ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Σάββατο 8 Ιουνίου 2019

Ο Στάθης Σταυρόπουλος για το ΜέΡΑ25




Με τον Στάθη Σταυρόπουλο μας χωρίζει μια άβυσσος σε πολλά ζητήματα. Αρκετές φορές έχουμε ασκήσει δριμεία κριτική στα γραφόμενά του. Τον Μάη του 15 τον είχαμε χαρακτηρίσει ως τον ΡανΤανΠλαν του ΣΥΡΙΖΑ («Στάθης: Ο ΡΑΝ ΤΑΝ ΠΛΑΝ του ΣΥΡΙΖΑ...») , γιατί τότε κατηγορούσε τον Βαρουφάκη ότι «άδειασε» τον Τσίπρα, επειδή ως υπουργός είχε δηλώσει δημόσια ότι το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» δεν βγαίνει...

 Όμως, όπως αποδεικνύεται με τις τελευταίες δηλώσεις του, μάλλον αυτός ο χαρακτηρισμός σήμερα αντιστοιχεί στους πρώην συντρόφους του στην ΛΑΕ (αλλά και άλλους αριστερούς), οι οποίοι όχι μόνον συνεχίζουν να επιμένουν σε πολιτικές που έχουν προ πολλού χρεοκοπήσει, αλλά κυρίως γιατί δεν αντιλαμβάνονται τίποτα για τους όρους και τις συνθήκες που διαμορφώνονται στην συγκυρία του τέλους της διακυβέρνησης της “πρώτης φοράς αριστεράς”.

Κάποιοι παλιοί σύντροφοί του, κατηγορούν τον Στάθη ότι είναι «άλλος ένας κωλοτούμπας ψευτο αριστερούλης που ξερογλύφεται τον μισθό του βουλευτή. Αρκετά χρόνια πληρώνουμε το είδος αυτό». Δεν νομίζουμε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση του αντιστοιχούν παρόμοιοι χαρακτηρισμοί. Το μέγεθος της “υπέρβασης” που έκανε εμπεριέχει πολλά στοιχεία “αυτοακύρωσης”. Μια παρόμοια πράξη απαιτεί πολιτικό θάρρος το οποίο ούτε διαθέτουν, ούτε μπορούν ν’ αντιληφθούν την σημασία του. Γιαυτό συνεχίζουν να παραμένουν “εγκλωβισμένοι” στα δικά τους “λευκά κελιά” που οι ίδιοι οικοδόμησαν...

Παρασκευή 7 Ιουνίου 2019

Τα αδιέξοδα ενός ...απατημένου


του Γιώργου Καλαντζόπουλου

ένα σχόλιο για το κείμενο του του Θανάση Σκαμνάκη:

Αν είσαι ερωτευμένος με κάποιον και αυτός σου ρίχνει την μια ροχάλα μετά την άλλη και σε απατάει συστηματικά, τότε υπάρχει πρόβλημα στη "σχέση". Αυτό συμβαίνει με την ΑΡΙΣΤΕΡΑ και την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ. Αυτή είναι η πραγματική σχέση, που την κρατάει κρυφή στο κείμενό του ο Θανάσης Σκαμνάκης. Όλα τ' άλλα είναι απλές φαντασιώσεις του απατημένου, που δεν μπορεί να βρει διέξοδο στον πραγματικό του έρωτα...

Κάποιοι αριστεροί που έχουν δει το πρόβλημα στη σχέση τους με την "εργατική τάξη", προσπαθούν να φτιάξουν – για καβάτζα - μια άλλη παράλληλη σχέση με το "έθνος",  για να το 'χουν δίπορτο...  Παραμιλούν φωναχτά για το πως σχετίζεται το "ταξικό" με το "εθνικό" και για άλλα ωραία παρόμοια, αλλά έχουν μπλέξει τα μπούτια τους. Τα αδιέξοδα είναι κοινά...

Τα κομματικά ιερατεία, αντιδρούν όπως Ι. Σύνοδος στο νομοσχέδιο για την λύση των "ΝΕΚΡΩΝ ΓΑΜΩΝ"...

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2019

Τα «μουγγά» τραγούδια βρήκαν τη φωνή τους




Τη μιλούσατε στο σπίτι;
Στο σπίτι η γιαγιά μου δεν ήξερε γρι ελληνικά, δεν την άκουσα ποτέ να τα μιλάει. Ο παππούς μου ήξερε ελληνικά αλλά και τη συγκεκριμένη γλώσσα – τελικά δεν ξέρω αν πρέπει να την ονομάζουμε… Εγώ θα την πω «μακεδόνικα».

Να την πούμε ακατανόμαστη;
Ακατανόμαστη, απαγορευμένη. Ο μπαμπάς μου και η μαμά μου τη μιλούσανε. Γενικότερα οι μεγαλύτεροι σε ηλικία τη μιλούσανε μεταξύ τους αλλά όταν κόντευε κάποιος ξένος, γύριζαν κατευθείαν στην ελληνική.
Από ντροπή; Από φόβο; Από τι;
Από φόβο. Εμποτισμένος είναι ο φόβος. Ενέσιμος και βραδείας απελευθέρωσης.

Η Χρυσούλα Παπαδοπούλου μιλάει στο ΑΣΣΟΔΥΟ για το «Chepkalo Projects» και νικάει το σκοτάδι

του Χαρίλαου Τρουβά
Αναδημοσίευση από το "ΑΣΣΟΔΥΟ"

Φτάνω αργοπορημένος στην πρώτη συναυλία τού «Chepkalo Projects». Μπαίνοντας στο φιλόξενο χώρο τού ΖΠ 87 στα Εξάρχεια, νιώθω κάτι πρωτόγνωρο. Δεν είναι μόνο οι μελωδίες, οι ρυθμοί, οι φωνές, που με συνεπαίρνουν. Είναι και το ίδιο το κοινό που παρακολουθεί σα να μετέχει, λες, σε κάποια συνωμοσία. «Κάπως έτσι θα `τανε και στις μπουάτ τον καιρό της χούντας», σκέφτομαι. Στο ούτι ο Κώστας Τσαρούχης ζωγραφίζει, η Μυρτώ Αλεβίζου με τα κρουστά της σε ξεσηκώνει να χορέψεις ή τουλάχιστο να λικνιστείς, στη φωνή της Κατερίνας Τζιβίλογλου μένεις ενεός, ενώ η μπριόζα Χρυσούλα Παπαδοπούλου φαίνεται να ηγείται του σχήματος, αφού παίζει κιθάρα, τραγουδά εξ ημισείας με την Κατερίνα και προλογίζει ή επιλογίζει τα τραγούδια, επιχειρώντας μια αυτοσχέδια μετάφραση των στίχων που εκφέρονται σ` αυτή την ακατάληπτη – για μένα τουλάχιστον – γλώσσα. Τη συναντώ λίγο καιρό μετά, γεμάτος απορίες.

Τέτοιο κλίμα είχα καιρό να ζήσω σε συναυλία. Σχεδόν συνωμοτικό.
Δεν πρόλαβα να το καταλάβω εγώ αυτό. Ήταν κάτι που το δουλεύω στο κεφάλι μου δυόμισι χρόνια. Ξεκίνησα να κάνω κάποιες ηχογραφήσεις στο σπίτι με αφορμή τραγούδια, μουσικές, που άκουγα μικρή. Μεγάλωσα στη Φλώρινα, γεννήθηκα στο χωριό, στο σπίτι – μάλιστα είναι μια ωραία ιστορία για να ειπωθεί: 6 Δεκέμβρη, χιόνιζε πολύ εκείνη τη μέρα κι ο πατέρας μου ετοιμαζόταν να πάει επίσκεψη στο θείο μου το Νίκο, που γιόρταζε, κι η μάνα μου του `πε: «Πού πας; Κάτσε εδω πέρα, θα γεννήσω».

Παρασκευή 31 Μαΐου 2019

«Κύριε Μητσοτάκη, σας έχω νέα...»



Σε πλήθος ερωτημάτων απάντησε ο Γιάνης Βαρουφάκης κατά την διάρκεια συνέντευξής του στον ΣΚΑΪ.
Παραθέτουμε μια συνοπτική παρουσίαση από το "alfavita.gr":

Ο πρώην υπουργός Οικονομικός επανέλαβε την θέση του κόμματός του για μείωση πρωτογενών πλεονασμάτων, αναδιάρθρωσης του χρέους και της αναγκαιότητας της σύγκρουσης με τους δανειστές, ώστε να δημιουργηθούν όροι για μια βιώσιμη οικονομική πολιτική.

«Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αλλάξουμε τον διάλογο. Να μπει στη Βουλή μία φωνή η οποία θα εκφράζει έναν προγραμματικό, συνεκτικό λόγο, που θα έχει αρχή, μέση και τέλος. Ξέρετε, ο παλαιοκομματικός τρόπος να ασκεί κάποιος πολιτική, ιδίως αυτές οι συμμαχίες που είδαμε, και στο Κίνημα Αλλαγής και σε άλλους χώρους, όπως της Αριστεράς, που καθόμαστε γύρω από ένα τραπέζι τέως υπουργοί και τέως πολιτευτές και "τα βρίσκουμε να κατέβουμε", μοιράζουμε θέσεις μεταξύ μας αλλά δεν έχουμε κοινό πρόγραμμα. Έχουμε βασικές διαφωνίες επί του πρακτέου, ή δεν έχουμε κάποια συγκεκριμένη λύση να προτείνουμε, πάνω στην οποία να βασίσουμε τα συνθήματά μας...» δήλωσε σχετικά με την λογική των συμμαχιών και τονίζοντας πως δεν ενδιαφέρεται για μια πρόσκαιρη προεκλογική συμμαχία χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένη προγραμματική συμφωνία.

Τετάρτη 29 Μαΐου 2019

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΠΟΡΕΥΣΗΣ



Αναδημοσίευση από το ΜέΡΑ25

Η πολιτική κατάσταση μετά τις ευρωεκλογές

Η επιλογή της συνθηκολόγησης με την τρόικα το βράδυ του Δημοψηφίσματος του Ιουλίου 2015, και της ένταξης του ΣΥΡΙΖΑ στο Μνημονιακό Τόξο την επομένη, έθεσε σε λειτουργία την διαδικασία Ολικής Επαναφοράς της Ολιγαρχίας.

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών απλώς ολοκλήρωσε αυτή την διαδικασία, επιτρέποντας στην Νέα Δημοκρατία να καταγράψει αριθμητικά, σε πανελλήνια εκλογική αναμέτρηση, την παλινόστηση μιας ημι-πτωχευμένης αλλά ισχυρής ολιγαρχίας της οποίας η σημερινή της ηγεσία (που σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει όλο τον κόσμο της Νέας Δημοκρατίας) αποτελεί την πολιτική έκφραση.

Έχοντας νομιμοποιήσει το Δόγμα ότι η υπευθυνότητα απαιτεί την συμμόρφωση με τις προσταγές των δανειστών (ακόμα και σε ζητήματα που δεν αφορούν στην οικονομία),

Έχοντας δέσει τη χώρα στο 4ο Μνημόνιο υπό όρους που, από την μία, βαθαίνουν την πτώχευση της κοινωνικής οικονομίας ενώ, από την άλλη, εξασφαλίζουν σε μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας χρηματοδότηση του κράτους έως το 2032,

Δευτέρα 27 Μαΐου 2019

ΜέΡΑ25 και μακεδονικό




Αναδημοσίευση από το "ThePressProject.gr"
του Κωνσταντίνου Πουλή

Είχα αναφέρει σε ένα κείμενό μου ότι μου έλεγε κάποιος πως η έσχατη συνέπεια της άποψής μου είναι πως πρέπει να καθόμαστε να κλαίμε τη μοίρα μας, και εγώ είχα απαντήσει πως μπροστά στην ψεύτικη αισιοδοξία, το κλάμα μού φαίνεται μία έντιμη και ειλικρινής διέξοδος. Ο συνομιλητής αυτός ήταν ο Γιάνης Βαρουφάκης και τώρα γράφω αυτό το κείμενο για να πω ότι ευτυχώς και για τους δυο μας εκείνος είχε δίκιο και εγώ άδικο.


Μας μίλησε χθες το βράδυ, στη ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη των αποτελεσμάτων που κάναμε στο TPP, και είπε ότι είναι πιστοί οπαδοί του Γκράμσι: «Προχωράμε χωρίς αισιοδοξία, αλλά με άσβεστη και ανίκητη την ελπίδα».

Δεν αμφιβάλλω για τις προτάσεις του ΜεΡΑ25. Η βασική μου αγωνία ήταν αν υπάρχει κάποιος μέσα στην κοινωνία που να ενδιαφέρεται να τις συζητήσει πιάνοντας ξανά το νήμα από εκεί που το είχαμε αφήσει το 2015. Στις χθεσινές εκλογές αποδείχθηκε ότι υπάρχουν εκατόν πενήντα χιλιάδες τέτοιοι άνθρωποι, μόνο για το ΜεΡΑ25, αρκετοί ώστε να του δώσουν (μάλλον) μία θέση στο ευρωκοινοβούλιο και αρκετοί ακόμα διάσπαρτοι σε άλλα, μικρότερα κόμματα. (Ακόμα δεν έχει κριθεί η έδρα, αλλά το όριο του 3% είναι κρίσιμο για την εκλογή Σακοράφα. Πολιτικά ισχύουν τα ίδια ακόμη και αν δεν εκλεγεί).

Κυριακή 26 Μαΐου 2019

Λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες...


στο δρόμο προς το ...νεκροταφείο

Τετάρτη 22 Μαΐου 2019

Ποτέ ξανά Αριστερά…



Ποτέ ξανά Αριστερά…


Η Αριστερά της συναίνεσης

Όταν η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015 αποφάσισε να αυτομολήσει στο στρατόπεδο της συναίνεσης, το πολιτικό προσωπικό που αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά της φιλοευρωπαϊκής, ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς στη χώρα μας, μαζί με νεόκοπους «κινηματικούς ριζοσπάστες αριστερούς», μετατράπηκαν σε νεοφώτιστους θιασώτες του πιο ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού, προκειμένου να διαφυλάξουν την ηγεσία και το όχημα που τους έφερε από την αφάνεια στην επιφάνεια: στη βιτρίνα του κρατικού μηχανισμού.

Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, η «κανονικότητα» των μνημονίων έχει τη νομιμοποίηση του μεγαλύτερου ποσοστού της οργανωμένης Αριστεράς στη χώρα, με συνέπεια την αδρανοποίηση του πρώτου λαού που σήκωσε κεφάλι ενάντια στον μισανθρωπισμό αυτής της ΕΕ, ενώ τα απομεινάρια των πάλαι ποτέ στελεχών του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ και της πάλαι ποτέ ΔΗΜΑΡ επανέρχονται δικαιωμένα στο προσκήνιο, διά της «Προοδευτικής Συμμαχίας». Όλο αυτό το πολιτικό προσωπικό, τα φυσικά πρόσωπα που συναπαρτίζουν την Αριστερά της συναίνεσης, απέδειξε πως αρκεί η συγκολλητική δύναμη της εξουσίας για να αντέξει το βάρος της απανθρωπιάς και των αντιφάσεων της πολιτικής που αποφάσισε να υπηρετήσει, αλλά και για να αποκαλύψει την υποκρισία όσων παρέμειναν στον ΣΥΡΙΖΑ μετά το καλοκαίρι του 2015, αφού, σαν έτοιμοι από καιρό, εφάρμοσαν και αναμάσησαν την πολιτική που μέχρι να βρεθούν στην κυβέρνηση αντιμάχονταν ως καταστροφική.

Σάββατο 18 Μαΐου 2019

Αντί να σε μπερδεύουν οι δημοσκοπήσεις, μπορείς εσύ να τις μπερδέψεις!…


Όσο πιο αξιόπιστη είναι μια δημοσκόπηση, τόσο περισσότερο  αποτελεσματικά λειτουργεί ως πρακτική χειραγώγησης του εκλογικού σώματος...
Του Γιώργου Καλαντζόπουλου

Για τις δημοσκοπήσεις έχουν γραφτεί πολλά, το σίγουρο όμως είναι ότι βρίσκονται και αυτές σε κρίση. Η αυξανόμενη αναξιοπιστία τους ως εργαλεία πρόβλεψης, έχει αρχίσει να υπονομεύει τον ρόλο τους ως τεχνικές χειραγώγησης. Παρ’ όλα αυτά - ιδιαίτερα για τους πολιτικούς μηχανισμούς που δεν έχουν άλλα αξιόπιστα εργαλεία ν’ αφουγκράζονται την κοινωνία - παραμένουν ακόμα το βασικό μέσο μέτρησης της αποδοχής των πολιτικών τους.

α. Μια αμερικάνικη ΜΚΟ (politico) κάνει πλάκα στον Λαφαζάνη!..

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης θεωρεί ότι η ΛΑΕ είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του συστήματος, το οποίο με κάθε τρόπο επιχειρεί να την εξοντώσει. Σχεδόν κάθε βδομάδα καταγγέλλει τις δημοσκοπήσεις ότι είναι «στημένες» και παρουσιάζουν το ποσοστό της ΛΑΕ μειωμένο σε σχέση με αυτό που είναι πραγματικά. Περιμένει λοιπόν τις εκλογές για ν’ αποδειχθεί η συνωμοσία ενάντια στο κόμμα του.

Μια αμερικάνικη ΜΚΟ   έκανε ένα «πείραμα», που αποδεικνύει ότι το εργαλείο των δημοσκοπήσεων παραμένει ακόμα μια ισχυρή χειραγωγητική πρακτική, ανεξάρτητα από την αξιοπιστία της. Μια μεγάλη κατηγορία επικριτών αντιμετωπίζει τις δημοσκοπήσεις ως μια “ουδέτερη” επιστημονική τεχνική, η οποία αποκτά τον χειραγωγητικό της ρόλο επειδή αποκλίνει απ’ τους κανόνες της επιστήμης της. Όλοι αυτοί λοιπόν που κατηγορούν τις δημοσκοπήσεις για την “επιλεκτική” αμεροληψία που εμφανίζουν, αν αποκατασταθούν οι απαιτήσεις τους, τότε δεν θα έχουν πρόβλημα με τις δημοσκοπήσεις;

Πέμπτη 16 Μαΐου 2019

Μπερδέματα με την ονοματολογία των συνδυασμών που κατεβαίνουν στις εκλογές για την Ευρωβουλή




Ο Άρειος Πάγος έκρινε ότι νόμιμα μπορούν να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου 2019, 40 κόμματα και συνασπισμοί κομμάτων.

Κάποια απ’ αυτά είναι γνωστά από παλιά, κάποια εμφανίζονται για πρώτη φορά. Αν ρωτήσετε κάποιον ψηφοφόρο στους δρόμους τους Αθήνας, τι ξέρει για το κόμμα “KΟΜΜΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ και ΦΙΛΙΑΣ”, αυτό που λάβετε ως απάντηση θα είναι πιθανότατα μια έκφραση απορίας, παρ’ όλο ότι στις Ευροεκλογές του 2014  αυτό το κόμμα  ήρθε πρώτο σε ψήφους στο Νομό Ροδόπης και στον Νομό Ξάνθης. Τα πράγματα είναι κάπως μπερδεμένα με την αναγνωρισιμότητα των κομμάτων και δεν αρκεί σε όλες τις περιπτώσεις μόνον η ιστορία τους, όπως αυτή έχει καταγραφεί στις εκλογικές διαδικασίες...

- Σε μερικά κόμματα – είτε είναι πρωτοεμφανιζόμενα, είτε έχουν κατέλθει επανειλημμένα στις εκλογές - ο Αρχηγός είναι πιο γνωστός απ’ το κόμμα  του. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως δίπλα στο όνομα του κόμματος τοποθετείται και δικό του για να διευκολύνονται οι ψηφοφόροι μπροστά στην κάλπη, όπως εδώ:

Ανεξάρτητοι Έλληνες-Πάνος Καμμένος,
Πλεύση Ελευθερίας-Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Ελληνική Λύση-Κυριάκος Βελόπουλος
Ελλάδα ο 'Αλλος Δρόμος Νότης Μαριάς,
Δημιουργία Ξανά-Θάνος Τζήμερος,


ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ