Η ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

της Ελένης Πορτάλιου

Η ηρωϊδα του μυθιστορήματος και θεατρικού έργου του Δημήτρη Ψαθά συμπυκνώνει όλα τα σουσούμια του ψωροφαντασμένου μικροαστισμού, που ανάγει - αυτογελοιοποιούμενος - την περιφρόνηση σε όσους θεωρεί basse classe και την αντιγραφή της συμπεριφοράς των πλουσίων, σε διαβατήριο κοινωνικής ανόδου. 74 χρόνια μετά αποδεικνύεται ότι ο τύπος ανθρώπου που ενσαρκώνει η Μαντάμ Σουσού κακώς αποδόθηκε σε γυναικείο πρόσωπο - βλέπετε η φεμινιστική προσέγγιση ήταν τότε περιθωριακή. Σήμερα, εκατοντάδες άρρενες του δημόσιου βίου, βουλευτές, πολιτευτές και δημοσιογράφοι σουσουδίζουν ασύστολα από τα τηλεπαράθυρα των καναλιών και το βήμα της Βουλής, συναγωνιζόμενοι σε απαξιωτικές κατηγορίες για τους «συνωμότες της δραχμής».

Κατερίνα Σαββαΐδου: Ο λύκος που φυλάει τους λύκους

Η Γενική Γραμματέας Εσόδων, δηλαδή ο υπ. αριθμ. 1 αρμόδιος στη χώρα για την είσπραξη φόρων, ήταν ανώτατο στέλεχος στην PwC στα 4 χρόνια που αυτή έστηνε σχήματα φοροαποφυγής για τις μεγαλύτερες ελληνικές πολυεθνικές. Για τη θέση της Γ.Γ. την πρότεινε ο υπουργός Οικονομικών, ο πρώην εργοδότης του οποίου επίσης εμπλέκεται στα LuxLeaks. Και αυτό δεν είναι παρά η άκρη του μίτου της διαπλοκής μεταξύ PwC και δημοσίου

η συνέχεια εδώ:

Κατερίνα Σαββαΐδου: Ο λύκος που φυλάει τους λύκους

Πού ’σαι Παπαδόπουλε;

Για τον ημιεπίσημο ιστορικό της Ν.Δ. και πρόεδρο της επιστημονικής επιτροπής του Ιδρύματος της Βουλής, Ευάνθη Χατζηβασιλείου, η σχέση της χούντας με τις ΗΠΑ συνιστά ατεκμηρίωτο «στερεότυπο»...

Απόσπασμα από το κείμενο του "ιού": Μια χούντα, μα ποια χούντα;

...Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κανείς να μείνει με την εντύπωση πως οι παραπάνω θετικές επαναξιολογήσεις της δικτατορίας του 1967-1974 παραμένουν υπόθεση μιας ζύμωσης δεξιόστροφης μεν, αλλά περιορισμένης στα ακαδημαϊκά γκέτο. Οπως είπαμε, ωστόσο, και στην αρχή του κειμένου, στους μνημονιακούς καιρούς μας τα θεωρητικά αυτά σχήματα συμβαδίζουν χρονικά με την πραγματική απαξίωση των αντιπροσωπευτικών θεσμών αλλά και με συγκεκριμένες εισηγήσεις για τη δυναμική «υπέρβαση» αυτών των τελευταίων.

Δεν αναφερόμαστε μόνο στους κύκλους της επίσημης ακροδεξιάς, που εδώ και μία πενταετία επικαλείται όλο και πιο ανοιχτά το φάντασμα του Παπαδόπουλου. Δύο παραδείγματα από τον «μεσαίο χώρο» είναι, νομίζουμε, αρκετά αποκαλυπτικά:

Πολίτες και αυτονομία

του Ανδρέα Καρίτζη

Η πολιτική ζωή της χώρας έχει εισέλθει στη σφαίρα της επίσημης πλέον σύγχρονης απολυταρχίας. Υπό την ανοιχτή απειλή του «ξαφνικού θανάτου» η Βουλή νομοθετεί τα περίφημα «προαπαιτούμενα» σε πλήρη διάσταση με τη βούληση του ελληνικού λαού και της πλειοψηφίας της. Μόνο έτσι κερδίζεται η «εμπιστοσύνη» της σύγχρονης απολυταρχίας και απομειώνεται ο κίνδυνος του «ξαφνικού θανάτου».

Αν η Βουλή και η κυβέρνηση «πείσουν» ότι είναι σε θέση να περιφρονούν τη δημοκρατία και τις ανάγκες της κοινωνίας, τότε ίσως καταφέρει η χώρα να μπει σε ένα τρίτο μνημόνιο για να συνεχιστεί η καταστροφή της. Δηλαδή, ίσως μας κάνουν τη χάρη να μας επιτρέψουν να συνεχίσουμε την αργή και βασανιστική μετατόπιση της χώρας μας σε μια τριτοκοσμική θέση στον διεθνή καταμερισμό εργασίας.

Εικόνες από την εκδήλωση του iskra.gr

(κλικ στην φωτογραφία για τις επόμενες)

Galbraith: Τι κάναμε στην ομάδα εργασίας υπό τον Βαρουφάκη

Αναδημοσίευση από left.gr

Η έκδοση ρευστότητας IOU σε ευρώ ή κινήσεις που έπρεπε να γίνουν σε περίπτωση που κάποιοι προσπαθούσαν να εκδιώξουν την Ελλάδα από το ευρώ ήταν το αντικείμενο της ομάδας εργασίας υπό τον Γιάνη Βαρουφάκη, σύμφωνα με τον James Galbraith που συμμετείχε ως συντονιστής.

«Η ομάδα εργαζόταν υπό το αξίωμα πως πάγια θέση της κυβέρνησης ήταν η διαπραγμάτευση εντός του ευρώ και, για αυτό τον λόγο, λάμβανε όλες τις προφυλάξεις ώστε να μην διαδοθεί ο,τιδήποτε σχετικά με τις εργασίες μας» σημειώνει ο Galbraith και τονίζει ότι οι αποκαλύψεις έγιναν ορθώς μετά το πέρας της εργασίας της ομάδας ως απάντηση στην κριτική ότι η κυβέρνηση δεν είχε σχέδιο αντίδρασης για την περίπτωση που οι δυνάμεις εντός ευρωζώνης αποφασίζουν να αποπέμψουν τη χώρα από την ευρωζώνη.

Τη δήλωση του James Galbraith δημοσιοποίησε ο Γιάνης Βαρουφάκης μέσω twitter και έρχεται μετά την δημοσιοποίηση του ηχητικού από τις δηλώσεις που έκανε στο φόρουμ OMFIF («The Official Monetary and Financial Institutions Forum») στις 16 Ιουλίου ο πρώην υπουργός Οικονομικών. Εκεί μίλησε για εναλλακτικό σχέδιο με τη δημιουργία παράλληλου τραπεζικού συστήματος.

Όλη η ανακοίνωση

Τσίπρας προς Σταύρο-Φώφη:«Έχετε απόλυτο δίκιο για Ζωή, κάντε όμως κάτι…»

Αναδημοσίευση από το "mao.gr"

Να καταθέσουν πρόταση μομφή κατά της Προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου ζήτησε εμμέσως πλην σαφώς ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με την παραπολιτική στήλη ΒΗΜΑτοδότης.  Αν το ρεπορτάζ του ΔΟΛ δεν διαψευστεί αυτό σημαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι διατεθειμένος να ψηφίσει μαζί με βουλευτές της ΝΔ, του Ποταμιού και του ΠΑΣΟΚ την καθαίρεση βουλεύτριας του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή τάσσεται κατά των μνημονίων!  Συγκεκριμένα όταν Γεννηματά και Θεοδωράκης παραπονέθηκαν έντονα ότι τους ενοχλεί πολύ η στάση και οι καταγγελίες της Προέδρου της Βουλής, ο Τσίπρας απάντησε:  «Συμφωνώ, έχετε απόλυτο δίκιο, κάντε όμως κάτι…»

Ωραίες μέρες στο προτεκτοράτο

Αναδημοσίευση από το "πιτσιρίκος"

Καθώς η χώρα έχει φάει κατακέφαλα ένα τρίτο Μνημόνιο -αυτή τη φορά από τον αριστερό Αλέξη Τσίπρα και το επαναστατικό παρεάκι του-, η επικαιρότητα στρέφεται σε θέματα ανούσια και βλακώδη.

Είναι λογικό στο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα να ασχολούνται όλοι με βλακώδη θέματα γιατί τα σημαντικά θέματα δεν είναι στην αρμοδιότητά τους.

Για τα σημαντικά θέματα αποφασίζουν και διατάζουν οι «εταίροι», και αφήνουν τα λιμά για τους ιθαγενείς.

Τι το κάναμε εδώ; Μικροί μεγάλοι στα καφενεία;

Οι αδελφοί Ντάλτον και ο Άδωνις

Αναδημοσίευση από το "ThePressProject"

του Κώστα Εφήμερου

Αν ενημερώνεστε από τα συστημικά ΜΜΕ τις τελευταίες ημέρες σίγουρα θα μάθατε για τον Γιάνη Βαρουφάκη που ήθελε να υποκλέψει τα ΑΦΜ των εταιριών, τον Παναγιώτη Λαφαζάνη που ετοίμαζε ριφιφί στην Τράπεζα της Ελλάδας και την Ζωή Κωνσταντοπούλου που την έφτυσαν όλοι στην γιορτή της δημοκρατίας. Η αντιμετώπιση από τα μέσα των «ενοχλητικών» πολιτικών ως αδελφούς Ντάλτον έχει όνομα και λέγεται "Character assassination". Ο Βαρουφάκης λοιπόν είναι γελοίος αλλά ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι πολιτικός

Οι ταπεινοί υπηρέτες του λαού...

Αν δεν υπήρχε ο Ανδρέας Παπανδρέου, δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας.

(Γιώργος Κατσιφάρας, 1981)

Σε μια άτυπη δημοσκόπηση ανάμεσα σε μέλη και φίλους του ΣΥΡΙΖΑ, για το ποιο στέλεχος θα ήταν σήμερα το πιο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της ρήσης του μακαρίτη Γ. Κατσιφάρα, την πρώτη  θέση κατέλαβε η Σια Αναγνωστοπούλου. Αν και κατέχει πολλές κομματικές θέσεις (μέλος της ΚΕ, μέλος του ΔΣ της «Αυγής» και του ραδιοφώνου «στο Κόκκινο», μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου Ν. Πουλαντζάς και των ΑΣΚΙ) ελάχιστοι την γνωρίζουν ευρύτερα. Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις τελευταίες εκλογές επειδή, ήταν η πρώτη στην σειρά της επιλογής του προεδρικού περιβάλλοντος στην Αχαΐα.

Δεν είναι η μοναδική. Όμως δεν είναι όλοι τυχεροί όπως η Σια. Οι θέσεις είναι λιγότερες από τους επιθυμούντες να τις καταλάβουν, γιαυτό η προεδρική εύνοια δεν αρκεί για να καλύψει τις απαιτήσεις όλων. Θα πρέπει να καταβάλουν και οι ίδιοι φιλότιμες προσπάθειες για να κατακτήσουν την δική τους προσωπική αναγνωρισιμότητα. Βέβαια για να γίνεις πρώτη φίρμα θα πρέπει να έχεις και άλλα προσόντα. Αν δεν τα έχεις, τότε αρχίζουν τα παρατράγουδα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει η Ε. Αυλωνίτου. Παρακολουθήστε, πόσο έντονα αυτό το προσωπικό της πρόβλημα, την τυφλώνει και που την οδηγεί: