Μαζικό κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, του κόσμου της εργασίας, της μαχόμενης κοινωνικής πλειοψηφίας!

 Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της ΔΕΑ

Χωρίς την ενεργή συμμετοχή και την άμεση συνέργεια αυτού του κόσμου με τις πολιτικές μας κατευθύνσεις και επιλογές θα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να δώσουμε νικηφόρα τις δύσκολες μάχες που έχουμε μπροστά μας και να κρατήσουμε σταθερά τη ριζοσπαστική μας γραμμή.

Σήμερα ένα τεράστιο κοινωνικό ρεύμα στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και τον οδηγεί στην κορυφή.

Όλος αυτός ο κόσμος, που ριζοσπαστικοποιείται έχοντας αποκτήσει ελπίδα και αποφασιστικότητα, επιλέγει και απευθύνεται στον ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζοντας κάποια θεμελιώδη στοιχεία ταυτότητας της πολιτικής του πρότασης και της φυσιογνωμίας του:

ΣΥΡΙΖΑ - πολιτική δύναμη της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, εκτός του «κάδρου» του σάπιου πολιτικού συστήματος, κυβέρνηση της Αριστεράς, ανατροπή του μνημονίου και της λιτότητας, οι ζωές των ανθρώπων της εργασίας και της λαϊκής πλειοψηφίας πάνω από τα τρομοκρατικά διλλήματα και τις σκληρές, αντιλαϊκές απαιτήσεις της τρόικα και του ντόπιου κεφαλαίου.

Ωστόσο όλος αυτός ο κόσμος αποτελεί για την ώρα ένα «ανώνυμο» εκλογικό ακροατήριο.

Πόσο ξύλο θέλει η αριστερά για να “στρώσει”; …(τον αντιφασιστικό της αγώνα)

Αναδημοσίευση από το Gatouleas

Το σκηνικό της χειροδικίας του Χρυσαυγίτη προς την Κανέλλη και τη Δούρου, το έχουμε δει όλοι, φαντάζομαι..

Και τώρα;

Θα τραβήξετε και μια επερώτηση; Θα μαζέψετε υπογραφές από φορείς, σωματεία και κοινωνικο-πολιτικούς χώρους;

Θα πέσετε από τα σύννεφα;

Θα μείνετε εμβρόντητοι;

Θα διαπιστώσετε έκπληκτοι, πόσο μακριά «από τον ευρωπαϊκό πολιτικό πολιτισμό μας» είναι οι μέθοδοι της Χ.Α.;

Θα βάλετε και καμιά δεκαριά κοινωνιολόγους, παιδοψυχολόγους, αναλυτές, γιόγκι και γκουρού που θα αναλύσουν «σε βάθος» το φαινόμενο του «έρποντα φασισμού»;

Θα πάτε σε κανένα πολιτιστικό χώρο και κουβεντιάζετε με ουίσκια σε κρυστάλλινα ποτήρια για τον «κίνδυνο του φασισμού»;

Συνεχίστε να καθόσαστε στις σιγουριές σας… Συνεχίστε να σιωπάτε στους φασιστικούς τραμπουκισμόυς….

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ από τις "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ"

1. Ο Δημήτρης Κωτσάκης (πανεπιστημιακός) μιλάει μαζί με τον Κώστα Χαριτάκη (εφ. Δράση)
σε εκδήλωση με θέμα ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ, 8 μ.μ. στο NOSOTROS (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια). Το βιβλίο του Δημήτρη Κωτσάκη 3 και 1 κείμενα κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων.

2. Παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Λιερού Ξαναπιάνοντας το νήμα: Η κοινωνική αναμέτρηση στην Ελλάδα σήμερα, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 15 ΙΟΥΝΙΟΥ, 8 μ.μ. στο NOSOTROS (Θεμιστοκλέους 66, Εξάρχεια). Ομιλητές: Γιώργος Λιερός, Νώντας Σκυφτούλης, Νίκος Κατσιαούνης.

Στ.Κραουνάκης: Αυτή τη φορά δε θα ψηφίσω ΚΚΕ

περισσότερα εδώ: 3pointmagazine.gr

Λιγότερο πρόγραμμα - Περισσότερος Δρόμος

Αναδημοσίευση από το —opsifanis

Αφού δουλεύω σε χρυσορυχείο,

γιατί δεν είμαι πλούσιος; El Roto

Αγαπητοί σύντροφοι της Αριστεράς (όσοι θέλετε ν’ ακούσετε στο όνομα αυτό), μια παράκληση από έναν ψηφοφόρο που ψήφισε Σύριζα όχι για τις συγκεκριμένες προτάσεις του, κοστολογημένες ή μη, ρεαλιστικές ή μη, όχι για λύσεις με ευρώ ή χωρίς ευρώ, αλλά για μια ιδέα, για την ανατροπή ΤΩΡΑ. Πρώτα ΑΝΑΤΡΟΠΗ και μετά βλέπουμε.

Η παράκληση είναι για λιγότερες προγραμματικές δηλώσεις και κατευθύνσεις. Προσωπική μου άποψη: Δεν μ’ ενδιαφέρει αν το κυβερνητικό πρόγραμμα του Σύριζα έχει σωστή γραμμή στο θέμα του Ευρώ, αν έχει παραλείψεις, λάθη, αμφισημίες και ξέρω γω τι άλλο.

Μ’ ενδιαφέρει η ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μ’ ενδιαφέρει η ανατροπή της πολιτικής τους και η ανατροπή των αξιών τους, των αρχών τους. Μια ιδεολογική και πολιτική ανατροπή. Νίκη της αριστεράς σημαίνει νίκη των «από κάτω», σημαίνει δρόμος ενάντια στο κεφάλαιο.

Σλάβοϊ Ζίζεκ: Μόνο μια νέα αίρεση, που αντιπροσωπεύει αυτή τη στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να σώσει ό,τι αξίζει να σωθεί από το ευρωπαϊκό κληροδότημα

Ολόκληρη η ομιλία του Σλάβοϊ Ζίζεκ, στην ανοιχτή εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη. Αναδημοσίευση από το left.gr

Με τιμάει ιδιαιτέρως που βρίσκομαι εδώ, αλλά ντρέπομαι που δεν μπορώ να μιλήσω τη γλώσσα σας. Λοιπόν, ας ξεκινήσω: Προς το τέλος της ζωής του, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, πατέρας της ψυχανάλυσης, έθεσε το διάσημο ερώτημα, “Τι θέλει μια γυναίκα;”, παραδεχόμενος την πολυπλοκότητα, οπότε και τον προβληματισμό του, όταν είχε να αντιμετωπίσει αυτό το αίνιγμα της γυναικείας σεξουαλικότητας. Και ένας παρόμοιος προβληματισμός προκύπτει σήμερα: “Τι θέλει η Ευρώπη;”

Αυτό είναι το ερώτημα που εσείς οι Έλληνες θέτετε στην Ευρώπη και βεβαίως ξέρετε ποια είναι η απάντηση, ότι θέλετε τον κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργό. Πάντως ο τρόπος με τον οποίο τα ευρωπαϊκά κράτη και τα ΜΜΕ βλέπουν τα όσα εκδηλώνονται στην Ελλάδα, είναι ο καλύτερος δείκτης του τρόπου με τον οποίο οραματίζονται την Ευρώπη. Είναι είτε η νεο-φιλελεύθερη Ευρώπη, η Ευρώπη του απομονωτισμού, των εθνών κρατών, ή ίσως κάτι διαφορετικό.

megaλες στιγμές

Του Γιώργου Πρασσά

1. Ένας άνθρωπος που ψηφίστηκε από αριστερούς σε ρόλο Αδώνιδος

2. Τo πρώτo σχόλιo

3. "Τρομακτικό για έναν αριστερό να γίνει κυβέρνηση η Αριστερά"

 Χρήσιμος

Παπαρηγιές...

«Οι ψευδο-ριζοσπαστικοί επικριτές σας σας λένε ότι η κατάσταση δεν είναι ακόμη ώριμη για μια πραγματική κοινωνική αλλαγή. Ότι αν αναλάβετε τώρα την εξουσία, απλώς θα βοηθήσετε το σύστημα, καθιστώντας το πιο αποτελεσματικό. Νομίζω ότι αυτό σας λένε οι άνθρωποι από το ΚΚΕ, που είναι το κόμμα των ανθρώπων που εξακολουθούν να είναι ζωντανοί, επειδή ξέχασαν να πεθάνουν.»

Slavoj Zizek

Αφιερωμένο εξαιρετικά το video στους αφελείς(;) αριστερούς που δηλώνουν ότι αγωνίζονται για την ενότητα της Αριστεράς με το ΚΚΕ μπροστά!...

Φώτης Τερζάκης: Η έννοια του ολοκληρωτισμού και η φύση των κοινωνιών του ύστερου καπιταλισμού

Η τοποθέτηση του Φώτη Τερζάκη στη συζήτηση με θέμα "Σύγχρονος ολοκληρωτισμός και κατάσταση εξαίρεσης" που έγινε στο πλαίσιο του φεστιβάλ Occupy Planet Earth στις 3/6/2012, στο Πολυτεχνείο.

Η Ελλάδα και η Ευρώπη

«Βεβηλώνω σημαίνει

αποδίδω εκ νέου στην

κοινοχρηστία ό,τι είχε

διαχωριστεί στη σφαίρα

του ιερού»

Πριν ένα χρόνο η "εποχή" είχε δημοσιεύσει ένα ενδιαφέρον κείμενο του Τζόρτζιο Αγκάμπεν με τίτλο, το οποίο αξίζει να το διαβάσετε αν δεν το είχατε κάνει τότε:Τι είναι κίνημα;. Πρόσφατα δημοσίευε ένα άλλο πρόσφατο κείμενό του, το οποίο και αναδημοσιεύουμε:

Του 

Τζόρτζιο Αγκάμπεν*

Iσως να μην είναι τυχαίο ότι το πεπρωμένο της Ευρώπης αποφασίζεται σήμερα στην Ελλάδα, δηλαδή στη χώρα που γέννησε τη δυτική δημοκρατία. Η έκβαση αυτής της απόφασης θα εξαρτηθεί από το αν ο ελληνικός λαός θα μπορέσει να απορρίψει το μοντέλο της Ευρώπης που προσπαθεί να επιβάλει ο χρηματιστηριακός καπιταλισμός, ένα μοντέλο που όχι μόνο στερείται πλέον οποιουδήποτε πραγματικού πολιτικού περιεχόμενου, αλλά ανάγεται σε τελευταία ανάλυση στην επιβολή των συμφερόντων της πλουσιότερης και πιο βάρβαρης μειοψηφίας –η οποία τις περισσότερες φορές συμπίπτει με μία μόνο χώρα- πάνω σε μια πιο πολιτισμένη και πιο φτωχή πλειοψηφία.

ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΕΡΙ Debate στους συντρόφους των κεντρικών "οργάνων":

Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πως θέλει ντιμπέιτ με ΟΛΟΥΣ τους πολιτικούς αρχηγούς κομμάτων που μπήκαν στη Βουλή εννοεί και το Μιχαλολιάκο; Η Γεννηματά είναι πιο "αντιφασίστρια" που θέλει debate με όσους συναντήθηκαν στην κοινή σύσκεψη με τον Παπούλια;

Θανάσης Κούρκουλας

Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών

Κίνηση "ΑΠΕΛΑΣΤΕ ΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ"

tel-fax: 210-5130373, 3306286,6974363037, www.ksm.gr

Αναπόφευκτες συγκρούσεις, επείγουσες προετοιμασίες

Αναδημοσίευση από το antapocrisis.gr

του Νίκου Γαλάνη

Μετά το ελπιδοφόρο αποτέλεσμα στις 6 του Μάη, φαίνεται πολύ δύσκολο να εντοπίσει ο οποιοσδήποτε παρατηρητής τις συνεχείς αλλαγές στη διάθεση των μελών και οπαδών της αριστεράς. Η αισιοδοξία της νίκης εναλλάσσεται με τον φόβο και η αμηχανία με την απαισιοδοξία που δημιουργεί η δυσκολία της επόμενης μέρας. 

Αυτό είναι καταρχήν αποδεκτό μιας και η αριστερά ήταν ο κομπάρσος σε ένα μακράς διάρκειας έργο που σκηνοθετούσε το σύστημα, ενώ τώρα μοιάζει να διεκδικεί όχι μόνο τη θέση του πρωταγωνιστή, αλλά και του σκηνοθέτη. Η σκέψη όσο κι αν είχε αποβληθεί για χρόνια επανέρχεται μαζί με τον θρίαμβο της πολιτικής και του συγκεκριμένου. 

Την ίδια στιγμή διακρίνουμε βουτήγματα και τσαλαβουτήματα στη θεωρία και προσφυγή στην ιστορία και την ιδεολογία. Αλλά και ο λαός, αυτή η τρελή αλλά ωραία και καθοριστική μεταβλητή, βρίσκεται μεταξύ αισιοδοξίας και αμηχανίας, μεταξύ απαισιοδοξίας και θυμού, μεταξύ μικρών προσδοκιών και τεράστιων δυσκολιών κατανόησης και γνώσης των δεδομένων, των συσχετισμών και των επερχόμενων σκληρών αναμετρήσεων. Δύσκολοι, ωστόσο εξαιρετικοί καιροί … 

Το «Βήμα» παραποιεί τις δημοσκοπήσεις;

Η δημοσίευση του "Βήματος"

Αναδημοσίευση από το "Red NoteBook"

Αν οι αριθμοί δεν βολεύουν, τόσο το χειρότερο για τους αριθμούς

Του Στρατή Μπουρνάζου Νυν υπέρ πάντων ο αγών. Εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια. Παραβιάζει κανείς ανοιχτές θύρες (ή, για να το πω απλούστερα, κλέβει εκκλησία) αν θελήσει να τεκμηριώσει ή να αναλύσει πώς το Βήμα ή η Καθημερινή, λ.χ., δίνουν, καθημερινά,  αυτό τον  αγώνα: ένα ξεφύλλισμα αρκεί για του λόγου του ασφαλές. Ωστόσο, αυτή την Κυριακή 3 Ιουνίου, το Βήμα έκανε κάτι που δύσκολα θα φανταζόταν και ο πιο  καχύποπτος: άλλαξε, στον σχετικό πίνακα, τα νούμερα της δημοσκόπησης της Public Issue. Έτσι, ενώ η εταιρεία έδινε 31,5% στον ΣΥΡΙΖΑ και 25,5% στη Νέα Δημοκρατία, στον πίνακα του Βήματος  διαβάζουμε το ακριβώς αντίθετο: ΝΔ: 31,5% και ΣΥΡΙΖΑ 25,5% (το δημοσίευμα του Βήματος: http://www.tovima.gr/afieromata/elections2012/article/?aid=460664 και η έρευνα της Public Issue: http://www.publicissue.gr/2026/varometro-3o-kyma-mai-2012/). Το γεγονός δεν είναι καθόλου αμελητέο, ούτε πρέπει να περάσει στα ψιλά. Πρώτον, η Public Issue έχει αποδειχθεί, τα τελευταία χρόνια μια από τις πιο αξιόπιστες εταιρείες, ειδικά στις προβλέψεις του εκλογικού αποτελέσματος – επομένως μια πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ,  και μάλιστα με μεγάλη διαφορά, που δίνει, έχει βαρύτητα. Δεύτερον, χάρη σε αυτή την αντιστροφή, το Βήμα εμφανίζει, στο σχετικό δημοσίευμα, πέντε δημοσκοπήσεις της Παρασκευής 1.6 να δείχνουν όλες πρωτιά της ΝΔ – ενώ η πραγματικότητα είναι ότι τέσσερις (της Kάπα Research, της Rass, της Μarc και της Μetron Analysis) δείχνουν μικρό προβάδισμα της NΔ (μία με δύο μονάδες), και μία (της Public Issue) δείχνει τον ΣΥΡΙΖΑ να προηγείται με έξι μονάδες.

Κόντρα υψηλών κυβικών

Του Γιώργου Πρασσά

1. Κόντρα υψηλών κυβικών

Το ΚΚΕ διακαιούται την αυτοϊκανοποίησή του...

ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗΣ: ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

 Αναδημοσίευση από τον ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (Σάββατο 2/6/2012)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΣΤΑΘΗ ΚΟΥΒΕΛΑΚΗ*

Ερ. Πως βλέπεις το τοπίο που διαμορφώνεται εν όψει των εκλογών της 17 Ιούνη;

Σ.Κ. Η στιγμή που ζούμε είναι η συνέχιση του σεισμού της 6ης Μαϊου, με τη διαφορά ότι δεν πρόκειται για απλές μετασεισμικές δονήσεις αλλά μάλλον για προανάκρουσμα μεγαλύτερου σεισμού. Η εντεινόμενη πόλωση μεταξύ Συριζα και Μνημονιακού μπλοκ, με βασικό πόλο τη Δεξιά, είναι η λογική προέκταση της δυναμικής που αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα των εκλογών. Το πιο εντυπωσιακό ίσως στοιχείο, που δεν έχει τονιστεί επαρκώς πάρα κάποιες πολύ σοβαρές αναλύσεις όπως αυτές των Γιάννη Μαυρή και Χριστόφορου Βερναρδάκη, είναι τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της ανόδου του Σύριζα αλλά και αυτά των στρωμάτων και των κοινωνικών χώρων που αντιστέκονται σ'αυτήν την άνοδο της ριζοσπαστικής αριστεράς και που συσπειρώνονται σήμερα κυρίως στη ΝΔ.

Εχουμε λοιπόν, σε αδρές γραμμές, από τη μια πλευρά κυρίως τα εργατικά και λαϊκά στρώματα των μεγάλων αστικών κέντρων, τον κόσμο της μισθωτής εργασίας με την ευρεία έννοια, με το κύριο κέντρο βάρους στις παραγωγικές ηλικίες, και από την άλλη, την ύπαιθρο , τις μεγάλες ηλικίες, τα πιο εύπορα στρώματα της μη-μισθωτής εργασίας. Ο Συριζα κατάφερε επιτέλους αυτό που η αριστερά μάταια κυνηγούσε για δεκαετίες, να διευρύνει την επιρροή της στον κορμό του λαϊκού ΠΑΣΟΚ διατηρώντας και επεκτείνοντας ταυτόχρονα το παραδοσιακό της ακροατήριο, με ιστορικές καταβολές και υψηλό βαθμό πολιτικοποίησης και κοινωνικής δράσης.

Ερ. Θέλεις να πεις ότι η άνοδος του Σύριζα αποτελεί κύρια αποτέλεσμα στροφής προς τα αριστερά της παραδοσιακής λαϊκής βάσης του ΠΑΣΟΚ;

Η επόμενη μέρα

Αναδημοσίευση από το antapocrisis.gr
Του Χρίστου Κατσούλα.

Αν και μεσολαβούν σαράντα μέρες ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις, οι διαφορές είναι τεράστιες. Πρόκειται για μια πρωτόγνωρη επιτάχυνση που μεταβάλει ταχύτατα την πολιτική και κοινωνική κατάσταση. Αν στις 6 Μάη το ερώτημα ήταν το μνημόνιο, στις 17 Ιούνη το ερώτημα είναι η κυβέρνηση. Από το ναι ή όχι στο μνημόνιο, περνάμε στο ναι ή όχι στην αντιμνημονιακή κυβέρνηση. Είναι ίσως άδικο για την υπόλοιπη αριστερά, αλλά πρόκειται για δίλημμα σαφώς αναβαθμισμένο, που επηρεάζει άμεσα τη λαϊκή επιβίωση. Καθίσταται επικίνδυνο για την αστική πολιτική, αν και όχι ακόμα για την αστική εξουσία.

Η πρόκληση που παράγει τις τεράστιες πολιτικές μετατοπίσεις, την κατάρρευση του δικομματικού εκκρεμούς και την ισχυρή πιθανότητα της πρωτιάς του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η παλλαϊκή προσδοκία να αλλάξουν τα πράγματα. Να σταματήσει ο κατήφορος. Να μπει πάτος στο βαρέλι. Να επανέλθει ίσως το επίπεδο της ζωής, των μισθών, των εισοδημάτων στην προμνημονιακή εποχή. Σίγουρα όμως να σταματήσει η κόλαση της ολοένα και μεγαλύτερης λιτότητας, φορομπηξίας, ανεργίας, φτωχοποίησης.

Αυτή η προσδοκία είναι ισχυρότατη. Κι ας επιστρατευτούν όλες οι εμφυλιοπολεμικές τακτικές, ας αναδειχτούν όλες οι πολυγλωσσίες του ΣΥΡΙΖΑ, ας ανακαλυφθεί η 17 Νοέμβρη, ας βομβαρδίζεται η χώρα με εγχώριες και έξωθεν απειλές. Τα όπλα του αντιπάλου αυτή τη στιγμή είναι ανίσχυρα, γιατί δεν έχουν αξιοπιστία. Χρεώνονται την κατάρρευση της χώρας και της κοινωνίας. Ο λαός είναι διατεθειμένος να δώσει την ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν σημαίνει ότι το λαϊκό κίνημα αφυπνίστηκε, βγήκε στο δρόμο ενεργητικά, στρατεύτηκε στην προοπτική ενός άλλου δρόμου. Δίνεται όμως μια δυνατότητα, από αυτές που σπάνια διατίθενται σε δυνάμεις της αριστεράς.

Η συγκυρία ζητά σοβαρότητα γιατί οι δυσκολίες είναι μεγάλες. Η πρώτη ευφορία από τα ανεπανάληπτα ποσοστά πρέπει να δώσει τη θέση της στην προετοιμασία για μια μετωπική αναμέτρηση. Μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση δεν θα προκύψει με μέσους όρους. Θα προκύψει με συγκρούσεις με τη μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενη πολιτική, διαφορετικά θα αποτύχει. Πολλοί προεξοφλούν συγκερασμούς και υπαναχωρήσεις εκατέρωθεν. Έχουν άδικο. Μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση ή θα προχωρήσει σε ρήξη με τα δεσμά που καταδίκασαν τη χώρα στη χρεοκοπία, ή θα ενσωματωθεί. Και στη δεύτερη περίπτωση δεν θα υπάρξουν νικητές στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο. Η ήττα θα είναι βαριά και θα είναι για όλους.