«Κύριε Μητσοτάκη, σας έχω νέα...»

Σε πλήθος ερωτημάτων απάντησε ο Γιάνης Βαρουφάκης κατά την διάρκεια συνέντευξής του στον ΣΚΑΪ.

Παραθέτουμε μια συνοπτική παρουσίαση από το "alfavita.gr":

Ο πρώην υπουργός Οικονομικός επανέλαβε την θέση του κόμματός του για μείωση πρωτογενών πλεονασμάτων, αναδιάρθρωσης του χρέους και της αναγκαιότητας της σύγκρουσης με τους δανειστές, ώστε να δημιουργηθούν όροι για μια βιώσιμη οικονομική πολιτική.

«Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αλλάξουμε τον διάλογο. Να μπει στη Βουλή μία φωνή η οποία θα εκφράζει έναν προγραμματικό, συνεκτικό λόγο, που θα έχει αρχή, μέση και τέλος. Ξέρετε, ο παλαιοκομματικός τρόπος να ασκεί κάποιος πολιτική, ιδίως αυτές οι συμμαχίες που είδαμε, και στο Κίνημα Αλλαγής και σε άλλους χώρους, όπως της Αριστεράς, που καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι τέως υπουργοί και τέως πολιτευτές και "τα βρίσκουμε να κατέβουμε", μοιράζουμε θέσεις μεταξύ μας αλλά δεν έχουμε κοινό πρόγραμμα. Έχουμε βασικές διαφωνίες επί του πρακτέου, ή δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη λύση να προτείνουμε, πάνω στην οποία να βασίσουμε τα συνθήματά μας...» δήλωσε σχετικά με την λογική των συμμαχιών και τονίζοντας πως δεν ενδιαφέρεται για μια πρόσκαιρη προεκλογική συμμαχία χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη προγραμματική συμφωνία.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ

Αναδημοσίευση από το ΜέΡΑ25

Η πολιτική κατάσταση μετά τις ευρωεκλογές

Η επιλογή της συνθηκολόγησης με την τρόικα το βράδυ του Δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015, και της ένταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο Μνημονιακό Τόξο την επομένη, έθεσε σε λειτουργία την διαδικασία Ολικής Επαναφοράς της Ολιγαρχίας.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών απλώς ολοκλήρωσε αυτή την διαδικασία, επιτρέποντας στην Νέα Δημοκρατία να καταγράψει αριθμητικά, σε πανελλήνια εκλογική αναμέτρηση, την παλινόστηση μιας ημι-πτωχευμένης αλλά ισχυρής ολιγαρχίας της οποίας η σημερινή της ηγεσία (που σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει όλο τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας) αποτελεί την πολιτική έκφραση.

Έχοντας νομιμοποιήσει το Δόγμα ότι η υπευθυνότητα απαιτεί την συμμόρφωση με τις προσταγές των δανειστών (ακόμα και σε ζητήματα που δεν αφορούν στην οικονομία),

Έχοντας δέσει τη χώρα στο 4ο Μνημόνιο υπό όρους που, από την μία, βαθαίνουν την πτώχευση της κοινωνικής οικονομίας ενώ, από την άλλη, εξασφαλίζουν σε μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας χρηματοδότηση του κράτους έως το 2032,

ΜέΡΑ25 και μακεδονικό

Αναδημοσίευση από το "ThePressProject.gr"

του Κωνσταντίνου Πουλή

Είχα αναφέρει σε ένα κείμενό μου ότι μου έλεγε κάποιος πως η έσχατη συνέπεια της άποψής μου είναι πως πρέπει να καθόμαστε να κλαίμε τη μοίρα μας, και εγώ είχα απαντήσει πως μπροστά στην ψεύτικη αισιοδοξία, το κλάμα μού φαίνεται μία έντιμη και ειλικρινής διέξοδος. Ο συνομιλητής αυτός ήταν ο Γιάνης Βαρουφάκης και τώρα γράφω αυτό το κείμενο για να πω ότι ευτυχώς και για τους δυο μας εκείνος είχε δίκιο και εγώ άδικο.


Μας μίλησε χθες το βράδυ, στη ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη των αποτελεσμάτων που κάναμε στο TPP, και είπε ότι είναι πιστοί οπαδοί του Γκράμσι: «Προχωράμε χωρίς αισιοδοξία, αλλά με άσβεστη και ανίκητη την ελπίδα».

Δεν αμφιβάλλω για τις προτάσεις του ΜεΡΑ25. Η βασική μου αγωνία ήταν αν υπάρχει κάποιος μέσα στην κοινωνία που να ενδιαφέρεται να τις συζητήσει πιάνοντας ξανά το νήμα από εκεί που το είχαμε αφήσει το 2015. Στις χθεσινές εκλογές αποδείχθηκε ότι υπάρχουν εκατόν πενήντα χιλιάδες τέτοιοι άνθρωποι, μόνο για το ΜεΡΑ25, αρκετοί ώστε να του δώσουν (μάλλον) μία θέση στο ευρωκοινοβούλιο και αρκετοί ακόμα διάσπαρτοι σε άλλα, μικρότερα κόμματα. (Ακόμα δεν έχει κριθεί η έδρα, αλλά το όριο του 3% είναι κρίσιμο για την εκλογή Σακοράφα. Πολιτικά ισχύουν τα ίδια ακόμη και αν δεν εκλεγεί).

Λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες...

στο δρόμο προς το ...νεκροταφείο

Ποτέ ξανά Αριστερά…

Ποτέ ξανά Αριστερά…

του Αλέξανδρου Μπίστη*

Η Αριστερά της συναίνεσης

Όταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015 αποφάσισε να αυτομολήσει στο στρατόπεδο της συναίνεσης, το πολιτικό προσωπικό που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της φιλοευρωπαϊκής, ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς στη χώρα μας, μαζί με νεόκοπους «κινηματικούς ριζοσπάστες αριστερούς», μετατράπηκαν σε νεοφώτιστους θιασώτες του πιο ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού, προκειμένου να διαφυλάξουν την ηγεσία και το όχημα που τους έφερε από την αφάνεια στην επιφάνεια: στη βιτρίνα του κρατικού μηχανισμού.

Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, η «κανονικότητα» των μνημονίων έχει τη νομιμοποίηση του μεγαλύτερου ποσοστού της οργανωμένης Αριστεράς στη χώρα, με συνέπεια την αδρανοποίηση του πρώτου λαού που σήκωσε κεφάλι ενάντια στον μισανθρωπισμό αυτής της ΕΕ, ενώ τα απομεινάρια των πάλαι ποτέ στελεχών του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ και της πάλαι ποτέ ΔΗΜΑΡ επανέρχονται δικαιωμένα στο προσκήνιο, διά της «Προοδευτικής Συμμαχίας». Όλο αυτό το πολιτικό προσωπικό, τα φυσικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την Αριστερά της συναίνεσης, απέδειξε πως αρκεί η συγκολλητική δύναμη της εξουσίας για να αντέξει το βάρος της απανθρωπιάς και των αντιφάσεων της πολιτικής που αποφάσισε να υπηρετήσει, αλλά και για να αποκαλύψει την υποκρισία όσων παρέμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ μετά το καλοκαίρι του 2015, αφού, σαν έτοιμοι από καιρό, εφάρμοσαν και αναμάσησαν την πολιτική που μέχρι να βρεθούν στην κυβέρνηση αντιμάχονταν ως καταστροφική.

Αντί να σε μπερδεύουν οι δημοσκοπήσεις, μπορείς εσύ να τις μπερδέψεις!…

Όσο πιο αξιόπιστη είναι μια δημοσκόπηση, τόσο περισσότερο  αποτελεσματικά λειτουργεί ως πρακτική χειραγώγησης του εκλογικού σώματος...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Για τις δημοσκοπήσεις έχουν γραφτεί πολλά, το σίγουρο όμως είναι ότι βρίσκονται και αυτές σε κρίση. Η αυξανόμενη αναξιοπιστία τους ως εργαλεία πρόβλεψης, έχει αρχίσει να υπονομεύει τον ρόλο τους ως τεχνικές χειραγώγησης. Παρ’ όλα αυτά - ιδιαίτερα για τους πολιτικούς μηχανισμούς που δεν έχουν άλλα αξιόπιστα εργαλεία ν’ αφουγκράζονται την κοινωνία - παραμένουν ακόμα το βασικό μέσο μέτρησης της αποδοχής των πολιτικών τους.

α. Μια αμερικάνικη ΜΚΟ (politico) κάνει πλάκα στον Λαφαζάνη!..

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης θεωρεί ότι η ΛΑΕ είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του συστήματος, το οποίο με κάθε τρόπο επιχειρεί να την εξοντώσει. Σχεδόν κάθε βδομάδα καταγγέλλει τις δημοσκοπήσεις ότι είναι «στημένες» και παρουσιάζουν το ποσοστό της ΛΑΕ μειωμένο σε σχέση με αυτό που είναι πραγματικά. Περιμένει λοιπόν τις εκλογές για ν’ αποδειχθεί η συνωμοσία ενάντια στο κόμμα του.

Μια αμερικάνικη ΜΚΟ   έκανε ένα «πείραμα», που αποδεικνύει ότι το εργαλείο των δημοσκοπήσεων παραμένει ακόμα μια ισχυρή χειραγωγητική πρακτική, ανεξάρτητα από την αξιοπιστία της. Μια μεγάλη κατηγορία επικριτών αντιμετωπίζει τις δημοσκοπήσεις ως μια “ουδέτερη” επιστημονική τεχνική, η οποία αποκτά τον χειραγωγητικό της ρόλο επειδή αποκλίνει απ’ τους κανόνες της επιστήμης της. Όλοι αυτοί λοιπόν που κατηγορούν τις δημοσκοπήσεις για την “επιλεκτική” αμεροληψία που εμφανίζουν, αν αποκατασταθούν οι απαιτήσεις τους, τότε δεν θα έχουν πρόβλημα με τις δημοσκοπήσεις;