Διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας την κάμηλο την εποχή του COVID 19…

Αυτές τις μέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνεται μεγάλη συζήτηση για την κάρτα των 150 ευρώ στους νέους που θα εμβολιαστούν, όμως αρκετά περιορισμένη για το μέτρο του «υποχρεωτικού εμβολιασμού»…

Μερικά αυτονόητα και προφανή:

1. Η υποστήριξη των κυβερνητικών πολιτικών με οικονομικά κίνητρα είναι μια πάγια και συνήθης πολιτική πρακτική που συνοδεύει την εφαρμογή της, όχι μόνον στην χώρα μας αλλά σ’ όλο τον κόσμο.

2. Στην περίπτωση της πανδημίας του covid 19 ένα μεγάλο μέρος του κόστους της εφαρμογής των κυβερνητικών μέτρων την περίοδο του lockdown μεταφέρθηκε στους πολίτες (μάσκες, τεστ, αντισηπτικά κ.λ.π). Υπήρξαν διαμαρτυρίες και διατυπώθηκαν απαιτήσεις για την χρηματοδότηση ή την δωρεάν διάθεσή τους στους πολίτες. Υπήρξαν μάλιστα έντονες κριτικές για τον τρόπο και την ποιότητα των παροχών στους μαθητές. Επίσης από τις χρηματοδοτήσεις της χώρα μας, όλα τα κονδύλια διατέθηκαν για την στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων χωρίς να διατεθεί τίποτα για την στήριξη του δημόσιου συστήματος υγείας, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπως Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία κλπ.

κόντρα στο ρεύμα

Πολλές φορές έχουμε ακούσει την φράση: «πάμε κόντρα στο ρεύμα» να σηματοδοτεί την ανυπακοή ή την αντίσταση απέναντι σε μορφές κυριαρχίας ή κανονικότητας.

 
Αν αναζητήσουμε στην μνήμη μας «εικόνες» από την φύση που σχετίζονται με την έκφραση "κόντρα στο ρεύμα", η πορεία του σολωμού, που πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα του ποταμού είναι πλέον συνηθισμένη. Συχνά εμπεριέχει και την αρκούδα, που παραμονεύει για να τερματίσει άδοξα αυτή την πορεία του σολωμού...

Όμως δεν έχουμε καμία εικόνα όπου τα νερά ενός ποταμού να πηγαίνουν ξαφνικά…ανάποδα. Ακόμα κι αν έχουμε κάποιες μεγάλες αμφιβολίες αν μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο περιστατικό, θεωρούμε ότι αυτό είναι αδύνατον να συμβεί, όταν ο ποταμός γίνεται καταρράκτης: Η «βαρύτητα» που καθοδηγεί την πορεία τους είναι μια νομοτελειακή ΤΙΝΑ.

Κι όμως στην φύση, εμφανίζονται κάποιες φορές «δυνάμεις» που αντιστρέφουν αυτήν την πορεία, ακόμα και ενός …καταρράκτη:

«ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά»…

Καλλιτέχνης: HRH (His Royal Highness)  "Prince Nikolaos"

Η ελιά, από την εποχή του συνθήματος «ελιά, ελιά και Κώτσο βασιλιά» εξακολουθεί να είναι παρούσα και σε άλλες πολιτικές συγκυρίες, ιδιαίτερα σε αυτές που έχουν καταστροφικές συνέπειες για την χώρα.

Την εποχή της πανδημίας του covid19, επανήλθε στο προσκήνιο τον περασμένο Νοέμβρη με την παρακάτω δήλωση της κ. Βάνας Παπαευαγγέλου, λοιμωξιολόγου και μέλους της επιτροπής επιστημόνων: "Πιθανό η έξαρση των κρουσμάτων να οφείλεται στο μάζεμα της ελιάς", δήλωσε τον Νοέμβρη η κ. Βάνα Παπαευαγγέλου, λοιμωξιολόγος και μέλος της επιτροπής επιστημόνων.

Αριστερά, ο χάρτης της εξάπλωσης του covid19 εκείνη την εποχή.

Το ερώτημα που βρέθηκαν ελιές στις κόκκινες περιοχές, μόνον η κ. Βάνα Παπαευαγγέλου το γνωρίζει…

Με αφορμή μια αναφορά στην βουλή στην ΒΙΟΜΕ: Για την «κοινωνικοποίηση του χρήματος» αλλά και για την «κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής»

Αρκετοί, απ’ όσους άκουσαν αυτό το σημείο από την ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη στην βουλή (16/6/2021), παραξενεύτηκαν…

Κάποιοι δεξιοί δεν καταλάβαιναν καν τι έλεγε. 

Κάποιοι αριστεροί που καταλάβαιναν μειδίασαν γιατί σκέφτηκαν πως ο Βαρουφάκης θέλει να κάνει τους εργαζόμενους καπιταλιστές…

Εγχειρήματα όπως η ΒΙΟΜΕ, είναι έξω από τις πολιτικές στοχεύσεις όλων των «αριστερών» κοινοβουλευτικών κομμάτων, που θεωρούν πως ότι η λαϊκή πρωτοβουλία σταματάει στην ανάθεση μέσω της ψήφου. 

Για τ’ άλλα θα φροντίσει το «κόμμα»…

Η θέση αυτή του Γιάνη Βαρουφάκη σχετίζεται με τους γενικότερους προβληματισμούς του ΜέΡΑ για την «κοινωνικοποίηση του χρήματος» αλλά και για την «κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής» σαν πολιτικούς στόχους στην τωρινή συγκυρία του καπιταλισμού. Στόχους που απαιτούν την λαϊκή πρωτοβουλία και συμμετοχή…

Δικομματισμός: «το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο»

Ποιος είναι και τι «δουλειά» κάνει ο Άρης Πορτοσάλτε όλοι το γνωρίζουν, δεν χρειάζεται να προσθέσουμε τίποτα… 

Το να θεωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ ότι δικαιώθηκε επειδή είπε μια καλή κουβέντα για τον Αλέξη, και να το κάνει «πρώτο θέμα» στα δικά του μέσα ενημέρωσης είναι πρόβλημα… 

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει ότι ο Πορτοσάλτε άλλαξε. Πάμε στοίχημα, ότι αυτά που έκανε και έλεγε χθες και προχθές, θα τα επαναλάβει όταν χρειαστεί και αύριο… 

Εκείνο που πράγματι άλλαξε σήμερα είναι η στάση του ΣΥΡΙΖΑ.

 Γλύφει εκεί που έφτυνε χθες: Καταξιώνει τον Πορτοσάλτε με την αιτιολογία ότι είπε την «αλήθεια» για τον Αλέξη. Τα κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ που προβάλουν την "είδηση" αιτιολογούν αυτή την μεταστροφή με δυο λέξεις: «Σε μια κρίση ειλικρίνειας είπε…». 

Η «αλήθεια» είναι ότι πράγματι ο Πορτοσάλτε «συμφώνησε» με μια συγκεκριμένη άποψη του Τσίπρα. Οι πολιτικές προτάσεις κρίνονται για την ορθότητά τους και όχι για το αν είναι ψευδείς ή αληθείς. Οι συμφωνίες» ή οι «διαφωνίες» σε πολιτικά θέματα είναι πρώτα απ’ όλα προϊόντα πολλαπλών σκοπιμοτήτων. Το τελευταίο πράγμα που μετράει σε παρόμοιες «συμφωνίες» είναι η «ειλικρίνεια». 

Μερικές σκέψεις για το 1ο συνέδριο του ΜεΡΑ25

Αναδημοσίευση από το "in.gr"

Του Δημήτρη Ν. Μανιάτη

Ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε την ευκαιρία στις δύο ομιλίες του, εναρκτήρια και κλείσιμο, να κάνει σαφές πού το πάει, τι θέλει, τι φαντάζεται στο σημερινό ακόμη πανδημικό και ρευστό πολιτικό τοπίο.

Ομολογουμένως δεν είναι και τόσο συνηθισμένο να προβάλλεται από οθόνη η εικόνα του Κεν Λόουτς, με φόντο το industrial περιβάλλον των Λιπασμάτων της Δραπετσώνας, απόγευμα Παρασκευής να απευθύνεται στο ελληνικό κοινό.

Αν ο βρετανός σκηνοθέτης, αναζητά και θέτει πάντα στο κέντρο των φιλμ του την εργατική τάξη, αυτή επίσης είναι το σημερινό χαμένο δισκοπότηρο για την ελληνική Αριστερά αλλά και το αντικείμενο των αναλύσεών της (ποια είναι, αν άλλαξε, αν υπάρχει κτλ.).

Η εικόνα του Λόουτς όμως όπως κι άλλων, καταγράφεται στις επιτυχίες του τριημέρου ενός κόμματος που θέλει να συνδεθεί με τον κόσμο της εργασίας. Το ΜεΡΑ25.