Όλα κοινά: Ένα νέο/παλιό σύνθημα για τη διεθνή εργασία και τον εργατικό διεθνισμό

Αναδημοσίευση από την "δράση"

Του Peter Waterman

Τον 18ο αιώνα

Κρεμούν τον άντρα και μαστιγώνουν τη γυναίκα

που κλέβει τη χήνα από τα κοινά,

Αλλά αφήνουν λυτό τον μεγαλύτερο κακοποιό

που κλέβει τα κοινά από τη χήνα.

(Αγγλικό λαϊκό ποίημα, περίπου 1764)

Τον μακρύ 19ο αιώνα

Το προλεταριάτο, η μεγάλη τάξη που αγκαλιάζει όλους τους παραγωγούς των πολιτισμένων εθνών, η τάξη που απελευθερώνοντας τον εαυτό της θα ελευθερώσει την ανθρωπότητα από το δουλικό μόχθο και θα μετατρέψει το ανθρώπινο ζώο σε ελεύθερη ύπαρξη - το προλεταριάτο, προδίδοντας τα ένστικτά του, περιφρονώντας την ιστορική του αποστολή, έχει αφήσει τον εαυτό να διαστραφεί από το δόγμα της εργασίας. Βαναυσότητα και τρόμος έχουν γίνει η τιμωρία του. Όλα τα ατομικά και κοινωνικά δεινά του γεννήθηκαν από το πάθος του για δουλειά.

(Πολ Λαφάργκ, 1893)

Αντί για το συντηρητικό σύνθημα «δίκαιος μισθός για δίκαιη εργασία», θα πρέπει να γράψουμε στη σημαία μας το επαναστατικό σύνθημα: «Κατάργηση του συστήματος της μισθωτής εργασίας». Είναι η ιστορική αποστολή της εργατικής τάξης να καταργήσει τον καπιταλισμό. Ο στρατός της παραγωγής πρέπει να οργανωθεί, όχι μόνο για την καθημερινή πάλη με τους καπιταλιστές, αλλά και για να συνεχίσει την παραγωγή όταν ο καπιταλισμός θα έχει ανατραπεί. Με την οργάνωση στη βιομηχανία δημιουργούμε τη δομή της νέας κοινωνίας μέσα στο κέλυφος της παλιάς.

(Πρόλογος του Καταστατικού των Βιομηχανικών Εργατών του Κόσμου, 1905)

Για το ΠΑΣΟΚ του Θ. ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ και άλλα παρόμοια...

1. πες μου ποιοί είναι οι φίλοι σου...

Για όσους ασχολούνται με τις αλληλεπιδράσεις και επιρροές ανάμεσα στο χώρο του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, ας μην λησμονούν ότι εκτός από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα, είναι εδώ και το ΠΑΣΟΚ του γαμπρού του, του Θ. Κατσανέβα:

Τι είπε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης περισσότερο απ’ αυτό που διδάσκει η ιστορία ; Αυτό που υποστηρίζουν πάμπολλοι διεθνώς αναγνωρισμένοι οικονομολόγοι αναλυτές όπως μεταξύ άλλων, οι Paul Krugman, Joseph Stiglitz, Nouriel Roumbini, Kenneth Rogof, Otmar Issing, Marchelo de Κeko, Werner Sinn, Helmout Slesinger, Zack Sapir,George Fritman,Simon Dreick, Roger Boutle, κλπ., και ειλικρινείς φιλέλληνες όπως ο ευπατρίδης Ziscar d’ Estain.

( απόσπασμα από το αρθρο  Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Ο ... ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ  του ΘΟΔΩΡΟΥ ΚΑΤΣΑΝΕΒΑ που δημοσιεύεται στην iskra )

Η κρίση στην Μέση Ανατολή ως "καταλύτης" για τις εξελίξεις στην Ε.Ε.

Τα μπακαλοτέφτερα της τρόικα και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας με τους δημοσιονομικούς περιορισμούς και με τα ισοζύγια στα ελλείμματα μπορούν από την μια μέρα στην άλλη να πεταχτούν στα σκουπίδια, από ορισμένα συμβάντα που δεν προέρχονται ούτε από εξελίξεις στον χώρο της οικονομίας, ούτε από την παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα στο πολιτικό σκηνικό. Μια όξυνση της κρίσης στην μέση ανατολή (Συρία – Ιράν) η όποια θα συνοδεύεται με μια “ανεξέλεγκτη” αύξηση της τιμής του πετρελαίου, είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα επιταχύνει τις εξελίξεις στην Ε.Ε. δημιουργώντας “αναστάτωση” στις αγορές και αναταράξεις στην οικονομία της Ευρώπης με απρόβλεπτες συνέπειες. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτής της “αναστάτωσης, αρκεί μόνον να θυμηθούμε την “αναστάτωση” η οποία εκδηλώθηκε στις αγορές αλλά και στα πολιτικά επιτελεία, όταν ο Γιωργάκης ανακοίνωσε ότι “σκέφτεται” ως εκδοχή  το δημοψήφισμα για την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη...

Όπως έχει επισημάνει πρόσφατα ο Γ. Μηλιός στο άρθρο του Θα αποχωρήσει η Βρετανία από την Ευρωπαϊκή Ένωση; στην Αυγή: «Η συζήτηση που διεξάγεται μεταξύ των αξιωματούχων του συστήματος, ιδεολογικών ('δεξαμενές σκέψης', 'κορυφαίοι' οικονομολόγοι κ.λπ.) και πολιτικών (κυβερνήσεις, ευρωπαϊκές αρχές, αστικά κόμματα), σχετικά με τον 'κίνδυνο διάλυσης της ΖτΕ' ή την πιθανότητα 'εξόδου' κάποιων χωρών από αυτήν [ή την Ε.Ε., θα πρόσθετα σήμερα, Γ.Μ.], στην πραγματικότητα συνιστά 'μετάθεση', δηλαδή συγκάλυψη του πραγματικού επίδικου, που είναι η ομοσπονδοποίηση της Ευρώπης σε αντιλαϊκή - νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση και η διαμάχη γύρω από τα μέσα για την 'αναίμακτη' επίτευξη αυτού του διακυβεύματος».

Εντούτοις η θέση που μόλις υποστήριξα δεν συνεπάγεται ότι η διάλυση της Ε.Ε. είναι αδύνατη. Μια ενδεχόμενη πολιτική υπερίσχυση των δυνάμεων της νεοφιλελεύθερης ή/και ρατσιστικής Άκρας Δεξιάς, που ευαγγελίζεται την «εθνική αναδίπλωση» ως διέξοδο από την οικονομική κρίση, θα έθετε τότε σε άμεσο κίνδυνο την ύπαρξη και της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. Διότι, κακά τα ψέματα, εθνική αναδίπλωση χωρίς εθνικό νόμισμα και «προστατευτισμό» της εγχώριας αστικής τάξης από τον διεθνή καπιταλιστικό ανταγωνισμό δεν νοείται.

Ποιοί εκφράζουν σήμερα το "νέο" ΠΑΣΟΚ στον "νέο" ΣΥΡΙΖΑ;

Το μέτρο της εφεδρείας είναι η τελική κατάληξη ενός ξεπεσμένου δημοσίου τομέα που... βασίστηκε στην αργομισθία και την αναξιοκρατία. Όχι στην εφεδρεία, ναι στην παραγωγική εργασία.

(Γραφείο τύπου της “χρυσής αυγής”)

Η Αριστερά ήδη βρίσκεται μπροστά σε ένα τοπίο που εντείνεται η ταξική πάλη και οξύνονται οι ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις. Αναμένονται πολλές εξεγέρσεις και ταραχές, όμως δεν πρόκειται να συμβεί καμία “σοσιαλιστική επανάσταση”, απ' αυτές που γνωρίσαμε τον προηγούμενο αιώνα. Το δίλημμα ανάμεσα στην “επανάσταση” και την “μεταρρύθμιση” στερείται σήμερα πολιτικού περιεχομένου και λειτουργεί μόνον με όρους ιδεολογικούς για να αναπαράγει διαχωριστικές γραμμές στο εσωτερικό της Αριστεράς. Η διάκριση όμως ανάμεσα στον “κυβερνητισμό” και την “αυτονομία” του μαζικού κινήματος από πολιτικές κρατικής διαχείρισης παραμένει επίκαιρη. Αποτελεί μάλιστα το πεδίο στο οποίο θα οξυνθούν οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της Αριστεράς και κυρίως στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί από τις απαντήσεις που θα δοθούν - όχι στο επίπεδο των ιδεολογικών διακηρύξεων και προγραμματικών στόχων αλλά των πολιτικών πρακτικών και στάσεων τόσο απέναντι στο μαζικό κίνημα όσο και απέναντι στο κράτος - θα κριθεί τελικά αν θα κατορθώσει να ενσωματωθεί στο χώρο σύγκρουσης των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων ή θα διαμορφώσει μια πολιτική διακριτή απ' αυτές προς όφελος του κόσμου της εργασίας και των μικρομεσαίων στρωμάτων, τα οποία εξαθλιώνονται και καταστρέφονται χωρίς να έχουν ούτε καν την δυνατότητα να “προλεταριοποιηθούν”...

Ανοιχτή συνέλευση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης (Αθήνας) στον αγώνα των εργαζομένων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική

Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε, με μεγάλη συμμετοχή, την Τετάρτη 1/8 στον Ελεύθερο Κοινωνικό Χώρο Νοσότρος, αποφασίστηκε η συγκρότηση Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, στη βάση των αποφάσεων της γενικής συνέλευσης των εργαζομένων για εργατικό συνεταιρισμό και αυτοδιαχείριση του εργοστασίου.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και μίλησε για τις ανάγκες και τις προοπτικές του αγώνα ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική.

Η Πρωτοβουλία που είναι ανοιχτή και λειτουργεί συνελευσιακά, θα πραγματοποιήσει ανοιχτή συνέλευση την Πέμπτη 23 Αυγούστου, 8:00 μ.μ., στο Νοσότρος. Καλεί κάθε αγωνιστή και συλλογικότητα που ενδιαφέρεται να στηρίξει τον αγώνα αυτό να πάρει μέρος, για τη συνδιαμόρφωση των δράσεων αλληλεγγύης και συμμετοχής στο εγχείρημα αυτοδιαχείρισης των εργατών.

Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
στον αγώνα των εργαζομένων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική

Τα φιλαράκια (της αμερικανικής πρεσβείας)

Αναδημοσίευση από το UNFOLLOW

Είναι κατανοητό πως το πιο μισητό πρόσωπο στην αμερικανική διπλωματία, τις πρεσβείες και τους συνεργάτες τους ανά τον κόσμο είναι ο Τζούλιαν Ασάνζ. Λίγο είναι να οικοδομείς επί χρόνια το προφίλ του έγκυρου και αντικειμενικού αναλυτή, του τολμηρού και ρηξικέλευθου πολιτικού που δεν λυγάει μπροστά στο πολιτικό κόστος και ξαφνικά να βγαίνει στη φόρα, με ημερομηνίες και λεπτομέρειες, ότι ήσουν «βαθύ λαρύγγι» της αμερικανικής πρεσβείας; Ότι για το μοντάζ της εκπομπής σου είχε άποψη η πρεσβεία; Ότι πήγαινες και ξέρναγες χαρτί και καλαμάρι στον πρέσβη ό,τι ήξερες για το κόμμα σου ή ό,τι λεγόταν στο υπουργικό; Ότι πίεζες στο ΚΥΣΕΑ για την αγορά πανάκριβων αμερικανικών μαχητικών λίγο πριν η χώρα χρεοκοπήσει; Και μετά μάλιστα η ίδια πολιτικός έβγαινες κι επικροτούσες τα Μνημόνια;