“Καλωσορίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στην κόλαση της εξουσίας”

"...Χρόνια λέμε ότι το ΚΚΕ δεν είναι Αριστερά, πράγμα που και το ίδιο πλέον διατυμπανίζει. Το ΚΚΕ είναι κόμμα για τον εαυτό του. Σταθερό σε όλα, ακόμα και στα ποσοστά του, έξω από κάθε κοινωνική διεργασία και συνθήκη. Το γιατί θέλει να είναι ισχυρό μόνο αυτό το ξέρει, αφού και με 5% και με 10% την ίδια δουλειά με τους ίδιους ανθρώπους θα κάνει εξίσου καλά.

Ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο Σύριζα ο οποίος είχε ενσωματώσει ό,τι ριζοσπαστικό είχε αναδυθεί τα τελευταία χρόνια αλλά προτίμησε να αναδείξει την εύκολη και ψευδεπίγραφη πόλωση. (μνημόνιο-αντιμνημόνιο)..."

 ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα σταυροδρόμι που χαράσσεται εδώ και τρία χρόνια. Τις συγκρούσεις του 2008 τις διαδέχτηκε ο δημόσιος διάλογος των πλατειών απ’ το τεράστιο ποτάμι της κοινωνίας. Τον Δεκέμβρη το κράτος απαξίωνε τη ζωή δολοφονώντας έναν 15χρονο, το καλοκαίρι του 2011 η ζωή απαξίωνε το κράτος αναπνέοντας ελεύθερο αέρα στις πλατείες παρά και ενάντια στην κηδεμονία του.

Το πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας μπήκε σε ημερήσια διαβούλευση δημιουργώντας ένα τεράστιο ρήγμα στον τοίχο της αντιπροσώπευσης. Ο δρόμος άνοιξε, όμως το ερώτημα παραμένει, ποιος θα τον περπατήσει.

Οι μηχανισμοί διαχείρισης της εξουσίας έχουν φτάσει πλέον στη ριζική αυτοαναίρεσή τους, μιας και αδυνατούν όχι μόνο να διασφαλίσουν το κοινωνικό συμβόλαιο και την ομαλή λειτουργία της ζωής αλλά δεν δείχνουν και καμιά προοπτική διεξόδου στο σήμερα. Ο δομικός χαρακτήρας της κρίσης συμπαρασύρει όλο το ιδεολογικό εποικοδόμημα στο οποίο έχει στηριχθεί η καπιταλιστική συναίνεση. Όλες οι υποσχέσεις του συστήματος για ευτυχία, ευημερία και ασφάλεια έχουν πλέον πέσει στο κενό. Τα ιδεολογήματα της διαρκούς και αέναης ανάπτυξης συντρίβονται αφού προηγουμένως συνέτριψαν κάθε πλαίσιο νοήματος.

Το τρίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής

Αναδημοσίευση από το "περγάδι"

της  Rosaria Rita Canale

Το μοντέλο της οικονομικής πολιτικής με το οποίο  οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί την πιο πιστή εφαρμογή –ένας μη οικονομολόγος, βλέποντας τις σημερινές εξελίξεις  θα τις  θεωρούσε παράλογες – των  θεωρητικών συμπερασμάτων  στα οποία κατέληξε το κυρίαρχο οικονομικό παράδειγμα .Τα συμπεράσματα αυτά μπορεί να συνοψιστούν στο ότι  δημόσιες  δαπανες και ανάπτυξη δεν έχουν άμεση σχέση και ότι ένας πιθανά ενεργός ρόλος της νομισματικής πολιτικής δεν πρέπει να επηρεάζει το επίπεδο κατανομής των εισοδημάτων.

Οικοδομήθηκε, έτσι, ένα θεσμικό καθεστώς που επηρέασε με διαφορετικούς τρόπους πολλές χώρες με προηγμένες η  μη οικονομίες, με βάση: 1) το διαχωρισμό δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, 2) δημοσιονομικές   πολιτικές  στα πλαίσια ενός ευρύτερου σχεδίου περιστολής των δημοσίων δαπανών, 3) μια νομισματική πολιτική με αποκλειστικό  στόχο τη σταθερή διατήρηση της αύξησης των τιμών.

Στην Ευρώπη, στη συνέχεια, προστέθηκαν και δύο στοιχεία που καθιστούν την ήπειρο μια περίπτωση εντελώς ιδιαίτερη: 1) η ενιαία νομισματική πολιτική, 2) μια δημοσιονομική πολιτική η εφαρμογή της οποίας ανατίθεται  στα κράτη μέλη με βάση την αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία.

Το μοντέλο αυτό έχει δείξει - όπως αναφέρει και ένας επιστήμονας  ο οποίος ασφαλώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ετερόδοξος [1] –τα όρια του, κατά την αντιμετώπιση καταστάσεων όπως στην οικονομική κρίση του 2007.

Στα βήματα του Γκέμπελς

Του Γιώργου Πρασσά

1 - Νέα αθλιότητα του Μπουμπούκου : Στα βήματα του Γκέμπελς

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1401968

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=397448066960514

2 - Όταν τα λόγια γίνονται πράξεις

Σαμαράς: Πρέπει να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας

Χρυσή Αυγή: Δικαιώθηκε ο αγώνας των κατοίκων της Πάτρας

3. - Το άδοξο τέλος μιας κορυφαίας πολιτικής συμμαχίας

Οι μπαγάσηδες του Ε.ΠΑ.Μ.

Με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 23/05/2012

Με διαστρεβλώσεις, συκοφαντίες και απροκάλυπτα ψέματα κλιμακώνουν την επίθεση τους στο ΣΥΡΙΖΑ και τον ελληνικό λαό τα ισχυρά διεθνή κέντρα. Σε αγαστή συνεργασία με το ελληνικό πολιτικό σύστημα της διαφθοράς και της υποτέλειας. Από το G8 μέχρι την καθιερωμένη πλέον καθημερινή παρέμβαση του Σόιμπλε, που συμπληρώθηκε από τις υποδείξεις του νέου Γάλλου Υπουργού Εξωτερικών Λ. Φαμπιούς, το μοτίβο είναι κοινό: «Εφαρμογή του Μνημονίου».

ΜΠΡΑΒΟ ΤΣΙΠΡΑ!

Αναδημοσίευση από το ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Δε θα έγραφα ποτέ «μπράβο Αλέξη», γιατί δεν τον νιώθω και δικό μου άνθρωπο. Αλλά το «Μπράβο Τσίπρα», το λέω εντελώς σοβαρά όπως θα το έλεγα για κάποιον ποδοσφαιριστή που έβαλε ωραίο γκολ σ’ ένα αγώνα ποδοσφαίρου που τον παρακολουθώ επειδή δεν έχω να κάνω κάτι καλύτερο.

Έχω βαρεθεί τα «καλά παιδιά». Τα «υπάκουα παιδιά». Τα «ξενέρωτα παιδιά». Μακάρι χίλιες φορές να αποδειχθεί ότι ο Τσίπρας είναι το τσογλάνι που λένε ότι είναι. Έναν τσόγλανο χρειάζεται αυτή η χώρα.

Τον χρειαζόμαστε για να αναστατώνει τους μαλακοπίτουρες σαν τον Σκανδαλίδη, τον Βενιζέλο και τον Σαμαρά. Βγήκαν οι λουλούδες και οι τριπλοσάγονοι να δηλώσουν τον αποτροπιασμό τους για τους χαρακτηρισμούς Τσίπρα στον Ολάντ «και μάλιστα μέσα στο ίδιο του το σπίτι».

Ξέχασαν όλοι αυτοί οι άθλιοι γυμνοσάλιαγκες που σήμερα μιλούν για «αγενή, αφελή και επικίνδυνο Τσίπρα», ότι επέτρεψαν στον Όλι Ρεν και στον Στρος Καν να μπουν μέσα στο σαλόνι του δικού μας σπιτιού, τη Βουλή, και να μας μιλήσουν με τον πλέον ταπεινωτικό τρόπο.

Εκδήλωση για το αγροτικό και διατροφικό ζήτημα στο Συν Αλλοις

Το Σάββατο, 26 Μάη στις 6 μ.μ., διοργανώνουμε στο χώρο του Συν Αλλοις (Νηλέως 35, Θησείο - χάρτης) μια εκδήλωση για την τροφή και τη γεωργία. Θα ξεκινήσουμε με την προβολή του ντοκιμαντέρ "Fresh" και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν εισηγήσεις από τον Γιώργο Κολέμπα, οικο-γεωργό στο Πήλιο και τον Νίκο Καρρά, βιοκαλλιεργητή στις Ρίζες Τρίπολης.

Ευλογία η επιστροφή στη δραχμή για την Ελλάδα

Μην τρομάζετε, δεν πρόκειται για δήλωση του Π. Λαφαζάνη ή στελέχους της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς η παρακάτω παράγραφος:

"Ευλογία η επιστροφή στη δραχμή για την Ελλάδα - Θα εκτοξευθεί η χώρα!

Η Ελλάδα θα εκτοξευτεί αν αλλάξει το νόμισμά της και υιοθετήσει μια εθνική νομισματική μονάδα η οποία θα είναι σημαντικά υποτιμημένη σε σχέση με το ευρώ".

Η παραπάνω δήλωση ανήκει στον επικεφαλή του δεύτερου αερομεταφορέα που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα, στον διευθύνοντα σύμβουλο της Rynair, Μάικλ Ο' Λίρι, ο οποίος μιλώντας στο δίκτυο Bloomberg. χαρακτήρισε "ευλογία η επιστροφή της χώρας στην δραχμή", αφού θα εκτόξευε τις τον τουρισμό - και όχι μόνο - στην Ελλάδα.

Όπως τόνισε, στο ενδεχόμενο ενός "Grexit", «ο τουρισμός θα ήταν από τους κλάδους που θα "πετούσε" στην Ελλάδα και θα είχαμε μία "εισβολή" τουρισμού με τεράστια κέρδη για την χώρα, διότι όλα θα γίνονταν πολύ φτηνότερα».

Το πιο σημαντικό είναι η άποψή του σε ότι αφορά την περίοδο προσαρμογής της χώρας από το ευρώ σε μια εθνική νομιμσατική μονάδα: Δύο εβδομάδες, μόλις! «Βέβαια», τόνισε, «η διαχείριση θα ήταν δύσκολη τις πρώτες δύο εβδομάδες», αφού θα ήταν άγνωστο εάν «τα αεροδρόμια θα χρέωναν σε δραχμή ή σε ευρώ». «Είμαι βέβαιος ότι θα χρέωναν σε ευρώ» είπε ο Ο' Λίρι και θεωρεί ότι χρονικά, εκεί θα περιοριζόταν η ζημιά.

Ερωτηθείς για το εάν η Ryanair έχει κάποιο σχέδιο για την περίπτωση που η Ελλάδα επιστρέψει σε εθνική νομισματική μονάδα και εγκαταλείψει το ευρώ, ο Ο' Λίρι απάντησε ότι «Δεν υπάρχει κάποιο εναλλακτικό σχέδιο, αφού είναι απόλυτα θετικό για τα επιχειρηματικά σχέδια των αερογραμμών, αλλά και όλου του τουρισμού και των εξαγωγών της Ελλάδας το να επιστρέψει η χώρα σε εθνική νομισματική μονάδα.Είμαστε η δεύτερη μεγαλύτερη αεροπορική εταιρία στην Ελλάδα και θα έκανε καλό στις δουλειές των αεροματαφορών, εάν η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ και υιοθετούσε την δραχμή ή κάποιο άλλο υποτιμημένο νόμισμα» δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας.

Για την πολιτική οξυδέρκεια της "αντικαπιταλιστικής" αριστεράς...

Ακριβώς ΠΡΙΝ δυο μήνες γράφαμε:

Όμως, η "αντικαπιταλιστική" αριστερά ακόμα δεν έχει ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς της με τον Δημήτρη Καζάκη. Την Τετάρτη 21/3/ 2012 ο Π. Μαυροειδής, (Πρωτοβουλία κατά του ευρώ και της Ε. Ε.και στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) μαζί με τον Δ. Καζάκη θα είναι οι ομιλητές εκδήλωσης στο Μαρούσι με θέμα: "ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ : ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ Ε. Ε."  Το εθνικό νόμισμα δεν ενώνει μόνον τον Γιάννη Τόλιο  με τον Ιφικράτη Αμυρά, όπως είχαμε γράψει σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, αλλά και τον Π. Μαυροειδή με τον Δ. Καζάκη...

 Η εκδήλωση στο Μαρούσι δεν έγινε τότε, επειδή όπως δηλώθηκε από τους οργανωτές ο ένας ομιλητής είχε γρίπη, και ανακοινώθηκε ότι  θα επαναληφθεί σύντομα.  Αν και πέρασαν δυο μήνες από τότε, ακόμα περιμένουμε να γίνει αυτή η εκδήλωση...   Για αυτά τα ζητήματα έχουμε αναφερθεί αναλυτικά τον τελευταίο καιρό. Αξίζει τον κόπο να διαβάσετε ένα το κείμενο που είχε γραφτεί   ΠΡΙΝ ένα μήνα εδώ: Τα είχαμε πει...  και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα...

Θα εμπιστευόσασταν ως αριστεροί τις αναλύσεις για το καπιταλισμό και τις στρατηγικές τους απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, όταν δεν μπορούν να αντιληφθούν τι γίνεται δίπλα τους; 

requiem for a dream ?

Του Γιώργου Πρασσά

1. Νέος ελληνικός φιλελευθερισμός - (α) φταίει το κόμμα, όχι εσύ, άλλαξέ το :

Κοινωνική Αλληλεγγύη: ΔΩΡΕΑΝ Φαγητό, Γιατροί, Μαθήματα, Χώροι φιλοξενίας αστέγων, Κοινωνικά Παντοπωλεία, Ομάδες, Ιστοσελίδες

Αναδημοσίευση από τους "Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα"

Τσεκάρετε τα links και από τους υπόλοιπους Νομούς της χώρας, για όλα τα θέματα που αναφέρονται στον τίτλο

Αθήνα – Αττική         Δωρεάν φαγητό στην Αθήνα		Θεσσαλονίκη Δωρεάν Φαγητό στη Θεσσαλονίκη
Πειραιάς Δωρεάν φαγητό στον Πειραιά		Βόλος Δωρεάν φαγητό στον Βόλο
Πάτρα Δωρεάν φαγητό στην Πάτρα		Σέρρες Δωρεάν φαγητό στην Σέρρες
Λαμία Δωρεάν φαγητό στη Λαμία		Καρδίτσα Δωρεάν φαγητό στην Καρδίτσα

Δικαιούμαστε να ελπίζουμε;

 Αναδημοσίευση από το "ΒΗΜΑ"

Του Αντώνη Λιάκου

οι "προστάτες" του λαϊκού κινήματος

Φοβάμαι ότι οι Αριστεροί συγκρότησαν/σαμε τον διανοητικό μας εξοπλισμό, τον τρόπο σκέψης, την κουλτούρα μας, αναλύοντας τις ήττες της Αριστεράς, παρά σχεδιάζοντας τις νίκες της. Αισθανόμαστε ανετότερα με τη μελαγχολία, παρά με την αισιοδοξία. Αυτό εκφράζεται πολιτικά με τους πιο διαφορετικούς τρόπους. Είναι προφανές ότι δεν υποτιμώ καθόλου το ερώτημα «Γιατί χάσαμε;». Η ανάλυση της ήττας είναι άλλωστε βάση του ιστορικού στοχασμού. Βλέπουμε λοιπόν την ιστορία της Αριστεράς ως μια αλυσίδα από ήττες. Οχι μόνο ήττες επαναστάσεων, που πληρώθηκαν ακριβά όπως ο δικός μας Εμφύλιος, ή εκλογικών νικών, όπως το πραξικόπημα εναντίον του Αλιέντε, αλλά και μετατροπές των ελπίδων σε εφιάλτες, όπως συνέβη με τα κομμουνιστικά καθεστώτα του 20ού αιώνα. Μήπως όμως πρέπει να αναζητήσουμε τις επιτυχίες στην επιρροή της Αριστεράς στις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αν και δεν εξέφραζαν συνολικά το πρόγραμμά της είχαν μακροχρόνιες συνέπειες; Δεν είναι κοινός τόπος η συμβολή της στη συγκρότηση της σύγχρονης δημοκρατίας, στην εμπέδωση των δικαιωμάτων, στον εξανθρωπισμό των άγριων εργασιακών συνθηκών (τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο) και κυρίως στη δημιουργία του κράτους πρόνοιας; Είδαμε βέβαια όλα αυτά να γραφειοκρατικοποιούνται, να ξεπετιούνται προνόμια λίγων έναντι των πολλών, να βυθίζονται στη διαφθορά. Και στη συνέχεια είδαμε την κριτική σ' αυτή την παθολογία να μετατρέπεται σε ξεθεμελίωμά τους, και μάλιστα από κυβερνήσεις σοσιαλδημοκρατικές, οι οποίες προσχωρώντας στις νεοφιλελεύθερες «μεταρρυθμίσεις» κατέστρεψαν, αντί να συγχρονίσουν, το ίδιο τους το έργο.

Για μια άλλη Ελλάδα σε μια άλλη Ευρώπη

Δελτίο Τύπου ΚΟΕ - 21/05/2012

 

1. Η ΚΟΕ βρίσκεται στο επίκεντρο μιας οργανωμένης προβοκατόρικης επίθεσης, με στόχο να πληγεί ο ΣΥΡΙΖΑ στον οποίο μετέχει. Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, πολιτικά κέντρα του συστημισμού, με πρωτοστάτη τη ΝΔ και τα ενεργούμενά τους στο χώρο των ΜΜΕ, περιφέρουν σε κανάλια, ραδιόφωνα και εφημερίδες παλιές αφίσες της ΚΟΕ με περιεχόμενο ενάντια στην ΕΕ, ζητώντας δίκην εισαγγελέως τέτοιες θέσεις και τέτοιες δυνάμεις να καυτηριαστούν και να αποβληθούν από τον «εθνικό κορμό»...

2. Πρόκειται για προσπάθεια αποπροσανατολισμού ώστε να μετατεθεί η επικαιρότητα από το κατεδαφιστικό μήνυμα της 6ης Μαΐου, από το γεγονός ότι οι μνημονιακές δυνάμεις τσαλακώθηκαν, ματαιώθηκαν και έχασαν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Προσπάθεια που πάει μαζί με την απόπειρα για εσωτερική συσπείρωση του χώρου τους, ευθυγράμμιση και στρατοπεδοποίηση δυνάμεων. Με φόντο έναν ευρωπαϊσμό εθελόδουλο, ταυτισμένο με το μνημόνιο και τις έξωθεν εντολές που μας έρχονται βροχηδόν. Επέλεξαν τη τακτική της πόλωσης μέσω της αθλιότητας και ελπίζουν πως θα συσκοτίσουν έτσι τα επίδικα της κοινωνικής προοπτικής και της στάσης τους γύρω από αυτά. Δύσκολα θα πείσουν όμως. Γιατί βρίσκονται κιόλας επικεφαλής στη λίστα σταυροδοσίας της Μέρκελ ενόψει των εκλογών του Ιουνίου. Καθώς επίσης και γιατί με τη στάση τους, ηθελημένα, εξανεμίζουν τα περιθώρια που κέρδισε η χώρα έναντι των μνημονιακών εντολέων μέσα από την ψήφο του ελληνικού λαού.

Σημεία και Τέρατα!

Του Κ.Η.
Εξαιρετικά αποκαλυπτικά τα αποσπάσματα από τα πρακτικά των συζητήσεων για σχηματισμό κυβέρνησης που παρουσιάζει ο Τάσος Κωστόπουλος στο άρθρο του "Το ίχνος του εσωτερικού εχθρού".  ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ η άποψη της Παπαρήγα: (Άκου να φορολογήσουν και τις βίλες των εφοπλιστών; Ανήκουστο!)

"Τα πρακτικά κρύβουν όμως και μια έκπληξη –για όσους, τουλάχιστον, εξακολουθούν να τρέφουν αυταπάτες για την πραγματική ταξική φύση της χιλιαστικής στρατηγικής του ΚΚΕ, που έχει μετατρέψει την επαγγελία της κοινωνικής αλλαγής σε «αριστερό» ισοδύναμο της χριστιανορθόδοξης Δευτέρας Παρουσίας. Συνομιλώντας με τον Παπούλια την περασμένη Κυριακή, η Αλέκα Παπαρήγα φροντίζει να βάλει στη θέση τους όλους εκείνους τους ανεύθυνους που, εν μέσω οικονομικής κρίσης, «ξεσηκώνουν τον κόσμο» να διεκδικεί --«δυστυχώς»-- την επάνοδο στις ημέρες προ Mνημονίου: «Θα υπάρξουν τροποποιήσεις. Αυτό το βλέπουμε και εμείς. Αλλά να περιμένει ο λαός ότι η ζωή του θα γυρίσει στο 2008 ή στο 2007 ή στο 2004 ή στο 2009, όχι. Ξέρω ότι αυτό δεν αρέσει όταν το λέμε, γιατί ο λαός θέλει να έχει μια ελπίδα. Αλλά πώς να καλλιεργήσεις αυταπάτες; Αυτές τις μέρες δηλαδή έχω ακούσει σημεία και τέρατα. Δεν είναι ανάγκη να είσαι οικονομολόγος για να καταλάβεις ότι δεν γίνονται αυτά που λένε. Σημεία και τέρατα! “Θα πάρω λεφτά από εκεί θα τα δώσω εκεί.” Άλλος λέει “θα φορολογήσω --ξέρω γω-- τις βίλες των εφοπλιστών”. Μα και να τις φορολογήσεις, δεν μαζεύεις λεφτά να γυρίσουν οι μισθοί στο 2009. [...] Αυτά που λέγονται είναι φοβερά και --μη νομίζετε-- πιάνουν στον κόσμο, δυστυχώς. Ξέρετε τι θα γίνει όποιος μετά θα είναι κυβέρνηση; Ο καθένας θα ξεσηκώνεται και θα ζητά και θα έχει και δίκιο. Γι’ αυτό λέμε στον κόσμο ότι δεν μπορεί να αλλάξει η κατάσταση έτσι. Ναι, δεν αρέσει στον κόσμο αυτό, αλλά τι; Να πάμε και εμείς να μπούμε σε αυτό το...;».

Η κυρίαρχη αντίθεση και τα διασπαστικά διλήμματα στη σημερινή συγκυρία της κρίσης

Αναδημοσίευση από τα "διαλεκτικά"

του Κώστα Νικολάου

Μια καταιγίδα από διλήμματα επιχειρεί να αποπροσανατολίσει, να προκαλέσει σύγχυση, να διασπάσει, να φοβίσει και τελικά να ωθήσει σε συντηρητικές επιλογές τους πολίτες: Μέσα ή έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Μέσα ή έξω από το ευρώ; Ευρωπαϊστές ή αντιευρωπαϊστές; Μνημονιακοί ή αντιμνημονιακοί; Περισσότερο ή λιγότερο κράτος; Μεταρρυθμίσεις ή όχι μεταρρυθμίσεις; Υπευθυνότητα ή λαϊκισμός;

Με τη συστηματική και συνεχή διοχέτευση αυτών των διλημμάτων σε συνδυασμό με την πολιτική του «σοκ και δέος» (προωθούμενη ταυτόχρονα από παράγοντες στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας) επιχειρήθηκε η κατασκευή της συναίνεσης των πολιτών στο νεοφιλελευθερισμό. Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 το κατασκεύασμα της συναίνεσης κατέρρευσε. Επιχειρήθηκε στη συνέχεια ο πολιτικός εγκλωβισμός (με κυβερνητική συστέγαση απόλυτα αντικρουόμενων πολιτικών) των δυνάμεων που αντιμάχονται τον νεοφιλελευθερισμό. Κι αυτό το εγχείρημα απέτυχε. Και οδηγηθήκαμε αναγκαστικά σε δεύτερο γύρο εκλογικής αναμέτρησης στις 17 Ιουνίου 2012.

Ποιά όμως είναι πραγματικά η κυρίαρχη αντίθεση στην κοινωνία, που εκφράζεται πολιτικά στις εκλογές, ενώ παράλληλα επιχειρείται να αποσιωπηθεί διαμέσου της ανάδειξης άλλων διλημμάτων;

Προσδιορίζοντας την κυρίαρχη αντίθεση σήμερα

Ο προσδιορισμός της κυρίαρχης αντίθεσης στη σημερινή συγκυρία, απαιτεί ξεκάθαρα εννοιολογικά και μεθοδολογικά εργαλεία βασισμένα στα στέρεα φιλοσοφικά και επιστημονικά θεμέλια της διαλεκτικής προσέγγισης της κοινωνίας και της σημερινής κρίσης του συστήματος [1].

Πλησιάζοντας το σημείο θραύσης (ή μετασχηματισμού) τής νομισματικής ένωσης

Αναδημοσίευση από το contra-xreos.gr

του Ηλία Ιωακείμογλου

Στην Ελλάδα κατεξοχήν, και σε μικρότερο βαθμό στις άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, οι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες, προσεγγίζουν τώρα ένα κρίσιμο κατώφλι έντασης. Το κατώφλι αυτό είναι ένα σημείο θραύσης ή μετασχηματισμού της νομισματικής ένωσης της Ευρώπης, και θα το διαβούμε με τον σχηματισμό κυβέρνησης της Αριστεράς. Το ευρώ θα δοκιμαστεί τότε αδυσώπητα από τις χρηματοπιστωτικές αγορές και θα κριθεί το μέλλον της Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης. Σε ένα τέτοιο σημείο θραύσης ανοίγονται δύο δυνατότητες. Η πρώτη δυνατότητα είναι η γερμανική αστική τάξη και οι σύμμαχοί της να κάνουν την μεγάλη πολιτική στροφή: να χρηματοδοτήσουν με μεγάλα ποσά το σύστημα, να δεχθούν την άνοδο του πληθωρισμού στον βορρά ώστε να βελτιωσθεί η ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού νότου, και να μετατρέψουν τελικά την ευρωζώνη σε “Βέλτιστη Οικονομική Περιοχή” με τα χαρακτηριστικά ομοσπονδιακού κράτους. Η δεύτερη δυνατότητα είναι η διάλυση της Νομισματικής Ένωσης της Ευρώπης.

Μερικά πολιτικά συμπεράσματα είναι αναπόφευκτα:

Πρώτον, η ιστορική σημασία αυτού που επιχειρεί ο Σύριζα είναι πρώτου μεγέθους: Απειλεί την συνοχή της ευρωζώνης και αμφισβητεί την ταξική αξία του ευρώ προκειμένου να επιτύχει τον μετασχηματισμό της ή άθελά του την διάλυσή της, που είναι εξίσου ενδιαφέρον για εμάς αποτέλεσμα --κι’ ας είναι παράπλευρο το όφελος.

Ανάπτυξη της κοινωνίας ή αύξηση του ΑΕΠ;

Από το 8ο τεύχος της εργατικής εφημερίδας ΔΡΑΣΗ

Της Μαριάννας Χούσου

Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερα χρόνια, από την εποχή που ζούσαμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, το ΑΕΠ ανέβαινε , οι αριθμοί ευημερούσαν και οι πολίτες αυτής της χώρας ατένιζαν το μέλλον με μια αφελή σιγουριά. Σπουδές, εργασία, σπίτι οικογένεια ήταν, ή πιστεύαμε ότι ήταν, μια εύκολη ( όχι απαραίτητα με αυτή την σειρά και όχι απαραίτητα επιθυμητή) επιλογή για τον καθε ένα και την καθεμία από εμάς. Ωστόσο χρειάστηκαν λίγοι μόνο μήνες οικονομικής κρίσης, για να καταρριφθούν οι παραπάνω και οι λοιπές βεβαιότητες μας και να βρεθούμε σε ένα κυκεώνα αυστηρών οικονομικών μέτρων, καταστολής, ανεργίας, επισφάλειας και γενικευμένης ανασφάλειας.

Καλούμε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην κατέβη στις επόμενες εκλογές

Θα ήταν μια τίμια στάση και αξιοπρεπής, τόσο απέναντι στην "Aριστερά" που ανακάλυψε τώρα τελευταία πως υπάρχει, αλλά και προς τον ίδιο της τον εαυτό. Ας κρατήσει ως αφετηρία το ποσοστό που συγκέντρωσε στις τελευταίες εκλογές και ας περιμένει μετά τις εκλογές να κάνει όση κριτική θέλει στις θέσεις και στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε θα είναι χρήσιμη και αναγκαία η συγκροτημένη εξ αριστερών κριτική σε ένα κόμμα της Αριστεράς που θα είναι στην κυβέρνηση ή στην θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Σήμερα - ηθελημένα ή αθέλητα - αυτή η αντιπαλότητα προς τον ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει νερό στο μύλο στης αντίδρασης και εύκολα χειραγωγείται από τους πιο αντιδραστικούς κύκλους που θέλουν με κάθε μέσο να ακυρώσουν την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και την προοπτική μιας αριστερής κυβέρνησης στην χώρα μας.

Οργανώσεις της Αριστεράς και παράγοντες που μέχρι χθες ήταν αποκλεισμένοι από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σήμερα γίνονται τηλεαστέρες και πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες του μνημονίου μόνο και μόνο γιατί κάνουν κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Η μάχη των εκλογών θα είναι σκληρή και η κοινωνική και η πολιτική πόλωση μεγάλη γιατί πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο γίνεται στην χώρα μας ορατή η δυνατότητα να κυβερνήσει η Αριστερά. Για την έκβαση αυτής της μάχης, όλοι έχουμε τις ευθύνες μας και θα θα κριθούμε γι αυτές.

Έρχονται τα δύσκολα...

Αναδημοσίευση από το antapocrisis.gr 

Του Χρίστου Κατσούλα.

Το πολιτικό ζήτημα της 6ης Μάη ήταν η αποδοκιμασία του μνημονίου με στήριξη στην πρόταση της κυβέρνησης αριστεράς. Το πολιτικό ζήτημα της 17ης Ιούνη είναι η ακύρωση του μνημονίου από την κυβέρνηση της αριστεράς. Δηλαδή η κυβέρνηση αριστεράς έγινε από σύνθημα ζύμωσης, σύνθημα δράσης και άμεσης υλοποίησης.

Αυτό θα είναι το δίλημμα των εκλογών.

Ή θα έχουμε μια ισορροπία τρόμου ανάμεσα σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις που θα οδηγήσει σε μνημονιακές διολισθήσεις, ή θα έχουμε μια αριστερή αντιμνημονιακή πλειοψηφία που θα πάρει μέτρα ανάτασης της κοινωνίας και επιβίωσης του λαού. Εδώ δεν χωράνε μεσοβέζικες τοποθετήσεις.

Η πόλωση ανάμεσα στην αντιμνημονιακή αριστερά και στη μνημονιακή δεξιά θα είναι ο καμβάς που πάνω του θα ξετυλιχτούν οι επόμενες βδομάδες.

Πριν δύο μήνες, κανείς δεν περίμενε ότι οι μνημονιακές δυνάμεις δεν θα είχαν την οριακή έστω κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Συνέβη.

Yπουργός Χρυσής Αυγής!

Του Κ.Η.

Μήπως το υπουργείο εθνικής άμυνας έχει περάσει ανοιχτά στα χέρια της Χρυσής Αυγής; Καλά, στον Σύριζα, Οικολόγους και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις δεν έχουν πάρει χαμπάρι; Είναι δυνατό 38 χρόνια μετά τη χούντα να βάζουν αυτόν τον στρατόκαβλο υπουργό; Και να μην μιλάει κανείς;

Φράγκος Φραγκούλης, μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη των ΟΥΚΑΔΩN:

Και προστάτης των απανταχού εφέδρων ανορθοδόξου πολέμου (σε αστικό περιβάλλον κλπ)

Τι ψήφισαν οι πλατείες;

Αναδημοσίευση από την ΑΥΓΗ

Του Κώστα Δουζίνα*

Η Ευρώπη χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως πειραματόζωο για να δοκιμάσει τις συνθήκες αναδιοργάνωσης του ύστερου καπιταλισμού. Αυτό που δεν περίμεναν οι ευρωπαϊκές και ελληνικές ελίτ ήταν ότι το πειραματόζωο θα καταλάμβανε το εργαστήριο, θα έδιωχνε τους τυφλούς επιστήμονες και θα άρχιζε ένα διαφορετικό πείραμα: την ίδια τη μετεξέλιξη του από αντικείμενο σε υποκείμενο της πολιτικής πράξης. Η έννοια και τα όρια της δημοκρατίας παίζονται πάλι στον τόπο που γεννήθηκαν'

Όταν έγραφα αυτές τις γραμμές το φθινόπωρο του '11 πολλοί μου είπαν ότι ήμουν υπερβολικά αισιόδοξος ή χειρότερα τελείως εκτός πραγματικότητας. Οι πλατείες είχαν αδειάσει, το κίνημα είχε κοπάσει, μια νέα κυβέρνηση είχε ορκιστεί, η συνηθισμένη αριστερή μελαγχολία είχε επιστρέψει. Και όμως τα πράγματα ήταν αλλιώς. Ο σπόρος για τα αποτελέσματα των εκλογών της 6 Μαΐου σπάρθηκε στο Σύνταγμα και τις λαϊκές συνελεύσεις, στην Κερατέα και στα διόδια των εθνικών δρόμων. Χωρίς τις πλατείες, το σύστημα εξουσίας πιθανότατα θα είχε πετύχει τη μεταθανάτια επιβίωση του. Ο ρόλος της πλατείας και των άλλων κινημάτων αντίστασης ήταν καθοριστικός. Γενιές ανέργων και μη απασχολήσιμων, γυναίκες και άνδρες, πολίτες και ξένοι, νέοι και γέροι, από διαφορετικές πολιτικές ιδεολογίες και ιστορικές καταβολές, ξεσηκώθηκαν και έμαθαν τη σημασία της ανυπακοής ως υπέρτατης πολιτικής πράξης.

τι έμαθα σήμερα

Του Γιώργου Πρασσά

1.grab the tin cans ωρέ :

Τερατολογία Πάγκαλου: Άμα πάρει 25% ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει... τις εκτελέσεις

2. Ritterkreuz - κολεξιόν μόδας "βουλή 2012" :

3.Η ανευθυνότητα στη χώρα συνεχίζεται :

Δυσφορία στην τρόικα προκάλεσε η αναστολή αποκρατικοποιήσεων

Φώτη βάστα γερά!

 Ο νυν και ο ...επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ

Η Αριστερά θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στην προοδευτική παράταξη και να μην αφήσει τον Ευάγγελο Βενιζέλο να διαλύσει το ιστορικό κόμμα του Αντρέα στέλνοντας τους ψηφοφόρους του στην αγκαλιά της κεντροδεξιάς. Υπάρχει όμως ελπίδα να μην συμβεί αυτό. Όπως έχει εξηγήσει και ο Ηλίας Νικολακόπουλος, στις τελευταίες εκλογές η μεγαλύτερη συσπείρωση των παραδοσιακών ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ καταγράφεται στην ΔΗΜΑΡ. Τα εκλογικά δεδομένα δείχνουν πως ο πραγματικός νέος Αντρέας Παπανδρέου δεν είναι ο Αλέξης Τσίπρας αλλά ο Φώτης Κουβέλης.

Παραπλανούν τον λαό και σπέρνουν αυταπάτες αυτοί που μιλάνε σήμερα για κυβέρνηση συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ. Η Αριστερά δεν θα πρέπει να κλείνει να μάτια της μπροστά στις ανακατατάξεις που έχουν συντελεστεί στο εκλογικό σώμα: Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, στην ΔΗΜΑΡ και έχει πρόεδρο του τον Φώτη Κουβέλη. Με αυτό το ΠΑΣΟΚ υπάρχει κάποια ελπίδα να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές για σχηματισμό κυβέρνησης και όχι με το ΚΚΕ.

Πρώτα απ' όλα όμως δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι μόνη ρεαλιστική πρόταση για να κυβερνήσει η Αριστερά στον τόπο μας – αλλά και να έχουμε ήσυχο το κεφάλι μας -  είναι να κατακτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία ο ΣΥΡΙΖΑ. Να βγούμε με θάρρος μπροστά και να διαλαλούμε στην προεκλογική περίοδο ότι πρώτος στόχος είναι η κατάκτηση της αυτοδυναμίας από τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα περί ενότητας της Αριστεράς είναι νόθες λύσεις που διευκολύνουν το “μαύρο μέτωπο” να παραμείνει στην εξουσία, πράγμα το οποίο επιδιώκει συνειδητά πλέον και το ΚΚΕ.

Τρόμαξε τους Γερμανούς η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ...

(Φωτογραφία: AΠΕ)

«Δεν βλέπω, ούτε για ένα δευτερόλεπτο, την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης», είπε ο κ. Γιούνκερ 

η συνέχεια εδώ: Και οι Άγιοι, φοβέρα θέλουν…

Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω!

Η Νέα δημοσκόπηση της VPRC

Γέλασε το χειλάκι μας μόλις πληροφορηθήκαμε ότι ο Αλέξης πρότεινε τον 81χρονο Γεράσιμο Αρσένη για τη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού. Το πρώτο πράγμα που πέρασε από το μυαλό μας είναι πως και ο Ανδρέας Παπανδρέου στην θέση του Αλέξη κάτι παρόμοιο θα έκανε για να αναψοκοκκινίσει αυτόν που ανέλαβε να αποτελειώσει το δοξασμένο κόμμα του. Και επιβεβαιωθήκαμε όταν είδαμε στα βραδινά δελτία πόσο εξοργισμένοι ήταν ο Ευάγγελος, αλλά και ο άλλος ο τζιτζιφιόγκος ο Λοβέρδος από την απρόβλεπτη αυτή στάση του Αλέξη. Εκείνο που τους έκανε έξω φρενών ήταν η διαπίστωση πως ο μικρός άμα θέλει μπορεί να γίνει δέκα φορές πιο αλήτης απ' αυτούς. Τόσο, που ακόμα και η Παπαρήγα τρόμαξε και αναγκάστηκε να υπερασπιστεί την κοινοβουλευτική δημοκρατία και να κατηγορήσει τον Αλέξη ότι ξεφτιλίζει τον θεσμό με μικροκομματικές σκοπιμότητες!

Αντίθετα με την στάση του Αλέξη, το πιο προβλέψιμο δεδομένο σε αυτή την ιστορία είναι ότι πίσω από την Παπαρήγα θα τρέχουν και όλοι οι Σαϊνιδες της Αριστεράς μπας και ρεφάρουν την χασούρα τους γιατί τις προηγούμενες μέρες είχαν ποντάρει όλες τις δραχμούλες τους στο ότι ο Φώτης θα ήταν σίγουρα ο "νέος Τσιριμώκος". Μια ματιά στο facebook αρκεί να διαπιστώσει κάνεις πως αυτή η αριστερά της μιζέριας και της δραχμής αναπαράγει τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα με τους πασόκους του Ευάγγελου και του Λοβέρδου, χωρίς καν ούτε να αλλάζει ένα κόμμα...

δέκα μέρες ακυβερνησία - κι είναι μόνο η αρχή...

Του Γιώργου Πρασσά

1. Πώς απαντάει ο λαός στο δίλημμα των νέων εκλογών :

Το "νόμισμα" του πολιτικού περιθωρίου είναι το αντίτιμο της "άτακτης χρεωκοπίας" του ΜΑΑ...

Στις τελευταίες εκλογές οι δυνάμεις του ΜΜΑ  εξέλεξαν 5 βουλευτές στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Η συντρόφισσα  Ν. Βαλαβάνη μάλιστα συγκέντρωσε στην Β' Αθήνας περισσότερους σταυρούς απ' όσους ψήφους πήρε το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όμως στην ιστοσελίδα του ΜΑΑ για αυτό το συμβάν δεν υπάρχει καμία αναφορά. Άλλα  θέματα θεωρούνται σημαντικά και γίνονται πρωτοσέλιδα, όπως  ένα άρθρο του Θ. Μαριόλη  που γράφτηκε για  τα “επίκαιρα”, αλλά δεν δημοσιεύτηκε  τον Φλεβάρη του 12...  Δυστυχώς οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν τις επιφυλάξεις μας για την νέα πορεία που χάραζε μια μικρή ομάδα συντρόφων στο ΜΑΑ με οδηγό τον αντισυριζιτικό μένος τους, επιφυλάξεις που διατυπώσαμε τον Μάρτη στο κείμενο “ Να διαλυθεί εδώ και τώρα το ΜΑΑ!”. Τότε γράφαμε:

Δύσκολοι καιροί για λαθροβιώσεις στην πολιτική σκηνή αλλά και στο μαζικό κίνημα. Το εγχείρημα του ΜΑΑ έχει ήδη ολοκληρώσει τον κύκλο της πολιτικής του ύπαρξης και έφτασε η ώρα να αυτοεπικυρώσει το τέλος του ως μια πράξη αυτοκριτικής και πολιτικής εντιμότητας. Όμως, αυτό μπορεί να γίνει μέσα από μια αξιοπρεπή διαδικασία, η οποία θα καταγράφει ότι το ΜΑΑ διαθέτει τουλάχιστον μια στοιχειώδη αυτογνωσία; Τα πράγματα δεν είναι ενθαρρυντικά...

Τι περιμένει τους ευρωπαίους που έρχονται στην Ελλάδα...

Βίαιες συλλήψεις διαδηλωτών στην Ελλάδα

(από το REAL DEMOCRACY GR)

Στις 15 Μαίου το πρωί, στις 8:00, 16 άτομα συνελήφθησαν μετά από αστυνομική παρέμβαση στην πλατεία Συντάγματος. Ανάμεσά τους βρίσκονται τρεις Γάλλοι, τέσσερις Ισπανοί, τέσσερις Έλληνες, ένας Ιταλός, ένας Πολωνός, μία Ελβετίδα και δύο Βέλγοι.

Πρόκειται για μία ομάδα μη-βίαιων διαδηλωτών προερχόμενων από διάφορες χώρες. Οι περισσότεροι από αυτούς έφτασαν με την Πορεία “March to Athens” περπατώντας από την Γαλλία ως την Ελληνική πρωτεύουσα για να συμμετάσχουν στην “Αγορά της Αθήνας”, ένα δεκαήμερο εκδηλώσεων διαμαρτυρίας και περισυλλογής πάνω στο σύστημα και την κρίση.

Ενώ βρίσκονταν ειρηνικά συγκεντρωμένοι στην Πλατεία Συντάγματος, τα όργανα της τάξης επιχείρησαν να τους απομακρύνουν, επικαλούμενοι την ανάγκη του καθαρισμού της πλατείας. Σε αυτό οι διαδηλωτές απάντησαν με παθητική αντίσταση.

Τότε η αστυνομία παρενέβη με βίαιο τρόπο και προχώρησε σε συλλήψεις, για να τους μεταφέρει εν συνεχεία στην γενική διεύθυνση της Αστυνομίας, ΓΑΔΑ.

Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά ενώπιον δικαστηρίου το απόγευμα της Τρίτης 15 Μαίου, κατά τις 19:00 στη σχολή Ευελπίδων, όπου είχε μαζευτεί κόσμος για να τους συμπαρασταθεί και να καταγγείλει τις αδικαιολόγητες συλλήψεις.

Μέχρι στιγμής και σύμφωνα με έναν από τους έλληνες δικηγόρους τους, οι κατηγορίες είναι “αντίσταση κατά της αρχής” και “υποβάθμιση περιβάλλοντος”.

Ισως η μήτρα ενός μεγάλου κόμματος της Αριστεράς

Αναδημοσίευση από το "έθνος"

"Το αποτέλεσμα των εκλογών λειτουργεί πρωτίστως ως ισχυρό μήνυμα προς την Ευρώπη και τον κόσμο. Δεν μπορείς να εφαρμόζεις πολιτικές που διαλύουν μια κοινωνία, αναμένοντας πως το πολιτικό της κατεστημένο θα μείνει άθικτο".

του Αντώνη Λιάκου

Το αποτέλεσμα των εκλογών λειτουργεί πρωτίστως ως ισχυρό μήνυμα προς την Ευρώπη και τον κόσμο. Δεν μπορείς να εφαρμόζεις πολιτικές που διαλύουν μια κοινωνία, αναμένοντας πως το πολιτικό της κατεστημένο θα μείνει άθικτο. Απορώ με την αφέλεια όσων νόμιζαν ότι τα δυο μεγάλα κόμματα θα ξαναπάρουν την εντολή να κυβερνήσουν. Oλοι όσοι μάλιστα κουνούσαν το χέρι πάνω από την κοινωνία υποστηρίζοντας νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και τεχνοκρατικές εκτροπές από το πολίτευμα, καταποντίστηκαν. Από τα χρόνια της δικτατορίας, ποτέ δεν υπήρχε τόσο μεγάλο χάσμα ανάμεσα σε αυτούς που γράφουν και ακούγονται στον δημόσιο χώρο και στα αισθήματα και στις σκέψεις που κυριάρχησαν στους ψηφοφόρους.

Αξίζει να δούμε την ανάλυση της ψηφοφορίας. Δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν το πλειοψηφικό ρεύμα στις παραγωγικές ηλικίες των αστικών κέντρων. Τι σημαίνει αυτό; Οτι με το κόμμα αυτό εκφράστηκε ο παραγωγικός κορμός της χώρας. Οτι η πολιτική του Μνημονίου έρχεται σε σύγκρουση και δρα διαλυτικά απέναντι σ' αυτόν ακριβώς τον κεντρικό παραγωγικό ιστό της χώρας. Η διαπίστωση αυτή φέρνει τον ΣΥΡΙΖΑ από τις παρυφές της πολιτικής αντιπροσώπευσης στο κεντρικό πλατό της. Από τη γενεαλογική άποψη, πρόκειται για τις ηλικίες που γεννήθηκαν μετά το 1967, δηλαδή εκείνες που δεν έζησαν ούτε την ήττα του εμφυλίου ούτε τις απογοητεύσεις της Μεταπολίτευσης. Αν μάλιστα προσέξει κανείς τους ακτιβιστές του ΣΥΡΙΖΑ, εκφράζονται ακόμη νεότερες ηλικίες, άπειρες μεν από τα παθήματα, αλλά ακομπλεξάριστες από τα πάθη της Αριστεράς.

Το μήνυμα που αυτός ο κόσμος ανέλαβε να επιδώσει στην Ευρώπη, θέλει αποκρυπτογράφηση χωρίς προκαταλήψεις, έστω και αν περιέχει γραμματικά λάθη. Το σύνθημα «Αποφάσισαν χωρίς εμάς, προχωράμε χωρίς αυτούς!» αποδείχτηκε το πιο αποτελεσματικό και το έμβλημα αυτών των εκλογών. Εκτός από την απόρριψη των μνημονιακών πολιτικών, περιέχει και μια καθολική απόρριψη του δικομματισμού και του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου χωρίς διακρίσεις.

Η ανακοίνωση της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ ενόψει των τοπικών συνελεύσεων.

Το αποτέλεσμα των εκλογών αποτελεί μια τεράστια νίκη του ελληνικού λαού στον αγώνα του ενάντια στην εξαθλίωση. Το κόμμα του μνημονίου (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) έχασε 3,4 εκ. ψήφους και δεν κατάφερε ούτε να συγκεντρώσει 50%, ούτε να συγκροτήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία 151 βουλευτών. Το μνημόνιο που πριν από τις εκλογές εμφανιζόταν ως γρανίτης που δεν αλλάζει και δεν διαπραγματεύεται ξαφνικά μεταμορφώθηκε σε εύπλαστο ζελέ. Τα κόμματα που μίλαγαν για μονόδρομο της εφαρμογής του μνημονίου τώρα μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση. Μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση, γιατί τρομοκρατήθηκαν από το μήνυμα του λαού. Αυτό το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο και μιλάει για ανατροπή! Αυτοί που δύο χρόνια τρομοκρατούν την κοινωνία τώρα έχουν τρομοκρατηθεί οι ίδιοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ από την πρώτη στιγμή πάλευε για την κατάργηση του μνημονίου και για την χάραξη μιας πολιτικής που θα σέβεται τις ανάγκες τις κοινωνίες και όχι τα κέρδη των τραπεζιτών και του ΣΕΒ. Μας ζητάνε να πάρουμε μέρος σε μία κυβέρνηση “σταδιακής απαγκίστρωσης από το μνημόνιο” σε βάθος δύο χρόνων. Απαντάμε ότι δύο χρόνια μνημονίου έχουν ήδη διαλύσει την κοινωνία, δεν χρειαζόμαστε άλλα τόσα. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο και η κατάργηση των δανειακών συμβάσεων και όλων των νομοθετικών ρυθμίσεων που απορρέουν από αυτές.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ανακάλυψε την “ΑΡΙΣΤΕΡΑ”!...

Ο Αλέκος Αλαβάνος με το κείμενο του “«15 Σημειώσεις στο Πρόχειρο»για τις Εκλογές, για το Μνημόνιο και κυρίως για το Ευρώ ”, πέρασε με άριστα τις εξετάσεις για δόκιμο μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ . Η καθοδήγηση εκτίμησε δεόντως την αξία του και στις επόμενες εκλογές δεν θα έχει αντιρρήσεις να είναι στα ψηφοδέλτιά της. Όπως διαβάζουμε στην τελευταία “Απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ” :

Σε ενδεχόμενο νέων εκλογών, το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του αναγκαίου συνολικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ, στην προοπτική μιας άλλης Αριστεράς και με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την πολιτική της πρόταση θα συζητήσει με την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», την ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΛ ΚΚΕ, με δυνάμεις του Μετώπου Ανατροπής και Αλληλεγγύης, καθώς και με αγωνιστές και ρεύματα που διαφοροποιούνται από το χώρο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα προβάλει αυτοτελώς το πρόγραμμά της σε όλα τα ζητήματα, όπως και την θέση της για αντικαπιταλιστική διεθνιστική αποδέσμευση από την ΕΕ.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι μοναδικό σημείο στο οποίο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναφέρεται ονομαστικά στον ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρχει και ένα άλλο στο οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται εντός παρένθεσης, μετά βέβαια από το ΚΚΕ:

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθύνει άμεσα κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας για την κοινή δράση στην αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής, σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις του εργατικού κινήματος και της αριστεράς (συμπεριλαμβανομένων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ) σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.

Η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία μέσα από το πρόταγμα της Άμεσης Δημοκρατίας

- 1η μέρα του τριημέρου για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: "Τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής & αλληλέγγυας οικονομίας - Δομές και δυνατότητες σήμερα"

- 2η μέρα του τριημέρου για την Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία: "Δομές κοινωνικής οικονομίας: Υφαίνοντας την ανατροπή ή συμπλήρωμα στο υπάρχον;"