Θεωρία και αριστερή πράξη

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα "δρόμος"

Του Μιχάλη Σιάχου

Όσο προχωρά η κρίση, όσο σφίγγει η θηλιά στο λαιμό τής ήδη κλονισμένης κοινωνίας, τόσο πληθαίνουν και τα ερωτήματα για το εντυπωσιακό έλλειμμα της Αριστεράς η οποία, αντί να «τρυγά» τη διάχυτη οργή και απόγνωση, επιμένει πεισματικά στην ομφαλοσκόπηση, αποπνέοντας παλιοχρονίτικη μούχλα, παρά τις προσπάθειες παρφουμαρίσματος.

Πολλές οι αναλύσεις θεωρητικών και «θεωρητικών», πολλές οι προσεγγίσεις, πολλές οι αιτίες, διαχρονικά, για το έλλειμμα της Αριστεράς, το οποίο δείχνει να ακολουθεί πορεία αντίστοιχη με το ελληνικό χρέος. Σαν να έχει επιβληθεί και στα ενδοαριστερά ειωθότα εδώ και δεκαετίες -και οικειοθελώς εν προκειμένω- ένα άγραφο Μνημόνιο που ορίζει το επιτρεπτό πλαίσιο κίνησης της Αριστεράς και το οποίο τηρείται με θρησκευτική προσήλωση.

Έχοντας, λοιπόν, για πολλοστή φορά τον τελευταίο καιρό αυτή τη συζήτηση με συναδέλφους, ίσως και με λίγο απολίτικη ή του συρμού διάθεση, ένας μου είπε με… νόημα: «Κοίτα ρε συ τόσους αριστερούς γύρω σου που θέλουν να πρωταγωνιστήσουν στο “καινούργιο” και πες μου αν μπορούν να εμπνεύσουν».

Η παραπάνω σκέψη, όσο και αν ακούγεται της τηλεοπτικής μοδός και του συρμού, κρύβει, τελικά, μια μεγάλη αλήθεια. Κάποτε, στα δύσκολα ή «πέτρινα» χρόνια ο αριστερός ήταν κατ’ αρχήν άνθρωπος που με την εντιμότητά του, τη συμπεριφορά του, την εν γένει στάση ζωής του, έδινε το παράδειγμα. Αποδείκνυε, με κάθε τρόπο και σε κάθε περίπτωση, ότι «οι αριστεροί είναι άνθρωποι από άλλη πάστα».

Τις τελευταίες δεκαετίες, όμως, και κυρίως μετά την κατάρρευση του υπαρκτού -με ό,τι αυτό σήμαινε- τι έχει αλλάξει σε αυτό το επίπεδο; Μήπως πολλοί αριστεροί έδωσαν εξετάσεις ως πρωτοκλασάτα στελέχη σε μεγάλες επιχειρήσεις και από θέσεις ευθύνης έδειξαν προς τους υφισταμένους τους – εργαζόμενους το πιο κυνικό διευθυντικό πρόσωπο που υπηρετεί με στοχοπροσήλωση τον πιο σκληρό καπιταλισμό; Η απάντηση, δυστυχώς, είναι θετική και το παραπάνω παράδειγμα αποτελεί μόνο ένα μικρό πεδίο εφαρμογής της «αριστεροσύνης» ουκ ολίγων… αριστερών.

Πολλοί δε απ’ αυτούς –προσφάτως ανανήψαντες- επιχειρούν σήμερα να πρωταγωνιστήσουν στη διαμόρφωση της Αριστεράς που έχει ανάγκη η κοινωνία και που η πραγματικότητα, επιτακτικά, επιβάλλει. Μπορούν, όμως, να συμβάλλουν σε κάτι τέτοιο; Μπορούν να πείσουν, μπορούν να εμπνεύσουν, μπορούν να αποτελέσουν παράδειγμα; Τα ερωτήματα, μάλλον, ρητορικά είναι…

Ουδείς από αυτούς, όσο καλά και αν κατέχει τα θεωρητικά εργαλεία του μαρξισμού, μπορεί να αποτελέσει τη μαγιά του καινούργιου και του χρήσιμου… Ο αριστερός που δεν έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία, όσο «μούρη» και αν είναι, αποτελεί βαρίδι, τουλάχιστον, για να βρεθεί πάλι σε ρόλο ηγετικό.

Και οι καθημερινοί άνθρωποι της δουλειάς ανέκαθεν και δικαιολογημένα ήταν πολύ πιο αυστηροί με τους αριστερούς και κυρίως με τους «αριστερούς».

Η αντίδραση των πολιτών "χάλασε" την φιέστα με τον Πρόεδρο

Από την ιστοσελίδα:" Αυτοδιοικητικό κίνημα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Η κοινή ανοιχτή επιστολή, τα ψηφίσματα και η άμεση αντίδραση στην είδηση της έλευσης του Κ.Παπούλια στις εξορύξεις της ΕΛΜΙΝ, ακύρωσαν την προσπάθεια των διοργανωτών, να αξιοποιήσουν επικοινωνιακά την εκδήλωση, για να νομιμοποιήσουν μια ληστρική και παράνομη δραστηριότητα. Στα ΜΜΕ - τοπικά και κεντρικά- παρουσιάστηκε η παράσταση των πολιτών και η σύντομη συνάντησή τους με τον Πρόεδρο, ενώ τα κείμενα διαμαρτυρίας κυκλοφόρησαν ευρύτατα στο διαδίκτυο και τον τοπικό τύπο. Τέλος χαρακτηριστικό είναι ότι ο Κ.Παπούλιας, μην επιθυμώντας ίσως να χρεωθεί την "υπόθαλψη" της ΕΛΜΙΝ, στο χαιρετισμό του, τόνισε ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι αυστηρή προτεραιότητα.

Ενδεικτικά για την παρουσίαση της εκδήλωσης:

Ο Κάρ. Παπούλιας κοντά στους μεταλλωρύχους της Οίτης
Ενημέρωσαν τον Κ. Παπούλια για τη διαμαρτυρία τους
Εν μέσω καταγγελιών στη Λαμία ο Κάρολος Παπούλιας;
Κ. Παπούλιας: «Ενωμένοι θα ξεπεράσουμε τα προβλήματα»

Διαδηλώσεις αποδοκιμασίας για τον ερχομό στην Αθήνα του Ντομινίκ Στρος Καν

Πραγματοποιήθηκε νωρίς το απόγευμα την Τρίτη 7/12 συγκέντρωση ενάντια στον ερχομό του Ντομινίκ Στρος Καν στη χώρα μας από το ΚΚΕ στο Σύνταγμα και αργότερα διαδήλωση από την πλατεία Κλαυθμώνος προς στο Σύνταγμα από συντονιστικό των πρωτοβαθμίων σωματείων και οργανώσεων της Αριστεράς. Οι δύο συγκεντρώσεις ήταν ισοδύναμες σε πλήθος και επαναλήφθηκε για μια ακόμα φορά η επιβολή υγειονομικής ζώνης προστασίας του ΚΚΕ, όταν πλησίασε προς το Σύνταγμα η πορεία που ξεκίνησε από την πλατεία Κλαυθμώνος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ απουσίαζαν μπροστά από το Ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας και από άλλα ανάλογα πόστα κατά την διάρκεια της εκδήλωσης του ΚΚΕ, αφού την περιφρούρηση του χώρου είχαν αναλάβει δυνάμεις του ΚΚΕ. Μόλις όμως έφτασε η πορεία που ξεκίνησε από την πλατεία Κλαυθμώνος, τότε οι δυνάμεις καταστολής ανέλαβαν και πάλι τις θέσεις τους...

Οι διαδηλώσεις δεν είχαν τον παλμό και το μέγεθος των διαδηλώσεων που έγιναν την προηγούμενη μέρα κατά την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Επίσης, ο μέρος όρος της ηλικίας των διαδηλωτών ήταν σαφώς μεγαλύτερος από διαδηλωτών της προηγούμενης μέρας. Εικόνες από την πορεία που ξεκίνησε από την πλατεία Κλαυθμώνος και την συνάντηση της με τις ομάδες περιφρούρησης του ΚΚΕ στο Σύνταγμα, στο παρακάτω video:

Πως το MEGA παραποίησε το βίντεο

Από την ιστοσελίδα "Κίνηση Ενεργών Πολιτών Πάρου"

Όταν το MEGA παρουσίασε το βίντεο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, "φρόντισε" κατάλληλα τον ήχο. Έτσι ενώ στο αυθεντικό ακούγεται μόνο ένας συναγερμός, στο βίντεο που παρουσίασε το MEGA προσέθεσε ήχους απο σπασίματα βιτρινών, φωνές απο πλήθος που φωνάζει "το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει", και ήχους απο κρότου λάμψης. Το βίντεο του MEGA ξεκινάει απο το 0.24 του αυθεντικού και βέβαι έχουν σβηστεί οι ομιλιες απο τις κοπέλες που τραβάνε το βίντεο.

Αυτός είναι ο τρόπος που τα μεγάλα ΜΜΕ μαγειρεύουν τις ειδήσεις.

Τί είπατε; τι έκανε το ΕΣΡ; .. καλά εσείς;.

Μαχητικές διαδηλώσεις στην Αθήνα

Στην Αθήνα διοργανώθηκαν χθες, 6 Δεκέμβη δύο ξεχωριστές πορείες από τα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών.Κήρυξη Παναττικής στάσης εργασίας από τις 12.00 μέχρι τις 15.00 το μεσημέρι είχε αποφασίσει με ψήφισμα το 34ο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, το οποίο καλούσε τους εργαζόμενους στο Δημόσιο να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο που πραγματοποιείται στην Αθήνα στις 12.00 το μεσημέρι στα Προπύλαια. Η στάση της ΑΔΕΔΥ απλά διευκόλυνε να κλείσουν τα σχολεία και να κατέβουν οι μαθητές στην πορεία. Οι μαθητές βέβαια κατέβηκαν, όμως τους εργαζόμενους στο δημόσιο δεν τους είδαμε να κατεβαίνουν στην συγκέντρωση αυτή, ούτε βέβαια την άλλη συγκέντρωση που είχαν οργανώσει στις 4μ.μ. πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς. Όμως δεν κατέβηκαν και οι καθηγητές, παρά ελάχιστοι μαζί με τους μαθητές τους. Πιο πολλοί κατέβηκαν ως γονείς που ανησυχούσαν για τα παιδιά τους...

Βέβαια η Κυβέρνηση είχε λάβει όλα τα μέτρα για να περιορίσει την προσέλευση του κόσμου. Είχε ανακοινώσει ότι το κέντρο θα είναι αποκλεισμένο και θα απαγορεύεται η προσέλευση οχημάτων από τις 10.00π.μ. Στην πρωινή διαδήλωση η Αστυνομία ήταν κάπως συγκρατημένοι απέναντι στους μαθητές που ήταν διατεθειμένοι να συγκρουστούν μαζί της και δεν απαντούσε με τόσο άμεσο και σκληρό τρόπο. Στην απογευματινή τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Όλη η πορεία έγινε με συνοδεία των δυνάμεων καταστολής από τα πεζοδρόμια. Η Αστυνομία μάλιστα φρόντισε με την επίθεση που έκανε στα Προπύλαια να ξεκινήσει η πορεία ακριβώς στην ώρα που είχε εξαγγελθεί η συγκέντρωση, δηλαδή την 4.00 μ.μ. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην προλάβουν καν να συνταχτούν τα μπλοκ των κομματικών οργανώσεων, αφού δεν είχαν προλάβει να έρθουν καν τα πανό. Γι αυτό τον λόγο ήταν μια μαζική πορεία που έχει ελάχιστα πανό. Η Σταδίου γεμάτη κόσμο και από την Κλαυθμώνος ως το Σύνταγμα και να μην φαίνεται στον ορίζοντα ούτε ένα πανό, είναι ένα θέαμα δύσκολα το βρίσκεις σε άλλες πορείες. Ήταν μια νεολαιίστικη διαδήλωση στην οποία ο κόσμος ήταν αγανακτισμένος και είχε μαζικά διάθεση να συγκρουστεί με τις δυνάμεις καταστολής. Δεν θύμιζε τίποτα από τις γνωστές “συγκρούσεις” που επαναλαμβάνονται εθιμοτυπικά δε πολλές άλλες πορείες που ένα κομμάτι της πορείας επιχειρεί μια “σύγκρουση” με τις δυνάμεις καταστολής στα “λουλουδάδικα” και όλοι περιμένουν να ξαναδούν το γνωστό έργο να επαναλαμβάνεται για μια ακόμα φορά... Ας ελπίζουμε ότι στις 15 Δεκέμβρη θα δούμε και τους εργαζόμενους να βγαίνουν στο δρόμο, όπως βγήκε χθες η νεολαία.

Ο Μ. Λίμποβιτς και η Μ.Χάρνεκερ προσκεκλημένοι του Ινστιτούτου «Ν. Πουλαντζάς» στην Αθήνα

Από την "Αυγή"

Το Ινστιτούτο «Νίκος Πουλαντζάς» φιλοξενεί στην Ελλάδα δύο διακεκριμένους ακαδημαϊκούς, τον Μάικλ Λίμποβιτς και τη Μάρτα Χάρνεκερ. Ο Μ. Λίμποβιτς είναι Καναδός, μαρξιστής οικονομολόγος, ομότιμος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ του Καναδά και συνεργάτης του Διεθνούς Κέντρου Μιράντα της Βενεζουέλας. Η Μ. Χάρνεκερ είναι κοινωνιολόγος, συγγραφέας, σύμβουλος της κυβέρνησης της Βενεζουέλας και από τις πλέον εξέχουσες ερευνήτριες της διαδικασίας κοινωνικού μετασχηματισμού της Λατινικής Αμερικής. Μαθήτρια του Λουί Αλτουσέρ στις αρχές της δεκαετίας του 1960, έχει μεταφράσει έργα του στα ισπανικά. Μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ εξορίστηκε από τη Χιλή. Στα ελληνικά έχουν εκδοθεί τα βιβλία της Βασικές έννοιες του ιστορικού υλισμού και Πραγματοποιώντας το αδύνατο. Η Αριστερά στο κατώφλι του 21ου αιώνα.

Την Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου (7.00 μ.μ.) στο Ινστιτούτο Goethe Αθηνών (Ομήρου 14-16), ο Μάικλ Λίμποβιτς θα μιλήσει, στο πλαίσιο της 4ης ετήσιας διάλεξης στη μνήμη του Νίκου Πουλαντζά, με θέμα «Χτίζοντας το σοσιαλισμό του 21ου αιώνα: η λογική του κράτους». Τον ομιλητή και το έργο του θα παρουσιάσει ο Γιάννης Μηλιός, καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας (ΕΜΠ). Η εκδήλωση γίνεται με την ευγενική υποστήριξη του Ινστιτούτου GOETHE και του Δικτύου transform!europe.

Την Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου (7.00 μ.μ.), στο Πάντειο Πανεπιστήμιο (Αμφιθέατρο Σάκη Καράγιωργα ΙΙ) η Μάρτα Χάρνεκερ θα μιλήσει με θέμα: «Οι προκλήσεις της Αριστεράς τον 21ο αιώνα: Η περίπτωση της Λατινικής Αμερικής». Η εκδήλωση συνδιοργανώνεται με την Αυτόνομη κίνηση Μεταπτυχιακών Παντείου «Manifesto» και το Δίκτυο transform!europe.

Και στις δύο εκδηλώσεις θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση. Πληροφορίες, Ινστιτούτο «Νίκος Πουλαντζάς», 210-3217745