ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

της Ελένης Πορτάλιου

Το διήμερο 18-19 Ιουλίου το R-Project οργάνωσε στην ΑΣΟΕΕ μια ανοιχτή διαδικασία για το δέον γενέσθαι μετά την ψήφιση από τη βουλή, με εισήγηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, της πρώτης πράξης της νέας, επαχθέστερης των προηγούμενων, μνημονιακής συμφωνίας με τίτλο «Επείγουσες ρυθμίσεις για τη διαπραγμάτευση και σύναψη συμφωνίας με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ΕΜΣ)». Η συμμετοχή στο διήμερο ήταν πολυπληθής και από περιοχές εκτός λεκανοπεδίου, η διαδικασία δημοκρατική με πεντάλεπτες τοποθετήσεις κάθε ομιλητή/τριας που ζητούσε τον λόγο και ο προβληματισμός καθόλου στερεοτυπικός αλλά αντίστοιχος της εξαιρετικά κρίσιμης κατάστασης που αντιμετωπίζουμε.

Αν μπορώ να συμπυκνώσω, τρία ήταν τα κεντρικά θέματα που απασχόλησαν το διήμερο : το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους δανειστές, η κρίση εντός του ΣΥΡΙΖΑ, και η εναλλακτική στρατηγική ρήξης/εξόδου από το νέο μνημόνιο στη βάση της λαϊκής βούλησης που εκφράστηκε με το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Υποθέτω ότι οι εισηγήσεις, ο προβληματισμός και τα συμπεράσματα της συνάντησης θα εκτεθούν από την ιστοσελίδα R-Project και την Εργατική Αριστερά. Θα παρουσιάσω - σε πιο εκτεταμένη εκδοχή - την τοποθέτηση που έκανα από το φιλόξενο βήμα που μου δόθηκε.

ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΕΙ ΩΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ

1. Η συζήτηση για το πώς προχωράμε μετά από μια συντριπτική ήττα/συνθηκολόγηση της κυβέρνησης με τους δανειστές δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική αν δεν θέσει στο επίκεντρο του προβληματισμού το πρόσφατο συντριπτικό ΟΧΙ της αντιμνημονιακής κοινωνικής πλειοψηφίας. Οι λαϊκές τάξεις και τα τμήματα της μεσαίας τάξης που η κρίση πλήττει βάναυσα, με κυρίαρχη συμμετοχή της νεολαίας, αποτελούν μία de facto κοινωνική σύνθεση, η οποία πρέπει να πρωταγωνιστήσει στις εξελίξεις.

Αντί να διαγράψουν το χρέος διαγράφουν τις ποινικές ευθύνες εκείνων που το έκαναν "αεροπλανάκι"!...

Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

( ενισχύεται το "ευρωπαϊκό παρακράτος" )

Στις 30 Απρίλη, περιγράφαμε ακριβώς που θα οδηγηθούν οι διαπραγματεύσεις Από τους “πλασιέ” στους “παραγωγούς” των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Σήμερα βρισκόμαστε ένα βήμα παραπέρα.

Επιβολή της κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων μαφιών που κυβερνούν την ΕΕ, δεν αρκείται στην εξασφάλιση μιας υποτακτικής "διοίκησης" της χώρας. Απαιτεί και τον μετασχηματισμό του κράτους με την ενίσχυση του "ευρωπαϊκού παρακράτους". Γιαυτό το ζήτημα έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα, όπως εδώ "Ο νεοφιλελευθερισμός, ο Νίκος Κοτζιάς και το ΠΑΣΟΚ (Μέρος ΙΙΙ)":

Τριγωνικές συναλλαγές ανάμεσα στο "ΒΗΜΑ" και τον Αριστείδη Μπαλτά...

Γιαυτή την "συνωμοσία" ποιός θα μιλήσει;

Το πρωτοσέλιδο από το "ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΒΗΜΑ" για τους συνωμότες της Δραχμής:

Εδώ η απόφαση στο "διαύγεια" για την χορήγηση 3.000.000 ευρώ στον ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ:

ΑΔΑ 7Δ5Υ465ΦΘ3-ΘΑΘ
 

Διαβάστε και αυτό:

Μετά τη συζήτηση με τον Στ. Ψυχάρη, ο Ν. Παππάς προειδοποιεί Λαφαζάνη και Ζωή

Νέα φάση, νέα πολιτική στρατηγική

Αναδημοσίευση από την "αυγή"

Του Ανδρέα Καρίτζη

Την προηγούμενη Δευτέρα ολοκληρώθηκε μια βαθιά τομή στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Αναφέρομαι στο συντελεσμένο πολιτικό γεγονός της κατάλυσης της δημοκρατίας, της λαϊκής κυριαρχίας και εν τέλει της ελευθερίας μιας ευρωπαϊκής κοινωνίας. Από τη μια μεριά είχαμε την εξάντληση όλων των δημοκρατικών εργαλείων και από την άλλη τον κλιμακούμενο εκβιασμό που έφτασε μέχρι τον "ξαφνικό θάνατο" που ακόμη επικρέμαται πάνω από την Ελλάδα. Η σύγκρουση δημοκρατίας και απολυταρχίας έληξε με βαρειά ήττα της δημοκρατίας. Οι δανειστές επέβαλαν μια συνθηκολόγηση τιμωρητική, ταπεινωτική και βάρβαρη στην κυβέρνηση, στον ΣΥΡΙΖΑ και τον ελληνικό λαό.

Μπροστά στη νέα απολυταρχική φάση που εισερχόμαστε είναι απαραίτητο ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και όλες οι δημοκρατικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις να επανεπεξεργαστούν την πολιτική τους στρατηγική, λαμβάνοντας υπόψη την πείρα από την προηγούμενη φάση και τα πολιτικά χαρακτηριστικά της νέας. Αν και η αποτίμηση της προηγούμενης φάσης και η κριτική προσέγγιση στην πολιτική μεθοδολογία που επικράτησε στον ΣΥΡΙΖΑ έχει μια αυτονομία, βασικά της σημεία είναι απαραίτητα για να χαράξουμε στρατηγική στη νέα φάση.

Ναι, ασφαλώς και θέλω να κρατήσω τα χέρια μου καθαρά, κατηγορείστε με γι΄αυτό κι από πάνω!

Αναδημοσίευση από το "apofasismenoi.gr"

Της Νάγιας Καραμπάση

Με ένα μπαράζ από σαθρά επιχειρήματα,λογικά άλματα που καταλήγουν σε παραλογισμούς,σοφιστείες και σε ένα κωμικοτραγικά μελό κρετσέντο, επιχειρείται από χθες ο εγκλωβισμός χιλιάδων ανθρώπων στο αδιέξοδο εγχείρημα στήριξης μιας αδιέξοδης γραμμής,της στήριξης δηλαδή της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού με συναίνεση στην συμφωνία-κόλαφο.

Αναπόφευκτα,η προσπάθεια αυτή οδηγεί σε και ταυτίζεται πλέον ανοιχτά με την κατάμαυρη επιχειρηματολογία των κ. Γεωργιάδη, Βορίδη, Μητσοτάκη, Βενιζέλου και των λοιπών καταστροφέων του τόπου,των δυνάμεων της εργασίας και της νεολαίας.Τους ανασύρει δε από το περιθώριο που τους έβαλε ο λαός με τους αγώνες πέντε χρόνων,τις εκλογικές αναμετρήσεις και το δημοψήφισμα,τους νεκρανασταίνει κυριολεκτικά,τους δικαιώνει αυτοακυρώνοντας τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τις ιδέες της Αριστεράς όχι μόνον στην Ελλάδα και την Ευρώπη,αλλά σ” ολόκληρον τον κόσμο.

non paper 19/7/2015

Τσιπρισμός - Μερκελισμός οικοδομούν την νέο "Endlösung" για την Ευρώπη...

Δειλά και φοβισμένα είναι τα non papers που εκδίδει το Μαξίμου. Δεν αποπνέουν το απαιτούμενο ενθουσιασμό για την περίσταση. Επικρατεί η άποψη πως η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά στον δύσκολο αγώνα του τρίτου γύρου που ξεκινήσει με τον ανασχηματισμό της και τα αντιμνημονιακά όπλα παρά πόδας. Αποφασίσαμε λοιπόν να ανασυντάξουμε το σημερινό non paper:

Ο αγώνας μας τώρα δικαιώνεται!

Με την οξυδερκή καθοδήγηση του επιτελείου μας εκμεταλλευτήκαμε στο έπακρο τις αντιθέσεις στο αντίπαλο στρατόπεδο, διαμορφώσαμε τις κατάλληλες συμμαχίες και επιτύχαμε με κάθε μέσο ένα ισχυρό κτύπημα στις αντιδραστικές δυνάμεις που αποβλέπουν στην διάλυση της ΕΕ και της ΟΝΕ.

Η πρώτη μεγάλη μάχη που κερδήθηκε στο ελληνικό κοινοβούλιο, όπου εξαναγκάσαμε τους αντιπάλους μας να ψηφίσουν την συμφωνία που υπογράψαμε και επιτεύχθηκε επιτέλους η εθνική ομοψυχία, που τόσο την έχει ανάγκη ο τόπος μας. Πρώτη φορά στην χώρα μας, χέρι - χέρι κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ξεπερνώντας τις μικροπολιτικές τους διαφορές, συνδιαμορφώνουν τις στρατηγικές πολιτικές ανάπτυξης της χώρας.

Μια παλιά, αλλά επίκαιρη αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ...

Οι βλάκες, ξέχασαν να κάψουν και τον μερκελικό ΑΝΤ1!...

Αναδημοσιεύουμε ως σχολιασμό της εικόνας το παρακάτω κείμενο από το  "Νόστιμον ήμαρ"

Ανάβεις φωτιές

Φρένο στην ομαλή μετάβαση της Ελλάδας από τον κομμουνισμό στον μνημονιακό σοσιαλισμό βάζουν οι πυρκαγιές που ξέσπασαν από φυσικά αίτια σε 352 διαφορετικά σημεία ταυτόχρονα.

Σε δηλώσεις τους, οι πυρκαγιές είπαν ότι είναι εξοργισμένες με τον Αλέξη Τσίπρα που έφερε το τρίτο μνημόνιο κι αποφάσισαν να τα γαμήσουν όλα.

Οι φλόγες βρίσκονται αυτήν την ώρα στις παρυφές του Υμηττού, ενώ δίνουν μάχη με τον Στρατηγό Άνεμο ώστε να φτάσουν μέχρι το κέντρο της Αθήνας και να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, συνωμότες της δραχμής από την Αριστερή Πλατφόρμα του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίστηκαν με μπιτόνια βενζίνης στον Υμηττό, ενώ τους ακολουθούσε κλιμάκιο με επικεφαλής τον Γιάνη Βαρουφάκη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, το οποίο πετούσε αναμμένα σπίρτα καίγοντας τα πάντα στο πέρασμά του.

Ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά

Ένα απόσπασμα από το κείμενο της Βίκης Σκούμπη "Ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά"

Η ιδεολογική ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού και η κυβερνώσα αριστερά

Όμως η κυβερνώσα αριστερά, όχι μόνο δεν έλαβε υπόψη τις ήδη ρητά διατυπωμένες απειλές – βλέπε τις κατόπιν εορτής αποκαλύψεις Βαρουφάκη για από τον Φλεβάρη απροσχημάτιστο εκβιασμό Ντάισελμπλουμ,– αλλά απάντησε στο 61,3% που άφησε έκθαμβη την Ευρώπη αλλά και τον κόσμο ολάκερο, με ‘εθνική συναίνεση’ και ομοψυχία με τις πάσης φύσεως ναιναίκους. Και τι μας έμελλε να ακούσουμε ακόμη; Την αναγκαιότητα να σωθεί η πατρίδα από εθνικό καταστροφή! Σώσαμε την χώρα από την άτακτη χρεοκοπία, μας είπαν. Την χώρα, το έθνος, την πατρίδα… Αλλά για πια πατρίδα μιλάμε; Αυτήν των λαϊκών στρωμάτων ή εκείνη του Μπόμπολα, του Σάλα, του Μαρινάκη, του Λάτση, του Πρετεντέρη, της Τρέμη, του Σταύρο, του Άδωνι και της Ντόρας; Έχουμε άραγε κοινά και όχι αντικρουόμενα συμφέροντα με αυτούς τους κυρίους; Και η υποτιθέμενη κοινότητα συμφερόντων του έθνους επιβάλλει να συνταχθούμε, όλοι μαζί, πέρα λοιπόν από τις διαφορές μας, για την σωτηρία της πατρίδος;

Good bye Tsipras!

Αναδημοσίευση από το "RProject"

Του Ηλία Ιωακείμογλου

Οι ανα­λύ­σεις και της πλειο­ψη­φί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σχε­τι­κά με τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης και πώς να την αλ­λά­ξου­με, απο­δεί­χθη­καν εκτός τόπου και χρό­νου, ανε­δα­φι­κές και ρο­μα­ντι­κές. Κακή εκτί­μη­ση των δυ­νά­με­ων του αντι­πά­λου, ανό­η­τη επι­μο­νή στη στρα­τη­γι­κή της διαρ­κούς άμυ­νας, αυ­τα­πά­τες για τη δύ­να­μη της λο­γι­κής ως δια­πραγ­μα­τευ­τι­κό όπλο, στα­δια­κή και συ­νε­χής υπο­χώ­ρη­ση στις απαι­τή­σεις του αντι­πά­λου, ιστο­ρι­κή ήττα της Αρι­στε­ράς όλα ανά­γο­νται στη λαν­θα­σμέ­νη στρα­τη­γι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στη λαν­θα­σμέ­νη αντί­λη­ψη της πλειο­ψη­φί­ας του για τη φύση της Ευ­ρω­ζώ­νης.

Τι ακρι­βώς ητ­τή­θη­κε;

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να, αυτό που ητ­τή­θη­κε ήταν η στρα­τη­γι­κή της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης της Ευ­ρώ­πης. Η ιδέα δη­λα­δή ότι το αντι­δη­μο­κρα­τι­κό τε­ρα­τούρ­γη­μα που είναι η Ευ­ρω­ζώ­νη θα μπο­ρού­σε να αλ­λά­ξει, είτε με μοχλό την εκ­με­τάλ­λευ­ση των εσω­τε­ρι­κών της αντι­θέ­σε­ων (αρι­στε­ρή εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής) είτε με όπλο τη λο­γι­κή και τα επι­χει­ρή­μα­τα (δεξιά εκ­δο­χή). Βε­βαί­ως, αυτή που τέ­θη­κε σε δο­κι­μα­σία και ητ­τή­θη­κε, είναι η δεξιά εκ­δο­χή της στρα­τη­γι­κής της προ­ο­δευ­τι­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης, όπως αυτή εκ­φρά­ζε­ται από την ηγε­τι­κή ομάδα. Η ήττα επήλ­θε όταν η δια­πραγ­μά­τευ­ση προ­σέγ­γι­σε το κα­τώ­φλι αντο­χής της Ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν θέ­λη­σε να το ξε­πε­ρά­σει για να προ­χω­ρή­σει στην ανα­τρο­πή των κα­τε­στη­μέ­νων πο­λι­τι­κών ισορ­ρο­πιών: απλώς δεν είχε την επι­θυ­μία, δεν ήταν στα σχέ­διά της, δεν ήταν φτιαγ­μέ­νη για κάτι τέ­τοιο. Και αυτό που απο­μέ­νει ως κα­τα­κά­θι είναι ένα πο­λι­τι­κό πτώμα που πολ­λοί σύ­ντρο­φοι θέ­λουν να δια­τη­ρή­σουν στην κυ­βέρ­νη­ση σαν το νεκρό Εl Cid που δε­μέ­νος πάνω στο άλογο σκόρ­πι­σε τον τρόμο στους εχθρούς. Ξε­χνούν ότι στην ται­νία ο Cid είχε ηρω­ι­κό θά­να­το…