
Δικαιολογημένη η αγωνία των συριζέων και των φίλων τους για την ερχόμενη εκλογική μάχη, αφού τα πράγματα δεν προχωράνε σύμφωνα με τις προσδοκίες τους για να κυβερνήσουν ξανά την χώρα. Αδικαιολόγητες όμως οι πρακτικές που ακολουθούν για την επίτευξη αυτού του στόχου, ιδιαίτερα όταν υποτιμούν την νοημοσύνη του απλού πολίτη.
Το τελευταίο καιρό οι συριζέοι έχουν αναδείξει ως αιχμή της πολιτικής τους τις παρακολουθήσεις/συνακροάσεις, ένα ζήτημα που δείχνει τον πάτο της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας στην χώρα μας, αποκαλυπτικό για το πως λειτουργεί η πολιτική των ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα) στο βαθύ κράτος.
Αυτό που καταλαβαίνει ο απλός πολίτης είναι ότι το ζήτημα δεν αφορά τον ίδιο, αφορά στο τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος και πως επιλύει τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό του: «Η Μητσοτάκης Α.Ε» επέβαλε ένα σύστημα επιτήρησης/ελέγχου τόσο στο εσωτερικό του μηχανισμού της όσο και απέναντι στους αντιπάλους της (πολιτικούς, δημοσιογράφους) για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη παραμονή της στην κυβερνητική καρέκλα με κάθε μέσο που δύναται να χρησιμοποιήσει. Αυτό κάνουν και όλοι οι καπιταλιστές απέναντι στους ανταγωνιστές τους: Μην ξεχνάμε ότι τα ποσά που ξοδεύονται παγκοσμίως για την “βιομηχανική κατασκοπεία” είναι μεγαλύτερα απ’ αυτά που δαπανούν τα κράτη στις μυστικές τους υπηρεσίες για “εθνικούς λόγους”. Είναι και αυτό ένα βασικό στοιχείο της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας, κοινό με την διοίκηση των καπιταλιστικών επιχειρήσεων…
Ο απλός πολίτης γνωρίζει επίσης ότι τον έχουν φακελώσει και τον παρακολουθούν καθημερινά, κράτος και ιδιωτικές εταιρείες, με πολλούς άλλους τρόπους, από τις προσωπικές του προτιμήσεις μέχρι τις οικονομικές του συναλλαγές.

































