Μερικές σκέψεις για τον ΣΥΝ, που πολλοί τις κάνουν αλλά λίγοι τις λένε…

Βαρεθήκαμε να ακούμε εκκλήσεις για διάλογο με ήπιους και χαμηλούς τόνους, να λύσουμε τις διαφορές μας χωρίς πολιτικούς εκβιασμούς και άλλα παρόμοια,, από εκείνους που είναι πρωτομάστορες της ίντριγκας και των αδιαφανών συναλλαγών, από εκείνους τους δίγλωσσους που άλλα λένε δημόσια και άλλα πιστεύουν στην πραγματικότητα.

Βαρεθήκαμε να παίρνουμε μαθήματα δημοκρατίας από αυτούς που τρομοκρατούνται όταν ακούσουν ότι θα πρέπει να …ψηφίσουν για κάποιο θέμα, αφού έχουν μάθει να λειτουργούν με «λειτουργικές ομοφωνίες», δηλαδή να εξασφαλίζουν εκ των προτέρων τις συναινέσεις μέσω αδιαφανών συναλλαγών σε παρασυναγωγές.

Για να προχωρήσει το ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα αποτελεί την πιο σημαντική διαδικασία ανασυγκρότησης της αριστεράς στην χώρα μας, πρέπει να έχουμε πραγματική εικόνα για το ποιοί είναι αυτοί που το στηρίζουν. Δεν θα πρέπει να στηριζόμαστε μόνον στην δημόσια εικόνα που πολλές φορές είναι παραπλανητική. Ποίο είναι πράγματι το «Αριστερό Ρεύμα» του ΣΥΝ; Η ερώτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα για τις εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάποια πράγματα για το «Αριστερό Ρεύμα», από αυτά που ελάχιστοι τολμούν να τα πουν δημόσια, όμως πολλοί σε ιδιωτικές συζητήσεις τα αποδέχονται, περιλαμβάνονται στο παρακάτω κείμενο που έχει δημοσιευτεί στο blog «αριστερή στρουθοκάμηλος»:

Το Αριστερό Ρεύμα είναι γνωστό για την μυστικοπάθειά του, τη σκιώδη λειτουργία του χωρίς επίσημους εκφραστές ή επίσημες θέσεις και την μέθοδο της διολίσθησης στην αντιμετώπιση κάθε ορατού ζητήματος πολιτικής (πχ ψηφίζουμε μεν θέσεις αριστερού μεταρρυθμισμού στο πρόγραμμα του ΣΥΝ την άνοιξη αλλά τις εξαφανίζουμε στην δημόσια έκφραση του κόμματος σε όλο το υπόλοιπο διάστημα και τις αποτασσόμεθα μάλιστα στις εκλογές)

To AΡ είναι ικανό να ψηφίσει οτιδήποτε θα του εξασφαλίζει ησυχία στο κόμμα αλλά κυρίως θα του εξασφαλίζει την πλειοψηφία ή έστω τον επαρκή έλεγχο του ΣΥΝ

Όμως το ΑΡ δεν έχει πολιτική παρά μόνο την φαντασιωτική ιδέα ότι αποτελεί de facto την αριστερή συνείδηση του κόμματος

Κι από που προκύπτει αυτή η ιδέα; Δυστυχώς από την προέλευση των μελών του, δηλαδή το ΚΚΕ.

Οι άνθρωποι αυτοί προσχώρησαν στην ανανεωτική αριστερά διατηρώντας όμως την καχυποψία για τους ανθρώπους της ανανεωτικής αριστεράς!

Δέχτηκαν και συνομολόγησαν τις θέσεις της αλλά ποτέ δεν τις δέχτηκαν κατά βάθος. Αυτό που τους κρατούσε στον Συνασπισμό δεν ήταν η κατανόηση της ανάγκης για αριστερή μεταρρυθμιστική πολιτική αλλά το αντίπαλον δέος, το ΚΚΕ.

Ήθελαν πάντα , λόγω και των τραυματικών τους εμπειριών σε αυτό το κόμμα, να φτιάξουν ένα «σωστό» ΚΚΕ και να ξανακερδίσουν την μάχη που έχασαν για λίγες και αμφισβητούμενες ψήφους το ΄92

Στη θέση λοιπόν της «ιδεολογίας» έβαλαν τον τακτικισμό.

Αν σας ενδιαφέρει το θέμα, η συνέχεια είναι εδώ: Αριστερό Ρεύμα: το (πολιτικό) ποντίκι που βρυχάται

Σαν τον ΣΟΕ του Τροχανά κάνετε τον ΣΥΡΙΖΑ!

Η ηγεσία του ΣΥΝ είναι ανίκανη να χειριστεί πολιτικά την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από την στάση της απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά αφού δεν υπάρχει και από πουθενά αλλού φως. Την ίδια ανικανότητα επιδεικνύουν όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές ομαδοποιήσεις στο χώρο του ΣΥΝ. Επιπλέον η συντριπτική πλειοψηφία τους κινείται μέσα στο γνωστό και μη ανατρέψιμο πλαίσιο της κομματικής συσπείρωσης ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη όλων των ρευμάτων δηλώνουν ότι πρώτο και αδιαπραγμάτευτο είναι το ζήτημα της προεδρίας και της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ: Είναι καταστατική αρχή ότι ο πρόεδρος του ΣΥΝ είναι και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, και δεν μπορούν να παραβούν το …καταστατικό τους! Η προσφυγή σε τόσο γελοία επιχειρήματα είναι δηλωτική των πολιτικών αδιεξόδων που βρίσκεται ο ΣΥΝ.

Καμία θετική λύση δεν πρόκειται να προκύψει με αυτά τα δεδομένα: Είτε τα βρουν μεταξύ τους στον ΣΥΝ, είτε όχι, το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να ακυρωθεί. Μόνο αν μεταφερθεί το κέντρο βάρους στον ΣΥΡΙΖΑ και συγκροτηθεί ως πολιτικός σχηματισμός με δημοκρατικές διαδικασίες (μέλη, εκλεγμένα και ανακλητά όργανα), μπορούν να ξεπεραστούν και τα πραγματικά πολιτικά προβλήματα που έχει ο ΣΥΝ. Όλα τα άλλα - με τα οποία ασχολείται καλοκαιριάτικα η ηγεσία του ΣΥΝ - αφορούν μικροσυσχετισμούς και μεγαλοπολιτικές στα πλαίσια της νομής και της αναδιανομής της εξουσίας του κομματικού μηχανισμού. Δεν ενδιαφέρουν κανένα άλλο εκτός από τους άμεσα εμπλεκόμενους.

Ο ΣΥΝ έχει εξαντλήσει την πολιτική του δυναμική εδώ και χρόνια. Μια νέα ώθηση πήρε από το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ. Κάποιοι στον ΣΥΝ αυτή την ώθηση την είδαν ως «αεροπλανάκι» για να απογειωθεί ο ΣΥΝ. Τις ελπίδες και τα όνειρα του κόσμου που συσπειρώθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ για ένα καινούργιο σπίτι της αριστεράς που θα χωράει όλους μέσα, κάποιοι τα διαχειρίστηκαν με ανάλογο τρόπου που διαχειρίστηκε και κ. Τροχανάς και η παρέα του τις οικονομικές επενδύσεις των μελών του ΣΟΕ! Το περίεργο όμως είναι ότι αυτή ακριβώς την αντίληψη διαχείρισης του ΣΥΡΙΖΑ προωθούν και μεγαλοστελέχη του ΣΥΝ, που φαίνεται ότι δεν διδάχτηκαν τίποτα από την εμπειρία τους και κυρίως από την οικονομική χασούρα τους από τον ΣΟΕ του κ. Τροχανά…

Με αυτά τα δεδομένα είναι αποκαλυπτικός ο «λόγος» που εκφέρει η ηγεσία του ΣΥΝ: αλαζονικός και αυθάδης. Όλα κρίνονται στο ύφος, γιατί από περιεχόμενο μηδέν. Και θυμίζουν τον Τροχανά, όταν έσκασε η φούσκα του. Χαρακτηριστικό το παρακάτω απόσπασμα από δισέλιδο καθοδηγητικό κείμενο του Α. Καρίτζη στην ΑΥΓΗ της Κυριακής, 2 Αυγούστου. Οι εκπρόσωποι τύπου ακόμα και του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ αν απαντούσαν στις ίδιες ερωτήσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον θα μας διαφώτιζαν περισσότερο για αυτά τα κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή το εκλογικό αποτέλεσμα και την δημοκρατική λειτουργία του. Ενημερωθείτε λοιπόν από επίσημες και αρμόδιες πηγές του ΣΥΝ, δια στόματος Α. Καρίτζη:

Τελικά, τι ήταν πιο καταστροφικό, το εκλογικό αποτέλεσμα ή η διαχείρισή του;

Η ζημιά από αυτά που ακολούθησαν του εκλογικού αποτελέσματος είναι ανυπολόγιστη. Η εικόνα αφερεγγυότητας, η έλλειψη σοβαρότητας αλλά και οι διενέξεις σχετικά με τη νομή της όποιας μικρο-εξουσίας έπληξε το προφίλ του χώρου στους πολίτες που μας παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον και πλήγωσε τους χιλιάδες αριστερούς και αριστερές που με ανιδιοτέλεια αγωνίζονται μέσα από τις γραμμές μας. Η ηγεσία του ΣΥΝ συνειδητά δεν πήρε μέρος σε αυτήν την υποτιμητική για όλους μας εκτόξευση κατηγοριών και εμπρηστικών ανακοινώσεων που επέλεξαν πολλοί αυτήν την περίοδο. Η στάση αυτή δεν ήταν προϊόν αδυναμίας, αλλά στάση ευθύνης με γνώμονα το καλό του χώρου στο σύνολό του. Ακούστηκαν πολλά για την πλειοψηφία στον ΣΥΝ τα οποία θα πάρουν την απάντησή τους όταν έρθει η ώρα. Σήμερα όμως, κεντρικό μέλημά μας δεν είναι η συμμετοχή σε ένα γαϊτανάκι αντιπαράθεσης που βυθίζει τον χώρο στην ανυποληψία, αλλά η ριζική αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Δεν πρέπει να λυθεί και το θέμα της δημοκρατικής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ;

Προφανώς και πρέπει να λυθούν υπαρκτά προβλήματα δημοκρατικής λειτουργίας στον ΣΥΡΙΖΑ και από την άλλη πρέπει να απαλλαγούμε από επιμέρους και ιδιοτελείς επιδιώξεις στο εσωτερικό του που απειλούν την ενότητα του χώρου. Ενώ πρέπει να επιδιωχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συνεννόηση στο εσωτερικό του ΣΥΝ, από την άλλη πρέπει να απαλλαγούμε από τη δημόσια υπονόμευση των επιλογών του κόμματος. Και στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ενισχύσουμε την αλληλεγγύη μεταξύ μας, ώστε να αποτελούν πεδία υπέρβασης των διαφορών προς όφελος της αριστεράς και του κινήματος και όχι χώροι επιβεβαίωσης των επιμέρους απόψεων.

Ο άνθρωπος έχει πράγματι προσόντα! Θα μπορούσε άνετα να σταθεί ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, αφού έχει τέτοιες ικανότητες στην προβολή της γραμμής, ιδιαίτερα όταν αυτή βρίσκεται σε προφανείς αντιφάσεις με την πραγματικότητα…

Άλλα τα αυτιά του λαγού και άλλα της …κουκουβάγιας!

Οι αναγνώστες της ΑΥΓΗΣ, όπως φαίνεται από την στατιστική ανάλυση που δημοσιεύει καθημερινά η εφημερίδα στην ηλεκτρονική της σελίδα ενδιαφέρονται πάνω απ’ όλα για τον ΣΥΡΙΖΑ, πολύ λιγότερο για τον ΣΥΝ και ακόμα λιγότερο για την …υγεία τους.

Ίσως γι αυτό να μην έδωσαν προσοχή στην είδηση που δημοσιεύει η εφημερίδα την Παρασκευή 31 Ιουλίου 2009 για το τι είπε ο Ν. Κωνσταντόπουλος στο κανάλι 11. Τελικά ο τέως , απ’ ότι φαίνεται, έχει αναδειχθεί στον κρίσιμο παράγοντα για τις εξελίξεις στον ΣΥΝ.

Ο μεν κομματικός τύπος (ΑΥΓΗ: Ανήσυχος για τη φυσιογνωμία του ΣΥΝ) θεωρεί ότι ο πρώην πρόεδρος του κόμματος εξέφρασε, «Την έντονη ανησυχία του για την πορεία του ΣΥΝ αφήνοντας εκ νέου αιχμές για τον Αλέκο Αλαβάνο», αλλά «εξέφρασε επίσης και πάλι τη στήριξή του στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα»

Ο δε αστικός τύπος (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Κωνσταντόπουλος κατά «νεοαρχηγισμών» στον ΣΥΝ) θεωρεί ότι ο πρώην εξέφρασε «Βολές εναντίον Αλαβάνου και δευτερευόντως εναντίον Τσίπρα και ταυτόχρονα εξέφρασε την ανησυχία του ότι ο Συνασπισμός κινδυνεύει να χάσει τα χαρακτηριστικά του κόμματος της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς»

Εξ αυτών προκύπτει το ερώτημα: ποιός βρίσκεται πιο κοντά στην …σκέψη Ν. Κωνσταντόπουλου, ο κομματικός ή ο αστικός τύπος;

Mετά απ’ όλα αυτά, αν έχετε μελαγχολήσει ντάλα καλοκαίρι με την κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ, υπάρχει ένα κείμενο για να τονώσει την αισιοδοξία σας. Είναι ένα κείμενο που υποστηρίζει ότι θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι από την τελευταία πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά από αυτή την ανάλυση, το πρώτο πράγμα που ζητάει είναι: Να σταματήσει τώρα ο παραλογισμός της σύγκρουσης των «δύο προέδρων»!

Μην πάει το μυαλό σας στο αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ, επειδή θεωρεί ότι και από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών ικανοποιημένοι θα έπρεπε να είμαστε, αλλά δυστυχώς το ...διαχειριστήκαμε λάθος. Ειδικά δε αν δεν υπήρχαν και αυτές οι παραιτήσεις του Αλαβάνου, τώρα θα κάναμε ευχαριστημένοι τα μπάνια μας και θα κοροϊδεύαμε τους ιταλούς συντρόφους που δεν κατάφεραν να βγάλουν ούτε ένα ευρωβουλευτή…

Συλλογικότητα και αγώνας

H πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ απεικόνισε με ακρίβεια την αντιφατική κατάσταση που βρισκόμαστε: διάχυτη αμηχανία και απογοήτευση, ακραία υπεκφυγή και παντελής έλλειψη αυτοκριτικής από τους «δυο πρόεδρους» και παράλληλα μεγάλη συσπείρωση και επιμονή -της μεγάλης πλειονότητας των συνασπισμιτών συμπεριλαμβανομένης-, αγωνιστική συντροφική κριτική και πολλές προωθητικές προτάσεις, τόσο για την πολιτική αντεπίθεση όσο και για την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Είμαστε ικανοποιημένοι από την πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και νομίζουμε ότι σε αυτό έπαιξε ρόλο και η -για πρώτη φορά- σχεδιασμένη και συστηματική πίεση πολλών συνιστωσών, τάσεων και ανένταχτων, με χαρακτηριστικότερο σημείο την «πρόταση των 30» για την οργανωτική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ. Επρόκειτο για μια παρέμβαση ουδόλως πολωτική ή αντισυνασπισμιακή, απολύτως οριοθετημένη από όσους θεωρούν ίο ΣΥΡΙΖΑ όχημα πίεσης στο Συνασπισμό ή "λευκή επιταγή» για απροσδιόριστους πολιτικούς συσχετισμούς, αποκλειστικά προσανατολισμένη στην ενθάρρυνση του κόσμου ίου ΣΥΡΙΖΑ, στην απόκτηση της στοιχειώδους πολιτικής αυτοπεποίθησης και οργανωτικής συνοχής.

Επιμένουμε ότι αν και ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει σοβαρό έλλειμμα έμπνευσης και αυτοπεποίθησης, πολιτικής αξιοπιστίας και «ηθικού προβαδίσματος» έναντι των κυρίαρχων κομμάτων εξουσίας, έχει πολύ μεγάλες πιθανότητες ανάκτησης της δυναμικής του. Και τούτο για δύο κυρίως λόγους: Αφενός, γιατί η κρίση του οφείλεται σε δικούς του, υποκειμενικούς λόγους, που μάλιστα δεν σχετίζονται με τις, ούτως ή άλλως, μεγάλες και δύσκολα αντιστρέψιμες δομικές αδυναμίες της «υπαρκτή;» ριζοσπαστικής Αριστεράς {ανεπαρκής κοινωνική γείωση, ισχνή λαϊκότητα, κομματικοκεντρικός ναρκισσισμός κ.λπ.), αλλά σε αυτοκαταστροφικού χαρακτήρα λάθη, παραλείψεις και αστοχίες (ηγετικό χάος, πολιτικός αυτισμός, φοβικά σύνδρομα κ.λπ.) και, αφετέρου, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ καλύπτει ένα υπαρκτό πολιτικό κενό, αυτό της ριζοσπαστικής «θεσμικοκινηματικής» αμφισβήτησης και της εκπροσώπησης της «εργασιακής περιπλάνησης» και της "νεανικής επισφάλειας». Νομίζουμε, λοιπόν, ότι για να διεκδικήσουμε (αυτή την ανάταξη, απαιτούνται ορισμένες στοίχε ιώδεις προϋποθέσεις:

1. Να σταματήσει τώρα ο παραλογισμός της σύγκρουσης των «δύο προέδρων». Αν είναι προβληματική -και εν τέλει αντιαριστερή- η λειτουργία αρχηγικών μοντέλων. είναι νοσηρή η καταστροφή της συλλογικότητας από τους «αρχηγούς» της. Μας αξίζει κάτι καλύτερο: πιο συλλογικό, πιο δημοκρατικό, πιο συμμετοχικό, πιο αριστερό.

2. Να συνειδητοποιήσει ο Συνασπισμός ότι, καθώς αποτελεί μακράν τη μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν απειλείται από αυτόν, αλλά από τη δική του αμφιθυμία, διγλωσσία, ατολμία και διαλυτική αναζήτηση συνεχώς και «χαμηλότερων» ισορροπιών. Παράλληλα, όμως, να κατανοήσουν και οι υπόλοιπες συνιστώσες ότι αριστερή ανασύνθεση χωρίς τον Συνασπισμό αποτελεί καρικατούρα ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ.

3. Τέλος, να αντιληφθούμε όλες και όλοι ότι χρειαζόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ όσο μας χρειάζεται και αυτός, επομένως να εγκαταλείψουμε τη ρητορεία, τις εύκολες προτάσεις, τη συνωμοσιολογία και τους κομματικούς πατριωτισμούς, να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για την οργανωτική ανασυγκρότηση και την πολιτική αντεπίθεση του ΣΥΡΙΖΑ.

Ομάδα ΡΟΖΑ
(από την ΕΠΟΧΗ, 26 Ιούλη 2009)

Μετά τη βροχή (1)

Αναδημοσιεύμουμε το άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΟΣΑΤΟΥ "Μετά τη βροχή" από την "Ελευθεροτυπία της 28/07/2009

(φωτογραφία: Έλιοτ Έργουιτ, 1962)

«Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μπορεί να γίνει πιο ανοικτός, πιο ευρύχωρος και ανεκτικός σε απόψεις, χώρος κριτικής και διεισδυτικής σκέψης, πεδίο προγραμματικών συνθέσεων και κινηματικών δράσεων, ριζοσπαστικών παρεμβάσεων στα συμπτώματα της καθολικής κρίσης που βιώνουμε»

(Σημείωση αρθρογράφου: Δηλαδή τίποτε)

Οι ποιητές, οι φιλόσοφοι, ακόμη και οι βασιλιάδες του παλιού παλιού καιρού ήταν ποιμένες, γεωργοί, ναυτικοί, υφαντές, τεχνίτες. Ετσι ο λόγος τους, ακόμη και ο σκληρός αλλά συνθετικός λόγος της πολιτικής εξουσίας, έβγαινε από τα πράγματα, είχε ρυθμό, έλεγε την αλήθεια και εμπεριείχε την κάθαρση.

Αργότερα, όταν οι κοινωνίες μετεξελίχθηκαν, λόγω οικονομικών αλλαγών, οι άνθρωποι πήραν δούλους, σταμάτησαν να δουλεύουν με τα χέρια, να έχουν άμεση επαφή με τα πράγματα και έτσι άρχισε ο λόγος τους να βγαίνει από τα λόγια. Να χάνει τη γήινη φρεσκάδα του, την αλήθεια του, το ήθος και έτσι ήρθε η παρακμή του ζωντανού λόγου.

Λόγος που ακούγεται χωρίς να λέει τίποτε, πλαδαρός, πλατύς, χυμένος, ξέπνοος, θολός, αλαζονικός, μεγαλοπρεπής χωρίς αξιοπρέπεια, εντέλει αστείος σαν τον εισαγωγικό υπότιτλο, εδάφιο από κείμενο γνωστού στελέχους του ΣΥΝ, που κι αυτό προσπαθεί να βάλει ένα λιθαράκι στην ανακατανομή ισχύος των μηχανισμών που επιχειρείται στο υπέδαφος του ΣΥΝ αμέσως μετά τις ευρωεκλογές.

- Μα τι έπαθαν αυτοί οι φίλοι και σύντροφοι της νιότης μου, μια σειρά (κάποτε) θαυμάσιοι άνθρωποι;

- Τόσο βαθιά μπορεί να φτάσει λοιπόν η αίσθηση εξουσίας των συστημικών μηχανισμών;

- Τόσο στα σκατά μπορεί να σε πετάξει η γραφειίλα ώστε με τη σειρά του να σε χέσει ο κόσμος νομίζοντας πως βρίσκεται στον απόπατο;

Ε, ναι!

Η ασύλληπτη προφάνεια των κειμένων, η απουσία ημιτονίων που προσδίδουν νόημα στον λόγο της Αριστεράς, η διαχείριση των ασημαντοτήτων, η βλακεία της ποσότητας (αυτή η νέα θηριώδης μορφή λογοκρισίας), η κατάπνιξη του ενός στο μηδέν του πολτού, η υποκατάσταση της πραγματικότητας από το αρχείο της, το σβήσιμο από τους ορίζοντες των γεμάτων φεγγαριών και των ροδόχροων έως ιωδών ηλιοβασιλεμάτων (αυτών των βαθιά ποιητικών σημάτων της Αριστεράς) συνεπλέξαν τα νήματα της πολιτικής με τα νάματα της γλώσσας, καθώς και τους δεσμούς της αποπολιτικοποιημένης γλώσσας με την καθεστωτική άπνοια.

Φρίκη.

Και όλα οδήγησαν στο ταμείο, αφού η κοινωνία, που ήθελε να ταυτιστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, αρνήθηκε εν πλήρει συνειδήσει του γεγονότος πως άνθρωποι με σβησμένα πρόσωπα αγωνιούσαν μόνο και μόνο για την τιτλοποίησή τους ή απλά αναζητούσαν απεγνωσμένα το βαθύ οικογενειακό παρελθόν που θα ερμάτιζε τη ρηχή τους ύπαρξη.

Ολα έχουν την εξήγησή τους. Και όχι τη διαχείρισή της, αγαπημένε μου πρόεδρε, που δεν είναι καθόλου σημαντική. Σε όλη την ευρωπαϊκή Αριστερά εδώ και χρόνια, μόνο διαχείριση ασημαντοτήτων γίνεται. Ασημαντοτήτων που ακυρώνουν την κατάβαση στον απύθμενο δρόμο της τυφλότητας τον οποίο καλείται να κατέλθει η Αριστερά και αυτή αρνείται μονίμως και επίμονα.

Δύσκολη η κατάβαση, μα μοναδικά αναγκαία.

Συνελόντι ειπείν για όσους δεν κατάλαβαν:

Ο Αλέκος Αλαβάνος, μετά την έξοχη αποχώρησή του στο προηγούμενο συνέδριο και αφού δεν κατάφερε τότε να πάρει μαζί του στον Αδη τους επετηριδιστές (τι λέξη κι αυτή) του ΚΚΕ και του ΚΚΕ εσ. ώστε να λειτουργήσει η γενεαλογία της ρωγμής στον ΣΥΝ, δραματοποίησε τώρα την κατάσταση για να δημιουργηθούν συνθήκες, ρωγμές, ορύγματα, ποτάμια, χείμαρροι και να μπει ορμητικά η κοινωνία της Αριστεράς στο παιχνίδι. Και στον ΣΥΝ στήσανε χαρακώματα και αμύνονται όλοι εφευρίσκοντας απίθανα επιχειρήματα, γράφοντας απίθανα κείμενα και αναφέροντας απίθανες αιτιάσεις.

Rosebud! (2)

Ή αλλιώς;

Στο ταμείο. (3)

(1). Από την ταινία του Μίλκο Μαντσέφσκι
(2). Από την ταινία «Πολίτης Κέιν»
(3). Από ατάκα επιθεώρησης.

ΣΥΝ: Με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε…

Διαβάζουμε στην κυριακάτικη Αυγή στο άρθρο με τίτλο: Αποφασιστικότητα και απαντήσεις από την ηγεσία του ΣΥΝ

Την εβδομάδα που πέρασε, έγιναν τουλάχιστον δύο σημαντικές συσκέψεις του Αριστερού Ρεύματος, όπου τέθηκαν επί τάπητος τα ανοιχτά ζητήματα και φάνηκε ότι, μετά από ένα διάστημα εσωτερικών τριβών, υπάρχει ομοιογενοποίηση της μεγαλύτερης τάσης του κόμματος. Η άποψη που κυριαρχεί είναι ότι η “ώριμη στάση ευθύνης” της ηγεσίας του ΣΥΝ να μην απαντά σε όλα όσα ειπώθηκαν μετά το αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα, ερμηνεύτηκε από πολλές πλευρές ως αδυναμία. “Η συνειδητή αυτή επιλογή δεν θα συνεχιστεί”, διαμηνύουν, χωρίς να κρύβουν την ενόχλησή τους για πολλές από τις παρεμβάσεις που έγιναν στο Πανελλαδικό Σώμα του ΣΥΡΙΖΑ κατά του ΣΥΝ, ακόμα και από τον ίδιο τον Αλ. Αλαβάνο.

Στην Κουμουνδούρου τονίζουν ότι από εδώ και πέρα “θα είμαστε αποφασιστικοί απέναντι σε συμπεριφορές που οδηγούν σε κακή εξέλιξη τον ΣΥΝ και κατ' επέκταση τον ΣΥΡΙΖΑ”, υπογραμμίζοντας ότι δεν μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον ΣΥΝ. Σε όσους, μάλιστα, επικαλούνται το παράδειγμα της ΕΔΑ, θυμίζουν ότι δεν θα μπορούσε να σταθεί χωρίς τον κεντρικό κορμό που ήταν το παράνομο ΚΚΕ. Επιπλέον -όπως δήλωσε και ο νέος γραμματέας του ΣΥΝ, Δημήτρης Βίτσας- θεωρούν ότι δεν βοηθούν οι ξεχωριστές ανακοινώσεις που βγάζει κάθε φορά η Ανανεωτική Πτέρυγα.

Οι συσκέψεις του Ρεύματος κατέληξαν σε μερικές κομβικές αποφάσεις για την περαιτέρω πορεία του σχήματος σε σχέση με το θέμα της ηγεσίας του συμμαχικού σχήματος, με τις συνιστώσες και με την Ανανεωτική Πτέρυγα:

α) Στο ηγετικό επίπεδο, θα επιδιωχθεί να λυθεί άμεσα το θέμα Αλαβάνου-Τσίπρα, με ομαλή διαδοχή που θα προσδιορίζεται ακόμα και ο ακριβής χρόνος της.

β) Σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, θα τεθούν όρια στις συνιστώσες μέσα από καθαρή πολιτική συμφωνία και θα ξεκαθαριστεί ότι “δεν πάμε ούτε σε κόμμα ούτε σε μέλη”.

γ) Σε ό,τι αφορά στην Πτέρυγα, με διάθεση συνεννόησης θα επιδιωχθεί να γίνουν συναντήσεις με ηγετικά στελέχη της, να δοθούν σαφείς απαντήσεις σε σχέση με τις επιλογές της, αλλά και στα δημοσιεύματα που μιλούν ακόμα και για διάσπαση του ΣΥΝ.

Είναι πλέον φανερό, ακόμα και στους πιο δύσπιστους, ότι το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα από τον ΣΥΝ: Όσο προφανές είναι ότι «δεν μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον ΣΥΝ» άλλο τόσο προφανές είναι ότι «χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ ο ΣΥΝ θα γίνει εξωκοινοβουλευτικό κόμμα».

Το πρόβλημα - με δεδομένη αυτή την στάση του ΣΥΝ - βρίσκεται στις συνιστώσες εκείνες που δεν θέλουν να ακολουθήσουν αυτή την πορεία που χαράζει ο ΣΥΝ, αλλά και στον Α. Αλαβάνο, που με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να εγγυηθεί την ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη η ενότητα αυτή έχει τραυματιστεί και αυτό καταγράφεται στην πορεία αποστασιοποίησης του ανένταχτου κόσμου που στήριζε το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από την 1η Πανελλαδική Σύσκεψη.

Το φαινόμενο εντάθηκε μετά την πρόσφατη πανελλαδική σύσκεψη - στην οποία συνιστώσες και «ανένταχτοι» παράγοντες έδωσαν γη και ύδωρ στον ΣΥΝ. Είναι σήμερα προφανές γιατί αναθάρρησε το αριστερό ρεύμα του ΣΥΝ και επιστρέφει – χωρίς καμιά αναστολή - στην εποχή του Ν. Κωνσταντόπουλου, δέκα χρόνια πριν: Δεν ξεχνάει βεβαίως ότι και τότε στήριξαν την εκλογική συνεργασία σωτηρίας του ΣΥΝ αρκετές από τις σημερινές συνιστώσες και τους «ανένταχτους» παράγοντες που περιφέρονται – και θα συνεχίσουν να περιφέρονται – γύρω του.

Τότε βουλευτής επικρατείας ήταν ο Μ. Γλέζος, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα είναι πιθανότατα ο Γ. Μπανιάς, όπως ήδη φημολογείται πριν από τις ευρωεκλογές. Τότε, το εκλογικό σχήμα το έλεγαν «Συνασπισμό» και συνεργαζόμενες δυνάμεις, τώρα θα συνεχίζουν να το λένε «Συνασπισμό» της ριζοσπαστικής αριστεράς. Στην πραγματικότητα λοιπόν ο ΣΥΝ - επειδή θεωρεί ότι ορισμένες συνιστώσες και κάποιοι ανένταχτοι παράγοντες ήταν από ανέκαθεν σύμμαχοι του και θα παραμείνουν τέτοιοι, όταν λέει ότι «δεν μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς τον ΣΥΝ», υπονοεί: «Αν φύγει η ΚΟΕ και ορισμένοι άλλοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζει να υπάρχει». Επίσης, αυτό πιστεύουν και μερικές άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ όπως και κάποιοι παράγοντες...

Δυστυχώς το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα λυθεί αν θα φύγει η ΚΟΕ και άλλοι “αριστεριστές” και παραμείνουν οι ανανεωτές στον ΣΥΝ. Η επιστροφή στο 2000 που επιδιώκει ο ΣΥΝ δεν είναι η λύση αλλά ο θάνατος του ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο…

Μια δεκαετία πριν: ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΨΗΦΙΣΕ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ…

Η ηγεσία του ΣΥΝ, αν και έχουν περάσει 10 χρόνια επιστρέφει στο 2000. Απ' ότι φαίνεται,ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απλά μια εκλογική συμμαχία για την εκλογική της σωτηρία. Ο 3ος πόλος που παρουσιάστηκε ως μια προεκλογική φούσκα από τον Πρόεδρο του ΣΥΝ και προωθείται να γίνει η πολιτική πρόταση του ΣΥΝ για τις ερχόμενες εκλογές, δεν είναι κάτι καινούργιο. Είναι ουσιαστικά η πολιτική πρόταση με την οποία ο ΣΥΝ κατέβηκε στις εκλογές του 2000. Ας γυρίσουμε πίσω στις 15/03/2000, στην παρουσίαση του των Ψηφοδελτίων Συνεργασίας του ΣΥΝ και των συνεργαζόμενων δυνάμεων:

Καλημέρα σας. Είμαστε εδώ σήμερα για να σας παρουσιάσουμε τα ψηφοδέλτια συνεργασίας του Συνασπισμού και των συνεργαζομένων δυνάμεων της Ανανεωτικής Αριστεράς και της Οικολογίας. Εδώ στο πάνελ βρίσκονται ο Πρόεδρος του Συνασπισμού ο οποίος θα κάνει και την παρουσίαση, ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Γραμματέας της ΑΚΟΑ Γιάννης Μπανιάς, εκπρόσωπος των Οικολόγων Γιάννης Σχίζας και ο γνωστός Μανόλης Γλέζος, επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού έχει τον λόγο.

Ν.ΚΩΣΝΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ:
Η σημερινή μας συνάντηση γίνεται για την παρουσίαση των ψηφοδελτίων μας. Τα ψηφοδέλτιά μας είναι ψηφοδέλτια συσπείρωσης, ψηφοδέλτια αισιοδοξίας, ψηφοδέλτια νίκης.Θέλω όμως πριν από την παρουσίαση των ψηφοδελτίων εισαγωγικά να κάνω ένα σχόλιο για το μείζον θέμα της ημέρας, το θέμα του Χρηματιστηρίου. Πίσω από την περιπέτεια του Χρηματιστηρίου, ο ελληνικός λαός πρέπει ν' αναγνωρίσει το αφερέγγυο πρόσωπο του δικομματισμού.

Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία μη έχοντας πού να συγκρουστούν στο πεδίο των ιδεών και της πολιτικής, έχουν μεταφέρει τη σύγκρουσή τους στο χώρο του Χρηματιστηρίου. Το ΠΑΣΟΚ ποντάρει εκλογικά στην άνοδο του δείκτη, η Νέα Δημοκρατία ποντάρει εκλογικά στην πτώση του δείκτη. Το θύμα βεβαίως αυτής της σύγκρουσης είναι το ίδιο το Χρηματιστήριο και οι οικονομίες των πολιτών. Από αυτή την εικόνα όλοι οι νοήμονες πολίτες πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Και το βασικό συμπέρασμα είναι ότι τα δυο Κόμματα έχουν επιδοθεί σε μια ανελέητη σύγκρουση, με μόνο στόχο τη νομή της εξουσίας, χωρίς όραμα και σχέδιο για τη χώρα, χωρίς κοινωνική ευαισθησία, χωρίς ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους, στον ίδιο αναγκαστικό μονόδρομο όπως διατείνονται. Αυτή η σύγκρουση δεν αφορά κανέναν άλλον, παρά μονάχα όσους προσδοκούν άμεσα οφέλη από την άσκηση της εξουσίας, ή από την πρόσβαση στους μηχανισμούς εξουσίας.

Για τον Συνασπισμό, για όλους εμάς που βρισκόμαστε σήμερα εδώ, οι εκλογές έχουν ένα τελείως διαφορετικό νόημα. Οι δυνάμεις της σύγχρονης ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Οικολογίας, η Αριστερά του 2000 ζητάμε από τον ελληνικό λαό τη στήριξη στο όνομα των ιδεών, της προσφοράς, των οραμάτων και της στάσης ζωής όλων και του καθενός ξεχωριστά.

Αυτή η Αριστερά είναι η μόνη δύναμη που μπορεί στη νέα Βουλή και στην κοινωνία να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά στις δυνάμεις του δικομματισμού, να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της κοινωνίας, να κρατήσει ανοιχτό το δρόμο για πιο θετικές εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Η σωστή απόφαση είναι να μειωθεί η παντοδυναμία του δικομματισμού, να ενισχυθεί η δύναμη του Συνασπισμού, να ψηφίσουν όσο γίνεται περισσότεροι γιατί η αποχή, το λευκό και το άκυρο, πριμοδοτούν το δικομματισμό.

Να ψηφίσουν όσο γίνεται λιγότεροι τα δυο μεγάλα Κόμματα, γιατί ο δικομματισμός γίνεται σιγά-σιγά μονοκομματισμός, το ΠΑΣΟΚ γίνεται κατεστημένο, η Νέα Δημοκρατία θέλει να είναι κατεστημένο στη θέση του κατεστημένου. Να ψηφίσουν τελικά όσο γίνεται περισσότεροι τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου, γιατί η ριζοσπαστική Αριστερά των κοινωνικών Κινημάτων και της Οικολογίας, μπορεί ν' αγωνιστεί για να βγει η πολιτική ζωή από τον αναγκαστικό κεντροδεξιό μονόδρομο, στους εναλλακτικούς δρόμους των προοδευτικών εξελίξεων. Θέλω να σας παρουσιάσω κατ' αρχήν το ψηφοδέλτιο επικρατείας της συνεργασίας του Συνασπισμού με τις αριστερές, ανανεωτικές και οικολογικές δυνάμεις.

Είναι ο Μανόλης Γλέζος, πρώην Βουλευτής. Είναι ο Αγγελος Ελεφάντης ιστορικός, εκδότης του περιοδικού "Πολίτης". Η Νένα Βενετσάνου καλλιτέχνης, η Μαρίνα Δίζη πρώην Βουλευτής των Οικολόγων, ο Αιμίλιος Ζαχαρέας οικονομολόγος, ο Τάκης Καρέλος έμπορος, στέλεχος της Αριστεράς με θητεία αγώνων και κοινωνικής αφιέρωσης, ο Γιάννης Μηλιός πανεπιστημιακός, εκδότης του περιοδικού "Θέσεις", Καθηγητής στο Πολυτεχνείο, ο Νίκος Μπίστης μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού, δικηγόρος, ο Δημήτρης Παφίλης, πρώην Πρόεδρος της ΟΤΟΕ, οικονομολόγος, η Ζωή Σβώλου από το γυναικείο Κίνημα, ο Νίκος Χουντής μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού, μηχανικός και ο Βασίλης Παπαζάχος, Καθηγητής της Σεισμολογίας. Γνωρίζετε ότι και στα άλλα ψηφοδέλτια, υπάρχουν υποψηφιότητες όλων των Βουλευτών μας και άλλων στελεχών του Συνασπισμού σύμφωνα με τις δημοκρατικές διαδικασίες που έχουμε. Υπάρχει η υποψηφιότητα του Ευρωβουλευτή του Αλέκου Αλαβάνου το νομό Πιερίας, του Γιάννη Μπανιά υποψηφιότητα στην Α' Αθηνών, του Μανόλη Δρεττάκη υποψηφιότητα στη Β' Αθηνών.

Και επίσης ορισμένα στατιστικά στοιχεία τα οποία θέλω να σας δώσω. Έχουμε 74 γυναίκες στο ψηφοδέλτιο, ποσοστό 23%. Είναι υψηλότερο ποσοστό από τα αντίστοιχα ποσοστά των άλλων Κομμάτων. Εμείς βεβαίως δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Το 1996 είχαμε 17%, φέτος έχουμε 23%. Δεν είμαστε ευχαριστημένοι και το δηλώνουμε. Το ποσοστό ανανέωσης των ψηφοδελτίων μας εγγίζει τα όρια του 47% σε σχέση με το 1996 και αυτό είναι ένα πολύ καλό και αισιόδοξο μήνυμα. Υπήρξε προσφορά, προσέλευση, διαθεσιμότητα και αυτός είναι και ο λόγος για ορισμένα κενά τα οποία υπάρχουν στα ψηφοδέλτια που σας έχουμε δώσει. Δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη οι διαδικασίες μας. Με τη συμπλήρωση και των υπολοίπων ψηφοδελτίων που λείπουν, των λίγων που έχουν απομείνει ακόμη, θα έχουμε και τα πληρέστερα στατιστικά στοιχεία, μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι διαδικασίες μας.

Θέλω να σας ενημερώσω ότι με απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας υπό την προεδρία του Μπάμπη Πρωτοπαπά, θα συγκροτηθεί η Επιτροπή εκλογικού αγώνα που στόχο θα έχει την ενεργοποίηση των ευρύτερων δυνάμεων στην εκλογική καμπάνια του Συνασπισμού, κοινωνικών, πνευματικών, πολιτικών δυνάμεων. Στην Επιτροπή αυτή είναι ο άλλος Ευρωβουλευτής του Συνασπισμού Μιχάλης Παπαγιαννάκης, ο Γραμματέας της Νεολαίας του Συνασπισμού Αλέξης Τσίπρας, τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού Αλέκος Φλαμπουράρης και Σπύρος Λυκούδης. Αυτός είναι ο πρώτος πυρήνας που έχει αναλάβει ήδη δουλειά για να συγκροτήσει αυτή την ευρύτερη Επιτροπή εκλογικού αγώνα του Συνασπισμού.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας, αναφέρομαι στις κυρίες και στους κυρίους εκπροσώπους των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Και εσάς συντρόφισσες, σύντροφοι, φίλες, φίλοι που με την παρουσία σας σήμερα εδώ, δίνετε ακόμη ένα αισιόδοξο παρόν για τη δύσκολη εκλογική μάχη που έχουμε μπροστά μας.Είναι κρίσιμες οι εκλογές, το ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα. Τις δίνουμε με άνισους όρους, το ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα. Δύναμή μας είναι οι ιδέες μας, δύναμή μας είναι οι προτάσεις μας, δύναμή μας είναι η συνέπειά μας, δύναμή μας είναι η στάση ζωής -όπως και προηγουμένως- όλων μας μαζί και του καθενός ξεχωριστά. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Τα σχόλια για τα πρόσωπα και τις συγκρίσεις με την σημερινή κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ, τα αφήνουμε στον αναγνώστη. Θα αρκεστούμε να σημειώνουμε επιπλέον και τρεις …επίκαιρες ερωτήσεις που έγιναν τότε προς τον πρόεδρο του ΣΥΝ, Νίκο Κωνσταντόπουλο:

Μ.ΜΙΧΑΗΛ ("ALPHA"): Και τώρα μια πολιτική ερώτηση. Ακούω τελευταία την κα Παπαρήγα από τη μια μεριά να λέει ότι με το ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά όποιες και αν είναι οι εξελίξεις δεν υπάρχει κανένα σημείο επαφής. Ακούω τον κ.Τσοβόλα και στελέχη του ΔΗΚΚΙ να λένε ότι η πολιτική αυτή του ΠΑΣΟΚ πρέπει να ηττηθεί αλλά μετεκλογικά μπορούμε να δούμε αν έρθουν τα πράγματα οριακά, κάποια μορφή συνεργασίας. Δεν θέλω να ξαναθέσω το θέμα της συνεργασίας δια της πλαγίας οδού αλλά θέλω να σας ρωτήσω, για τον Συνασπισμό ο αγώνας εναντίον του δικομματισμού είναι μονόδρομος ή αναζητείτε ευρύτερες ανακατατάξεις που μπορούν να προκύψουν μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες;

Ν.ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ:Γνωρίζετε ποια είναι η θέση του Συνασπισμού. Ο Συνασπισμός ζήτησε αλλαγή του εκλογικού νόμου. Με τον υπάρχοντα εκλογικό νόμο αναδεικνύονται αυτοδυναμίες. Η πολιτική που εφαρμόζεται είναι η πολιτική του αναγκαστικού κεντροδεξιού μονόδρομου. Προς την πολιτική αυτή ασκούμε προγραμματική αντιπολίτευση. Μας ενδιαφέρει η συσπείρωση των δυνάμεων της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, των κοινωνικών κινημάτων και της Οικολογίας, η συσπείρωση των δυνάμεων της ευρύτερης Αριστεράς, με δεδομένο ότι στην επόμενη Βουλή δεν θέλουμε να κυριαρχεί η παντοδυναμία του δικομματισμού και η οποιαδήποτε αυτοδυναμία να είναι ανεξέλεγκτη.Από εκεί και πέρα παραμένει η πρότασή μας για τους εναλλακτικούς δρόμους προοδευτικών εξελίξεων. Παραμένει ο αγώνας μας για τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό, για την αλλαγή στις πολιτικές, στις δομές, στις επιλογές, στους συσχετισμούς και στο πολιτικό σκηνικό.

Γ.ΣΙΔΕΡΗΣ ("ΣΚΑΙ"):Να το ρωτήσω αλλιώς. Αν δεν έχουμε αυτοδυναμία, ο Συνασπισμός θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση ή θα έχουμε ακυβερνησία;

Ν.ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ:Στις εκλογές πάμε με σαφή πολιτική θέση και οι όποιες κινδυνολογίες, οι όποιες σεναριολογίες και η όποια επιδιωκόμενη πόλωση δεν μπορεί να συσκοτίσει τον βασικό στόχο με τον οποίο πηγαίνουμε στις εκλογές. Θέλουμε να είμαστε όσο γίνεται πιο ισχυροί, για να μπορούμε να έχουμε αποφασιστικό και δημιουργικό ρόλο στις οποιεσδήποτε εξελίξεις.

Δ.ΤΑΚΗΣ ("MEGA"):Κύριε Πρόεδρε, ο Πρωθυπουργός μιλώντας χθες στο MEGA είπε ότι χάσει-κερδίσει τις εκλογές θα παραμείνει στο ΠΑΣΟΚ μέχρι το 2003 που λήγει η θητεία του ως Πρόεδρος του Κινήματος. Η δική σας άποψη ποια είναι; Οι ηγεσίες των κομμάτων όταν κρίνονται από το λαό μέσω του εκλογικού αποτελέσματος θα πρέπει να θέτουν τον εαυτό τους στην κρίση των οργάνων των κομμάτων τους ή όχι; Και αυτό αφορά και εσάς βεβαίως.

Ν.ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εμάς δεν μας αφορά αυτό το ερώτημα, γιατί εμείς έχουμε κατακτημένες δημοκρατικές διαδικασίες. Τιθέμεθα στην κρίση των μελών μας ανά πάσα στιγμή. Με τις δημοκρατικές διαδικασίες αναδεικνύουμε και την γραμμή μας και την ηγεσία μας. Προσωποπαγή κόμματα, κόμματα αρχηγικά, κόμματα εκλογικής πελατείας, κόμματα επαγγελματιών της εξουσίας μπορεί να έχουν αυτά τα προβλήματα δημοκρατικού ελλείμματος. Εμείς δεν τα έχουμε.

(απόσπασμα από το δελτίο τύπου του γραφείου του ΣΥΝ)

Τα αποτελεσμάτων εκείνων των εκλογών (2000) ήταν:

ΠA.ΣO.K 43,79% ψήφοι 3.007.596 έδρες 158
N.Δ. 42,74% ψήφοι 2.935.196 έδρες 125
K.K.E. 5,52% ψήφοι 379.454 έδρες 11
ΣYN 3,20% ψήφοι 219.880 έδρες 6
ΔH.K.KI. 2,69% ψήφοι 194.598 έδρες 0

η δύναμη του τότε …ΣΥΡΙΖΑ: (ΣΥΝ + ΔΗ.Κ.ΚΙ.) είναι: 5.89% ψήφοι 699.334 ....