DIE LINKE: ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

της Νάντιας Βαλαβάνη

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ της Αριστεράς το Σάββατο, 29.05.2010, σε ελαφρώς συντομευμένη εκδοχή λόγω έκτασης και χώρου, με τίτλο Η ακτινογραφία του Die Linke μετά το συνέδριο του Ροστόκ

Κόμμα, μέλη, ψηφοφόροι

Το Die Linke (DL) δρύθηκε στις 16.06.2007, με συνένωση του PDS (Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού - εξέλιξη του κυβερνώντος κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας SED) και του WASG (Εκλογική Εναλλακτική Λύση για Εργασία και Κοινωνική Δικαιοσύνη - ιδρύθηκε το 2004-2005 από δυτικογερμανούς σοσιαλδημοκράτες συνδικαλιστές κόντρα στην «Ατζέντα 2010» της κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων).

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2009 (πρωτο)μπήκε στην Ομοσπονδιακή Βουλή με 11,9%, 5.133.884 ψήφους και 76 βουλευτές (52,5% γυναίκες). Διαθέτει κοινοβουλευτική ομάδα στα 13 από τα 16 κρατίδια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Berliner Zeitung (17.5.2010), το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του DL προέρχεται από την «αυξανόμενη δεξαμενή εκείνων που απέχουν απ’ τις εκλογικές διαδικασίες». Πρόκειται για ένα άλλο από το παραδοσιακό ανατολικογερμανικό του ακροατήριο. Το DL απέκτησε πρόσβαση στις συνθήκες της κρίσης χάρη σ΄ ένα ριζοσπαστικό αριστερό προφίλ με λίγα «συνθήματα-κλειδιά»: Αυξήσεις στους μισθούς και καθιέρωση κατώτερου ωρομίσθιου, τέρμα σε κοινωνική αποδόμηση, επισφαλή εργασία και ιδιωτικοποιήσεις, κατάργηση του Χαρτς-IV, σύνταξη στα 65 - όχι στα 67, κοινωνικοποίηση τραπεζών και επιχειρήσεων του ενεργειακού τομέα, δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος στις επιχειρήσεις. Σ΄ αυτό επηρέασε πρωτίστως ο (πρώην Πρόεδρος του ΣΔΚΓ) Όσκαρ Λαφοντέν που, αποχαιρετώντας τους συνέδρους στο Ροστόκ, κατέληξε: «Μια επιτυχημένη πολιτική δεν την αλλάζεις.»

Άλλος αέρας έρχεται από το "Μέτωπο"...

Το video που παρουσιάζουμε είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους που στηρίζουν το «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Είναι ο κόσμος που δίνει το στίγμα με την θέλησή του και το φρόνημά του να αγωνιστεί και να πάρει τα πράγματα στα χέρια του για να βρεθεί μια διέξοδος από την κρίση. Εδώ και τώρα.

Μερικοί αναγνώστες ρωτούν, πώς κρίνουμε τον λόγο του Αλαβάνου. Τι καινούργιο εξήγγειλε σε αυτή την τόσο συζητημένη εκδήλωση, που δεν το έχει ξαναειπωθεί Δυστυχώς θα τους απογοητεύσουμε και δεν θα απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους. Τα πράγματα κρίνονται αλλού. Η συγκέντρωση στο Σπόρτιγκ αποτελεί ένα γεγονός η σημασία του οποίου δεν κρίνεται από τις απαντήσεις σε παρόμοιες ερωτήσεις. Η αξία του εντοπίζεται σε εντελώς διαφορετικά πράγματα. Βρίσκεται πρώτα απ όλα στο χαμόγελο που έμεινε στο πρόσωπο των ανθρώπων όταν αποχωρούσαν από το Σπόρτιγκ. Μετριέται από το μέγεθος της διάθεσή τους να υπερβούν την μουντή και μίζερη κατάσταση της Αριστεράς των μικροσυσχετισμών και των μεγαλοπολιτικών που βράζει στο ζουμί της.

Η ύπαρξη παρομοίων πολιτικών εγχειρημάτων προσδιορίζεται πρώτιστα από τα κοινωνικά ερείσματα που μπορούν να εκφράσουν. Δεν κρίνονται από κάποιους τακτικούς ελιγμούς ή «μεγάλες ιδέες» ενός ηγέτη ή μιας κλίκας μηχανισμών. Καμία μεγάλη κοινωνική αλλαγή δεν έγινε επειδή οι λαϊκές μάζες συσπειρώθηκαν πάνω σε κάποια «κομματικά προγράμματα», όπως αυτά που ψηφίζει ο ΣΥΝασπισμός στα συνέδριά του. Τα πράγματα συμβαίνουν συνήθως πολύ πιο απλά απ ότι τα αντιλαμβάνονται οι «επαγγελματίες» πολιτικοί της Αριστεράς.

Αυτό τον καιρό οι μηχανισμοί του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αμήχανοι και τρομαγμένοι επειδή αισθάνονται ότι όλο και περισσότερο περιθωριοποιούνται και απομονώνονται από τον κόσμο που βράζει και αναζητά μια διέξοδο, τοποθετούνται ανταγωνιστικά απέναντι στο «Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής». Διαισθάνονται ότι έχει διεισδυτικότητα στην ελληνική κοινωνία όταν διαπιστώνουν ότι αποκτά ευρύτερα ακροατήρια σε πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους με τους οποίους η δική τους αριστερά δεν είχε και τις καλύτερες σχέσεις.

Ό ανταγωνισμός αυτός εκδηλώνεται έντονα τον τελευταίο καιρό με την εμφάνιση απαράδεκτων πρακτικών και μεθοδεύσεων όξυνσης και αντιπαράθεσης που δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά που διεκδικούμε. Αυτή την αριστερά τους την χαρίζουμε. Το μέλλον της είναι προδιαγεγραμμένο. Μυρίζει πτωμαΐνη. Από την στιγμή που αυτές οι πρακτικές ηγεμονεύουν στο ΣΥΡΙΖΑ, επικρατεί και εκεί η ίδια κατάσταση. Η τελευταία Παναθηναϊκή συγκέντρωση είχε περισσότερο σχέση με μνημόσυνο παρά με αγωνιστική κινητοποίηση.

Όμως ο «μακαρίτης» δεν πέθανε ακόμα. Τον βρήκαμε κρυμμένο στα χαμόγελα και την λάμψη των ματιών του κόσμου που συμμετείχε στην συγκέντρωση. Αφιερώνουμε λοιπόν το video μας στους μηχανισμούς του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Το κάναμε μάλιστα ειδικά για αυτή την περίπτωση, στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση (1080p) που επιτρέπουν οι τεχνικοί περιορισμοί του internet, ώστε να προβληθούν αυτά τα στοιχεία με την μεγαλύτερη δυνατή ευκρίνεια …

Αλέκο μας ξενέρωσες

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα "Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ":

Σε μια ομολογουμένως μεγάλη συγκέντρωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, ο Αλαβάνος πέραν των όσων (ξανα) είπε, μας επεφύλασσε και ορισμένες εκπλήξεις. Μόνο που αυτές ξενέρωσαν τους πιστούς φίλους του Αλέκου, και επιβεβαίωσαν το απρόβλεπτο του χαρακτήρα του. Επίτρεψέ μου φίλε Αλέκο να σου απευθυνθώ σε πρώτο πρόσωπο:

Πρώτον, είχες διαρρεύσει ότι θα κάνεις νέο κόμμα και δεν έκανες νέο κόμμα. Και τσάμπα βγήκε στα κεραμίδια το παλιό κόμμα και φώναζε «νάτοι νάτοι οι διασπαστές».

Δεύτερον, είχε διαφανεί ότι θα έστηνες Αντικαπιταλιστικό Μέτωπο. Και αντί για αυτό ξεφουρνίζεις μέτωπο και πέραν της αριστεράς. Και εκεί που υπήρχε έτοιμη η καταγγελία ότι ο αριστερισμός είναι η γεροντική ασθένεια του Αλαβάνου, άντε τώρα πάλι από την αρχή. Παλιο-κρυφο-Πασόκε Αλέκο.

Τρίτον: Και άντε να σε πούμε παλιο-κρυφο-πασόκε. Τι το θες τόσο βρίσιμο στον Γιωργάκη; Πώς γίνεται και παλιο-κρυφο-πασόκος και υβριστής της πρωθυπουργάρας; Γιατί μας μπερδεύεις;

Τέταρτον, τόσους μήνες δεν έπιασες τη λέξη Συριζα στο στόμα σου. Και αυτό τι σήμαινε; Ότι είχες άλλο πολιτικό σχέδιο (όπως αμείλικτα αποκάλυπτε τόσο καιρό ο συγκλονιστικός Βίτσας). Χθες μας είπες ότι η ψυχή του Συριζα είναι ζωντανή και να δώσουμε μάχη για την ανασυγκρότησή του. Θες να μας τρελλάνεις;

Πέμπτον και τελευταίο: Τι το ήθελες αυτό για την Περιφέρεια Αττικής; Φαντάζεσαι τώρα τον Αλέξη να καταθέτει υποψηφιότητα για Περιφερειάρχης; Πάλι συγκρουσιακό καλοκαίρι προβλέπω.

Εικόνες από την εκδήλωση του "Μετώπου Αλληλεγγύης & Ανατροπής" στο ΣΠΟΡΤΙΓΚ

Χθες (Πέμπτη 27/5/2010), ήταν η μέρα με τις περισσότερες πολιτικές συγκεντρώσεις που έκανε ο ΣΥΝασπισμός τον τελευταίο χρόνο. Χθες συνεδρίαζαν αρκετές Τοπικές Οργανώσεις του ΣΥΝασπισμού για να εκλέξουν συνέδρους. Χθες ο όμιλος προβληματισμού «Αριστερά Σήμερα» (ΑΡ.ΣΗ.)οργάνωσε εκδήλωση σε εκδήλωση μνήμης για τον Μ. Παπαγιαννάκη. 

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να παρευρεθούμε σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις για να σας ενημερώσουμε.  Ούτε βεβαίως και ο Α. Αλαβάνος που ήταν ομιλητής στην εκδήλωση του ΜΕΤΩΠΟΥ. Όμως έκανε την παρακάτω δήλωση για τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη:

«Αυτές τις μέρες βιώνουμε πάλι το πένθος από την απώλεια του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Γιατί λείπει ως φίλος και καλός σύντροφος. Λείπει ως αγωνιστής έντιμος και ακέραιος. Λείπει ως πηγή προβληματισμών, στοχασμών και φαντασίας. Κι ακόμη γιατί μια αριστερά που οι διαφορές ή και οι συγκρούσεις της κινούνται στο χώρο των ιδεών, κι όχι αλλού, δεν είναι δύσκολο να αναγεννά συνεχώς την ενότητά της.» 

Θα περιοριστούμε λοιπόν να σας ενημερώσουμε μόνον για την εκδήλωση του "Μετώπου".  Όλες οι ομιλίες δημοσιεύονται στην εφημερίδα "δρόμος" που κυκλοφορεί Σάββατο 29 Μάη.


Επίσης μπορείτε να τις είδε σε video κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη εικόνα:

Ομιλία Μ. Μπολαρη

Ομιλία Χ. Κατσούλα

Ομιλία Α. Αλαβάνου

Etienne Balibar, Ευρώπη: Η Τελική Κρίση;

«…Οι λαοί μπορεί να μην έχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα, όμως τα έθνη φαίνεται όλο και περισσότερο να έχουν…» 

Etienne Balibar

Στην ιστοσελίδα Radical Desire δημοσιεύεται σε μετάφραση Γιώργου Κατσαμπέκη το κείμενο του Etienne Balibar «Ευρώπη: Η Τελική Κρίση; Μερικές Θέσεις» Αναδημοσιεύουμε παρακάτω ένα μικρό απόσπασμα:

…Οι πραγματικές ροπές της παγκοσμιοποίησης

Όλη αυτή η συζήτηση αναφορικά με το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα (στο οποίο, ας μην ξεχνάμε, κάποιες ευρωπαϊκές χώρες αρνήθηκαν να συμμετάσχουν, συμπεριλαμβανομένων της Μεγάλης Βρετανίας, της Σουηδίας και της Πολωνίας) και το μέλλον της Ευρώπης θα παραμείνει εντελώς αφηρημένη εκτός αν συναρθρωθεί με τις πραγματικές ροπές της Παγκοσμιοποίησης: ειδικά εκείνες τις ροπές που η οικονομική κρίση θα επιταχύνει δυναμικά, εκτός αν υπάρξει πολιτική απάντηση από τους λαούς που επηρεάζονται και από τους ηγέτες τους.

Πώς θα μπορούσαμε να τις συνοψίσουμε; Πρώτον, γινόμαστε μάρτυρες μιας μετάβασης από έναν τύπο διεθνούς ανταγωνισμού σε έναν άλλο: δεν έχουμε να κάνουμε πλέον με έναν ανταγωνισμό (κυρίως) παραγωγικών κεφαλαίων, αλλά με έναν ανταγωνισμό ανάμεσα σε εθνικές επικράτειες, οι οποίες χρησιμοποιούν φορολογικά προνόμια και πιέσεις στους μισθούς των εργαζομένων για να προσελκύσουν περισσότερα κεφάλαια από τους γείτονές τους.

Σήμερα, είναι ξεκάθαρο πως, είτε η Ευρώπη λειτουργήσει ως ένα αποτελεσματικό σύστημα αλληλεγγύης ανάμεσα στα μέλη της για να τα προστατέψει από «συστημικά ρίσκα», είτε (πιεσμένη από Κράτη που είναι στιγμιαία πιο ισχυρά, και τις κοινές τους γνώμες) απλώς θέσει ένα νομικό πλαίσιο για να προωθήσει ένα μεγαλύτερο βαθμό ανταγωνισμού ανάμεσα σε αυτά και τους πολίτες τους, αυτό θα καθορίσει το μέλλον της Ευρώπης, πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Όμως υπάρχει και μία δεύτερη τάση: ένας μετασχηματισμός του διεθνούς καταμερισμού εργασίας, ο οποίος αποσταθεροποιεί ριζικά την κατανομή της εργασίας στον κόσμο. Έχουμε να κάνουμε με μια νέα παγκόσμια δομή όπου Βορράς και Νότος, ανατολή και Δύση ανταλλάσσουν τώρα θέσεις.

Για την παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Μαλούχου «Δικηγορικό Γραφείο Λυκουρέζου – Το χρονικό μιας Οικογένειας Νομικών»

Από το γραφείου του Αλέκου Αλαβάνου έγινε η παρακάτω ενημέρωση :

Ο Αλέκος Αλαβάνος επρόκειτο να είναι ένας από τους παρουσιαστές του βιβλίου του Γεωργίου Μαλούχου «Δικηγορικό Γραφείο Λυκουρέζου – Το χρονικό μιας Οικογένειας Νομικών» στη βάση παλιάς οικογενειακής σχέσης με τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο. Παίρνοντας υπόψη την ευαισθησία πολλών φίλων της αριστεράς που για αυτούς προέχει ο πολιτικός συμβολισμός, τελικά δεν θα παραστεί και εκφράζει την λύπη του προς όλες τις κατευθύνσεις.