Συγκυβέρνηση έτοιμη για όλα

Αναδημοσίευση από την "ΑΥΓΗ"

Του Βασίλη Μουλούπουλου

Πιστεύω ότι υπάρχει ένα όριο ανοχής ακόμη και στους πλέον καλόπιστους ψηφοφόρους της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜ.ΑΡ. στην πολιτική και ηθική απαξίωση αυτής της συγκυβέρνησης. Και πιστεύω ότι το ολοκαύτωμα της Ελλάδας και του 90% των κατοίκων της εξάντλησε αυτό το όριο ανοχής.

Δεν είναι πλέον μόνο τα σκάνδαλα και η συγκάλυψή τους. Δεν είναι μόνο η αναλγησία που αναδεικνύει η κυνική συμπεριφορά τους απέναντι και στις πιο ευπαθείς, στις πιο αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Δεν είναι μόνο η γενική παράλυση της χώρας.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι απλώς ανίκανοι ή λαμόγια. Αυτοί οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι για την επιβίωση της χώρας. Παραχώρησαν, σαν να ήταν προσωπική τους περιουσία (όπως αποκαλύπτει το ΦΕΚ 240 που περιέχει τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου της δανειακής σύμβασης) όλον τον υπόγειο, επίγειο, θαλάσσιο και υποθαλάσσιο πλούτο της Ελλάδας. Από τα αποθέματα χρυσού της ΤτΕ ως τα αποθέματα αερίου και πετρελαίου.

Ποιά ευρήματα από την τελευταία δημοσκόπηση της PUBLIC ISSUE έθαψε η αριστερά και τα αξιοποιεί η κυβέρνηση;

Οξύνεται η ταξική πόλωση αλλά παράλληλα οι πολιτικοί σχηματισμοί της αριστεράς αδυνατούν να εκφράσουν σήμερα πολιτικά τον ένα πόλο αυτής της πόλωσης; Υπάρχει κάμψη του μαζικού κινήματος; Υπάρχει συντηρητική στροφή ενός μεγάλου τμήματος της ελληνικής κοινωνίας;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα απέναντι στα οποία η Αριστερά δεν θα πρέπει να κλείνει τα μάτια της. Οι αυταπάτες για την ύπαρξη μιας εθνικής ενότητας του λαού απέναντι στους ιμπεριαλιστές και σε μια χούφτα ντόπιων μεγαλοαστών που είναι φερεφωνά τους, όχι μόνον κρύβουν τον βαθύ ταξικό χαρακτήρα της κρίσης αλλά τρέφουν και ψευδαισθήσεις για την “επαναστατικοποίηση” διαφόρων μικρομεσαίων στρωμάτων, τα οποία εξαθλιώνονται μέσα απ' αυτή την κρίση. 

Ο παραδοσιακός οικονομισμός της Αριστεράς την εμποδίζει να ανιχνεύσει τους όρους με τους οποίους η κυρίαρχη ιδεολογία σφραγίζει την έντονη ταξική κινητικότητα που συντελείται στη χώρα κάτω από τις πολιτικές των μνημονίων και του ΔΝΤ. Αν η Αριστερά δεν κατορθώσει να αποκτήσει την ιδεολογική ηγεμονία στην κοινωνία, σε τέτοιες συνθήκες κανένα πολιτικό της σχέδιο δεν μπορεί να λειτουργίσει προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, ακόμα και αν κληθεί να κυβερνήσει...

Αχούρι το γραφείο του πρωθυπουργού!...

το δάπεδο του "πρωθυπουργικού"
γραφείου χρειάζεται ..."συντήρηση"

Παραξενευτήκαμε από τις εικόνες που έδειξαν τα κανάλια από το γραφείο του πρωθυπουργού που δέχτηκε ένοπλη επίθεση. Όχι από το γεγονός ότι όλα τα κανάλια έδειχναν τις ίδιες ακριβώς εικόνες, όπως συμβαίνει στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, όπου η πληροφόρηση του κοινού είναι  υπόθεση την οποία  διαχειρίζεται αποκλειστικά η πολιτική εξουσία. Παραξενευτήκαμε από την κενότητα του χώρου, ο οποίος έδινε μια ανάμικτη αίσθηση έκθεσης επίπλων και γκαρσονιέρας. Όταν είδαμε και το δάπεδο, το οποίο ήταν σε άθλια κατάσταση, μας ήρθε στο νου μια κακοσκηνοθετημένη ελληνική ταινία που δείχνει τον Κολοκοτρώνη στο ένα χέρι να κρατάει γιαταγάνι και στο άλλο να φοράει ρολόι...

ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και κα­τα­λή­ψεις

Αναδημοσίευση από την "εποχή"

Του Γιάν­νη Αλμπά­νη

Η ε­βδο­μά­δα ξε­κί­νη­σε με τον κα­λύ­τε­ρο τρό­πο για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και κλεί­νει με τον χει­ρό­τε­ρο. Τη Δευ­τέ­ρα εί­χα­με δη­λα­δή μια λα­μπρή στιγ­μή, ό­ταν ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ α­ντι­πα­ρα­τέ­θη­κε με­τω­πι­κά με το Mega, το Μπο­μπο­λέι­κο και το ό­λον σύ­στη­μα της δια­πλο­κής. Την Πα­ρα­σκευή ό­μως, εί­δα­με τη με­γά­λη υ­πο­χώ­ρη­ση στο θέ­μα της κα­τα­στο­λής των κα­τα­λή­ψεων, που ση­μα­το­δο­τή­θη­κε α­πό τη συ­νέ­ντευ­ξη στον Real FM του συ­ντρό­φου Τσί­πρα. Αν δεν πρό­κει­ται για ά­στο­χες εκ­φρά­σεις του προ­φο­ρι­κού λό­γου, και ό­ντως η α­πό­φα­ση της η­γε­σίας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εί­ναι να α­πο­στα­σιο­ποιη­θεί α­πό τις διω­κό­με­νες αυ­τή τη στιγ­μή κα­τα­λή­ψεις, τό­τε τό­σο το λαϊκό κί­νη­μα  ό­σο και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα μπουν σε σκλη­ρή δο­κι­μα­σία.

Πρώ­τα α­π’ ό­λα, αν δεν α­να­χαι­τι­στεί τώ­ρα η φα­σί­ζου­σα γραμ­μή της κυ­βέρ­νη­σης στο πε­δίο των ε­λευ­θε­ριών, πο­λύ γρή­γο­ρα η ί­δια η Αρι­στε­ρά θα βρε­θεί σε α­σφυ­κτι­κό κλοιό. Χτες ή­ταν οι με­τα­νά­στες, σή­με­ρα οι α­ναρ­χι­κοί, αύ­ριο οι α­ρι­στε­ροί και οι συν­δι­κα­λι­στές. Χτες έ­πρε­πε να κα­τα­δι­κα­στεί η «βία», σή­με­ρα η «α­νο­μία», αύ­ριο ο «ι­δε­ο­λο­γι­κός εξ­τρε­μι­σμός». Χτες ή­ταν στο στό­χα­στρο η ε­ξέ­γερ­ση, σή­με­ρα η πο­λι­τι­κή α­νυ­πα­κοή, αύ­ριο η ό­ποια  πο­λι­τι­κή δρά­ση ε­να­ντιώ­νε­ται στο Μνη­μό­νιο. Αν η κα­τά­λη­ψη ε­νός ε­γκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου κι ε­τοι­μόρ­ρο­που σπι­τιού θεω­ρεί­ται πλέ­ον έ­γκλη­μα κα­θο­σιώ­σεως, δεν θα θεω­ρη­θεί το ί­διο και μια κα­τά­λη­ψη ε­πι­χεί­ρη­σης α­πό α­πλή­ρω­τους ερ­γα­ζό­με­νους ή ε­νός ά­δειου κτι­ρίου α­πό ά­στε­γους; Κι αν κα­τα­δι­κά­ζου­με την «α­νο­μία» (sic) εν γέ­νει, πώς μπο­ρού­με να υ­πε­ρα­σπι­στού­με τα κι­νή­μα­τα «Δεν Πλη­ρώ­νω» ή τις ε­πα­να­συν­δέ­σεις ρεύ­μα­τος στα σπί­τια αυ­τών των  φτω­χο­διά­βο­λων που πα­λεύουν για την ε­πι­βίω­ση; Το έ­χου­με ξα­να­πεί πολ­λές φο­ρές: η υ­πο­χω­ρη­τι­κό­τη­τα α­πέ­να­ντι στις ε­πι­θέ­σεις του τα­ξι­κού α­ντι­πά­λου δεν τον κα­τα­πραΰνει, αλ­λά τον ο­δη­γεί στην α­πο­θρά­συν­ση.  Όποιος παίρ­νει τα λί­γα, θα ζη­τή­σει και τα πε­ρισ­σό­τε­ρα. Ήδη ο Πρε­τε­ντέ­ρης ε­πι­τί­θε­ται στα… τρο­μο­κρα­τι­κά δη­μο­σιεύ­μα­τα του left.gr με στό­χο τη φί­μω­ση της ι­στο­σε­λί­δας. Ένα νέο ι­διώ­νυ­μο αρ­χί­ζει να κά­νει την εμ­φά­νι­σή του.

Aπό την Kukutza στην villa Amalias...

Αλληλεγγύη σε όλους όσους πραγματώνουν συλλογικά τα όνειρά τους και αγωνίζονται για μία ζωή πέρα από τον καπιταλισμό

Τον Σεπτεμβρη 2011 η Ισπανική αστυνομία εισέβαλλε στο χώρο της κατάληψης της Kukutza...
Περισσότερα εδώ:Αλληλεγγύη στην Kukutza

αριστερό φλας και ...δεξιά στροφή από το “αριστερό ρεύμα”...

Να ενταχθεί στις τάξεις του κάλεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσίας τον Γάλλο ηθοποιό Ζεράρ Ντεπαρντιέ, ο οποίος πρόσφατα απέκτησε ρωσικό διαβατήριο.

«Σήμερα έστειλα στον Ντεπαρντιέ μια επίσημη επιστολή προτείνοντας του να γίνει μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ)», δήλωσε ο επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης του κόμματος στη Μόσχα, Βαλέρι Ράσκιν

(από το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti της Ρωσίας)

Οι πραγματικές διαχωρίστηκες γραμμές ανάμεσα την «αριστερά» και την «δεξιά» του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι τελείως διαφορετικές από αυτές που προσπάθησαν να αναδείξουν οι ανταγωνισμοί των μηχανισμών στο εσωτερικό του κατά τις εργασίες της πρόσφατης 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης. Βρίσκονται ανάμεσα στην προτεραιότητα της ανάπτυξης του μαζικού κινήματος και τον κυβερνητισμό. 

Τις τελευταίες μέρες βρισκόμαστε μπροστά σε μια πλήρη σύμπλευση του Αριστερού Ρεύματος/Αριστερής Πλατφόρμας με την ηγετική ομάδα του Α. Τσίπρα. Το Αριστερό Ρεύμα μάλιστα λαμβάνει πιο συντηρητικές θέσεις από την επίσημη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τα τελευταία γεγονότα που ακολούθησαν την ανακατάληψη της Βίλλα Αμαλίας και θυμίζει την στάση της ομάδας του Φ. Κουβέλη στα γεγονότα του “Δεκέμβρη”, γαρνιρισμένη με γιρλάντες δανεισμένες από την κουκουέδικη προπαγάνδα. Αρκεί ο αναγνώστης να ρίξει μια ματιά στο κείμενο που δημοσιεύτηκε στην “ίσκρα” με τον τίτλο: ΒΙΛΛΑ ΑΜΑΛΙΑΣ: ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ! και στην ανακοίνωση της “Ανοικτής Πόλης” για να αντιληφθεί αυτές τις διαφορές. Μεταξύ άλλων γράφει η “ισκρα”:

Με τρόπο που θα ζήλευε ακόμα και ο Γκέμπελς, το εγχώριο κατεστημένο επιχειρεί να συσκοτίσει τα φλέγοντα ζητήματα που εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, όπως το όργιο φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής που αναδύεται από την υπόθεση της λίστας Lagarde και το πολιτικό πλαίσιο που τα θρέφει, τη νέα φοροεπιδρομή που επιχειρείται μέσα από το φορολογικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται τις επόμενες μέρες στη Βουλή κ.α.