Περί ιδεολογικής «καθαρότητας» και συνεπούς στάσης

 Ένα πρώτο βήμα έγινε με το δημοψήφισμα, παρά το γεγονός ότι η ερμηνεία του αποτελέσματος από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε καθαρή μεταστροφή του και μάλλον το κατέστησε αναξιόπιστο στα μάτια των πολιτών. Πάρα αυτή την μεγάλη αντίφαση το δημοψήφισμα άφησε το ίχνος του βαθιά στην πολιτική ιστορία του τόπου. Μπορεί να αποτελέσει παρακαταθήκη για τους νέους ταξικούς και αντιμνημονιακούς αγώνες που θα αναπτυχθούν, στον βαθμό που η εκπροσώπηση τους μπορεί να στεριώσει μέσα από νέα συλλογικά υποκείμενα γειωμένα στην Ελληνική κοινωνία.

Αναδημοσίευση από το "tvxs.gr"

του Βαγγέλη Διαμαντόπουλου, βουλευτή Καστορίας

Τις τελευταίες εβδομάδες, έπειτα από την κατάθεση του τρίτου μνημονίου προς ψήφιση στη Βουλή και την καταψήφιση του από μερίδα βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε, εκ του πονηρού, μια αφήγηση που ερμήνευε την συγκεκριμένη στάση ως μια κίνηση προσωπικής διάσωσης, επιμονής στην καθαρότητα των ιδεών, ανατροφοδότησης και συντήρησης αυταπατών.

Μιγκέλ Ουρμπάν, ευρωβουλευτής του Podemos: Ο Τσίπρας εγκαταλείπει τον ΣΥΡΙΖΑ

Από το publico.es. Αναδημοσίευση μετάφρασης  της  Κατερίνας Σεργίδου

Στην Ελλάδα συνεχίζεται να γράφεται η ιστορία της Ευρώπης. Οι εξελίξεις επιταχύνονται μπροστά στην υπογραφή του τρίτου πακέτου στήριξης, που πρόκειται όχι μόνο για ένα μνημόνιο αλλά για μια εξευτελιστική ανακωχή σε έναν οικονομικό πόλεμο του οποίου βασικό θύμα συνεχίζει να είναι ο λαός.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρας, απο­φά­σι­σε να προ­κη­ρύ­ξει εκλο­γές πριν από τη σύ­γκλη­ση συ­νε­δρί­ου, επι­βάλ­λο­ντας τη συμ­φω­νία με την τρόι­κα, χωρίς καμιά συ­ζή­τη­ση στις γραμ­μές του ίδιου του του κόμ­μα­τος, όπως απο­δει­κνύ­ε­ται και από τη πα­ραί­τη­ση του γε­νι­κού γραμ­μα­τέα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Τάσου Κο­ρω­νά­κη. Με αυτό τον τρόπο ο Τσί­πρας εν­θαρ­ρύ­νει εμ­μέ­σως μια από τις με­γα­λύ­τε­ρες νίκες της Τρόι­κα: την διά­λυ­ση του σχε­δί­ου Συ­ρι­ζα, της κύ­ριας δη­λα­δή δύ­να­μης στην Ευ­ρώ­πη, ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα.

Θεσσαλονίκη: Αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ μέλη της ομάδας των «53»

Αναδημοσίευση από το "tvxs.gt"

Να αποχωρήσουν από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν μέλη της ομάδας των «53» στη Θεσσαλονίκη, στον απόηχο της παραίτησης του Τάσου Κορωνάκη από τη θέση του γενικού γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Ο Αλέξης Τσίπρας χάνει και την “εμπιστοσύνη” των συντηρητικών ψηφοφόρων του...

Εκείνοι που αισθάνονται πραγματικά “προδομένοι” από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι οι συντηρητικοί ψηφοφόροι της. Οι σχέσεις εμπιστοσύνης που οικοδόμησε ο ΣΥΡΙΖΑ με αυτά τα στρώματα δεν στηρίχτηκαν στις “προγραμματικές του διακηρύξεις” όπως έχουμε αναφέρει αρκετές φορές, αλλά στην προσδοκία τους για μια ήπια νεοφιλελεύθερη διαχείριση. Όμως αυτή η διαχείριση αποδείχθηκε όνειρο θερινής νυκτός μετά την επιβολή των capital controls και την υπογραφή του νέου μνημονίου.

Η κυριαρχία της ΤΙΝΑ (There Is No Alternative) είναι αποτέλεσμα αυτής της“κρίσης εμπιστοσύνης”, δηλαδή της αποδόμησης του μύθου ότι μπορεί να υπάρχει μια ήπια νεοφιλελεύθερη διαχείριση με τους υπάρχοντες συσχετισμούς εντός ΕΕ και όχι η έλλειψη ανταγωνιστικού σχεδίου σύγκρουσης, όπως ισχυρίζονται διάφοροι υποστηρικτές της κυβέρνησης.

Σήμερα αποφασίζουν οι «53» - εν αναμονή η συμπόρευση Κωνσταντοπούλου με τη Λαϊκή Ενότητα

- Τα επόμενα βήματα των στελεχών που διαφώνησαν με τις εκλογές
- Πότε η Κωνσταντοπούλου θα ανακοινώσει συμπόρευση με τη Λαϊκή Ενότητα
- Τα 4 «στρατόπεδα» και οι απόψεις εντός των «53»
- Και ευρωβουλευτής στη ΛΑΕ: Εν αναμονή ένταξης του Νίκου Χουντή

Αναδημοσίευση από το "The Huffington Post"

Σήμερα Tρίτη θα αποφασίσουν τα επόμενα (εντός ή εκτός ΣΥΡΙΖΑ) βήματά τους τα στελέχη των «53» που διαφώνησαν με την επιλογή των εκλογών. Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να υπάρξει ένα κύμα «αποστράτευσης» στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, που εκτιμάται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Με την ολοκλήρωση των ψηφοδελτίων θα έχει αποσαφηνιστεί πλήρως η πολιτική εικόνα του κόμματος.

Το Σάββατο, σύμφωνα με πηγές, η Ζ. Κωνσταντοπούλου φέρεται ότι θα ανακοινώσει την πολιτική της συμπόρευση ως συνεργαζόμενη με την Λαϊκή Ενότητα, ενώ τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν και άλλοι βουλευτές.

Παράλληλα η ΛΑΕ σύντομα θα αποκτήσει και ευρωβουλευτή καθώς ο Νίκος Χουντής θα ενταχθεί και επίσημα.

Οι «53», που ανήκαν έως τώρα στην πλειοψηφία ουσιαστικά έχουν μοιραστεί σε 4 απόψεις

Στάθης Δρογώσης: Ένα μικρό κείμενο απολογισμού

του Στάθη Δρογώση  (από [εδώ])

Και τώρα ένα μικρό κείμενο απολογισμού.

Αποχώρησα από τον Σύριζα. Ήμουν μέλος 3 περίπου χρόνια. Εκλέχτηκα δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη Ανοιχτή Πόλη και ήμουν μέλος διαδοχικά των οργανώσεων Νέας Σμύρνης , Εξαρχείων και τελευταία της Κυψέλης. Επίσης ήμουν εκλεγμένο μέλος της γραμματείας του τμήματος πολιτισμού.

Συμμετείχα ενεργά στη ζωή του κόμματος. Για το πρόγραμμα του πολιτισμού μαζί με άλλου συντρόφους σε μια μικρή ομάδα προσπαθήσαμε να φτιάξουμε από την αρχή και να εμπλουτίσουμε κάποιες παλιές προτάσεις για τη μουσική στη χώρα. Προτάσεις για τα επαγγελματικά δικαιώματα των μουσικών , για τη μουσική εκπαίδευση , για τα μουσικά σχολεία . Για τις ορχήστρες και για τα ιδιωτικά ωδεία.Για το καθεστώς των πνευματικών δικαιωμάτων. Κάποιες προτάσεις πέρασαν στο προεκλογικό πρόγραμμα του Σύριζα. Θέλω δημοσίως να πω ότι γνώρισα εξαιρετικούς συντρόφους και φίλους εκεί.Και ότι είμαι περήφανος για τη δουλειά που έγινε.

Δήλωση Ηρώς Διώτη για τη μη κάθοδο στις επικείμενες εκλογές

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ (24.8.2015)

Από την 25η Γενάρη, οπότε και τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση προχώρησε επί έξι μήνες σε μια σκληρή διαπραγμάτευση με τις κυρίαρχες ελίτ στην Ε.Ε. Το αποτέλεσμα αυτής της διαπραγμάτευσης, αναντίρρητα προϊόν εκβιασμού εξαιτίας και της αδιαλλαξίας των εταίρων, αλλά και της μη προετοιμασίας από την ελληνική πλευρά ενός εναλλακτικού σχεδίου στην περίπτωση μη συμφωνίας, ήταν η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου.

Το μέλλον διαρκεί πολύ, ας του δώσουμε χώρο

Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ έχει συντελεστεί. Οι αποχωρήσεις μελών και στελεχών συνεχίζονται. Η αντιδημοκρατική διολίσθηση του κόμματος και η υποκατάστασή του από ένα άτυπο προεδρικό κέντρο, η έλλειψη οργανικών δεσμών με την πληττόμενη κοινωνία και ο κυβερνητισμός, οδήγησαν στην απουσία σχεδίου σύγκρουσης με τους « θεσμούς» των κυρίαρχων τάξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απαλλαγή της χώρας από τη λιτότητα και τα μνημόνια και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους. Οι εξελίξεις αυτές δεν ήταν αναπότρεπτες, όπως ισχυρίζεται τώρα ο πρωθυπουργός. Η εξαθλίωση/υποβάθμιση της κοινωνικής πλειοψηφίας και ο περιορισμός της κυριαρχίας της χώρας από τους δανειστές πρέπει να ανατραπούν. Ο αντιμνημονιακός αγώνας θα συνεχιστεί, αντλώντας από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των πρώτων μνημονιακών χρόνων και το ηρωικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου, που έφερε εκ νέου τις λαϊκές τάξεις στο προσκήνιο.

10 ΘΕΣΕΙΣ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΟΧΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ»

87 ενεργοί στα κοινωνικά κινήματα πολίτες, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ οι περισσότεροι από την αρχή της δημιουργίας του, κατέθεσαν και δημοσιοποιούν ένα κείμενο με τίτλο: Κριτική αποτίμηση της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ/Για ένα πολιτικό και κοινωνικό κίνημα «ΟΧΙ μέχρι τέλους».

1. Στις 14 Αυγούστου 2015 η Ελληνική Βουλή ολοκλήρωσε με μεγάλη πλειοψηφία την ψήφιση του τρίτου μνημονίου, που εισηγήθηκε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και στηρίχθηκε από τις πρόθυμες μνημονιακές δυνάμεις : Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ. Το αντιμνημονιακό σχέδιο ανατροπής της λιτότητας, ανάκτησης των δικαιωμάτων της εργασίας, διάσωσης της δημόσιας περιουσίας και ανασύστασης της δημοκρατίας, στο όνομα του οποίου οι εργαζόμενες τάξεις έδωσαν μαζικούς αγώνες και το υπερασπίστηκαν με το συντριπτικό «ΟΧΙ» της 5ης Ιουλίου 2015, ηττήθηκε κοινοβουλευτικά.

Είναι προς τιμήν των βουλευτών/τριών του ΣΥΡΙΖΑ που με το «όχι» και το «παρών» στις κρίσιμες ψηφοφορίες δεν επέτρεψαν η υπόθεση της απελευθέρωσης της χώρας και του ελληνικού λαού από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις να θεωρηθεί ένα επεισόδιο με ημερομηνία λήξης και να επιβληθεί ο ολοκληρωτισμός του «there is no alternative» στη σύγχρονη ιστορία της ριζοσπαστικής αριστεράς.

2. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η νίκη των αποκαλούμενων «θεσμών» θα αποδειχθεί πύρρεια. Στο νεοφιλελεύθερο οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η λιτότητα και η ύφεση αποτελούν στρατηγική επιλογή για την υπέρβαση της κρίσης σε βάρος της εργασίας, μηχανισμό καταστροφής μη ανταγωνιστικών κεφαλαίων και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, ενώ ο σκληρός πυρήνας των χωρών του κέντρου εκμεταλλεύεται τον πλούτο και την εργασία των περιφερειακών χωρών ως οιονεί προτεκτοράτων. Όμως, η ευστάθεια του οικοδομήματος αυτού δεν είναι δεδομένη. Όχι μόνο λόγω εγγενών αντιφάσεων αλλά κυρίως γιατί κανείς ποτέ στην ιστορία δεν μπόρεσε να βάλει τέλος στην ταξική πάλη. Γιατί οι άνθρωποι δεν θα πάψουν ποτέ να αγωνίζονται για το ψωμί και να διψούν δικαιοσύνη.

Πολιτική της επικοινωνίας και επικοινωνία της πολιτικής

Αναδημοσίευση από το "REDNotebook"

του Γιώργου Νικολαϊδη

Με τις πρόσφατες εξελίξεις, και ιδίως την επιλογή του πρωθυπουργού να βιαστεί να πάει σε εκλογές όπως-όπως (ενδεχομένως υπολογίζοντας ότι όσο υλοποιείται το Μνημόνιο Τσίπρα, τόσο η εκλογική του δύναμη θα απομειώνεται), ο πολιτικός χρόνος πυκνώνει απίστευτα. Και κάνει επιτακτικές τις πρωτοβουλίες συγκρότησης όσων επιμένουν να θέλουν να εκφραστεί το αριστερό λαϊκό αντιμνημονιακό μέτωπο ενάντια στη συνθηκολόγηση και την υποταγή, αλλά και σε αντιπαράθεση με την ακροδεξιά κίβδηλη αντιμνημονιακή ρητορεία. Το ζητούμενο είναι, λοιπόν, ένα μέτωπο. Ένα μέτωπο, όμως, που δεν θα είναι ούτε ο «καλός ΣΥΡΙΖΑ» ούτε «ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ» (αφού άλλωστε η στρατηγική του ενιαίου μέχρι πριν από λίγο ΣΥΡΙΖΑ έδειξε τα όριά της με τραγικό τρόπο). Αλλά ούτε και μια «καλή ΑΝΤΑΡΣΥΑ» ή ένα «καλό ΚΚΕ» (αφού και αυτών των εγχειρημάτων τα όρια έχουν φανεί).