Βέτο της Ιταλίας στην απόφαση της Ε.Ε. για αναγνώριση του Χουάν Γκουαϊδό...

Την «γραμμή - γκαζόζα»  του Παπαδημούλη στο ευρωκοινοβούλιο ακολούθησε η Ελληνική κυβέρνηση στην λήψη απόφασης της ΕΕ για την αναγνώριση ως προέδρου του Χουάν Γκουαϊδό...

Το Ρόιτερ σημειώνει πως η αντίθεση της Ιταλίας εμπόδισε την υιοθέτηση ενιαίας στάσης από την ΕΕ.

Η ΕΕ ήταν έτοιμη να αναγνωρίσει τον τον Χουάν Γκουαϊδό, ως προσωρινό πρόεδρο της Βενεζουέλας, σύμφωνα με σχέδιο ανακοινωθέντος που διέρρευσε νωρίτερα στον τύπο.

Προϋπόθεση όμως ήταν καμία από τις 28 χώρες μέλη να μην καταθέσει επισήμως αντιρρήσεις μέχρι τις 2 το μεσημέρι. Τελικά η Ιταλία έβαλε βέτο.

Οκτώ κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης αναγνώρισαν ήδη τον Χουάν Γκουαϊδό μετά την εκπνοή του ευρωπαϊκού τελεσιγράφου προς τον Νικολάς Μαδούρο για να προκηρύξει προεδρικές εκλογές.

(πηγή: Η Ιταλία μπλόκαρε την απόφαση της ΕΕ να αναγνωρίσει τον Γκουαϊδό μεταβατικό πρόεδρο )

Ο ηγέτης της βενεζουελανής αντιπολίτευσης Χουάν Γκουαϊδό δήλωσε σε συνέντευξή του, που δημοσιεύεται τη Δευτέρα, ότι θα έκανε ό,τι μπορούσε για να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Ιταλίας, μετά τη διαίρεση της ιταλικής κυβέρνησης ως προς το αν θα τον αναγνωρίσει ως προσωρινό πρόεδρο.

8 χρόνια πριν: Τότε που Δικαστήριο της Χάγης καταδίκασε την χώρα για το βέτο στο ΝΑΤΟ...

Δείτε αυτό το video (κατάλληλο για ...ανηλίκους) που προβλήθηκε στον ΣΚΑΙ, οκτώ χρόνια πριν.

Παρέχει αρκετά στοιχεία για τις διαφορετικές στρατηγικές του ελληνικού αστισμού. Αν και οι “πρωταγωνιστές” έχουν αλλάξει από τότε, το “έργο” είναι το ίδιο...

Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αποκαλυπτικές για την συνέχεια που έχουν - και οφείλουν να έχουν - οι "εθνικές πολιτικές"...

Τότε, την 5η Δεκεμβρίου 2Ο011 με ψήφους 15 υπέρ και 1 κατά, το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έκανε δεκτή την προσφυγή της ΠΓΔΜ κατά της Ελλάδας για την υπόθεση της εφαρμογής της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, λόγω της αντίρρησης που  είχε προβάλει η Αθήνα τον Απρίλιο του 2008, στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι,  για την  πρόσκληση ένταξης της ΠΓΔΜ.

Για τον «τεχνολαϊκισμό»

απόσπασμα από το κείμενο του Eβγκένι Μοροζόφ:

"Ο τεχνολαϊκισμός αφήνει πίσω του συντρίμμια 

Μετά τις ψηφιακές ουτοπίες, το Airbnb και το Uber"

(πηγή: Μετά την κρίση)

Από όλες τις ιδεολογίες που παρήγαγε η Silicon Valley, ο τεχνολαϊκισμός είναι η πιο παράδοξη. Είναι υποσχέσεις κενές περιεχομένου, οι οποίες βασίζονται στον τεράστιο σεισμό της ψηφιακής επανάστασης· προσφέρουν τη δυνατότητα σε πολιτικές δυνάμεις που δεν θα μπορούσαν να έχουν κανέναν άλλο κοινό παρονομαστή, να έλκονται από αυτές τις υποσχέσεις. Λόγου χάρη υποστηρικτές και αντίπαλοι της παγκοσμιοποίησης, εθνικιστές και προοδευτικοί. Οι ιδέες αυτές, καθώς υπόσχονται έναν κόσμο άμεσης και ανώδυνης αυτοενδυνάμωσης του ατόμου, είναι αρκετά εύπλαστες για να μπορούν να ενώνουν μεγάλες εταιρίες τεχνολογίας, νεοσύστατες επιχειρήσεις, λάτρεις των κρυπτονομισμάτων [τύπου Bitcoin], ακόμη και πολιτικά κόμματα.

Υποσχέσεις για αποκέντρωση, αποτελεσματικότητα, ελεύθερη εθελοντική συμμετοχή

Η προϊστορία του τεχνολαϊκισμού είναι μάλλον ομιχλώδης. Ωστόσο γνωρίζουμε την ακριβή ημερομηνία στην οποία ο τεχνο-λαϊκισμός έγινε mainstream. Χρονολογείται από το 2006, όταν το Time Magazine έχρισε ως «Πρόσωπο της Χρονιάς» το «Εσύ», δηλαδή όλα εκείνα τα εκατομμύρια ανθρώπων που ήταν τα στηρίγματα του δημιουργημένου από τους χρήστες τους Παγκόσμιου Ιστού στη δεκαετία του 2000. Έτσι, τα θέματα του τεχνολαϊκισμού χαράχτηκαν βαθιά μέσα στο συλλογικό μας ασυνείδητο.

Ο τροχονόμος...

Ο Α Τσίπρας, από “εθνικός ηγέτης” - όπως τον οραματίζονταν στελέχη του στενού του περιβάλλοντος - κατέληγε να γίνει απλός τροχονόμος στην πολιτική σκηνή, διευθετώντας την ...κυκλοφορία ανάμεσα στις διαφορετικές στρατηγικές του ελληνικού αστισμού, όχι με ιδιαίτερη επιτυχία, όπως εύστοχα επισήμανε ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων Παύλος Γερουλάνος στην ΕΡΤ1 (στην εκπομπή «FOCUS» και στον Πάνο Χαρίτο), αναφερόμενος στην συμφωνία των Πρεσπών. Αξίζει να δείτε την συνέντευξη γιατί έχει γενικότερη σημασία, προβάλλοντας μια άλλη υπαρκτή εκδοχή του ελληνικού αστισμού, η οποία αν και σήμερα καταγράφεται με μειοψηφικούς όρους στην πολιτική σκηνή, αρχίζει να διεκδικεί την παρουσία της εκεί…

Οι "οργανικοί διανοούμενοι" του ελληνικού κράτους χαράσσουν τις νέες νικηφόρες εθνικές στρατηγικές!...

Ο Άγιος Παΐσιος, 
φαντάρος στον εμφύλιο στις διαβιβάσεις του εθνικού στρατού.

Ο Άγιος Παΐσιος, το 1945 που κατατάχτηκε στο στρατό υπηρέτησε σαν ασυρματιστής κατά τον ελληνικό εμφύλιο. Όσο καιρό δεν ήταν ασυρματιστής, ζητούσε να πολεμά στην πρώτη γραμμή, προκειμένου κάποιοι οικογενειάρχες, να μην βλαφτούν. Το μεγαλύτερο όμως διάστημα της θητείας του το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή. Γι’ αυτό και πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». 

(πηγή)

Ο Άγιος, ως δεινός γνώστης της γεωπολιτικής, είχε “πρόγραμμα”,  είχε και “σχέδιο”. Αν είστε από τους λιγοστούς κατοίκους αυτής της χώρας που δεν τα γνωρίζετε, ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω video για να πληροφορηθείτε πως το ελληνικό κράτος με την βοήθεια του θεού, εκμεταλλευόμενο τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, θα ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη χωρίς να πάρει μέρος σε πόλεμο και άλλα παρόμοια εθνικώς ωραία:

Οι "θεωρητικές" αναζητήσεις της ΛΑΕ και ο πόλεμος της καρέκλας...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει την κυβέρνηση Μαδούρο και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ της στέλνει απαράδεκτα τελεσίγραφα και την απειλεί με νέα μέτρα;

Περιμένουμε διευκρινίσεις. Εκτός και αν άλλο κυβέρνηση και άλλο κόμμα.

 (από το iskra.gr)

Όταν κάποιοι, το 2015 στον ΣΥΡΙΖΑ,  προβάλαμε (Άντε με το καλό! Την 25η Γενάρη “χωριζόμαστε”...) την θέση: «ο Α. Τσίπρας να μην γίνει πρωθυπουργός της χώρας αλλά να παραμείνει αρχηγός του κόμματος, το οποίο θα συνεχίσει να ασκεί οργανωμένα και αποτελεσματικά την “αντιπολίτευση στο κράτος” »,  το αριστερό ρεύμα, αλλά και το σύνολο των συνιστωσώντου ΣΥΡΙΖΑ, θεωρούσαν ότι μιλάμε «κινέζικα». Δεν καταλάβαιναν γρυ, και δεν ήθελαν να καταλάβουν...

Εκστασιασμένοι, μπροστά από την προοπτική της κυβερνητικής εξουσίας, με οδηγό το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και με αναμφισβήτητο τιμονιέρη τον Αλέξη Τσίπρα, στο μόνο ζήτημα που είχαν στραμμένη την προσοχή τους ήταν η κατανομή των κυβερνητικών θέσεων. Απ' αυτές τις καρέκλες φαντασιώνονταν ότι θα φέρουν τον σοσιαλισμό στην χώρα μας!