Αναρτήσεις
Φωτιά στη Μέση Ανατολή: Βομβαρδισμοί των ΗΠΑ στο Ιράν και οι απαντήσεις της
Τεχεράνης
-
Διαβάστε περισσότερα »
Πριν από 1 ώρα
Σάββατο 30 Απριλίου 2016
ΕΞΕΓΕΡΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ
Η απορρύθμιση της αγοράς εργασίας και η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων που προωθεί η κυβέρνηση Ολάντ έβγαλε τις τελευταίες μέρες στους δρόμους της Γαλλίας δεκάδες χιλιάδες μισθωτούς αλλα και νεολαίους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συνδικάτων και απαίτησαν να αποσυρθεί το επίμαχο νομοσχέδιο από τη Βουλη.
Φωτογραφίζοντας τα μπαρ της Γαλλικής εργατικής τάξης
Ο Γάλλος φωτογράφος Blaise Arnold αποτίει φόρο τιμής σε μακρινά,ξεχασμένα και σχεδόν εγκαταλελειμμένα μπαρ της Γαλλίας. Με το φακό του απαθανατίζει μπυραρίες, καφετέριες και έρημα μπαρ στο Παρίσι και τα προάστιά του το σούρουπο ή την αυγή. Μιλώντας στη HuffPost Greece ο φωτογράφος αναφέρει ότι για το άλμπουμ Red Lights εργάζεται εδώ και δέκα χρόνια. "Πρόκειται για μέρη τα οποία είναι σπάνια. Εξαφανίζονται μαζί με την εργατική τάξη που σύχναζε εκεί.", αναφέρει.
περισσότερες φωτογραφίες εδώ:
Παρασκευή 29 Απριλίου 2016
Προσπάθησα να γίνω άνθρωπος για να μπορέσω να γίνω κομμουνίστρια
Αναδημοσίευση από το efsyn.gr
της Νόρα Ράλλη
Πάντα αναρωτιόμουν πώς νιώθουν οι άνθρωποι που έχουν βασανιστεί σκληρά, που έχουν χάσει με στυγερό δολοφονικό τρόπο γονείς κι αδέρφια, για τους βασανιστές και τους δολοφόνους τους.
Στη σύγχρονη Ιστορία της Ελλάδας τέτοια περιστατικά είναι χιλιάδες.
Ο Εμφύλιος, τα μετεμφυλιακά χρόνια και η δικτατορία των συνταγματαρχών έχουν αφήσει πληγές χαίνουσες σχεδόν σε κάθε ελληνική οικογένεια και όσο κι αν θέλουμε να λέμε πως όλα αυτά ανήκουν σε ένα μακρινό, σκοτεινό παρελθόν, δυστυχώς, το αίμα δεν μπορεί να ξεχαστεί.
Και καθώς δεν είναι δυνατόν για μας τους νεότερους να μπούμε στη θέση ανθρώπων που έζησαν τότε, όσο κι αν το θέλουμε ή το νιώθουμε, όσες γνώσεις κι αν έχουμε λάβει κι όσα βιβλία κι αν έχουμε διαβάσει, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να στεκόμαστε με σεβασμό και με μία δυναμική σιωπή απέναντί τους και να τους ακούμε.
Αν είμαστε τυχεροί και θέλουν να μιλήσουν για όλα τούτα.
Η Δήμητρα Πέτρουλα θα μπορούσε να είναι μία πανέμορφη γυναίκα, χαρούμενη με την οικογένειά της, ήρεμη στην καθημερινότητά της, αξιοπρεπής στους αγώνες της.
Πέμπτη 28 Απριλίου 2016
Φίμωση της ερευνητικής δημοσιογραφίας από τις πολυεθνικές
Αναδημοσίευση από (το) περγάδι
Ονομάζεται «οδηγία για την προστασία της τεχνογνωσίας και των επιχειρηματικών πληροφοριών (εμπορικών απορρήτων) κατά της παράνομης απόκτησης, χρήσης και αποκάλυψή τους,Directive on the protection of undisclosed know-how and business information (trade secrets) against their unlawful acquisition, use and disclosure», εν συντομία «Trade Secrets Protection», «οδηγία για την προστασία του επιχειρηματικού απόρρητου» και πριν από δέκα ημέρες εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία (77% των ψήφων υπέρ) από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
30 χρόνια από το ατύχημα στον πυρηνικό αντιδραστήρα του Τσέρνομπιλ
μια ματιά εδώ:
και εδώ:
αλλά κει εδώ:
Τετάρτη 27 Απριλίου 2016
ο «εξισωτισμός» της κυβερνητικής εξουσίας: πολιτικό σωσίβιο χωρίς «ιδεοληψίες», χωρίς προτιμήσεις, χωρίς διακρίσεις...
Το πουκάμισο του φιδιού
Τι έχει απομείνει λοιπόν από τα καταστατικά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ; Πόσο ξένο είναι το σημερινό πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα του από τα ιστορικά συστατικά στοιχεία αυτού που αποτέλεσε έναν πυρήνα ριζοσπαστικότητας απέναντι στις κοινωνικές, οικονομικές και ιδεολογικές ανατροπές που έφερε τις τελευταίες δεκαετίες η κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού; Ποια ήταν η γέφυρα που τελικά έκανε εξαιρετικά εύκολη την πλήρη ανατροπή της «ανατροπής» και τη μετάλλαξή της σε κακέκτυπο τρέχουσας κεντροαριστερής φλυαρίας;
Θεωρώντας δεδομένο ότι η πολιτική μετάλλαξη δεν ήταν στιγμιαία ούτε αιφνίδια, αλλά σχεδιασμένη, προαναγγελθείσα, σταδιακή, και επιταχυνόμενη όσο πλησίαζαν οι εκλογές του 2015, οφείλουμε να αναζητήσουμε τα αίτιά της στην αντιφατική συνύπαρξη στο εσωτερικό του κόμματος δυο συχνά αλληλοδιαπλεκόμενων τάσεων: της αντικαπιταλιστικής-κινηματικής στράτευσης που ενισχύθηκε στα χρόνια του «κινήματος κατά της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης» και του «αριστερού κυβερνητισμού». Ο διεθνιστικός προσανατολισμός του πρώτου διευκόλυνε τον προσανατολισμό του δεύτερου στη γοητεία και έλξη των κρατικών μηχανισμών.
Η μάχη μεταξύ των δυο τάσεων ουδέποτε πήρε ανοιχτή μορφή διότι πολύ γρήγορα το κοινοβουλευτικό παιχνίδι μετά το 2012 πριμοδότησε ασφυκτικά τη δεύτερη τάση, που σήμερα πια ανενδοίαστα προβάλλει τα κεντροαριστερά «οράματά» της με την απλοϊκότητα του νεοφώτιστου. Σε αυτό το πολιτικό κοντραμπάντο είχε βέβαια πολύτιμη βοήθεια από τον πολιτικό κρετινισμό του «Αριστερού Ρεύματος», που όπως η μήτρα από την οποία ουδέποτε απεγκλωβίστηκε αδυνατεί να στοιχειοθετήσει έστω ένα πολιτικό επίδικο αντικείμενο στη συγκυρία. Η «μάχη» για τον ρωσικό αγωγό και το κυνηγητό για τις «εξασφαλισμένες εναλλακτικές» χρηματοδοτικές πηγές δείχνουν ανάγλυφα το πολιτικό βεληνεκές της τάσης αυτής. Αν μάλιστα συνδυάσουμε το γεγονός ότι όλοι οι «εγκέφαλοι» της τάσης αυτής αντιλήφθηκαν την αλλαγή πλεύσης μόλις στις 13 Ιουλίου 2015, παραμένοντας υπουργοί για ένα εξάμηνο και πλέον, δείχνει το μέγεθος της πολιτικής ανυπαρξίας τους.
Αλαίν Μπαντιού: «Η εγκληματική πολιτική της Ευρώπης των κλειστών συνόρων και της άρνησης της καθολικότητας»
(νομική σχολή - 12/01/2014)
Το Σάββατο 7 Μαϊου, ώρα 7.30 μ.μ., ο Αλαίν Μπαντιού θα δώσει διάλεξη στη Νομική Σχολή της Αθήνας με θέμα «Η εγκληματική πολιτική της Ευρώπης των κλειστών συνόρων και της άρνησης της καθολικότητας»
Την εκδήλωση οργανώνουν το περιοδικό αληthεια, η Ανοιχτή Πρωτοβουλία για το Προσφυγικό Μέτωπο και η ΑΡΕΝ Νομικής
Ο Αλαίν Μπαντιού είναι Γάλλος φιλόσοφος και καθηγητής στο European Graduate School, πρώην κάτοχος της έδρας της Φιλοσοφίας στην École Normale Supérieure (ENS).
Έλαβε ενεργό μέρος στο κίνημα του Μάη του ’68 και το σύγχρονο έργο του αντλεί από την επαναστατική αυτή εμπειρία, την οποία επεξεργάζεται και εξελίσσει μέχρι σήμερα. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή στοχαστές και από τους σπουδαιότερους Γάλλους φιλοσόφους της δεκαετίας του '60.
Στις 25 Ιανουαρίου 2014 ο Αλαίν Μπαντιού μίλησε πάλι για το προσφυγικό ζήτημα στη Νομική Σχολή, λίγες μέρες μετά τον τραγικό πνιγμό κοντά στο Φαρμακονήσι 12 Αφγανών και Σύρων μεταναστών, γυναικών και μικρών παιδιών, με ευθύνη των λιμενικών αρχών. Παρουσιάζουμε σε video τα κύρια σημεία από την εκδήλωση που έγινε στην Νομική Σχολή πριν δυο χρόνια (25-1-20140 με ομιλητή τον Alain Badiou :
Τρίτη 26 Απριλίου 2016
Δεν μπορείς να κάνεις κακό για να κάνεις καλό
Αναδημοσίευση από το alterthess.gr
Του Χρήστου Λάσκου
Το ερώτημα «γιατί δεν είμαι ΣΥΡΙΖΑ» αποκτάει υπαρξιακό χαρακτήρα για όσους από μας ήμασταν για πολύ καιρό ΣΥΡΙΖΑ.
Θα μπορούσε, βέβαια, εύκολα να απαντηθεί με μια στοιχειώδη παράθεση πεπραγμένων των κυβερνήσεων του Αλέξη Τσίπρα. Οι παραλείψεις και οι αθετήσεις δεν απαιτείται να απαριθμηθούν στο μέτρο που είναι παγκοσμίως γνωστές, προκλητικά εκλογικευμένες από τους δράστες τους και τόσο πολλές, που πρακτικά είναι μη αριθμήσιμες.
Φτάνει να μείνουμε στα πεπραγμένα.
Κυβερνητισμός: γεροντική αρρώστια του ρεφορμισμού
Αναδημοσίευση από το «Δελτίο Θυέλλης»
Η «δεύτερη φορά Αριστερά» καλά βαδίζει! Εφαρμόζει απαρέγκλιτα το 3ο Μνημόνιο γιατί «δεν υπάρχει εναλλακτική»... Εφαρμόζει τη συμφωνία της ντροπής μεταξύ ΕΕ - Τουρκίας για το σφράγισμα των συνόρων και τις απελάσεις οικονομικών και πολιτικών προσφύγων, ένα «4ο Μνημόνιο», γιατί «δεν υπάρχει εναλλακτική»... Επίσης, εμφανίζει τον εαυτό της ως τον ακαταμάχητο αγωνιστή που βάλλεται πανταχόθεν, ιδίως από τη Δεξιά και τα συστημικά ΜΜΕ, υιοθετώντας βέβαια με καλπάζοντες ρυθμούς τόσο την πολιτική όσο και τα ήθη τους. Επιδεικνύει δε μεγάλη αποφασιστικότητα και ανάλογη οργή απέναντι σε όσους της κάνουν εξ αριστερών κριτική. Αποτελεί μια σπάνια περίπτωση που η ευθιξία φαίνεται να έχει πάρει οριστικό διαζύγιο από το φιλότιμο...
«Δεν υπάρχει εναλλακτική» λοιπόν... Μα τότε γιατί αυτή η κυβέρνηση επιμένει να παραμένει στην πολιτική εξουσία αν δεν διαθέτει καμία εναλλακτική και, με αυτή την έννοια, δεν αποτελεί και η ίδια καμία εναλλακτική για τις υποτελείς τάξεις; Μάλλον επειδή θεωρεί τον εαυτό της την καλύτερη εναλλακτική για τη διαχείριση της ΤΙΝΑ (There Is No Alternative) με τους μικρότερους δυνατούς κραδασμούς. Έργο αριστερό και βεβαίως θεάρεστο...
Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να υποστηρίζουμε ότι καταρρέει, έχει μπει ανεπιστρεπτί σε τροχιά παρακμής, παράλυσης και ήττας. Έτσι, αφού με τη συστημική μετάλλαξή του ενέτεινε την κοινωνική ερήμωση, την πολιτική απογοήτευση και την ηθική απαξίωση της Αριστεράς, πληρώνει πλέον και ο ίδιος τις «ανακαλύψεις» του για «αλλαγή χωρίς ρήξεις» και «ήπια διαχείριση των μνημονίων» και, προφανώς, την υιοθέτηση του αυθεντικού καθεστωτικού μείγματος αλαζονείας και ψεύδους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(
Atom
)