ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!
Αγωνιζόμαστε για την "ΣΥσπείρωση της ΡΙΖοσπαστικής Αριστεράς" στην κατεύθυνση της κοινής δράσης στους μαζικούς χώρους και τα κοινωνικά κινήματα, και παράλληλα για την πολιτική της συγκρότηση σε ένα ενιαίο αμεσοδημοκρατικό πολιτικό φορέα

Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2024

ΠΛΕΥΡΕΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ



Του Σπύρου Κουριδάκη


Το ζήτημα μιας ρωσικής κρατικής ιδεολογίας έχει τεθεί στο έδαφος αναλυτικών μελετών, εδώ και μια τριετία, περίπου. Με τις εκάστοτε προσεγγίσεις των διανοητών συγγραφέων να διαφέρουν ή να συγκρούονται, μέσα σε ένα αρκετά παρατεταμένο διάλογο που (αν και μετρημένος) δεν είναι πάντοτε συνθετικός. Πολύ δύσκολο όντως πεδίο μελέτης, πολύ περισσότερο για όσους ερευνούν τη ρωσική πραγματικότητα και κατανοούν ότι η Ρωσία δεν μπορεί να προσεγγιστεί σαν συνηθισμένο κράτος.

Αυτή η χώρα αποτελεί μια εντυπωσιακά πολυεθνική, πολύγλωσση, ταυτοχρόνως δε πολυθρησκευτική και αντικειμενικώς πολυπολιτισμική / πολυεθιμική επικράτεια, που ως τέτοια δεν χωράει στα τυπικά καλούπια του γνωστού μας έθνους -κράτους (με τον κατά πλειονότητα ομοιογενή εθνοτικά πληθυσμό). Ούτε αντέχει να μπει σε κανονιστικές προδιαγραφές που ισχύουν στις ήδη γνωστές Ομοσπονδίες πολυεθνικών Πολιτειακών Κρατών (όπως οι ΗΠΑ ή η Αυστραλία), ή στις πολυεθνικές Ομοσπονδίες (όπως η Βρετανία ή το Βέλγιο) ή ακόμη περισσότερο σε πολυεθνικές Συνομοσπονδίες (όπως η Ελβετία).

Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2024

ΣΜΗΝΟΣ FEST 2024


4 συζητήσεις από το ΣΜΗΝΟΣ FEST 2024:

1. Συζήτηση: “Κομμουνισμός και ασφάλεια του καθεστώτος: η κατασκευή του εσωτερικού εχθρού στον ελληνικό 20ό αιώνα”. Συζητούν οι ιστορικοί Κωστής Καρπόζηλος και Μενέλαος Χαραλαμπίδης, με συντονιστή τον ιστορικό Στρατή Μπουρνάζο.

2. Συζήτηση: “Το παντοδύναμο (;) κράτος: Eπιτήρηση, έλεγχος και επιβολή στην ψηφιακή εποχή”. Οι δικηγόροι Άννυ Παπαρρούσου και Θανάσης Καμπαγιάννης μαζί με τον Πάνο Λάμπρου διερευνούν πλευρές της ανελευθερίας στις μέρες μας. Συντονίζει ο δημοσιογράφος Τάσος Τσακίρογλου (Εφημερίδα των Συντακτών)

3. Συζήτηση: “Κρατικός έλεγχος και επιτήρηση στον 19ο αιώνα”. Εισηγήσεις από την ιστορικό Ξένια Μαρίνου και τον δόκτωρα Φιλοσοφίας Θανάση Λάγιο. Συντονίζει και παρεμβαίνει ο ιστορικός Μανόλης Αρκολάκης.

4. Συζήτηση: “Αθλητικά ρούχα, ψυχικά τραύματα και προδότες της τάξης μας”. Ο Ντ. Χάντερ, συγγραφέας του βιβλίου “Chav / Αλληλεγγύη από τα υπόγεια”, μιλάει με αφορμή το νέο του βιβλίο, που πρωτοκυκλοφορεί στη διάρκεια του φεστιβάλ.



Κυριακή 28 Ιουλίου 2024

Γιατί Μακρόν και γαλλικό Κέντρο ξέμειναν από καλές επιλογές



Μετά από τέσσερα χρόνια δημοσιονομικής χαλαρότητας λόγω πανδημίας, οι κανόνες της ευρωζώνης επανατίθενται σε ισχύ, απαιτώντας από το Παρίσι ένα κύμα αυστηρής λιτότητας που κανένα πολιτικό κόμμα, δεν μπορεί ή δεν θα ήθελε να εφαρμόσει.

Του Γιάνη Βαρουφάκη [*]

Το πολιτικό αδιέξοδο της Γαλλίας αντικατοπτρίζει ένα οικονομικό αίνιγμα, άλυτο στο πλαίσιο του σημερινού ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Μετά από τέσσερα χρόνια δημοσιονομικής χαλαρότητας λόγω πανδημίας, οι κανόνες της ευρωζώνης επανατίθενται σε ισχύ, απαιτώντας από το Παρίσι ένα κύμα αυστηρής λιτότητας που κανένα πολιτικό κόμμα, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, δεν μπορεί ή δεν θα ήθελε να εφαρμόσει. Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Μακρόν προκήρυξε βουλευτικές εκλογές τις οποίες γνώριζε ότι θα έχανε.

Το ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με τη σιωπηρή υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θα επιβάλει επώδυνη λιτότητα στη Γαλλία είναι αδιαμφισβήτητο για έναν πολύ απλό λόγο: Η Γερμανία κάνει ήδη το ίδιο, παρόλο που ο προϋπολογισμός και το χρέος της είναι πολύ μικρότερα από αυτά της Γαλλίας.

Εξαναγκασμένοι από την αυστηρή συμμόρφωση στο λεγόμενο φρένο χρέους από το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο περιορίζει τα ετήσια ελλείμματα στο 0,35% του ΑΕΠ, ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο υπουργός Οικονομικών Κρίστιαν Λίντνερ έχουν θέσει τη Γερμανία σε μια σκληρή πορεία λιτότητας που πιθανότατα θα τερματίσει τις πολιτικές τους καριέρες. Το έκαναν για να εξαλείψουν ένα μέτριο έλλειμμα 2,5% του ΑΕΠ, σε μια εποχή που η χώρα τους χρειάζεται απεγνωσμένα μεγάλες επενδύσεις σε υποδομές. Πώς να εξηγήσουν στα δικά τους κόμματα ότι θα ανεχθούν ένα γαλλικό έλλειμμα 5,5% το οποίο είναι μάλιστα και αυξανόμενο; Δεν μπορούν, γι’ αυτό και δεν θα το κάνουν.

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2024

Αποχώρησε και ο Δραγασάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ…




(ένα σχόλιο για τις ευθύνες του Δραγασάκη στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ)

Ως γνωστό, η ηγεμονική πολιτική δύναμη στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο ΣΥΝασπισμός ακόμα και όταν αυτοδιαλύθηκε. Για τις πρακτικές με τις οποίες εμπεδώθηκε αυτή η κυριαρχία και τις συνέπειες που επέφερε στο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, θα χρειαζόταν ένα βιβλίο για να τις περιγράψω...

Ο Δραγασάκης πάντα ήταν μέλος της ηγετικής ομάδας του ΣΥΝ και αργότερα του ΣΥΡΙΖΑ. Οι απόψεις και οι θέσεις του ήταν καθοριστικές στην διαμόρφωση της “κομματικής γραμμής” σε κρίσιμα ζητήματα. Όμως δεν είχε τις ίδιες ευθύνες με τους μηχανισμούς του ΣΥΝ και τις περίφημες “συνιστώσες” του ΣΥΡΙΖΑ, στη διαμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ ως ένα Αρχηγικό/αντιδημοκρατικό κόμμα, ούτε αναλώθηκε στις μικροπολιτικές διαμόρφωσης συσχετισμών στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ.

Το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ ως τι μορφής κόμμα θα συγκροτηθεί κρίθηκε σε ένα σημαντικό βαθμό το 2012, την εποχή που κατάγραψε σημαντική εκλογική άνοδο και έγινε ορατή η δυνατότητα ανόδου στην κυβερνητική εξουσία. Τότε εμπεδώθηκαν τα κύρια χαρακτηριστικά του ως συγκροτημένο πολιτικό κόμμα, τα οποία σημάδεψαν την μετέπειτα πορεία του.

Γενικά εκείνη την εποχή από ένα ΣΥΝασπιστή, δεν μπορούσες  να αναμένεις και πολλά πράγματα…

Τρίτη 9 Ιουλίου 2024

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΊΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΒΆΣΕΩΝ. Η περίπτωση της Γαλλίας.



Αναδημοσίευση από (το) περγάδι

Το 2016, ο E. Mακρόν ίδρυσε το κόμμα του με το σύνθημα "En Marche! ("εν κινήσει'') προτρεπτικό, αισιόδοξο, με προοπτική. Δεν ξέρουμε αν ο Μακρόν διάβαζε την κίνηση της γαλλικής κοινωνίας της οποίας ήθελε να ηγηθεί η αν πίστευε ότι την προκαλούσε ο ίδιος, αλλά γεγονός είναι ότι αυτή η πρόσκληση για να τεθεί σε κίνηση πήρε τη δυναμική έννοια μιας μετάβασης, όπως αυτή πραγματικά είναι και συντελείται

Για να διαβάσουμε αυτή τη μετάβαση, θα πρέπει να ξεχάσουμε το επικαλυπτόμενο στρώμα της εκλογικής πολιτικής. Η εκλογική πολιτική με τους δυο γύρους είναι ειδικά σχεδιασμένη για να επαναφέρει στο χωρώ του κέντρου την τελική έκφραση που θα έχει στο κοινοβούλιο. Για να διαβάσουμε τη μετάβαση από τη σκοπιά της πολίτικης κοινωνιολογίας θα πρέπει, αντίθετα, να επιμείνουμε στην καταμέτρηση των καθαρόν ψήφων.

Οι καθαρές ψήφοι λένε το εξής: ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ (ΛΕΠΕΝ) 10 εκατομμύρια, ΑΡΙΣΤΕΡΑ 7 εκατομμύρια, MAΚΡΟΝ 7 εκατομμύρια, ΡΕΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΙ 1,5 εκατομμύριο. Στην πράξη, στη χωρά, οι δεξιοί ψηφοφόροι της Ε.Σ. είναι τα δυο τρίτα των άλλων 10 έως 15 εκατομμυρίων, δηλαδή το 38% του σύνολου.

Το αποτέλεσμα της Ε.Σ. ξεπερνάει το εκλογικό αποτέλεσμα που είχε πετύχει μόλις πριν δυο χρονιά. Μόλις πριν από δυο χρονιά, η Ε.Σ. μετρούσε 3,5 εκατομμύρια ψήφους όποτε μπορούμε να πούμε ότι σχεδόν τριπλασίασε την εκλογική της βάση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Η Αριστερά επιβεβαίωσε λιγο-πολυ τη συνοχή της, ενώ το κυβερνών κόμμα έχασε ένα εκατομμύριο ψήφους, λιγο-πολυ προς τηνΕ.Σ..

Η "κίνηση Μακρόν" επομένως ήταν πολύ πιο έξυπνη και αποτελεσματική από ο,τι είχαν αρχικά υποθέσει οι σχολιαστές και μάλιστα, φταίνε οι σχολιαστές (συμπεριλαμβανόμενου και του γράφοντος) που δεν έλαβαν δεόντως υπόψη τους τη μηχανική λογική του δεύτερου γύρου.

Κυριακή 30 Ιουνίου 2024

ΣΟΥΔΑΝ: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΉ ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ



ΑΛΛΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ