Εικόνες από την ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ της 29ης Ιουνίου 2010

Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;

"Την τελευταία περίοδο επιταχύνθηκε το στριφογύρισμα της κουτάλας στην κατσαρόλα της αριστεράς. Δεν είναι μόνο η ίδρυση του νέου κόμματος ΔΗΑΡΙ από φρέσκα και άφθαρτα πρόσωπα της αριστεράς. Σημαντικές εξελίξεις παρατηρούνται στην Ανταρσυα. Διαγραφές είχαμε στο ΚΚΕ. Μετατοπίσεις είχαμε στον μετασυνεδριακό Συνασπισμό. Μορφοποιήσεις είχαμε στο μετασυγκεντρωσιακό Μέτωπο Α-A.

Η Ανταρσυα μοιάζει να παραιτήθηκε από την οικοδόμηση του τρίτου αντικαπιταλιστικού πόλου της αριστεράς. Το ΝΑΡ επιχειρεί την πιο πολιτική προσέγγιση της ζωής του, απογοητεύοντας θερμούς οπαδούς του (και οργανωμένο κομμάτι του), αλλά και επαναφέροντας αποστρατευμένους που προ ετών ξενέρωσαν από τον κινηματισμό και τον φοιτητικό ιδεοληπτικό συνδικαλισμό των ασπρομάλληδων. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του ΝΑΡ για πρώτη φορά δεν ξεκόβουν οριζοντίως και καθέτως από την «ρεφορμιστική αριστερά», ενώ οι εξελίξεις στον Συριζα και η διαφοροποίηση του Μετώπου Α-Α υπογραμμίζουν πως ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία να πετύχουν κάτι ως χώρος."

Απόσπασμα από το κείμενο που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ". Ολόκληρη η δημοσίευση εδώ: "Τι μαγειρεύεται στην αριστερά;"

Στο κατώφλι μιας σκοτεινής εποχής

Αναδημοσίευση από την ΕΠΟΧΗ (Κυριακή, 27 Ιουνίου 2010)

Του

Δήμου Τσακνιά

Eχουμε πολλές φορές αναφερθεί στο χαρακτήρα της παρούσης κρίσης. Ανεξάρτητα απ΄ τις εκδηλώσεις της, ως κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ή δημοσιονομική κρίση ή κρίση χρέους κ.ο.κ., στην αριστερά συμφωνούμε γενικά ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μια συνηθισμένη κυκλική κρίση, αλλά βρισκόμαστε στη δίνη μιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Το χαρακτηριστικό των δομικών κρίσεων είναι ότι οι αντιθέσεις που σωρεύτηκαν είναι τέτοιες που δεν μπορούν να ξεπεραστούν στη διάρκεια ενός κύκλου. Γι΄ αυτό και διαρκούν περισσότερο, είναι πιο μακρόχρονες. Κυρίως όμως δεν μπορούν να ξεπεραστούν στο πλαίσιο και στη βάση της υπάρχουσας διάρθρωσης.

Όταν το 2008 ξέσπασε η κρίση, αρκετοί στην αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ την εξέλαβαν ως προαναγγελία γρήγορου θανάτου του καπιταλισμού και ζητούσαν όχι μόνο το κεφάλι του επί πίνακι αλλά και τα κεφάλια όσων ήταν πιο συγκρατημένοι σε τέτοιες εκτιμήσεις (μεταξύ των οποίων και το δικό μου -ως υπεύθυνου της επιτροπής προγράμματος).

Αυτό όμως που σίγουρα επιβεβαίωσε και επιβεβαιώνει με πολύ έντονο και εκκωφαντικό τρόπο η παρούσα κρίση είναι ότι οι αναπτυγμένες αλλά και οι μέσου επιπέδου καπιταλιστικές οικονομίες, όπως η ελληνική, έχουν εξαντλήσει για το προβλέψιμο μέλλον την ικανότητά τους να επιβιώνουν χωρίς να συμπιέζουν διαρκώς το επίπεδο και τις συνθήκες ζωής και εργασίας των πληθυσμών τους. Χωρίς να περιορίζουν δραστικά τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών τους.

Πληθαίνουν οι φωνές για την ενότητα της Αριστεράς και την ανάγκη κοινής δράσης

Η πρωτοβουλία της ΚΟΕ να απευθύνει μια πρόταση – πρόσκληση σε κόμματα και οργανώσεις της Αριστεράς πυροδότησε πολλές συζητήσεις και επανέφερε το αίτημα της κοινής δράσης και της ενότητας της Αριστεράς. Η εφημερίδα «Δρόμος» θεωρεί ως θετική την πρώτη σύσκεψη που οργανώθηκε από αυτή την πρωτοβουλία και παρουσιάζει συνοπτικά τις απόψεις των συμμετεχόντων. Επίσης προαναγγέλλει ότι σε επόμενα φύλλα της θα δημοσιεύσει αναλυτικά αυτές τις απόψεις.

Αντίθετα το ΠΡΙΝ (27/Ιούνη/2010) σε σχόλιό του με τίτλο «Δυστοκία στην πρωτοβουλία της ΚΟΕ» εκτιμά ότι στην συνάντηση που έγινε την Πέμπτη (24/6) «Δυστυχώς, η ανυπαρξία πολιτικού πλαισίου από μεριάς των διοργανωτών καθόρισε σε μεγάλο βαθμό και τη δυστοκία στην διαδικασία. Ένα πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι οργανώσεις που συμμετέχουν στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρότειναν ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πάλης για συζήτηση, που συμπεριλαμβάνει την παύση πληρωμών και τη διαγραφή του δημόσιου χρέους…»

Νάιαλ Φέργκιουσον: «Ζητήστε αναδιάρθρωση του χρέους σας»

Αναδημοσιεύουμε από την "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" την συνέντευξη του  Νάιαλ Φέργκιουσον  στον Πέτρο Παπακωνσταντίνου:

Η Ελλάδα θα μπορούσε να πετύχει ό,τι και η Αργεντινή ή και κάτι καλύτερο, υποστηρίζει ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον

Στα 40 του χρόνια, είδε το όνομά του στον κατάλογο του ΤΙΜΕ με τους 100 ανθρώπους οι οποίοι, κατά την αξιολόγηση του περιοδικού, ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Eξι χρόνια αργότερα, ο Βρετανός ιστορικός Νάιαλ Φέργκιουσον εξακολουθεί να ερεθίζει μεγάλα ακροατήρια με τις εικονοκλαστικές του απόψεις. Oχι μόνον ως καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, αλλά και ως πληθωρικός συγγραφέας ευπώλητων βιβλίων, ως παραγωγός εκπομπών στο BBC και ως τακτικός αρθρογράφος των Financial Times.