Οι μαφίες της ΕΕ αναλαμβάνουν την διακυβέρνηση της χώρας

Η κυβέρνηση υπέκυψε τελικά στους εκβιασμούς στις μαφίας των επιτελείων της ΕΕ. Δεν ήταν η έλλειψη “σχεδίου” που οδήγησε σε αυτή την ήττα, αλλά η έλλειψη θάρρους και αποφασιστικότητας στην υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων. Δειλοί και φοβισμένοι, δεν εμπιστεύτηκαν την δύναμη του λαού που τους έδωσε σαφή εξουσιοδότηση να μην υποκύψουν στις πιέσεις των “δανειστών” με το τελευταίο δημοψήφισμα. Σε συνεργασία με το φθαρμένο πολιτικό σύστημα, ετοιμάζονται να αναλάβουν τοποπαρατηρητές και εκτελεστές της χειρότερης πράξης υποδούλωσης της χώρας.

Οι μόνες διαγραφές που μπορούν να υπάρξουν στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι εκείνων που θα ψηφίσουν το νέο μνημόνιο...

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει διαγραφές μέσα σε μια νύχτα. Η διαδικασία διαγραφών στον ΣΥΡΙΖΑ για λόγους κομματικής πειθαρχίας διαφέρει από ότι στα άλλα κόμματα, όπου οι πρόεδροι κοινοποιούν την απόφασή τους στο προεδρείο της Βουλής. Διάφοροι παράγοντες που με δηλώσεις στα κανάλια τους προαναγγέλλουν διαγραφές και καθαιρέσεις, το κάνουν για ιδιοτελείς λόγους, για να οικοδομήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με το φθαρμένο πολιτικό σύστημα και την μαφία των θεσμών της ΕΕ, ως επίδοξοι διαχειριστές των νέων μνημονίων. Μερικοί απ' αυτούς, δεν ανήκαν ποτέ πραγματικά στον ΣΥΡΙΖΑ.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ 10/7/2015: Προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα

Αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά μας είναι ο εγκλωβισμός μίας στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ που πίστεψε ότι μπορεί να κυβερνήσει όπως προ κρίσης (ala Καραμανλή, Σημίτη) χωρίς τους μετασχηματισμούς που απαιτούνται.

Αναδημοσίευση από το "Σπύρος Λαπατσιώρας: κείμενα για την κρίση"

Του Σπύρου Λαπατσιώρα

Στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες μετά την κρίση του 2008, ειδικά στην ελληνική μετά την «πολεμικού τύπου» ύφεση, οι μόνοι δρόμοι είναι είτε να πληρώσουν την έξοδο από την κρίση οι υποτελείς τάξεις (αυτό που συντελείται ήδη και συνομολογεί η κυβέρνηση εν πολλοίς) είτε να πληρώσουν οι ανώτερες τάξεις. Αυτό δεν γίνεται με λόγια αλλά με πραγματικά αποτελέσματα στον κοινωνικό συσχετισμό δυνάμεων και αποτυπώνεται σε νόμους, πρωτοβουλίες και όχι σε συμβολικά «μέτρα» για να σωθούν τα προσχήματα.

Η κυβέρνηση παγιδεύτηκε σε ένα σχέδιο «ιστορικού συμβιβασμού» πολύ πριν γίνει κυβέρνηση, ό,τι ονομάστηκε «ωρίμανση» του ΣΥΡΙΖΑ και πίστεψε ότι μπορεί να κάνει το αδύνατο.

Να οργανώσουμε την “αντίσταση”

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

(συνέχεια από το κείμενο: Αν οι δημοσκοπήσεις πέφτουν έξω, τότε ανοίγει ο δρόμος για κοινωνικές αλλαγές...)

Σήμερα η ελληνική κοινωνία δέχεται μια ανελέητη επίθεση με συγκεντρωμένα πυρά από τα κέντρα διακυβέρνησης του νεοφιλελευθερισμού. Οι απώλειες και τα θύματα θα είναι ακόμα πιο πολλά, από τα προηγούμενα χρόνια Πρόκειται για μια “ομαδική εκτέλεση” ενός λαού,, κατά το υπόδειγμα των γερμανικών εκτελέσεων στην διάρκεια της κατοχής, όπου ξεκλήριζαν ολόκληρα χωρία για να τιμωρήσουν παραδειγματικά και να κάμψουν το φρόνημα του λαού, απέναντι σε πράξεις αντίστασης. Η ελληνική κοινωνία τιμωρείται σήμερα παραδειγματικά γιατί επέλεξε να έχει μια αριστερή κυβέρνηση που εναντιώνεται στις πολιτικές της μαφίας που διοικεί την ΕΕ.

Είναι φανερό ότι αυτή η επίθεση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί στο χώρο του κράτους. Το κράτος ήταν και παραμένει δικό τους. Παραμένει ισχυρό και αρραγές, στα χέρια των αντιπάλων. Η πιο ατράνταχτη απόδειξη γιαυτό είναι το πως το 61,3% ΟΧΙ του λαού, έγινε μέσα σε νύχτα 87,3% ΝΑΙ, στο “ναό της δημοκρατίας” τους, τη βουλή.

Οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες που ηγεμόνευσαν στην πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, είναι οι πρώτες που πλήττονται απ' αυτή την επίθεση. Ο Α. Τσίπρας προσωπικά αλλά και η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ σήμερα βρίσκονται σε μια δυσάρεστη θέση: Είναι επιφορτισμένοι να διεκπεραιώσουν την ήττα της Αριστεράς στο κράτος: Αν υπογραφεί συμφωνία, η Αριστερά δεν μπορεί να αναλάβει την διαχείριση της εφαρμογής της. Το πως θα διεκπεραιώσουν αυτή την ήττα είναι κρίσιμο πολιτικό ζήτημα, γιατί από αυτό θα εξαρτηθεί σε σημαντικό βαθμό το αν αυτή θα επεκταθεί και θα κυριαρχήσει και στην ελληνική κοινωνία. Δεν είμαστε εμείς που θα τους πούμε πως θα το κάνουν...

Κοινή ανακοίνωση των ΑΡΑΝ – ΑΡΑΣ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (οργανώσεις του ΑΝΤΑΡΣΥΑ)

OXI ΣΤΟ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ - Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΟΧΙ

Λιγότερο από μία εβδομάδα μετά το υπερήφανο αγωνιστικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ετοιμάζεται να υπογράψει νέο Μνημόνιο με προτάσεις αντιλαϊκές που φαλκιδεύουν την αποφασιστική ψήφο του λαού και επιχειρούν να μετατρέψουν το περήφανο ΟΧΙ σε ταπεινωτικό ΝΑΙ. Παραβιάζει την εκκωφαντική λαϊκή εντολή που της δόθηκε για άμεση ανακοπή της λιτότητας και για οριστικό τέλος των μνημονίων. Επιλέγει να συμπορευτεί σε «εθνικό μέτωπο» με αυτούς που εκπροσωπούσαν τα πιο επιθετικά τμήματα της εγχώριας ολιγαρχίας και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και που μόλις την προηγούμενη βδομάδα έδωσαν τη λυσσαλέα μάχη του ΝΑΙ με όλα τα μέσα.

ΟΧΙ σε νέο μνημόνιο, ΟΧΙ στο όνομα της Αριστεράς

Ανακοίνωση του "Δικτύου για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα"

Το συγκλονιστικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου -- ειδικά κάτω από τις συνθήκες που διεξήχθη -- εξέπεμψε ένα παγκόσμιο μήνυμα αξιοπρέπειας, ελπίδας και αντίστασης των λαών στο νεοφιλελευθερισμό, ένα μήνυμα που έφτασε από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Γάζα, από την Αν. Ουκρανία μέχρι τη Ν. Αφρική. Το βράδυ της Κυριακής, ο πρωθυπουργός, καλώντας το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών, ακύρωσε το καθαρό ταξικό πρόσημο της λαϊκής έκφρασης και φοβικά μετέφρασε το μήνυμα του δημοψηφίσματος σε «μη εξουσιοδότηση για έξοδο από το ευρώ», εκλαμβάνοντάς το ως «ισχυρό εργαλείο για καλύτερη διαπραγμάτευση». Από το ίδιο όμως κιόλας βράδυ, η σκληρή στάση των «εταίρων-δανειστών» κάθε άλλο παρά κάμφθηκε και νέο τελεσίγραφο, με σαφή αναβάθμιση απειλών, συνέχιση οικονομικού στραγγαλισμού και άμεση προοπτική παντελούς στέρησης ρευστότητας, δόθηκε στην ελληνική κυβέρνηση δύο μέρες αργότερα.

83,7% ΝΑΙ στη Βουλή...

η συνέχεια εδώ:

Καλή χώνεψη

Αν οι δημοσκοπήσεις πέφτουν έξω, τότε ανοίγει ο δρόμος για κοινωνικές αλλαγές...

του Γιώργου Καλαντζόπουλου

 Έχουμε αναφερθεί επανειλημμένα στην παραγωγή αβεβαιοτήτων ως συστατικού στοιχείου του νεοφιλελεύθερου συστήματος διακυβέρνησης και πως σαν πρακτική παράγει προσχεδιασμένα συμβάντα μέσω των οποίων αποδομούνται/αναδομούνται οι σχέσεις εξουσίας ως σχέσεις εμπιστοσύνης και αναδιαμορφώνεται η συναίνεση στις αντεπαναστατικές μεταρρυθμίσεις της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Όπως έχει επισημάνει ο Michel Crozier “όσοι βρίσκονται στην πηγή της αβεβαιότητας, άρχουν”. Ο Α. Τσίπρας, εφαρμόζοντας αυτή την πρακτική στην προκήρυξη ενός δημοψηφίσματος, αναδείχτηκε ο πραγματικά κυρίαρχος του παιχνιδιού. Για την πολιτική αξία αυτής της κίνησης, έχουμε αναφερθεί αναλυτικά εδώ: Η εξαγγελία του δημοψηφίσματος ως πολιτική πράξη

Όμως, ένας απρόβλεπτος εκτροχιασμός της τεχνοεπιστήμης που συγκροτεί την νεοφιλελεύθερη κυβερνητικότητα, διατάραξε την κανονικότητα της λειτουργίας της. Αν και για την διευκρίνιση των αιτίων αυτού του “δυστυχήματος”, υπήρξε μέχρι και εισαγγελική παρέμβαση, αποσιωπήθηκε η σημασία του για την πολιτική σκηνή: Η τεράστια αστοχία των δημοσκοπήσεων ως μεθόδος πρόβλεψης για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, ακύρωσε όλους τους σχεδιασμούς των επιτελείων, που στηρίχθηκαν πάνω σε αυτές τις προβλέψεις, για να παράγουν ένα προκατασκευασμένο και διαχειρίσιμο συμβάν, στα πλαίσια της νεοφιλελεύθερης κυβερνητικότητας.

Ηγετική η ομιλία της Ζωής στην Βουλή

Η Αριστερά δεν νομοθετεί τη νύχτα

Σύνταγμα, Κυριακή 10 Ιούλη 2015

...Εδώ που βρισκόμαστε, αυτό που ζητείται από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι να αυτοκτονήσει ως κόμμα –να θυσιάσει δηλαδή πολιτικό πρόγραμμα, κοινωνικές εκπροσωπήσεις και προσδοκίες στην Ελλάδα και την Ευρώπη–, ώστε να διασωθεί η κυβέρνηση. Ειδικότερα από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ζητείται να επωμιστούν μια επιλογή που δεν πιστεύουν και δεν θα μπορέσουν να υπερασπιστούν, και με τον τρόπο αυτό να γίνουν οι βουλευτές μιας κυβέρνησης που έκανε το καλύτερό της μέσα στα στενά όρια όπου αυτοεγκλωβίστηκε ερήμην τους.