ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Το ΜΑΑ διεκδικεί τον πολιτικό χώρο του ΔΗΚΚΙ!...



Η Αλέκα Παπαρήγα φαίνεται πως τον τελευταίο καιρό είναι αρκετά απασχολημένη με τα εσωτερικά προβλήματα του ΚΚΕ και δεν προλαβαίνει να έχει σωστή ενημέρωση για το τι συμβαίνει στους άλλους χώρους της Αριστεράς. Γι αυτό μπέρδεψε τις θέσεις του ΜΑΑ με τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ όταν ισχυρίστηκε στην βουλή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συμπαρατάσσεται με μια μερίδα της αστικής τάξης, «το λόμπι της δραχμής» και εκφράζει τα συμφέροντά της.

Είναι αλήθεια ότι και εμείς μπερδευτήκαμε όταν διαβάσαμε το φυλλάδιο «Σχέδιο Β. Ευρώ ή Δραχμή» που κυκλοφόρησε το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής το οποίο απαντά σε σαράντα επιλεγμένες ερωτήσεις που σχετίζονται με το θέμα. Στην αρχή νομίσαμε ότι διαβάζουμε κάποιο κείμενο του Δ. Τσοβόλα, τότε που το ΔΗΚΚΙ διεκδικούσε να εκφράσει το “παλιό” ΠΑΣΟΚ απέναντι στις εκσυγχρονιστικές πολιτικές που είχαν ήδη αρχίσει να επαναπροσδιορίζουν την νέα ταυτότητά του, γιαυτό επιστρέψαμε ξανά στο εξώφυλλο για να διαπιστώσουμε μήπως είχαμε κάνει λάθος στον εκδότη αυτού του φυλλάδιου. Η πλήρης απουσία οποιασδήποτε ταξικής αναφοράς κατατάσσει αυτό το κείμενο εκτός της Αριστεράς. Η βασική του θέση συνοψίζεται σε μια φράση η οποία στερείται οποιουδήποτε πολιτικού περιεχομένου: “Η Ελλάδα προχωράει γυμνή στα αγκάθια, ασύλληπτα ανεύθυνα”. Πρόκειται για ένα ιδεολόγημα που εκφράζει τις ανησυχίες του ελληνικού αστισμού και αποβλέπει να συγκροτήσει τις νέες εθνικές συναινέσεις πάνω στο διάδοχο “Σχέδιο Β” σωτηρίας και επιβίωσής του ελληνικού καπιταλισμού. Είναι αποκαλυπτικός ο τρόπος με τον οποίο ορίζεται αυτό το περίφημο “Σχέδιο Β”:

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

Το Πολυτεχνείο, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης και η εκδίκηση της πολιτικής


Του Δημήτρη Ψαρρά 
από την «Εφημερίδα των Συντακτών»
Τον δικτυακό τόπο «antinews» του δεύτερου τη τάξει συμβούλου του πρωθυπουργού επέλεξε ο πρώτος τη τάξει για να κοινοποιήσει τις απόψεις του για τον «μύθο του Πολυτεχνείου». Ήταν επόμενο να εισπράξει ενθουσιώδεις επιδοκιμασίες, ανώνυμες και επώνυμες, οι οποίες εκκινούσαν από την προσυπογραφή των απόψεών του και έφταναν στα όρια της ταύτισης με τη χούντα. 
Ο δικτυακός του αμφιτρύων Φαήλος Κρανιδιώτης πρόσθεσε και τον θαυμασμό του για τον ηρωισμό του «ταξίαρχου Ιωαννίδη», για να αποδειχτεί ότι 39 χρόνια μετά, όλοι είμαστε μια «ωραία ατμόσφαιρα», χουντικοί και δημοκράτες, βασανιστές και αντιστασιακοί.

Είναι αλήθεια ότι ο Χρύσανθος Λαζαρίδης είναι από αυτούς που «δικαιούνται διά να ομιλούν». Οχι μόνο επειδή σε ηλικία 19 χρόνων ήταν «εκεί» και μάλιστα από εκείνους που έλαμψαν τις μέρες εκείνες του 1973, αλλά κυρίως επειδή είναι βάσιμος ο ισχυρισμός του ότι πολύ έγκαιρα είχε διατυπώσει τις ενστάσεις του για τη φετιχοποίηση του εορτασμού. Τις ίδιες απόψεις παραθέτει σήμερα, όπως έχει κάθε δικαίωμα. Επιβεβαιώνω ότι όσα λέει σήμερα επαναλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό τα δικά του κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό «Αγώνας για την κομμουνιστική ανανέωση» τον μακρινό Νοέμβρη του 1978 και του 1979.

Άλλωστε η κριτική στη μυθοποίηση του Πολυτεχνείου ήταν κοινός τόπος για μεγάλη μερίδα της μεταπολιτευτικής ανανεωτικής Αριστεράς και βεβαίως της εικονοκλαστικής οργάνωσης «Ρήγας Φεραίος, Β' Πανελλαδική», της οποίας ήταν κεντρικό όργανο το περιοδικό αυτό και ηγετικό στέλεχος ο Χρύσανθος Λαζαρίδης.

Μόνο που σ' εκείνες τις παλιές του απόψεις ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας προσθέτει και ορισμένα όψιμα συμπεράσματα. Αφήνω κατά μέρος τη βεβαιότητα του πρωθυπουργικού συμβούλου ότι ανήκει σ' εκείνους που δεν εξαργύρωσαν τη συμμετοχή τους στην εξέγερση. Στέκομαι στην πρότασή του να καταργηθεί ο εορτασμός, όχι επειδή γίνεται μ' αυτό το βαλσαμωμένο τυπικό, αλλά κυρίως επειδή πρόκειται για ένα απλό «συμβάν», το οποίο δεν μπορεί να συγκρίνεται με τις ιστορικές στιγμές που τιμάμε σε άλλες εθνικές εορτές.

Ο παπούς με την μάσκα ...έφυγε

 Αναδημοσίευση από το "αναρχογατούλης"

Κάποιος φωτογράφος γύρισε το φακό σε κάτι ασυνήθιστο.. κάτι ασυνήθιστα παράξενο... ένας πάππους από κείνους που τα εγγόνια του λένε ιστορίες στα παιδιά τους ... γιατί τα μικρά δεν κάνει να "ενοχλήσουν" τον πολύ ηλικιωμένο κύριο. Ένας παππούς από κείνους που ζει σα  νέος ... φωνάζει..διεκδικεί την ελευθερία του δρόμου ένας παππούς που βλέπει,βλέπει πως έχουν τα πράγματα στο δρόμο.. .δεν ευελπιστεί να τουμπάρει την καταστολή με τις άσπρες του τρίχες και την ριτιδιασμένη του όψη. Δεν είναι από κείνους που φετιχοποιούν αλλοτριώνοντας τα μέσα ή που σφηνώνουν την εικόνα τους στην βρομισμένη αισθητική του τώρα.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο δυνατό!

Η άποψη σήμερα ορισμένων αριστερών για τον ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι θεωρούν ότι εκφυλίζεται σε ένα ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ, καταλήγει συνήθως στην αναζήτηση αριστερών αναχωμάτων στο εσωτερικό του. Αυτή η πρακτική δεν είναι κάτι καινούργιο, έχει επαναληφθεί και στο παρελθόν πολλές φορές. Όσοι λοιπόν σήμερα θεωρούν ότι μπροστά στην 1η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ θα δοθεί μάχη ανάμεσα στην αριστερά του “ΝΕΟΥ ΠΑΣΟΚ”, η οποία εκφράζεται σήμερα από τον Π. Λαφαζάνη, ενάντια στον ρεφορμιστή Α. Τσίπρα, έχουν ακριβώς τον ίδιο τρόπο σκέψης με αυτούς που θεωρούσαν ότι το 96 στην μάχη για την διαδοχή του Α. Παπανδρέου ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος εξέφραζε το “αριστερό” ΠΑΣΟΚ απέναντι στον “εκσυγχρονιστή” Σημίτη. Τους αφιερώνουμε λοιπόν το παρακάτω video, διευκρινίζοντας ότι προφανώς δεν θεωρούμε ότι υπάρχει καμία αναλογία (πολιτική και ηθική) τόσο του Τσίπρα με τον Σημίτη, όσο και του Λαφαζάνη με τον Τσοχατζόπουλο. Η μόνη αναλογία που υπάρχει είναι αυτή που αφορά στον τρόπο σκέψης εκείνων των αριστερών που θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ. Απολαύστε, λοιπόν την "Αριστερά" τους με όλα τα "κλισέ" της:

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Περί «αντι-ιμπεριαλισμού» και αξιών της Αριστεράς

Αναδημοσίευση από το RedNoteBook


Σχεδόν το 8% όσων ψήφισαν στις εκλογές της 5ης Μαϊου Χρυσή Αυγή, έδωσαν θετική ψήφο στο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στις 17/06/2012. Δυσκολευόμασταν πολύ να αντιληφθούμε γιατί και πώς συνέβη αυτό. Ποιές θέσεις, ποιά πρόσωπα στο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ μπορούσαν να φανούν ελκυστικά σε ανθρώπους που λίγες εβδομάδες νωρίτερα έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης σε μια εγκληματική οργάνωση, της οποίας ο δημόσιος λόγος ξεχειλίζει από εθνικιστική μεγαλομανία, φυλετικό ρατσισμό, συνωμοσιολογικούς υπαινιγμούς, σωβινισμό και ομοφοβία;

Της Χάρις Τριανταφυλλίδου και του Γιάννη Μπουρνού

Την απορία μας αυτή, την έλυσε εν μέρει το άρθρο του κ. Π. Τουμανίδη, “μέλους της Κ.Ε. του ΔΗΚΚΙ και της Γραμματείας του Τμήματος Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ”, το οποίο αναδημοσιεύθηκε από την ιστοσελίδα του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΝ, iskra.gr, την Τρίτη, 20/11/2012. Στο άρθρο με τίτλο “Αντι-ιμπεριαλιστικός διεθνισμός ή “κοσμοπολίτικη” νατοϊκή ουδετερότητα”[1], γίνεται αναφορά, μεταξύ άλλων, στην κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ-Ασάντ ως νόμιμη συριακή κυβέρνηση, ενώ τα μέλη της συριακής αντιπολίτευσης παρουσιάζονται ως ξενοκίνητοι κοινοί εγκληματίες και μισθοφόροι. Στο εν λόγω κείμενο, που πρωτοδημοσιεύθηκε στο “Blog του Βύρωνα” και κρίθηκε από τους/τις διαχειριστές/διαχειρίστριες της ιστοσελίδας iskra.gr τόσο σημαντική συμβολή για τη διαμόρφωση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για την εξωτερική πολιτική και άμυνα, ώστε να το αναδημοσιεύσουν στη σελίδα τους, βρίσκουμε φράσεις-διαμάντια, όπως:

Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2012

γαμώ τα υπουργεία κλπ

Του Γιώργου Πρασσά

ο ΣΥΡΙΖΑ όλο και πιο έτοιμος για την κυβέρνηση:


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ