Πέντε ερωτήματα απαιτούν απάντηση

 Του Κώστα Λαπαβίστα

Η συμφωνία του Γιούρογκρουπ δεν έχει ολοκληρωθεί, εν μέρει γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη ποιες ‘μεταρρυθμίσεις’ θα προτείνει η ελληνική κυβέρνηση σήμερα (Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου) και ποιες από αυτές θα γίνουν δεκτές. Όσοι όμως έχουμε εκλεγεί στη βάση του προγράμματος του Σύριζα και θεωρούμε τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης ως δέσμευση που έχουμε αναλάβει προς τον ελληνικό λαό, έχουμε βαθιές ανησυχίες. Είναι υποχρέωσή μας να τις καταγράψουμε.  

Ανακωχή και καραντίνα

Αναδημοσίευση από το "rednodebook"

του Ηλία Ιωακείμογλου

Η θέση των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης Τσίπρα δεν είναι καθόλου εύκολη. Καταρχάς, η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ακύρωσε το πείραμα της προγραμματισμένης και άνωθεν σχεδιασμένης ανασυγκρότησης μιας αναπτυγμένης καπιταλιστικής χώρας με δημοκρατικούς θεσμούς, έτσι ώστε αυτή να μεταβεί σε ένα καθεστώς εκμετάλλευσης της εργασίας που δεν θα έφερε πλέον στους κόλπους του ούτε τα παλιά εργασιακά δικαιώματα, ούτε καν την μνήμη τους. Αυτό όμως είναι το λιγότερο. Υπάρχει κάτι πιο σοβαρό και επικίνδυνο για τις καθεστωτικές δυνάμεις της Ευρώπης: Η ήττα τους στις ελληνικές εκλογές μπορεί να γίνει ντόμινο και η μόλυνση από το σάπιο μήλο να απειλήσει τη συνέχιση της λιτότητας στην Ευρώπη. Γιατί όμως να φοβούνται τόσο πολύ την ανατροπή της λιτότητας;

Η στρατηγική σημασία της λιτότητας

Στην παρούσα συγκυρία, η λιτότητα έχει καταστεί κρίσιμο στοιχείο της στρατηγικής τους για την αντιμετώπιση της κρίσης: Αυτό σχετίζεται με την συσσώρευση κεφαλαίου στα χρόνια της χρηματιστικοποίησης, η οποία οδήγησε τον λόγο κεφαλαίου/προϊόντος σε τόσο υψηλά επίπεδα ώστε είναι δύσκολο πλέον οι απαιτήσεις του κεφαλαίου επί του προϊόντος να ικανοποιηθούν. Το υπερσυσσωρευμένο κεφάλαιο, πιέζει την κερδοφορία προς τα κάτω και ως αντιστάθμισμα απαιτεί ακραία ένταση της εκμετάλλευσης της εργασίας. Αυτό όμως δεν μπορεί να επιτευχθεί χωρίς διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα. Η λιτότητα, η εκρηκτική αύξηση της εισοδηματικής ανισότητας και η ανεργία αποτελούν λοιπόν σήμερα τη στρατηγική καρδιά του συστήματος.

Πολ Κρούγκμαν: «Δελφικός χρησμός η απόφαση»

η εικόνα απ' [εδώ]

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

«Οk, έχουμε συμφωνία για την Ελλάδα, σύμφωνα με την οποία... τι;», είναι η πρώτη φράση του νομπελίστα οικονομολόγου σε άρθρο του με τίτλο «Δελφικός χρησμός» στους«New York Times».

«Έχουμε τέσσερις μήνες χρηματοδότησης συν κάτι που μοιάζει με συμφωνία να μη δεσμευθεί η Ελλάδα σε δημοσιονομικούς στόχους για την ώρα υπό τον κίνδυνο της πιθανής επιδείνωσης των δημοσιονομικών. Το ερώτημα είναι τι πηγαίνει μαζί με αυτό», αναρωτιέται ο Πολ Κρούγκμαν.

Ένα σχόλιο για το χθεσινό βράδυ...

Χθες το βράδυ ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας από τον καναπέ του προσπαθούσε να καταλάβει πως εξελίχθηκαν οι διαπραγματεύσεις στο euro-group μέσα από τον θόρυβο της “πληροφόρησης” των τηλεπαράθυρων και του internet. Δεν συμμεριζόμαστε αυτές τις ανησυχίες, γιαυτό προτιμήσαμε να περάσουμε το βράδυ μας στα “Δημοτικά Σφαγεία” του Ταύρου:

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Η χώρα έχει μπει σε μια τροχιά σύγκρουσης με τις κυρίαρχες πολιτικές της ΕΕ. Οι όροι κάτω απ' τους οποίους διεξάγεται αυτή η σύγκρουση δεν πρόκειται ν' αλλάξουν μέσα σε μια μέρα. Όμως η “ελληνική περίπτωση” άρχισε να δημιουργεί ρωγμές τις πολιτικές των “μονόδρομων” που κυριαρχούσαν τα τελευταία χρόνια στα επιτελεία της ΕΕ. Εκείνο που έχει αλλάξει σε αυτό τον χώρο της πολιτικής είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση από “πιόνι” αναδείχτηκε σε “παίχτη”. Αυτό όμως δεν αρκεί. Οι εξελίξεις θα καθοριστούν κυρίως από το πως θα διαμορφωθεί το “εσωτερικό μέτωπο” και εάν ο λαϊκός παράγοντας θα βάλει την σφραγίδα του σε αυτές.

Ο Ν. Μπογιόπουλος δικηγόρος του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε!

Σε κείμενο που δημοσιεύεται σήμερα στον "ένικο" με τον τίτλο Αυτό λέγεται “Μνημόνιο”, ο Ν. Μπογιόπουλος αναλαμβάνει το ρόλο του συνήγορου του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε,  προβάλλοντας  τεκμηριωμένα με ντοκουμέντα τα γνωστά επιχειρήματα της Γερμανικής Κυβέρνησης. για να καταλήξει: "«Παράταση» της Δανειακής Σύμβασης σημαίνει ένα - και μόνο - πράγμα: Μνημόνιο.

Κρούγμαν: Υπέρ του Grexit η Γερμανία

 

Αναδημοσίευση από την "εφημερίδα των συντακτών"

Δριμεία κριτική στη στάση που τηρεί η Γερμανία απέναντι στην Ελλάδα, σχετικά με την παράταση του προγράμματος οικονομικής βοήθειας, άσκησε ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, μέσα από το προσωπικό του blog στους «New York Times».

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, η γερμανική ηγεσία κάνει μια προσπάθεια προκειμένου «να οδηγηθεί η Ελλάδα έξω από το ευρώ, αμέσως τώρα».

Ο κ. Κρούγκμαν υποστηρίζει πως η ελληνική πρόταση δεν είναι «κωλοτούμπα», όπως την παρουσιάζουν τα μέσα ενημέρωσης, αλλά μια προσπάθεια την κυβέρνησης (για την οποία τονίζει ότι δεν έχει «βάθος πάγκου» σε επίπεδο τεχνοκρατών) να «αγοράσει» λίγο χρόνο για να διαπραγματευτεί αργότερα τους όρους της νέας οικονομικής στρατηγικής.

Αύριο που η κυβέρνηση θα φάει πόρτα από την ΕΕ, ο κόσμος θα είναι στον καναπέ του;

Όσο καλά και να πάει η διαπραγμάτευση με τους εταίρους στην Ε.Ε., σε τελική ανάλυση το παιχνίδι θα κριθεί από το τι θα καταφέρει η κυβέρνηση στο εσωτερικό μέτωπο. Και αυτό φαίνεται πως το αντιλαμβάνεται πλήρως.

 (19-2-2015 από το κύριο άρθρο της “αυγής”)

Το τι είναι αυτό που “αντιλαμβάνεται πλήρως” η κυβέρνηση, το εξηγεί αρκετά καλά το άρθρο.

Εκείνο που δεν εξηγεί το άρθρο είναι τι θα κάνει η κυβέρνηση αν δεν πάνε καλά οι διαπραγματεύσεις και απορριφθεί αύριο η πρόταση για “παράταση της δανειακής σύμβασης” από τα επιτελεία της ΕΕ. Η 19η Φλεβάρη θα είναι μια κρίσιμη μέρα, όπου οι αυταπάτες για εύκολη “συνεννόηση” με την ΕΕ θα αρχίσουν να μπαίνουν στην άκρη και ανοίγει ο δρόμος της ανοιχτής σύγκρουσης. 

Το πρώτο βίντεο μέσα από την Αμυγδαλέζα

Αναλυτικό ρεπορτάζ εδώ:
ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Το πρώτο βίντεο που βγαίνει ποτέ μέσα από την Αμυγδαλέζα

Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη...

(Ομόνοια 19-1-2015)

Είναι φανερό πλέον ότι οι διαπραγματεύσεις θα οδηγηθούν και πάλι σε αδιέξοδο παρ' όλες τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης λόγω της αδιάλλακτης στάσης των επιτελείων της ΕΕ.

Ο Σόιμπλε στο σεντούκι

Το Grexit είναι ον μυθικό, τα μυθικά όντα ωστόσο είναι ενίοτε πολύ επικίνδυνα

Αναδημοσίευση από την "αυγή" 
του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Δύο αντίρροπες δυνάμεις δρουν εσχάτως πάνω και δίπλα από τα κεφάλια μας. Η μία σπρώχνει χιλιάδες ανθρώπους στις πλατείες για να ζητήσουν αξιοπρέπεια κι ανάσα. Η άλλη σπρώχνει προς τα γκισέ των τραπεζών για ανάληψη καταθέσεων. Είναι λίγοι αυτοί που τρέχουν στα γκισέ, αρκετοί όμως για να δημιουργήσουν θέμα. Οι πολλοί των πλατειών βοηθούν, εν γνώσει τους, την ελληνική πλευρά στη σκληρή διαπραγμάτευση των ημερών. Οι λίγοι των γκισέ βοηθούν, εν αγνοία τους, την πλευρά των δανειστών, καθιστώντας τα χρονικά περιθώρια εντελώς ασφυκτικά.