
“Σαράντα πέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες
γιοφύριν εθεμέλιωναν στης Άρτας το ποτάμι.
Ολημερίς το χτίζανε, το βράδυ εγκρεμιζόταν...”.
Η ιστορική έρευνα θα διαπιστώσει μετά από μερικά τέρμινα ότι ο σύγχρονος θρύλος της “επίτευξης της συμφωνίας” με τους δανειστές κρύβει μια ιστορική αλήθεια. Ο νεοφιλελευθερισμός είναι σαν το ποδήλατο, αν δεν προχωράει δεν στέκεται όρθιο. Την εποχή των μνημονίων ο σχηματισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ συνέπεσε με την στιγμή που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές είχαν καθηλωθεί μπροστά στο “ποτάμι” του χρέους. Η αδυναμία της χώρας να εκπληρώσει τις δανειακές της υποχρεώσεις ήταν πλέον φανερή σε όλους. Για να συνεχίσουν χρειαζόταν το “γεφύρι” που θα ξεπερνούσε αυτό το εμπόδιο. Τότε η νέα κυβέρνηση δήλωνε πως γνωρίζει να κτίζει “γεφύρια”, προκειμένου να κερδίσει κάποια εύνοια από τους δανειστές.
Άρχισαν λοιπόν οι εργασίες για το κτίσιμο του γεφυριού. Τα σχέδια εγκρίθηκαν με την γνωστή συμφωνία του Φλεβάρη. Όμως το έργο δεν προχωρούσε γιατί κάποιοι τη νύκτα γκρέμιζαν ότι την προηγούμενη είχε φτιαχτεί. Οι “θεσμοί” ζητούσαν να μάθουν γιατί αργεί τόσο πολύ το κτίσιμο. Ο κυβερνήτης έδωσε την εξήγηση ότι το γεφύρι, πατάει πάνω σε μέρος “στοιχειωμένο”, και για να εξευμενιστούν τα “φαντάσματα” πρότεινε να πληρωθούν οι γερμανικές αποζημιώσεις από τον πόλεμο.




































