Η απελευθέρωση της κάνναβης και το οικονομικό τραστ

...« Η κάνναβη σε σχέση με το αλκοόλ (ανταγωνιστικό προϊόν) δεν προσφέρει κέρδος στους εμπόρους αν νομιμοποιηθεί. Ο καθένας μπορεί να καλλιεργήσει κάνναβη στο σπίτι του. Το ζήτημα είναι καθαρά οικονομικό. Το εμπόριο κάνναβης υπάρχει μόνο επειδή είναι παράνομη. Για αυτό το λόγο παραμένει και στην παρανομία. Η κάνναβη έχει και ιατρική χρήση και μάλιστα με σημαντικά αποτελέσματα ακόμα και για τον καρκίνο. Απέναντί της όμως έχει εταιρείες αλκοόλ, νάιλον, χαρτιού κ.α.. Ένα μεγάλο τραστ οικονομικών συμφερόντων που θα πάθουν ζημιά από την απελευθέρωση της»…

Περισσότερα για αυτό το θέμα, εδώ:

Η απελευθέρωση της κάνναβης και το οικονομικό τραστ

Δεν είστε “τρελοί” σύντροφοι της iskra, είστε απλά ηλίθιοι...

Ειδικότερα, είναι εξαιρετικά σημαντικό όταν ένας οικονομολόγος των πολιτικοϊδεολογικών χαρακτηριστικών του Χ. Β. Ζιν λέει πως η Ελλάδα, αν την Άνοιξη του 2010 είχε χρεοκοπήσει και αποχωρήσει από την ευρωζώνη, θα είχε τώρα ξεπεράσει την κρίση. Όσοι εξ ημών προβάλλαμε από τότε τέτοιες θέσεις, είμαστε φωνές βοώντων εν τη ερήμω, ακόμα και στα πλαίσια της Αριστεράς και θα έπρεπε να σταλούμε σε «ψυχιατρείο»! Σήμερα πόσοι κάνουν την αυτοκριτική τους και σκέφτονται διαφορετικά; Γιατί ποτέ δεν είναι αργά !!!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΕΡΜΑΙΟΣ (από την iskra)

“Αυτή η χώρα είναι ένα απέραντο τρελοκομείο” είχε προείπει ο Καραμανλής Κωνσταντίνος εκφράζοντας ανάλογη απαξίωση για τους τρελούς με αυτή του Γ. Βερμαίου. Εμείς αντίθετα πιστεύουμε πως τώρα χρειαζόμαστε τρελούς. Κοιτάξτε γύρω σας για να δείτε που μας οδήγησαν οι λογικοί! Εξάλλου, όπως λέει και μια λαϊκή παροιμία “από τρελό κι από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια”. Όμως μέχρι σήμερα από την “iskra” δεν μάθαμε καμία αλήθεια...

Το είπε, το είπε λοιπόν ο παπαγάλος! Μόνον που ο παπαγάλος απλώς επαναλαμβάνει κάποιες φράσεις χωρίς να τις κατανοεί. Ακόμα περισσότερο, δεν γνωρίζει τίποτα για τις ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις και τις διαφορετικές στρατηγικές του κεφάλαιου. Για αυτά τα ζητήματα είναι πιο άρμοδιοι για να μας πληροφορήσουν οι αστοί και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, αλλά όπως φαίνεται είναι και πιο εφυείς από τους σ. της iskra, γιατί τουλάχιστον καταλαβαίνουν αυτά που διαβάζουν. Ενδεικτικό το παρακάτω απόσπασμα από το άρθρο “Χανς-Βέρνερ Ζιν: Υπέρ της προσωρινής εξόδου Ελλάδας και Κύπρου από την Ευρωζώνη” που δημοσιεύει το ΒΗΜΑ:

Το νέο κόμμα της Δραχμής των Πέντε Αστέρων είναι γεγονός!..

Η δημιουργία του πρώτου πολιτικού κόμματος της δραχμής είναι γεγονός! Την 1η Μαΐου ολοκληρώθηκε η επεξεργασία και στις 2 Μαΐου κατατέθηκε από 215 ιδρυτικά μέλη και εγκρίθηκε από τον Άρειο Πάγο, η δημιουργία του νέου πολιτικού κόμματος με την ονομασία "ΔΡΑΧΜΗ, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων" με επίκεντρο τις ακόλουθες πέντε βασικές θέσεις: ανατροπή του Μνημονίου, επιστροφή στη δραχμή, αυτοδύναμη ανάπτυξη, εθνική αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Πάνος Καμμένος: ο «Ζέρβας» των ΑΝ.ΕΛΛ.

 Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

 Του Δημήτρη Ψαρρά

H πολυτάραχη πορεία του από τα χρόνια της ΟΝΝΕΔ μέχρι τη δημιουργία του… δικού του κόμματος

Στο συνέδιο των ΑΝ.ΕΛΛ. ο Καμμένος αναφέρθηκε στη συνεργασία του Ζέρβα με τον Βελουχιώτη για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Μόνο που ξέχασε να προσθέσει ότι λίγα χρόνια αργότερα ως υπουργός Δημόσιας Τάξης ο Ζέρβας ήταν εκείνος που οργάνωσε το ανθρωποκυνηγητό κατά των οπαδών της Αριστεράς
  
Με την πανηγυρική εκλογή του Πάνου Καμμένου στην προεδρία έληξε χθες το ιδρυτικό συνέδριο των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (ΑΝ.ΕΛΛ.). Σ’ αυτό το «γενετήσιο» συνέδριο –όπως το αποκάλεσε ο βουλευτής Αχαΐας κ. Νταβρής- κυριάρχησε βέβαια το «αντιμνημονιακό» κλίμα, αλλά αναπαράχθηκαν και όλα τα γνωστά ακροδεξιά στερεότυπα της εποχής περί «σιωνιστικού νεοταξισμού», περί «σιωνιστών και μασόνων», περί «σκουπιδιών μισελληνισμού», περί «εσωτερικών εχθρών», περί «εποικισμού» από τους μετανάστες και περί «διάλυσης του ελληνικού γένους». Ακόμα και ο μεταξικός «Τρίτος Ελληνικός Πολιτισμός» πλασαρίστηκε ως στρατηγικός στόχος. Είναι αλήθεια ότι ο κ. Καμμένος έχει χτίσει ένα πολιτικό κόμμα κατ’ εικόνα και ομοίωσή του. Η ενασχόληση του σημερινού προέδρου των ΑΝ.ΕΛΛ. με τα κοινά ξεκίνησε από την ΟΝΝΕΔ την περίοδο της «σκληρής» αρχηγίας Βασίλη Μιχαλολιάκου.

Το ΚΚΕ αγωνίζεται να κατακτήσει την πρωτοπορία στους ...νοικοκυραίους!

Δύο πρόσφατα κομματικά κείμενα του ΚΚΕ είναι αρκετά διαφωτιστικά για όποιον θέλει να κατανοήσει τι πραγματικά σημαίνει η δήλωση του Δ. Κουτσούμπα στην πρώτη δημόσια ομιλία του ως Γραμματέα (24-4-2012) “Η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ είναι η πιο πλατιά πολιτική που ενώνει τις λαϊκές δυνάμεις.”

Τα κείμενα αυτά αποκαλύπτουν ότι αυτή η πιο “πλατιά” πολιτική είναι η πολιτική που ενώνει τους νοικοκυραίους όλης της χώρας! Αυτή η πολιτική ενότητας, δεν είναι μια μεθόδευση από τα πάνω αλλά μια πλατιά κοινωνική συμμαχία από τα κάτω που ενώνει όλους τους νοικοκοιραίους, από τους αριστερούς του ΚΚΕ ως τους νοικοκυραίους της ΝΔ και της χρυσής αυγής! Είναι άραγε τυχαίο ότι ακόμα και οι νοικοκοιραίοι του ΣΥΡΙΖΑ, αναγνωρίζοντας την πρωτοπορία του ΚΚΕ στον χώρο των νοικοκυραίων, ονειρεύονται να γράψουν τα παιδιά τους στο "κατηχητικό" της ΚΝΕ για να έχουν ήσυχο το κεφάλι τους από κακές παρέες, ναρκωτικά και αντιεξουσιαστικές παρεκκλίσεις;

Το πρώτο κείμενο δημοσιεύεται στον ριζοσπάστη της 8ης Μάη 2013 με τον τίτλο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΓΙΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ. Ένα μικρό απόσπασμα:

Ο νεοφιλελευθερισμός, νονός του χρηματοπιστωτικού τομέα της οικονομίας : Ο Ernst Lohoff και ο Norbert Trenkle συζητούν για την Οικονομική και Δημοσιονομική Κρίση

Σκίτσο από το Αθέμιτα://ήπιες μορφές ενάργειας…

Αναδημοσίευση από το "περγάδι"

Μέρος 3 από 3 

Ερωτήσεις από τον Reinhard Jellen, μετάφραση από το γερμανικό πρωτότυπο από τον Joe Keady, αρχική δημοσίευση στο δικτυακό τόπο ΤΗΛΕΠΟΛΙΣ (6 Αυγ. 2012), το πρώτο μέρος της συνέντευξης βρίσκεται εδώ, το δεύτερο εδώ.

Στη περίοδο του κεϋνσιανισμού, το κράτος το ίδιο με τις άμεσες και έμμεσες παρεμβάσεις του καθιερώθηκε ως ενεργό  στήριγμα της οικονομικής ζωής. Ωστόσο, η  θεμελιώδης αντίφαση μεταξύ υλικής παραγωγής και της αφηρημένης και επιρρεπούς στις κρίσεις αξιοποίησης της στην καπιταλιστική οικονομία δεν αμφισβητήθηκε ποτέ. Επομένως, το βασικό δίλημμα παρέμεινε: αύξηση της παραγωγικότητας με αμετάβλητα ή στάσιμα τα ποσοστά συσσώρευσης και μία τάση μείωσης των θέσεων εργασίας και αυξανόμενη μείωση της βάσης της πραγματικής συσσώρευσης.
Όταν η κεϋνσιανή συνταγή έπαψε να επηρεάζει θετικά τις ιδιωτικές επενδύσεις, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, αντικαταστάθηκε από το νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος κατεύθυνε τα ανεκμετάλλευτα επενδυτικά κεφάλαια προς την κερδοσκοπική σφαίρα του χρηματοπιστωτικού τομέα. Αυτό οδήγησε στην ολοένα και μεγαλύτερη εξάρτηση της πραγματικής οικονομίας από τις παρορμήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών, που με τη σειρά της επηρέασε αρνητικά την οικονομική της βάση, προκαλώντας περιοδικά φούσκες ακάλυπτων  χρηματοοικονομικών τίτλων. Μετά την έκρηξη της Νέας Οικονομίας και την φούσκα των ακινήτων, η έκταση της κρίσης σταδιακά έχει αρχίσει να φαίνεται με τη διάβρωση των δημόσιων οικονομικών. Το τρίτο μέρος της  συνομιλίας με τους Ernst Lohoff και Norbert Trenkle, τους συγγραφείς του Die Grosse Entwertung (Η μεγάλη απαξίωση).

Reinhard Jellen: Τις αντίστοιχες νίκες του κεϋνσιανισμού και του νεοφιλελευθερισμού τις συσχετίζετε με τα διάφορα στάδια της δυναμικής της οικονομικής αξιοποίησης του κεφαλαίου στον καπιταλισμό. Αυτό, μπορείτε να μας το εξηγήσετε;