσιοδότηση για την υπογραφή της συμφωνίας ACTA, δημοσιευμένη στο τέλος ενός δελτίου τύπου, το οποίο αφορούσε θέματα αλιείας και γεωργίας…

Η κίνηση αυτή φέρνει την συμφωνία αυτή ένα βήμα πριν από την έγκρισή της από τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Μόνο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μπορεί τώρα να αποτρέψει την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής. Το Ευρωκοινοβούλιο όμως πέρυσι είχε υπερψηφίσει δήλωση υποστήριξής της και δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι θα ορθώσει το ανάστημά του στα τεράστια συμφέροντα που την προωθούν.

Αλλά τι είναι η ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement – Εμπορική Συμφωνία Εναντίον της Πλαστογραφίας);

Πρόκειται για μια πολυμερή συμφωνία που αφορά τις 27 χώρες της Ε.Ε. και 10 ακόμα κράτη (ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό, Ιαπωνία, Σιγκαπούρη, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Μαρόκο, Ν. Κορέα), η οποία, ενώ υποτίθεται έχει στόχο την «πλαστογραφία» προϊόντων (εμπορικών, CD κ.λπ.), στην πραγματικότητα καλύπτει και δημιουργεί ένα ενιαίο πλαίσιο παγκόσμιας προστασίας και εφαρμογής για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας -από τα μουσικά πνευματικά δικαιώματα μέχρι τα γενόσημα φάρμακα. Προσδιορίζει μάλιστα κοινούς κανόνες ποινικής τους αντιμετώπισης. Τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ε.Ε. έχουν επικυρώσει ή έχουν δηλώσει ήδη την πρόθεσή τους να επικυρώσουν την εν λόγω συμφωνία.

παίχτε μπάλα ρε!

Το παρακάτω video το αφιερώνουμε στις μυξοπαρθένες της αριστεράς (όπως για παράδειγμα εδώ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! (ΜΕ) ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΓΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! ) που χύνουν επαναστατικά δάκρυα για την συμπαράταξη του ΚΚΕ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και τους επισημαίνουμε ότι μεγαλύτερες πιθανότητες έχει ο Αντώνης Σαμαράς να γραφτεί στην ¨πρωτοβουλίας ενάντια στο ευρώ και την ΕΕ¨ και να συμπαραταχτεί με τους αριστερούς που αγωνίζονται και αυτοί για την ¨παραγωγική ανασυγκρότηση¨ της χώρας παρά να συνεργαστεί το ΚΚΕ με οπορτουνιστές και τυχοδιώκτες. 

Το ΚΚΕ ως αυταρχικός και εξουσιαστικός μηχανισμός, όπως και τα καθεστώτα του υπαρκτού κομμουνισμού, δεν μετασχηματίζονται, αλλά κάποια στιγμή καταρρέουν και δεν αφήνουν τίποτα καλό για τις λαϊκές μάζες πίσω τους. Προς τι λοιπόν το κλάμα;

Η δικαίωση του συνθήματος "ΦΑΝΤΑΣΙΑ στην ΕΞΟΥΣΙΑ"...

Η πρώτη μας δημοσίευση το 2012 αφορά στις δυνάμεις καταστολής, δυνάμεις οι οποίες θα αποτελέσουν - απ' ότι φαίνεται ως παρακαταθήκη από τον προηγούμενο χρόνο - το κύριο όπλο της χούντας που κυβερνά την χώρα απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις. Δείτε στο παρακάτω video τα "παδιά του λαού" της ομάδας "ΔΕΛΤΑ" πως εργάζονται με συλλογικό πνεύμα για να ενοχοποιήσουν αθώο πολίτη. Το σύνθημα "ΦΑΝΤΑΣΙΑ στην ΕΞΟΥΣΙΑ" βρίσκει επιτέλους το πραγματικό του νόημα...

Κάλαντα πρωτοχρονίας

Απόσπασμα από την ταινία "Τα βαποράκια" με τον Νικόλα Άσιμο να μας λέει τα κάλαντά του...

Res, non verba: επιστροφή στις μάζες

Αναδημοσίευση από την " σελίδα του Ηλία Ιωακείμογλου "

Κι’ έτσι, η ιστορία συνεχίζεται από ήττα σε ήττα όταν οι αντικειμενικές συνθήκες είναι δυσμενείς και με ισχνές νίκες όταν οι αντικειμενικές συνθήκες θα δικαιολογούσαν την εκθετική άνοδο των κινημάτων.

Η εργατική τάξη, όμως, δεν είναι ένας «κοιμώμενος γίγαντας» με «έλλειμμα συνείδησης». Υπάρχουν επαγγελματικές κατηγορίες, κοινωνικές ομάδες, υπάρχουν οι μάζες των εργαζομένων, υπάρχει η ατομική δυσαρέσκεια και το ταξικό ένστικτο που οδηγεί σε ατομικές πράξεις αντίστασης στις αδικίες και στις βαρβαρότητες του καπιταλισμού. Συνιστούν όμως όλα αυτά την εργατική τάξη; H εργατική τάξη καθεαυτή δεν υπάρχει –διότι όπως και ο Θεός, δεν αφήνει πίσω της κανένα ίχνος. Η εργατική τάξη υπάρχει μόνον όταν αφήνει τα ίχνη της εκεί που την περιμένουμε, δηλαδή μέσα στην Ιστορία, μέσα στην αντίθεσή της με το Κεφάλαιο, όταν οργανώνεται σε συλλογικές ταυτότητες, σε συλλογικότητες που μάχονται ενάντια στο Κεφάλαιο και το Κράτος του. Η αστική τάξη και η εργατική τάξη δεν υπάρχουν σαν δύο ποδοσφαιρικές ομάδες ήδη πριν να αρχίσει ο αγώνας. Υπάρχουν μόνον μέσα στον ανταγωνισμό τους. Οι ταξικοί αγώνες συνιστούν την διαίρεση σε τάξεις, αυτοί συγκροτούν τις τάξεις, αυτοί και τις αποδιαρθρώνουν στα συστατικά τους μέρη, δηλαδή σε μεμονωμένα άτομα, σε κοινωνικές ομάδες, επαγγελματικές κατηγορίες. Οι κοινωνικοί αγώνες όμως δεν υπάρχουν χωρίς το παιχνίδι της ηγεμονίας.

Η ανάδυση του Ανοικτού Σχεδιασμού και της Ανοικτής Κατασκευής

Αναδημοσίευση από την εφημεριδα "δράση"

Του MICHEL BAUWENS*

Οι αναγνώστες ίσως είναι εξοικειωμένοι με την ανάδυση και την εξάπλωση μιας νέας μορφής δημιουργίας αξίας, της ομότιμης παραγωγής (όπως ορίστηκε πρώτα από τον Yochai Benkler), στην οποία κοινότητες εθελοντών (αλλά επίσης, στην πράξη, οι περισσότεροι μισθωτοί δημιουργοί και προγραμματιστές άπαξ και το έργο τους είναι επιτυχές) δημιουργούν (ανοιχτό) περιεχόμενο ή (δωρεάν) λογισμικό, που είναι ελεύθερα προσβάσιμο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί από όλους. Το χαρακτηριστικό της ομότιμης παραγωγής είναι ότι οι παραγωγοί δημιουργούν προϊόντα σε τέτοια μορφή ώστε να αποτελούν κοινό αγαθό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να τροποποιηθεί από άλλους, οι οποίοι το επιστρέφουν βελτιωμένο στην κοινή “δεξαμενή”. [...]

Είναι πολύ δελεαστικό να περιορίσουμε αυτό το φαινόμενο στο χώρο της άυλης παραγωγής, αλλά θέλουμε να δείξουμε σε αυτό το άρθρο ότι η ίδια μέθοδος παραγωγής που έχει κυριαρχήσει στον κόσμο του λογισμικού ανοικτού κώδικα και του ελεύθερα διαθέσιμου περιεχομένου στο διαδίκτυο (συχνά δημιουργημένου από τον ίδιο το χρήστη), επηρεάζει πλέον βαθιά τον τρόπο που σκεφτόμαστε το σχεδιασμό, ακόμη και την παραγωγή.

Προτού περιγράψουμε αυτό το φαινόμενο, ας δώσουμε μερικούς ορισμούς, καθώς και μια βασική εξήγηση γιατί η ομότιμη παραγωγή έχει τόσο σημαντικό νόημα.

ΣΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ!

Μια προκύρηξη της Ελευθεριακής Συνδικαλιστικής Ένωσης

(ΕΣΕ Αθήνας)

Το πνεύμα των Χριστουγέννων μας έχει κατακλείσει…

ξεχείλωμα ωραρίου, απλήρωτες υπερωρίες, κούραση

Και επειδή ο Χριστός γεννιέται κάθε χρόνο, κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα αφεντικά για να μεγαλώσουν τα κέρδη τους αυξάνουν την εκμετάλλευση. Μέσα στο καταναλωτικό γιορτινό πανηγύρι ο ελεύθερος χρόνος των εργαζομένων εξαφανίζεται. Ιδιαίτερα φέτος, με αφορμή την οικονομική κρίση τα αφεντικά απαιτούν περισσότερη δουλειά, ακόμη μεγαλύτερο ξεχείλωμα των εορταστικών ωραρίων. Δουλειά την Κυριακή, υποχρεωτικές υπερωρίες, απλήρωτες υπερωρίες, αν ήταν δυνατόν 24ωρη λειτουργία των καταστημάτων.

Το 8ωρο, το ρεπό, η Κυριακάτικη αργία, η αποζημίωση της υπερωρίας, το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο κατακτήθηκαν με συλλογικούς αγώνες. Με τέτοιους αγώνες πρέπει να τα υπερασπιστούμε, κόντρα στις ορέξεις των εργοδοτών που συμπιέζουν συνεχώς τις ζωές μας.

Αργεντινή: Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται;

Αναδημοσιευση από την εφημερίδα "ΠΡΙΝ"

του Κρίτωνα Ηλιόπουλου

Το γνωστό από την Ελλάδα του 1982 «Ο αγώνας τώρα δικαιώνεται», είτε ως κατάφαση είτε ως ερώτηση, συνοψίζει ίσως τον προβληματισμό για την Αργεντινή, δέκα χρόνια μετά την εξέγερση και μετά τη μεγαλύτερη παύση πληρωμών (102δις. δολάρια) στην ιστορία των εθνικών οικονομιών.

Οι Γερμανοί τραπεζίτες έχασαν τόσα που ακόμα είναι προβληματικές οι σχέσεις Γερμανίας-Αργεντινής.

Επειδή η εθνική ανάπτυξη της Αργεντινής προχωράει με ρυθμούς 8% περίπου ετησίως, επειδή τα νούμερα ευημερούν, επειδή ο νεοφιλελευθερισμός , η παγκοσμιοποίηση και το χρηματιστικό κεφάλαιο φαίνονται να έχουν ηττηθεί κατά κράτος και από το κράτος, επειδή πολλά δημοκρατικά μέτρα λαμβάνονται συνεχώς (εθνικοποιήσεις, μέσα ενημέρωσης) αξίζει να μελετήσουμε ορισμένες ουσιαστικές λεπτομέρειες.

Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε τα γεγονότα του 2001 και την απίστευτη καταστολή με τους τριάντα νεκρούς, όμως ας διευκρινιστεί ότι δεν ήταν εξέγερση όσων «δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά μόνο τις αλυσίδες τους». Αυτοί, -οι κολασμένοι- ήταν ήδη στους δρόμους, ήταν στα μπλόκα των εθνικών οδών, ήταν οι λεγόμενοι «πικετέρος» και άπασες οι υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις τους έβριζαν. Στις 19-20 Δεκέμβρη ενώθηκαν με τους καταραμένους όσοι έχασαν τις καταθέσεις τους στις τράπεζες και όσοι έχαναν τους μισθούς τους με τη γενική απαίτηση «κάτω όλοι» και «τα λεφτά μας πίσω» (μάλιστα τα ζητούσαν σε δολάρια και όχι σε υποτιμημένα πέσος).

Δυστυχώς, -λόγω των θυμάτων-, η νίκη της εξέγερσης ήρθε με σύγκρουση, με οδοφράγματα, οι εξεγερμένοι πέρασαν πάνω από τρεις σειρές κάγκελα, πέρασαν έφιππους και μη αστυνομικούς, μπήκαν στο προεδρικό μέγαρο, «κατέλυσαν το κράτος» και «αμαύρωσαν τις διαδηλώσεις». Φυσικά έσπασαν και πολλά τζάμια.

Μετά; Τι έγινε στην οικονομία και τι στην πολιτική; Στην οικονομία άλλοι έχασαν και άλλοι κέρδισαν. Έχασαν τις καταθέσεις τους πολλοί μικροκαταθέτες, συνταξιούχοι μιας καλύτερης εποχής. Ακόμα εκκρεμούν δεκάδες χιλιάδες δίκες κατά των τραπεζών από καταθέτες. Έγινε διάσημος τις μέρες εκείνες ο συνταξιούχος Norberto Roglich που κατάφερε να πάρει 22.000 δολάρια μιας προθεσμιακής του κατάθεσης. Χώθηκε στα γραφεία της τράπεζας και απείλησε να ρίξει χειροβομβίδα! Οι άλλοι τα έπαιρναν λίγα-λίγα ή καθόλου, και η πρώτη ισοτιμία του νομίσματος ήταν 1,4 πέσος προς ένα δολάριο, μια υποτίμηση 40%. (Σήμερα 1 δολάριο ισοδυναμεί με 4 πέσος).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ - ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Δίνοντας προτεραιότητα στον άνθρωπο

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Δημοσιεύουμε αποσπάσματα από τη μελέτη των πανεπιστημιακών Δημήτρη Καπογιάννη και Τάκη Νικολόπουλου προκειμένου να ορίσουμε την κοινωνική/ αλληλέγγυα οικονομία και να αποσαφηνίσουμε τις βασικές αρχές που τη διέπουν. Η πολυσέλιδη μελέτη (την οποία θα βρείτε ολόκληρη στον ιστότοπο της “Εποχής”), που τιτλοφορείται “Εισαγωγικές επισημάνσεις για την εξέλιξη της κοινωνικής/ αλληλέγγυας οικονομίας και το εννοιολογικό και επιστημολογικό της πεδίο” καταλήγει: «Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα εγχείρημα που χρειάζεται πολύπλευρη προσέγγιση και πολύμορφες δράσεις αλλά και, ταυτόχρονα, πρόσφορο κλίμα για να προαχθεί ιδεολογικά – συμβολικά και πρακτικά. Οι απαιτήσεις αυτές για να ικανοποιηθούν είναι ανάγκη να συνδέονται με ριζικές μεταβολές των οικονομικών και πολιτικών συνθηκών αλλά και των θεσμών.  Ιδίως η πορεία των εναλλακτικών εγχειρημάτων  κοινωνικής /αλληλέγγυας οικονομίας  είναι  συναρτημένη αφενός –και πρωτίστως - με  την έκβαση της  «πάλης  του καιρού με την βιοτική ανάγκη» (ανεργία, κοινωνικός  αποκλεισμός ) και αφετέρου –παραπληρωματικά-με την εγκαθίδρυση ελεύθερου χρόνου (όσων έχουν εργασία) ως αναγκαίωv   αλλά μη επαρκών  όρων. Κοντολογίς η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία βρίσκεται στη μέση ( του δρόμου) “του πολιτικά αδύνατου” έως ότου αυτό καταστεί “πολιτικά αναπόφευκτο”».

Αν ανατρέξει κανείς στα εγχειρίδια της οικονομίας, αυτά περιορίζουν την ανάλυση της οικονομίας σε δύο τύπους –τομείς (Ph. Frιmeaux, 2006, σ. 52): από τη μια η ιδιωτική εμπορευματική οικονομία, η οποία κυριαρχείται από τις επιχειρήσεις κεφαλαιοκρατικού τύπου που στοχεύουν στο κέρδος (ιδιωτικός πλούτος), και από την άλλη η δημόσια ή κρατική οικονομία όπου τα κράτη και οι τοπικές και περιφερειακές συλλογικότητες (δήμοι, περιφέρειες) αλλά και άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου προσφέρουν αγαθά και υπηρεσίες, που δεν μπορεί να παράγει ή να προσφέρει η αγορά (δημόσιος πλούτος). Τα εγχειρίδια αυτά ξεχνούν (Monzon and Chaves, 2008) τις μη καπιταλιστικές επιχειρήσεις (στον εμπορευματικό ή επιχειρηματικό τομέα ή τομέα της αγοράς ) και τις διάφορες ιδιωτικές ενώσεις (στον μη εμπορευματικό ή τομέα της μη - αγοράς ) που συνιστούν το λεγόμενο τρίτο τομέα (ή σύστημα) της οικονομίας (κοινός πλούτος) (...)